Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Στέφανος Ρούσου, Αρ. Υπόθεσης: 11994/11, 15/3/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11994/11 Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού Κατηγορούσας αρχής εναντίον Στέφανος Ρούσου Κατηγορουμένου ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 15/3/2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την κατηγορούσα αρχή: κ. Κωνσταντίνος Μανώλης Για τον κατηγορούμενο : κ. Γιώργος Φιλίππου Κατηγορούμενος : παρών ---------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της λειτουργίας κέντρου εστιάσεως, αναψυχής και ψυχαγωγίας άνευ άδειας λειτουργίας, κατά παράβαση του Νόμου περί ιδρύσεως και λειτουργίας κέντρων εστιάσεως, αναψυχής και ψυχαγωγίας Ν. 29/85, όπως τροποποιήθηκε, άρθρα 2, 3, 5, 6, 8, 18 και 20 και των άρθρων 3, 4, 5, 6 και 32 επί των κέντρων αναψυχής κανονισμών του 1986 (ΚΔΠ 265/86) και τον νόμο 166/87 και άρθρο 20 του Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος από την 3/8/2011 μέχρι σήμερα στην παραλία Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου, ενώ είναι διαχειριστής του κέντρου εστιάσεως, αναψυχής κια ψυχαγωγίας με την ονομασία ΄΄Miami Sunrise Beach΄΄ το λειτουργεί χωρίς να έχει εξασφαλίσει άδεια λειτουργίας από την αρμόδια αρχή, ήτοι το διοικητικό συμβούλιο του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο κ. Κλεόπας Χριστοδούλου. Ανέφερε ότι εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου και ανάμεσα στα καθήκοντα του είναι η επιθεώρηση παραλιών. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο αφού επισκέφθηκε την επίδικη παραλία, ήτοι την παραλία της Γεροσκήπου και τον έχει δει στα επίδικα υποστατικά που είχε στην παραλία. Στις 3/8/2011 ο κατηγορούμενος είχε ένα λυόμενο υποστατικό πάνω σε τροχούς και είχε άδεια πλανοδιοπώλησης από τον δήμο Γεροσκήπου. Ως Επαρχιακή Διοίκηση όχι μόνο τον κατηγορούμενο, αλλά και όσους είχαν υποστατικά με τέτοια άδεια από τον δήμο Γεροσκήπου, μαζί με τον επόπτη τους κατέγγελναν, όπως πράττουν μέχρι σήμερα. Κατέθεσε το τεκμήριο 1 όπου και σημείωσε επί αυτού με το γράμμα Μ το επίδικο υποστατικό, αναφέροντας ότι είδε για τελευταία φορά τον κατηγορούμενο τον Μάιο του
- Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στις 3/8/2011 δεν έχει επισκεφθεί τον χώρο της παραλίας της Γεροσκήπου και δεν μπορεί να γνωρίζει εάν δραστηριοποιείτο ο κατηγορούμενος με κάποιον τρόπο εκεί. Επίσης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος για τις 3/8/2011 δεν είχε άδεια από την κατηγορούσα αρχή για λειτουργίας κέντρου αναψυχής. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε η κα Παναγιώτα Κυπριανού. Ανέφερε ότι εργάζεται στον Κ.Ο.Τ στα γραφεία της Πάφου και ως προς τα καθήκοντα της ανέφερε ότι μεταξύ άλλων είναι λειτουργός διασφάλισης ποιότητας και ελέγχει υποστατικά, κέντρα αναψυχής σε θέματα υγιεινής, ασφάλειας και άδειας λειτουργίας των διαφόρων κέντρων αναψυχής. Στις 3/8/2011 επισκέφθηκε με τον συνάδελφο της κ. Κυριάκο Χαραλάμπους την παραλία της Γεροσκήπου και πιο συγκεκριμένα το επίδικο υποστατικό και διαπίστωσαν ότι πρόκειται για ένα υποστατικό που διέθετε μπαρ γύρω στα οκτώ τετραγωνικά μέτρα και χώρο εστίασης γύρω στα 28 τετραγωνικά μέτρα υπαίθρια, γύρω από το μπαρ υπήρχαν αρκετά ψηλά καθίσματα, υπήρχαν επτά πελάτες οι οποίοι κατανάλωναν στην παρουσία τους διάφορα ποτά και πιο συγκεκριμένα τρία φραπέ, ο ένας κατανάλωνε μια μπύρα και εκδόθηκαν στην παρουσία τους αποδείξεις επί πληρωμής. Εκδόθηκε απόδειξη για τα φραπέ αλλά όχι για την μπύρα διότι δεν έχει καταναλωθεί ακόμα και κατέθεσε προς αυτόν τον σκοπό το τεκμήριο
- Ζήτησε τον υπεύθυνο του κέντρου και ήταν ο κατηγορούμενος με τον οποίο μίλησε επειδή δεν ήταν αναρτημένος ο τιμοκατάλογος κάπου και ο οποίος τους δόθηκε και κατέθεσε προς αυτόν τον σκοπό το τεκμήριο
- Στο εν λόγω τεκμήριο 2 αναγράφονται διάφορα προιόντα προς πώληση και υπήρχαν εκεί κάποια αλκοολούχα και μη ποτά και διάφορα σνακς. Με τον επιθεωρητή συμπλήρωσε ένα έντυπο - τεκμήριο 4 - το οποίο ο κατηγορούμενος το διάβασε και το υπέγραψε, όπως έκανε άλλωστε και η ίδια με τον συνάδελφο της. Ο κατηγορούμενος δεν έχει εξασφαλίσει άδεια από τον Κ.Ο.Τ. μέχρι σήμερα και το υποστατικό αυτό για το οποίο έγινε έλεγχος τον Νοέμβριο του 2012 ήταν κλειστό. Περιγράφοντας το επίδικο υποστατικό, ανέφερε ότι είχε βάση ως μια κανονική οικοδομή, ενσωματωμένη με το χώμα, στην άμμο και δεν έχει διαπιστώσει τροχούς και σε διαφορετική περίπτωση εάν διαπίστωνε τροχούς δεν θα προέβαιναν σε καταγγελία. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι για τους κατέχοντες άδεια λειτουργίας κέντρου αναψυχής, υπάρχει μητρώο στο οποίο είναι καταχωρημένοι και το οποίο τηρείται από τον Κ.Ο.Τ σε μηχανογραφημένη μορφή και η ίδια είναι και λειτουργός η οποία εκδίδει τις σχετικές άδειες. Αναφορικά με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 4, ανέφερε ότι συμφωνεί με το περιεχόμενο του το οποίο καταγράφηκε από τον συνάδελφο της και αναγράφηκε σε αυτό όλα όσα είναι αρκετά και ικανά για να γίνει μια καταγγελία και που είναι αποδεικτικά στοιχεία. Δεν έχουν στηριχθεί μόνο στον τιμοκατάλογο - τεκμήριο 2 - για να προβούν σε καταγγελία αλλά στηρίχθηκαν και στους χώρους και γενικά σε όλο το πλέγμα των γεγονότων. Ήταν πολύ εύκολο για την ίδια να δει τα προιόντα διότι ο χώρος ήταν ένα υπαίθριο μπαρ και οι ίδιοι ήταν καθήμενοι στο μπαρ και κάποια προιόντα βρίσκονταν στον χώρο γύρω - γύρω από το μπαρ και άλλα προιόντα ήταν μέσα στον χώρο του μπαρ. Ο λόγος που δεν κατέγραψε τα προιόντα στο τεκμήριο 4, είναι διότι μέσα από τις αποδείξεις - τεκμήριο 3 - δεν αφορούσαν όλα τα προιόντα και δεν έχει δει να καταναλώνονται όλα τα προιόντα που καταγράφονται στο τεκμήριο 2, αλλά μόνο αυτά που έχει αναφέρει. Δίδοντας εκ νέου μια περιγραφή του επίδικου υποστατικού, ανέφερε ότι είναι ένα υπαίθριο μπαρ γύρω στα οκτώ τετραγωνικά μέτρα, το υλικό κατασκευής ήταν από ξύλο, διέθετε υπαίθριο χώρο εστίασης γύρω στα εικοσιοκτώ τετραγωνικά μέτρα, υπήρχαν ψηλά καθίσματα γύρω από το μπαρ, ψυκτικοί θάλαμοι εντός του μπαρ και μηχανή του φραπέ. Αναφορικά με την έκταση των οκτώ, όσο και των εικοσιοκτώ τετραγωνικών μέτρων, ανέφερε ότι το έχει υπολογίσει ο συνάδελφος της ο οποίος είναι πολύ πιο έμπειρος από την ίδια, αλλά μπορεί και η ίδια να υπολογίσει τους εν λόγω χώρους και στηρίχθηκε τόσο στην εκτίμηση της ίδιας, όσο και στην εκτίμηση του συναδέλφου της, χωρίς να έχουν μετρήσει τις αποστάσεις αυτές με μέτρο, εκφράζοντας όμως την βεβαιότητα ότι ο χώρος ήταν πάνω από οκτώ τετραγωνικά μέτρα και συνεπώς θεωρείται κέντρο αναψυχής. Αρνήθηκε σχετική υποβολη ότι τα όσα αναφέρθησαν στο τεκμήριο 4 είναι ανυπόστατα και ότι ούτε έχει προβεί σε μετρήσεις και δεν ξέρει το εμβαδόν του χώρου, λέγοντας ότι η εμπειρία του συναδέλφου της ο οποίος μέτρησε πολλούς χώρους, δεν επιτρέπει καμία αμφισβήτηση στην μέτρηση των χώρων και η ίδια εξέφρασε την ετοιμότητα να υποδείξει πόση έκταση καταλαμβάνει ένας χώρος οκτώ τετραγωνικών μέτρων. Το μπαρ ήταν ορθογώνιο και δεν ήταν απλά ένας πάγκος αλλά ήταν ένας χώρος κλειστός, διευκρινίζοντας ότι στον χώρο υπήρχαν ομπρέλες και κρεβατάκια αλλά δεν αφορούν την παρουσα υπόθεση. Το επίδικο υποστατικό συνίστατο στο μπαρ και τον υπαίθριο χώρο εστίασης που συνεπάγεται σε κέντρο αναψυχής και που εκδίδονται άδειες λειτουργίας και για τα υπαίθρια μπαρ. Δεν υπήρχε σε αυτό κάποια πόρτα και δεν μπορούσε να κλειδωθεί, διότι έτσι δεν θα θεωρείτο υπαίθριο μπαρ, κατηγορία η οποία προβλέπεται στον σχετικό νόμο. Το μπαρ βρίσκεται επί της παραλίας αλλά όχι στην άμμο όπου βρίσκονταν τα κρεβατάκια, αλλά στο χώμα σε αρκετή απόσταση από την παραλία, η βάση του υποστατικού ήταν στο χώμα, ήταν τοποθετημένο και ενωμένο με το χώμα και αν υπήρχε προέκταση κάτω από το χώμα δεν θα μπορούσε να την παρατηρήσει, ως επίσης δεν έχει παρατηρήσει τροχούς, προέβησαν δε στην καταγγελία αφού δεν έχουν δει τροχούς, χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο να υπήρχαν τροχοί. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο κ. Κυριάκος Χαραλάμπους. Ανέφερε ότι είναι υπάλληλος στον Κ.Ο.Τ, είναι Α΄ λειτουργός επιθεώρησης και επιθεωρεί κέντρα αναψυχής, ξενοδοχεία και συνοδεύει και εποπτεύει το προσωπικό επιθεώρησης όταν χρειάζεται κατά τις επισκέψεις για επιθεώρηση κέντρων και ξενοδοχείων. Στις 3/8/2011 μαζί με την Μ.Κ. 2 επιθεώρησαν την περιοχή της παραλίας της Γεροσκήπου η οποία ονομάζεται ΄΄περιοχή Γεροκηπιάς΄΄ και επί της παραλίας υπήρχαν διάφορα υποστατικά μεταξύ των οποίων ήταν και το επίδικο. Ζήτησε τον υπεύθυνο και ο οποίος ήταν ο κατηγορούμενος. Κατά την παρουσία τους είδαν τους χώρους του κέντρου, και συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος διέθετε υποστατικό το οποίο ήταν θαμμένο το κάτω μέρος του στην άμμο, είχε πάγκους και ψυγεία στα οποία υπήρχαν διάφορα ποτά και πατατάκια, γύρω από τους πάγκους υπήρχαν ψηλά καθίσματα, και πιο πέρα υπήρχαν μερικά τραπέζια και καθίσματα και ο χώρος ήταν σημαδεμένος γύρω - γύρω για να φαίνεται ο χώρος που διαχειρίζετο ο επιχειρηματίας. Ο μάρτυρας, συνοδευόμενος από την Μ.Κ. 2, διαπίστωσαν ότι υπήρχε τιμοκατάλογος με ποτά για κατανάλωση και ζήτησαν από τον κατηγορούμενο να τους δώσει τον τιμοκατάλογο, όπως και έγινε δια του τεκμηρίου 2 τον οποίο και μελέτησαν και τον αναγνώρισε. Στον εν λόγω κατάλογο υπήρχαν διάφορα είδη όπως ποτά, πατατάκια και γλυκά. Κατά την εκεί επίσκεψη τους διαπίστωσαν ότι υπήρχαν πελάτες περί τους επτά και είχε εκδοθεί απόδειξη σε πελάτη, ήτοι το τεκμήριο 3 το οποίο και αναγνώρισε. Συμπλήρωσε δελτίο επιθεώρησης, ήτοι το τεκμήριο 4 και έδωσε αντίγραφο στον κατηγορούμενο. Δεν ανέγραψε επί του τεκμηρίου 4 πόσα τραπέζια υπήρχαν αλλά ήταν τουλάχιστον τρία ή και περισσότερα. Υιοθέτησε το περιεχόμενο του τεκμηρίου 4 και έδωσε εξηγήσεις κάτω από ποιες περιστάσεις και πότε εκδόθηκαν οι αποδείξεις για τα φραπέ στις οποίες υπήρχε λανθασμένη ώρα αναγραφής και ότι υπήρχαν ήδη πελάτες που δεν έχουν ακόμα παραγγείλει μέχρι εκείνη την στιγμή. Το επίδικο υποστατικό δεν έχει άδεια λειτουργίας διότι δεν έχει εξασφαλίσει όλες τις απαραίτητες άδειες και θα έπρεπε να εξασφαλίσει πολεοδομική άδεια, να εγκριθούν τα σχέδια από τον Κ.Ο.Τ, να κατατεθούν τα σχέδια στην αρμόδια τοπική αρχή που είναι ο δήμος Γεροσκήπου, να εξασφαλίσει άδεια οικοδομής και μετά να εξασφαλίσει άδεια λειτουργίας από τον Κ.Ο.Τ με την επαλήθευση των σχεδίων και της πιστής τήρησης, έτσι ώστε με σχετική έκθεση του αρμόδιου λειτουργού του Κ.Ο.Τ, να προωθηθεί στο διοικητικό συμβούλιο του Κ.Ο.Τ για να εκδοθεί η κατά νόμο άδεια. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι επιθεωρεί και εποπτεύει το προσωπικό επιθεώρησης και στην παρούσα υπόθεση με δική του πρωτοβουλία για τα προβλήματα της Επαρχιακής Διοίκησης και της παραλίας Γεροσκήπου, έδωσε οδηγίες στην Μ.Κ. 2 και της ζήτησε να τον συνοδεύσει για να προβούν σε επιθεώρηση των κέντων της παραλίας της Γεροσκήπου μεταξύ άλλων ήταν και το επίδικο. Πιο συγκεκριμένα της ζήτησε να μεταβούν μαζί για να δουν τα προβλήματα των κέντρων της περιοχής που έγιναν παράνομα στην παραλία της Γεροσκήπου και εφ΄ όσον διαπίστωναν ότι υπήρχε παράβαση της νομοθεσίας, στις περιπτώσεις όπου μπορούν να στοιχειοθετήσουν υπόθεση να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για συμμόρφωση των παρανομούντων και συνεπώς ο ρόλος του ιδίου και της Μ.Κ. 2 ήταν κοινός. Στο τεκμήριο 4 κατέγραψαν τις διαπιστώσεις τους και πιο συγκεκριμένα ότι διαπίστωσαν την λειτουργία κέντρου αναψυχής με παρουσία πελατών, κατανάλωση ποτών, έκδοση αποδείξεων σε εκείνο τον χώρο του κέντρου. Μετά την καταγραφή αυτών των στοιχείων, ενημέρωσαν τον επιχειρηματία για την παρανομία, του ανέφεραν ότι λειτουργεί κέντρο χωρίς άδεια από τον Κ.Ο.Τ, του επίστησαν την πρσοχή εις τον νόμο και του ανέφεραν ότι θα ληφθούν Δικαστικά μέτρα εναντίον του και έδωσαν σε αυτόν αντίγραφο του τεκμηρίου 4 στο οποίο κατέγραψαν εκείνες τις παρατηρήσεις με τις οποίες πιστεύει ότι στοιχειοθετείται υπόθεση. Το τεκμήριο 4 το συμπλήρωσε ο ίδιος και το έχει προσυπογράψει η Μ.Κ.
- Τις μετρήσεις τις έχει κάνει ο ίδιος υπολογίζοντας ένα περίπου τις διαστάσεις του χώρου μέσα από την τριαντάχρονη εμπειρία του και χωρίς να πάρει μέτρο. Είναι ένας χώρος οκτώ τετραγωνικών μέτρων και αυτό μπορεί να φανεί στην πράξη και χωρίς την χρησιμοποίηση τεχνικών μέσων. Η αναφορά του σε μέτρα ήταν κατά προσέγγιση, υπήρχαν 3 - 4 τραπέζια αραιά τοποθετημένα, εκτός από τα ψηλά καθίσματα γύρω από το μπαρ, υπήρχαν και τα τραπέζια που είχαν απόσταση από τα ψηλά καθίσματα τουλάχιστον τέσσερα μεγάλα βήματα και ήταν αριστερά του μπαρ και ένα στα δεξιά με τέσσερα καθίσματα σε κάθε τραπέζι. Τα τραπέζια απείχαν μεταξύ τους γύρω στα δύο μέτρα, υπήρχε ο υπαίθριος χώρος εστίασης 28 τετραγωνικών μέτρων και το μπαρ 8 τετραγωνικών μέτρων. Το μπαρ μαζί με τα ψηλά καθίσματα και λαμβανομένου υπόψη ότι ένα καθίμενο άτομο καταλαμβάνει έκταση γύρω στα 80 εκατοστά, τότε το εμβαδό είναι πέραν των 8 τετραγωνικών μέτρων. Τρία με τέσσερα βήματα μακριά από τα ψηλά καθίσματα υπήρχαν τα τραπέζια και ο χώρος ήταν σημαδεμένος με μικρά χαλίκια της θάλασσας. Υπήρχε μπροστά στην παραλία και χώρος με 38 κρεβατάκια και 18 ομπρέλες και μικρά τραπεζάκια 60 στον αριθμό, ο οποίος χώρος δεν ήταν κατειλημμένος από κόσμο και δεν ήταν σε θέση ο μάρτυρας να θυμάται αν ο κατηγορούμενος ασχολείτο με τα κρεβατάκια και τις ομπρέλες, διότι περιορίστηκε στον έλεγχο κατά πόσο υπήρχε εφαρμογή της επίδικης νομοθεσίας. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι κύρια απασχόληση του ήταν η τοποθέτηση και εκμετάλλευση των κρεβατιών και ομπρέλων, ανέφερε ότι αυτό δεν το θυμάται αν του το είπε διότι δεν έχει καταγραφεί αυτό στο τεκμήριο 4 και ότι δεν το ήξερε. Εξέφρασε επίσης άγνοια σε υποβληθείσα θέση ότι υπήρχαν ουσιαστικά δύο τραπέζια και που προορίζονταν για την εξυπηρέτηση των λουομένων που προσέρχονταν εκεί για να ενοικιάσουν κρεβατάκια και ομπρέλες. Δεν υπήρχαν εκεί πελάτες για να εκφράσει θετική άποψη εάν τα εκεί κρεβατάκια χρησιμοποιούνταν για ενοικίαση. Ο εκεί χώρος ήταν ενιαίος με το μπαρ και κάλλιστα ο πελάτης μπορούσε να πάρει τα πράγματα του και να καθίσει και να σερβιριστεί σε αυτά, όμως την ώρα της επιθεώρησης η διαπίστωση τους ήταν ότι υπήρχαν πελάτες γύρω στο μπαρ το οποίο ήταν έκτασης 8 τετραγωνικών μέτρων πλέον ο χώρος που καταλάμβαναν τα ψηλά καθίσματα και στον οποίον υπήρχαν επτά πελάτες οι οποίοι κατανάλωναν ποτά αλλά στα τραπέζια δεν καθόταν κανείς. Όπως αναφέρει ο μάρτυρας και στο τεκμήριο 4, καταναλώθηκαν στην παρουσία τους δυό φραπέ και μια μπύρα και δεν ήταν σε θέση να θυμάται εάν έχει δει κάτι άλλο πέραν του πάγκου, του ψυγείου και των τραπεζιών. Εκεί ήταν χωσμένο το κάτω μέρος του υποστατικού στην άμμο αλλά δεν ήταν κτισμένο, αλλά δεν ήταν σε θέση να εκφράσει θετική άποψη αν ήταν κτισμένο επειδή ήταν χωσμένο στο έδαφος. Το συγκεκριμένο υποστατικό ήταν ένα λυόμενο υποστατικό, το μεγάλο του μέρος είναι κατασκευασμένο από ξύλο, με ανοιγόμενες πλευρές που στο άνοιγμα τους παρείχαν σκιά στους πελάτες που κάθονταν στα ψηλά καθίσματα, υπήρχε το ψυγείο, οι εσωτερικοί πάγκοι, το δάπεδο, γύρω από το μπαρ είχαν τοποθετηθεί επιφάνειες που έμοιαζαν με κόντρα πλακέ και στα ενδιάμεσα τους ήταν και τα ψηλά καθίσματα, και υπήρχε εκεί χώρος στον οποίο μπορούσε να περπατήσει κάποιος από πάνω και που προφανώς τοποθετήθηκε εκεί για να αποφεύγουν οι πελάτες τα χώματα ή τον άμμο. Μέρος του πάγκου ήταν θαμμένος στην άμμο και εξέφρασε την άποψη ότι δεν θα μπορούσε να μετακινηθεί παρά μόνο με μπουλτόζα αν και δεν είναι ειδικός όπως ανέφερε. Αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι διεξήγαγε την εργασία του πρόχειρα, λέγοντας ταυτόχρονα ότι το επίδικο υποστατικό ήταν πάντοτε σε εκείνο το σημείο αμετακίνητο και την επίδικη ημερομηνία υπήρχαν πελάτες. Ερωτώμενος κατά πόσο υπήρχε χώρος που θα μπορούσε να κλείσει ερμητικά έτσι ώστε να μην είχε κανένας πρόσβαση ή εάν ο πάγκος ήταν ελεύθερος επί της παραλίας, ανέφερε ότι κατά την παρουσία τους οι χώροι του μπαρ ήταν ανοικτοί, οι πλαινοί χώροι είχαν μηχανισμό που θα μπορούσε να κλείσει στο πλάι και όλοι οι χώροι γύρω - γύρω ήταν ενωμένοι με το δάπεδο. Κατά την επίσκεψη του δεν έχει δει προσωπικό ή μάγειρους αλλά βρισκόταν εκεί μόνο ο κατηγορούμενος, η συνάδελφος του και οι πελάτες που προανέφερε. Εξέφρασε την άποψη ότι ένας χώρος ο οποίος είναι υπαίθριος χώρος εστίασης για κατανάλωση φαγητών, ποτών και αιδεσμάτων πέραν των 8 τετραγωνικών μέτρων θεωρείται ότι λειτουργεί ως κέντρο αναψυχής εφ΄ όσον είχε εγκαταστάσεις που έχουν αυτήν την δυνατότητα, ήτοι σε επιφάνεια πέραν των 8 τετραγωνικών μέτρων με τραπέζια και καθισματα. Ο Κ.Ο.Τ εγκρίνει τα σχέδια για υπαίθρια κέντρα, μέρος του υποστατικού δύναται να είναι κτήριο και άλλο μέρος να είναι υπαίθριος χώρος εστίασης. Από την στιγμή που δεν είχε άδεια οικοδομής, ο ίδιος διαπίστωσε ότι λειτουργούσε χώρο αναψυχής πέραν των 8 τετραγωνικών μέτρων που ορίζει ο νόμος. Τα πατατάκια υπήρχαν στο μπαρ αλλά όχι στον τιμοκατάλογο χωρίς να θυμάται ακριβώς, όπως συμβαίνει και με τα γλυκά, αλλά θυμόταν ότι οι πελάτες κατανάλωσαν τα ποτά που καταγράφονται στο τεκμήριο
- Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του, έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρου 74
(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως μην κλητεύσει μάρτυρες και προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη του δήλωση, ανέφερε ότι κάθε καλοκαίρι για περίοδο τριών μηνών, λαμβάνει άδεια από τον δήμο Γεροσκήπου καταβάλλοντας το ποσό των € 5,000 για τοποθέτηση κρεβατιών και ομπρελών στην παραλία της Γεροσκήπου. Κατέχει άδεια πλανοδιοπώλησης και εξυπηρετεί κάποιους πελάτες οι οποίοι δροσίζονται με διάφορα ροφήματα. Απέρριψε την θέση ότι υπήρχε κέντρο εστιάσεως, υπήρχε ένα τραπεζάκι για να εκδίδει εισιτήρια και που τοποθετεί τα αντικείμενα του σε αυτό και μπορεί να καθίσει κάποιος σε αυτό χωρίς να του πει ότι απαγορεύεται, ως επίσης υπήρχε ακόμα ένα τραπεζάκι το οποίο και περιέγραψε για να τοποθετούνται αντικείμενα πάνω σε αυτό ή για να πιει κάποιος ένα ρόφημα και εξέφρασε άγνοια για τις πρόνοιες τις νομοθεσίας. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το άρθρο 2 του νόμου 29/85 ως αυτός έχει τροποποιηθεί "άδεια λειτουργίας" σημαίνει άδειαν λειτουργίας κέντρου εκδιδομένην δυνάμει του άρθρου 6 "κέντρον" σημαίνει κατάστημα- (α) λειτουργούν εντός των περιοχών των πόλεων, κωμοπόλεων, συμβουλίων βελτιώσεως και παραλιακών περιοχών· ή (β) λειτουργούν εκτός των ως άνω περιοχών και το οποίον το Διοικητικόν Συμβούλιον θέλει ορίσει ονομαστικώς λόγω της μορφής των υπ' αυτού προσφερομένων υπηρεσιών ή λόγω τοποθεσίας, συγκεντρώσεως ή κινήσεως πελατών, ταξιδιωτών, περιηγητών ή παραθεριστών, εν τω οποίω παρέχονται επί πληρωμή εστίασις, ή πάσης φύσεως φαγητά, ποτά ή γλυκίσματα, ανεξαρτήτως του εάν εις το κατάστημα προσφέρεται μουσική ή καλλιτεχνικόν πρόγραμμα: Νοείται ότι δεν περιλαμβάνονται στον όρο αυτό: (
- i)Τα καφενεία, (
- ii)τα καταστήματα των οποίων οι προσφερόμενες υπηρεσίες περιορίζονται αποκλειστικά στην κατανάλωση εκτός του καταστήματος (TAKE AWAY), (iii) τα κυλικεία ή οι καντίνες σωματείων και συλλόγων που λειτουργούν βάσει σχετικών νομοθεσιών, (
- iv)τα κυλικεία ή οι καντίνες εργοστασίων και σχολείων· και (
- v)τα καταστήματα των οποίων ο χώρος εξυπηρέτησης είναι μικρότερος των οκτώ τετραγωνικών μέτρων και τα οποία δεν προσφέρουν οινοπνευματώδη ποτά. "πελάτης" σημαίνει παν πρόσωπον εις το οποίον παρέχεται παρά κέντρου υπηρεσία ως προνοείται εν τω παρόντι Νόμω· "υπηρεσία" σημαίνει- (α) παροχήν εστιάσεως ή πάσης φύσεως φαγητών, ποτών ή γλυκισμάτων, ανεξαρτήτως του εάν προσφέρεται μουσική ή καλλιτεχνικόν πρόγραμμα· (β) διοργάνωσιν χοροεσπερίδων, δεξιώσεων, συνεστιάσεων συγχαρητηρίων επισκέψεων ή άλλων εκδηλώσεων παρομοίας φύσεως Σύμφωνα με το άρθρο 5 του νόμου 29/85 ως αυτός έχει τροποποιηθεί Δι' έκαστον κέντρον, εξαιρουμένων των λειτουργούντων εντός αδειούχων ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, διενεργείται υπό του Διοικητικού Συμβουλίου, κατά τον καθοριζόμενον τρόπον και διαδικασίαν, κατάταξις αναλόγως της φύσεως των υπ' αυτού παρεχομένων υπηρεσιών και εφ' όσον πληρούνται οι οικείοι Κανονισμοί, εις μίαν ή περισσοτέρας των ακολούθων κατηγοριών- (α) εστιατόριον ή ταβέρνα, (β) καφετηρία ή πιτσαρία, (γ) μπυραρία ή μπαρ, (δ) μουσικοχορευτικόν, (ε) δισκοθήκη, (στ) σνακ μπαρ, (ζ) καμπαρέ.
(2)Τα κέντρα εκάστης κατηγορίας δύνανται να διακρίνονται εις τάξεις αναλόγως προς την αξίαν και ποιότητα της κατασκευής των, επίπλωσιν, εξοπλισμόν, τελειότητα λειτουργικής οργανώσεως ως και το επίπεδον των παρεχομένων ανέσεων και υπηρεσιών, μέχρι τριών τάξεων.
(3)Οι όροι τους οποίους δέον να πληρώσι τα κέντρα ίνα καταταγώσιν εις εκάστην ή οιανδήποτε των εν τω εδαφίω
(2)προνοουμένων τάξεων, θέλουσι καθορισθή Σύμφωνα με το άρθρο 6 του νόμου 29/85 ως αυτός έχει τροποποιηθεί 6.-
(1)Ουδείς λειτουργεί κέντρον άνευ αδείας λειτουργίας εκδιδομένης συμφώνως προς τας διατάξεις του παρόντος Νόμου και των Κανονισμών.
(2)Προ της ενάρξεως της λειτουργίας κέντρου ο επιχειρηματίας υποβάλλει προς το Διοικητικόν Συμβούλιον αίτησιν διά κατάταξιν και έκδοσιν αδείας λειτουργίας του κέντρου: Νοείται ότι ανεξαρτήτως συμμορφώσεως του έχοντος την εκμετάλλευσιν κέντρου προσώπου, το Διοικητικόν Συμβούλιον προβαίνει εις την κατάταξιν του κέντρου, κατόπιν ελέγχου υπό εντεταλμένων προς τούτο οργάνων του Οργανισμού, δυνάμει των υπό του Νόμου και των Κανονισμών προνοουμένων όρων και προϋποθέσεων.
(3)Άδεια λειτουργίας εκδίδεται υπό του Διοικητικού Συμβουλίου εν τω καθοριζομένω τύπω και επί τη καταβολή του καθοριζομένου τέλους εφ' όσον παρουσιασθή υγειονομικόν πιστοποιητικόν και πληρούνται οι δυνάμει του παρόντος Νόμου και των Κανονισμών καθοριζόμενοι όροι και προϋποθέσεις. Επί της αδείας λειτουργίας αναφέρονται αι ώραι λειτουργίας τούτου.
(4)Η άδεια λειτουργίας εκπνέει την 31ην ημέραν του αμέσως επομένου της ημερομηνίας εκδόσεως αυτής μηνός Δεκεμβρίου, δύναται δε να ανανεούται επί καταβολή του καθοριζομένου τέλους.
(5)Η άδεια λειτουργίας δέον όπως αναρτάται εις περίοπτον θέσιν εντός του κέντρου.
(6)Ο Οργανισμός τηρεί μητρώον εν τω οποίω καταχωρούνται αι άδειαι λειτουργίας.
(7)Ουδεμία άδεια λειτουργίας κέντρου θα εκδίδηται αναφορικώς προς χώρον όστις βάσει του πιστοποιητικού τελικής εγκρίσεως της αρμοδίας αρχής δυνάμει των περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμων, δεν θεωρείται κατάλληλος διά τοιούτον σκοπόν Σύμφωνα με το άρθρο 18 του νόμου 29/85 ως αυτός έχει τροποποιηθεί 18.-
(1)Παν πρόσωπον το οποίον- (α) χρησιμοποιεί τον όρον "τουριστικόν" ή "κέντρον αναψυχής" ή άλλον όρον παρόμοιον προς τούτον διά τον χαρακτηρισμόν κέντρου διά το οποίον δεν έχει εκδοθή άδεια λειτουργίας· (β) διατηρεί ή λειτουργεί κέντρον άνευ αδείας λειτουργίας· (γ) παραλείπει να εκδίδη ηριθμημένους λογαριασμούς κατά παράβασιν του άρθρου 15· (δ) λειτουργεί κέντρο χωρίς να τελεί υπό τη διεύθυνση του διευθυντή κατά παράβαση του άρθρου 16, είναι ένοχον αδικήματος και, εν περιπτώσει καταδίκης, υπόκειται εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας πεντακοσίας λίρας ή εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν τους εξ μήνας ή εις αμφοτέρας τας ποινάς ταύτας, εάν δε η παράβασις συνεχισθή μετά την καταδίκην του, τούτο είναι ένοχον περαιτέρω αδικήματος και υπόκειται εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας £250 δι' εκάστην ημέραν καθ' ην συνεχίζεται η παράβασις.
(2)Επιπροσθέτως προς οιανδήποτε άλλην ποινήν προβλεπομένην υπό του παρόντος άρθρου, το Δικαστήριον επί τη καταδίκη οιουδήποτε προσώπου δι' αδίκημα δυνάμει του εδαφίου
(1)του παρόντος άρθρου, δύναται κατά την κρίσιν του να διατάξη- (α) την διακοπήν της λειτουργίας του κέντρου εν σχέσει προς το οποίον διεπράχθη το αδίκημα διά τοσούτο χρονικόν διάστημα όσον το Δικαστήριον ήθελε θεωρήσει πρέπον· (β) την καταβολήν υπό του καταδικασθέντος προσώπου των εξόδων της δίκης.
(3)Εάν οιονδήποτε πρόσωπον, καθ' ου εξεδόθη διάταγμα συμφώνως προς τας διατάξεις της παραγράφου (α) του εδαφίου
(2), παραλείψη να συμμορφωθή προς το εκδοθέν διάταγμα, ο Αστυνομικός Διευθυντής της Επαρχίας ή ο εκπρόσωπος αυτού εκτελεί το διάταγμα και αξιώνει την πληρωμήν των εξόδων άτινα προέκυψαν κατά την εκτέλεσιν του διατάγματος παρά του προσώπου καθ' ου εξεδόθη τούτο. Τα έξοδα ταύτα θα θεωρώνται ως ποινή εντός της εννοίας του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου και η πληρωμή αυτών θα επιβάλληται συμφώνως προς τας διατάξεις του εν λόγω Νόμου.
(4)Παν πρόσωπον μη συμμορφούμενον προς διάταγμα εκδοθέν δυνάμει των διατάξεων της παραγράφου (α) του εδαφίου
(2)είναι ένοχον αδικήματος και υπόκειται, εν περιπτώσει καταδίκης αυτού, εις φυλάκισιν διά χρονικόν διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας £1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς ταύτας.
(5)Επιπροσθέτως προς οιανδήποτε άλλην ποινήν προβλεπομένην υπό του Νόμου και των Κανονισμών, το Δικαστήριον κέκτηται εξουσίαν να διατάξη παν πρόσωπον το οποίον ευρέθη ένοχον αδικήματος να συμμορφωθή προς τας σχετικάς διατάξεις του Νόμου ή των Κανονισμών εν σχέσει προς τας οποίας διεπράχθη το αδίκημα.
(6)(α) Το Δικαστήριον ενώπιον του οποίου εκδικάζεται κατηγορία προσαφθείσα εναντίον προσώπου τινός, δι' αδίκημα διαπραχθέν κατά παράβασιν του εδαφίου
(1)δύναται κατόπιν EX PARTE αιτήσεως να διατάξη αναστολήν πάσης εργασίας αναφορικώς προς την ανέγερσιν, κατασκευήν, διατήρησιν ή λειτουργίαν κέντρου μέχρι της τελικής εκδικάσεως της υποθέσεως αναφορικώς προς ην προσήφθη η κατηγορία: Νοείται ότι η έκδοσις τοιούτου διατάγματος υπόκειται εις τας διατάξεις του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, των περί Δικαστηρίων Νόμων του 1960 έως 1972 και των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. (β) Εάν οιονδήποτε πρόσωπον κατά του οποίου εξεδόθη διάταγμα δυνάμει των διατάξεων της παραγράφου (α) παραλείπη ή αμελή να συμμορφωθή προς το τοιούτο διάταγμα εντός του χρόνου του καθοριζομένου εν αυτώ, είναι νόμιμον διά την αρμοδίαν αρχήν να εκτελή το τοιούτο διάταγμα και τα γενόμενα έξοδα διά την εκτέλεσιν τούτου καταβάλλονται εις την αρμοδίαν αρχήν υπό του προσώπου κατά του οποίου εξεδόθη το διάταγμα και τα τοιαύτα έξοδα λογίζονται ως ποινή εντός της εννοίας του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, και η πληρωμή αυτών θα επιβάλλεται συμφώνως προς τας διατάξεις του εν λόγω Νόμου· (γ) Οιονδήποτε πρόσωπον κατά του οποίου εξεδόθη διάταγμα δυνάμει του παρόντος εδαφίου το οποίον αρνείται ή παραλείπει να συμμορφωθή προς το τοιούτο διάταγμα, είναι ένοχον αδικήματος, ανεξαρτήτως του εάν η αρμοδία αρχή εχώρησεν εις την εκτέλεσιν ή εξετέλεσε το τοιούτο διάταγμα, και υπόκειται εν περιπτώσει καταδίκης αυτού εις φυλάκισιν διά χρονικόν διάστημα μη υπερβαίνον τους τρεις μήνας ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας £150 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς ταύτας.
(7)Πας όστις αρνείται ή παραλείπει να συμμορφωθή προς οιανδήποτε διάταξιν του παρόντος Νόμου εν τη οποία δεν γίνεται ειδική περί τούτου πρόνοια είναι ένοχον αδικήματος και υπόκειται εν περιπτώσει καταδίκης αυτού εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας £450 ή εις φυλάκισιν μη υπερβαίνουσαν τους εξ μήνας ή εις αμφοτέρας τας ποινάς ταύτας. Από την συνδυασμένη λοιπόν εφαρμογή των άρθρων 2, 6 και 18
(1)(β) του νόμου 29/85 όπως αυτός έχει τροποποιηθεί, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: Α) η ύπαρξη κέντρου εν τη εννοία του νόμου Β) το κέντρο να λειτουργεί παρέχοντες υπηρεσίες εν τη εννοία του νόμου σε πελάτες Γ) να μην υπάρχει άδεια λειτουργίας του κέντρου εν τη εννοία του νόμου, εκδοθείσα από το διοικητικό συμβούλιο του Κ.Ο.Τ Δ) ο κατηγορούμενος να λειτουργεί το κέντρο, όντας ο κατά νόμω υπεύθυνος Ε) το κέντρο να καλύπτει έκταση τουλάχιστον οκτώ τετραγωνικών μέτρων Ζ) το κέντρο να μην εμπίπτει στις νομοθετικές εξαιρέσεις στις οποίες δεν απαιτείται άδεια λειτουργίας όπως πιο πάνω έχει περιγραφεί. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Όσον αφορά την επιλογή του κατηγορουμένου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση , κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αυτό αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση η επιλογή του αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία της, είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η χωρίς όρκο δήλωση ενός κατηγορούμενου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost
(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic
(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police
(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic
(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan
(1976)64 Cr. App. R. 11). Το Δικαστήριο έχοντας εξετάσει με πάρα πολλή προσοχή την ανώμοτη δήλωση του κατηγορουμένου, κρίνει ότι δεν δύναται να έχει αυτή οποιανδηποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία από πλευράς υπεράσπισης που να τείνουν τουλάχιστον στην επιβεβαίωση των λεχθέντων υπό του κατηγορούμενου, αλλά και επειδή ούτως ή άλλως αποτελεί υποχρέωση της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Ο Μ.Κ. 1 ουσιαστικά δεν έχει διαφωτίσει ιδιαίτερα το Δικαστήριο, διότι κατά τον επίδικο χρόνο, ήτοι στις 3/8/2011 όπου επικεντρώθηκε η κατηγορούσα αρχή και ιδίως με τους Μ.Κ. 2 και 3, δεν ήταν αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυρας των όσων έχουν συμβεί στην παραλία της Γεροσκήπου. Έχει βεβαίως αναφερθεί στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν διέθετε άδεια λειτουργίας, πράγμα βεβαίως για το οποίο αναφέρθησαν και οι Μ.Κ. 2 και 3, η αξιολόγηση των οποίων θα γίνει εκτενώς πιο κάτω. Το ότι ο μάρτυρας αναφέρθηκε στην ύπαρξη τροχών, αυτό δεν δύναται να γίνει αποδεχτό, όχι μόνο διότι δεν έχει συνδεθεί με τον επίδικο ουσιώδη χρόνο όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, αλλά και επειδή το Δικαστήριο για τους λόγους που θα επεξηγηθούν πιο κάτω, αποδέχεται την περιγραφή του επίδικου υποστατικού, όπως έχει εκτεθεί από τους Μ.Κ. 2 και 3 και ιδίως του Μ.Κ. 3, χωρίς βεβαίως να παραγκωνίζεται ή να υποβιβάζεται η ποιότητα της μαρτυρίας της Μ.Κ.
- Το ότι ο μάρτυρας αναφέρθηκε στο ότι το επίδικο υποστατικό βρίσκεται στην παραλία της Γεροσκήπου και το οποίο και σημείωσε επί του τεκμηρίου 1, δεν διαδραματίζει ιδιαίτερο ρόλο διότι η τοποθεσία του επίδικου υποστατικού δεν έχει ούτως ή άλλως αμφισβητηθεί. Αυτό που έχει ουσιαστικά αμφισβητηθεί από την πλευρά της υπεράσπισης, είναι το κατά πόσο το επίδικο υποστατικό είναι κατάστημα εν τη εννοία του νόμου και κατά πόσο παρείχε υπηρεσίες εν τη εννοία του νόμου ο κατηγορούμενος σε αυτό το υποστατικό. Η μη ύπαρξη άδειας λειτουργίας εν τη εννοία του νόμου δεν έχει αμφισβητηθεί ούτως ή άλλως. Οι Μ.Κ. 2 και 3 άφησαν θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, διαπιστώθηκε ότι οι μάρτυρες αυτοί, προσήλθαν στο Δικαστήριο ως μάρτυρες της αλήθειας. Το Δικαστήριο έχει διακρίνει ότι οι μάρτυρες αυτοί απαντούσαν με ευθύτητα, αμεσότητα, ειλικρίνεια, χωρίς δισταγμούς, ασάφειες και αντιφάσεις, η αξιοπιστία τους δεν έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης, δεν έχει διακριθεί οποιαδήποτε προσπάθεια τους να προσφύγουν στο ψεύδος ή στην υπερβολή ή στην ασάφεια για να βοηθήσουν την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής της οποίας είναι υπάλληλοι, παρέθεσαν με σαφήνεια όλα όσα γεγονότα περιήλθαν εις γνώσιν τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων, τις διαπιστώσεις τους, τα ευρήματα και τα συμπεράσματα τους, δίδοντας στο Δικαστήριο μια ολοκληρωμένη εικόνα αναφορικά με την φύση, την έκταση και τις δραστηριότητες του επίδικου υποστατικού, ως επίσης και την εμπλοκή και διασύνδεση του κατηγορουμένου με το επίδικο υποστατικό. Δεν έχει διακριθεί οποιαδήποτε προσπάθεια τους να επιτύχουν πάση θυσία την καταδίκη του κατηγορουμένου, ούτε έχει διακριθεί οποιαδήποτε προσπάθεια τους να πείσουν πάση θυσία το Δικαστήριο κατά πόσο το επίδικο υποστατικό είναι κέντρο εν τη εννοία του νόμου και ότι παρέχονταν σε αυτό υπηρεσίες εν τη εννοία του νόμου. Επιπλέον οι μαρτυρίες τους συνάδουν και ταυτίζονται και με τα τεκμήρια 2, 3 και 4 και επιπλέον το Δικαστήριο αποδέχεται τις εκτιμήσεις των Μ.Κ. 2 και 3 και ιδίως του Μ.Κ. 3 ότι το επίδικο υποστατικό έχει τις διαστάσεις που παρέθεσαν στο Δικαστήριο, λόγω της εμπειρίας που είχαν οι ίδιοι από προηγούμενες μετρήσεις, επιθεωρήσεις και εκτιμήσεις κέντρων. Συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται τις μαρτυρίες των Μ.Κ. 2 και 3 στην ολότητα τους ως αληθείς, ορθές και αξιόπιστες. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολογηθείσα μαρτυρία, το Δικαστήριο προβαίνει στα πιο κάτω ευρήματα και συμπεράσματα: Στις 3/8/2011, στην παραλία της Γεροσκήπου με την ονομασία ΄΄Γεροκηπιές΄΄ της Επαρχίας Πάφου, ο κατηγορούμενος ήταν υπεύθυνος του υποστατικού με την ονομασία ΄΄Miami Sunrise Beach΄΄. To εν λόγω υποστατικό είναι ένα υπαίθριο κέντρο, καταλαμβάνει έκταση πέραν των 8 τετραγωνικών μέτρων και είναι κέντρο εν τη εννοία του άρθρου 2 του νόμου 29/85 ως αυτός έχει τροποποιηθεί μεταγενέστερα και δεν εμπίπτει στις νομοθετικές εξαιρέσεις που δεν προαπαιτούν την ύπαρξη άδειας λειτουργίας από το διοικητικό συμβούλιο του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού. Ως υπαίθριο κέντρο που είναι δεν απαιτείται δυνάμει του άρθρου 25 της Κ.Δ.Π 265/86 να καταλαμβάνει τις εκτάσεις και τις προδιαγραφές των άρθρων 17, 18 και 19 της Κ.Δ.Π 265/
- Στις 3/8/2011 παρείχοντο σε πελάτες, υπηρεσίες εν τη εννοία του νόμου και που συνίστατο σε πώληση ποτών (φραπέ και μπύρα). Η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου υπεράσπισης με παραπομπή σε σχετική επί του θέματος νομολογία ότι απαιτείτο εστίαση και συνεπώς ήταν απαραίτητη η παρασκευή φαγητού και δεν ήταν αρκετή μόνο η παροχή ποτών, είναι νόμω αβάσιμη διότι ο νομοθέτης με τον όρο ΄΄υπηρεσία΄΄ προνοεί διαζευκτικά και όχι σωρευτικά την παροχή εστίασης και συνεπώς ΄΄υπηρεσία΄΄ μπορεί κάλλιστα να αποτελεί από μόνη της και η παροχή ποτών, όπως έγινε και στην παρούσα υπόθεση. Το επίδικο κέντρο λειτουργείτο στις 3/8/2011 από τον κατηγορούμενο, χωρίς να έχει εξασφαλιστεί εκ των προτέρων άδεια λειτουργίας εν τη εννοία του νόμου από το διοικητικό συμβούλιο του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει και δυνάμει των ευρημάτων και συμπερασμάτων που εξήξε το Δικαστήριο μετά από την αξιολόγηση της τεθείσας ενώπιον του μαρτυρίας ως πιο πάνω αναφέρεται, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο