Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Σάββας Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 3995/10, 12/3/2013

(1)(α) και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 2.5.2009 εν γνώσει του αποζούσε εξ΄ ολοκλήρου ή μερικώς από κέρδη πορνείας. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δύο μάρτυρες και κατατέθηκαν συνολικά 15 τεκμήρια. Ο Μ.Κ.1 Λοχίας 3990, Ζωνάκης Γεωργίου, είναι ο αστυνομικός ο οποίος έλαβε την ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο και αυτός που είχε στην κατοχή του όλα τα τεκμήρια τα οποία και κατέθεσε. Ο Μ.Κ.2 Αστ. 1799 Χαράλαμπος Χαραλάμπους ανέφερε ότι το Μάιο του 2009 εργάζετο στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου και ήταν τοποθετημένος στον ΟΠΕ. Στις 2.5.2009 οργανώθηκε συντονισμένη επιχείρηση από μέλη του ΤΑΕ και του ΟΠΕ Πάφου. Στις 00:30 της ιδίας μέρας επισκέφθηκε το καπαρέ με την ονομασία «ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ». Μπαίνοντας στο καπαρέ είδε δύο γυναίκες να κάθονται σε ένα καναπέ στο κέντρο του καπαρέ και ένα άντρα με άσπρο πουκάμισο να βρίσκεται πίσω από το μπαρ. Κάθισε σε ένα καναπέ, ήρθε ως γκαρσόνι ο άντρας που βρισκόταν πίσω από το μπαρ και τον ρώτησε τι θα πιεί. Μετά ήρθε δίπλα του και κάθισε η μια από τις δύο κοπέλες, επανήλθε το γκαρσόνι και τον ρώτησε πόσα θέλει για να πάρει την κοπέλα μαζί του με σκοπό να έρθει σε σεξουαλική επαφή μαζί της. Αυτός του είπε ότι πρέπει να βάλει πέντε ποτά στην κοπέλα και να πληρώσει €140 και θα μπορούσε να φύγει με την κοπέλα η ώρα 03:

1. Συμφώνησε, κάθισε η κοπέλα και το γκαρσόνι της έφερνε ποτά. Η κοπέλα του ανέφερε ότι ονομαζόταν Ζήνα και ήταν από την Μολδαβία. Η ώρα 03:00 πλήρωσε το γκαρσόνι το ποσό των €150 σε τρία χαρτονομίσματα των €50 και του είπε να κρατήσει τα €
2. Το πρόσωπο που του παρουσιάστηκε ως το γκαρσόνι και στο οποίο έδωσε το ποσό των €150 ανέφερε ότι ήταν ο κατηγορούμενος. Στη συνέχεια μετέβηκε σε ξενοδοχείο μαζί με την κοπέλα. Αφού μπήκαν στο δωμάτιο τη ρώτησε στην αγγλική γλώσσα πόσα θέλει να έρθει σε σεξουαλική επαφή μαζί του και του είπε €
3. Της έδωσε δύο χαρτονομίσματα των €50 και τα έβαλε στην πίσω τζέπη του παντελονιού που φορούσε. Ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο ίδιος ήπιε δύο ουίσκια και σε ερώτηση ότι το ποσό των €140 που πλήρωσε στο καπαρέ αφορούσε τα ποτά που ήπιε ο ίδιος και τα ποτά που προσέφερε στην κοπέλα απάντησε αρνητικά και ανέφερε ότι το ποσό των €140 το πλήρωσε για να έλθει σε σεξουαλική επαφή μαζί με την κοπέλα. Στην παρουσία του δεν είδε να πιέζει κανείς την κοπέλα. Ο κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία προχώρησε σε ανώμοτη δήλωση ότι είναι αθώος και δεν έκαμε καμιά συμφωνία με τον αστυνομικό, δεν γνωρίζει τι έκαμε ο αστυνομικός με την κοπέλα που εργάζετου στο καπαρέ όταν έφυγαν από το καπαρέ. Η ευπαίδευτος δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής στην αγόρευση της εισηγήθηκε ότι ο Μ.Κ.2 είναι καθόλα αξιόπιστος και έχει παραθέσει στο Δικαστήριο μαρτυρία στην οποία μπορεί να βασιστεί το Δικαστήριο και να κρίνει τον κατηγορούμενο ένοχο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου στην αγόρευση του αναφέρθηκε στα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, ανάλυσε τη μαρτυρία και είναι η θέση του ότι τα ποσά που πλήρωσε ο αστυνομικός στο καπαρέ είναι τα ποτά που κέρασε ευρισκόμενος στο καπαρέ την καλλιτέχνιδα και ήπιε και ο ίδιος. Περαιτέρω εισηγήθηκε ότι ως θέμα πρακτικής για υποθέσεις σεξουαλικών αδικημάτων τα Δικαστήρια θα πρέπει να αναζητούν ενισχυτική μαρτυρία, κάτι που στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει. Τέλος ζήτησε από το Δικαστήριο να αθωώσει και να απαλλάξει τον κατηγορούμενο και από αυτή την κατηγορία. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα και τους δύο μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας τους. Ο Μ.Κ.1 Λοχίας 3990 Ζωνάκης Γεωργίου, είναι καθαρά τυπικός μάρτυρας. Η μαρτυρία του κρίνεται καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ουσιαστικός μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή είναι ο Μ.Κ.2 Αστ. 1799 Χαράλαμπος Χαραλάμπους. Κατέθεσε ως τεκμήριο 13 την κατάθεση του η οποία αποτελεί την κυρίως εξέταση του. Ο μάρτυρας ήταν ξεκάθαρος ότι ευρίσκετο σε εντεταλμένη υπηρεσία και γι΄ αυτό ότι έκανε το έκανε μέσα στα πλαίσια των οδηγιών που έλαβε από τον υπεύθυνο της επιχείρησης την επίδικη ημερομηνία. Δεν έχω διαπιστώσει να έχει υποπέσει σε σοβαρές αντιφάσεις στο μέτρο που οι οποίες να καθιστούν ολόκληρη τη μαρτυρία του αναξιόπιστη. Η μαρτυρία του έχει δύο σκέλη. Το πρώτο σκέλος αφορά τη μαρτυρία σε σχέση με τι έκανε στο καπαρέ και το δεύτερο στο τι έκανε στο ξενοδοχείο που πήγε μαζί με την καλλιτέχνιδα. Το επίμαχο σημείο για το οποίο διεξήχθηκε η αντεξέταση είναι η μαρτυρία που αφορά το καπαρέ. Ο μάρτυρας σ΄ αυτό το σημείο ανέφερε ότι μετά που ήρθε και κάθισε η καλλιτέχνιδα κοντά του επανήλθε το γκαρσόνι και τον ρώτησε πόσα θέλει ώστε να μπορεί να πάρει την καλλιτέχνιδα μαζί του και όπως ανάφερε ο μάρτυρας το γκαρσόνι του ανάφερε ότι θα πρέπει να βάλει στην καλλιτέχνιδα πέντε ποτά και να πληρώσει το συνολικό ποσό των €
4. Αποτελεί γεγονός ότι το συγκεκριμένο ποσό το πλήρωσε στο καπαρέ και άφησε και €10 επιπλέον. Περαιτέρω ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι ήπιε ο ίδιος δύο ουίσκι και κέρασε άλλα πέντε ποτά στην καλλιτέχνιδα. Το γεγονός αν ρώτησε ή όχι ή αν συζήτησε το θέμα με την καλλιτέχνιδα κατά τη στιγμή που ευρίσκετο στο καπαρέ ποιο ποσό ήθελε η καλλιτέχνιδα για να έρθει σε σεξουαλική επαφή μαζί του δεν αποτελεί ουσιαστικό γεγονός το οποίο να μειώνει την αξιοπιστία του. Φυσικά η ίδια η καλλιτέχνιδα στην κατάθεση της η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο από την κατηγορούσα Αρχή αναφέρει ότι το ποσό των €100 της το έδωσε ο αστυφύλακας χωρίς να του το ζητήσει η ίδια. Σ΄ αυτό το σημείο μπορώ να πω ότι δημιουργούνται κάποιες αμφιβολίες στο Δικαστήριο. Περαιτέρω, παρά το γεγονός ότι ο Μ.Κ.2 έδωσε €140 στον κατηγορούμενο, δεν υπάρχει ξεκάθαρη θέση εάν αυτό το ποσό το έδωσε ο Μ.Κ.2 για να έρθει σε σεξουαλική επαφή με την καλλιτέχνιδα ή ήταν η αξία των ποτών που ήπιε ο ίδιος και κέρασε την καλλιτέχνιδα κάτι που κ αι ο ίδιος δεν ξεκαθάρισε πλήρως παρά τη γενική αναφορά ότι το πλήρωσε για να έρθει σε σεξουαλική επαφή με την καλλιτέχνιδα. Βάσει των παραδεκτών γεγονότων και της κατάληξης μου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων καταλήγω στα πιο κάτω συμπεράσματα ότι στις 2.5.2009 ο Μ.Κ.2 Αστ. 1799 Χαραλάμπους επισκέφθηκε το καπαρέ με την ονομασία «ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ». Στο καπαρέ όταν εισήλθε και κάθισε στον καναπέ τον προσέγγισε ο κατηγορούμενος και του παράγγειλε ένα ουίσκι. Κοντά του ήρθε και κάθισε μια καλλιτέχνιδα από τη Μολδαβία η οποία του είπε ότι ονομάζεται Ζήνα. Παρέμεινε στο καπαρέ μέχρι η ώρα 3.00 και αφού πλήρωσε το ποσό των €140, άφησε τρία χαρτονομίσματα των €50, έφυγε από το καπαρέ μαζί με την καλλιτέχνιδα και μετέβηκε στο Valentina Hotel Apartments όπου ενοικίασε ένα δωμάτιο με αριθμό
5. Όταν μπήκε στο δωμάτιο ρώτησε την καλλιτέχνιδα πόσα θέλει για να έρθει σε σεξουαλική επαφή μαζί της και αφού του είπε ότι θέλει €100 της έδωσε δύο χαρτονομίσματα των €
6. Όταν η καλλιτέχνιδα μπήκε στο μπάνιο αυτός ειδοποίησε τους συναδέλφους του. Με αυτά τα γεγονότα θα πρέπει να εξετάσω αν το ποσό που πλήρωσε στο καπαρέ και ανέρχετο στα €150, εφόσον δεν πήρε ρέστα από τα τρία πενηντάρικα που έδωσε, το ποσό αυτό το πλήρωσε για να έρθει σε σεξουαλική επαφή με την καλλιτέχνιδα ή αποτελούσε την τιμή των ποτών που κέρασε στην καλλιτέχνιδα και ήπιε και ο ίδιος νοουμένου ότι παρέμεινε στο καπαρέ μέχρι η ώρα 03.00 που στο τέλος διαπιστώθηκε ότι είναι η ώρα που έκλεινε. Το αδίκημα του αποζείν από κέρδη πορνείας άρθρο 164

(1)(α) του Ποινικού Κώδικα αναφέρει τα ακόλουθα: «164

(1)Όποιος ή όποια που (α) εν γνώσει του ζει εξ΄ ολοκλήρου ή μερικώς από κέρδη πορνείας, που ασκείται μεταξύ προσώπων είτε του ίδιου ή διαφορετικού φύλου ή (β) ....................... είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη.» Για τη στοιχειοθέτηση του πιο πάνω άρθρου η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος εν γνώσει του αποζούσε ολικώς ή μερικώς από κέρδη πορνείας. Η φράση "knowingly to live wholly or inpart" έχει εξηγηθεί στον Archbold έκδοση 1994: «That the defendant knowingly lived wholly or in part on the earnings of her prostitution is usually proved by evidence that the prostitute paid the rent of rooms where both were living together, or paid for the defendant's food, or supplied him with money, or paid fore drink consumed by him in public-houses, ore the like. Whether conversation and association with a prostitute amounts to proof that the defendant was habitually in her company is a question of fact for the jury and must be left to them as such: R. v. Phohopoulos 52 Cr. App. R. 47. There need not be proof that the prostitute handed money to the defendant if the evidence establishes that what the defendant received was earned by the prostitute (see nor, as was held in R. v. Ansell, 60 Cr. App. R. 45, if the money comes from the men with whom to prostitutes are dealing and not from the prostitutes themselves, does that fact in low prevent the money being the earnings of prostitution: see, for example, R. v. Farrugia and others, 69 Cr. App. R. 108, C.A.." Εξάλλου στην υπόθεση Χρ. Αυξεντίου άλλως «Μπίλλυς» v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. σελ. 5, έχει λεχθεί ότι το αδίκημα συντελείται όταν κάποιος εν γνώσει του ζει μερικώς ή εξ΄ ολοκλήρου από τα κέρδη πορνείας. Δεν έχει σημασία αν οι πραγματικές εισπράξεις από την πορνεία αναμιγνύονται με το εισόδημα άλλων καθαρών πηγών. Γίνεται επίσης αναφορά στην υπόθεση Petrides v. The Police

(1969)2 C.L.R. 114 και στο εξής απόσπασμα: "In addition to this evidence, six male young witnesses stated how- they were served at the bar a question, both with drink and sex, confirming the evidence of the waitresses on the point ; and establishing, beyond any doubt in the mind of the trial Judge, that the customary business on appellant's premises, included prostitution, part of the earnings of which were channelled through the proceeds of his business, to the appellant." Η «πορνεία» αποτελεί ένα από τα προαπαιτούμενα για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα όπως επίσης η «γνώση» και το «αποζείν από κέρδη πορνείας». Πριν όμως αποφασίσω το θέμα αυτό πρέπει να εξετάσω κατά πόσο έχει αποδειχθεί ότι Zinaida Garaulan ήταν πόρνη (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Αβισσινός

(1993)2 Α.Α.Δ. σελ. 104). Στον Ποινικό Κώδικα, Κεφ. 154 και στο Sexual Offences Act 1956, που απεικονίζονται παρόμοιες διατάξεις δεν απαντάται ο ορισμός της «πόρνης» έτσι έχω αντλήσει βοήθεια από την αγγλική νομολογία και συγκεκριμένα στην υπόθεση R. v. Webb

(1963)3 All E.R. 177, όπου υιοθετήθηκε επί του θέματος αυτού η προσέγγιση που ίσχυε από το 1918 με την υπόθεση R. v. De Munic (1918-19) All E.R. 499, όπου αναφέρεται στη σελίδα 178 σε ελεύθερη μετάφραση: «Η έννοια της «πόρνης» προσδιορίζεται στη γυναίκα που προσφέρει το κορμί της για την ικανοποίηση ομαλών σεξουαλικών πράξεων, συγκεκριμένα για σεξουαλική επαφή.» Στη συγκεκριμένη υπόθεση Webb (ανώτερω) δόθηκε περαιτέρω διεύρυνση στον ορισμό της «πόρνης» υιοθετώντας την προσέγγιση ότι πόρνη χαρακτηρίζεται ανεξάρτητα αν η εκδήλωση της είναι ενεργητικού ή παθητικού ρόλου περιλαμβανομένου και του αυνανισμού. Στη συνέχεια η έννοια της λέξης «πορνεία» ερμηνεύεται στην ίδια υπόθεση Webb (ανωτέρω) σε ελεύθερη μετάφραση, ότι: «Πορνεία έχει αποδειχθεί αν φανεί ότι μια γυναίκα προσφέρει το κορμί της για σκοπούς που ισοδυναμούν με κοινή ασέλγεια και ακολασία με αντάλλαγμα την πληρωμή.» Στη συγκεκριμένη περίπτωση η καλλιτέχνιδα δεν έδωσε οποιαδήποτε μαρτυρία. Ενώπιον του Δικαστηρίου έχει κατατεθεί εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής ως τεκμήριο 4 η κατάθεση της καλλιτέχνιδας Zinaida Garaulan. Στην κατάθεση της τεκμήριο 4 η καλλιτέχνιδα μεταξύ άλλων αναφέρει ότι: «Όταν τελείωσα ο Μιχαήλ (με αυτό το όνομα ισχυρίζεται ότι της συστήθηκε ο αστυφύλακας) με ρώτησε αν ήθελα μετά που θα σχόλανα να έβγαινα μαζί του έξω για να του κάνω παρέα και εγώ επειδή μου άρεσε του είπα εντάξει». Και πιο κάτω συνεχίζει: «Μετά που άλλαξα ρούχα έφυγα με τον Μιχαήλ για να πάμε στα διαμερίσματα με την ονομασία Valentina στην Πάφο όπου εγώ του είπα γιατί αυτός δεν ήξερε που να πάμε. Εγώ του είπα εκεί γιατί είχα ξαναπάει πέρσι με το αγόρι μου για να περάσουμε τη νύχτα μας.» Και πιο κάτω συνεχίζει: «Όταν μπήκαμε στο δωμάτιο αυτός μου έδωσε το χρηματικό ποσό των €100 σε δύο χαρτονομίσματα των €50 χωρίς όμως αυτός να μου πει το λόγο. Εγώ τότε υπολόγισα ότι μου τα έδωσε ως δώρο γιατί ήρθα μαζί του να του κάμω παρέα. Αυτός δεν μου είπε ότι ήθελε να κάνουμε σεξ και γι΄ αυτό μου έδωσε τα χρήματα. Αν όμως μου το ζητούσε εγώ θα έκανα σεξ μαζί του γιατί εμένα μου άρεσε ως άντρας.» Είναι επίσης δεδομένο ότι ο αστυφύλακας και η καλλιτέχνιδα δεν ήρθαν σε σεξουαλική επαφή. Όταν μπήκε η καλλιτέχνιδα στο μπάνιο αυτός ειδοποίησε τους συναδέλφους του και ήρθαν για έρευνα. Με αυτά τα δεδομένα και χωρίς να υπάρχει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία το Δικαστήριο είναι αδύνατο να καταλήξει ότι η καλλιτέχνιδα είναι πόρνη. Επίσης δεν έχω οποιαδήποτε μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος είχε υπό τον έλεγχο και την καθοδήγηση οποιεσδήποτε ενέργειες της συγκεκριμένης καλλιτέχνιδας. Ο Μ.Κ.2 ήταν ξεκάθαρος ότι στην παρουσία του δεν είδε τον κατηγορούμενο να συνομιλεί με την καλλιτέχνιδα ούτε να της δίδει οποιεσδήποτε οδηγίες. Επίσης ο Μ.Κ.2 έφυγε μαζί με την καλλιτέχνιδα την ώρα που το συγκεκριμένο καπαρέ στις τρεις η ώρα το πρωί έκλεινε συνεπώς το Δικαστήριο είναι αδύνατο να καταλήξει με βεβαιότητα ότι ο κατηγορούμενος είχε γνώση ότι η καλλιτέχνιδα φεύγοντας με το Μ.Κ.2, έφευγε με σκοπό για να έρθει σε σεξουαλική επαφή μαζί του. Ο Μ.Κ.2 πλήρωσε το ποσό στο καπαρέ, ποσό στο οποίο περιλαμβάνονται και τα ποτά που ήπιε ο ίδιος και αυτά που κέρασε στην καλλιτέχνιδα χωρίς να είναι σε θέση να προσδιορίσει την αξία των ποτών. Συνεπώς, παρά το γεγονός ότι η μαρτυρία του Μ.Κ.2 είναι καθόλα αξιόπιστη και αποδεκτή, δεν είναι όμως σε θέση να αποδείξει όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 164

(1)και ως εκ τούτου η τρίτη κατηγορία απορρίπτεται, ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την τρίτη κατηγορία. (Υπ.) .............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο