Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Xρίστου Τηλεμάχου, Αρ. Υπόθεσης: 3603/10, 3/4/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B34 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3603/10 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου και Xρίστου Τηλεμάχου Κατηγορούμενου ------------------------- Ημερομηνία: 3 Απριλίου, 2013 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Ν. Νεοκλέους Για τον Κατηγορούμενο: κ. Σ. Ζαννούπας Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις ακόλουθες κατηγορίες: Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 18/4/2009 και 21/4/2009 στην Πάφο, συνωμότησε με τον Γκέλα Σαφαριάν από τη Γεωργία με σκοπό να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή τα αδικήματα που αναφέρονται στις πιο κάτω κατηγορίες. (1η κατηγορία). Διάρρηξη καταστήματος, κατά παράβαση του άρθρου 294(α) και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο ως άνω χρόνο και τόπο μαζί με τον Γκέλα Σαφαριάν από τη Γεωργία, διέρρηξαν και εισήλθαν στο κατάστημα πώλησης παιδικών ειδών ένδυσης με την ονομασία «Okaidi» που βρίσκεται στη λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου 104 στην Πάφο και διέπραξαν μέσα σε αυτή κακούργημα, δηλαδή τη κλοπή που αναφέρεται στην 3η κατηγορία (2η κατηγορία). Κλοπή κατά παράβαση των άρθρων 262 και 255 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο ως άνω χρόνο και τόπο μαζί με τον Γκέλα Σαφαριάν, έκλεψαν από το κατάστημα με την ονομασία «Okaidi» που βρίσκεται στη λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου 104 στην Πάφο, το χρηματικό ποσό των €7.963,35= σε χαρτονομίσματα και κέρματα και μια επιταγή του ταμείου κοινωνικών ασφαλίσεων με αρ. 14-908511 για το ποσό των €303,50=, περιουσία του Βασίλη Μιχαηλίδη από τη Λεμεσό (3η κατηγορία). Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε έξι συνολικά μάρτυρες, τον Αστυφύλακα 495 Γεώργιο Δημητρίου (Μ.Κ.1), τον Αστυφύλακα 2588 Ανδρέα Παπακλεοβούλου (Μ.Κ.2), τον Α/Αστυφύλακα 1827 Μιχάλη Καλλή (Μ.Κ.3), τον Αστυφύλακα 3281 Χαράλαμπο Ιωάννου (Μ.Κ.4), την Κούλλα Ιωάννου (Μ.Κ5) και την Αφροδίτη Ιγνατίου (Μ.Κ.6). Περαιτέρω οι δύο πλευρές κατέθεσαν εκ συμφώνου, κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, αριθμό εγγράφων και δήλωσαν διάφορα παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο σε ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι η Κατηγορούσα Αρχή είχε κατορθώσει να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου σε όλες τις κατηγορίες και τον κάλεσε σε απολογία αφού του εξήγησε τα δικαιώματα του. Ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ενώ δεν παρουσίασε οποιουσδήποτε μάρτυρες. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι την 21.4.09 και ώρα 0930 του καταγγέλθηκε από την Μ.Κ.5 , υπεύθυνη του καταστήματος πώλησης παιδικών ειδών ένδυσης με την ονομασία «Okaidi» που βρίσκεται στην λεωφόρο Ελευθέριου Βενιζέλου αρ. 104, κατάστημα αρ. 1 στην Πάφο, ιδιοκτησίας του παραπονούμενου Βασίλη Μιχαηλίδη από τη Λεμεσό, ότι μεταξύ των ωρών 1830-0900 των ημερομηνιών 18-21/04/09 άγνωστος (ή άγνωστοι) διέρρηξε το πιο πάνω κατάστημα και έκλεψε από την ταμειακή μηχανή το χρηματικό ποσό των 7.963,35 ευρώ σε χαρτονομίσματα και κέρματα διαφόρων αξιών καθώς και μια επιταγή του ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων με αριθμό 14-908511 για το ποσό των 303,50 ευρώ με δικαιούχο την ίδια. Αμέσως μετά την καταγγελία επισκέφθηκε την σκηνή μαζί με τον υπεύθυνο του Κλιμακίου Διαρρήξεων του ΤΑΕ Πάφου και τον Μ.Κ.2 και διενήργησε επιτόπιες εξετάσεις και διαπίστωσε ότι ο δράστης (ή οι δράστες) πέτυχε είσοδο-έξοδο στο κατάστημα από αλουμινένιο παράθυρο του αποχωρητηρίου του οποίου προηγουμένως έσπασε το γυαλί με εργαλείο και συγκεκριμένα με σφυρί το οποίο βρέθηκε στη σκηνή και παραλήφθηκε ως τεκμήριο (Τεκμήριο 4). Την ίδια ημέρα (21.4.09) και ώρα 1950 στην Έμπα συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος τον κατηγορούμενο αφού πρώτα του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο χωρίς αυτός να απαντήσει οτιδήποτε. Την 22.4.09 και ώρα 1400 παρέλαβε από τον Μ.Κ.2 κατάλληλα συσκευασμένα σε χάρτινους φακέλους και σφραγισμένα με αστυνομική ταινία τα ακόλουθα τεκμήρια: Ένα μικρό σφυρί με ξύλινο χερούλι το οποίο λήφθηκε από την τουαλέτα του καταστήματος (Τεκμήριο 4), δύο δειγματοληψίες από χερούλι ανοίγματος παραθύρου που παραβιάστηκε στο πατάρι του καταστήματος, δειγματοληψία από εσωτερικό μέρος συρταριού ταμειακής μηχανής στο κατάστημα (Τεκμήριο 5), δειγματοληψία από εξωτερικό μέρος συρταριού ταμειακής μηχανής στο κατάστημα (Τεκμήριο 6), δύο τρίχες από το πάνω μέρος τσαντών του «Okaidi» που ήταν στο πάτωμα του καταστήματος, τρία αποτυπώματα από αλουμινένιο πλαίσιο παραθύρου που παραβιάστηκε εσωτερικά. Την ίδια ημέρα και ώρα 1500 παρέλαβε από τον Μ.Κ.3 ένα ψηφιακό δίσκο χρώματος γκρίζου (Τεκμήριο 7) πάνω στον οποίο υπάρχουν καταγραμμένες οι κινήσεις του δράστη. Τα πιο πάνω τεκμήρια καθώς και τα παρειακά επιχρίσματα και δακτυλικά αποτυπώματα του κατηγορούμενου και ενός άλλου ύποπτου ατόμου (Γκέλα Σαφαριάν) τα παρέδωσε την 23.4.09 και ώρα 0730 στον Αστυφύλακα 1031 για να σταλούν για επιστημονικές εξετάσεις. Την 02.07.09 και ώρα 1800 παρέλαβε από τον Αστυφύλακα 1031 δύο ψηφιακούς δίσκους και ένα βιβλιάριο που περιείχε 18 φωτογραφίες. Τα πιο πάνω άτομα δεν συνδέθηκαν με τις πιο πάνω δειγματοληψίες. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ακόμα στο Δικαστήριο βιβλιάριο με 12 φωτογραφίες που δείχνουν το εσωτερικό του καταστήματος «Okaidi» (Tεκμήριο 2) που λήφθηκαν την ημέρα της καταγγελίας (21.4.09), ως επίσης 18 φωτογραφίες που εκτυπώθηκαν από το ψηφιακό δίσκο - Τεκμήριο 7 (Τεκμήριο 3). Αναφερόμενος στις φωτογραφίες με αρ. 4 και 5 του Τεκμηρίου 2, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι απεικονίζουν το πισινό αλουμινένιο παράθυρο του καταστήματος «Okaidi» όπου το γυαλί του είναι σπασμένο και οι δράστες χρησιμοποίησαν το σφυρί (Τεκμήριο 4) για να σπάσουν το γυαλί. Οι φωτογραφίες 7 και 8 απεικονίζουν το σφυρί που χρησιμοποιήθηκε για να σπάσουν το γυαλί που βρέθηκε μέσα στην τουαλέτα του καταστήματος κάτω από το πιο πάνω παράθυρο. Ως ύποπτος για τη διάρρηξη θεωρήθηκε ο Γκέλαν Σαφαριάν και οι εξετάσεις της Αστυνομίας οδήγησαν και στον κατηγορούμενο, εναντίον του οποίου εξεδόθηκε ένταλμα σύλληψης και την ίδια ημέρα συνελήφθηκε. Όσον αφορά τον Γκέλα Σαφαριάν, λόγω του ότι ήταν ανήλικος, η υπόθεση εξετάστηκε από την Επιτροπή Ανηλίκων η οποία εισηγήθηκε να μην διωχθεί ποινικά. Ο Μ.Κ.1 αναφέρθηκε στη συνέχεια στην ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον κατηγορούμενο. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ακόμα ότι μετέβηκε μαζί με συναδέλφους του και τον κατηγορούμενο για να τους υποδείξει το σημείο που έκρυψε τα χρήματα ως αναφέρει στην ανακριτική του κατάθεση, αλλά στο σημείο που τους υπέδειξε δεν υπήρχε κάλαθος αχρήστων ούτε χρήματα. Όταν πήγαν στο μέρος αυτό, ο κατηγορούμενος του είπε ότι υπήρχε στο μέρος κάλαθος αχρήστων ο οποίος κατά το χρόνο που μετέβηκαν εκεί δεν υπήρχε. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι την ύπαρξη του καλάθου αχρήστων την ανέφερε ο κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση. Όταν μετέβηκαν στο μέρος που τους οδήγησε ο κατηγορούμενος και δεν υπήρχε κάλαθος αχρήστων, δεν προχώρησε σε ερωτήσεις προς τους κατοίκους της περιοχής για να εξακριβώσει κατά πόσο υπήρχε προηγουμένως κάλαθος εκεί. Η επιταγή που κλάπηκε ανήκει στην Μ.Κ.5 που ήτο υπεύθυνη του καταστήματος του οποίου ιδιοκτήτης ήτο ο Βασίλης Μιχαηλίδης. Η εν λόγω επιταγή δεν εξαργυρώθηκε και ακυρώθηκε κατόπιν ενεργειών της Μ.Κ.5 λόγω του ότι η επιταγή κλάπηκε. Το ποσό που θεωρείται ότι κλάπηκε €7.963,35 προέκυψε μέσω της γραπτής κατάθεσης της Μ.Κ.
- Ο Μ.Κ.2 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι αποσπασμένος στο ΤΑΕ Πάφου ως ειδικός φωτογράφος, ως επίσης ειδικός στη δακτυλοσκοπική εξέταση σκηνών εγκλημάτων. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε στη συνέχεια ότι την 21.4.09 και ώρα 09:35 μετέβηκε μαζί με τον Μ.Κ.1 του ΤΑΕ Πάφου στο κατάστημα «Okaidi» στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου 104 στην Πάφο για εξετάσεις σχετικά με υπόθεση διάρρηξης καταστήματος και κλοπής. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 0945-0950 στην παρουσία του ΜΚ1, έλαβε αριθμό φωτογραφιών στη σκηνή σχετικά με την πιο πάνω διερευνώμενη υπόθεση (Τεκμήριο 2). Ακολούθως και μεταξύ των ωρών 09:55-10:35 διενήργησε δακτυλοσκοπικές και δειγματολογικές εξετάσεις στη σκηνή από την οποία παρέλαβε τα ακόλουθα τεκμήρια: Ένα μικρό σφυρί με ξύλινο χερούλι το οποίο λήφθηκε από την τουαλέτα του καταστήματος κοντά στο σημείο παραβίασης (Τεκμήριο 4), δυο δειγματοληψίες (Swab) από χερούλι ανοίγματος παραθύρου στο πατάρι του καταστήματος, δειγματοληψία (Swab) από εσωτερικό μέρος συρταριού ταμειακής μηχανής στο κατάστημα (Τεκμήριο 5), δειγματοληψία (Swab) από εξωτερικό μέρος συρταριού ταμειακής μηχανής στο κατάστημα (Τεκμήριο 6), δύο τρίχες από το πάνω μέρος τσαντών του «Okaidi» που ήταν στο πάτωμα του καταστήματος, τρία αποτυπώματα από αλουμινένιο πλαίσιο παραθύρου που παραβιάστηκε εσωτερικά. Στη συνέχεια τα πιο πάνω τεκμήρια τα συσκεύασε σε χακί φακέλους, τα σφράγισε με αστυνομική ταινία και τα υπέγραψε. Την 22.04.09 και ώρα 1400 στο ΤΑΕ Πάφου παρέδωσε τα πιο πάνω τεκμήρια στον Μ.Κ.1 δια τα περαιτέρω. Ο Μ.Κ.2 δεν αντεξετάστηκε. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι την 22.04.09 παρέλαβε από τον Φλώρο Δημητρίου, τεχνικό ηλεκτρονικών υπολογιστών ένα ψηφιακό δίσκο χρώματος γκρίζου πάνω στον οποίο υπάρχουν καταγραμμένες οι κινήσεις του δράστη από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του καταστήματος «Okaidi» (Τεκμήριο 7). Το πιο πάνω τεκμήριο την ίδια ημέρα και ώρα 1500 το παρέδωσε στον Μ.Κ.1 για τα περαιτέρω. Ο Μ.Κ.4 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι την 21.04.09 και ώρα 2225 στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου συνέλαβε δυνάμει δικαστικού εντάλματος τον ύποπτο Γκέλα Σαφαριάν για τα αδικήματα της διάρρηξης καταστήματος και κλοπής και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο στην παρουσία της αδελφής του Αλιόνας Κοτίδη, αυτός απάντησε «Δεν παραδέχομαι, δεν το έκανα». Την ίδια ημέρα 21.04.09 και μεταξύ των ωρών 2240-2310 στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 11). Ο Μ.Κ.4 αναφέρθηκε στη συνέχεια στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου
- Αντεξεταζόμενος ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι δεν είναι ο εξεταστής στην παρούσα υπόθεση. Η Μ.Κ.5 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι τον Απρίλιο του έτους 2009 εργαζόταν ως υπεύθυνη του καταστήματος πώλησης παιδικού ρουχισμού με την ονομασία «OKAIDI» που βρισκόταν στη Λεωφόρο Ελευθέριου Βενιζέλου αρ. 104, κατάστημα αρ. 1 στην Πάφο. Το Σάββατο 18.4.09 και γύρω στις 0900 πήγε στη δουλειά της. Εκείνη την ημέρα από η ώρα 0900-1200 στο κατάστημα εργάζονταν εκτός από την ίδια, οι πωλήτριες Ελισάβετ Ντατίδου, Σβετλάνα Μωϋσίδου, η Μαρία Κοτίδη και Αφροδίτη Ιγνάτοβα. Η ώρα 1500 η ίδια, η Ελισάβετ Ντατίδου και η Σβετλάνα Μωϋσίδου σχόλασαν και μέχρι η ώρα 1800 της ίδιας ημέρας (18.04.09) παρέμειναν η Μαρία Κοτίδη και η Αφροτίδη Ιγνάτοβα. Η ίδια προτού φύγει, έδωσε οδηγίες στην Αφροδίτη όπως προτού σχολάσει να κλείσει και να κλειδώσει το κατάστημα ως επίσης να μετρήσει το ταμείο. Γύρω στις 1800 της 18.4.09 της τηλεφώνησε η Αφροδίτη για να της εξηγήσει κάποια πράγματα και της είχε πει πόσα χρήματα είσπραξαν, όμως δεν θυμόταν ακριβώς τι ποσό της είχε πει. Τις περισσότερες φορές τα χρήματα της είσπραξης τα έβαζαν μέσα στην ταμειακή μηχανή κάτω από το πλαστικό και το κλειδί να είναι πάνω. Την 21.04.09 και γύρω στις 09:05 ενώ βρισκόταν στην κατοικία της, της τηλεφώνησε η Αφροδίτη Ιγνάτοβα η οποία της ανέφερε ότι έγινε διάρρηξη στο κατάστημα και κλάπηκαν τα λεφτά από το ταμείο. Η ίδια μετέβηκε στο κατάστημα όπου πρόσεξε ότι υπήρχε ακαταστασία, το ταμείο ήταν ανοιχτό ως επίσης ότι το γυαλί του παραθύρου του αποχωρητηρίου ήταν σπασμένο. Μετά από έλεγχο που έκανε στα βιβλία του καταστήματος διαπίστωσε ότι από το κατάστημα κλάπηκε το χρηματικό ποσό των 8.266,85 ευρώ σε χαρτονομίσματα διαφόρων αξιών εκ των οποίων τα 303,50 ευρώ ήταν επιταγή από το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων με αριθμό 14-908511 με δικαιούχο την ίδια. Επίσης μέσα στην ταμειακή μηχανή υπήρχαν και κάποιες πιστωτικές σημειώσεις (credit notes), δεν γνωρίζει όμως το ακριβές ποσό τους οι οποίες επίσης κλάπηκαν. Στο κατάστημα υπήρχε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Η Μ.Κ.5 ανέφερε ακόμα ότι η εν λόγω επιταγή αφορούσε επίδομα γάμου και την τοποθέτησε στο ταμείο παίρνοντας τα αντίστοιχα χρήματα, δηλαδή ουσιαστικά την παρουσίασε και την εξαργύρωσε στο κατάστημα που εργαζόταν. Αντεξεταζόμενη η Μ.Κ.5 ανέφερε ότι ο Βασίλης Μιχαηλίδης ήταν κατά τον ως άνω χρόνο ο ιδιοκτήτης του καταστήματος και το αφεντικό της. Η Μ.Κ.6 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι κατάγεται από τη Γεωργία, το έτος 2009 διέμενε μόνιμα στην Κύπρο κα ήταν μαθήτρια στην Γ' τάξη της Τεχνικής Σχολής Πάφου. Παράλληλα εργαζόταν στο κατάστημα πώλησης παιδικών ρούχων με την ονομασία «Okaidi» που βρισκόταν στη Λεωφόρο Ελευθέριου Βενιζέλου 104 στην Πάφο. Το Μεγάλο Σάββατο 18.4.09 εργάστηκε στο κατάστημα αυτό από η ώρα εννέα το πρωί μέχρι τη μια το μεσημέρι. Η ώρα μια το μεσημέρι έκανε διάλειμμα μέχρι τις τρεις το απόγευμα όπου ξαναπήγε πίσω δουλειά. Δούλεψε στη συνέχεια μέχρι τις έξι το απόγευμα όπου έκλεισε το κατάστημα. Το Μεγάλο Σάββατο στο εν λόγω κατάστημα εργάζονταν επίσης άλλες τέσσερις κοπέλες, η Κούλλα Νικολάου (ΜΚ5), η Ελισάβετ Ντατίδου, η Σβετλάνα Μωϋσίδου και η Μηντέα Κοτίδου. Η υπεύθυνη του καταστήματος ήταν η ΜΚ5 αλλά σχόλασε η ώρα τέσσερις το απόγευμα και της ανέθεσε να κλείσει το κατάστημα και το ταμείο. Η ώρα έξι το απόγευμα της ίδιας ημέρας, έκλεισε το κατάστημα μαζί με την Μαρία (Μηντέα) Κοτίδου. Στη συνέχεια στην παρουσία της Μαρίας Κοτίδου έκλεισε το ταμείο. Η Μαρία την βοήθησε με το μέτρημα των χρημάτων. Αφού μέτρησαν τα λεφτά του ταμείου και τις αποδείξεις των πιστωτικών καρτών που έκαναν από διάφορες εισπράξεις, η Μαρία τα έβαλε σε ένα φάκελο και τον έκλεισαν. Η Μαρία έγραψε πάνω στον φάκελο την ημερομηνία και τη λέξη «Πάφος». Το φάκελο με τα λεφτά τα έβαλαν κάτω από θήκη μέσα στο συρτάρι του ταμείου και το έκλεισαν. Δεν θυμόταν το ποσό της είσπραξης εκείνη την ημέρα. Επίσης μέσα στις θήκες του ταμείου στο συρτάρι υπήρχε το ποσό των €350 σε κέρματα και χαρτονομίσματα, το οποίο είναι το σταθερό ποσό που υπάρχει πάντα στο ταμείο. Τη συγκεκριμένη ημέρα, το Σάββατο, το φάκελο με τα λεφτά τον έβαλε μέσα στο συρτάρι του ταμείου η Μαρία, χωρίς να δει αν μέσα στο συρτάρι υπήρχαν και άλλοι φακέλοι με εισπράξεις άλλων ημερών. Στο συγκεκριμένο κατάστημα υπήρχε χρηματοκιβώτιο αλλά επειδή δεν ήξερε τον κωδικό του (ούτε η Μαρία τον ήξερε), έβαλαν τα χρήματα μέσα στο συρτάρι του ταμείου. Όταν τέλειωσαν τη διαδικασία του ταμείου, τηλεφώνησε στην υπεύθυνη του καταστήματος στη Λεμεσό και της ανέφερε ότι καταμέτρησαν τα λεφτά και έκλεισαν το κατάστημα. Αφού τέλειωσαν γύρω στις εξίμισυ η ώρα, έφυγαν από το κατάστημα, στο οποίο υπήρχε εγκατεστημένο σύστημα παρακολούθησης. Στις 21.4.09 το πρωί, γύρω στις εννέα η ώρα, όταν ήταν στο δρόμο για να πάει δουλειά στο κατάστημα, την πήρε τηλέφωνο η Ελισάβετ Ντατίδου και της είπε ότι το ταμείο ήταν πεταμένο στο πάτωμα και ότι έλειπαν τα χρήματα. Η ίδια της είπε να μην αγγίξει οτιδήποτε και ότι θα πήγαινε εκεί. Μετά από λίγα λεπτά, πήγε στο κατάστημα και είδε ότι το ταμείο ήταν πεταμένο στο πάτωμα μαζί με διάφορες τσάντες. Αμέσως, τηλεφώνησε στην ΜΚ5 και της το ανέφερε. Μετά ανέβηκε στον πάνω όροφο για να δει πως οι δράστες μπήκαν μέσα στο κατάστημα και είδε ότι το παράθυρο του αποχωρητηρίου ήταν σπασμένο και μέσα στο αποχωρητήριο υπήρχε ένα σφυρί, το οποίο άφησε στη θέση του χωρίς να το αγγίξει. Μετά από πέντε λεπτά ήρθε η ΜΚ5 στο κατάστημα και στη συνέχεια η αστυνομία. Για τη διάρρηξη του καταστήματος και την κλοπή δεν υποψιάζεται κανένα. Το μόνο που ξέρει είναι ότι ο αδελφός της Μαρίας (Μήντεα) ο οποίος ήταν μαθητής στο γυμνάσιο, ασχολείτο με κλοπές χωρίς να τον έχε δει ποτέ της στο κατάστημα. Πριν από τη διάρρηξη, ένα με δύο μήνες προηγουμένως, τον είδε να περνά έξω από το κατάστημα. Η Μ.Κ.6 δεν αντεξετάστηκε. Ο κατηγορούμενος κατά την ανώμοτη του δήλωση ανέφερε ότι δεν έχει σχέση με την παρούσα υπόθεση, είναι αθώος και ότι «αυτό που του φόρτωσαν» το είπε γιατί φοβήθηκε, εννοώντας προφανώς τη διάρρηξη και την κλοπή στο εν λόγω κατάστημα ως επίσης τα όσα αναφέρει στη γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 11). Η γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 11) έχει ως ακολούθως: «Μένω στην Έμπα μαζί με τους γονείς μου και τα τρία μου αδέλφια και είμαι άνεργος αφού δεν βρίσκω δουλειά. Πριν από ένα χρόνο περίπου ενώ έκανα παρέα με κάποιους Σύριους, έτυχε να γνωριστώ μαζί με τον Γκέλα Σαφαριάν, ο οποίος είναι από τη Γεωργία αλλά μεινήσκει κοντά στην Τεχνική στην Πάφο και τον τελευταίο μήνα με τον Γκέλα κάνουμε πολλή παρέα και είμαστε φίλοι. Το Μεγάλο Σάββατο γύρω στις τρεις το απόγευμα, πήγα στο σπίτι του Γκέλα και μετά από μισή ώρα, φύγαμε για να πάμε στη Μεσόγη. Πήγαμε τζιαμέ που ήταν η λαμπρατζιά της Μεσόγης και κάτσαμε για λίγο με ένα φίλο μας, τον Παναγιώτη. Εγώ έφυγα από εκεί μόνος μου γύρω στις πέντε-πεντέμιση το δείλις. Τη νύκτα την ίδια ημέρα, εν επήα στην εκκλησία τζιαί επήα τζιαί έπιασα τον Γκέλα με το αυτοκίνητο μου. Επειδή δεν είχαμε λεφτά, επίαμε τζιαί επάρκαρα το αυτοκίνητο μου το NISSAN το άσπρο με νούμερα ΧP 318 έξω από τα αυτοκίνητα τα VOLVO στην Πάφο. Εγώ έμεινα μέσα στο αυτοκίνητο για να προσέχω τζιαί ο Γκέλα εκατέβηκε τζιαι επήε σε ένα μαχαζί τζιαί άνοιξεν το τζιαί ήρτεν πίσω με ένα άσπρο σακούλι τζιαι είχεν μέσα πολλά λεφτά. Εφύαμεν που τζιαμαί τζιαί επήαμεν τζιαί εμοιράσαμεν τα. Ούλλα μαζί, ήταν νομίζω 9.000 ευρώ τζιαί επιάσαμε που τεσσερισίμιση χιλιάδες. Εγώ τα λεφτά που έπιασα επήα στη Χλώρακα, κοντά στην εκκλησία τη μεγάλη τζιαί έχωσα τα μέσα στον κάλαθο. Σήμερα που επήα για να σας δείξω τον κάλαθο, δεν ήσιεν κάλαθον τζιαμαί. Εν θέλω να σας πω τίποτε άλλο τζιαί εν που τον Γκέλα που εμπέρτεψα.» Παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη παρουσία και τις αντιδράσεις τους. Όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας μου άφησαν καλή εντύπωση αφού ήσαν σαφείς και άμεσοι κατά τη μαρτυρία τους, ενώ η αξιοπιστία τους δεν αμφισβητήθηκε. Δέχομαι τη μαρτυρία τους και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Προκύπτει από τη μαρτυρία (αλλά και τα παραδεκτά γεγονότα) ότι το διάστημα μεταξύ 18.4.09-21.4.09 διενεργήθηκε διάρρηξη στο κατάστημα με την ονομασία «Okaidi» στη Λεωφόρο Ελευθέριου Βενιζέλου 104 στην Πάφο, ως επίσης ότι κλάπηκε από αυτό το ποσό των 7.963,35 πλέον η επιταγή του Ταμείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων υπ' αρ. 14-908511 η οποία εκδόθηκε για το ποσό των €303,
- Το ύψος του ποσού που κλάπηκε ως επίσης η επιταγή, αποδεικνύεται από τη μαρτυρία της Μ.Κ.5, ως επίσης από το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του Βασίλη Μιχαηλίδη, ιδιοκτήτη της αλυσίδας καταστημάτων «Okaidi» ημερομηνίας 22.4.09 (Τεκμήριο 14) που αποτελεί παραδεκτό γεγονός. Είναι φανερό ότι ουσιαστικό ρόλο στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, έχει η γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου, η οποία είναι ενοχοποιητική γι' αυτόν. Στο σύγγραμμα Τάκη Ηλιάδη «Το Δίκαιο της Απόδειξης» αναφέρεται στις σελίδες 316-317: «Ομολογία είναι «η παραδοχή από πρόσωπο που κατηγορείται για την διάπραξη ενός αδικήματος, με την οποία παραδέχεται ή αφήνει να νοηθεί ότι διέπραξε το αδίκημα.»[1] Επειδή μια ομολογία αποδεικνύεται με μαρτυρία άλλου προσώπου από εκείνο που την έκανε, γίνεται αποδεκτή ως εξαίρεση στον Κανόνα της εξ Ακοής Μαρτυρίας και, όταν αποδειχθεί, θεωρείται ως η καλύτερη μαρτυρία που μπορεί να παρουσιασθεί[2]. Όπως έχει πει ο Δικαστής Πικής, «Η ομολογία του εγκλήματος (εφόσον γίνεται δεκτή ως εκούσια) μπορεί αφ' εαυτής να θεμελιώσει την καταδίκη του εφεσείοντος. Η ανθρώπινη εμπειρία υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι δεν ομολογούν κατά κανόνα εγκλήματα τα οποία δεν διέπραξαν. Η συνείδηση του ανθρώπου όσο πορωμένη κι αν είναι έχει εκρήξεις για λύτρωση από το βάρος του εγκλήματος που δεν ελέγχονται. Η ομολογία του εγκλήματος αποτελεί μέσο για την εκτόνωση της βεβαρημένης συνείδησης.»[3] Σύμφωνα με νομολογιακές αρχές θα πρέπει να επανεξεταστεί το περιεχόμενο της κατάθεσης του κατηγορούμενου υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας (Πάνοβιτς κ.ά. ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(2003)2 Α.Α.Δ. 310. O συνήγορος του κατηγορούμενου υποβάλλοντας ότι η γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 11) δεν συνάδει με το σύνολο της μαρτυρίας και επομένως δεν οδηγεί σε συμπέρασμα ενοχής του στάθηκε στο ύψος του ποσού που κλάπηκε (€7.963,35 και επιταγή ύψους €303,50) με αυτό που αναφέρει ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του (€9.000). Όμως ο κατηγορούμενος δεν είναι κατηγορηματικός στην κατάθεση του όσον αφορά το ποσό που μοιράστηκε με τον Γκέλα Σαφαριάν, αφού αναφέρει «ήταν νομίζω €9.000). Επομένως το επιχείρημα αυτό του ευπαίδευτου συνηγόρου υπεράσπισης, δεν γίνεται δεκτό. Για τους ίδιους λόγους δεν γίνεται δεκτό και το επιχείρημα του ότι δεν αναφέρεται στη γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου η ύπαρξη επιταγής. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν συνδέθηκε με γενετικό υλικό ή δακτυλοσκοπικά με τη διάρρηξη και την κλοπή, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αφού σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στο Τεκμήριο 11 ο ίδιος παρέμεινε στο αυτοκίνητο να προσέχει μήπως έρθει οποιοσδήποτε, δηλαδή ο κατηγορούμενος δεν τοποθετεί τον εαυτό του μέσα στο κατάστημα «Okaidi» Ακόμα, οι φωτογραφίες που έχουν εκτυπωθεί από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης (Τεκμήριο 3), δεν διαφωτίζουν για την ταυτότητα του ατόμου που εμφανίζεται να βρίσκεται μέσα στο κατάστημα κατά το χρόνο της διάρρηξης και της κλοπής. Το γεγονός ότι δεν βρέθηκαν χρήματα ούτε ο κάλαθος στο μέρος όπου ο κατηγορούμενος οδήγησε τον Μ.Κ.1 και τους συναδέλφους του δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αθωωθεί. Το γεγονός αυτό επιδέχεται πολλές εξηγήσεις π.χ. μπορεί να ξέχασε το μέρος όπου έκρυψε τα χρήματα ή να το μπέρδεψε με κάποιο άλλο μέρος, μπορεί τελικά ο κάλαθος μέσα στον οποίο έκρυψε τα χρήματα να απομακρύνθηκε από άλλα άτομα κλπ. Στην υπόθεση Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 259 ο εφεσείων υπέδειξε στην αστυνομία το μέρος που θα έπρεπε να ερευνήσει για ανεύρεση των τεκμηρίων του εγκλήματος. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης ενώπιον του κακουργιοδικείου δεν κατατέθηκαν τα ανευρεθέντα ώστε να αναγνωρισθούν και να συσχετιστούν προς την παραπονούμενη. Τα Κακουργιοδικείο έκρινε ότι κάτι τέτοιο υποδηλώνει ενοχοποιητική γνώση εκ μέρους του εφεσείοντα αναφορικά με το διαπραχθέν αδίκημα. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την καταδίκη. Ως εκ των ανωτέρω κρίνω ότι η υπόδειξη του κατηγορούμενου στην αστυνομία του σημείου που έκρυψε τα χρήματα αποτελεί ενοχοποιητικό γι' αυτόν στοιχείο ως επίσης ότι η γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου δεν αντίκειται με το σύνολο της μαρτυρίας και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Κρίνω επομένως ότι το περιεχόμενο της κατάθεσης του κατηγορούμενου είναι ενοχοποιητικό για αυτόν ως επίσης ότι μπορεί να διωχθεί ως συνεργός δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 για τις κατηγορίες της διάρρηξης καταστήματος (2η κατηγορία) και της κλοπής (3η κατηγορία). Το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα έχει ως ακολούθως: «Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα, καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχτεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: (α) .......................... (β) ........................... (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος ..............................» Συναυτουργός είναι αυτός ο οποίος γνωρίζει τα περιστατικά διάπραξης ενός αδικήματος και με δική του οικιοθελή πράξη βοηθεί τον αυτουργό ή τον παρακινεί στη διάπραξη του αδικήματος, έστω και αν η συμβολή του αφορά μέρος μόνο των ενεργειών του αυτουργού (βλ. σχετική υπόθεση Johnson v. Youden
(1950)1 K.B. 544). H έννοια του συναυτουργού ή αυτουργού στο άρθρο περιλαμβάνει όπως λέχθηκε στην Περικλέους ν. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 34, 36 «συνεννόηση και συναπόφαση» όπως τον εκεί εφεσείοντα που ήταν συνοδηγός σε νυκτερινό ταξίδι μεταξύ άλλων και για τη φόνευση παρανόμως θηράματος. Το άρθρο 20 εξετάστηκε επίσης και στην Γενικός Εισαγγελάς ν. Πιρίκκη
(2001)2 ΑΑΔ 279 στις σελ. 281-2, όπου λέχθηκε ότι εάν η περίπτωση εμπίπτει σε μια από τις κατηγορίες που προδιαγράφει το άρθρο 20, ορθά μπορεί να διατυπωθεί κατηγορία εναντίον ατόμου ως αυτουργού, παρόλο που ορθότερο είναι να εξειδικεύονται οι λεπτομέρειες του αδικήματος σε τέτοια περίπτωση με αναφορά στο συγκεκριμένο ρόλο του ατόμου εκείνου. Η εξειδίκευση αυτή παρά το ότι είναι επιθυμητή, εντούτοις δεν είναι και απαραίτητη και επομένως η έλλειψη της δεν αναιρεί την ετυμηγορία εφόσον ο νόμος επιτρέπει τη μεταχείριση συνεργού ως αυτουργού (Maxwell v. DPP for Northern Ireland, 68 Cr. App. Rep. αρ. 128 (HL) και Ajini και άλλος v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 319). Εκείνοι που παρέχουν βοήθεια ή παρακινούν (accomplices) τον καθ' αυτό αυτουργό είναι σύμφωνα με τον Archbold: Criminal Pleading, Evidence and Practice - 2009 - σελ. 1886, παραγρ. 18-10, εκείνοι που είναι παρόντες στη διάπραξη του αδικήματος και είτε βοηθούν, είτε παρακινούν αυτή τη διάπραξη. Η παρουσία μπορεί να είναι είτε πραγματική, είτε εξυπακουόμενη και δεν χρειάζεται η παρουσία να λαμβάνει χώρα καθ' όλη τη διάπραξη του αδικήματος. Από την άλλη, η απλή παρουσία στη σκηνή δεν είναι από μόνη της αρκετή για να θεωρηθεί κάποιος ότι παρέχει βοήθεια και παρακίνηση και έτσι ακόμη και η μη τυχαία παρουσία π.χ. σε μια παράνομη θεατρική παράσταση δεν ισοδυναμεί με μαρτυρία υποβοήθησης και παρακίνησης. Στην υπόθεση National Coal Board v. Gamble
(1959)1Q.B. 11 λέχθηκε από τον Δικαστή Slade ότι απλή παθητική παρουσία είναι ικανοποιητική μόνο όταν εκείνος που κατ' ισχυρισμό παρέχει βοήθεια και παρακινεί, έχει την εξουσία να ελέγξει τον εγκληματία και είναι πράγματι παρών κατά την διάπραξη του εγκλήματος. Η νομολογία λοιπόν υποδεικνύει ότι ενώ η απλή παρουσία δεν είναι από μόνη της αρκετή, εν τούτοις είναι θέμα πραγματικών γεγονότων όπως γίνονται αποδεκτά από τη μαρτυρία κατά πόσο υπάρχει συνέργεια πριν και κατά τη διάπραξη του αδικήματος, με αναφορά σε γεγονότα που πιθανό να υποδεικνύουν κοινό σκοπό, προσχεδιασμό, υποκίνηση, υποβοήθηση κ.λ.π. (βλ. R. v. Clarkson and other
(1971)55 Cr. App. R. 445, R. v. Coney,
(1882)8 Q.B.D. 534, 557, R. v. Allan [1965] 1 Q.B. 130, 135, 138; 47 Cr. App. Rep. 243, 246, 249). Τα συστατικά στοιχεία της συνέργιας προσδιορίζονται στην απόφαση R. v. Calhaem
(1985)2 All E.R. 266 και υιοθετήθηκαν στην Αλ-Χάματ και άλλων v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 117, 135. Αυτά είναι τα εξής: "(I) Επαφή μεταξύ του παροτρύνοντα και του αυτουργού κατά την οποία εξωθείται ο τελευταίος να διαπράξει το έγκλημα. (II) Αιτιώδης σχέση μεταξύ της προτροπής για τη διάπραξη του εγκλήματος και της διάπραξής του, και (ΙΙΙ) διάπραξη του εγκλήματος μέσα στα πλαίσια της παρότρυνσης και όχι ανεξάρτητα από αυτή". Λέχθηκε περαιτέρω στην υπόθεση Αλ-Χάματ (ανωτέρω) ότι εφόσον συντρέχουν οι πιο πάνω προϋποθέσεις η Κατηγορούσα Αρχή δεν βαρύνεται να αποδείξει ότι η παρότρυνση αποτέλεσε ουσιώδη λόγο για την διάπραξη του εγκλήματος. Στα περιστατικά της παρούσας υπόθεση ο ίδιος ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι μετέβηκε μαζί με τον Γκέλα Σαφαριάν επειδή δεν είχαν χρήματα στο μέρος που βρισκόταν το κατάστημα το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου και ο ίδιος πρόσεχε μην τυχόν έρθει στο μέρος οποιοσδήποτε και γίνουν αντίληπτοι ενώ ο Γκέλα Σαφαριάν μετέβηκε στο κατάστημα το οποίο διέρρηξε. Αφού ο Γκέλα Σαφαριάν επέστρεψε με ένα άσπρο σακούλι γεμάτο χρήματα οι δύο έφυγαν από το μέρος ενώ στη συνέχεια μοίρασαν το προϊόν του εγκλήματος δηλαδή τα χρήματα. Τόσο κατά τη μετάβαση τους στο μέρος που βρισκόταν το κατάστημα όσο και κατά την απομάκρυνση τους από το ως άνω μέρος χρησιμοποίησαν το όχημα του κατηγορούμενου το οποίο οδηγούσε ο ίδιος. Η ΜΚ6 ανέφερε κατά τη μαρτυρία της ότι την 18.4.09 ήτο Μεγάλο Σάββατο ενώ κατά τη λήψη της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου από τον ΜΚ4 ο τελευταίος όταν προειδοποίησε τον κατηγορούμενο του ανέφερε ότι λαμβάνει μέρος στη διερεύνηση υπόθεσης διάρρηξης καταστήματος και κλοπής αδικήματα που διαπράχθηκαν μεταξύ 18.4.09 - 21.9.09 στην οδό Ελευθέριου Βενιζέλου 104 Κατάστημα 1 στην Πάφο. Είναι δηλαδή αδιαμφισβήτητο ότι ο κατηγορούμενος στην ανακριτική του κατάθεση-Τεκμήριο 11 αναφέρεται στο χρόνο και στο κατάστημα που αναφέρεται στο κατηγορητήριο δηλαδή το κατάστημα «Okaidi» που βρίσκεται στη Λεωφόρο Ελευθέριου Βενιζέλου 104 Κατάστημα 1 στην Πάφο. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι θεμελιώνεται συνέργεια του κατηγορούμενου στα αδικήματα της διάρρηξης καταστήματος και της κλοπής που αφορούν οι κατηγορίες 2 και 3 αντίστοιχα αφού καταδεικνύεται ότι ο κατηγορούμενος παρείχε ουσιαστική βοήθεια στον Γκέλα Σαφαριάν ο οποίος διέρρηξε το εν λόγω κατάστημα και διενήργησε τη κλοπή. Καταλήγω συνεπώς ότι οι κατηγορίες υπ΄ αριθμό 2 και 3 έχουν αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό. ΄Οσον αφορά το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας δηλαδή της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (δηλαδή των αδικημάτων στις κατηγορίες υπ' αριθμό 2 και 3) κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, το αδίκημα διαπράττεται όπου δύο ή περισσότερα πρόσωπα συμφωνούν να προβούν σε μια παράνομη πράξη ή να προβούν σε μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία (βλ. Αbolfaze Tabrizi v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 421 και Archbold Criminal Pleading Evidence & Practice 2009 παρ. 33-5). Η συνωμοσία αποδεικνύεται από τα γεγονότα της υπόθεσης, δηλαδή την παραδοχή του κατηγορούμενου ότι ο ίδιος και ο Σαφαριάν δεν είχαν χρήματα και ότι μετέβηκαν με το όχημα που ο ίδιος οδηγούσε στο μέρος που ήταν το κατάστημα ως επίσης ότι ο Σαφαριάν πήγε στο κατάστημα και το διέρρηξε ενώ ο ίδιος παρέμεινε στο όχημα του να προσέχει μήπως έρθει κανένα πρόσωπο και γίνουν αντιληπτοί. Ακόμα ο διαμοιρασμός των κλοπιμαίων οδηγεί αβίαστα προς το ίδιο συμπέρασμα. Συνεπεία των πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει καταφέρει να αποδείξει όλες τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και καταδικάζεται σ' αυτές. (Υπ.) ............. Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Stephen's Digest 36 [2] R. v. Baldry
(1852)2 Den CC 430 [3] Καυκαρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 203 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο