PA CHARALAMBOUS TRADING CO LTD ν. ODYSSEY TRADING LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10643/11, 5/4/2013

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, επέλεξαν όπως τηρήσουν σιγή και δεν κάλεσαν μάρτυρες υπεράσπισης. Κατέθεσαν 5 μάρτυρες και κατατέθηκαν ως τεκμήρια σωρεία εγγράφων, η δε αντεξέταση τους ήταν μακρά. Το Δικαστήριο δεν θα παραθέσει ασφαλώς αυτολεξεί και το σύνολο της μαρτυρίας που έχει προσκομιστεί, πλην όμως το Δικαστήριο θα παραθέσει συνοπτικά την τεθείσα ενώπιον του μαρτυρία και θα γίνεται ειδικότερη αναφορά για σκοπούς αξιολόγησης της και εξαγωγής συμπερασμάτων. Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο κ. Χαράλαμπος Χαραλάμπους. Ανέφερε ότι είναι διευθυντής της παραπονούμενης εταιρείας και κατέθεσε προς τον σκοπό αυτό το τεκμήριο

1. Οι παραπονούμενοι εδρεύουν στην Πόλη Χρυσοχούς και ασχολείται σε παγκύπρια βάση με την χονδρική πώληση ξυλουργικών προιόντων. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο 2 διότι ήταν πελάτης τους και είχαν συνεργασία μαζί του. Ο κατηγορούμενος 2 είναι ο διευθυντής της κατηγορούμενης 1 εταιρείας και αυτό το ξέρει επειδή ήταν αυτό το άτομο που προέβαινε στις παραγγελίες και στις πληρωμές. Η παραπονούμενη με την κατηγορούμενη εταιρεία είχαν μεταξύ τους συνεργασία και συγκεκριμένα κατασκεύαζαν αντικείμενα μετά από παραγγελίες των κατηγορουμένων
2. Κατέθεσε ο μάρτυρας το τεκμήριο 2 που είναι η επιταγή με αριθμό 92548930 που αφορά ουσιαστικά τις κατηγορίες 1 και 2, λέγοντας ότι εκδότης αυτής είναι η κατηγορούμενη 1 την οποία έχει υπογράψει ο κατηγορούμενος
3. Η επιταγή περιήλθε στην κατοχή του διότι συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο 2 και του την έδωσε. Δικαιούχος αυτής της επιταγής είναι η παραπονούμενη για το ποσό των € 10,000 και οι επιταγές παραδόθηκαν από τον κατηγορούμενο 2 στην Χοιροκοιτία μετά από συνάντηση που είχαν για να εξοφληθούν τιμολόγια. Το τεκμήριο 2 υπογράφτηκε από τον κατηγορούμενο 2 στην παρουσία του Μ.Κ.1 συμπληρώνοντας το ποσό αριθμητικώς και ολογράφως και την υπογραφή. Η ημερομηνία 18/3/2011 επί του τεκμηρίου 2 συμπληρώθηκε στο λογιστήριο του Μ.Κ. 1 σε συνεννόηση με τον κατηγορούμενο 2 όπως γινόταν πάντα, αφού η ημερομηνία και το όνομα του δικαιούχου παρέμεναν ασυμπλήρωτα. Το ποσό της επιταγής αντιπροσώπευε μέρος της εκτελεσθείσας εργασίας που έχει παραδοθεί και η επιταγή, κατατέθηκε, δεν έχει τιμηθεί επειδή ο λογαριασμός έχει παγοποιηθεί. Αναγνώρισε και κατέθεσε ο Μ.Κ. 1 τα τεκμήρια 3 έως 6 που είναι οι επιταγές με αριθμούς 92548931 - 4 και που αφορά ουσιαστικά τις κατηγορίες 3 έως
4. Οι επιταγές αυτές εκδόθηκαν από τον κατηγορούμενο 2 στην παρουσία του Μ.Κ. 1 προς όφελος της παραπονούμενης και εκδόθηκαν την ίδια μέρα με αυτήν του τεκμηρίου 2 και ίσχυαν και για αυτές τις επιταγές τα όσα έχει αναφέρει και για το τεκμήριο 2 και ειδικότερα ότι αφορούσαν υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό έναντι του λογαριασμού. Τα ίδια ίσχυαν και για το τεκμήριο 7 που είναι η επιταγή με αριθμό 92548935 και που αφορά ουσιαστικά τις κατηγορίες 11 και 12 και η οποία κατατέθηκε στην τράπεζα στις 8/6/
5. Στην συνέχεια ο μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο 8, αναφέροντας ότι είναι ο λογαριασμός που διατηρούσαν η παραπονούμενη με την κατηγορούμενη 1 και η οποία προέρχεται από το λογιστήριο του Μ.Κ.
6. Οι λεπτομέρειες που είναι καταγραμμένες στο εν λόγω τεκμήριο είναι καταχωρημένες στο λογιστήριο του Μ.Κ. 1 και αφορούν τιμολόγια επί πιστώσει από 1/1/2010 μέχρι 8/4/2011, οι πιστωτικές αποδείξεις με τις σχετικές επιταγές, τα χρεωστικά τιμολόγια τα οποία αποτελούσαν χρεώσεις που γίνονταν μετά από εκτέλεση παραγγελίας που προέρχοταν από τον κατηγορούμενο
7. Παρέπεμψε ο μάρτυρας στο τελευταίο στοιχείο της πρώτης σελίδας του τεκμηρίου 8 που αφορά τον Ιανουάριο του 2010 για το ποσό των € 10,000, λέγοντας ότι είναι απόδειξη που εκδόθηκε για την κατηγορούμενη 1 η οποία εξέδωσε επιταγή για το ισάξιο ποσό. Διευκρίνησε ο μάρτυρας ότι κατέχει στοιχεία και για την περίοδο πριν από τις 1/1/2010 αφού η συνεργασία τους άρχισε από το 2008 για περίοδο λίγων μηνών και κατέχει αποδείξεις και επιταγές από το
8. Παραπέμποντας στο ίδιο τεκμήριο σην πρώτη σελίδα, ανέφερε ότι στην πρώτη γραμμή αναγράφεται η απόδειξη που εξέδωσε για το ποσό των € 3,000 που πλήρωσε η κατηγορούμενη 1 προς την παραπονούμενη έναντι λογαριασμού. Στην δεύτερη γραμμή αναγράφονται τα τιμολόγια επί πιστώσει που εξέδιδε η κατηγορούμενη 1 εταιρεία και αφορά το τιμολόγιο επί πιστώσει για το ποσό των € 172,50 σεντ με αριθμό 63000644 και το οποιο βρίσκεται στο λογιστήριο. Σην συνέχεια ο μάρτυρας κατέθεσε σωρεία τεκμηρίων που αποτελούνταν από δέσμη εγγράφων τα οποία στην συνέχεια τα ανέλυσε, όπως έκανε και με το τεκμήριο 8, λέγοντας ότι στις δέσμες εγγράφων υπάρχουν τα τιμολόγια, η παραγγελία που έστελνε ο κατηγορούμενος 2, η παραγγελία του Μ.Κ. 1 που έστελνε ο Μ.Κ 1 στο εργοστάσιο, το προτιμολόγιο - way bill - που εξέδιδε ο Μ.Κ. 1 πριν από το τιμολόγιο και το τελευταίο τιμολόγιο και που αφορούσαν τα τεκμήρια 9 έως
9. Αναφορικά με το τεκμήριο 19, ανέφερε ότι αυτά τα έγγραφα καταδεικνύουν ότι λογικά κάπου έχει γίνει λάθος διότι τα έγγραφα αυτού του τεκμηρίου δεν έχει γίνει κατορθωτό να γίνει η αντιστοιχεία τους σε κάποια από τα τεκμήρια 9 έως
10. Επίσης ο μάρτυρας, προβαίνοντας σε διευκρινήσεις επί του τεκμηρίου 8, ανέφερε ότι συγκεκριμένες ενδείξεις με την ονομασία ΄΄πιστωτική σημείωση΄΄, αφορούν λάθος χρεώσεις που έγιναν και που τελικά το λάθος αποκαθίστατο με την αναγραφή της πιστωτικής σημείωσης και της ανάλογης αναπροσαρμογης στο τελικό ποσό. Προέβη ο Μ.Κ. 1 σε ανάλυση του τεκμηρίου 8, λέγοντας ότι είναι ο λογαριασμός που διατηρούσε η παραπονούμενη με την κατηγορούμενη 1 εταιρεία και το όνομα Μάκης που αναγράφεται σε αυτό αφορά τον κατηγορούμενο
11. Οι επιταγές που αναγράφονται στο τεκμήριο 8 τις εξέδωσε ο κατηγορούμενος 2 προς όφελος της παραπονούμενος και οι αποδείξεις που αναγράφονται έχουν εξεδοθεί έναντι του λογαριασμού, κάνοντας αναφορά σε επιταγές που έχουν εξοφληθεί, διευκρινίζοντας ταυτόχρονα ότι οι επίδικες επιταγές δεν έχουν τιμηθεί. Οι επιταγές - τεκμήρια 2 έως 4 - αναγράφονται επί του τεκμηρίου 8, ενώ τα τεκμήρια 5 έως 7 δεν αναγράφονται επί του τεκμηρίου 8 διότι δεν έχουν εκδοθεί αποδείξεις. Το σημερινό υπόλοιπο που οφείλεται από την κατηγορούμενη 1 προς την παραπονούμενη ανέρχεται στο ποσό των € 133,000 διευκρινίζοντας ότι το ποσό των τιμολογίων είναι περισσότερο από το ποσό των επιταγών. Τέλος ανέφερε ο μάρτυρας ότι το ποσό του Φ.Π.Α. που αντιστοιχούν στα σχετικά τιμολόγια έχει καταβληθεί από τον ίδιο και εισπράχθηκε από τον κατηγορούμενο
12. Αντεξεταζόμενος υπεραμύνθηκε της δηλωσης του ότι ο κατηγορούμενος 2 εισέπραξε το Φ.Π.Α. Ανέφερε ότι τα τιμολόγια, μεταξύ των οποίων τα τεκμήρια 9 έως 19 τα παρέδιδε στον κατηγορούμενο 2 και ότι κανένα από αυτά δεν φέρει υπογραφή παραλήπτη, όπως ισχύει και για τα δελτία αποστολής και δικαιολόγησε την απουσία υπογραφής λέγοντας ότι δεν χρειαζόταν επειδή παραλάμβανε επιταγή. Δεν παραλάμβανε ο ίδιος ο κατηγορούμενος τα εμπορεύματα αλλά κάποιος υπάλληλος του για να μην βλέπει τις τιμές, αρνούμενος σχετική υποβολή περί του αντιθέτου, λέγοντας ότι δεν μπορούσε να αναφερθεί με λεπτομέρειες στην κύρια εξέταση του. Ανέφερε ότι οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν έναντι του λογαριασμού και αρνήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 2 παρέλαβε μόνο μέρος των επίδικων τιμολογίων, και αυτό δικαιολογείται από τον ίδιο με το γεγονός ότι εξεδόθηκαν επιταγές για ποσό που αντιστοιχούσαν στα τιμολόγια. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι η κατηγορούμενη 1 ενεργούσε ως μεσίτης ξύλου και ξυλουργικών εργασιών. Στην συνέχεια της αντεξέτασης του ο Μ.Κ. 1 και αφού του υποδείχθηκαν συγκεκριμένα τιμολόγια, αναφέρθηκε στην πηγή προέλευσης τους, όπως π.χ. από Martino Home, Σέργη και Ανδρέα Ρούσο, λέγοντας ότι αυτές οι παραγγελίες από αυτές τις δύο πηγές έρχονταν απευθείας κοντά του. Αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι τα εμπλεκόμενα μέρη δεν έχουν λογαριαστεί για τις όποιες εκκρεμότητες υπήρχαν, ως επίσης αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι υπάρχουν λάθη, εκκρεμότητες, υπερχρεώσεις, διπλοχρεωμένες παραγγελίες, χρεώσεις στις οποίες υπήρχε μόνο προσφορά, ως επίσης ότι δεν έχουν παραχθεί εμπορεύματα στα οποία υπήρχε μόνο προσφορά και τέλος αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι σε συγκεκριμένες περιπτώσεις απουσίαζε παντελώς η σχετική παραγγελία σε συγκεκριμένες χρεώσεις που υποδείχθηκαν στον μάρτυρα. Επίσης ο μάρτυρας κατέθεσε το τεκμήριο 20 στο οποίο απεικονίζονται αντίγραφα τεσσάρων επιταγών οι οποίες δεν αφορούν την παρούσα υπόθεση με αύξοντες αριθμούς 92548936 -
13. και που σύμφωνα με την θέση της υπεράσπισης αφορούν την ποινική υπόθεση με αριθμό 11547/2011 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι οι επίδικες επιταγές δεν έχουν υπογραφεί ενώπιον του, και αυτή η άρνηση προήλθε από την ερώτηση κατά πόσο οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν στην Πάφο ως αναγράφεται στο κατηγορητήριο ή στην Χοιροκοιτία ως ανέφερε ο Μ.Κ.
14. Επίσης ο μάρτυρας αρνήθηκε σχετική υποβολη ότι παρείχε πίστωση στην κατηγορούμενη 1 εταιρεία ύψους € 100,000, διευκρινίζοντας ότι το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό προέκυψε μετά από λογιστικά προβλήματα των κατηγορουμένων και αυτός ήταν και ο λόγος που παρέμενε η ημερομηνία πληρωμής της εκάστοτε επιταγής κενή, ως επίσης προηγείτο προηγούμενη συνεννόηση με τον κατηγορούμενο για το πότε θα κατατίθετο μια επιταγή για πληρωμή. Επίσης ο μάρτυρας αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι για τις επίδικες επιταγές δεν έχει προηγηθεί συνεννόηση αναφορικά με την κατάθεση τους. Για τις επίδικες επιταγές έχει καταχωρηθεί και μια αγωγή στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου με την οποία ζητείται το απαιτούμενο ποσό, πράγμα που δεν ζητείται με την παρούσα ποινική υπόθεση, αρνούμενος σχετική υποβληθείσα θέση ότι καταχράται της διαδικασίας για να εισπράξει οφειλόμενα ποσά τα οποία είναι υπό αμφισβήτηση. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι στο τεκμήριο 8 έχει γίνει μια πίστωση € 15,000, ανέφερε ότι για τις δύο συγκεκριμένες περιπτώσεις ατόμων για τις οποίες έχουν γίνει σχετικές ερωτήσεις και υποβολές, έχει αρχίσει μια απ΄ ευθείας συνεργασία για αποφυγή λαθών όπως ανέφερε και έχουν εκδοθεί επιταγές για το εν λόγω ποσό και οι οποίες δεν έχουν τιμηθεί από τον Μαρτίνο και αυτός ήταν και ο λόγος που πιστώθηκε ο λογαριασμός - τεκμήριο
15. Στην συνέχεια ο μάρτυρας κατέθεσε τα τεκμήρια 21 και
16. Αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι το περιεχόμενο του τεκμηρίου 8 είναι ανακριβές και λανθασμένο, ότι δεν έχει λογαριαστεί με τους κατηγορούμενους μέχρις στιγμής, ότι δεν ανέφερε την αλήθεια και ότι έχει καταχραστεί την παρούσα διαδικασία. Επανεξεταζομενος ανέφερε ότι οι δύο πελάτες, Μαρτίνο και Σέργη, έστελναν κατ΄ ευθείας σε αυτόν τις παραγγελίες, πλην όμως τις μετέφερε η κατηγορούμενη 1 εταιρεία όπου και εισέπραττε. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε η κα Γαλάτεια Ανδρονίκου. Ανέφερε ότι εργάζεται στην Σ.Π.Ε. Περιφέρεια Πόλης Χρυσοχούς και αναφορικά με τα καθήκοντα της ανέφερε ότι είναι τοποθετημένη στο τμήμα του λογιστηρίου από τον Μάιο του
17. Η παραπονούμενη εταιρεία είναι πελάτης του εν λόγω πιστωτικού ιδρύματος καθ΄ ότι διατηρεί τρεχούμενο λογαριασμό εκεί. Γνωρίζει τον Μ.Κ. 1 ο οποίος είναι ο διευθυντής των παραπονουμένων. Αναγνώρισε το τεκμήριο 2, λέγοντας ότι είναι επιταγή που κατατέθηκε από τον Μ.Κ. 1 στο εν λόγω ίδρυμα επανειλημμένα και η οποία επιστράφηκε τελικά με την δικαιολογία ότι παγοποιήθηκε ο λογαριασμός του εκδότη, ήτοι της κατηγορούμενης
18. Συγκεκριμένα η εν λόγω επιταγή κατατέθηκε στο ταμείο του εν λόγω ιδρύματος, ακολούθως στάληκε στον λογαριασμό για να σταλεί στην Τράπεζα Κύπρου για εκκαθάριση, επέστρεψε πίσω από το λογιστήριο και ξαναστάληκε επανειλημμένα στην Τράπεζα Κύπρου με τις ισάξιες σφραγίδες επί της επιταγής και τελικά όταν επιστράφηκε με την ένδειξη ότι ο λογαριασμός παγοποιήθηκε, ειδοποίησαν τον πελάτη για να παραλάβει την επιταγή. Η μάρτυρας για να επεξηγήσει τον ρόλο της, ανέφερε ότι η ίδια παραλαμβάνει τις επιταγές από το ταμείο και τις στέλνει μέσω της αλληλογραφίας για να αποσταλούν στην Τράπεζα Κύπρου και όταν επιστρέφουν πίσω τις παραλαμβάνει, χρεώνει τον λογαριασμό του πελάτη, αν θα ξαναπάει για κατάθεση ξαναπιστώνει και μετά στο τέλος ειδοποιήθηκε ο πελάτης. Η επιταγή - τεκμήριο 2 - δεν έχει τιμηθεί και την παρέλαβε ξανά ο πελάτης. Αναγνώρισε η μάρτυρας τα τεκμήρια 3, 4, 5, 6 και 7 και που ουσιαστικά ισχύουν τα ίδια με αυτά του τεκμηρίου 2, τα δε τεκμήρια 5, 6 και 7 κατατέθηκαν στην Σ.Π.Ε. στις 14 Ιουνίου από την παραπονούμενη εταιρεία. Γνωρίζει για την παγοποίηση του λογαριασμού από την σχετική σφραγίδα της Τράπεζας Κύπρου. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι δεν εργάζεται στο ταμείο, δεν παραλαμβάνει τις επιταγές προσωπικά από τους πελάτες και δεν γνωρίζει τους κατηγορούμενους. Δεν έχει ακαδημαικά προσόντα, έχει εμπειρία 10 ετών στο εν λογω ίδρυμα, δεν έχει γνώσεις ειδικού γραφολόγου, δεν έχει δει να υπογράφονται, να συμπληρώνονται και να παραδίδονται από κάποιον οι επίδικες επιταγές και το μόνο για το οποίο είναι σίγουρη είναι το ποσό των εν λόγω επιταγών. Οι επιταγές - τεκμήρια 2 έως 4 - αποστέλλονταν και επέστρεφαν πίσω επανειλημμένα διότι υπήρχαν ανεπαρκή υπόλοιπα του λογαριασμού του εκδότη και η ενδειξη ΚΑΠ έχει αναγραφεί στα τεκμήρια 2 και 4 στις 12/4/ και στο τεκμήριο 3 στις 14/4/. Δεν ήταν σε θέση η μάρτυρας να γνωρίζει σε ποιον έχει στείλει τις επίδικες επιταγές, αλλά ήταν η ίδια που τις παρελάμβανε, χρέωνε τον λογαριασμό του πελάτη, ξαναπίστωνε και έφευγαν οι επιταγές από κοντά της από την τράπεζα. Τέλος, αρνήθηκε σχετικές υποβληθείσες θέσεις ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει για τις συνθήκες που κατατέθηκαν οι επίδικες επιταγές, για το ποιος τις υπέγραψε και για τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες λήφθηκαν οι επίδικες επιταγές από την παραπονούμενη εταιρεία. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε η κα Μαρία Ζηνιέρη. Ανέφερε ότι είναι λειτουργός εξυπηρέτησης στον τομέα μικρομεσαίων επιχειρήσεων της Τράπεζας Κύπρου στην Λάρνακα σε υποκατάστημα Φανερωμένης. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος είναι πελάτης ως διευθυντής της κατηγορούμενης 1 στην υπηρεσία όπου εργάζεται η ίδια και συγκεκριμένα η κατηγορούμενη 1 διατηρεί τρεχούμενο λογαριασμό με αριθμό 055311010017 στο Business Centre, τομέα μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο 2 μέσω των επαφών που είχαν στην Τράπεζα για τους σκοπούς της εταιρείας. Ο εν λόγω λογαριασμός τηρείτο προτού αναλάβει η μάρτυρας καθήκοντα στον συγκεκριμένο τομέα οπότε δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει τις συνθήκες και την διαδικασία ανοίγματος του εν λόγω λογαριασμού και από ποιον. Έχει συναντηθεί με τον κατηγορούμενο 2 στα πλαίσια αυτού του λογαριασμού αλλά δεν θυμόταν πόσες φορές έγινε αυτό, όπως συμβαίνει και με όλους τους πελάτες. Η μάρτυρας κατέθεσε τα τεκμήρια 23 και 24 τα οποία αποτελούν δείγμα υπογραφής του Πρόδρομου Παναγή και έγγραφο στο οποίο διαφαίνεται ποιος δεσμεύει την κατηγορούμενη 1 εταιρεία, ήτοι ο Πρόδρομος Παναγή και μόνο, τα οποία και περιέγραψε, όπως π.χ. την διαδικασία πληρωμής επιταγών και γενικά η διαδικασία και ο έλεγχος που ακολουθείται από πλευράς τράπεζας σε περίπτωση παρουσίασης επιταγής για πληρωμή. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 2, ανέφερε ότι έχει δει αντίγραφο αυτού, διότι δεν υπάρχει η δυνατότητα να βλέπουν τα πρωτότυπα των επιταγών. Ετοίμασε αντίγραφα των επιταγών από το αρχείο της τράπεζας όταν έλαβε κλήση μάρτυρα και εξέφρασε την άποψη, χωρίς να είναι απολύτως σίγουρη, ότι το αντίγραφο της επιταγής απεικονίζει την πορεία της, τυχόν σφραγίδες, δεν ήταν σε θέση να θυμάται κατά πόσο ο κατηγορούμενος έχει αποταθεί για λήψη σχετικών αντιγράφων. Στο τεκμήριο 2 εκδότης είναι η Odyssey Trading Ltd και υπογράφει ο Πρόδρομος Παναγή σύμφωνα με το δείγμα υπογραφής - τεκμήριο
19. Η εν λόγω επιταγή δεν έχει τιμηθεί επειδή η Odyssey Trading Ltd έχει καταχωρηθεί στο Κ.Α.Π. Σε περίπτωση που υπήρχε διαφορά στην υπογραφή επί του τεκμηρίου 2 με το τεκμήριο 23, η επιταγή θα επιστρεφόταν πίσω και θα σφραγιζόταν με την ένδειξη ότι η υπογραφή του εκδότη διαφέρει από το δείγμα που έχει η τράπεζα στην κατοχή της και τέτοια ένδειξη δεν υπάρχει στο τεκμήριο
20. Η τράπεζα στην οποία εργάζεται, έχει τοποθετήσει επί του τεκμηρίου 2 σφραγίδες, η δε μια καταγράφει ότι αυτή η επιταγή μπορεί να κατατεθεί ξανά και οι άλλες τρεις καταγράφουν ότι αυτή η επιταγή δεν μπορεί να τιμηθεί επειδή δεν υπάρχουν επαρκή υπόλοιπα στον λογαριασμό του πελάτη, η δε τελευταία σφραγίδα καταγράφει ότι ο λογαριασμός έχει παγοποιηθεί με την ένδειξη ΚΑΠ και η οποία σφραγίδα τοποθετείται όταν μια επιταγή παρουσιαστεί και δεν τιμηθεί εντός 15 ημερών από την πρώτη επιστροφή. Ο δικαιούχος της εν λόγω επιταγής ειναι η παραπονούμενη εταιρεία. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 3 το αναγνώρισε, λέγοντας ότι είναι επιταγή του Business Centre του καταστήματος όπου εργάζεται, εκδότης είναι η κατηγορούμενη 1 και υπογράφει ο Πρόδρομος Παναγή. Η εν λόγω επιταγή δεν έχει πληρωθεί διότι έχει και αυτή την ένδειξη ότι ο λογαριασμός του πελάτη έχει παγοποιηθεί, και αυτή η επιταγή φέρεται να έχει υπογραφεί σύμφωνα με το δείγμα υπογραφής από τον Πρόδρομο Παναγή. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 4 το αναγνώρισε, λέγοντας ότι είναι επιταγή του Business Centre του καταστήματος όπου εργάζεται, εκδότης είναι η κατηγορούμενη 1, δεν έχει πληρωθεί διότι έχει και αυτή την ένδειξη ότι ο λογαριασμός του πελάτη έχει παγοποιηθεί, υπογράφει ο Πρόδρομος Παναγή αλλά δεν είναι σίγουρη αν έχει συγκριθεί η υπογραφή επί της εν λόγω επιταγής με το τεκμήριο 23 διότι από την στιγμή που ένας πελάτης καταχωρείται στο ΚΑΠ δεν είναι σε θέση η μάρτυρας να ξέρει αν γίνεται έλεγχος των υπογραφών. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 5, ανέφερε ότι εκδότης είναι η κατηγορούμενη 1 και φαίνεται να την έχει υπογράψει ο Πρόδρομος Παναγή και έχει επιστραφεί με την ένδειξη ότι ο λογαριασμός παγοποιήθηκε ΚΑΠ, όπως έγινε και με το τεκμήριο
21. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 7, ανέφερε ότι εκδότης είναι η κατηγορούμενη 1, φαίνεται να έχει υπογραφεί από τον Πρόδρομο Παναγή και η επιταγή δεν πληρώθηκε με την ένδειξη ότι ο λογαριασμός παγοποιήθηκε ΚΑΠ, αυτήν δε την ένδειξη την τοποθέτησε η υπηρεσία της τράπεζας όπου έχει τέτοια υπηρεσία που χειρίζεται τις συγκεκριμένες επιταγές που στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι η Τράπεζα Κύπρου. Όλα τα τεκμήρια 2 έως 7 φαίνεται ότι όλα έχουν κατατεθεί στην Συνεργατική της Πόλης Χρυσοχούς. Ως τράπεζα και υποκατάστημα, ο έλεγχος που γίνεται όταν παρουσιαστεί μια επιταγή, εξ΄ όσων ξέρει η μάρτυρας, είναι στο κατά πόσο η υπογραφή του εκδότη είναι σύμφωνα με το δείγμα που έχει στην κατοχή της, αν το ποσό ολογράφως και αριθμητικώς συμφωνούν, αν είναι σωστή η ημερομηνία και ελέγχεται το κατά πόσο υπάρχουν διαθέσιμα χρήματα στον λογαριασμό του πελάτη για να πληρωθεί η επιταγή. Όλες οι επιταγές δεν έχουν πληρωθεί επειδή ο πελάτης έχει καταχωρηθεί στο ΚΑΠ και δεν υπήρχε άλλο πρόβλημα στο να μην πληρωθούν αυτές οι επιταγές. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι δεν είναι ειδική γραφολόγος. Όταν ερωτήθηκε κατά πόσο όταν μια επιταγή δεν πληρωθεί εντός 15 ημερών αν το πρόσωπο μπαίνει στο ΚΑΠ, απάντησε καταφατικά, νοουμένου ότι η επιταγή είναι πάνω από € 2,
22. Ο λογαριασμός ο επίδικος, χωρίς να είναι βέβαιη, έχει καταχωρηθεί στο ΚΑΠ στις 8/4/ και ήταν συνδεδεμένος με την υπηρεσία factor, η οποία υπηρεσία ειδικεύεται στην προεξόφληση τιμολογίων και επιταγών του πελάτη της τράπεζας και οι επιταγές οι επίδικες δεν έχουν λειτουργήσει με αυτήν την υπηρεσία. Δεν μπορεί να είναι σίγουρη ότι οι επίδικες επιταγές έχουν υπογραφεί από τον Πρόδρομο Παναγή επειδή δεν είναι γραφολόγος και ούτε μπορεί να πει με σιγουριά κατά πόσο οι υπογραφές επί των επίδικων επιταγών συνάδουν με το δείγμα υπογραφής επί του τεκμηρίου 23 διότι υπάρχει περιθώριο λάθους. Δεν έχει δει η μάρτυρας να υπογράφονται οι επίδικες επιταγές ενώπιον της από κάποιο άτομο. Το δείγμα υπογραφής επί του τεκμηρίου 23 έχει υπογραφεί ενώπιον της. Στον επίδικο λογαριασμό υπήρχε κίνηση πριν τις 18/3/2011, το ίδιο ίσχυε και πριν μπει στο ΚΑΠ και λειτουργούσε κανονικά και η υπηρεσία factor, ο λογαριασμός χρεωπιστωνόταν, δεν ήταν παγοποιημένος ο λογαριασμός πριν τις 18/3/
23. Τις επίδικες επιταγές τις έχει δει για πρώτη φορά στο Δικαστήριο όταν έδινε μαρτυρία και δεν τις έχει παραλάβει διότι είναι η Τράπεζα Κύπρου που διαθέτει την ανάλογη υπηρεσία όπως προανέφερε. Η τακτική που ακολουθείται από την τράπεζα είναι την πρώτη φορά οι επιταγές να επιτρέπονται να παρουσιαστούν ξανά με την σφραγίδα να παρουσιαστούν ξανά και την δεύτερη φορά όταν σφραγιστεί με την ένδειξη ανεπαρκή υπόλοιπα σημαίνει ότι δεν μπορεί να παρουσιαστεί ξανά. Αναφορικά με τα τεκμήρια 2 και 3, όταν αυτές κατατέθηκαν στον λογαριασμό, ο πελάτης δεν ήταν στο ΚΑΠ. Ως Μ.Κ. 4 κατέθεσε ο κ. Ανδρέας Ρούσου. Ανέφερε ότι είναι πωλητής επίπλων κουζίνας, ερμαριών, μεσόθυρων και είναι διευθυντής της εταιρείας Σέργης Α. Ρούσου και Υιοί Λτδ. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο 2, ο οποίος ονομάζεται και Μάκης με τον οποίον ήταν συνεργάτες, αγόραζε από την εταιρεία του κατηγορούμενου 2 έπιπλα κουζίνας, ερμαριών, μεσόθυρες και ότι είχε σχέση με ξυλουργικές εργασίες. Από ότι γνωρίζει, κατασκεύαζονταν σε κάποια εργοστάσια που είχε συνεργασία ο κατηγορούμενος 2 ο οποίος τον προμήθευε με αυτά τα υλικά. Η συνεργασία γινόταν με τον κατηγορούμενο 2 προσωπικά, γνωρίζει τους χώρους όπου γίνονταν τα έπιπλα το 2010 στο εργαστάσιο του Μ.Κ. 1 , ο ίδιος ο μάρτυρας ανέφερε ότι συνεργαζόταν με τον κατηγορούμενο 2, χρεωνόταν από τον κατηγορούμενο 2 και πλήρωνε τον κατηγορούμενο 2 και ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2 εξέδιδε απόδειξη. Γνωρίζει την παραπονούμενη εταιρεία όπως επίσης και τον Μ.Κ. 1 και εξέφρασε την γνώμη ότι ο Μ.Κ. 1 είναι ο διευθυντής των παραπονούμενων, ως επίσης εξέφρασε και την γνώμη ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι ιδιοκτήτης της κατηγορούμενης
24. Η εταιρεία του με την κατηγορούμενη 1 είχε συνεργασία διότι αγόραζε προιόντα που προμήθευε η κατηγορούμενη 1 για τις ανάγκες τις εταιρείας του. Αναγνώρισε ο μάρτυρας αριθμό τεκμηρίων όπως π.χ. τιμολόγια, παραγγελίες, σχέδια, λέγοντας ότι έκανε τις παραγγελίες στον κατηγορούμενο 2 και έστελνε την παραγγελία στο εργοστάσιο του Μ.Κ. 1 απ΄ ευθείας για να μην γίνονται λάθη και ο κατηγορούμενος 2 ενεργούσε ως μεσάζοντας μεταξύ της εταιρείας του μάρτυρα και του χώρου παρασκευής και έκανε και την μεταφορά και για όλα αυτά πληρωνόταν η κατηγορούμενη 1 αφού εκτελούνταν οι παραγγελίες. Κατέθεσε ο μάρτυρας το τεκμήριο 25 στο οποίο δεν υπάρχει η υπογραφή του, λέγοντας ότι του το έχει εκδώσει η κατηγορούμενη 1, το οποίο συνέδεσε με το τιμολόγιο 63001323 του τεκμηρίου 16, καταθέτοντας ταυτόχρονα το τεκμήριο 26, λέγοντας ότι η σχετικότητα μεταξύ αυτών των δύο τεκμηρίων, συνίσταται στο γεγονός ότι το ποσό που αναγράφεται στο τιμολόγιο αποτελούσε το τελικό υπόλοιπο στις 5/11/2010 και πλήρωσε το ποσό των € 753,25 σεντ και έχει μείνει το υπόλοιπο αυτό το τιμολόγιο που είναι έναντι λογαριασμού. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε σε μια λάθος εκτέλεση παραγγελίας για την οποία δεν έχει χρεωθεί διπλά και η παραγγελία έγινε μέσω της κατηγορούμενης
25. Εξέφρασε άγνοια για συγκεκριμένη παραγγελία που φαίνεται στο τεκμήριο 15 - τιμολόγιο 63001218 - για το ποσό των € 1,955 λέγοντας ότι ο κατηγορούμενος 2 ανέλαβε να αντικαταστήσει συγκεκριμένα προιόντα. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι συνεργάζεται μέχρι σήμερα με τον Μ.Κ. 1 και δεν ήταν σε θέση να θυμάται πόσα χρήματα οφείλει σε αυτόν. Ανέφερε ότι μερικές φορές προέβαινε σε παραγγελίες απ΄ ευθείας με το εργοστάσιο του Μ.Κ. 1 και άλλες φορές μέσω του κατηγορούμενου 2 και μιλούσε τόσο με τον Μ.Κ. 1, όσο και με τον κατηγορούμενο 2 και αποστέλλονταν σχέδιο στο εργοστάσιο και μερικές φορές στον κατηγορούμενο
26. Αναφορικά με τις τιμές, αυτές συμφωνούνταν με τον κατηγορούμενο 2 όταν είχε τιμοκατάλογο και μπορεί να συνεννοείτο και με τον Μ.Κ. 1 αλλά δεν ήταν σε θέση να θυμάται ακριβώς, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβολή περί του αντιθέτου και τονίζοντας ότι τα τεκμήρια 25 και 26 σχετίζονται μεταξύ τους. Σε σχέση με το τεκμήριο 26, ανέφερε ότι πλήρωσε στον κατηγορούμενο 2 € 753,25 έναντι λογαριασμού και το σχετικό τιμολόγιο εκδόθηκε από την κατηγορούμενη
27. Όταν του υποδείχθηκε το τεκμήριο 26 και του υποβλήθηκε η θέση ότι αυτό διαψεύδει τον ισχυρισμό του, ανέφερε ότι ενδεχομένως ο κατηγορούμενος 2 να του είχε κάνει κάποια έκπτωση και σε κατοπινό στάδιο ανέφερε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει για την σχετικότητα των τεκμηρίων που του έχουν υποδειχθεί, ως επίσης και για άλλα τιμολόγια που του έχουν υποδειχθεί, λέγοντας ότι αυτό που ξέρει είναι ότι πλήρωσε την εταιρεία και δεν έχει καμία οφειλή σε αυτήν και δεν ήταν σε θέση να διευκρινήσει αν αφορούσε τιμολόγιο ή έναντι λογαριασμού, διευκρινίζοντας μάλιστα ότι δεν τον αφορά η συνεργασία που υπήρχε μεταξύ των διαδίκων. Ως Μ.Κ. 5, κατέθεσε ο κ. Μαρτής Μαρτή. Κατά το έτος 2010 και 2011 είχε εκθεσιακό χώρο με κουζίνες, ερμάρια και ασχολείτο με ξυλουργικές εργασίες. Διατηρούσε την εταιρεία Martin Home Ltd. Γνωρίζει τον κατηγορούμενο 2 με τον οποίον είχε συνεργασία παλιά και ο οποίος ήταν μεσάζων, αφού έδιδε σε αυτόν παραγγελίες και του έφερνε πράγματα ο οποίος τα συναρμολογούσε και τα τοποθετούσε. Ο κατηγορούμενος 2 είχε την κατηγορούμενη 1, δια μέσου των οποίων γνώρισε την παραπονούμενη εταιρεία, διευθυντής της οποίας είναι ο Μ.Κ. 1 τον οποίον και τον αναγνώρισε. Είχε συνεργασία μέσω της κατηγορούμενης 1 στην οποία έδιδε παραγγελίες με διάφορους τρόπους και η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις έστελνε τις παραγγελίες στην παραπονούμενη εταιρεία η οποία με την σειρά της ετοίμαζε την παραγγελία και παρέδιδε την παραγγελία η κατηγορούμενη εταιρεία ως μεσάζων. Η παραπονούμενη εταιρεία είχε ως χώρο εργασία της την Πόλη Χρυσοχούς. Για τις παραγγελίες πλήρωνε την κατηγορούμενη 1 εταιρεία αλλά αυτό δεν γινόταν πάντα, διότι σε κάποιο σημείο σταμάτησε η συνεργασία και συνεργαζόταν απ΄ ευθείας με την παραπονούμενη εταιρεία λόγω δυσκολιών στις εργασίες. Αναγνώρισε ο μάρτυρας ορισμένα από τα τεκμήρια που του υποδείχθηκαν τα οποία και περιέγραψε, λέγοντας ότι αφορούσαν παραγγελίες της εταιρείας του προς την κατηγορούμενη 1 οι οποίες και εκτελέστηκαν και παραδόθηκαν από την κατηγορούμενη 1 προς την εταιρεία του μάρτυρα η οποία εταιρεία εξόφλησε αυτές στην κατηγορούμενη 1, μερικές εκ των οποίων παραγγελίες στάληκαν και στην παραπονούμενη εταιρεία για καλύτερη συνεννόηση και η οποία παραπονούμενη εταιρεία προέβαινε στις σχετικές κατασκευες. Αναφορικά με τα τεκμήρια 21 και 22, ανέφερε ότι το τεκμήριο 21 αφορά απόδειξη είσπραξης που εκδόθηκε από την κατηγορούμενη εταιρεία προς την εταιρεία του η οποία και πλήρωσε το ποσό των € 25,000 και αφορούσε διάφορα τιμολόγια που αφορούσαν αυτά με την σειρά τους παραγγελίες για ξυλουργικές εργασίες που έκανε η εταιρεία του προς την κατηγορούμενη 1 και που εκτέλεσε η παραπονούμενη εταιρεία. Ως προς το τεκμήριο 22, ανέφερε ότι αυτό είναι τιμολόγιο για 19 συρόμενες πόρτες το οποίο έκδοσε η κατηγορούμενη 1 εταιρεία προς την εταιρεία του και την παραγγελία αυτήν την εκτέλεσε η παραπονούμενη εταιρεία. Εξέφρασε άγνοια ποιος υπόγραψε εκ μέρους της κατηγορούμενης 1 εταιρείας και ανέφερε ότι δεν υπάρχει υπογραφή εκ μέρους του πελάτη και το εν λόγω τιμολόγιο έχει εξοφληθεί. Στην συνέχεια ο μάρτυρας αναγνώρισε σχετικά τεκμήρια, λέγοντας ότι αφορούσαν τιμολόγια για παραγγελίες και τα σχετικά τιμολόγια εκδόθηκαν από την κατηγορούμενη 1 εταιρεία προς την εταιρεία του και τα οποία έγγραφα ανέλυσε. Επίσης ο μάρτυρας αναγνώρισε σχετικά τεκμήρια της παραπονούμενης εταιρείας προς την κατηγορούμενη 1 εταιρεία η οποία με την σειρά της χρέωνε την εταιρεία του μάρτυρα μέσω συμφωνηθέντος κέρδους μέσω του ποσοστού του Φ.Π.Α. 15% και υπήρχε επίσης στρογγυλοποίηση του ποσού στις σχέσεις μεταξύ της κατηγορούμενης εταιρείας και της εταιρείας του μάρτυρα και κατέθεσε με την σειρά του σειρά τεκμηρίων, συσχετίζοντας τα με σειρά ήδη κατατιθέντων τεκμηρίων. Περιέγραψε ο μάρτυρας το τεκμήριο 9 και όταν του υποδείχθηκε η σελίδα 9 του τεκμηρίου 8 στο μέρος όπου καταγράφονται σχετικές επιταγές για το ποσό των € 15,000, ανέφερε ότι αυτά αποτελούν επιταγές της εταιρείας του προς του την παραπονούμενη εταιρεία, διότι μετά από κάποια διαδικασία σταμάτησε η σχετική συνεργασία και η κατηγορούμενη εταιρεία ανέφερε στην εταιρεία του μάρτυρα όπως συνεργάζεται απ΄ ευθείας με τους παραπονούμενους. Η συνεργασία μεταξύ των τριών τερματίστηκε τελικά στα μέσα περίπου του 2010, λόγω του ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία δεν ήθελε να συνεχιστεί αυτή αλλά και λόγω άλλων προβλημάτων. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι το όνομα του είναι καταχωρημένο στο Κ.Α.Π. και έχει παραδεχθεί κατηγορίες σχετικά με ακάλυπτες επιταγές και παραπονούμενοι ήταν οι ίδιοι παραπονούμενοι με την παρούσα υπόθεση και αφορούσαν το ποσό των € 15,000 το οποίο οφείλει ακόμα, αρνούμενος ταυτόχρονα ότι προσήλθε στο Δικαστήριο κατ΄ εντολή των παραπονουμένων, ότι δεν είναι μάρτυρας της αλήθειας και ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του. Σήμερα ο μάρτυρας δεν ασχολείται πλέον με το αντικείμενο και δεν συνεργάζεται με τον Μ.Κ. 1 διότι έκλεισε την δουλειά του ο μάρτυρας. Παραδέχθηκε ο μάρτυρας ότι καθόταν με τον Μ.Κ. 1 και τον δικηγόρο του και ότι συζήτησαν για την παρούσα υπόθεση και ότι του έδειξαν τα έγγραφα του. Δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει επακριβώς πότε τερματίστηκε η τριμερής συνεργασία. Όταν του υποδείχθηκε από το τεκμήριο 10 το έγγραφο με αριθμό 63000720 το έχει αναλύσει, δεν ήταν όμως σε θέση να προσδιορίσει που έχει αποσταλεί, χωρίς να μπορεί να αποκλίσει το ενδεχόμενο να έχει αποσταλεί στην παραπονούμενη εταιρεία. Όταν του υποδείχθηκε το αμέσως επόμενο έγγραφο, συμφώνησε ότι αυτό αποτελεί παραγγελία που σάληκε από την εταιρεία του και δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να έχει αποσταλεί στην παραπονούμενη εταιρεία, διότι σε ορισμένες περιπτώσεις έπρεπε να γίνουν διευκρινήσεις μεταξύ παραπονουμένων και της εταιρείας του κατ΄ όπιν της τριμερούς συμφωνίας. Όταν του υποδείχθηκε από το τεκμήριο 10 το έγγραφο με αριθμό 63000744 το αναγνώρισε ως δικό του, δεν έχει αποκλίσει το ενδεχόμενο να το έχει αποστείλει στην κατηγορούμενη εταιρεία και διευκρίνησε ότι στο έγγραφο με αριθμό 63000720 υπάρχει το τηλεομοιότυπο της εταιρείας του. Όταν του υποδείχθηκε από το τεκμήριο 11 δέσμη εγγράφων και το έγγραφο με αριθμό 63000784, το αναγνώρισε ως δική του παραγγελία αλλά δεν ήταν σε θέση να πει με βεβαιότητα που έχει αποσταλεί αυτή η παραγγελία. Αναγνώρισε επίσης ο μάρτυρας από το τεκμήριο 12 δέσμη εγγράφων και το έγγραφο με αριθμό 63000884 όπου αφορά δική του παραγγελία την οποία και έχει αποστείλει. Όταν του υποδείχθηκε από το ίδιο τεκμήριο το έγγραφο με αριθμό 63000893, ανέφερε ότι είναι δική του παραγγελία αλλά δεν ξέρει που την έχει αποστείλει, απαντώντας έτσι σε σχετική υποβληθείσα θέση ότι έχει αποσταλεί στον Μ.Κ.
28. Αναγνώρισε επίσης ως δικές του παραγγελίες άλλα δύο έγγραφα από το ίδιο τεκμήριο και που φέρουν αριθμούς 63000894 και
29. Ανέφερε επίσης ο μάρτυρας ότι από τα μέσα του 2010 παρέγγελνε απ΄ ευθείας από τους παραπονούμενους και χρεωνόταν από αυτόν. Του υποδείχθηκε από το τεκμήριο 13 έγγραφο με αριθμό 63001009 και ανέφερε ότι είναι δική του παραγγελία. Διευκρίνησε ο μάρτυρας ότι ορισμένες φορές λόγω και της πολυπλοκότητας της δουλειάς, προέβαινε σε παραγγελίες προς τους παραπονούμενους και η κατηγορούμενη 1 εταιρεία έκαμνε τις μεταφορές και η τελευταία τιμολογούσε την εταιρεία του. Αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι το τεκμήριο 49 δεν είναι απόδειξη εξόφλησης. Συμφώνησε ο μάρτυρας σε υποβληθείσα θέση ότι δεν είναι σε θέση να ξέρει τις οποιεσδήποτε συμφωνίες μεταξύ των διαδίκων και ανέφερε ότι θυμάται τις παραγγελίες που του υποδείχθηκαν από τον δικηγόρο των παραπονουμένων κατά 70 - 80 %. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι κατηγορούμενοι 1 ως αυτουργοί, αντιμετωπίζουν την κατηγορία για διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 305 Α

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Από το λεκτικό του ως άνω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

(1)Η έκδοση επιταγής

(2)Η παρουσίαση της επιταγής στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε

(3)Η παρουσίαση της να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέα

(4)Η μη εξόφληση της επιταγής η οποία να οφείλεται λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά τον χρόνο παρουσίασης της

(5)Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίαση της. Ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται για συνέργεια στη διάπραξη των πιο πάνω αδικημάτων. Στην υπόθεση Αθανάσιος Παυλόπουλος ν. Skopy Shoe Factory Ltd

(2003)2 ΑΑΔ 261 αναφέρθηκε ότι οι διευθυντές εταιρείας που υπογράφουν επιταγές της δεν έχουν προσωπική αστική ευθύνη, αλλά η ευθύνη βαρύνει την εταιρεία, που παραμένει ο εκδότης της επιταγής. Αυτό όμως δεν αποκλείει τη δυνατότητα ύπαρξης ποινικής τους ευθύνης ως συνεργών και έτσι μπορούν να διωχθούν ως κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα ως αυτουργός δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Τα ίδια φυσικά ισχύουν και για άλλους αξιωματούχους της εταιρείας οι οποίοι είναι εξουσιοδοτημένοι να υπογράφουν επιταγές για την εταιρεία. Στις περιπτώσεις λοιπόν αυτές πρέπει να αποδειχθεί η ένοχη πράξη (actus reus) από συνεργό η οποία εμπεριέχει δύο στοιχεία ήτοι (α) την παροχή βοήθειας ή την παρακίνηση (β) σε αδίκημα και ένοχη διάνοια (mens rea) η οποία αναμένεται να σχετίζεται με τις δύο αυτές έννοιες. Το νοητικό μάλιστα στοιχείο για το συνεργό, είναι γενικά στενότερο και πιο απαιτητικό απ΄ ότι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του συνεργού. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Οι Μ.Κ. 2 και 3 άφησαν θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο έχει διακρίνει ότι οι εν λόγω μάρτυρες ήταν μάρτυρες της αλήθειας και προσήλθαν στο Δικαστήριο με ειλικρίνεια και εντιμότητα. Δεν έχει διακριθεί οποιαδήποτε απόπειρα προσφυγής στους στο ψεύδος, στην υπερβολή ή στην ασάφεια ή στο να βοηθήσουν ή να υποσκάψουν οποιονδήποτε από τους διαδίκους στην παρούσα υπόθεση. Απαντούσαν με σαφήνεια και πληρότητα όλα όσα γεγονότα περιήλθαν στην αντίληψη τους κατά την εκτέλεση των επαγγελματικών τους καθηκόντων, και αποκάλυπταν την πηγή των γνώσεων τους όταν τα γεγονότα που παρέθεταν δεν αποτελούσαν προιόν της άμεσης γνώσης ή εμπλοκής τους και δεν δίσταζαν να παραδεχθούν ότι δεν ήταν απολύτως σίγουροι για θέματα που ερωτούνταν. Συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία τους στην ολότητα τους ως αληθή, ορθή και αξιόπιστη. Αναπόφευκτα, κλειδί της παρούσας υπόθεσης, είναι ο Μ.Κ. 1 για να καταδειχθεί κατά πόσο οι κατηγορούμενοι έχουν διαπράξει τα επίδικα αδικήματα, σε συνδυασμό βεβαίως και με τα τεκμήρια τα οποία έχει καταθέσει αλλά και με τους μάρτυρες που κλήτευσε προς ενίσχυση της εκδοχής του και των τεκμηρίων που αυτοί κατέθεσαν. Η μαρτυρία που παρουσίασαν οι παραπονούμενοι δια των Μ.Κ. 1, 4 και 5 για να στηρίξουν την εκδοχή τους, δεν έπεισε το Δικαστήριο για τους πιο κάτω λόγους: Το τεκμήριο 8, το οποίο αποτελεί τον κατ΄ ισχυρισμό λογαριασμό που τηρείτο για την μεταξύ των διαδίκων συνεργασία, στερείται αποδεικτικής πληρότητας, συνοχής, συνέχειας, ως επίσης βρίθει μαθηματικών ανακολουθιών, αβεβαιοτήτων αλλά και λαθών σε τέτοιο βαθμό, που το Δικαστήριο δεν δύναται να στηριχθεί σε αυτό για να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα. Το περιεχόμενο του τεκμηρίου 8, ως επίσης και των σχετικών τεκμηρίων που ακολούθησαν σε μια προσπάθεια συσχέτισης του με το τεκμήριο 8 και που έχει στηριχθεί η εκδοχή των παραπονουμένων για να στηρίξουν την θέση τους ότι οι επίδικες επιταγές εκδόθηκαν έναντι του εν λόγω λογαριασμού, έχουν αμφισβητηθεί σφοδρά από την πλευρά της υπεράσπισης. Κατ΄ αρχήν ο εν λόγω λογαριασμός αρχίζει με ένα χρεωστικό υπόλοιπο € 38,630 με την έναρξη του έτους 2010, για το οποίο υπόλοιπο δεν έχει προσκομιστεί κανένα απολύτως αποδειχτικό στοιχείο. Ο Μ.Κ. 1 ανέφερε ότι κατέχει στοιχεία για την περίοδο πριν από το 2010, πλην όμως δεν το έχει πράξει. Συνεπώς, ο εν λόγω λογαριασμός έχει μια ακροσφαλής, ατεκμηρίωτη, αυθαίρετη αρχή, που αναπόφευκτα συμπαρασύρει και την συνέχεια αυτού, καθ΄ ότι οι παραπονούμενοι αποστέρησαν από το Δικαστήριο, εκείνο το εναρκτήριο και πρωτογενές υπόβαθρο γεγονότων για να παρακολουθήσει την αρχή και συνέχεια του ισχυριζόμενου λογαριασμού. Τα τιμολόγια τα οποία έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια σε μια προσπάθεια σύνδεσης τους με τον επίδικο λογαριασμό, δεν φέρουν την υπογραφή κανενός εκ μέρους των κατηγορουμένων, το περιεχόμενο των οποίων έχει επίσης αμφισβητηθεί σφοδρά από την πλευρά της υπεράσπισης. Η δικαιολογία που έχει προβληθεί από τον Μ.Κ. 1 για την μη υπογραφή των τεκμηρίων, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως μη παίρνει κανείς τα τιμολόγια για να μην βλέπει τις τιμές, στερείται στοιχειώδους πειστικότητας. Ο Μ.Κ. 1 ανέφερε ότι τα εμπορεύματα τα παρελάμβανε υπάλληλος των κατηγορουμένων, χωρίς να τον κατονομάσει και χωρίς να προσάξει προς αυτόν τον σκοπό σχετική μαρτυρία, αν και αυτός ο ισχυρισμός έχει αμφισβητηθεί από την πλευρά της υπεράσπισης και δεν έχει διακριθεί οποιοσδήποτε βάσιμος λόγος για την μη προσκόμιση αυτής της σχετικής μαρτυρίας. Ο Μ.Κ. 1 δεν άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει διακρίνει κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ότι ο εν λόγω μάρτυρας δια της καταθέσεως της σωρείας των τεκμηρίων που έχει προσκομίσει, ότι προσπάθησε να αποπροσανατολίσει το Δικαστήριο, έτσι ώστε να προσπαθήσει να πείσει ότι οι κατηγορούμενοι με την διατήρηση του λογαριασμού - τεκμήριο 8 - αλλά και των σχετικών τιμολογίων και λοιπών συνοδευτικών εγγράφων αλλά και των μαρτύρων που έχει κλητεύσει, ότι οι επίδικες επιταγές έχουν εκδοθεί έναντι του υπολοίπου του εν λόγω λογαριασμού. Κατ΄ αρχήν ο εν λόγω μάρτυρας χρειάστηκε μόνο κατά το στάδιο της αντεξέτασης και μετά από σχετικές ερωτήσεις να κάνει ιδιαίτερη αναφορά σε τεκμήρια που αφορούσαν και που προέρχονταν από τους Μ.Κ. 4 και 5. Σιγή έχει τηρηθεί για το πότε οι επίδικες επιταγές έχουν εκδοθεί και ο εν λόγω μάρτυρας σε κρίσιμες ερωτήσεις κατά το στάδιο της αντεξέτασης του, δεν ήταν σε θέση να υποστηρίξει το περιεχόμενο του τεκμηρίου 8, όπως π.χ. η ανεύρεση πιστώσεων σε αντιπαραβολή με σχετικά κατατιθέντα τεκμήρια, καταφεύγοντας όχι μόνο στην ασάφεια και σε υπεκφυγές, αλλά ακόμα και σε ειρωνική στάση προς τον συνήγορο υπεράσπισης. Επίσης ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε μετά από καθοδηγητική ερώτηση ότι ήταν ο κατηγορούμενος 2 το άτομο που υπέγραψε τις εν λόγω επιταγές, γεγονός που αμφισβητήθηκε έντονα από την πλευρά της υπεράσπισης. Από την στιγμή λοιπόν που η εν λόγω απάντηση δόθηκε μετά από καθοδηγητική ερώτηση, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι οι Μ.Κ. 2 και 3 παραδέχθηκαν ότι δεν δύνανται να πουν με βεβαιότητα και να προσδιορίσουν την πατρότητα των υπογραφών επί των επίδικων επιταγών και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ελλείπει μαρτυρία από ειδικό εμπειρογνώμονα γραφολόγο ο οποίος να πείσει το Δικαστήριο ότι οι υπογραφές επί των επίδικων επιταγών ανήκουν στον κατηγορούμενο 2, το Δικαστήριο δεν δύναται να καταλήξει σε ασφαλή συμπέρασμα ότι οι εν λόγω επιταγές ανήκουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στον κατηγορούμενο. Οι μαρτυρίες των Μ.Κ. 4 και 5 έχουν προστεθεί στο οπλοστάσιο των παραπονουμένων, οι οποίες όμως όχι μόνο δεν έχουν πετύχει τον στόχο τους, αλλά απεναντίας προσέθεσαν περαιτέρω νέφη αμφιβολίας ως προς το αληθές και συνεχές των υπολογισμών των ποσών που καταγράφονται στο τεκμήριο 8, το οποίο ουσιαστικά αποτελούσε τον κύριο πυλώνα του οικοδομήματος που προσπάθησε η πλευρά των παραπονουμένων ανεπιτυχώς να ανεγείρει. Οι μαρτυρίες των εν λόγω ατόμων ήταν εμποτισμένες και μιασμένες με το στοιχείο της προκατάληψης, αλλά κυρίως και του στοιχείου ότι κλήθηκαν για να δώσουν μαρτυρία για να υποστηρίξουν τα στοιχεία εκείνα που αποτελούσαν μέρος του επίδικου λογαριασμού, το περιεχόμενο του οποίου δεν έπεισε το Δικαστήριο. Π.χ. κληθείς ο Μ.Κ.4 να σχολιάσει επί του τεκμηρίου 15 το τιμολόγιο με αριθμό 6301218 και στο σχετικό δελτίο αποστολής όπου αναγράφεται το όνομα του για το ποσό των €1,955, εξέφρασε άγνοια. Επίσης, κληθείς να σχολιάσει και να υποστηρίξει τα τεκμήρια 25 και 26, ο εν λόγω μάρτυρας αμφιταλαντευόταν και προέβαινε σε διαδοχικές και εν μέρει αβέβαιες απαντήσεις, και συνεπώς το Δικαστήριο δεν δύναται να προσδώσει στην μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα οποιαδήποτε βαρύτητα για σκοπούς εξαγωγής ασφαλών ευρημάτων και συμπερασμάτων. Αναφορικά με την μαρτυρία του Μ.Κ. 5, και αυτή με την σειρά της η μαρτυρία προσέθεσε επιπλέον στοιχεία αμφιβολίας προς την εκδοχή των παραπονουμένων. Έχουν δημιουργηθεί αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου για την φιλαλήθεια και το αμερόληπτο του μάρτυρα, διότι όπως και ο ίδιος έχει παραδεχθεί, παρακάθισε με τον Μ.Κ. 1 και τον δικηγόρο του στην καφετέρια του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για να συζητήσουν την παρούσα υπόθεση, ως επίσης και λόγω της υπόθεσης που καταχώρησαν οι παραπονούμενοι εναντίον του για ακάλυπτες επιταγές. Ο εν λόγω μάρτυρας, κληθείς να δώσει λεπτομέρειες σε έγγραφα που φέρουν τον ίδιο ή την εταιρεία του ως εμπλεκόμενο σε σχετικές παραγγελίες όπως του έχουν υποδειχθεί δια ερωτήσεων κατά το στάδιο της αντεξέτασης, απαντούσε με δισταγμό, ασάφειες και με αβεβαιότητα ως προς το που και αν έχουν αποσταλεί σχετικά προιόντα. Αποκορύφωμα των πιο πάνω, αποτελεί και ο ισχυρισμός του ότι η οποιαδήποτε εμπλοκή και συνεργασία που είχε η εταιρεία του με την κατηγορούμενη 1 εταιρεία, έχει τερματιστεί κατά τα μέσα του έτους 2010 και ότι χρεωνόταν απ΄ ευθείας από τους παραπονούμενους, ενώ από την άλλη μέσα από τα σχετικά κατατιθέντα τεκμήρια τα οποία έχουν συνδεθεί από τον Μ.Κ. 1 με το τεκμήριο 8, φαίνεται ότι οι παραπονούμενοι να χρεώνουν τους κατηγορούμενους 1 μετά τα μέσα του 2010 για εργασίες που φέρουν ως εμπλεκόμενους την εταιρεία του Μ.Κ. 5, καθιστόντας επομένως το περιεχόμενο του τεκμηρίου 8 αναληθές, ψευδές, ανακριβές και συνεπώς η οποιαδήποτε μαθηματική συνέχεια και αποδεικτική άλυσος εθραύσθη και συνεπώς το Δικαστήριο δεν δύναται να εξάξει ασφαλή συμπεράσματα για το αν και ποιο υπόλοιπο υπήρχε με ακρίβεια και συνεπώς έχουν δημιουργηθεί σοβαρές αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου τόσο ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες εκδόθηκαν οι επίδικες επιταγές, όσο επίσης και ως προς το αντάλλαγμα αυτών, για το οποίο οι παραπονούμενοι επέλεξαν να προσκομίσουν μαρτυρία επί τούτου και δεν έκαναν εμπράκτως χρήση του μαχητού τεκμηρίου του άρθρου 30

(1)του Νόμου, Κεφ. 262 (βλ. ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ -ν - ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΦΟΥΡΝΙΔΟΥ ΠΟΙΝΙΚΗ ΈΦΕΣΗ 129/2011 18/12/2012). Αναφορικά με τις εισηγήσεις της πλευράς της υπεράσπισης ως προς την νομική οντότητα των διαδίκων, το Δικαστήριο θεωρεί ότι υπάρχει τέτοια οντότητα των διαδίκων, διότι το Δικαστήριο έχει διακρίνει ότι δια μέσου της αντεξέτασης που έλαβε χώρα από πλευράς υπεράσπισης, αυτή ουσιαστικά επικεντρώθηκε στην ουσία της υπόθεσης που δεν είναι άλλο από το νόμιμο αντάλλαγμα και της υπογραφής των επίδικων επιταγών, θέματα για τα οποία το Δικαστήριο δεν δύναται να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα δυνάμει της πιο πάνω αξιολόγησης που να εμπλέκουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τους κατηγορούμενους. Συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται και αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου, ότι η παραπονούμενοι και η κατηγορούμενη 1 εταιρεία είναι εταιρείες περιορισμένης ευθύνης και ο κατηγορούμενος 2 είναι ο διευθυντής των κατηγορουμένων 1. Αποτελεί επίσης εύρημα και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι οι επίδικες επιταγές δεν έχουν τιμηθεί λόγω έλλειψης διαθεσίμων κεφαλαίων της κατηγορούμενης εταιρείας και μετά την πάροδο 15 ημερών από την ημερομηνία παρουσίασης τους στην τράπεζα, ως είναι οι μαρτυρίες των Μ.Κ. 2 και 3 οι οποίες κρίθηκαν ως αληθείς και αξιόπιστες. Επίσης αναφορικά με την θέση της πλευράς της υπεράσπισης ότι έχουν παραβιαστεί τα δικαιώματα των κατηγορουμένων επειδή δεν δόθηκαν εκ των προτέρων έγγραφα σε αυτούς και που κατατέθηκαν ως τεκμήρια, δεν δύναται να ευσταθήσει διότι το άρθρο 7 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, προαπαιτεί ανάκριση, πράγμα που δεν έγινε στην παρούσα υπόθεση λόγω της φύσης της ως ιδιωτική ποινική, αλλά και επειδή δόθηκαν όλες οι απαραίτητες διευκολύνσεις στην πλευρα της υπεράσπισης να προετοιμαστεί και να ελέγξει αυτά τα έγγραφα έτσι ώστε να προχωρήσει στην αντεξέταση της αλλά και επειδή ορισμένα έγγραφα και με βάση το υπόβαθρο που έχει τεθεί, να μην μπορούσαν οι παραπονούμενοι να τα είχαν εκ των προτέρων στην κατοχή τους τα εν λόγω έγγραφα αφού αυτά ήταν στην κατοχή των σχετικών μαρτύρων. Τέλος, αναφορικά με τον ισχυρισμό της υπεράσπισης ότι υπήρξε κατάχρηση της παρούσας διαδικασίας η οποία προωθήθηκε, ως η θέση της υπεράσπισης, για σκοπούς είσπραξης και εξαναγκασμού, το Δικαστήριο δεν έχει διακρίνει οποιαδήποτε πρόθεση ή ένδειξη ή παραδοχή ότι η παρούσα διαδικασία έχει προωθηθεί προς αυτόν τον σκοπό. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Αναπόφευκτα λοιπόν και λόγω των αμφιβολιών που έχουν δημιουργηθεί δυνάμει της πιο πάνω αξιολόγησης, με βάση την οποία το Δικαστήριο δεν δύναται να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα αναφορικά με το νόμιμο αντάλλαγμα των επίδικων επιταγών αλλά και ως προς τις υπογραφές επί αυτών που να δεσμεύουν και να συνδέουν τους κατηγορούμενους πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αμφότεροι οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν και οι παραπονούμενοι να καταβάλουν στους κατηγορούμενους τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο