Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Kone Seagal Sekana, Aρ. Υπόθεσης 7512/2010, 10/4/2013

(5)και 20 του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου Κεφ. 105, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 50/88, 66

(1)/2003. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος κατά το έτος 2006, ενώ είναι αλλοδαπός από την Γαλλία εισήλθε στο έδαφος της Δημοκρατίας από μη εγκεκριμένο Λιμένα, χωρίς την άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Μετανάστευσης. Τρίτη κατηγορία: Παράνομη παραμονή στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας κατά παράβαση των Άρθρων 2, 6

(1)(κ), 19 (λ) και 20 του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου Κεφ. 105, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 50/88 και 66

(1)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος, από άγνωστη ημερομηνία του έτους 2006 μέχρι τις 26.1.2010, ενώ είναι αλλοδαπός από την Γαλλία, ο οποίος αφίχθηκε στην Κύπρο από μη εγκεκριμένο Λιμένα, διέμενε παράνομα στην Δημοκρατία χωρίς την άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Τέταρτη κατηγορία: Αντίσταση κατά της νομίμου συλλήψεως κατά παράβαση του Άρθρου 244(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, αντιστάθηκε στην νόμιμη σύλληψη του. Πέμπτη κατηγορία: Επίθεση κατά αστυνομικού οργάνου τηρήσεως της τάξης κατά την δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του, κατά παράβαση του Άρθρου 244(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, επιτέθηκε εναντίον του Αστ. 2607 Μ. Χριστοδούλου της ΥΚΑΝ Πάφου, κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του. Έκτη κατηγορία: Εσκεμμένη παρακώλυση οργάνου τηρήσεως της τάξης κατά την δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του, κατά παράβαση του Άρθρου 244(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
4. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, εσκεμμένα παρακώλυσε τον Αστ. 2607 Μ. Χριστοδούλου της ΥΚΑΝ Πάφου στην εκτέλεση του καθήκοντος του ήτοι την διενέργεια σωματικής έρευνας σε αυτόν και στην οικία του. Εβδόμη κατηγορία: Απειλή βιαιοπραγίας, κατά παράβαση του άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
5. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, απείλησε τον Αστ. 2607 Μ. Χριστοδούλου ότι θα επαγάγει βλάβη στο πρόσωπο του με την φράση «if you put this Ι put bullet in you». Προς υποστήριξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσας Αρχή, κάλεσε και κατέθεσαν ενόρκως 10 μάρτυρες κατηγορίας, τον Αστυφ. 2527 Ηλία Ηλία (Μ.Κ.1), τον Αστ. 2335 Στέφανο Φωτίου (Μ.Κ.2), την Γ/Αστ. 1939 Αντρούλλα Γεωργίου (Μ.Κ.3), τον Υπ/νόμο Κ. Κυριάκου (Μ.Κ.4), τον Αστ. 2464 Κλ. Κλεάνθους (Μ.Κ.5), τον Αστ. 4857 Μ. Μπαρρή (Μ.Κ.6), τον Αστ. 3894 Α. Γερμανού (Μ.Κ.7), τον Χρίστο Αζίνα (Μ.Κ.8), τον Αστ. 2072 Γ. Ιωαννίδη (Μ.9) και τον Αστ. 2607 Μ. Χριστοδούλου (Μ.Κ.10). Οι καταθέσεις των Μ.Κ.1, 3, 4, 5, 6 7, 8, 9 και 10 (Τεκμήρια 1, 10, 16, 17, 18, 19, 20 και 21, 22 και 23 αντίστοιχα), αποτέλεσαν μέρος της κυρίως εξέτασης τους. Ως τεκμήρια επίσης στην διαδικασία κατατέθηκαν τα ακόλουθα έγγραφα 1) Οι καταθέσεις του κατηγορούμενου στην μητρική του γλώσσα, οι μεταφράσεις τους στην ελληνική και η γραπτή του κατηγορία (Τεκμήρια 2, 3, 12, 13, 14 και 15) 2) Γραπτή κατάθεση Σωτήρη Χ¨Αλεξάνδρου, διερμηνέα (Τεκμήριο 4) 3) Βιογραφικό σημείωμα του Μ.Κ. 2 (Τεκμήριο 5) 4) Εμπιστευτική έκθεση του Μ.Κ.2 (Τεκμήριο 6) 5) Έγγραφο με την ερμηνεία των φανταστικών εγγράφων που κατάθεσε ο Μ.Κ.2 (Τεκμήριο 7). 6) Ένταλμα σύλληψης κατηγορούμενου (Τεκμήριο 11). 7) Ένταλμα έρευνας της οικίας του κατηγορούμενου (Τεκμήριο 24). 8) Διαβατήριο και ταυτότητα (Τεκμήρια 8 και 9). Όταν ο κατηγορούμενος κλήθηκε να προβάλλει την υπεράσπιση του και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, του προτίμησε τη σιωπή και δεν κάλεσε κανένα μάρτυρα υπεράσπισης. Είναι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής, όπως αυτή διαγράφεται από την μαρτυρία που προσκόμισε, ότι στις 26.1.2010 και ώρα 1605 αφού προηγήθηκε η έκδοση δικαστικού εντάλματος έρευνας οικίας στην Λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων 92 Nastasia Court διαμέρισμα 105 στην Πάφο, μέλη της ΥΚΑΝ Πάφου μεταξύ αυτών και ο Μ.Κ.10 καθώς και μέλη του Τμήματος Μικροπαραβάσεων Πάφου, μετέβηκαν στην πιο πάνω οικία με σκοπό την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας. Ο Μ.Κ.10, κατά την είσοδο του στην οικία, εντόπισε δύο αλλοδαπούς, ο ένας εκ των οποίων ήταν ο κατηγορούμενος, στους οποίους υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και τους πληροφόρησε στην αγγλική γλώσσα για την ιδιότητα του και την πρόθεση του να ερευνήσει την οικία. Ο κατηγορούμενος άρχισε να φωνάζει και εμπόδιζε τους αστυνομικούς να διενεργήσουν σε αυτόν σωματική έρευνα καθώς και έρευνα στην οικία και έσπρωχνε τον Μ.Κ.10 με τα χέρια του. Όταν ο Μ.Κ.10 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι με το να μην του επιτρέπει να γίνει έρευνα και να τον σπρώχνει διαπράττει αδίκημα και του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο, ο κατηγορούμενος απάντησε «So what». Ο Μ.Κ.10 τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη για το αδίκημα της επίθεσης και παρεμπόδισης αστυνομικού κατά την νόμιμη εκτέλεση του καθήκοντος του και αφού του εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του αυτός δεν απάντησε τίποτε. Όταν προσπάθησε ο Μ.Κ.10 να του περάσει χειροπέδες, ο κατηγορούμενος του είπε «if you put this Ι put bullet in you» και αντιστεκόταν σπρώχνοντας τον με τα χέρια του. Τελικά με τον βοήθεια δύο άλλων αστυνομικών κατάφεραν να τον ακινητοποιήσουν και να του περάσουν χειροπέδες. Από την συμπεριφορά του κατηγορούμενου ο Μ.Κ.10 τραυματίστηκε με γδαρσίματα στο αριστερό χέρι και στον λαιμό. Από τον κατηγορούμενο ζητήθηκε το διαβατήριο του για εξακρίβωση των στοιχείων του και αυτός, παρέδωσε στον Μ.Κ.10 τα Τεκμήρια 8 και
6. Κατά την έρευνα που διεξήχθη στην πιο πάνω οικία δεν ανευρέθηκε οτιδήποτε το παράνομο. Σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή, τα τεκμήρια 8 και 9 είναι έγγραφα φανταστικά και για αυτό πλαστά έγγραφα αφού δεν εκδόθηκαν από αναγνωρισμένο κράτος ή οργανισμό και δεν μπορούν με βάση τον Νόμο και το Διεθνές Δίκαιο να αποτελούν διαβατήριο και ταυτότητα. Από την άλλη πλευρά, η εκδοχή του κατηγορούμενου ως αυτή διαγράφηκε μέσα από τις διάφορες θέσεις και το περιεχόμενο των ερωτήσεων και των υποβολών προς τους μάρτυρες κατηγορίας, είναι ότι δεν είχαν δικαίωμα οι αστυνομικοί να εισέλθουν στην οικία του, ότι δεν υπήρχε ένταλμα έρευνας, ότι δεν του υποδείχτηκε ένταλμα έρευνας, ότι τα Τεκμήρια 8 και 9 δεν είναι πλαστά έγγραφα, ότι οι αστυνομικοί στην οικία του είχαν προκαλέσει ζημιές και συγκεκριμένα στον Η/Υ και ότι δεν είπε στον Μ.Κ.2 την φράση που αναφέρεται στην 7η κατηγορία. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ: Στην παρούσα υπόθεση ως ποινική υπόθεση τοιαύτη, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Χαρίτωνος κ.α ν. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R 40. Αποτελεί νομική αρχή ότι έργο της κατηγορούσας αρχής είναι να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν αυτές είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου Π.Ε. 7018 και 7093 ημερ. 26.3.20002). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Ευριπίδου, Π.Ε 7102 ημερ. 7.6.2002, επισημάνθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως δηλαδή τους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις που έδιναν, την συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους και αξιολόγησα αυτή αντιπαραβάλλοντας την επίσης και με σύνολο της μαρτυρίας που προσκομίστηκε, και με επίγνωση της διάκρισης μεταξύ ευρημάτων αξιοπιστίας και βάρους απόδειξης. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες καθώς και οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους. Η μαρτυρία των Μ.Κ. 1, 3, 4, 6, 7 και 8 ήταν τυπικής σημασίας. Οι πιο πάνω μάρτυρες, κατέθεσαν αναφορικά με τις δικές τους ενέργειες και την εμπλοκή τους στην διερεύνηση της υπόθεσης. Η μαρτυρία του Μ.Κ. 4 καθώς και του Μ.Κ.9 έχει να κάνει με την παραλαβή και την διακίνηση των τεκμηρίων 8 και

1. Ο Μ.Κ. 9, παρέλαβε από τον Μ.Κ. 10 τα τεκμήρια 8 και 9, τα οποία στην συνέχεια παρέδωσε στον Μ.Κ. 4, ο οποίος με την σειρά του τα παρέδωσε στον Μ.Κ. 2 για εξέταση. Ο Μ.Κ.1 στις 27.1.2010 κατηγόρησε γραπτώς με την βοήθεια διερμηνέα τον κατηγορούμενο (Τεκμήρια 2 και 3). Η Μ.Κ. 3, συνέλαβε τον κατηγορούμενο την 2.2.2010 δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης (Τεκμήριο 11) και κατάθεσε στο Δικαστήριο την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου στην μητρική του γλώσσα και την μετάφραση της στα Ελληνικά (Τεκμήρια 12 και 13) καθώς και την γραπτή κατηγορία του στην Γαλλική και την μετάφραση της στα Ελληνικά (Τεκμήρια 14 και 15). Ο Μ.Κ.6 αναγνώρισε τα τεκμήριο 12 και 13, ως την κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο στην Γαλλική γλώσσα με την βοήθεια διερμηνέα. Ο Μ.Κ.7 στις 3.2.2010 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για το αδίκημα της κυκλοφορίας πλαστών εγγράφων της παράνομης εισόδου και παραμονής στο έδαφος της Δημοκρατίας, με την βοήθεια διερμηνέα (Τεκμήρια 14 και 15). Ο Μ.Κ.8 είναι ο διερμηνέας που βοήθησε τον Μ.Κ.6 και τον Μ.Κ.7 στην λήψη της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου (Τεκμήρια 12 και 14) και της γραπτής του κατηγορίας (Τεκμήρια 14 και 15). Αποδέχομαι την μαρτυρία όλων των πιο πάνω μαρτύρων και αποτελεί εύρημα μου ότι αυτοί έχουν προβεί σε όλες τις πιο πάνω ενέργειες. Αποδέχομαι επίσης την μαρτυρία του Μ.Κ.5, αναφορικά με τις δικές του ενέργειες και οι οποίες σχετίζονται με την εξέταση στο σύστημα αφιξοαναχωρήσεων και εγγραφής αλλοδαπών ως επίσης και τα όσα ανέφερε σε σχέση με τα αποτελέσματα της πιο πάνω εξέτασης. Ενώ σε ότι αφορά τα συμπεράσματα του σε σχέση με το Τεκμήριο 8, δεν αποδίδω βαρύτητα στο μέρος αυτό της μαρτυρίας του, εφόσον δεν κατέθεσε ως ειδικός. Αναφορικά με το συμπέρασμα του, ότι ο κατηγορούμενος ενόψει της εξέτασης που έκανε και εφόσον δεν εντοπίστηκε στα πιο πάνω συστήματα, εισήλθε παράνομα στο έδαφος της Δημοκρατίας από μη εγκεκριμένο λιμένα, σχετική αναφορά γίνεται κατωτέρω. Με βάση τα προσόντα του Μ.Κ.2, τα οποία ανάφερε στην μαρτυρία του και καταγράφονται και στο βιογραφικό σημείωμα που κατέθεσε (Τεκμήριο 5), τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον κατηγορούμενο, γίνεται αποδεκτός από το Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας. Ενόψει της καλής εντύπωσης που μου δημιούργησε, τα συμπεράσματα, στα οποία κατέληξε μετά την εξέταση των Τεκμηρίων 8 και 9 τα οποία παραθέτει την έκθεση του (Τεκμήριο 6) γίνονται αποδεκτά. Με βάση την μαρτυρία του, τα τεκμήρια 8 και 9 πρόκειται για φανταστικά έγγραφα τα οποία δεν έχουν ισχύ επισήμων εγγράφων και τούτο γιατί δεν έχουν εκδοθεί από αναγνωρισμένο κράτος. Ο Μ.Κ. 10, κατάθεσε για τα όσα συνέβηκαν στις 26.1.2010 και ώρα 1605 και μετά, όταν μαζί με άλλους αστυνομικούς, μετάβηκαν στην οικία του κατηγορούμενου για την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας (Τεκμήριο 24). Παρά το ότι ο κατηγορούμενος σε όλους σχεδόν του άλλους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, υπέβαλε ερωτήσεις που είχαν ως περιεχόμενο γεγονότα που ισχυριζόταν, μέσω των διαφόρων ερωτήσεων του, ότι επισυνέβηκαν εκείνη την ημέρα στην οικία του, κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.10, περιορίστηκε σε ερωτήσεις σε σχέση με την φράση που ο Μ.Κ.10 είπε ότι του είπε δηλαδή «if you put this I put bullet in you», υποβάλλοντας του ότι δεν την είπε κάτι τέτοιο, επίσης σε ερωτήσεις που σχετίζονταν με την ύπαρξη εντάλματος έρευνας της οικίας του και πρόβαλε τον ισχυρισμό μέσω διαφόρων ερωτήσεων ότι κατά την έρευνα αστυνομικοί του έσπασαν έναν Η/Υ. Όλα τα πιο πάνω, ο Μ.Κ.10 τα απέρριψε και επέμενε σταθερά στην θέση του σε ότι αφορά την συμπεριφορά του κατηγορούμενου. Ο πιο πάνω μάρτυρας, μου έκανε πολύ καλή εντύπωση, κατέθεσε με φυσικό και μη επιτηδευμένο τρόπο ενώπιον του δικαστηρίου. Η μαρτυρία του, ως προς τα ουσιώδη σημεία της, μπορώ να πω ότι παρέμενε αναντίλεκτη εφόσον δεν αντεξέταστηκε επί αυτών από τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος δεν αμφισβήτησε τον Μ.Κ.10, ως προς την συμπεριφορά του έναντι του, ενώ σε σχέση με αυτά που έχει αμφισβητηθεί, κρίνω ότι δεν έχει με οποιοδήποτε τρόπο κλονιστεί η μαρτυρία του. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. Ο κατηγορούμενος, όπως προκύπτει από τις ερωτήσεις που υπέβαλε στον Μ.Κ.10, έχει αμφισβητήσει την ύπαρξη εντάλματος έρευνας για έρευνα της οικίας του και συνεπώς το νόμιμο δικαίωμα της αστυνομίας να εισέλθει και να ερευνήσει αυτή. Το ένταλμα έρευνας, έχει κατατεθεί στο δικαστήριο (Τεκμήριο 24). Το τεκμήριο 24, πρόκειται για ένταλμα έρευνας και αναφέρεται σε έρευνα στο διαμέρισμα 105 στην Λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων 92 στο Nastazia Court στην Πάφο και εκδόθηκε από Επαρχιακό Δικαστή την ίδια ημέρα που έγινε η έρευνα και ώρα 1330 το οποίο φέρει και την υπογραφή του Δικαστή που το έκδωσε. Το ότι το ένταλμα έρευνας εκτελέστηκε για τον σκοπό που δόθηκε και σε σχέση με τον χώρο που περιγράφεται σε αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί. Με βάση την μαρτυρία του Μ.Κ.10, που έχω κρίνει ως αξιόπιστη, το ένταλμα έρευνας υποδείχθηκε στον κατηγορούμενο και εξηγήθηκε ο εκεί λόγος και σκοπός της παρουσίας των αστυνομικών. Συνεπώς, δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε μεμπτό σε σχέση νόμιμο της έρευνας που έγινε στην οικία του κατηγορούμενου στις 26.1.
2. Οι αστυνομικού δυνάμει του συγκεκριμένου εντάλματος έρευνας, είχαν το δικαίωμα νε εισέλθουν και να ερευνήσουν την οικία, η οποία τύγχανε να ήταν η οικία του κατηγορούμενου. Σε ότι αφορά τα Τεκμήρια 8 και 9, με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία, πρόκειται για τα δύο έγγραφα που ο κατηγορούμενος έχει παραδώσει στον Μ.Κ.10 και είναι τα ίδια έγγραφα που παραδόθηκαν στον Μ.Κ.2, τα οποία εξέτασε για να καταλήξει στα συμπεράσματα που καταγράφει στην έκθεση που ετοίμασε (Τεκμήριο 6). Συνεπώς, με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, τα γεγονότα της υπόθεσης είναι όσα συνθέτουν την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, την οποία πιο πάνω αναφέρω χωρίς ανάγκη επανάληψης. Πρώτη κατηγορία: Η πρώτη κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος αφορά το αδίκημα της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου του άρθρου 339 το οποίο έχει ως εξής: 339.Όποιος γνωρίζει και θέτει με δόλιο τρόπο σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ιδίου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή ωσάν είχε πλαστογραφήσει το πράγμα για το οποίο γίνεται λόγος. Τούτο το οποίο θα πρέπει να αποδειχτεί για να στοιχειοθετηθεί η πιο πάνω κατηγορία είναι: (α) Η πλαστότητα εγγράφου. (β) Η κυκλοφορία του. (γ) Γνώση του προσώπου που το κυκλοφορεί σε ότι αφορά την πλαστότητα του. (δ) Η κυκλοφορία να έγινε με δόλιο τρόπο. Τι συνιστά πλαστό έγγραφο και πράξη πλαστογραφίας, αναφέρεται στο άρθρο 333 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, το οποίο έχει ως εξής:
3. Καταρτίζει πλαστό έγγραφο όποιος- (α) καταρτίζει έγγραφο που εμφανίζεται ως να μην είναι στην πραγματικότητα. (β) αλλοιώνει έγγραφο χωρίς εξουσία κατά τέτοιο τρόπο ώστε αν η αλλοίωση είχε εξουσιοδοτηθεί, αυτή θα μετάβαλλε τις συνέπειες του εγγράφου. (γ) κατά την σύνταξη του εγγράφου, εισάγει κάτι σε αυτό χωρίς εξουσία το οποίο, αν εισαγόταν κατόπιν εξουσίας θα μετάβαλλε τις συνέπειες του εγγράφου. (δ) υπογράφει έγγραφο- ............ Το άρθρο το οποίο ποινικοποιεί την κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, με τον τρόπο που είναι διατυπωμένο, αφορά την κυκλοφορία εγγράφων τα οποία έχουν καταρτιστεί με τον πιο πάνω τρόπο. Ο κατηγορούμενος, αρχικά με βάση την ενώπιον μου κατατεθείσα μαρτυρία, την οποία έκρινα αξιόπιστη, όταν του ζητήθηκαν έγγραφα σχετικά με την ταυτότητα του, υπέδειξε και παρέδωσε στον Μ.Κ.10 τα τεκμήρια 8 και
4. Επίσης στην κατάθεση του ο ίδιος ο κατηγορούμενος, αναφέρει ότι ήταν αυτός που τα παρέδωσε στους αστυνομικού τα δύο πιο πάνω έγγραφα. Το πιο πάνω γεγονός, αποτελεί κυκλοφορία. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του Μ.Κ.2, τα τεκμήρια 8 και 9 πρόκειται για φανταστικά έγγραφα και δεν έχουν ισχύ επισήμων εγγράφων. Τα τεκμήρια 8 και 9, παρουσιάζονται με βάση το περιεχόμενο τους και την μορφή τους ως διαβατήριο και δελτίο ταυτότητας. Δεν πρόκειται όμως ούτε για διαβατήριο ούτε και δελτίο ταυτότητας, αφού αυτά δεν έχουν εκδοθεί από οποιοδήποτε αναγνωρισμένο κράτος, αρχή ή οργανισμό. Η έννοια η οποία αποδόθηκε στα τεκμήρια 8 και 9 από τον Μ.Κ.2 ως «φανταστικά έγγραφα» κρίνω ότι εμπίπτει στον χαρακτηρισμό του άρθρου 333 (α), το οποίο πιο πάνω έχω παραθέσει. Ο κατηγορούμενος, δεν μπορεί παρά να γνώριζε ότι τα πιο πάνω έγγραφα που κατείχε και είχε εξασφαλίσει, όπως πολλές φορές ισχυρίστηκε, μέσω των ερωτήσεων και υποβολών που έκανε τους μάρτυρες κατηγορίες, με την καταβολή χρηματικού ποσού σε κάποια εταιρεία, δεν πρόκειται για γνήσιο διαβατήριο και δελτίο ταυτότητα, άλλωστε κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του Μ.Κ.10, ανάφερε ο κατηγορούμενος ότι «μπορεί να είναι ψεύτικα αλλά για μένα είναι πραγματικά, λόγω των πολιτικών καταστάσεων αναγκάστηκα να κάνω αυτό το World Passport...». Συνεπώς η γνώση έχει επίσης αποδειχτεί. Υπό τις περιστάσεις, δεν μπορεί παρά η κυκλοφορία των πιο πάνω πλαστών εγγράφων (Τεκμήρια 8 και 9) να χαρακτηριστεί ότι έγινε με δόλιο τρόπο, ο κατηγορούμενος είχε σκοπό να ξεγελάσει τις αστυνομικές αρχές. Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα είναι εμφανές ότι και το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας έχει αποδειχτεί. Δεύτερη και τρίτη κατηγορία: Σύμφωνα με την μαρτυρία του M.K.5, αυτός έκανε έρευνα στο σύστημα αφιξοαναχωρήσεων και στο σύστημα εγγραφής αλλοδαπών και δεν εντοπίστηκαν τα στοιχεία του κατηγορούμενου, συνεπώς είναι η θέση του μάρτυρα, αλλά και της Κατηγορούσας Αρχής, ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε στη Δημοκρατία από μη εγκεκριμένο λιμένα. Συγκεκριμένα, ο Μ.Κ.5 ερωτηθείς από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, αν ξέρει από πού εισήλθε ο κατηγορούμενος στην Δημοκρατία, ο μάρτυρας απάντησε, ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι εισήλθε από νόμιμο λιμένα, αλλά στο σύστημα που αφιξοαναχωρήσεων που κατέχει η αστυνομία για κάποια διαβατήρια, που τα στοιχεία καταχωρούνται κατά την αφιξοαναχώρηση πλην των Ευρωπαϊκών διαβατηρίων , τα στοιχεία του κατηγορούμενου με το σχετικό έγγραφο, δηλαδή το Τεκμήριο 8 δεν είναι καταχωρημένα, πράγμα που καταδεικνύει ότι εισήλθε από μη νόμιμο λιμάνι ή αεροδρόμιο στην Δημοκρατία. Όλα τα πιο πάνω, με τον τρόπο που έχουν διατυπωθεί, αφήνουν μόνο περιθώρια για υποθέσεις και όχι συμπερασμάτων που να στηρίζονται σε γεγονότα και να οδηγήσουν με επάρκεια στη διαπίστωση ευρημάτων. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος, αναφέρει στην κατάθεση του Τεκμήριο 13, ότι στην Κύπρο ήρθε από το Λιμάνι Λεμεσού και δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία τέτοιας μορφής που θα οδηγούσε στο μοναδικό συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε στην Δημοκρατία από μη νόμιμο λιμένα. Με βάση το πιο πάνω σκεπτικό κρίνω ότι η κατηγορία αρ. 2 δεν έχει αποδειχτεί. Στις λεπτομέρειες της τρίτης κατηγορίας αναφέρεται, «ο κατηγορούμενος.... ενώ είναι αλλοδαπός από την Γαλλία.....». Μέσα από την μαρτυρία που η Κατηγορούσα Αρχή έχει προσκομίσει, δεν έχει προκύψει κάτι διαφορετικό, το μόνο στοιχείο που υπάρχει μέσα από τα διάφορα έγγραφα που έχουν ενώπιον μου κατατεθεί, είναι ότι ο κατηγορούμενος κατάγεται από την Γαλλία. Παραπέμπω στο κατηγορητήριο αρχικά, όπου στο σημείο Διεύθυνση, αναφέρεται Γαλλία και τώρα Τάφοι των Βασιλέων αρ. 92 Nastazia Court, Διαμ. 105-Πάφος, στις κατηγορίες 2 και 3 αναφέρεται επίσης ότι είναι από την Γαλλία, το ίδιο σε σχέση με την χώρα καταγωγής του αναφέρεται και στα τεκμήρια 1, 10, 15, 17, 18, 19 και
5. Κατ΄ επέκταση, με βάση το καθεστώς του κατηγορούμενου, τουλάχιστον όπως αυτό έχει παρουσιαστεί ενώπιον μου, κατά τον χρόνο παραμονής της στην Κύπρο, δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής ο Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμος Κεφ. 105 που στηρίζει την τρίτη κατηγορία. Ο Περί του Δικαιώματος των Πολιτών της Ένωσης και των Μελών των Οικογενειών τους να Κυκλοφορούν και να Διαμένουν Ελευθέρα την Επικράτεια της Δημοκρατίας Νόμος 7

(1)/2007 που δεν επιβάλει την παραχώρηση άδειας εισόδου και παραμονής σε πολίτες Ευρωπαϊκών χωρών στο έδαφος της Δημοκρατίας. Οπόταν με την μαρτυρία που προσκόμισε η Κατηγορούσα Αρχή παρατηρείται αδυναμία προς στοιχειοθέτηση του αδικήματος της παράνομης παραμονής αλλοδαπού του άρθρου του Κεφ. 105. Κατηγορίες 4, 5 και 6: Το άρθρο 244 του Ποινικού Κώδικα, που αφορά τις κατηγορίες 4, 5 και 6 έχει ως εξής: 244.Όποιος- (α) επιτίθεται εναντίον άλλου με σκοπό διάπραξης κακουργήματος ή αντίστασης ή ματαίωσης της νόμιμης σύλληψης ή κράτησης του εαυτού του ή άλλου για κάποιο ποινικό αδίκημα ή (β) επιτίθεται ή αντιστέκεται ή εσκεμμένα παρεμποδίζει όργανο τήρησης της τάξης κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του ή άλλο που παρέχει συνδρομή σε τέτοιο όργανο τήρησης της τάξης ή (γ)... (δ)..... (ε)... Είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρονών. Με βάση την μαρτυρία που αποδέχτηκα, κρίνω ότι η συμπεριφορά που ο κατηγορούμενος επέδειξε, εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 244 (α) και 244 (β) του Ποινικού Κώδικα. Αρχικά, η ιδιότητα του θύματος της επίθεσης του άρθρου 244 (β) που αποτελεί συστατικό στοιχείο του εν λόγω άρθρου έχει αποδειχτεί. Η ιδιότητα του Μ.Κ.10 ως αστυνομικού, δεν έχει αμφισβητηθεί. Στην υπόθεση R. v. Viena

(1975)3 ALL E.R 788, τέθηκαν νομολογιακές αρχές και αποφασίστηκε ότι για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της επίθεσης δεν χρειάζεται η κατηγορούσα αρχή να αποδείξει πρόθεση. Σύμφωνα με την μαρτυρία του Μ.Κ. 10, ο κατηγορούμενος, παρεμπόδιζε την έρευνα στην οικία, αντιδρούσε, φώναξε και τον έσπρωχνε με τα χέρια του. Ο Μ.Κ.10 ως αστυνομικός, με βάση το ένταλμα έρευνας (τεκμήριο 24) που εκδόθηκε και είχε στην κατοχή του, είχε κάθε νόμιμο δικαίωμα να ερευνήσει την συγκεκριμένη οικία και κατά τον ουσιώδη χρόνο εκτελούσε τα νόμιμα του καθήκοντα. Ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε και παρεμπόδιζε υπό τις περιστάσεις τον Μ.Κ.10 να διενεργήσει την έρευνα. Ο κατηγορούμενος διέπραττε αυτόφωρο αδίκημα με αποτέλεσμα ο Μ.Κ.10 να προβεί ο Μ.Κ.10 στην σύλληψη του. Τα σπρωξίματα που ο κατηγορούμενος κατάφερε στον Μ.Κ.10 κατά τον ουσιώδη χρόνο, αποτελούν επίθεση με τη έννοια του νόμου και παράνομη ενέργεια, δοθέντος ότι ο κατηγορούμενος κανένα δικαίωμα δεν είχε να σπρώξει τον μάρτυρα, ο οποίος την συγκεκριμένη στιγμή ασκούσε τα καθήκοντα του. Από την αποτίμηση των πιο πάνω, η ευθύνη του κατηγορούμενου για την διάπραξη του αδικήματος της, τέταρτης, πέμπτης και έκτης κατηγορίας στοιχειοθετούνται πλήρως. Εβδόμη κατηγορία Το άρθρο 91 (γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, επί του οποίου βασίζεται η έβδομη κατηγορία, προβλέπει τα εξής: Όποιος- (α).......... (β).......... (γ) με σκοπό υποκίνησης οποιουδήποτε προσώπου για να διενεργήσει πράξη την οποία αυτό δεν έχει νομική υποχρέωση να διενεργήσει ή για να παραλείψει πράξη την οποία αυτό έχει νομικό δικαίωμα να διενεργήσει, απειλεί άλλον ότι δυνατόν να προξενήσει βλάβη στο πρόσωπο, την υπόληψη, ή την περιουσία του ή στο πρόσωπο ή την υπόληψη οποιουδήποτε για τον οποίο ενδιαφέρεται εναντίον του οποίου γίνονται οι απειλές, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρονών. Για να κριθεί κάποιος ένοχος σύμφωνα με το άρθρο αυτό απαιτείται να αποδειχτεί ότι η απειλή εκστομίστηκε με πρόθεση είτε την υποκίνηση προσώπου να τελέσει πράξη που δεν είχε νομική υποχρέωση να τελέσει, ή να παραλείψει πράξη την οποία είχε νομικό δικαίωμα να τελέσει. Στην υπόθεση Kallenos ν. The Police

(1969)2 CLR 210, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την καταδίκη του κατηγορούμενου σε κατηγορία απειλής για βιαιοπραγία γιατί ένα απαραίτητο συστατικό στοιχείο του αδικήματος δεν είχε αποδειχθεί ότι δηλαδή η απειλή είχε σκοπό τον εκφοβισμό κάποιου για να μην κάνει μια πράξη την οποία εδικιαούτο νόμιμα να κάμει (βλ. επίσης Βοσκός ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 510 και Ντζιαν Νετζιηπ ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 1). Σύμφωνα με την υπόθεση Νετζιηπ (πιο πάνω), θα πρέπει η απειλή να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ αντικειμένου τη δυνατότητα εκφοβισμού προς το σκοπό ανατροπής εκτέλεσης καθήκοντος. Κενή απειλή, δηλαδή απειλή η οποία λόγω του εξωπραγματικού χαρακτήρα της ή των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε, δεν στοιχειοθετεί πρόθεση εκφοβισμού. Στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, την κατηγορία αυτή στοιχειοθέτησε η εκστόμιση από τον κατηγορούμενο προς τον Μ.Κ.10 της απειλής να επαγάγει βλάβη στο πρόσωπο του με την φράση «if you put this I put bullet in you». Με βάση την μαρτυρία την οποία αποδέχτηκα αποτελεί εύρημα μου ότι ο κατηγορούμενος πράγματι στις 26.1.2010 είπε στον Μ.Κ.10 την πιο πάνω φράση, κάτω από τις συνθήκες που έχουν περιγραφεί πιο πάνω. Τα λόγια του κατηγορούμενου είχαν άμεση σχέση με ενέργεια του Μ.Κ.10, δηλαδή με την προσπάθεια του να του περάσει χειροπέδες για να τον περιορίσει μετά την σύλληψη του για το αδίκημα της επίθεσης και της παρεμπόδισης με αυτό τον τρόπο της έρευνας. Η απειλή του κατηγορούμενου, αποσκοπούσε στο να αποτρέψει τον Μ.Κ.10 από το να κάνει κάτι που είχε νόμιμο δικαίωμα να κάνει, δηλαδή να ερευνήσει την οικία του, έτσι που η απαραίτητη προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος σύμφωνα με το άρθρο 91 (γ) του Κεφ. 154 έχει ικανοποιηθεί. Οι περιστάσεις όμως κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος εκστόμισε την πιο πάνω απειλή, θεωρώ ότι δεν ήταν τέτοιες ώστε εξ αντικειμένου δημιούργησαν τη δυνατότητα εκφοβισμού. Ο Μ.Κ.10 δεν ανέφερε κάτι τέτοιο και δεν υπήρχε οτιδήποτε το οποίο θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι υπήρχε δυνατότητα εκ μέρους του κατηγορούμενου να πραγματοποιήσει την πιο πάνω απειλή του. Συνεπακόλουθα με τα πιο πάνω, καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την πιο πάνω κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου. Συνεπώς, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου στην πρώτη, τέταρτη, πέμπτη και έκτη κατηγορία και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτές, ενώ για του λόγους που έχω πιο πάνω εξηγήσει έχει αποτύχει να αποδείξει την δεύτερη, τρίτη και έβδομη κατηγορία και για αυτό ο κατηγορούμενος αθωώνεται. (Υπ.)......... Κ. Κουνίδου Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο