ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΙΩΑΝΝΗΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 16785/11, 2/5/2013

(1)/2000, 5

(1)/2010, 8

(1)/2010 και την ΚΔΠ 312/

1. Συγκεκριμένα και σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος στις 18/1/2011 στην συμβολή της Λεωφόρου Μακαρίου με την οδό Αγίων Πέντε στην Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΚWR 876 χωρίς τη δέουσα προσοχή και φροντίδα και προκάλεσε δυστύχημα. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο αστ. 3199 Γεώργιος Αντωνίου. Ανέφερε ότι υπηρετεί στην τροχαία Πάφου και υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο
2. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι την 18/1/2011 και περί ώρα 15:25 μ.μ και αφού έχει ήδη αναλάβει καθήκον, μαζί με τον αστ. 3882 μετέβηκε στην διασταύρωση των οδών Αρχ. Μακαρίου Γ΄ και Αγίων Πέντε στην Γεροσκήπου όπου επεσυνέβηκε τροχαίο δυστύχημα με ενεχόμενα τα μηχανοκίνητα οχήματα με αριθμούς εγγραφής ΗΝΤ 537, ΕΕΝ 525, KWR 876 και KRR
3. Την 22/1/2011 και μεταξύ των ωρών 10:10 - 10:35 στην τροχαία Πάφου, έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Ιωάννη Λεβέντη, αφού πρώτα τον πληροφόρησε για την υπόθεση που διερευνούσε και του επέστησε την προσοχή του στον νόμο. Την 22/1/2011 και μεταξύ των ωρών 10:40 - 10:45 στην τροχαία Πάφου, κατηγόρησε γραπτώς την Ιωάννη Λεβέντη για το αδίκημα που διέπραξε ( όπως αναφέρει ο μάρτυρας ), ήτοι οδήγηση του μηχανοκίνητου οχήματος με αριθμούς εγγραφής KWR 876 χωρίς την δέουσα προσοχή και φροντίδα και πρόκληση τροχαίου δυστυχήματος και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο αυτός απάντησε ΄΄Δεν παραδέχομαι εγώ πέρασα με πράσινο βέλος δεξιά που μου έδινε προτεραιότητα΄΄. Κατέθεσε επίσης ο μάρτυρας ως τεκμήριο 2 την κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο και ως τεκμήριο 3 την γραπτή κατηγορία που απήγγειλε στον κατηγορούμενο. Ο εξεταστής της υπόθεσης είναι ο αστ. 3882 Παύλος Φοινικαρίδης. Αντεξεταζόμενος παρέπεμψε στο τεκμήριο 1 αναφορικά με την ώρα που έχει μεταβεί στην σκηνή, ήτοι η ώρα 15:25 μ.μ και δεν θυμόταν την ώρα όπου λήφθηκε το σήμα για το επίδικο συμβάν από τον συνάδελφο του. Στην σκηνή ήταν παρόντες τα τέσσερα άτομα που ενέχονταν στο ατύχημα αλλά και άλλος κόσμος όπου χρησιμοποιούσαν τον δρόμο. Έλαβε ο μάρτυρας κατάθεση επίσης και από τον Παύλο Καρσλίδη και από ακόμα δύο μάρτυρες τους οποίους παρουσίασε ο Παύλος Καρσλίδης ως αυτόπτες τους οποίους δεν θυμόταν και δεν τους αναγνώρισε όταν ήρθαν για να δώσουν κατάθεση. Τους εν λόγω μάρτυρες τους του παρουσίασε ο Παύλος Καρσλίδης όταν τον κάλεσαν για να δώσει κατάθεση και δεν θυμόταν ακριβώς ημερομηνίες. Στην σκηνή του δυστυχήματος τα στοιχεία των μαρτύρων και των άλλων εμπλεκομένων μερών έλαβε ο αστ.
4. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι έχει μεταβεί στην σκηνή, είδε τους ενεχόμενους και ήξερε ποιοί ήταν και αργότερα σε συνεργασία με τον αστ. 3882 λόγω του ότι έπρεπε να ληφθεί αρκετός αριθμός καταθέσεων ξεκίνησαν και καλούσαν από κοινού τα άτομα που θα έδιδαν καταθέσεις. Ανέφερε επίσης ότι ήξερε τους εμπλεκόμενους και κατά την επιστροφή τους συντάχθηκε φάκελλος με όλο το ανακριτικό υλικό που είχαν μέχρι εκείνην την στιγμή τον οποίο κατείχε ο αστ. 3882, χωρίς να αποκλείεται να τον είχε και ο ίδιος τον εν λόγω φάκελλο στην κατοχή του σε κάποια στάδια για να τηλεφωνήσει στους εμπλεκόμενους για να τους καλέσει όπως δώσουν κατάθεση. Δεν ήταν σε θέση να θυμόταν αν ήταν αυτός που έχει τηλεφωνήσει στον Παύλο Καρσλίδη ή ο αστ. 3882 και αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι έχει αναφέρει ότι ήταν αυτός που έχει τηλεφωνήσει στο εν λόγω άτομο, λέγοντας όμως ότι ήταν αυτός που έλαβε την κατάθεση από το εν λόγω άτομο. Έκανε αναφορά στο ανακριτικό υλικό του φακέλου που προερχόταν από τον ίδιο προσωπικά και στην γραπτή κατηγορία που απήγγειλε στον κατηγορούμενο και διαφώνησε σε ερώτηση ότι το λογικό θα ήταν όπως το σύνολο των καταθέσεων που έλαβε να προηγούνταν της γραπτής κατηγορίας, διότι κάποιες καταθέσεις μπορεί να λήφθηκαν πριν και κάποιες αργότερα και δεν θυμόταν τις ακριβείς ημερομηνίες, διευκρινίζοντας ότι είναι σύνηθες να κατηγορείται κάποιος πριν ληφθεί το σύνολο των καταθέσεων, εφ΄ όσον και αν είναι εις γνώση τους προφορικά όλοι οι ισχυρισμοί και τι αναμένεται να έχουν στις καταθέσεις που θα ακολουθήσουν όπως έγινε και στην παρούσα υπόθεση. Δεν έχει τύχει στον μάρτυρα κατά την οκτάχρονη υπηρεσία του στην τροχαία όπως κατηγορήσει κάποιον και να μην προσέλθουν για κατάθεση τα άτομα τα οποία αναμένει να λάβει κατάθεση, αλλά εάν του τύχανε ένα τέτοιο περιστατικό, εάν δεν έχει το ανάλογο μαρτυρικό υλικό, τότε θα έπραττε ανάλογα και αν αυτό σημαίνει εισήγηση όπως η υπόθεση να μην αχθεί ενώπιον Δικαστηρίου τότε θα είναι πάντοτε σε θέση να το πράξει. Γνωρίζει ότι ο Παύλος Καρσλίδης ενέχεται σε υποθέσεις με ατυχήματα, έχει εμπλακεί σε αρκετά τροχαία ατυχήματα, ως επίσης και σε μια περίπτωση εικονικών τροχαίων ατυχημάτων, στα τροχαία ατυχήματα όταν συνέβησαν και ήταν ο εν λόγω μάρτυρας σε υπηρεσία, ο Παύλος Καρσλίδης δεν ήταν ποτέ κατηγορούμενος. Γνωρίζει ο μάρτυρας ότι ο Παύλος Καρσλίδης είναι κατηγορούμενος σε υπόθεση εικονικών δυστυχημάτων η οποία και εκδικάζεται και δεν ξέρει τα υπόλοιπα άτομα που εμπλέκονται σε εκείνην την υπόθεση στην οποία δεν έχει καμία ανάμειξη ως αστυνομικός, όμως δεν πέρασε από το μυαλό του ότι το επίδικο ατύχημα ήταν εικονικό και απέκλεισε αυτό το ενδεχόμενο. Δεν γνωρίζει ο μάρτυρας το ποινικό μητρώο του εν λόγω ατόμου, ούτε και θυμόταν τους βαθμούς ποινής που είχε όταν ελάμβανε από αυτόν κατάθεση, δεν το έχει όμως εξετάσει διότι δεν ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης, ο οποίος προβαίνει σε αυτές τις έρευνες από ηλεκτρονικό υπολογιστή. Δεν έχει διερευνήσει ο μάρτυρας κατά πόσο οι δύο μάρτυρες που ήρθαν με τον Παύλο Καρσλίδη για να καταθέσουν εμπλέκονται με οποιονδήποτε τρόπο με την εκκρεμούσα υπόθεση των εικονικών δυστυχημάτων και ούτε ερεύνησε την σχέση των δύο αυτών ανδρών με τον Παύλο Καρσλίδη, αφού αυτό δεν ενέπιπτε στα καθήκοντα του αλλά στα καθήκοντα του εξεταστή. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο αστ. 3882 κ. Παύλος Φοινικαρίδης. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 4 - την οποία και υιοθέτησε, αναφέρει ότι υπηρετεί στην ΑΔΕ Πάφου και είναι τοποθετημένος στην τροχαία Πάφου στον κλάδο διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων. Την 18/1/2011 και περί ώρα 15:25 και αφού ήδη έχει αναλάβει καθήκον, μαζί με τον αστ. 3199 μετέβηκε στην διασταύρωση των οδών Αρχ. Μακαρίου Γ΄ και Αγίων Πέντε στην Γεροσκήπου όπου επεσυνέβηκε τροχαίο δυστύχημα με ενεχόμενα τα μηχανοκίνητα οχήματα με αριθμούς εγγραφής ΗΝΤ 537, ΕΕΝ 525, KWR 876 και KRR
5. Κατά την άφιξη του στην σκηνή, όλοι οι ενεχόμενοι οδηγοί ήταν παρόντες και από τα προαναφερθέντα οχήματα, μόνο το ΗΝΤ 537 είχε μετακινηθεί από την τελική του θέση, τα άλλα τρία ήταν στην τελική τους θέση. Στην σκηνή με την βοήθεια του αστ. 3199, έλαβε τα αναγκαία μέτρα και ετοίμασε πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος, το επέδειξε και εξήγησε στους τέσσερις ενεχόμενους οδηγούς, αυτοί το κατάλαβαν και ως ορθό το υπόγραψαν. Ετοίμασε ο μάρτυρας το πρόχειρο σχέδιο και το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος τα οποία και κατέθεσε ως τεκμήρια 5 και 6 αντίστοιχα και επεξήγησε τα προσόντα και εμπειρίες του ο εν λόγω μάρτυρας. Στο τεκμήριο 6, απεικονίζονται δύο σημεία σύγκρουσης των οχημάτων KWR 876 και KRR 650 και πιο συγκεκριμένα το Χ και το Χ3, το δε Χ3 το υπέδειξε ο Παύλος Καρσλίδης ο οποίος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής KRR
6. Με βάση τα ευρήματα που βρήκε, ορθό σημείο σύγκρουσης είναι το σημείο Χ, διότι υπάρχει πλάγια ολίσθηση του αριστερού μπροστινού τροχού του οχήματος KWR 876, επίσης υπάρχουν ίχνη πλάγιας ολίσθησης που κινούνται αριστερά προς δεξιά του οχήματος KWR 876 το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο, αυτά και σύμφωνα με την πορεία που υπέδειξε ο κατηγορούμενος στην σκηνή και σύμφωνα με τις ζημιές που έχει το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου, διαπίστωσε ότι το σημείο Χ είναι κατά προσέγγιση το ορθότερο σημείο σύγκρουσης των οχημάτων. Ο κατηγορούμενος σε σχέση με την πορεία του είχε ικανοποιητική ορατότητα. Ο μάρτυρας εξέφρασε άγνοια για το πόση ήταν η τροχαία κίνηση την ώρα του ατυχήματος. Το σημείο Χ2 επί του τεκμηρίου 6, επεξήγησε ότι αφορά σημείο σύγκρουσης των οχημάτων KRR 650 και ΗΝΤ 537, προκλήθηκε αφού μετά την σύγκρουση των οχημάτων KWR 876 και KRR 650, το όχημα KRR 650 κινήθηκε προς τα εμπρός και συγκρούστηκε με το όχημα ΕΕΝ 525 και μετά την σύγκρουση αυτή κινήθηκε προς τα δεξιά το όχημα KRR 650 και πήγε προς τα δεξιά και συγκρούστηκε με το όχημα ΗΝΤ 537 που βρισκόταν έξω από το αρτοποιείο που βρισκόταν στον χώρο στάθμευσης. Επιθεώρησε τις ζημιές των αυτοκινήτων του κατηγορουμένου και του παραπονούμενου που καταγράφονται στο τεκμήριο 5, δηλαδή στο αυτοκίνητο του παραπονούμενου υπήρχε ζημιά στο αριστερό πίσω φτερό, στον μπροστινό προφυλακτήρα, στην γρίλια, στα φανάρια και στο καπό, στο δε αυτοκίνητο του κατηγορουμένου υπήρχαν ζημιές στον μπροστινό προφυλακτήρα, φανάρια, γρίλια, καπώ. Αντεξεταζόμενος, δεν μπόρεσε να απαντήσει με σαφήνεια κατά πόσο το αυτοκίνητο του παραπονουμένου οδηγούσε με αυξημένη ταχύτητα εν΄ όψει και των άλλων συγκρούσεων και της εκεί διασταύρωσης, εξέφρασε την άποψη ότι ο παραπονούμενος έκανε αποφευκτική κίνηση προς τα αριστερά ως η πορεία του για να αποφύγει την σύγκρουση με τον κατηγορούμενο και αυτό θα έκαμνε ένας συνετός οδηγός, όμως σε κατοπινό στάδιο ανέφερε ότι κάποιος θα μπορούσε να πατήσει τα φρένα του, άλλος να κάνει αποφευκτική κίνηση και ίσως στην παρούσα υπόθεση ο παραπονούμενος να μην προλάβαινε να πατήσει τα φρένα και μπορεί να πάτησε βενζίνη για να κάνει την αποφευκτική κίνηση. Μετά την πρώτη σύγκρουση το να πατήσει κάποιος βενζίνη είναι απειρία, λέγοντας επίσης ότι μετά την πρώτη σύγκρουση το να πατήσει κάποιος βενζίνη μπορεί να αποφύγει χειρότερες καταστάσεις και δεν ήταν σε θέση να απαντήσει τι θα έκαμνε ο ίδιος αν του τύχαινε μια τέτοια κατάσταση. Η απόσταση του σημείου Χ από το σημείο Χ2 είναι περίπου 26,30 μέτρα περίπου σε ευθεία γραμμή, έχει προηγηθεί η σύγκρουση με το αυτοκίνητο ΕΕΝ 525 και η σύγκρουση αυτού του οχήματος με το όχημα του παραπονουμένου έχει γίνει στο σημείο Χ1, η απόσταση του οποίου με το σημείο Χ είναι 15,50 μέτρα περίπου σε ευθεία γραμμή και απόσταση του Χ1 με το Χ2 είναι σχεδόν 18 μέτρα σε ευθεία γραμμή και συμφώνησε ο μάρτυρας σε υποβληθείσα θέση ότι αν το όχημα του παραπονουμένου μετά την σύγκρουση κινείτο σε απόλυτες ευθείες γραμμές μετά την πρώτη σύγκρουση διένυσε περίπου 34 μέτρα πριν ακινητοποιηθεί, συμφώνησε επίσης σε υποβληθείσα θέση ότι ένα αυτοκίνητο μετά την πρώτη σύγκρουση και όποια απώλεια ελέγχου δεν κινείται αυστηρά σε ευθεία γραμμή ελεγχόμενο. Η πρώτη σύγκρουση που είχε το αυτοκίνητο του παραπονουμένου με το όχημα του κατηγορουμένου, ίσως μείωσε ελάχιστα την ταχύτητα του παραπονουμένου λόγω του ότι οι ζημιές που έκανε μαζί με τα οχήματα ΕΕΝ 525 και ΗΝΤ 537 ήταν αμελητέες. Ο δρόμος όπου έγινε το ατύχημα είναι συμβολή και ελέγχεται από φώτα τροχαίας, σύμφωνα με την πορεία του παραπονούμενου υπάρχουν δύο λωρίδες κυκλοφορίας, η μια λωρίδα έχει υποχρεωτική πορεία αριστερά προς την οδό Αγίων Πέντε και η δεξιά λωρίδα έχει υποχρεωτική πορεία προς την Γεροσκήπου, σύμφωνα με την πορεία του κατηγορουμένου ο δρόμος χωρίζεται πάλι σε δύο λωρίδες, η αριστερή λωρίδα υποχρεωτικά η πορεία της είναι ευθεία προς την Αρχ. Μακαρίου και η δεξιά λωρίδα έχει υποχρεωτική κατεύθυνση δεξιά προς την οδό Αγίων Πέντε. Σύμφωνα με την πορεία του κατηγορουμένου, στα φώτα τροχαίας υπάρχει βέλος δεξιά που σημαίνει ότι όταν το βέλος είναι αναμμένο πράσινο έχει προτεραιότητα αυτός που είναι στην δεξιά λωρίδα, όταν όμως το φως το στρογγυλό είναι πράσινο και από την αντίθετη λωρίδα, δηλαδή από την κατεύθυνση του παραπονουμένου, τότε ο οδηγός που είναι στην δεξιά λωρίδα στην Αρχ. Μακαρίου και θέλει να κατευθυνθεί δεξιά στην οδό Αγίων Πέντε, πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην λωρίδα αντίθετης κατεύθυνσης. Ο παραπονούμενος είχε κατεύθυνση από Πάφο προς Γεροσκήπου ενώ ο κατηγορούμενος είχε κατεύθυνση από Γεροσκήπου προς Πάφο. Η πορεία του παραπονούμενου είναι η Β1 επί του σχεδίου, δηλαδή ήταν στην δεξιά λωρίδα της Αρχ. Μακαρίου, ενώ ο κατηγορούμενος είχε την πορεία Α επί του σχεδίου, δηλαδή από την αντίθετη κατεύθυνση και οδηγούσε στην δεξιά λωρίδα και ήθελε να στρίψει στην οδό Αγίων Πέντε. Οι διαστάσεις του αυτοκινήτου του κατηγορούμενου ήταν 3,80 Χ 1,70 μέτρα μήκους και πλάτους αντίστοιχα, συμφώνησε ότι οι ζημιές που έχει υποστεί το όχημα του κατηγορουμένου ήταν στο μπροστινό μέρος και ότι οι ζημιές στο όχημα του παραπονούμενου ήταν στο αριστερό πίσω φτερό - προφυλακτήρα, μπροστινό προφυλακτήρα και γρίλια, φανάρια, καπώ και όλες αυτές οι ζημιές τις εντόπισε μετά από τα τρία κτυπήματα. Οι ζημιές που είχε το όχημα του παραπονουμένου με την σύγκρουση του με το όχημα του κατηγορουμένου και για τις οποίες δεν έχει φωτογραφίες, ήταν ο προφυλακτήρας, η γρίλια, τα φανάρια και το καπώ και η εν λόγω σύγκρουση δεν ήταν ακριβώς μετωπική αλλά ήταν με τα μπροστινά τους μέρη και δεν ήταν σε θέση να θυμάται αν οι ζημιές ήταν αριστερά ή δεξιά. Ερωτώμενος εάν έχοντας υπόψη τον ισχυρισμό ότι το σημείο Χ είναι το σημείο σύγκρουσης και οι ζημιές είναι μπροστά, αν από το σημείο Χ και σε απόσταση 3,80 μέτρα πριν το εν λόγω σημείο, του υποβλήθηκε η θέση ότι δεν εισέρχεται καν στην νοητή γραμμή που χωρίζει τις λωρίδες με στοιχεία Β και Β1 και ο μάρτυρας συμφώνησε, λέγοντας όμως ότι ο παραπονούμενος έκανε κίνηση αποφευκτική προς τα αριστερά και αυτός είναι ο λόγος που το σημείο σύγκρουσης ειναι εκεί και όχι στην πορεία του. Συμφώνησε ο μάρτυρας ότι την ώρα της σύγκρουσης το όχημα του κατηγορουμένου κινείτο πέραν της νοητής γραμμής που χωρίζει τις λωρίδες με στοιχεία Β και Β1 και εισήλθε ολόκληρο πέραν της γραμμής αυτής. Όταν ερωτήθηκε κατά πόσο συμφωνεί εφ΄ όσον κινείτο ο παραπονούμενος στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας είχε πεδίο ελεύθερο μπροστά του στην λωρίδα του να προχωρήσει, απάντησε αρνητικά επειδή την ώρα που έστριφε ο κατηγορούμενος για να πάει δεξιά στην οδό Αγίων Πέντε, ταυτόχρονα ο παραπονούμενος έκανε και την αποφευκτική κίνηση για να μην συγκρουστεί μαζί με τον κατηγορούμενο. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι η νησιδα βρισκόταν στα δεξιά και εξέφρασε την άποψη ότι ήταν ορθή η κίνηση προς την πορεία κινδύνου. Ανέφερε επίσης ο μάρτυρας ότι από την μαρτυρία που έχει από τον παραπονούμενο και από άλλους δύο μάρτυρες, ότι ο κατηγορούμενος την ώρα που έμπαινε στην διασταυρωση, υπήρχε πράσινο φως στρογγυλό από την πλευρά του παραπονούμενου, άρα αποκλείεται από την πλευρά του κατηγορουμένου να υπήρχε πράσινο βέλος δεξιά, ενώ η μαρτυρία που έχει από τον κατηγορούμενο είναι ότι υπήρχε πράσινο βέλος δεξιά. Συμφώνησε ο μάρτυρας ότι το σημείο σύγκρουσης Χ θα μπορούσε να ήταν και πιο ανατολικά περίπου 3 - 4 μέτρα και συνεπώς συμφώνησε ότι με αυτά τα δεδομένα είχε αρχίσει να εισέρχεται το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου στην οδό Αγίων Πέντε. Όταν μετέβηκε ο μάρτυρας στην σκηνή του δυστυχήματος στις 15:25 μ.μ, παρόντες ήταν ο παραπονούμενος, ο κατηγορούμενος, οι άλλοι δύο ενεχόμενοι οδηγοί και διάφοροι άλλοι που ήρθαν να δουν την σκηνή από περιέργεια. Κατάθεση από τον παραπονούμενο έλαβε ο αστ. 3199 Γιώργος Αντωνίου και στις 22/1/2011 έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο, τον Παύλο Καρσλίδη και Ιωάννη Σανσίδη, ο δε τελευταίος ήταν και ο μάρτυρας που ανέφερε ότι υπήρχε πράσινο φως στρογγυλό και τον οποίο ο μάρτυρας είδε την επόμενη του ατυχήματος όταν κάλεσε τον Καρσλίδη στον σταθμό για να δώσει κατάθεση και που ο μάρτυρας δεν τον έχει δει στην σκηνή του δυστυχήματος και ούτε του δηλώθηκε στην σκηνή ότι αυτός ήταν μάρτυρας. Δεν ρώτησε έναν - έναν στην σκηνή ποιοι ήταν οι εμπλεκόμενοι και οι αυτόπτες μάρτυρες αλλά ρώτησε για αυτό το θέμα μεγαλοφώνως και αν ο Καρσλίδης είχε την προσοχή του θα άκουε αυτήν την ερώτηση του μάρτυρα. Ο μάρτυρας ουσιαστικά υιοθέτησε και τις απαντήσεις που έδωσε και για τον μάρτυρα Edisson Γρηγοριάδη και ο μάρτυρας όταν είδε τους μάρτυρες που έφερε ο Καρσλίδης για να δώσουν κατάθεση, μέχρι εκείνην την στιγμή ο μάρτυρας δεν τους ήξερε. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι στα πλαίσια των καθηκόντων του μετέβηκε σε 1 - 2 ατυχήματα όπου εμπλεκόμενος ήταν ο Καρσλίδης και από ότι ξέρει είχε εμπλακεί και σε άλλα 1 - 2 ατυχήματα και στα ατυχήματα τα οποία εξέτασε δεν ήταν κατηγορούμενος για αμέλεια ο Καρσλίδης, για τα άλλα όμως δεν ήξερε οτιδήποτε, ως επίσης δεν γνώριζε κατά πόσο ο Καρσλίδης είναι κατηγορούμενος σε άλλη ποινική υπόθεση, όπως π.χ. εικονικών ατυχημάτων διότι αυτές οι υποθέσεις διερευνώνται από το ΤΑΕ και όχι από την τροχαία Πάφου, αρνούμενος σχετική υποβληθείσα θέση ότι γνωρίζει περί αυτού του θέματος. Δεν έχει ασχοληθεί άμεσα ή έμμεσα με υπόθεση εικονικών ατυχημάτων και πρώτη φορά άκουσε για τέτοια υπόθεση, αρνούμενος σχετική υποβληθείσα θέση περί του αντιθέτου. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι ο Καρσλίδης κατάγεται από την Γεωργία και οι άλλοι δύο μάρτυρες ο ένας επίσης από την Γεωργία και ο άλλος από την Ρωσία. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι εξέτασε όσον αφορά τον Καρσλίδη κατά πόσο είχε στερηθεί την άδεια οδήγησης, ως επίσης και το καθεστώς παραμονής του, αλλά δεν έχει κοιτάξει για βαθμούς ποινής, το καθεστώς παραμονής του στην Κύπρο ήταν νόμιμο και δεν έχει στερηθεί την άδεια οδήγησης. Ο μάρτυρας απέκλεισε το ενδεχόμενο αυτό το ατύχημα να ήταν εικονικό και δεν έχει εξετάσει ποτέ εικονικό ατύχημα διότι αυτά εξετάζονται από το ΤΑΕ. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο κ. Παύλος Καρσλίδης. Ανέφερε ότι στις 18/1/2011 κατευθυνόταν από τον κυκλικό κόμβο του Debenhams προς Γεροσκήπου. Ο δρόμος όπου οδηγούσε είχε δύο λωρίδες και ο μάρτυρας οδηγούσε στην δεξιά λωρίδα, κατευθυνόταν με πράσινο φως και σε κάποια στιγμή όπως ανέφερε ΄΄έκοψα έστριψα και με κτύπησε΄΄ από ένα αυτοκίνητο που ερχόταν από απέναντι του και από ότι νομίζει είναι ένα Suzuki Vitara. Η αριστερή λωρίδα του δρόμου όπου οδηγούσε, οδηγεί στην μεριά των γκαράζ στα αριστερά στην βιομηχανική περιοχή. Όταν προχωρούσε ο μάρτυρας με το πράσινο φως, ξαφνικά το αυτοκίνητο που ερχόταν από απέναντι έστριψε δεξιά και τότε ο μάρτυρας προσπάθησε να το κόψει αριστερά, να στρίψει αριστερά και να αποφύγει την σύγκρουση την οποία δεν κατάφερε να την αποφύγει, τον κτύπησε ο άλλος οδηγός και τότε ο μάρτυρας κτύπησε το διπλοκάμπινο και σταμάτησε το αυτοκίνητο του κοντά στον φούρνο. Αντιλήφθηκε το αυτοκίνητο το οποίο ερχόταν από απέναντι στα 2 - 4 μέτρα και όταν σταμάτησε το αυτοκίνητο του, κατέβηκαν από τα αυτοκίνητα τους και ήρθε η αστυνομία και επέδειξαν τα έγγραφα τους. Άρχισαν να βλέπουν τις ζημιές τους, τηλεφώνησαν σε αστυνομία και ασφάλειες, ο μάρτυρας όμως δεν τηλεφώνησε στην αστυνομία αλλά στην ασφάλεια του η οποία προσήλθε στο μέρος, ο οποίος ασφαλιστής προέβη σε μετρήσεις και φωτογραφήσεις και μετά έδωσαν κατάθεση. Όταν ήρθε στο μέρος ο ασφαλιστής του ήταν εκεί και η αστυνομία, έκαναν το σχέδιο για το πως έγινε το ατύχημα, τους έκαναν ερωτήσεις από την ασφαλιστική του εταιρεία για το πως έγινε το ατύχημα και τους ανέφερε ότι έχει και δύο μάρτυρες. Ανέφερε επίσης και στην αστυνομία ότι υπάρχουν και άλλοι δύο μάρτυρες αλλά δεν έδωσαν πολλή σημασία και ρωτούσαν που είναι αυτοί και πως τα είδανε, δεν τους είχαν καταγράψει και μετά του ανέφεραν όπως μετά από 2 - 3 μέρες να πάει στην αστυνομία για να δώσει κατάθεση. Οι μάρτυρες που ανέφερε ο μάρτυρας δεν ήταν εκεί στην σκηνή πριν έρθει η αστυνομία, οι μάρτυρες αυτοί του άφησαν τα τηλέφωνα τους και έφυγαν για να πάνε στην δουλειά τους. Η σύγκρουση έγινε σε απόσταση 3 - 4 μέτρων από την λωρίδα όπου οδηγούσε. Έδωσε κατάθεση στην αστυνομία από ότι νομίζει μετά από 2 - 3 μέρες μετά το ατύχημα διότι έτσι του ζήτησαν οι αστυνομικοί. Πριν το ατύχημα οδηγούσε με ταχύτητα 40 - 50 ΧΑΩ, το αυτοκίνητο του έχει σύστημα φρένων ABS το οποίο δεν αφήνει γραμμές και σταματά σιγά - σιγά, ο οδηγός του άλλου αυτοκινήτου που οδηγούσε απέναντι του ήταν ο κατηγορούμενος, όταν κτύπησαν τα αυτοκίνητα τους ήταν στις δεξιές μπροστινές μεριές. Αντεξεταζόμενος, εξέφρασε την βεβαιότητα ότι η σύγκρουση έγινε με τις δεξιές μπροστινές μεριές, δεν ήταν σε θέση να θυμάται σε πόσα ατυχήματα έχει εμπλακεί μέχρι σήμερα αλλά ούτε και τους βαθμούς ποινής, αλλά είχε αντιμετωπίσει κατηγορία την οποία δεν έχει παραδεχθεί και που εκκρεμεί και που υπάρχουν και άλλοι δύο συγκατηγορούμενοι, χωρίς να είναι σε θέση να την προσδιορίσει επακριβώς, αρνούμενος σχετική υποβληθείσα θέση ότι δεν θυμάται επειδή έχει κατηγορηθεί σε πολλά. Δεν έχει στερηθεί της άδειας οδήγησης ο μάρτυρας και για αυτό το ατύχημα δεν ήταν σε θέση να θυμάται πόσες καταθέσεις έχει δώσει στην αστυνομία. Όταν του υποδείχθηκε η κατάθεση του στην αστυνομία δεν έχει αναγνωρίσει την υπογραφή του και κατατέθηκαν τα τεκμήρια 7 έως
7. Ανέφερε ότι εάν του υποδεικνυόταν σχεδιαγράφημα δεν θα το αντιλαμβανόταν, όταν του υποδείκνυε η αστυνομία το σχεδιαγράφημα της σκηνής του ατυχήματος και του το εξηγούσαν δεν καταλάμβαινε, το υπόγραψε όμως και στην σκηνή έδειξε στην αστυνομία επί τόπου πως έγινε το ατύχημα και όχι επί σχεδίου, αναφέροντας όμως ότι ένα περίπου κάποια πράγματα τα αντιλαμβανόταν και ότι η αστυνομία του είπε ότι δεν φταίει και ότι έχει δίκαιο, εν΄ όψει του ότι ήταν παρών και ο ασφαλιστής του τον οποίον εμπιστεύεται. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι στην αριστερή λωρίδα την οποία δεν τηρούσε, υπάρχουν σήματα και σε αυτήν την λωρίδα εισέρχονται οι οδηγοί που θέλουν να κατευθυνθούν μόνο αριστερά και ανέφερε ότι τον κατηγορούμενο μπορεί να τον είδε για πρώτη φορά, ο οποίος ήταν μπροστά του σε απόσταση 3 - 5 μέτρων και ο κατηγορούμενος πήγαινε προς την στροφή και είδε ολόκληρο το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου, ενώ σε κατοπινό στάδιο επέδειξε ότι εννοεί την μπροστινή δεξιά πλευρά. Όταν είδε τον κατηγορούμενο για πρώτη φόρα, ο μάρτυρας πάτησε τα φρένα, έστριψε ο κατηγορούμενος πάνω του, ο μάρτυρας έκοψε αριστερά για να αποφύγει, κτύπησε ο μάρτυρας με το διπλοκάμπινο το οποίο κτυπήθηκε πάνω στον τοίχο και εξέφρασε την άποψη ότι εκεί κτύπησε ένα άλλο αυτοκίνητο στο μέρος όπου ήταν σταθμευμένο, εκφράζοντας επίσης την άποψη ότι ο μάρτυρας κτύπησε τελικά 3 αυτοκίνητα. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι όταν οδηγεί δεν βλέπει αριστερά η δεξιά αλλά απλά προχωρεί, ενώ σε κατοπινό στάδιο ανέφερε ότι δεν εννοεί ότι προχωρεί και δεν βλέπει αριστερά ή δεξιά αλλά ήταν πράσινο φως εκεί και προχώρησε και ότι έχει γίνει έχει γίνει απότομα. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η ταχύτητα των 50 ΧΑΩ με την οποία οδηγούσε ήταν ψηλή ταχύτητα για φώτα τροχαίας, εξέφρασε την άποψη ότι τα 40 - 50 ΧΑΩ είναι μια καλή ταχύτητα. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι όπως έχει αναφέρει τις ζημιές του αυτοκινήτου του ιδίου και του κατηγορουμένου είναι αδύνατο να κτύπησαν αυτά όπως τα έχει περιγράψει, ανέφερε ότι μετά το κτύπημα έφυγαν τα πόδια του από τα πετάλια και έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και σε κατοπινό στάδιο ανέφερε ότι έχει συγχυστεί και άφησε και το τιμόνι, αρνούμενος σχετική υποβληθείσα θέση ότι τηρούσε υπερβολική ταχύτητα και γι΄ αυτό έχασε τον έλεγχο λέγοντας ότι οδηγούσε ορθά. Διαφώνησε σε υποβληθείσα θέση ότι την ώρα που προχωρούσε ευθεία δεν υπήρχε πράσινο φως. Όταν κτύπησε με το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου, σχεδόν ολόκληρο το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου ήρθε στην λωρίδα του μάρτυρα και κτύπησε με το όχημα του κατηγορουμένου στην δεξιά μπροστινή γωνία και ο μάρτυρας κατευθυνόταν δεξιά και από την σύγκρουση ο κατηγορούμενος σύρθηκε αφού ο κατηγορούμενος του έκοψε ολόκληρο τον δρόμο και κτύπησε ο μάρτυρας το διπλοκάμπινο και δεν μπορούσε να πάει από την αντίθετη κατεύθυνση διότι ερχόντουσαν από απέναντι τα αυτοκίνητα από το αντίθετο ρεύμα. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι στην σκηνή ανέφερε στους αστυνομικούς 2 - 3 φορές για τους δύο μάρτυρες αλλά αυτοί δεν του έδιναν σημασία και ανέφερε αυτά και στον ασφαλιστή του ενώ είχε τα τηλέφωνα και τους αριθμούς εγγραφής των αυτοκινήτων των εν λόγω μαρτύρων, εκφράζοντας την άποψη ότι τα εν λόγω αυτοκίνητα βρίσκονταν από πίσω του στην ίδια λωρίδα και οι οποίοι σταμάτησαν και του είπαν ότι τα έχουν δει όλα αναφορικά με το ατύχημα, χωρίς να θυμάται ποιο από τα δύο αυτοκίνητα ήταν πρώτο και ποιο δεύτερο και δεν ήξερε κανέναν από αυτούς. Ως Μ.Κ. 4 κατέθεσε ο κ. Έντισον Γρηγοριάδης, ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο 11 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, διευκρινίζοντας όμως ότι στο σημείο όπου αναγράφεται ότι ο οδηγός όπου δημιούργησε το ατύχημα έστριψε δεξιά και όχι αριστερά όπως αναγράφεται. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι την 18/1/2010 (προφανώς εκ λάθους αναγράφηκε το 2010 αντί το 2011) και περί ώρα 15:00 οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής KSQ 095 στην Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στην Γεροσκήπου με κατεύθυνση προς Γεροσκήπου. Όταν πλησίασε τα φώτα τροχαίας πλησίον του φούρνου ΄΄Παγκύπρια΄΄ το χρώμα των φώτων ήταν πράσινο και μπροστά από αυτόν προπορευόταν ένα αυτοκίνητο χρώματος πράσινο. Λίγο πριν φτάσει στα φώτα και το χρώμα ήταν πράσινο, ένα άλλο αυτοκίνητο που ερχόταν από απέναντι έστριψε αριστερά σύμφωνα με την πορεία του και κτύπησε το αυτοκίνητο που προπορευόταν από τον μάρτυρα και ο μάρτυρας μόλις που κατάφερε να αποφύγει την σύγκρουση. Αμέσως κατέβηκε κάτω και είδε ότι οι οδηγοί ήταν καλά, αφού συνομίλησε μαζί τους έφυγε από το μέρος επειδή είχε επείγον δουλειά στο νοσοκομείο. Μετά που τελείωσε την δουλειά του, ξαναεπέστρεψε στο μέρος και συνομίλησε με τον οδηγό του αυτοκινήτου που προπορευόταν από αυτόν, και του έδωσε τα στοιχεία του και αν χρειαζόταν κάτι να του τηλεφωνήσει για να δώσει κατάθεση και να πει τι έγινε. Ανέφερε επίσης ο μάρτυρας ότι και τις δύο φορές όταν ήταν στο μέρος, η αστυνομία δεν ήταν εκεί, ο οδηγός που ερχόταν από απέναντι και έστριψε αριστερά και κτύπησε με το προπορευόμενο από αυτόν αυτοκίνητο, είπε στην παρουσία του οδηγού του πράσινου αυτοκινήτου ΄΄Μην αγχώνεσαι, θα τα κανονίσω όλα εγώ΄΄. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, ανέφερε ότι την ώρα του ατυχήματος είχε δύο αυτοκίνητα μπροστά του και κατευθύνονταν προς Γεροσκήπου και το ατύχημα έγινε μπροστά του και μετά δυσκολίας απέφυγε το ατύχημα, του μπροστινού του αυτοκινήτου του έκοψε τον δρόμο ένα αυτοκίνητο που ερχόταν από την άλλη πλευρά που έστριβε προς τα δεξιά και έγινε το ατύχημα αυτό. Όταν έγινε το ατύχημα ο μάρτυρας ήταν περίπου πάνω στα φώτα και πέρασαν τα αυτοκίνητα που ήταν μπροστά του με πράσινο χρώμα και είχαν μεταξύ τους πολύ κοντινή απόσταση και πέρασε και ο ίδιος ο μάρτυρας με πράσινο φως. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι την κατάθεση του δεν την έχει δει ξανά από τότε που την έχει δώσει στην αστυνομία αλλά του την έχει δείξει η αστυνομία μια ώρα πριν δώσει μαρτυρία στο Δικαστήριο. Ανέφερε ότι μπορεί να μην έχει προσέξει το λάθος για το οποίο έκανε αναφορά, ήτοι για το αριστερά αντί το δεξιά που είναι το ορθό, κατά τον ίδιο, αλλά το πρόσεξε την ημέρα που έδιδε κατάθεση στο Δικαστήριο την οποία ημέρα αναζήτησε τον δημόσιο κατήγορο ο οποίος του τηλεφώνησε και στο Δικαστήριο του διάβασε την κατάθεση του και διόρθωσε το λάθος που εντόπισε. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι πήγαινε από Πάφο προς Γεροσκήπου και ο δρόμος που οδηγούσε είχε δύο λωρίδες, η μια λωρίδα πάει προς Γεροσκήπου και η άλλη αριστερά, ο μάρτυρας κρατούσε την δεξιά λωρίδα η οποία οδηγεί προς την Γεροσκήπου, είχε μπροστά του δύο αυτοκίνητα, το μπροστινό του αυτοκίνητο δεν θυμόταν τι χρώμα είχε, το αμέσως επόμενο νομίζει ότι ήταν πράσινο, το αυτοκίνητο το οποίο απέκοψε την πορεία νομίζει ότι ήταν χρώματος μπλε, ενώ αργότερα ανέφερε ότι δεν θυμόταν πόσα αυτοκίνητα ήταν μπροστά του αλλά ήταν κοντά το ένα από το άλλο. Όταν έγινε η σύγκρουση σταμάτησε σε ένα ζαχαροπλαστείο στην γωνιά αριστερά κοντά στο πεζοδρόμιο και κατέβηκε επειδή ήταν δυνατή η σύγκρουση για να δώσει βοήθεια εάν χρειαζόταν, έδωσε τα στοιχεία του στον οδηγό που ήταν μπροστά του και είδε το ατύχημα εάν χρειαστεί για να του τηλεφωνήσει. Το εν λόγω άτομο δεν τον ξέρει, αλλά ξέρει ότι είναι Πόντιος αφού των γνωρίζει φυσιογνωμικώς αφού η Πάφος είναι μικρή και γνωρίζει σχεδόν όλους τους Πόντιους. Έδωσε στον εν λόγω οδηγό τον αριθμό του τηλεφώνου του και μετά έφυγε και δεν είχε έρθει ακόμα η αστυνομία στο μέρος, αλλά ήρθε στο μέρος κόσμος τον οποίο δεν μπορούσε να προσδιορίσει. Στην κατάθεση του δεν έχει αναφέρει κάτι για τα προπορευόμενα αυτοκίνητα που ανέφερε προφορικά επειδή δεν έχει ερωτηθεί περί τούτου. Διευκρινίζοντας τι εννοεί με την φράση ότι το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου έκοψε τον δρόμο, ανέφερε ότι αυτοί κατευθύνονταν ευθεία και είχαν προτεραιότητα και ο κατηγορούμενος πήγε να στρίψει δεξιά και τους έκοψε τον δρόμο, εννοώντας του μπροστινού του. Το ατύχημα το έχει δει με τα μάτια του, αλλά δεν έχει δει μέχρι το σημείο όπου έχουν ακινητοποιηθεί τα αυτοκίνητα επειδή έχει ξεφύγει ο ίδιος από το ατύχημα και όταν κατέβηκε, έδωσε τα στοιχεία του σε αυτόν που βρήκε μπροστά του και που ήταν ο προπορευόμενος από αυτόν, τον οποίον ρώτησε αν είναι καλά και ο οποίος του παραπονέθηκε για το χέρι του και ο κατηγορούμενος ανέφερε στον εν λόγω οδηγό να μην ανησυχεί και ότι θα τα κανονίσει, και έφυγε ο μάρτυρας αφού έδωσε τα στοιχεία του. Έχει δει τα κτυπήματα των αυτοκινήτων αλλά δεν ήταν σε θέση να θυμάται που ήταν αυτά λόγω του χρόνου που παρήλθε και δεν ήταν σε θέση να θυμάται πόσα αυτοκίνητα έχουν κτυπηθεί στο επίδικο ατύχημα. Όταν κτυπήθηκαν τα δύο αυτοκίνητα, το ένα αυτοκίνητο ήταν στην μέση και το άλλο ήταν προς το ζαχαροπλαστείο και περιέγραψε την απόσταση που είχαν μεταξύ τους. Σε κατοπινό στάδιο του τηλεφώνησε το άτομο που του έχει δώσει τα στοιχεία του και του είπε ότι πρέπει να πάει στην αστυνομία για να δώσει κατάθεση, όπως και έγινε αφού έχουν μεταβεί στην αστυνομία όπου και έχουν συναντηθεί. Την ίδια ημέρα του ατυχήματος έχει ξαναπάει στο μέρος του ατυχήματος, αφού έχει πάει πριν στο νοσοκομείο, για να δει τι έχει γίνει τελικά αλλά και επειδή είναι ο δρόμος όπου περνούσε πολλές φορές την ημέρα, λέγοντας όμως σε κατοπινό στάδιο ότι έχει περάσει τυχαία από το μέρος για να πάρει τον πατέρα του. Όταν σταμάτησε την δεύτερη φορά στο μέρος, αρχικά είπε ότι δεν έχει δει κανέναν ενώ αργότερα είπε ότι έχει δει αλλά δεν μίλησε με κανέναν, δεν θυμόταν ποιοι ήταν εκεί, δεν θυμόταν αν ο Πόντιος ήταν στο μέρος και όταν του υποδείχθηκε το μέρος εκείνο της κατάθεσης του όπου λέει κάτι διαφορετικό, το απέδωσε στην παρέλευση του χρόνου, αρνούμενος σχετικές υποβληθείσες θέσεις ότι ψεύδεται και ότι έδωσε κατάθεση για να βοηθήσει τον φίλο του τον Πόντιο. Κατά την επανεξέταση του, έχει διευκρινήσει ότι με τον όρο που χρησιμοποίησε ότι έχει ξεφύγει από το ατύχημα, ανέφερε ότι όταν έγινε η σύγκρουση ξέφυγε προς τα δεξιά για να μην κτυπήσει και ο ίδιος και ότι το αυτοκίνητο όπου έχει συγκρουστεί και που ήταν μπροστά του ήταν το δεύτερο ως η πορεία του. Ως Μ.Κ. 5 κατέθεσε ο κ. Γρηγόρης Καριολής. Ανέφερε ότι ασχολείται με την φροντίδα οχημάτων και συνεργάζεται με οδική βοήθεια και την ίδια εργασία είχε και την ημέρα του ατυχήματος, όπου έχει μεταβεί στην σκηνή για να εξυπηρετήσει τους ασφαλιζόμενους και εμπλεκόμενους. Έβγαλε φωτογραφίες για υλικές ζημιές, εάν τα αυτοκίνητα είναι στο σημείο σύγκρουσης βγάζουν φωτογραφίες και κατέθεσε ως τεκμήριο 12, σετ από 34 φωτογραφίες και ως τεκμήριο 13 έντυπο ειδοποιήσεως ατυχήματος με σχέδιο του ατυχήματος το οποίο σχεδίασε ο ίδιος, το δε έντυπο το συμπλήρωσε μαζί με τον ασφαλιζόμενο και τέλος κατέθεσε ως τεκμήριο 14 έντυπο απαιτήσεως τροχαίου ατυχήματος. Περιέγραψε το τεκμήριο 12 και πιο συγκεκριμένα τι απεικονίζουν οι φωτογραφίες, περιέγραψε το τεκμήριο 13 και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συντάχθηκαν τα εν λόγω τεκμήρια, ως επίσης και την πηγή των γνώσεων του αναφορικά με τις λεπτομέρειες που καταγράφονται. Αντεξεταζόμενος έκανε αναφορά στα προσόντα του, ανέφερε ότι τα στοιχεία που αναγράφονται στα τεκμήρια 13 και 14 τα έχει λάβει από τους ασφαλισμένους, είδε στο μέρος την αστυνομία, δεν θυμόταν την ώρα που έχει καταυθάσει στην σκηνή αλλά όταν έχει καταυθάσει άρχισε να βγάζει φωτογραφίες και να ρωτά τους οδηγούς, ρώτησε τον κατηγορούμενο και τον παραπονούμενο εάν υπήρχαν ανεξάρτητοι μάρτυρες και απάντησαν αρνητικά επί του θέματος αυτού, μετέβηκε ο μάρτυρας στο παρακείμενο αρτοποιείο για να ρωτήσει κατά πόσο είχαν κάμερα για να βοηθήσει αλλά απάντησαν αρνητικά, δεν του έχει τηλεφωνήσει ποτέ ο Παύλος Καρσλίδης για να του πει ότι τελικά υπήρχαν κάποιοι μάρτυρες, αφού δεν είχε ξανά επαφή μαζί του από την στιγμή που έφυγε από την στιγμή. Περιέγραψε επίσης την σκηνή του ατυχήματος όπως την έχει αντικρύσει, ως επίσης έχει αναφερθεί για την επικοινωνία που είχε με τον εισαγγελέα για να προσέλθει στο Δικαστήριο για να δώσει κατάθεση. Ως Μ.Κ. 6 κατέθεσε ο κ. Φίλιππος Μούζουρος ο οποίος δεν έχει αντεξεταστεί. Ανέφερε ότι εργάζεται στο τμήμα Δημοσίων Έργων στον κλάδο κυκλοφοριακών μελετών και η εργασία του συνίσταται στον προγραμματισμό των φώτων τροχαίας σε Παγκύπρια βάση. Αναφέρθηκε για την λειτουργία των φώτων τροχαίας στην συμβολή των οδών όπου έγινε το επίδικο ατύχημα και κατέθεσε προς αυτόν τον σκοπό το τεκμήριο 15 το οποίο και ανέλυσε. Ως Μ.Κ. 7 κατέθεσε ο κ. Ιωάννης Μιχαήλ ο οποίος επίσης δεν αντεξετάστηκε. Υιοθέτησε και κατέθεσε την κατάθεση του που έδωσε στην αστυνομία - τεκμήριο
8. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι στις 18/1/2010 (προφανώς εκ λάθους αναγράφηκε 2010 αντί 2011) και περίπου η ώρα 15:00 μ.μ. οδηγούσε το αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής ΕΕΝ 525 στην οδό Αγίων Πέντε στην Γεροσκήπου. Φτάνοντας στα φώτα τροχαίας εκεί που είναι η Λεωφόρος Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, σταμάτησε το αυτοκίνητο του στην δεξιά λωρίδα για τον λόγο ότι το χρώμα το χρώμα των φώτων ήταν κόκκινο. Ξαφνικά λίγο μπροστά και δεξιά από αυτόν εντός της συμβολής των φώτων τροχαίας, δύο αυτοκίνητα συγκρούστηκαν και το ένα από τα δύο αυτοκίνητα ήρθε και κτύπησε στον μπροστινό προφυλακτήρα. Το ένα το αυτοκίνητο που κτύπησε το μπλε ερχόταν από Γεροσκήπου και είχε πρόθεση να πάει δεξιά σύμφωνα με την πορεία του και το άλλο αυτοκίνητο ερχόταν από Πάφο και ήθελε να πάει ευθεία προς Γεροσκήπου. Ο μάρτυρας δεν πρόσεξε αν αυτός που ερχόταν από Γεροσκήπου είχε πράσινο τόξο για να πάει δεξιά, δεν πρόσεξε ο μάρτυρας καθόλου τα φώτα τροχαίας της πορείας των άλλων οδηγών εκτός από τα δικά του που ήταν κόκκινα. Στο μέρος ήρθε και η αστυνομία όπου ο αστυφύλακας 3882 έκανε πρόχειρο σχέδιο του δυστυχήματος, του το εξήγησε και ο μάρτυρας αφού το κατάλαβε το υπέγραψε στην παρουσία του και ο μάρτυρας δεν έχει τραυματιστεί από το ατύχημα. Στην συνέχεια της προφορικής του εξέτασης ανέφερε ότι ερχόταν από την βιοτεχνική περιοχή της Γεροσκήπου προς τον κύριο δρόμο Γεροσκήπου Πάφου και συνεπώς δεν ήταν στον κύριο δρόμο από Γεροσκήπου προς Πάφο. Ο μάρτυρας ήταν σταματημένος, το φως απέναντι του ήταν κόκκινο και περίμενε να ανάψει το πράσινο για να στρίψει δεξιά προς Πάφο. Με την ολοκλήρωση της κατάθεσης του εν λόγω μάρτυρα και αφού δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο, ότι δηλαδή τα φώτα τροχαίας ήταν ενεργά, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του, έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και αφου επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του κατηγορουμένου δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, αυτός επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι είναι αστυνομικός, υπηρετεί προσωρινά στο αεροδρόμιο Πάφου και στην υπηρεσία έχει συμπληρώσει 17 χρόνια. Αναγνώρισε και υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο 2 - ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι στις 18/1/2011 και κατά η ώρα 15:00 μ.μ, οδηγούσε μόνος του και φορώντας την ζώνη ασφαλείας, το ιδιόκτητο του αυτοκίνητο KWR 876 στην οδό Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ στην Γεροσκήπου προς την διασταύρωση με την οδό Αγίων Πέντε η οποία ελέγχεται από φώτα τροχαίας. Μπροστά του και καθώς πλησίαζε τα φώτα τροχαίας δεν υπήρχε άλλο αυτοκίνητο, πρόθεση του ήταν να στρίψει δεξιά στην διασταύρωση και να εισέλθει στην οδό Αγίων Πέντε, έτσι κινήθηκε δεξιά και εισήλθε στην λωρίδα όπου έχει υποχρεωτική κατεύθυνση δεξιά. Το φανάρι σύμφωνα με την πορεία του ήταν στην ένδειξη πράσινο βέλος προς τα δεξιά και του έδινε προτεραιότητα να στρίψει δεξιά, πράγμα που είχε πρόθεση να κάνει. Έτσι, ελάττωσε ταχύτητα, έβαλε τον δείκτη πορείας του δεξιά και έδειξε την πρόθεση του. Καθώς εισήλθε στην διασταύρωση και είχε ήδη στρίψει δεξιά, ένα αυτοκίνητο εμφανίστηκε απότομα μπροστά του και κτύπησαν, από το κτύπημα το αυτοκίνητο του γύρισε μισό γύρο προς τα δεξιά και σταμάτησε. Τότε κατέβηκε κάτω και αμέσως έτρεξε προς το άλλο αυτοκίνητο και τον οδηγό του, αφού έφτασε κοντά του και αυτός είχε ήδη κατεβεί από το αυτοκίνητο του, τον έχει ρωτήσει αν είναι καλά και τότε αυτός του είπε ότι είναι εντάξει και δεν χρειαζόταν να πάει στο νοσοκομείο. Μετά κατάλαβε ότι στο δυστύχημα είχαν εμπλακεί και άλλα δύο αυτοκίνητα, ένα που ήταν σταματημένο στην οδό Αγίων Πέντε στο κόκκινο φανάρι και ένα άλλο έξω από την Παγκύπρια Εταιρεία Αρτοποιών εκεί όπου ακινητοποιήθηκε και το όχημα όπου τον κτύπησε. Στο όχημα που τον κτύπησε ήταν μόνο ο οδηγός του ο Παύλος, στο μέρος ήρθε η αστυνομία, ο αστυφύλακας 3882 κ. Πάυλος έκανε σχέδιο και του το έδειξε, του το εξήγησε και συμφώνησε και το υπέγραψε ως ορθό. Από το δυστύχημα δεν τραυματίστηκε αλλά το αυτοκίνητο του έχει πάθει πολλές ζημιές στο μπροστινό μέρος όπου και εξέφρασε το παράπονο του. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, ανέφερε ότι έχει δει τους μάρτυρες που έχουν παρηλάσει από το εδώλιο του μάρτυρα και από αυτούς ο μόνος παρών στην σκηνή ήταν ο Μ.Κ. 7. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στα καθήκοντα του στην αστυνομία και γενικά στην υπηρεσία του. Την ημέρα του ατυχήματος κατευθυνόταν από την Γεροσκήπου προς Πάφο για να πάει στην οδό Αγίων Πέντε όπου θα έκαμνε επαναστροφή και να γυρίσει πίσω στην Γεροσκήπου και εκείνην την ημέρα δεν ήταν σε υπηρεσία. Γνωρίζει την διασταύρωση όπου έγινε το ατύχημα καθώς περνά από εκεί καθημερινά και αναφορικά με την ορατότητα που υπάρχει κατευθυνόμενος από Γεροσκήπου προς Πάφο, μπορεί να διακρίνει από αρκετή απόσταση αν το φανάρι είναι κόκκινο ή πράσινο προσδιορίζοντας ότι μπορεί να είναι και πάνω από 100 μέτρα. Όταν άναψε για πρώτη φορά το πράσινο βέλος αυτό έγινε ακριβώς μπροστά του, το φανάρι ήταν πράσινο δεξιά και ελάττωσε ταχύτητα και μετά έστριψε προς τα πάνω για να κατευθυνθεί στην οδό Αγίων Πέντε, δηλαδή το πράσινο βέλος ήταν αναμμένο κατά την κίνηση του. Υπάρχει καλή ορατότητα για τα ερχόμενα αυτοκίνητα από Πάφο, στο μέσο υπάρχουν μερικά δένδρα τα οποία είναι μικροί διακοσμητικοί θάμνοι οι οποίοι εμποδίζουν μερικώς την ορατότητα αλλά τα αυτοκίνητα από απέναντι διακρίνονται καθαρά από απόσταση περίπου 100 μέτρων. Δεν έχει δει το αυτοκίνητο του παραπονουμένου αλλά το έχει δει κατά την σύγκρουση, δηλαδή αφού του έχει κτυπήσει και μετά. Δίνοντας την δική του εκδοχή επί των σχεδίων της σκηνής και πιο συγκεκριμένα ως προς την πορεία του παραπονουμένου, ανέφερε ότι επειδή έχει βεβαιωθεί ότι το πράσινο τόξο δεξιά ήταν ενεργοποιημένο, λόγω προτεραιότητας δεν είχε κοιτάξει από απέναντι εάν ερχόταν άλλο αυτοκίνητο και όταν του υποδείχθηκε η θέση ότι η πορεία του παραπονουμένου ήταν το Β1 και όχι το Β, ανέφερε ότι δεν μπορεί να θυμάται επακριβώς την πορεία του άλλου αυτοκινήτου. Γνώριζε από πριν τους αστυφύλακες όπου έδωσαν κατάθεση στην αστυνομία και με τον αστυφύλακα Αντωνίου έχει υπηρετήσει πριν από πολλά χρόνια και η περίοδος μπορεί να ήταν λιγότερη από τρία χρόνια, δεν διατηρεί φιλικές σχέσεις μαζί τους αλλά απλά συναδελφικές, δεν ήταν σε θέση να θυμάται αν έχει πει στον παραπονούμενο, αυτό που ανέφερε και ο μάρτυρας Έντισον Γρηγοριάδης όπως να μην αγχώνεται και ότι θα τα κανονίσει όλα, αλλά εάν το έχει πει εννοούσε τα θέματα υγείας, διευκρινίζοντας ότι μετά το ατύχημα κατευθύνθηκε προς το αυτοκίνητο του Καρσλίδη φοβούμενος ότι με την δυνατή πρόσκρουση μπορούσε να είχε τραυματιστεί σοβαρά. Θυμόταν ο κατηγορούμενος τον μάρτυρα κ. Γρηγόρη Καριολή ότι κατεύθασε στην σκηνή του ατυχήματος και ο κατηγορούμενος ουσιαστικά ανέφερε ότι παρόντες στην σκηνή ήταν μόνο ο Ιωάννης Μιχαήλ και Γρηγόρης Καριολής, αρνούμενος σχετική υποβληθείσα θέση ότι δεν ήταν οι μόνοι αλλά και οι άλλοι που κατέθεσαν στο Δικαστήριο ως αυτόπτες μάρτυρες. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι το πράσινο βέλος δεξιά μπορεί να ανάβει γύρω στα 15 δευτερόλεπτα και εξέφρασε άγνοια σε υποβληθείσα θέση ότι ο εν λόγω χρόνος είναι πολύ λιγότερος και δεν μπορούν να περάσουν πάνω από δύο αυτοκίνητα όταν είναι αναμμένο το πράσινο βέλος. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι εκείνην την ημέρα του ατυχήματος βλέποντας όχι το πράσινο βέλος αλλά το πράσινο φανάρι στρογγυλό έχει συγχυστεί και νόμιζε ότι μπορούσε να στρίψει δεξιά και ανέκοψε την πορεία του παραπονούμενου και έκανε ατύχημα, ανέφερε ότι έχει περάσει με πράσινο τόξο και προφανώς ο παραπονούμενος με κόκκινο φανάρι. Δεν έχει δει ο κατηγορούμενος τον Μ.Κ. 7 που ήταν σταματημένος, λέγοντας ότι αυτά που έχει πει ο εν λόγω μάρτυρας ήταν αλήθεια και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο παραπονούμενος πέρασε με πράσινο διότι ο Μ.Κ. 7 την ώρα ακριβώς της σύγκρουσης ήταν σταματημένος πάνω στο ΑΛΤ διότι τα φώτα τροχαίας απέναντι του που θα διασταύρωνε ήταν κόκκινο, ανέφερε ότι τα φώτα απέναντι από τον Μ.Κ. 7 πρέπει να ήταν κόκκινο, πράγμα που δικαιολογούσε την πορεία του κατηγορουμένου. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι δεν δικαιολογεί την πορεία του αλλά μόνο την πορεία εάν πήγαινε ευθεία και όχι δεξιά, ανέφερε ότι δεν μπορεί να ξέρει πως λειτουργούν τα φώτα ή το τόξο και ότι το μόνο που ξέρει είναι ότι κινήθηκε με τόξο πράσινο δεξιά. Ανέφερε επίσης ο κατηγορούμενος ότι πάντα ενεργοποιεί τον δείκτη πορείας του σε όποια κατεύθυνση και να κινηθεί. Μετά το ατύχημα, μετέφερε ο κατηγορούμενος το αυτοκίνητο του με πλατφόρμα στο συνεργείο και μετά πήγε σπίτι του και ο λόγος που δεν πήγε αμέσως στην τροχαία για κατάθεση ήταν επειδή έπρεπε να ετοιμαστεί για να πάει στην δουλειά του και εξέφρασε την άποψη ότι υπάρχει η δυνατότητα όπως δοθεί κατάθεση και μετά από 2 - 3 μέρες ή όποτε ζητηθεί από την τροχαία και είναι σπάνιο να δοθεί αυθημερόν κατάθεση, απαντώντας ουσιαστικά σε σχετική ερώτηση κατά πόσο συμφωνεί ότι το σύνηθες είναι να δίδεται κατάθεση αυθημερόν και τόνισε ότι δεν υπήρχε κάποιος λόγος που δεν έδωσε κατάθεση αυθημερόν. Για το θέμα της κατάθεσης του ανέφερε επίσης ότι έχει κληθεί από τους αστυνομικούς για αυτόν τον σκοπό και αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι καθυστέρησε να δώσει κατάθεση για να προβεί σε διευθετήσεις. Από το επίδικο ατύχημα δεν έχει αποζημιωθεί από ασφάλεια, αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι το ατύχημα έχει γίνει όπως το έχει περιγράψει ο παραπονούμενος και ότι το τόξο δεξιά δεν ήταν αναμμένο, επαναλαμβάνοντας την δική του εκδοχή. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Νομική Πτυχή Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει ότι όποιος οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή, ή χωρίς να επιδεικνύει εύλογη μέριμνα για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν την οδό, είναι ένοχος αδικήματος. Το τι συνιστά αμέλεια έχει επανειλημμένα κριθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,

(1998)2 ΑΑΔ 68 αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 73: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο. Το τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως. Όπως αναφέρεται στη Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 στη σελίδα 4: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». Βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 300, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1, Βίττη ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Knell v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86. Όπως προκύπτει και από τη σχετική Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Constantinou v. Katsouri

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 378). Τέλος, η αξιολόγηση της συμπεριφοράς του οδηγού προϋποθέτει, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη θετικής μαρτυρίας όσον αφορά την πορεία του θύματος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σάζου

(2001)2 Α.Α.Δ. 18 στη σελ. 26). Η θεμελίωση της αμέλειας της κατηγορουμένης απαιτεί την απόδειξη ότι παρέλειψε να δει κάτι που ήταν απλά ορατό και ότι η πιθανότητα κινδύνου ήταν εύλογα αντιληπτή και παρέλειψε να λάβει ενέργειες προφύλαξης. Η μη αποφυγή της σύγκρουσης δεν εξυπακούει αμέλεια (βλ. Παππάς ν. Ναθαναήλ

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 275 στη σελίδα 279). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Το σχέδιο αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος. Βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 307, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 160, Κονναρή ν. Κυριάκου,

(1996)1Α ΑΑΔ 267, Κυριάκου ν. Δημητρίου,

(1997)1Γ ΑΑΔ 1362, Α/φοι Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ,

(1997)1Γ ΑΑΔ

1. Αυτό το οποίο σίγουρα θα πρέπει να γίνει αντιληπτό, είναι ότι στην παρούσα υπόθεση δεν εξετάζεται υπόθεση εικονικού ατυχήματος, διότι δεν έχει προσκομιστεί τέτοια μαρτυρία που να τείνει προς αυτό το γεγονός, παρόλο που υπήρχαν από πλευράς υπεράσπισης αποσπασματικά κάποιες υποψίες περί αυτού του θέματος. Συνεπώς το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτό που καλείται να αποφασίσει, είναι κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι ένοχος στο αδίκημα της αμελούς οδήγησης. Ασφαλή οδηγό αποτελεί βεβαίως όχι μόνο το σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος, αλλά κυρίως η αξιοπιστία των άμεσα εμπλεκόμενων οδηγών, ήτοι του κατηγορουμένου, του παραπονουμένου αλλά και των μαρτύρων που κατέθεσαν ως αυτόπτες μάρτυρες. Αυτό που καλείται ουσιαστικά το Δικαστήριο να αποφασίσει και που είναι ο πυρήνας της υπόθεσης και το κύριο ζητούμενο, είναι το κατά πόσο ο κατηγορούμενος όταν έστρφε δεξιά προς την οδό Αγίων Πέντε, ο φωτεινός σηματοδότης έδειχνε πράσινο βέλος δεξιά που να δείνει προτεραιότητα στον κατηγορούμενο ή όχι. Το γεγονός ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι είδε τον παραπονούμενο ξαφνικά και παρόλο που υπήρχε ορατότητα όπως ο ίδιος έχει παραδεχθεί περίπου 100 μέτρων, αυτό ουδόλως μπορεί να προσμετρήσει ως ένδειξη αμέλειας εκ μέρους του, διότι ως είναι πολύ γνωστή η αρχή από ην πλούσια και πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με το ζήτημα της αμέλειας, ο μέσος συνετός οδηγός δεν θα πρέπει να αναμένεται να προβλέψει και την παράνομη οδική συμπεριφορά άλλων οδηγών. Συνεπώς, εάν αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος πέρασε με πράσινο βέλος δεξιά, η έλευση του παραπονουμένου στην επίδικη διασταύρωση ήταν παράνομη, εν΄ όψει και της παραδεχτού γεγονότος όχι μόνο της λειτουργίας, αλλά και του τρόπου λειτουργίας των φώτων τροχαίας στην επίδικη διασταύρωση και αναπόφευκτα ο κατηγορούμενος δεν θα ευθύνεται στην πρόκληση του επίδικου ατυχήματος. Αναφορικά με την μαρτυρία του Μ.Κ. 1, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του ως αληθή και αξιόπιστη. Βεβαίως το Δικαστήριο δεν αποδέχεται το μέρος της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα που αφορά την απαγγελία της κατηγορίας στον κατηγορούμενο ΄΄για το αδίκημα που έχει διαπράξει΄΄ όπως έχει αναφέρει στην κατάθεση του, διότι πολύ απλά αν έχει διαπράξει το αδίκημα ο κατηγορούμενος, αυτό θα το αποφασίσει το Δικαστήριο και μόνο το Δικαστήριο, ως είναι αποκλειστική εξουσία, προνόμιο και καθήκον του και καλό θα ήταν οι εξεταστές και οι λοιποί αστυνομικοί να αποφεύγουν τέτοιες εκφράσεις και να επικεντρώνονται στον ρόλο του εξεταστή και κατήγορου και όχι να μετουσιώνουν τον εαυτό τους σε Δικαστή. Κατά τα υπόλοιπα ο εν λόγω μάρτυρας έχει πεπειστεί ότι μετέφερε στο Δικαστήριο όλα όσα γεγονότα περιήλθαν στην αντίληψη του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, όπως είναι δηλαδή η μετάβαση του στην σκηνή του ατυχήματος και την συνδρομή του στην εξέταση του επίδικου ατυχήματος, την βοήθεια που παρείσχε στον Μ.Κ. 2 κατά την διερεύνηση του επίδικου ατυχήματος, τόσο την ημέρα που αυτό επεσυνέβη, όσο και αργότερα. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης για την αμεροληψία του μάρτυρα διότι δεν έχει καταδειχθεί οποιαδήποτε προσπάθεια ενίσχυσης της θέσης της αστυνομίας ή να επιδιώξει την καταδίκη του κατηγορουμένου, αλλά απεναντίας έχει παραδεχθεί ότι σε περίπτωση που δεν ελάμβανε το μαρτυρικό που ανέμενε να λάβει και παρόλο που έχει προβεί σε γραπτή κατηγορία, θα επρότεινε όπως η υπόθεση να μην αχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του. Αναφορικά με τον Μ.Κ. 2, ο οποίος ήταν και ο κύριος εξεταστής της υπόθεσης, το Δικαστήριο έχει επίσης πεπειστεί για την ακεραιότητα και ειλικρίνεια του. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί για την ακεραιότητα και ειλικρίνεια του μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, διότι δεν έχει διστάσει να παραδεχθεί σωρεία θέσεων που του υποβλήθηκαν από την πλευρά της υπεράσπισης, ως αυτές έχουν καταγραφεί πιο πάνω κατά την παράθεση της μαρτυρίας και δεν δίστασε σε μερικές περιπτώσεις όπως να μην αποκλείσει θέση ή ενδεχόμενο που του υποβαλλόταν ως πιο πάνω αναφέρθηκε. Μετέφερε και αυτός ο μάρτυρας όλα όσα γεγονότα περιήλθαν στην αντίληψη του κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, τόσο κατά την μετάβαση του στην σκηνή του ατυχήματος, όσο και κατά την μετέπειτα διερεύνηση του. Παρέθεσε με αντικειμενικότητα, πληρότητα και σαφήνεια τις μετρήσεις και συμπεράσματα του με αντικειμενικότητα, ιδίως ως αυτά έχουν καταγραφεί στο σχέδιο του ατυχήματος, αφού έχει συμπεριλάβει και τις θέσεις και σημεία που του έχουν υποδείξει τόσο ο κατηγορούμενος, όσο και ο παραπονούμενος. Δεν έχει διαπιστωθεί εκ μέρους του μάρτυρα οποιαδήποτε προσπάθεια όπως βοηθήσει την υπόθεση της αστυνομίας ή βλάψει τον κατηγορούμενο και συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του. Ως προς τις μαρτυρίες των Μ.Κ. 3 και 4, το Δικαστήριο χωρίς κανέναν δισταγμό απορρίπτει τις μαρτυρίες τους ως απολύτως αναξιόπιστες και ψευδείς. Ο Μ.Κ. 3 κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης και μέσα από την συμπεριφορά του μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα και τον τρόπο όπου κατέθετε, έχει πείσει το Δικαστήριο για ένα και μόνο πράγμα, ήτοι για την αναξιοπιστία του. Απέφυγε να αναγνωρίσει όχι μόνο τις καταθέσεις του, αλλά και να προσδιορίσει τον αριθμό τους. Απέφυγε να του υποβληθούν ερωτήσεις επί του σχεδίου της σκηνής του επίδικου ατυχήματος, προβάλλοντας τον υστερόβουλο ισχυρισμό ότι δεν κατανοεί σχεδιαγράμματα σε μια προσπάθεια του να πείσει το Δικαστήριο ότι το ατύχημα έχει γίνει όπως το έχει αναφέρει προφορικά και εκ του ασφαλούς, ενώ ο Μ.Κ. 2, ο οποίος κρίθηκε ως αξιόπιστος, ανέφερε ότι ο Μ.Κ. 3 το υπέγραψε ως ορθό αφού προηγουμένως του έχει επεξηγηθεί, το κατανόησε και συμφώνησε με αυτό ως ορθό. Απαντούσε με υπεκφυγές, δισταγμό, είχε κενά μνήμης τα οποία ουδόλως έπεισαν το Δικαστήριο αφού και για αυτά απαντούσε με δισταγμό. Το προμελετημένο και προσχεδιασμένο της εκδοχής του, αποκορυφώνεται με την απόπειρα του να παρουσιάσει στην αστυνομία αλλά και στο Δικαστήριο, τον Μ.Κ. 4 ως δήθεν αυτόπτη μάρτυρα, θέση που το Δικαστήριο απορρίπτει στην ολότητα της ως προσχεδιασμένη, ψευδής και συνεπώς αναξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 3 προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να πείσει το Δικαστήριο ότι υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες, ήτοι ο Μ.Κ. 4, προβάλλοντας τον ισχυρισμό ότι ανέφερε στους αστυνομικούς ότι υπήρχαν αυτόπτες μάρτυρες και ότι οι αστυνομικοί δεν του έδιναν σημασία. Αυτός ο ισχυρισμός στερείται στοιχειώδους λογικής, πειστικότητας και σοβαρότητας, διότι το λογικά αναμενόμενο θα ήταν όπως οι Μ.Κ. 1 και 2, ιδίως μάλιστα ο Μ.Κ. 2, να κατέγραφε τα στοιχεία αυτών των μαρτύρων και να τους καλούσε ο ίδιος εάν πράγματι υπήρχαν καταγραμμένα τα στοιχεία των εν λόγω μαρτύρων και όχι να παρουσιάζονται ως αυτόπτες μάρτυρες στην αστυνομία, θέση που δεν έπεισε το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί άλλωστε και για την αξιοπιστία των Μ.Κ. 1 και 2, ο οποίος μάλιστα Μ.Κ. 2 ήταν κατηγορηματικός στο ότι έχει ρωτήσει για αυτόπτες μάρτυρες και δεν έχει λάβει θετική απάντηση επί αυτού του θέματος. Η θέση που προέβαλε ο Μ.Κ. 3 ότι οι αυτόπτες μάρτυρες αποχώρησαν από την σκηνή του ατυχήματος πριν να καταφθάσει η αστυνομία, θολώνει ακόμα περισσότερο το ήδη θολό και νεφελώδης σκηνικό επί αυτού του θέματος. Το Δικαστήριο έχει διακρίνει ότι ο εν λόγω μάρτυρας προσπάθησε να πείσει, ανεπιτυχώς , ότι δεν ενέχεται για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος και προσπάθησε να επιρρίψει την ευθύνη στον κατηγορούμενο και διακατείχετο επί αυτού του θέματος με αρνητική μεροληψία εναντίον του κατηγορουμένου και η αξιοπιστία του έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Συνεπώς το Δικαστήριο απορρίπει την μαρτυρία του Μ.Κ. 3 στο σύνολο της ως παντελώς αναξιόπιστη. Αναφορικά με τον Μ.Κ. 4 αναπόφευκτα και λόγω της απόρριψης της μαρτυρίας του Μ.Κ. 3 όχι μόνο ως προς το περιεχόμενο της μαρτυρίας του ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το ατύχημα, αλλά και επί του θέματος της παρουσίας τους ως αυτόπτες μάρτυρες, συμπαρασύρεται η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα, αφού η μαρτυρία του έτεινε να ενισχύσει μια εκδοχή η οποία έχει κριθεί ως ψευδής και αναξιόπιστη. Δεν έχει πείσει καθόλου το Δικαστήριο η θέση του Μ.Κ. 4 ότι έχει επιστρέψει ξανά στην σκηνή του ατυχήματος και μάλιστα ήταν απούσα η αστυνομία, ενισχύοντας έτσι περαιτέρω τις αμφιβολίες που έχουν δημιουργηθεί για το αν ήταν αυτόπτης μάρτυρας και το λογικό θα ήταν αφού ενδιαφερόταν για το τι έγινε, θα ήταν να παρουσιαστεί αυτόβουλα και από μόνος του στην αστυνομία για να δώσει κατάθεση και όχι με την συνοδεία του άμεσα εμπλεκόμενου στο ατύχημα, ήτοι του Μ.Κ.
2. Επίσης ο Μ.Κ. 4, απαντούσε σε πολλές περιπτώσεις με δισταγμό, συγκεχυμένα και με ασάφειες, ιδίως κατά το στάδιο της αντεξέτασης του, στάδιο στο οποίο έχει κλονιστεί η αξιοπιστία του, όπου προσπάθησε να περιγράψει την σκηνή του ατυχήματος και τους εκεί παρευρισκομένους κατά την δεύτερη, κατά τον ίδιο, επίσκεψη του. Συνεπώς το Δικαστήριο απορρίπτει την μαρτυρία του Μ.Κ. 4 ως παντελώς ψευδή και αναξιόπιστη. Αναφορικά με τον Μ.Κ. 5, το Δικαστήριο κρίνει ότι έχει προσέλθει στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια. Ήταν ο μάρτυρας που προσήλθε στην σκηνή του δυστυχήματος και που εκτέλεσε τα καθήκοντα του με όσες γνώσεις, κατάρτιση και εμπειρίες είχε. Βεβαίως, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί ο εν λόγω μάρτυρας να κριθεί ως εμπειρογνώμονας, αφού όπως και ο ίδιος ο μάρτυρας ανέφερε, δεν έχει την επιστημονική κατάρτιση σε σχέση με τροχαία ατυχήματα και συνεπώς η οποιαδήποτε απόπειρα του για αναπαράσταση του επίδικου ατυχήματος με το σχέδιο που έχει συντάξει, δεν δύναται να έχει κάποια αποδεικτική αξιά εν΄ όψει και του γεγονότος ότι και ο ίδιος ο μάρτυρας παρέπεμψε ουσιαστικά στην τροχαία Πάφου για την πληρότητα των στοιχείων και λεπτομερειών του επίδικου ατυχήματος. Κατά τα υπόλοιπα ο μάρτυρας παρέθεσε με λεπτομέρεια την οποιαδήποτε εμπλοκή του στο δυστύχημα μέσα από την εκτέλεση των καθηκόντων του και δεν έχει διαπιστωθεί οποιαδήποτε μελέτη ή προσχεδιασμός στην μαρτυρία του αφού τα στοιχεία που είχε αφορούσαν την επίδικη περίοδο και συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του ως αληθή και αξιόπιστη. Αναφορικά με τις μαρτυρίες των Μ.Κ. 6 και 7, το Δικαστήριο αποδέχεται στην ολότητα τους ως αληθείς και αξιόπιστες, όχι μόνο επειδή δεν έχουν αντεξεταστεί, αλλά και επειδή το Δικαστήριο έχει πεπειστεί κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης ότι αυτοί οι μάρτυρες με τον τρόπο που κατέθεταν, προσήλθαν στο Δικαστήριο με σκοπό να πουν την αλήθεια. Ο Μ.Κ. 6 κατέθεσε με σαφήνεια και πληρότητα τα καθήκοντα του και περιέγραψε λεπτομερώς την λειτουργία των φώτων τροχαίας στην επίδικη διασταύρωση όπου έγινε το ατύχημα, εφοδιάζοντας το Δικαστήριο την πλήρη εικόνα λειτουργίας αυτών και δεν έχει διαπιστωθεί οποιαδήποτε προσπάθεια ή ένδειξη μεροληψίας υπέρ ή εναντίον οποιουδήποτε διαδίκου. Ο δε Μ.Κ. 7, ήταν ο μάρτυρας ο οποίος ήταν αυτόπτης και που το Δικαστήριο έχει πεπειστεί ότι πράγματι αυτός ο μάρτυρας ήταν αυτόπτης. Το Δικαστήριο έχει διακρίνει κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης ότι ο μάρτυρας είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια και όσα είχαν περιέλθει στην αντίληψη του αναφορικά με το επίδικο ατύχημα. Δεν έχει διακριθεί οποιαδήποτε προσπάθεια του μάρτυρα έτσι ώστε να βοηθήσει ή να βλάψει οποιονδήποτε από τους διαδίκους της παρούσας υπόθεσης και γενικά η όλη του μαρτυρία είχε το στοιχείο της αντικειμενικότητας. Αν και ουσιαστικά με την πιο πάνω αξιολόγηση και την απόρριψη των μαρτυριών των Μ.Κ. 3 και 4, ουσιαστικά σφραγίζεται και η τύχη της παρούσας υπόθεσης και που δεν είναι άλλη από την αθώωση και απαλλαγή του κατηγορουμένου, το Δικαστήριο, ως αποτελεί και καθήκον του, θα αξιολογήσει και την μαρτυρία του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο και είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Έχει διαπιστωθεί, ότι ο κατηγορούμενος κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης κατέθετε με φυσικό και πηγαίο τρόπο, με σαφήνεια και πληρότητα, δεν προσέφευγε στην υπερβολή ή στην ασάφεια και μάλιστα δεν δίστασε να παραδεχθεί ότι έχει δει τον Μ.Κ. 3 την τελευταία στιγμή, ενώ όπως έχει ήδη αναφέρει, η ορατότητα στο σημείο του ατυχήματος και της εκεί διασταύρωσης είναι περίπου 100 μέτρα που αυτό ίσως υπό διαφορετικές συνθήκες να οδηγούσε και σε καταδίκη του για το αδίκημα της αμελούς οδήγησης λόγω του ότι δεν είχε την δέουσα παρατηρητικότητα στον δρόμο. Όμως με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί αμέλεια εις βάρος του κατηγορουμένου, διότι από την στιγμή που το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του ως αληθή και αξιόπιστη, αποδέχεται και την θέση του ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε στην διασταύρωση της Λεωφόρου Μακαρίου με την οδό Αγίων Πέντε ενώ υπήρχε πράσινο βέλος προς τα δεξιά προς την οδό Αγίων Πέντε ως η πορεία του και συνεπώς ο Μ.Κ. 3 δεν δικαιούτο να εισέλθει στην εν λόγω διασταύρωση αφού ερχόταν από απέναντι και αυτό δεν του επιτρεπόταν με βάση τον φωτεινό σηματοδότη που ίσχυε στην πορεία του. Συνεπώς ο κατηγορούμενος δικαιούτο να εισέλθει στην διασταύρωση με σκοπό να κατευθυνθεί δεξιά στην οδό Αγίων Πέντε και ως συνετός οδηγός αυτό έπραξε αφού του το επέτρεπε το πράσινο βέλος δεξιά και δεν μπορούσε να προβλέψει ότι ο Μ.Κ. 3 θα εισερχόταν στην διασταύρωση ενώ αυτό δεν δικαιούτο να το πράξει. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση, το Δικαστήριο προβαίνει στα πιο κάτω ευρήματα και συμπεράσματα: Στις 18/1/2011 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KWR 876 στην συμβολή της Λεωφόρου Μακαρίου με την οδό Αγίων Πέντε στην Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου. Ο κατηγορούμενος τηρούσε την δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας στην εν λόγω Λεωφόρο από Γεροσκήπου προς Πάφο και ο Μ.Κ. 3 οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής KRR 650 στην ίδια Λεωφόρο αλλά με αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος εισήλθε στην διασταύρωση της εν λόγω Λεωφόρου με την οδό Αγίων Πέντε με σκοπό να εισέλθει δεξιά στην οδό Αγίων Πέντε αφού ο φωτεινός σηματοδότης του επέτρεπε να το πράξει διότι ήταν αναμμένο το πράσινο βέλος δεξιά. Στην εν λόγω διασταύρωση και την ίδια στιγμή, εισήλθε ο παραπονούμενος ενώ δεν δικαιούτο, διότι δεν του το επέτρεπε ο φωτεινός σηματοδότης να το πράξει σε εκείνο το σημείο διότι έτσι απέκοψε την πορεία του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος υπό τις περιστάσεις οδηγούσε ως ένας συνετός οδηγός. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε αμελώς και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο