Δημοκρατία ν. Κώστα Χριστοδούλου, Αρ. Υπόθεσης 5797/13, 24/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2013:10 ΣΤΟ MONIMO KAKOYΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Μ. Ματθαίου, Α.Ε.Δ. Δ.Ι. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 5797/13 Δημοκρατία ν. Κώστα Χριστοδούλου, από την Τραχυπέδουλα Κατηγορούμενου - - - - - - - - - - - - - - 24.5.2013 Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Χ"Kύρου Κατηγορούμενος παρών, γι' αυτόν: κα Ε. Γεωργιάδου Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι την 5.5.2013 στην Τραχυπέδουλα της Πάφου με τη χρήση μαχαιριού προκάλεσε παράνομα βαριά σωματική βλάβη στην Sevdalina Bozukova Miladinova (Κατηγορία 2). Η σχέση κατηγορούμενου και παραπονούμενης μπορεί να χαρακτηριστεί ιδιάζουσα. Η παραπονούμενη, μητέρα έξη παιδιών, κατάγεται από τη Βουλγαρία και το Δεκέμβριο του 2011 αφίχθηκε στην Κύπρο για να εργαστεί ως οικιακή βοηθός στην κατοικία του κατηγορούμενου. Παρέμεινε στην κατοικία του μόνο για δύο μέρες και στη συνέχεια εργάστηκε για άλλο πρόσωπο υπό συνθήκες που προδήλως δεν την ικανοποιούσαν. Έτσι επέστρεψε στην κατοικία του κατηγορούμενου. Μεταξύ τους δημιουργήθηκε ερωτικός δεσμός και συζούσαν υπό αυτό το καθεστώς. Ο κατηγορούμενος δεν της κατέβαλε μισθό και αμφότεροι συντηρούνταν από επίδομα ανικανότητας που λάμβανε ο κατηγορούμενος. Η σχέση του κατηγορούμενου με την παραπονούμενη ήταν προβληματική με το στοιχείο της αντιπαράθεσης να δεσπόζει. Σύμφωνα με τη θέση της Υπεράσπισης, που δεν αμφισβητήθηκε, η συμπεριφορά της παραπονούμενης προς τον κατηγορούμενο ήταν επιθετική και ανάρμοστη. Η παραπονούμενη φωνασκούσε στον κατηγορούμενο, έκανε σκηνές ζηλοτυπίας και εξύβριζε τον ίδιο και την οικογένεια του ιδιαίτερα την εν διαστάσει σύζυγο και τα παιδιά του. Απειλές και υβρισίες από την παραπονούμενη προς τον κατηγορούμενο γίνονταν και στην παρουσία τρίτων. Το καλοκαίρι του 2012 ο κατηγορούμενος κατήγγειλε πως η παραπονούμενη του είχε επιτεθεί και τον μαχαίρωσε με στιλέτο στο στήθος και στα χέρια. Η παραπονούμενη είχε τότε συλληφθεί από την αστυνομία ενώ ο κατηγορούμενος είχε νοσηλευτεί στο νοσοκομείο Πάφου. Όμως τα ξαναβρήκαν μεταξύ τους και η σχέση τους συνεχίστηκε στην ίδια προβληματική βάση. Η παραπονούμενη πίεζε τον κατηγορούμενο να την νυμφευθεί και εξέβραζε δυσφορία που ο κατηγορούμενος δεν είχε ακόμα πάρει διαζύγιο από τη σύζυγο του. Η παραπονούμενη είχε ανακοινώσει στον κατηγορούμενο πως ήταν έγκυος από αυτόν. Μάλιστα πως τον Ιανουάριο του 2013 γέννησε τα δίδυμα παιδιά του. Ο κατηγορούμενος ουδέποτε τα είδε. Η παραπονούμενη ανέφερε στο Γραφείο Ευημερίας που ενεπλάκηκε πως πράγματι είχε γεννήσει, θέση που αναίρεσε στην αστυνομία. Ο κατηγορούμενος δηλώνει ότι παρατήρησε πως η παραπονούμενη ήταν εγκυμονούσα, μας λέχθηκε όμως από τη δικηγόρο του πως η παραπονούμενη ήταν παχουλή και έτσι, αν ήταν πράγματι έγκυος ή όχι δεν ήταν κάτι το πρόδηλο. Έχουμε την εντύπωση πως η παρέμβαση των διαφόρων υπηρεσιών του κράτους θα μπορούσε να ήταν πιο διερευνητική και αποφασιστική. Αφέθηκε σε εκκρεμότητα και αδιευκρίνιστο ένα πολύ σοβαρό ζήτημα το οποίο κρατούσε σε αγωνία και ανησυχία τον κατηγορούμενο και ενίοτε χρησιμοποιείτο από την παραπονούμενη ως μοχλός πίεσης εναντίον του. Πότε του έλεγε πως τα «νεογέννητα» ήταν στην Πάφο και πότε πως τα είχε στείλει στη Βουλγαρία. Τον απειλούσε δε πως θα έφευγε και αυτή για τη Βουλγαρία και πως δεν θα έβλεπε ποτέ τα «νεογέννητα». Ο κατηγορούμενος προέβηκε σε καταγγελίες παραπόνου εναντίον της παραπονούμενης για επιθέσεις από την τελευταία στην αστυνομία και στο Γραφείο Ευημερίας είκοσι φορές. Η τελευταία αφορούσε χρονικά μια εβδομάδα πριν το επίδικο περιστατικό όταν κατήγγειλε πως η παραπονούμενη τον απείλησε με μαχαίρι. Η παραπονούμενη συνελήφθηκε και κατά τη σύλληψη της αντιστάθηκε και «τραυμάτισε» τόσο τον κατηγορούμενο όσο και τον αστυνομικό. Ο κατηγορούμενος ουδέποτε στο παρελθόν χρησιμοποίησε βία κατά της παραπονούμενης. Το πρωί της 5.5.2013, ημέρα του Πάσχα, κατηγορούμενος και παραπονούμενη είχαν έντονη λογομαχία επ' αφορμή οικονομικού ζητήματος που διήρκεσε περίπου μισή ώρα μέχρι που αφίχθηκε στην κατοικία τους ο πατέρας του κατηγορούμενου για να τους προσκαλέσει στο πασχαλινό τραπέζι. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την πρόσκληση αναφέροντας ότι θα μετέβαινε στον Κύκκο με την παραπονούμενη. Η παραπονούμενη ανταποκρίθηκε πως δεν προτίθετο να πάει μαζί του και πως θα αναχωρούσε για την πατρίδα της. Ζήτησε, μάλιστα, από τον κατηγορούμενο να της επιστρέψει €195 που είχε πάρει παλαιότερα από τη τσάντα της. Η παραπονούμενη έβαλε τη τσάντα της στον ώμο και στο άλλο χέρι πήρε μια νάιλον τσάντα με ρούχα. Στο σημείο αυτό ο κατηγορούμενος πήρε από το τραπέζι ένα μαχαίρι οικιακής χρήσης, μυτερό με λεπίδα μήκους 18 εκατοστών και κινήθηκε προς την παραπονούμενη επιφέροντας της δύο μαχαιριές. Η παραπονούμενη εξήλθε της κατοικίας καλώντας σε βοήθεια και συγγενείς του κατηγορούμενου από παρακείμενη οικία προσέτρεξαν και με πετσέτα προσπάθησαν να σταματήσουν την αιμορραγία της. Παράλληλα κάλεσαν ασθενοφόρο και την αστυνομία. Ο κατηγορούμενος παρέμεινε στην κατοικία του μέχρι την άφιξη της αστυνομίας. Υπόδειξε το μαχαίρι που είχε χρησιμοποιήσει και αυτό περισυλλέχθηκε ως τεκμήριο. Κατά τη σύλληψη του ανέφερε: «Έτο δαμέ το μαχαίρι, εκράταν το να μου το μπήξει, άρπαξα της το και έμπηξα της το». Το αδίκημα που παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρό και τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι και επτά χρόνια ή και πρόστιμο. Αναφέρεται στην Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ.248 ότι η προβλεπόμενη από το νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και τούτο είναι στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη την πρόθεση του νομοθέτη όπως φανερώνεται στις ποινές που προβλέπει ο νόμος αλλά και τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης συμπεριλαμβανομένων και των προσωπικών περιστάσεων κάθε κατηγορούμενου. Στην νομολογία υπάρχουν πολλές υποθέσεις που αφορούν αδικήματα πρόκλησης βλάβης σε άλλο πρόσωπο με τη χρήση μαχαιριού. Οι ποινές που υιοθετήθηκαν ποικίλουν ανάλογα με τα περιστατικά των υποθέσεων. Θα το θεωρούσαμε αποπροσανατολιστικό στο να αναφερθούμε στην πληθώρα των αποφάσεων για να καταδείξουμε το μέτρο. Προτιμούμε να επικεντρωθούμε στις ιδιαιτερότητες της υπόψη περίπτωσης. Ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε, αναφορικά με το επίδικο περιστατικό, ακόμα μια κατηγορία κατά παράβαση του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (Κατηγορία 1) η οποία έχει διακοπεί και απορριφθεί. Είναι πρόσφορη η αντιπαραβολή της απορριφθείσας κατηγορίας με αυτή που παραδέχτηκε ο κατηγορούμενος ώστε να γίνει κατανοητή η εγκληματική πρόθεση που εμπεριέχεται στην παραδοχή του. Για να συντελεστεί το αδίκημα του άρθρου 228(α) απαιτείται ο κατηγορούμενος να είχε σκοπό την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης στον παραπονούμενο. Απαιτείται δηλαδή πρόθεση να επιφέρει το αποτέλεσμα της βαριάς σωματικής βλάβης. Τέτοια πρόθεση δεν είναι συστατικό στοιχείο του αδικήματος του άρθρου 231. Ότι απαιτείται είναι στοιχειοθέτηση πως η ενέργεια ήταν ηθελημένη. Αρκεί δηλαδή ο κατηγορούμενος συνειδητά να διενήργησε την παράνομη πράξη που επέφερε τη βλάβη (βλ. Archbold Criminal Pleading, Evidence and Practice, 36η έκδοση, παραγρ. 2667, σελ.991). Το αποτέλεσμα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης τεκμηριώνει το αδίκημα, είτε η πρόκληση τέτοιας βλάβης ήταν προβλεπτό από τον κατηγορούμενο ότι πιθανόν να συνέβαινε από την πράξη του, είτε αυτός ήταν αδιάφορος κατά πόσο τέτοια βλάβη θα συνέβαινε ή ακόμα και αν τέτοια βλάβη ήταν απομακρυσμένο ή απίθανο να συμβεί. Οι επιπτώσεις στην υγεία του θύματος είναι ένας ακόμα παράγοντας που επιδρά στην οριοθέτηση της σοβαρότητας του εγκλήματος και όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Πισκόπου ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ.342, στη σελ.352: «Τα αποτελέσματα της βίας και της εγκληματικής δράσης, γενικά, σχετίζονται άμεσα με τη σοβαρότητα του συγκεκριμένου εγκλήματος. Οι συνέπειες εγκλήματος βίας στο θύμα άπτονται άμεσα αυτού τούτου του εγκλήματος και συνιστούν μια από τις παραμέτρους, που προσδιορίζουν τη σοβαρότητά του. Μόνο όπου οι συνέπειες, που επιφέρει το έγκλημα στον παραπονούμενο, δεν είναι προβλεπτές, μειώνεται η σημασία τους στον προσδιορισμό της σοβαρότητας του εγκλήματος. Στην προκειμένη περίπτωση, οι συνέπειες της βίας ήταν και προβλεπτές και το άμεσο αποτέλεσμα της βίας που ασκήθηκε.» Στο νοσοκομείο Πάφου όπου μεταφέρθηκε, έγινε στην παραπονούμενη αξονική τομογραφία θώρακα και κοιλιάς και διαπιστώθηκε πως αυτή έφερε εκτεταμένο αιμάτωμα στο ήπαρ με συνοδό ενεργό αιμορραγία και συλλογή αίματος στην άνω κοιλία. Η παραπονούμενη έφερε τρία θλαστικά τραύματα. Ένα υποθήλεα αριστερά, ένα υπομαστικά και ένα παραστερνικά μήκους 2 ½, 3 και 2 ½ εκατοστών. Τα τρία θλαστικά τραύματα είχαν προκληθεί από δύο μαχαιριές. Η μια ήταν επιφανειακή και εισήλθε και εξήλθε του δέρματος χωρίς να προχωρήσει σε βάθος. Η άλλη μαχαιριά ήταν αυτή που προχώρησε εις βάθος και έπληξε το ήπαρ. Ακολούθησε διερευνητική λαπαροτομή και διαπιστώθηκε πως υπήρχε τραυματισμός στο ήπαρ σε βάθος 8 - 10 εκατοστά. Η παραπονούμενη παρέμεινε στο νοσοκομείο για περίοδο δύο βδομάδων. Δεν θα παραμείνει κατάλοιπο στην υγεία της πέραν από τις ουλές των θλαστικών τραυμάτων και το σημάδι στην τομή της επέμβασης. Ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε μυτερό και αιχμηρό μαχαίρι με πολύ μεγάλη λεπίδα και, με τουλάχιστο τη μια μαχαιριά, έπληξε την παραπονούμενη με τέτοιο τρόπο ώστε το μαχαίρι να εισχωρήσει σε βάθος και να πλήξει ζωτικό όργανο. Επέδειξε μεγάλη αδιαφορία για την υγεία της παραπονούμενης και η βλάβη η οποία προκλήθηκε στην τελευταία ήταν προβλεπτό ότι πιθανόν να συνέβαινε και καθόλου απομακρυσμένο ήταν να συμβεί. Αντίθετα είναι ευτυχής συγκυρία που η παραπονούμενη ανάρρωσε κατά τρόπο ώστε να μην παραμείνουν σε αυτή κατάλοιπα. Εισηγήθηκε η δικηγόρος του κατηγορούμενου πως ενυπάρχει στην περίπτωση ισχυρό το στοιχείο της πρόκλησης. Η έννοια της πρόκλησης περιγράφεται στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Αεροπόρου
(1997)2 Α.Α.Δ.17, 23: «Η έννοια της πρόκλησης όπως είναι γνωστή στο κοινό δίκαιο, περιγράφεται στην κλασσική, καθώς χαρακτηρίστηκε, καθοδήγηση του Devlin J. στην Duffy [1949]1 All E.R.932. Έχει ως εξής: Πρόκληση είναι κάποια πράξη ή σειρά πράξεων που γίνονται από το (θύμα) προς τον κατηγορούμενο, οι οποίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν σε οποιοδήποτε λογικό πρόσωπο, και πράγματι προκαλούν στον κατηγορούμενο, μια ξαφνική και προσωρινή απώλεια αυτοελέγχου, καθιστώντας τον κατηγορούμενο τόσο υποκείμενο στην οργή, ώστε, προς στιγμή, αυτός να μην είναι κύριος της σκέψης του.» Αποδεχόμαστε την εισήγηση της Υπεράσπισης. Προκύπτει πως ο κατηγορούμενος δεν προμελέτησε το αδίκημα που διέπραξε. Οι περιστάσεις, όσα δηλαδή είχαν προηγηθεί, τον οδήγησαν ώστε να απωλέσει τον αυτοέλεγχο του και σε μια έκρηξη θυμού να πάρει το μαχαίρι που δυστυχώς έτυχε να βρίσκεται πάνω στο τραπέζι και να πλήξει την παραπονούμενη (βλ. Adelin Ion v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 202/2012 ημερ. 25.1.2013). Εισηγήθηκε η δικηγόρος του κατηγορούμενου πως προς τούτο επέδρασε και το γεγονός πως ο κατηγορούμενος είχε πριν το επίδικο περιστατικό καταναλώσει μικρή ποσότητα αλκοόλης. Μας παρέπεμψε στις Pernell κ.α. ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2)
(1998)2 Α.Α.Δ. 417 και Μωϋσίδης ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 34 όπου αναφέρεται πως η επήρεια του ποτού είναι παράγοντας ο οποίος λαμβάνεται υπόψη και πως στο βαθμό που η μέθη αμβλύνει τον αυτοέλεγχο και η χαλαρότητα που επιφέρει επιδρά στις πράξεις του παραβάτη, μπορεί να προσμετρήσει ως ελαφρυντικός παράγοντας νοουμένου ότι η κατανάλωση αλκοόλ δεν έχει ως λόγο τη διευκόλυνση της υλοποίησης απόφασης για τη διάπραξη του εγκλήματος. Δεν είναι η εισήγηση της Υπεράσπισης πως ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κατάσταση μέθης, όμως μπορούμε να λάβουμε υπόψη πως η τυχαία κατανάλωση της όποιας ποσότητας αλκοόλης μπορεί να συνέτεινε και αυτή στην πραγματική απώλεια αυτοελέγχου του κατηγορούμενου. Ανέφερε ακόμα η δικηγόρος Υπεράσπισης πως ο κατηγορούμενος έχει ψυχική διαταραχή με καταθλιπτική σημειολογία, γεγονός που επίσης λαμβάνουμε υπόψη. Ο κατηγορούμενος υπήρξε συνεργάσιμος με τις ανακριτικές αρχές. Παρέμεινε στο χώρο του εγκλήματος αναμένοντας την άφιξη της αστυνομίας και παραδέχτηκε πως ήταν αυτός που μαχαίρωσε την παραπονούμενη, υποδεικνύοντας και το μαχαίρι που χρησιμοποίησε. Είναι γεγονός πως υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης δεν είχε ουσιαστική επιλογή όμως, ακόμα και σε αυτές τις περιπτώσεις η συνεργασία έχει τη σημασία της και πρέπει να αμείβεται με το να αντανακλάται ανάλογα στην ποινή. Στην προκειμένη περίπτωση αναδεικνύει και την άμεση μεταμέλεια του κατηγορούμενου για την πράξη του. Λαμβάνουμε ακόμα υπόψη την ενώπιον μας παραδοχή του κατηγορούμενου η οποία έγινε πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και σύντομα μετά τη διάπραξη του αδικήματος. Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη, όχι όμως την αποκλειστική συνάρτηση της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη (βλ. Evagorou v. The Police
(1971)2 C.L.R.194). Στην υπόθεση Σωκράτους ν. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ.132 λέχθηκε πως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του εγκλήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής. Στα πιο πάνω πλαίσια λαμβάνομε υπόψη τις προσωπικές του περιστάσεις όπως εμφαίνονται στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας (Τεκμήριο Α) που ετοιμάστηκε για το πρόσωπο του και αναπτύχθηκαν από την ευπαίδευτη δικηγόρο του και παλαιότερη γνωμοδότηση αναφορικά με την ψυχική του υγεία (Τεκμήριο Β). Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 57 ετών. Στο ατομικό του ιστορικό αναφέρεται πως φοίτησε μέχρι τη Β' τάξη του Λυκείου και στη συνέχεια εγγράφηκε στη Τεχνική Σχολή Αμμοχώστου στον Κλάδο των Ξενοδοχειακών χωρίς όμως να ολοκληρώσει τη φοίτηση του. Το 1977 σε ηλικία 21 ετών νυμφεύθηκε την Αγγέλα Φιλίππου από την Πάχνα όπου και εγκαταστάθηκε αποκτώντας τρία παιδιά, το μικρότερο ηλικίας 28 ετών σήμερα. Ο γάμος διαλύθηκε το 1994, και ο κατηγορούμενος διατηρεί έκτοτε καλή σχέση τόσο με την πρώην σύζυγο όσο και τα παιδιά του. Το 2005 νυμφεύθηκε εκ νέου με το γάμο να διαρκεί μόνο πέντε μήνες και να διαλύεται, σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, λόγω οικονομικών διαφορών. Μέχρι το 2000 ο κατηγορούμενος ασχολείτο με τη γεωργία, είχε όμως σοβαρό ατύχημα με το τρακτέρ του και του παρέμειναν κατάλοιπα. Αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα σπονδύλου ενώ πάσχει και από χρόνιο αλκοολισμό. Έχει κριθεί ανίκανος για εργασία και είναι λήπτης δημοσίου βοηθήματος από το 2004. Από το Φεβρουάριο του 2012 μέχρι και την ημερομηνία του επιδίκου περιστατικού συζούσε με την παραπονούμενη σε ενοικιαζόμενη κατοικία στην Τραχυπέδουλα. Αναφέρεται πως κατά διαστήματα είχαν μεταξύ τους προβλήματα με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να την διώχνει από την κατοικία. Σύντομα συμφιλιώνονταν και η παραπονούμενη επέστρεφε, ωστόσο τα προβλήματα επαναλαμβάνονταν. Ο κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Στην Morris
(1988)9 Cr. App.R.(S.) 528 μειώθηκε η ποινή φυλάκισης 30 μηνών που είχε επιβληθεί στην εφεσείουσα σε δύο χρόνια από τα οποία οι έξη μήνες με αναστολή. Η εφεσείουσα, 36 ετών, είχε καταδικαστεί μετά από ακρόαση για τον τραυματισμό με πρόθεση την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης του ανδρός με τον οποίο συζούσε. Υπήρχε ένταση στη σχέση τους που είχε φτάσει στο αποκορύφωμα της. Η εφεσείουσα δεχόταν ψυχιατρική αρωγή και λάμβανε ηρεμιστικά φάρμακα. Την ημέρα του επεισοδίου είχε πληροφορηθεί πως ο σύντροφος της είχε φλερτάρει γειτόνισσα τους και γι' αυτό η εφεσείουσα είχε αναστατωθεί πολύ. Όταν ο σύντροφος της επέστρεψε στο σπίτι και αφού οι εξηγήσεις του δεν ήταν ικανοποιητικές η εφεσείουσα που είχε καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ και είχε πάρει και ηρεμιστικά τον κτύπησε με μαχαίρι καθώς αυτός ξάπλωνε στο κρεβάτι. Το μαχαίρι έκοψε μία παγίδα και διείσδυσε στον πνεύμονα. Χαρακτηρίστηκε ως ευτυχής συγκυρία το γεγονός πως ο παραπονούμενος δεν έχασε τη ζωή του και απολύθηκε από το νοσοκομείο σε δύο βδομάδες. Η υπόθεση ήταν σοβαρότερη αφού υπήρχε το στοιχείο της πρόθεσης πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης. Την επιλέξαμε για να αναφερθούμε σε αυτή για τις παρατηρήσεις του Αγγλικού εφετείου κατά την επιλογή της αρμόζουσας ποινής. Αναφέρθηκε πως υπάρχουν υποθέσεις σοβαρής βίας που μπορούν να χαρακτηριστούν ως μεμονωμένες («one-off»), όπου το Δικαστήριο δεν είναι κατ' ανάγκη υποχρεωμένο να επιβάλει την ποινή που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν κατάλληλη αν το Δικαστήριο προσέγγιζε το ζήτημα αυστηρά και σύμφωνα με την αποδεχτή ταρίφα («tariff»). Κρίθηκε πως μπορούσε να ακολουθηθεί επιεικής προσέγγιση στη βάση του ότι δεν ήταν πιθανόν να επαναληφθεί το αδίκημα, η επιβληθείσα ποινή δεν θα επενεργούσε αποτρεπτικά για άλλους και το γεγονός ότι το αδίκημα προέκυψε μετά από μια περίοδο οξείας έντασης των εμπλεκομένων. Οι περιστάσεις της υπόθεσης αναδεικνύουν ελαφρυντικά, το δεσπόζον όμως στοιχείο είναι η φύση του αδικήματος που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Το μαχαίρωμα άλλου προσώπου σε τέτοιο σημείο του σώματος του είναι ζήτημα τόσο σοβαρό που η αντιμετώπιση του από την δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι άλλη από την τιμωρία του σε ποινή φυλάκισης. Οι μετριαστικές περιστάσεις που αποδεχθήκαμε, οι προσωπικές περιστάσεις και το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου επενεργούν ως προς το εύρος της ποινής που θα επιβληθεί όχι όμως ως προς το είδος της. Καταλήξαμε πως η αρμόζουσα ποινή για τον κατηγορούμενο είναι αυτή της φυλάκισης και τούτο έχοντας υπόψη ότι αυτή επιβάλλεται μόνο εκεί όπου οιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής. Επιβάλλεται στον κατηγορούμενο στην Κατηγορία 2 ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Η έκτιση της ποινής θα άρχεται από 5.5.2013 που ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε και τέθηκε υπό κράτηση. Τα τεκμήρια με αύξον αριθμό 1, 2, 3, 7, 8, 9, 12, 13, 14 και 20 στον κατάλογο τεκμηρίων κατάσχονται και να καταστραφούν. Τα υπόλοιπα τεκμήρια να επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. (Υπ.) ........... Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Ματθαίου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Δ. Κίτσιος, Ε.Δ. /ΜΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο