ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΟΥΛΙΔΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 4427/11, 29/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4427/11 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ Κατηγορούσα αρχή εναντίον ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΟΥΛΙΔΗΣ Κατηγορουμένης ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29/5/2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την κατηγορούσα αρχή: κα Ευαγγελία Μανώλη Για τον κατηγορούμενο: κος Αλέξανδρος Αλεξάνδρου Κατηγορούμενος : παρών ---------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της αμελούς οδήγησης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τους νόμους 166/87, 80
(1)/2000, 5
(1)/2010, 8
(1)/2010 και την ΚΔΠ 312/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 24/5/2010 στην οδό Αγαπήνορος στην Πάφο, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΗΖ 662 χωρίς την δέουσα προσοχή και φροντίδα και προκάλεσε δυστύχημα. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο αστ. 2970 κ. Ματθαίος Ματθαίου. Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, κατέθεσε και υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο
- Στην κατάθεση του αναφέρει ότι υπηρετεί στην αστυνομική διεύθυνση Πάφου και είναι τοποθετημένος στο τμήμα τροχαίας στον κλάδο διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων από το
- Την 24/5/2010 και ώρα 06:00, επισκέφθηκε μαζί με τον αστ. 2521 Μ. Μιχαήλ την σκηνή τροχαίου δυστυχήματος που έγινε την ίδια ημέρα και περί ώρα 05:40 στην οδό Αγαπήνορος στην Πάφο με ενεχόμενο όχημα το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΗΗΖ 662 που οδηγούσε ο κατηγορούμενος και την πεζή Γκιούλη Δελιμπαλτίδου από την Γεωργία κάτοικος Πάφου. Φθάνοντας στην σκηνή του δυστυχήματος, βρήκε τον κατηγορούμενο να είναι παρών και το αυτοκίνητο που οδηγούσε να βρίσκεται στην τελική του θέση. Η πεζή απουσίαζε από την σκηνή καθώς τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο γενικό νοσοκομείο Πάφου για εξετάσεις. Έλεγξε μαζί με τον αστ. 2521 προσεκτικά την σκηνή του δυστυχήματος αρχίζοντας από τα βόρεια προς νότια. Ακολούθως ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος στην παρουσία του κατηγορουμένου και τοποθέτησε σε αυτό όλη την πραγματική αλήθεια, ως η έκφραση του. Μεταξύ άλλων τοποθέτησε σε αυτό με το γράμμα Χ το σημείο που κτύπησε την πεζή το αυτοκίνητο σύμφωνα με την υπόδειξη του κατηγορουμένου, ως επίσης και την τελική θέση. Στην συνέχεια υπέδειξε και εξήγησε το πρόχειρο σχέδιο στον κατηγορούμενο και αφού συμφώνησε πλήρως με αυτό ως ορθό, το υπόγραψε στην παρουσία του. Επίσης υπέβαλε τον κατηγορούμενο σε προκαταρκτικό έλεγχο άλκοτεστ με μηδενική ένδειξη. Από το δυστύχημα τραυματίστηκε η πιο πάνω αναφερόμενη πεζή η οποία αφού μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο γενικό νοσοκομείο Πάφου, λόγω της κρίσιμης κατάστασης της μεταφέρθηκε στο γενικό νοσοκομείο Λευκωσίας. Το ενεχόμενο αυτοκίνητο υπέστηκε ελαφριές υλικές ζημιές. Στις 25/5/2010 στην τροχαία Πάφου και μεταξύ των ωρών 08:00 - 09:00 έλαβε γραπτή ανακριτική κατάθεση και κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο σχετικά με το επίδικο ατύχημα και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και τον πληροφόρησε για το αδίκημα που εξετάζει εναντίον του απάντησε <<ότι είχα να πω το είπα στην κατάθεση μου>>. Στην συνέχεια πήρε 8 φωτογραφίες από το ενεχόμενο αυτοκίνητο. Την 18/7/2010 στο φωτογραφικό τμήμα του αρχηγείου αστυνομίας, από τα αναλλοίωτα αρνητικά που έχει στην κατοχή του, έκανε φωτογραφικές μεγεθύνσεις των φωτωγραφιών που πήρε σχετικά με το επίδικο ατύχημα, τις έδεσε σε βιβλιάριο και στο πίσω του μέρος πρόσθεσε αναλυτικό πίνακα. Το δυστύχημα έγινε κατά την διάρκεια της ημέρας, ο καιρός ήταν αίθριος και η άσφαλτος στεγνή και καθαρή. Έγινε εντός κατοικημένης περιοχής όπου το ανώτατο όριο ταχύτητας είναι 50 ΧΑΩ, ο δρόμος αποτελεί κύρια οδική αρτηρία και η τροχαία κίνηση την ώρα εκείνη ήταν πολύ αραιή. Κατέθεσε ως τεκμήριο 2 το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του επίδικου ατυχήματος το οποίο ετοίμασε ο ίδιος, λέγοντας ότι το επίδικο ατύχημα έλαβε χώρα την 5:40 π.μ, ως επίσης κατέθεσε το τεκμήριο 3 το οποίο είναι το συμμετρικό σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος το οποίο επίσης ετοιμάστηκε από τον ίδιο και που σύνταξε με βάση τις μετρήσεις που έκανε στην σκηνή του δυστυχήματος. Κατέθεσε επίσης ο μάρτυρας το τεκμήριο 4 το οποίο αποτελεί την γραπτή κατάθεση του κατηγορουμένου και ως τεκμήριο 5 την γραπτή κατηγορία που απαγγέλθηκε στον κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας υιοθέτησε τα ευρήματα και τις μετρήσεις των δύο σχεδίων που ετοίμασε. Ως προς τα προσόντα του αναφορικά με την διερεύνηση ατυχημάτων, ανέφερε ότι είναι ειδικός φωτογράφος της αστυνομίας, έτυχε εκπαίδευσης στην αστυνομική ακαδημία Κύπρου στην σκιαγράφηση και διερεύνηση ατυχημάτων επί κλίμακος. Το ατύχημα έχει γίνει σύμφωνα με τον κατηγορούμενο η ώρα 5:40 π.μ, ο φωτισμός στο σημείο όπου έγινε το ατύχημα υπήρχε αρκετό φως της ημέρας και ουσιαστικά επικρατούσαν καλές καιρικές συνθήκες, κατέθεσε δε ως τεκμήριο 6 δέσμη αποτελούμενη από 8 φωτογραφίες. Στην σκηνή του δυστυχήματος δεν υπήρχαν οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες που να επηρεάζουν την οδήγηση ενός οχήματος εντός του δρόμου. Διευκρίνησε ότι με την φράση ΄΄αρκετό φως της ημέρας΄΄ εννοεί ότι δεν χρειάζονταν φώτα οδήγησης οχήματος εκείνην την ώρα, υπήρχε αρκετός φωτισμός της ημέρας και δεν επιβαλλόταν η χρήση φώτων. Κατέθεσε ο μάρτυρας το τεκμήριο Α για αναγνώριση, το οποίο παρέμεινε ως τέτοιο, το οποίο είναι ωρολόγιο πρόγραμμα το οποίο είναι αναρτημένο στον αστυνομικό σταθμό. Διευκρινίζοντας τι εννοεί με την φράση ότι δεν υπήρχαν συνθήκες που να επηρεάζουν, ανέφερε ότι εννοούσε συνθήκες όπως ομίχλη που να συνέτειναν στον επηρεασμό της οδήγησης ενός οχήματος από έναν οδηγό. Κατά την άφιξη του στην σκηνή του ατυχήματος, η τροχαία κίνηση ήταν σχεδόν ανύπαρκτη από διερχόμενα οχήματα, ο δρόμος ήταν καθαρός και δεν είχε φυσικά εμπόδια ή οχήματα στις εκεί οδούς που να περιόριζαν την ορατότητα του οδηγού. Διευκρινίζοντας τι εννοεί με τον όρο φυσικά εμπόδια, ανέφερε ότι εννοεί κλαδιά, ανθρώπους ή οτιδήποτε άλλο. Σύμφωνα με την μαρτυρία που έχει συλλεχθεί για το επίδικο ατύχημα, υπήρχε αριθμός ατόμων, εργάτες στην αριστερή πλευρά του δρόμου σύμφωνα με την πορεία του κατηγορουμένου, έξω ακριβώς από την φρουταρία ΄΄ ο κήπος της Εδέμ΄΄ την οποία και υπέδειξε στο τεκμήριο 3 με το γράμμα Φ. Το σημείο σύγκρουσης επί του τεκμηρίου 3, βρίσκεται στην δεξιά λωρίδα σύμφωνα με την πορεία του κατηγορουμένου σε απόσταση 2,80 μέτρων από την άκρη της δεξιάς πλευράς του δρόμου. Το πλάτος του δρόμου όπου έγινε το ατύχημα είναι 8,60 μέτρα, κάθε λωρίδα κυκλοφορίας δεν έχει άσπρη διακεκομμένη ή συνεχής γραμμή που να καθορίζει την κάθε λωρίδα του δρόμου, η δε μέση του δρόμου βρίσκεται στα 4,30 μέτρα. Το πλάτος του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου είναι 1,70 μέτρα. Κατέληξε στο σημείο σύγκρουσης Χ με βάση την υπόδειξη του κατηγορουμένου με το οποίο συμφώνησε και ο ίδιος επειδή είναι και το κατά προσέγγιση ορθό σύμφωνα με την τελική θέση του αυτοκινήτου του κατηγορουμένου. Δεν έχει εντοπίσει άλλα ευρήματα στην σκηνή, η τελική θέση του αυτοκινήτου βρίσκεται πάνω από το σημείο σύγκρουσης, διότι μετά το κτύπημα που δέχθηκε η πεζή από το αυτοκίνητο, αυτό προχώρησε πιο κάτω. Η απόσταση που διένυσε η πεζή στην οδό Αγαπήνορος μέχρι το σημείο όπου κτυπήθηκε, είναι 2,80 μέτρα, η δε πορεία της σκιαγράφεται με το βέλος Β στο τεκμήριο 3 και για αυτήν την πορεία υπάρχει ακόμα μια ανεξάρτητη μάρτυρας, όπως την χαρακτήρισε, η οποία στην κατάθεση της ανέφερε την πορεία της πεζής και απο αυτήν την μάρτυρα έλαβε κατάθεση. Στην σκηνή δεν εντοπίστηκαν άλλα ευρήματα όπως π.χ. ίχνη τροχοπέδησης, προφανώς λόγω της χαμηλής ταχύτητας που οδηγούσε ο κατηγορούμενος. Η ορατότητα που είχε ο κατηγορούμενος σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης Χ εντός της οδού Αγαπήνορος είναι γύρω στα 150 μέτρα και από τις δύο κατευθύνσεις. Η πεζή Γκιούλη Δελιμπαλτίδου που κτυπήθηκε, δεν έδωσε κατάθεση διότι αμέσως μετά το ατύχημα μεταφέρθηκε στο γενικό νοσοκομείο Πάφου και μετά λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης της στο γενικό νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου έμεινε για αρκετό διάστημα και σύμφωνα με έκθεση του γιατρού παρουσίαζε αφασία εκπομπής και δεν μπορούσε σύμφωνα με τον γιατρό να δώσει γραπτή κατάθεση στην αστυνομία. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, η πεζή κτυπήθηκε με το δεξιό μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου, όπως φαίνεται καλύτερα στις φωτογραφίες 7 και 8 του τεκμηρίου
- Η οδός Αγαπήνορος είναι δρόμος ευθύς και επίπεδος και τόσο στην δεξιά, όσο και στην αριστερή πλευρά του δρόμου υπάρχουν πεζοδρόμια, στην αριστερή πλευρά του δρόμου ως η πορεία του κατηγορουμένου, το πεζοδρόμιο έχει πλάτος 1,80 μέτρα και στην δεξιά πλευρά ως η πορεία του κατηγορουμένου το πλάτος του πεζοδρομίου είναι 1,20 μέτρα. Στην δεξιά πλευρά του δρόμου ως η πορεία του κατηγορουμένου υπήρχε πάροδος, ήτοι η οδός Πηνελόπης, η εκεί περιοχή είναι κατοικημένη, κατά την άφιξη του στην σκηνή δεν υπήρχαν οποιαδήποτε σταθμευμένα οχήματα αριστερά και δεξιά του δρόμου. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι η τροχαία κίνηση κατά την ώρα του ατυχήματος σύμφωνα και με τον κατηγορούμενο ήταν ανύπαρκτη, ένεκα της ώρας εκείνης και συνήθως η τροχαία κίνηση στην εν λόγω οδό είναι πολύ αραιή. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι κατά την άφιξη του στην σκηνή, υπήρχε ακόμα ένας αστυνομικός, ο αστ. 2472 Χριστάκης Παρασκευά, υπήρχε και άλλο περιπολικό της αστυνομίας και ο εν λόγω αστυφύλακας έφτασε στην σκηνή με υπηρεσιακό όχημα. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο εν λόγω αστυνομικός ήταν στο μέρος και σταματημένος πριν το ατύχημα σε παρακείμενο περίπτερο, ανέφερε ότι από ότι ξέρει ο εν λόγω αστυφύλακας είχε σταθμευμένο κοντά στο μέρος όπου έγινε το ατύχημα το πιο πάνω όχημα και υπέδειξε επί του τεκμηρίου 3 με το γράμμα Σ την θέση του εν λόγω οχήματος, εκφράζοντας άγνοια αν ήταν μέσα ή έξω στο δρόμο. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι το όχημα του πιο πάνω αστυνομικού ήταν σταθμευμένο επί της οδού Αγαπήνορος 10 μέτρα πριν το σημείο σύγκρουσης και παρέμεινε εκεί μέχρι την άφιξη του, ανέφερε ότι κατά την άφιξη του δεν είδε υπηρεσιακό όχημα εντός του δρόμου. Ο μάρτυρας δεν είδε πως έχει φύγει από το μέρος ο πιο πάνω αστυνομικός διότι ασχολείτο με την διερεύνηση του ατυχήματος. Ερωτώμενος γιατί δεν έχει αναζητήσει το περιπολικό που βρισκόταν στην σκηνή σύμφωνα με την κατάθεση του κατηγορουμένου, επανέλαβε την ίδια πιο πάνω θέση, λέγοντας επίσης ότι ο πιο πάνω αστυφύλακας, όπως είπε ο κατηγορούμενος, ήταν σε περίπτερο και έτρεξε προς το μέρος του για να ζητήσει βοήθεια από αυτόν και δεν χρειαζόταν ο μάρτυρας να ρωτήσει τον κατηγορούμενο διότι δεν υπήρχε στην οδό Αγαπήνορος περιπολικό και προφανώς αυτό βρισκόταν στην οδό Πριάμου, αλλά ούτε και ρώτησε τον αστυφύλακα που ήταν σταθμευμένο το όχημα. Υπέδειξε ο μάρτυρας επί του τεκμηρίου 3 με το γράμμα Π το περίπτερο για το οποίο γινόταν λόγος και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο χώρος του περιπτέρου βρίσκεται περίπου στο σημείο όπου αναγράφεται η οδός Αγαπήνορος στην δεξιά πλευρά ως η κατεύθυνση του κατηγορούμενου, ανέφερε ότι από ότι ξέρει, περίπτερο στην εν λόγω οδό υπάρχει στην συμβολή της οδού Αγαπήνορος με την οδό Πριάμου. Του υποβλήθηκε η θέση ότι ο πιο πάνω αστυφύλακας βρισκόταν 10 - 15 μέτρα πριν το σημείο σύγκρουσης και ο μάρτυρας επανέλαβε εκ νέου την θέση του. Ο μάρτυρας υποστήριξε την ορθότητα των όσων αναφέρονται στο τεκμήριο Α για αναγνώριση όταν του υποβάλλονταν θέσεις ότι όταν συνέβηκε το ατύχημα δεν είχε ανατείλει ο ήλιος και συνεπώς δεν υπήρχε ικανοποιητικό φως της ημέρας, αναφέροντας ταυτόχρονα ότι δεν ξέρει πότε ανέτειλε ή έδυσε ο ήλιος αλλά υπήρχε την ώρα του ατυχήματος ικανοποιητικό φως της ημέρας που επέτρεπαν την μη χρηση των φώτων του αυτοκινήτου, όπως έπραξε και ο ίδιος όταν μετέβηκε στην σκηνή. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνωρίζει εάν υπήρχαν άλλα οχήματα επί της οδού όταν έγινε το ατύχημα, ο κατηγορούμενος με βάση τα ευρήματα οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα και προφανώς εντός του ορίου ταχύτητας. Σύμφωνα με την Σάρα Μαναμαλίδου, υπήρχαν και άλλα άτομα που βρίσκονταν στην περιοχή για να πάνε στον χώρο εργασίας τους, κατά την άφιξη του στην σκηνή υπήρχαν και άλλα άτομα, στην συνέχεια ήρθε στον σταθμό η κόρη του θύματος και ανέφερε ότι η Σάρα Μαναμαλίδου βρισκόταν στο μέρος την ώρα του ατυχήματος και είδε πως έγινε το ατύχημα αλλά δεν ήρθε την ώρα που ήταν ο μάρτυρας στην σκηνή του ατυχήματος αλλά μετά από μια εβδομάδα. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα και ξαφνικά η πεζή σε μικρή απόσταση εισήλθε στον δρόμο και παρά την προσπάθεια του κατηγορουμένου να σταματήσει δεν αποφεύχθηκε η σύγκρουση λόγω της κοντινής απόστασης πεζής και αυτοκινήτου, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ήταν εντός του ορίου ταχύτητας αλλά εκτός της λωρίδας κυκλοφορίας του και αυτό είναι φανερό από την τελική θέση του αυτοκινήτου και είναι εμφανές ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα του στην άλλη λωρίδα κυκλοφορίας. Η πορεία του οχήματος την ώρα του ατυχήματος ήταν στην άλλη λωρίδα κυκλοφορίας, στο μέρος δεν υπήρχε διάβαση πεζών και δεν κοίταξε αν υπήρχε διάβαση πεζών σε διαφορετικό σημείο. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο κ. Μιχάλης Μιχαήλ. Ανέφερε ότι ασκεί το επάγγελμα του ειδικού νευρολόγου στην Κύπρο από το 2008 και κατέθεσε ως τεκμήριο 7 μια βεβαίωση που εξέδωσε στις 30/8/2010 για την πεζή που κτυπήθηκε στο επίδικο ατύχημα. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι στο εν λόγω πιστοποιητικό καταγράφει μόνο ένα από τα πολλά συμπτώματα από την νευρολογική εξέταση της ασθενούς, το οποίο είναι η αφασία εκπομπής, δηλαδή η ασθενής έχει δυσκολία στο να εκφραστεί, να βρει λέξεις και να ονομάσει αντικείμενα και κατά συνέπεια να δώσει νόημα στα λεγόμενα της. Πέραν από αυτό, υπάρχουν και άλλα ευρήματα από την νευρολογική εκτίμηση, απλώς αυτό και μόνο δυσκολεύει την ασθενή στο να δώσει κατάθεση στην αστυνομία και αυτός είναι ο λόγος που εξέδωσε αυτό το πιστοποιητικό. Την εν λόγω ασθενή την έχει δει αρκετές φορές, την παρακολουθεί από τις 17/6/2010, η τελευταία φορά που την έχει δει ήταν στις 13/8/2012 και η νευρολογική σημειολογία, τα συμπτώματα της ασθενούς παραμένουν τα ίδια σε σύγκριση περίπου με την εκτίμηση στις 17/6/2010 και συνεπώς η δυνατότητα της να δώσει κατάθεση παραμένει η ίδια. Επίσης ο μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 8 ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο εκδόθηκε από τον ίδιο, στο οποίο καταγράφονται κάποια στοιχεία αναφορικά με το ιατρικό ιστορικό, την νευρολογική εκτίμηση και το συμπέρασμα ότι η ασθενής είναι μόνιμα ανίκανη για εργασία. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι έχει αντιληφθεί πως το τεκμήριο 8, ήταν έντυπο για τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, δεν γνωρίζει ο μάρτυρας το αποτέλεσμα του ιατροσυμβουλίου ή εάν η ασθενής παρακολουθείτο από νευροχειρούργο. Ερωτώμενος κατά πόσο ενδείκνυται ένας ασθενής με αυτά τα τραύματα να παρακολουθείται από νευροχειρούργο, ανέφερε ότι εάν ο ασθενής θέλει να πάρει μια εκτίμηση από νευροχειρούργο μπορεί να την πάρει, όμως η συμτωματολογία της ασθενούς, σε συνδυασμό με τα ευρήματα από την μαγνητική εγκεφάλου, δηλαδή τα αιμορραγικά στοιχεία που υπήρχαν μετωποκροταφικά, αριστερά με την απορρόφηση αυτών των στοιχείων στην πορεία, δεν έχει κανένα θέμα αντιμετώπισης από νευροχειρούργο, αυτή η ασθενής δεν πρόκειται να χειρουργηθεί, απεναντίας τα προβλήματα της είναι ανοική διαταραχή, τα συμπτώματα που παρουσιάζει η ασθενής σε συνδυασμό με διαταραχές προσεχής μνήμης ή ευερεθιστικότητα, η αυπνία που αντιμετωπίζει και η πολύ μεγάλη πιθανότητα να παρουσιάζει επιληπτικές κρίσεις γιατί η βλάβη είναι κροταφικά και η επιληψία είναι θέμα νευρολόγου. Διευκρίνησε ότι η ανοική διαταραχή σημαίνει ότι ένας ασθενής παρουσιάζει διαταραχές μνήμης. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε αλτσχάιμερ, μπορεί να οφείλεται σε ένα μεγάλο αιμάτωμα στον εγκέφαλο, μπορεί να οφείλεται σε ένα ισχαιμικό στο θάλαμο και διάφορα άλλα είδη, κατά συνέπεια εκτιμά ο μάρτυρας ότι ο νευροχειρούργος δεν τίθεται θέμα επέμβασης σε αυτήν την ασθενή. Δεν γνωριζει ο μάρτυρας αν η συγκεκριμένη ασθενής είδε νευροχειρούργο. Για την συγκεκριμένη ασθενή υπήρχε φαρμακευτική αγωγή την οποία κατέγραψε σε άλλο πιστοποιητικό και από ότι γνωρίζει, από τα δύο φάρμακα το ένα το παίρνει το οποίο κατονόμασε, ως επίσης κατονόμασε και ένα άλλο φάρμακο το οποίο χορηγείται για τις διαταραχές μνήμης και το οποίο η ασθενής σταμάτησε να λαμβάνει περίπου τον Δεκέμβριο του 2012 λόγω οικονομικών δυσκολιών και αυτό το γνωρίζει διότι του τηλεφώνησε η κόρη της ασθενούς η οποία τον παρακάλεσε να την βοηθήσει για να βρει αυτά τα φάρμακα επειδή στο παρελθόν την βοήθησε με σκευάσματα που είχε στο ιατρείο του. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο κ. Μάριος Θεοφίλου. Ανέφερε ότι ασκεί το επάγγελμα του μετεωρολογικού λειτουργού και εργάζεται στην Μετεωρολογική Υπηρεσία και έκανε αναφορά στα ακαδημαικά του προσόντα. Ανέφερε ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τον διευθυντή της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας για να καταθέσει τα στοιχεία που του έχουν ζητηθεί, τα οποία βρίσκονται στην βάση δεδομένων της υπηρεσίας και η καταμέτρηση, συλλογή και ποιοτικός τους έλεγχος γίνεται με βάση διεθνείς προδιαγραφές. Ερωτώμενος αναφορικά με τις συνθήκες φωτισμού στις 24/5/2010, ανέφερε ότι την συγκεκριμένη ημέρα στην Πάφο, ο ήλιος ανέτειλε μεταξύ των ωρών 5:41 και 5:42 περίπου. Περίπου 25 - 30 λεπτά της ώρας πριν την ανατολή του ηλίου επικρατούν συνθήκες πολιτικού λυκαυγές, δηλαδή μια περίοδος κατά την οποία υπάρχει ακόμα αρκετός φωτισμός για τις συνήθεις εργασίες. Στο διάστημα μιας ώρας μέχρι μισής ώρας πριν την ανατολή του ηλίου ονομάζεται ναυτικό λυκαυγές και κατά την διάρκεια του μπορεί να διακριθούν κάποιες γενικές φιγούρες χωρίς λεπτομέρειες και με τον ορίζοντα να είναι δυσδιάκριτος και κατέθεσε ο μάρτυρας ως τεκμήριο 9 τα σχετικά στοιχεία. Αναλύοντας το τεκμήριο 9, ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο πρώτος πίνακας είναι οι ώρες ανατολής και δύσης του ηλίου στην Κύπρο για την Λευκωσία. Στις 24 Μαίου, η ένδειξη για την ανατολή είναι 4:38 στον πίνακα όπως γράφει και η σημείωση πάνω στην περίοδο που ισχύει η θερινή ώρα. Προστίθεται μια ώρα στις ενδείξεις, άρα στην Λευκωσία την συγκεκριμένη ημερομηνία ο ήλιος ανέτειλε στις 5:
- Στην επόμενη σελίδα στο μέρος όπου αναγράφεται γεωγραφικό μήκος ακραίων σημείων της Κύπρου, βλέπει κάποιος κάτω δεξιά για την Πάφο ότι λόγω διαφοράς γεωγραφικού μήκους από την Λευκωσία στις ενδείξεις του πίνακα προστίθενται 3,5 λεπτά. Άρα στην Πάφο την συγκεκριμένη ημερομηνία η ανατολή ήταν μεταξύ των ωρών 5:41 και 5:
- Στην επόμενη σελίδα βλέπει κάποιος σχηματικά τις συνθήκες του λυκαυγές και του αντίστοιχου λυκόφωτος για το βράδυ και εάν θεωρηθεί ότι ο ορίζοντας η ευθεία γραμμή, το κέντρο του ήλιου βρίσκεται 6 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα, τότε υπάρχουν συνθήκες πολιτικού λυκαυγές για το πρωί και πολιτικού λυκόφωτος για το βράδυ. Όταν ο ήλιος βρίσκεται 12 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα, επικρατούν συνθήκες ναυτικού λυκαυγές για την ημέρα και ναυτικού λυκόφωτος για το βράδυ και όταν το κέντρο του ηλιακού δίσκου βρίσκεται στις 18 μοίρες κάτω από τον ορίζοντα τότε υπάρχουν συνθήκες αστρονομικού λυκαυγές για το πρωί και αστρονομικού λυκόφωτος για το βράδυ. Στην τελευταία σελίδα παρουσιάζονται οι μετρήσεις από τον σταθμό της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας στο αεροδρόμιο Πάφου ανά ώρα για την συγκεκριμένη ημερομηνία και υπάρχει ακόμα μια σελίδα που δηλώνει την ημερομηνία της σελήνης για την συγκεκριμένη ημέρα. Στις 24/5/2010 μια ώρα πριν την ανατολή του ηλίου, ισχύουν μια ώρα μέχρι μισή ώρα πριν την ανατολή συνθήκες ναυτικού λυκαυγές, όπου μπορούν να διακριθούν κάποιες γενικές φιγούρες χωρίς λεπτομέρειες και με τον ορίζοντα να είναι δυσδιάκριτος με φυσικό φωτισμό. Η άλλη μισή ώρα, ήτοι 25 - 30 λεπτά πριν την ανατολή μέχρι και την ανατολή, ισχύουν συνθήκες πολιτικού λυκαυγές όπου υπάρχει αρκετός φυσικός φωτισμός για επιτέλεση της συνήθους εργασίας. Η ένταση και διάρκεια τροποποιείται ελαφρώς, αναλόγως της κατάστασης της νέφωσης. Στο πολιτικό λυκαυγές υπάρχει αρκετός φωτισμός για συνήθεις εργασίες. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τα στοιχεία που έχει παραθέσει, για την περίπτωση της Κύπρου υπάρχει άντληση από την βάση των δεδομένων της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας αλλά δεν ξέρει αν καταχωρούνται στο διαδίκτυο. Το τεκμήριο 9 δεν αφορά μόνο το έτος 2010 αλλά όλα τα έτη και δεν υπάρχει διαφοροποίηση στις ώρες από έτος σε έτος και δεν έχει δει στο διαδίκτυο κάποια δεδομένα που αφορούν την ανατολή και την δύση, η δε υπηρεσία του καταχωρεί σχετικά δεδομένα στο διαδίκτυο μόνο στην δική της ιστοσελίδα όπου καταγράφονται ο πίνακας τον οποίο έχει αναλύσει και η ηλικία της σελήνης. Δεν χρειάστηκε ο μάρτυρας να ανατρέξει στην ιστοσελίδα της υπηρεσίας για να δει την ώρα ανατολής ηλίου στις 24/5/2010 διότι έχει άμεση πρόσβαση στα δεδομένα της υπηρεσίας. Συμφώνησε ο μάρτυρας ότι το φως επηρεάζεται σε κάποιο βαθμό και από τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν όταν υπάρχει ήλιος ή συννεφιά. Αναφορικά με τις 24/5/2010, η οριζόντια ορατότητα ήταν αρκετά καλή και κατά τις ώρες της ανατολής και του λυκαυγές υπήρχε 4/8 του ουράνιου θόλου νεφοκάλυψη στην Πάφο, ήτοι ο μισός ουράνιος θόλος ήταν νεφοσκεπής. Δεν υπήρχε περίπτωση στην Πάφο στις 24/5/2010 και ώρα 5:56 - 7 π.μ. να υπήρχε ανατολή ηλίου, η δε ανατολή ήταν στην ώρα που είχε προαναφέρει. Κατά την επανεξέταση του, ανέφερε ότι με 4/8 νεφοκάλυψη σε σχέση με τον φωτισμό, σημαίνει ότι τόσο η ένταση του φυσικού φωτισμού, όσο και η διάρκεια του λυκαυγούς, επηρεάζονται ελάχιστα που σημαίνει ότι αντί το πολιτικό λυκαυγές στο οποίο ξεκινά 25 - 30 λεπτά πριν από την ανατολή του ηλίου, δεν ξεκίνησε 25 - 30 λεπτά πριν την ανατολή, αλλά ελάχιστα πιο αργά, όσον αφορά την ένταση του φυσικού φωτισμού επηρεάζεται αλλά ελάχιστα. Ως Μ.Κ. 4 κατέθεσε η κα Ρενάτα Σαββίδου. Ανέφερε ότι ασκεί το επάγγελμα του γιατρού και εργάζεται στα επείγοντα του τμήματος επειγόντων περιστατικών στο νοσοκομείο Πάφου και κατέθεσε ως τεκμήριο 11 το οποίο έχει συμπληρώσει η ίδια και αφορά την τραυματία του επίδικου ατυχήματος η οποία μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στα επείγοντα στις 24/5/2010 η ώρα 06:15 π.μ. Στο εν λόγω πιστοποιητικό αναγράφεται η λέξη ΄΄'αγνωστη΄΄, διότι η ασθενής μεταφέρθηκε με το ασθενοφόρο μετά από τροχαίο και φαίνεται είχε βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση και δεν ήταν σε θέση να τους δώσει πληροφορίες, οπότε μέχρι να βρουν το όνομα της, η ασθενής γράφτηκε ως ΄΄άγνωστη΄΄ για να προχωρήσουν και να έχουν τεκμηριωμένη ώρα εγγραφής. Η συγκεκριμένη ασθενής, είχε εξωτερικές κακώσεις, έφερε θλαστικό τραύμα στο τριχωτό της κεφαλής και μώλωπα στο δεξιό οφθαλμό και παρακάτω διαπιστώθηκαν και εσωτερικές κακώσεις, ενδοκρανιακή αιμορραγία, υποσκληρίδιο αιμάτωμα και κάταγμα λεκάνης. Λόγω της βαριάς κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης, κρίθηκε αναγκαία η μεταφορά της ασθενούς στο νοσοκομείο Λευκωσίας και ειδικότερα στους νευροχειρούργους. Αντεξεταζόμενη, διευκρίνησε ότι το τεκμήριο 11 δεν συμπληρώθηκε εξ΄ ολοκλήρου από την ίδια αλλά το πρώτο μέρος συμπληρώνεται από τον νοσηλευτή, όπως είναι το σημείο όπου αναγράφεται το ΄΄άγνωστη΄΄ και τα εκεί σημεία και επανεξεταζόμενη ανέφερε ότι το σημείο όπου αναγράφεται η τελική διάγνωση έχει συμπληρωθεί από την ίδια. Με την ολοκλήρωση της κατάθεσης της πιο πάνω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του, έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρυ 74
(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως και κάλεσε έναν μάρτυρα υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, την κατάθεση του - τεκμήριο
- Στην κατάθεση του αναφέρει ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου αυτοκινήτου το οποίο και περιέγραψε. Στις 24/5/2010 και περί ώρα 05:40, οδηγούσε το αυτοκίνητο του κατά μήκος της οδού Αγαπήνορος με νότια κατεύθυνση προς την οδό Ικάρου στην Πάφο, ήταν μόνος του στο αυτοκίνητο, φορούσε την ζώνη ασφαλείας και η ταχύτητα του ήταν γύρω στα 45 - 50 ΧΑΩ και επέστρεφε σπίτι του από οικείο του πρόσωπο και δεν έχει καταναλώσει αλκοόλ. Την ώρα που οδηγούσε το αυτοκίνητο του στην οδό Αγαπήνορος και πήγαινε προς το σπίτι του, δεν ακολουθούσε και δεν τον ακολουθούσε κανένα αυτοκίνητο και ούτε έρχονταν από απέναντι του αυτοκίνητα. Λόγω της ώρας εκείνης, ο δρόμος όπου ερχόταν δεν είχε αυτοκίνητα, καθώς βρισκόταν παρά την φρουταρία ΄΄ο κήπος της Εδέμ΄΄, είδε ξαφνικά από τα δεξιά του μια γυναίκα που βρισκόταν όπως την είδε για πρώτη φορά να βρίσκεται εντός του δρόμου και να κινείται με γοργό βήμα προς το αυτοκίνητο του, δηλαδή από τα δεξιά του προς τα αριστερά του ως η πορεία του και να επιχειρεί, όπως κατάλαβε, να διασταυρώσει τον δρόμο. Αμέσως πάτησε τα φρένα του αυτοκινήτου, αλλά προφανώς λόγω της πολύ κοντινής τους απόστασης, την κτύπησε με το μπροστινό δεξιό μέρος του αυτοκινήτου και η πεζή στην συνέχεια έγειρε προς το καπό του αυτοκινήτου και μόλις σταμάτησε έπεσε στην αριστερή πλευρά στην άσφαλτο. Μόλις την κτύπησε και μέχρι που σταμάτησε το αυτοκίνητο, πιστεύει ότι κάλυψε μια απόσταση μισού μέτρου μόνο. Μόλις σταμάτησε, κατέβηκε κάτω και πήγε προς το μέρος της να δει αν ήταν καλά, η ίδια δεν μιλούσε και φαινόταν ότι έχασε τις αισθήσεις της. Μετά από μισό λεπτό περίπου ήρθε μια γυναίκα η οποία έφερε νερό και της έριξε στο πρόσωπο και άρχισε να μιλούν μεταξύ τους στα ποντιακά, όπως έχει αντιληφθεί. Αμέσως είδε ένα περιπολικό της αστυνομίας να είναι σταθμευμένο περί τα δέκα μέτρα από το δυστύχημα και έτρεξε και βρήκε τους αστυνομικούς που ήταν μέσα σε ένα μαγαζί και τους ενημέρωσε για το συμβάν. Ο ένας από τους αστυνομικούς ήταν ο Χριστάκης τον οποίο γνώριζε και αυτός κάλεσε την τροχαία και το ασθενοφόρο όπου ήρθαν στο μέρος. Την ώρα που κτύπησε την πεζή δεν κινόντουσαν άλλα αυτοκίνητα στον δρόμο, αλλά και όπως πρόσεξε δεν υπήρχαν άλλα πρόσωπα στην σκηνή. Η γυναίκα που έφερε το νερό στην πεζή δεν την γνωρίζει και ούτε του ανέφερε οτιδήποτε. Στην σκηνή όταν ήρθε η τροχαία κοντά του, ο αστ. 2970 τον ρώτησε πως έγινε το ατύχημα, του εξήγησε και στην συνέχεια τον πήρε κοντά στο περιπολικό όπου του έκανε έλεγχο αλκοτεστ με ένδειξη μηδεν. Μετά ο εν λόγω αστυνομικός ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής, στο οποίο του υπέδειξε τόσο την πορεία της πεζής, όσο και το σημείο που την κτύπησε και εν συνεχεία του το έδειξε, συμφώνησε πλήρως με αυτό και όταν του το εξήγησε το υπέγραψε ως ορθό. Μετά έφυγε από το μέρος και πήγε σπίτι του και η ώρα 12:00, ήρθε σπίτι του η αστυνομία και συγκεκριμένα ο αστ. 1788 ο οποίος του είπε ότι έχει ένταλμα σύλληψης εναντίον του, του το υπέδειξε και εν συνεχεία τον ακολούθησε στο τμήμα (η σύλληψη του κατηγορουμένου δυνάμει Δικαστικού εντάλματος αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός). Ήταν η πρώτη φορά που έκανε δυστύχημα στην ζωή του, πάντα είναι προσεκτικός όταν οδηγεί, ποτέ δεν τρέχει, όπως πήγαινε σιγά - σιγά και την ώρα του ατυχήματος. Εξέφρασε την λύπη του για την γυναίκα που κτύπησε, δεν ήταν κάτι που ήθελε να γίνει, απλά έτρεξε μέσα στον δρόμο η πεζή και δεν πρόλαβε να σταματήσει έγκαιρα. Ο ίδιος δεν έχει πάθει κάτι, όλα έγιναν αστραπιαία λόγω του ότι η γυναίκα έτρεξε προς το μέρος και δεν υπήρχε χρόνος για τον ίδιο να αντιδράσει για να αποφύγει να την κτυπήσει. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, σημείωσε με το γράμμα Γ το σημείο όπου είδε για πρώτη φορά την πεζή και προσδιόρισε το σημείο αυτό ότι απέχει από το σημείο που κτύπησε την πεζή στα 6 μέτρα. Η πεζή κινείτο στον δρόμο με γοργό βήμα για να διασχίσει τον δρόμο όπου κινείτο ο ίδιος, λέγοντας ότι όταν έλεγε στην κατάθεση του ότι η πεζή κινείτο εννοούσε ότι έτρεχε. Η πεζή ήρθε μέσα στις ρόδες του και δεν πρόλαβε να αντιδράσει, μόλις κτύπησε πάνω στο αυτοκίνητο, αμέσως πάτησε τα φρένα, ευτυχώς δεν έτρεχε ο ίδιος και γενικά δεν του αρέσει να τρέχει και δεν πρόλαβε να αντιδράσει, ήρθε μέσα στον δρόμο η πεζή η οποία κτύπησε πάνω στο αυτοκίνητο στο δεξιό μέρος όπως πήγαινε προς τα κάτω και μετά πάτησε αμέσως τα φρένα. Το αυτοκίνητο του σταμάτησε αμέσως μετά μισό μέτρο πιο μπροστά κατά την ταχύτητα που πήγαινε. Από το σπίτι της φίλης του εκείνη την ημέρα έφυγε 10 - 15 λεπτά πριν το ατύχημα, ο καιρός ήταν καθαρός, απλά χάραζε αλλά έβλεπε, δεν ήταν σκοτάδι, είχε τα χαμηλά φώτα του αυτοκινήτου αφού τα χαμήλωσε προηγουμένως αλλά δεν τα έσβησε καθόλου και αυτό πράττει κάθε φορά που θα κινηθεί τέτοια ώρα που αλλάζει το φως και ξημερώνει, αναλόγως του καιρού και την συγκεκριμένη ημέρα είχε τα τελείως μικρά φώτα με σκοπό ορατότητας και ασφάλειας. Στην σκηνή του ατυχήματος, υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα παρά την φρουταρία ΄΄ο κήπος της Εδέμ΄΄ που βρίσκεται στα αριστερά του δρόμου όπως είναι η κατεύθυνση προς τα κάτω. Σύμφωνα με την πορεία του στην αριστερή πλευρά είχε σταθμευμένα οχήματα αλλά δεν θυμόταν τον αριθμό και παρέκλινε της πορείας του με σκοπό να ξαναπάει στην πλευρά την αριστερή γιατί δεν είχε προπορευόμενα άλλα οχήματα εκείνη την ώρα. Από απέναντι δεν έρχονταν άλλα οχήματα και η κίνηση εκείνη την ώρα ήταν μηδαμινή. Στην δεξιά πλευρά ως η πορεία του, υπήρχε ένα περιπολικό της αστυνομίας 10 - 20 μέτρα πριν από αυτόν και υπέδειξε στο τεκμήριο 3 με το γράμμα Π το εν λόγω περιπολικό, στο οποίο έτρεξε μετά που ήρθε η γυναίκα που ανέφερε και έριξε νερό στην πεζή. Οι αστυνομικοί ήταν σε ένα ξενυκτάδικο και από εκείνους τους αστυνομικούς ήξερε φυσιογνωμικά τον Χριστάκη Παρασκευά. Έτρεξε και ζήτησε βοήθεια, τους είπε ότι κτύπησε μια γυναίκα με το αυτοκίνητο, ήταν σοκαρισμένος εκείνη την στιγμή και ένιωσε ευτύχημα που βρήκε την αστυνομία, εκεί ένιωσε κάποια ασφάλεια που βρισκόταν εκείνη την ώρα εκεί και έτρεξε προς βοήθεια, τους έφερε στο μέρος και ο αστυφύλακας κ. Παρασκευάς τηλεφώνησε για ασθενοφόρο και εκεί μια γυναίκα έβαζε νερό στην πεζή η οποία φαίνεται να έχασε τις αισθήσεις της αλλά το σώμα της κινείτο και ήταν λίγο ζαλισμένη. Αναγνώρισε ο μάρτυρας επί του τεκμηρίου 6 το αυτοκίνητο του και το μέρος του αυτοκινήτου με το οποίο κτύπησε την πεζή στις φωτογραφίες 7 και
- Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι στην κατάθεση του δεν διευκρίνησε πόσα σταθμευμένα οχήματα ήταν διότι δεν ερωτήθηκε, αλλά το θέμα είναι ότι κάλεσε βοήθεια και είπε για το όχημα της αστυνομίας που ήταν 10 - 20 μέτρα πίσω στα δεξιά του όπως ερχόταν και έδειξε στο σχέδιο. Η κατάθεση του ήταν αφηγηματικού χαρακτήρα αλλά έγιναν και ερωτήσεις και δεν τον έχουν ερωτήσει για την ύπαρξη σταθμευμένων οχημάτων ή για τον καιρό αλλά ερωτήθηκε για το πως έγινε το ατύχημα, για την ταχύτητα και την πορεία του και τα έχει αναφέρει. Έτρεξε στην αιμόφυρτη πεζή που ήταν στον δρόμο και κτύπησε με το κεφάλι στην άσφαλτο, έτρεξε πανικοβλημένος κοντά της διότι φοβήθηκε, στην συνέχεια είδε το περιπολικό που ήταν σταθμευμένο για καλή του τύχη, όπως ανέφερ,ε και προσέτρεξε για βοήθεια και ανέφερε στους αστυνομικούς το πως έγινε το ατύχημα και δεν του υπέβαλαν άλλες ερωτήσεις. Δεν θυμόταν ο κατηγορούμενος ποιος ήταν ο λόγος που δεν διευκρίνησε στην κατάθεση του για το που βρισκόταν το περιπολικό αλλά εξέφρασε την άποψη ότι πιθανόν να μην ερωτήθηκε, αρνούμενος σχετική υποβληθείσα θέση ότι δεν βρισκόταν περιπολικό στο μέρος. Παρέκλινε της πορείας του σε σχέση με το σημείο Χ 1 - 2 μέτρα πριν διότι υπήρχε σταθμευμένο όχημα εντός του οποίου δεν υπήρχε άτομο και παρέκλινε για να περάσει αφού δεν είχε προπορευόμενα οχήματα και δεν υπήρχε άσπρη λωρίδα που να τον απαγορεύει, το έκανε προσωρινά για να επανέλθει στην ευθεία και εκείνη την ώρα έγινε το ατύχημα. Είδε για πρώτη φορά την πεζή στα δεξιά του 4 - 6 μέτρα και να εισέρχεται με γοργό βήμα προς τον ίδιο. Ο κατηγορούμενος ήταν ήδη στην κεντρική λωρίδα, βρισκόταν στο σημείο όπου παρεξέκλινε της πορείας του διότι υπήρχε αυτοκίνητο σταθμευμένο στα αριστερά του και είχε το κεντρικό σημείο του δρόμου με σκοπό να επανέλθει ξανά αριστερά αφού περάσει εκείνο το αυτοκίνητο και δεν ήταν σε θέση να θυμάται αν ήταν ένα ή δύο τα σταθμευμένα οχήματα, αλλά σίγουρα υπήρχε ένα και αυτό το σημείο ήταν έξω από την φρουταρία ΄΄ο κήπος της Εδέμ΄΄ απέναντι από την πάροδο που έστριψε η πεζή. Παρεξέκλινε της πορείας του διότι θα κτυπούσε το αυτοκίνητο που ήταν σταθμευμένο και που τον εμπόδιζε. Δεν ένιωσε ότι πήρε την άλλη λωρίδα, κρατούσε το κέντρο του δρόμου αλλά εξέφρασε την γνώμη ότι μπορεί να ήταν το δεξί μέρος του αυτοκινήτου. Συμφώνησε μεν με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 3, αλλά επανέλαβε την δική του εκδοχή ως προς το πως έγινε το επίδικο ατύχημα, απαντώντας έτσι σε σχετικές υποβολές ότι εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα, τοποθετώντας επί του τεκμηρίου 3 με τα γράμματα ΣΟ το σταθμευμένο όχημα για το οποίο έκανε αναφορά. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι αυτόματα μόλις είδε την πεζή να τρέχει με γοργό βήμα, πάτησε τα φρένα του και μόλις πάτησε τα φρένα του η πεζή ήδη εισήλθε στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου και την κτύπησε και δεν πρόλαβε να αντιδράσει και το αυτοκίνητο σταμάτησε μισό μέτρο πιο κάτω. Ο κατηγορούμενος συμφώνησε ότι 6 μέτρα είναι αρκετά για να πάρει κάποιος προληπτικά μέτρα και να αποφύγει το ατύχημα, διευκρινίζοντας ότι αυτό θα γινόταν σε άλλες περιπτώσεις που η πεζή μπορεί να περπατά και να προσέχει η ίδια, ενώ στην προκειμένη περίπτωση η πεζή έτρεξε μέσα στην πορεία του και έπεσε πάνω στο αυτοκίνητο του και για αυτό ήταν αναπόφευκτο. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι δεν τον εμπόδιζαν τα οχήματα που προανέφερε διότι αυτά βρίσκονταν στο σημείο όπου άρχισε η πεζή να διασταυρώνει και συνεπώς όφειλε να λάβει όλα τα δεόντα μέτρα μέσα στην λωρίδα του, διαφώνησε λέγοντας ότι είδε τα αυτοκίνητα και παρεξέκλινε έγκαιρα της πορείας του για να τα προσπεράσει πιο άνετα. Επίσης αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι οδηγούσε απρόσεκτα, ότι μπορούσε να αποφύγει το ατύχημα και ότι έχει προβάλει περί εμποδίων τα έχει προβάλει ως άλλοθι, επαναλαμβάνοντας εκ νέου την θέση του και ότι ουσιαστικά φταίει η πεζή και ο ίδιος οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι έχει υπολογίσει ότι οι αστυνομικοί ήταν στο παρακείμενο ξενυκτάδικο το οποίο έχει περιγράψει και το οποίο ήταν ανοικτό και ακούγονταν μουσικές, δεν θυμόταν όμως το όνομα του κέντρου και περιέγραψε ξανά τις σκηνές που έγιναν όταν ζητούσε βοήθεια. Ανέφερε ο κατηγορούμενος ότι ενώ ήταν αριστερά τα αυτοκίνητα, είδε την πεζή η οποία ήταν εντελώς αφηρημένη και δεν ήταν λογικό να μην τον δει. Αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις ότι παρεξέκλινε της πορείας του επειδή ήταν άυπνος, ότι από την στιγμή που είδε την πεζή είχε τον χρόνο να αντιδράσει και να αποφύγει το ατύχημα, ότι ευθύνεται για το ατύχημα για το οποίο η πεζή έχει σοβαρή βλάβη μέχρι σήμερα, ότι δεν είχε την δέουσα προσοχή και ότι το λάθος δεν ήταν της πεζής αλλά δικό του, επαναλαμβάνοντας την δική του εκδοχή. Ως Μ.Υ. 1 κατέθεσε ο αστ. 2472 κ. Χριστάκης Παρασκευά. Ανέφερε ότι εργάζεται στην άμεση δράση, στις 24/5/2010 εργαζόταν αφού είχε αναλάβει καθήκοντα και κατέθεσε και υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο 12 - ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι την 23/5/2010 και ώρα 19:00 ανέλαβε καθήκον για συνεχές ωράριο μέχρι τις 07:00 της 24/5/
- Την 24/5/2010 και περί ώρα 05:45 ενώ βρισκόταν εντός ενός περιπτέρου στην οδό Αγαπήνορος, ήρθε κοντά του ένα νεαρό πρόσωπο και του ανέφερε ότι μόλις είχε κάνει τροχαίο δυστύχημα έξω από το περίπτερο. Αμέσως βγήκε έξω και είδε μια γυναίκα να βρίσκεται κάτω στην άσφαλτο αναίσθητη. Αμέσως κάλεσε από τον ασύρματο του τον αξιωματικό υπηρεσίας της Α.Δ.Ε Πάφου τον οποίο και ενημέρωσε και ο οποίος με την σειρά του ενημέρωσε το γενικό νοσοκομείο Πάφου και την τροχαία και ο μάρτυρας παρέμεινε εκεί μέχρι που έφτασαν στο μέρος διαφυλάσσοντας την σκηνή. Μέχρι την άφιξη τους, ο μάρτυρας πήρε τα στοιχεία του νεαρού οδηγού ο οποίος του ανέφερε ότι ονομάζεται Ανδρέας Χουλίδης. Δεν είδε ο μάρτυρας πως έγινε το ατύχημα ούτε και ο αδηγός του είπε πως έγινε. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, ανέφερε ότι στο μέρος που βρισκόταν ήταν και ένας συνάδελφος του με τον οποίο ήταν σε περιπολία και σταμάτησαν στο περίπτερο για να πάρουν κάτι να πιουν και το πρόσωπο που ήρθε και τον βρήκε ήταν ο κατηγορούμενος. Το περιπολικό ήταν σταματημένο έξω από το περίπτερο στην αριστερή πλευρά του δρόμου με κατεύθυνση την Πάφο όταν ήρθε ο κατηγορούμενος και αυτό βρισκόταν σε απόσταση 20 - 22 μέτρα από την κτυπηθείσα πεζή, σημείσε δε με το γράμμα Κ επί του τεκμηρίου 3 το περίπτερο για το οποίο έκανε αναφορά. Ο κατηγορούμενος ήταν αναστατωμένος, έκλαψε και ο μάρτυρας του έδωσε θάρρος, βοήθησε ο μάρτυρας την τραυματία, κάλεσε ασθενοφόρο αλλά δεν θυμόταν εάν είχε άλλα παρκαρισμένα οχήματα στην περιοχή. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι υπηρετεί στην τροχαία για 16 χρόνια, ξέρει την Πάφο, όταν σταμάτησε στο περίπτερο βρισκόταν σε περιπολία στην Κάτω Πάφο, βγήκαν από πάροδο χωρίς να θυμάται να την προσδιορίσει. Εξέφρασε την άποψη ότι το περίπτερο για το οποίο έκανε αναφορά έχει κλείσει χωρίς να θυμάται πότε, θυμάται όμως που είναι το κτήριο. Το μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου βρίσκονταν προς τα πάνω, αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι το περίπτερο για το οποίο έκανε αναφορά ουδέποτε υπήρχε και επανέλαβε εκ νέου τις θέσεις του. Στην περιοχή υπάρχει ένα ξενυκτάδικο το οποίο και κατονόμασε, αλλά εξέφρασε άγνοια αν υπήρχε στην οδό Αγαπήνορος κάποιο άλλο ξενυκτάδικο και αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι θα έπρεπε να το γνωρίζει. Διαφώνησε σε υποβληθείσα θέση ότι ο κατηγορούμενος τον βρήκε σε ξενυκτάδικο και κατονόμασε τον συνάδελφο του με τον οποίο βρισκόταν σε περιπολία. Δεν ήταν σε θέση να θυμάται το όνομα του περιπτέρου και το άτομο που βρισκόταν εκεί και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι το μοναδικό περίπτερο που υπήρχε στην οδό Αγαπήνορος κοντά στο ατύχημα ως η πορεία του ήταν στα δεξιά ως η πορεία του και ήταν στην γωνία των οδών Πριάμου και Αγαπήνορος, ανέφερε ότι υπήρχε περίπτερο στην οδό Πριάμου αλλά έκλεισε και υπήρχε επίσης ακόμα ένα πιο πάνω το οποίο κατονόμασε και που επίσης έκλεισε. Αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι δεν υπήρχε σταθμευμένο περιπολικό στην οδό Αγαπήνορος όταν έγινε το ατύχημα, λέγοντας ότι αυτός ήταν και ο λόγος που ήρθε ο κατηγορούμενος και αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι προσήλθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει την υπεράσπιση, λέγοντας ότι κλήθηκε για να καταθέσει με βάση την κατάθεση που νομίζει ότι την έδωσε την επόμενη μέρα. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει ότι όποιος οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή, ή χωρίς να επιδεικνύει εύλογη μέριμνα για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν την οδό, είναι ένοχος αδικήματος. Το τι συνιστά αμέλεια έχει επανειλημμένα κριθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,
(1998)2 ΑΑΔ 68 αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 73: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο. Το τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως. Όπως αναφέρεται στη Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 στη σελίδα 4: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». Βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 300, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1, Βίττη ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Knell v. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Charalambous v. Police
(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police
(1987)2 C.L.R. 86. Όπως προκύπτει και από τη σχετική Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Constantinou v. Katsouri
(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης
(1963)2 C.L.R. 78). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας,
(2002)2 ΑΑΔ 378). Περαιτέρω, στις περιπτώσεις όπου επίδικη είναι η φύση του καθήκοντος επιμέλειας έναντι πεζού, έχει νομολογηθεί ότι το καθήκον για λήψη εξαιρετικά αποτρεπτικών μέτρων προκύπτει αφού εκδηλωθεί κίνδυνος στο δρόμο, για την αποφυγή του οποίου ο συνετός οδηγός πρέπει να δράσει. Η παρουσία ενήλικου πεζού στο κράσπεδο του δρόμου δεν υποδηλώνει αφ'εαυτής την ύπαρξη κινδύνου, για τον οποίο πρέπει να ληφθούν προφυλακτικά μέτρα. Κίνδυνος μπορεί να προκύψει αφότου ο πεζός αποπειράται να διασταυρώσει το δρόμο (βλ. Murrel ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 217 στις σελ. 223-4). Εν τούτοις, τονίζω πως για τη διάγνωση της ποινικής ευθύνης της Κατηγορουμένης, είναι αδιάφορο κατά πόσο υπάρχει συντρέχουσα ευθύνη της πεζής (βλ. Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 748). Τέλος, η αξιολόγηση της συμπεριφοράς του οδηγού προϋποθέτει, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη θετικής μαρτυρίας όσον αφορά την πορεία του θύματος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σάζου
(2001)2 Α.Α.Δ. 18 στη σελ. 26). Η θεμελίωση της αμέλειας της κατηγορουμένης απαιτεί την απόδειξη ότι παρέλειψε να δει κάτι που ήταν απλά ορατό και ότι η πιθανότητα κινδύνου ήταν εύλογα αντιληπτή και παρέλειψε να λάβει ενέργειες προφύλαξης. Η μη αποφυγή της σύγκρουσης δεν εξυπακούει αμέλεια (βλ. Παππάς ν. Ναθαναήλ
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 275 στη σελίδα 279). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Το σχέδιο αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος. Βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας,
(2002)2 ΑΑΔ 307, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 160, Κονναρή ν. Κυριάκου,
(1996)1Α ΑΑΔ 267, Κυριάκου ν. Δημητρίου,
(1997)1Γ ΑΑΔ 1362, Α/φοι Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ,
(1997)1Γ ΑΑΔ
- Το σχέδιο της σκηνής του επίδικου ατυχήματος, δεν έχει αμφισβητηθεί αλλά απεναντίας αμφότερες οι πλευρές το αποδέχθησαν και το επικαλέστηκαν για να υποστηρίξουν τις θέσεις και τα επιχειρήματα τους και συνεπώς αποτελεί για το Δικαστήριο έναν ασφαλή οδηγό για να εξάξει ασφαλή συμπεράσματα ως προς την κατάσταση του δρόμου, το μέρος όπου έγινε το επίδικο ατύχημα και τις συνθήκες που επικρατούσαν. Ως προς το τεκμήριο Α για αναγνώριση, το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν μπορεί να στηριχθεί σε αυτό διότι παρέμεινε ως τεκμήριο για αναγνώριση και συνεπώς η μαρτυρία που δόθηκε αναφορικά με το εν λόγω τεκμήριο ουδεμία αποδεικτική βαρύτητα μπορούν να έχουν. Το Δικαστήριο για να κρίνει κατά πόσο ο κατηγορούμενος είναι ποινικά υπεύθυνος για το επίδικο ατύχημα, θα πρέπει να αξιολογήσει τος συνθήκες που επικρατπύσαν στο σημείο όπου έγινε το επίδικο ατύχημα και το δικαιολογημένο ή όχι των ενεργειών και παραλείψεων του κατηγορουμένου και της πεζής κατά την στιγμή του ατυχήματος. Η ύπαρξη ή όχι περιπτέρου ή ξενυχτάδικου ή περιπολικού πλησίον της σκηνής του επίδικου ατυχήματος και των ενεργειών που προέβη ο κατηγορούμενος μετά την σύγκρουση, ουδεμία απολύτως σημασία και βαρύτητα έχουν, αφού αυτό που καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει για να εξακριβώσει την ποινική ευθύνη ή αθωώτητα του κατηγορουμένου, είναι το κατά πόσο ήταν αμελής ή όχι κατά την στιγμή του επίδικου ατυχήματος και όχι να εξετάσει τις ενέργειες που έκανε μετά την σύγκρουση που είχε με την πεζή. Ο Μ.Κ. 1 άφησε πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο έχει διακρίνει ότι ο εν λόγω μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια και δεν έχει διακριθεί οποιαδήποτε προσπάθεια προσφυγής του στο ψεύδος, στην ασάφεια ή στην υπερβολή και ούτε έχει διακριθεί οποιαδήποτε προσπάθεια του μάρτυρα να βλάψει την πλευρά της υπεράσπισης ή να ενισχύσει την θέση της κατηγορούσας αρχής. Απαντούσε με φυσικό και πηγαίο τρόπο, τόσο κατά την κύρια εξέταση, όσο και κατά την αντεξέταση του, απαντούσε χωρίς υπεκφυγές ή δισταγμό και έδωσε μια πλήρη και κατατοπιστική εικόνα για το μέρος όπου έγινε το ατύχημα, τις συνθήκες που επικρατούσαν όταν κατεύθασε στο μέρος, ως επίσης παρέθεσε μια πλήρη εικόνα των ενεργειών που προέβηκε και που αφορά την διερεύνηση του επίδικου ατυχήματος. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί ότι οι μετρήσεις και τα συμπεράσματα του είναι ορθά και λογικά, ούτως ή άλλως το σχέδιο της σκηνής που ετοίμασε δεν έχει αμφισβητηθεί. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη. Επίσης ο Μ.Κ. 2 άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Ο εν λόγω μάρτυρας μετέφερε στο Δικαστήριο απλά και περιεκτικά, την κλινική εικόνα που παρουσιάζει η πεζή που κτυπήθηκε στο επίδικο ατύχημα και τους λόγους για τους οποίους δεν μπόρεσε και δεν μπορεί να δώσει κατάθεση αναφορικά με το επίδικο ατύχημα. Τα επιστημονικά του προσόντα δεν έχουν αμφισβητηθεί, ο εν λόγω μάρτυρας δεν δίστασε να παραδεχθεί ότι δεν γνωρίζει κάτι σχετικό όταν ερωτείτο, η όλη του εικόνα στο εδώλιο του μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης τόσο κατά την κύρια εξέταση, όσο και κατά την αντεξέταση, ήταν η εικόνα του μάρτυρα ο οποίος με φυσικό, ήρεμο και πηγαίο τρόπο, χωρίς δισταγμούς, υπεκφυγές, ασάφειες και προσφυγή στην υπερβολή ή στο ψεύδος με σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής ή της πεζής, κατέθετε με σκοπό να διαφωτίσει το Δικαστήριο αναφορικά με την κλινική εικόνα της πεζής. Συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα στην ολότητα της ως αληθή και αξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 3 άφησε επίσης πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Ο εν λόγω μάρτυρας ήταν πολύ βοηθητικός και διαφωτιστικός προς το έργο του Δικαστηρίου για να γίνουν αντιληπτές οι συνθήκες φωτισμού που επικρατούσαν τον ουσιώδη χρόνο και τόπο. Παρέθεσε με σαφήνεια, πληρότητα, παραστατικότητα και με τα εχέγγυα της δικής του αντικειμενικότητας και επιστημονικής κατάρτισης όλα εκείνα τα μετεωρολογικά στοιχεία που αφορούν τις καιρικές συνθήκες και συνθήκες φωτισμού που επικρατούσαν κατά τον ουσιώδη χρόνο και τόπο, που δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία ή υποψία ως προς την ορθότητα και πληρότητα των στοιχείων που παρέθεσε. Το Δικαστήριο έχει πεπειστεί κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης και πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι ο εν λόγω μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει με ειλικρίνεια την αλήθεια του Δικαστηρίου μέσα και από τα επιστημονικά του εχέγγυα, τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί, έδιδε μαρτυρία με φυσικό και πηγαίο τρόπο, χωρίς οποιαδήποτε προσφυγή στην υπερβολή, στην ασάφεια ή στο ψεύδος έτσι ώστε να ωφελέσει ή να βλάψει οποιονδήποτε παράγοντα της παρούσας διαδικασίας. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα στην ολότητα της ως αληθή και αξιόπιστη. Η Μ.Κ. 4 άφησε και αυτή με την σειρά της θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Παρέθεσε συνοπτικά μεν αλλά με πληρότητα δε, την όλη εμπλοκή της που είχε με την εισαγωγή της τραυματισθείσας πεζής στο γενικό νοσοκομείο Πάφου και τις διαπιστώσεις της όπως αυτές αποτυπώθηκαν γραπτώς και επεξηγήθηκαν προφορικώς. Το Δικαστήριο έχει διακρίνει ότι κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης η μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια και με αντικειμενικότητα, τα δε επιστημονικά της προσόντα δεν έχουν αμφισβητηθεί. Δεν έχει διακριθεί οποιαδήποτε προσπάθεια της να βοηθήσει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής ή της τραυματισθείσας πεζής και ούτε έχει διακριθεί οποιαδήποτε προσπάθεια της να βλάψει τον κατηγορούμενο. Συνεπώς το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία της εν λόγω μάρτυρα στο σύνολο της ως αληθή και αξιόπιστη. Στον αντίποδα, ο κατηγορούμενος δεν άφησε θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει διακρίνει κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, ότι ο κατηγορούμενος επεδίωκε όπως αποφύγει οποιαδήποτε ευθύνη για το επίδικο ατύχημα και τον τραυματισμό της πεζής, στην οποία έχει επιρρίψει όλην την ευθύνη για το εν λόγω ατύχημα. προσπάθησε ο κατηγορούμενος να πείσει το Δικαστήριο, ανεπιτυχώς, ότι έχει λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προφύλαξης και συνεπώς δεν ευθυνόταν για το επίδικο ατύχημα διότι η πεζή εισήλθε απότομα, κατά τον ίδιο, στην πορεία του και πιο συγκεκριμένα στους τροχούς του και δεν πρόλαβε να αντιδράσει έγκαιρα. Το Δικαστήριο κρίνει ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η αμέλεια και συνεπώς η ποινική ευθύνη του κατηγορουμένου για τους λόγους που θα επεξηγηθούν αναλυτικά πιο κάτω. Όπως φαίνεται από το σχέδιο της σκηνής του επίδικου ατυχήματος, το περιεχόμενο του οποίου είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές και συνεπώς αποτελεί ασφαλή οδηγό για το Δικαστήριο για εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων, το επίδικο ατύχημα επεσυνέβη στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, ως ήταν η πορεία του κατηγορουμένου. Όπως φαίνεται άλλωστε από το σχέδιο αλλά και από την πιο πάνω μαρτυρία η οποία έχει κριθεί ως αληθή και αξιόπιστη, δεν υπήρχε οποιοδήποτε εμπόδιο, φυσικό ή τεχνητό που να εμποδίζει την ορατότητα του κατηγορουμένου στον επίδικο δρόμο. Ως προς τις συνθήκες φωτισμού, με βάση επίσης την πιο πάνω μαρτυρία η οποία έχει κριθεί ως αληθή και αξιόπιστη, ήταν σε τέτοιο βαθμό που να μπορούσαν να γίνουν συνήθεις εργασίες. Ούτως ή άλλως και να μην υπήρχε επαρκής φωτισμός της ημέρας ο κατηγορούμενος θα έπρεπε να εφάρμοζε τα φώτα του αυτοκινήτου σε τέτοια ένταση που να του επιτρέπουν να έχει ικανοποιητικό φωτισμό, παρόλο που αυτό το θέμα του φωτισμού είναι ήσσονος σημασίας αφού ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι είχε τα χαμηλά φώτα τα οποία θεώρησε επαρκή για την οδήγηση του στο συγκεκριμένο σημείο. Ως προς τα εμπόδια που ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι βρέθηκε αντιμέτωπος, ήτοι την ύπαρξη σταθμευμένου οχήματος ή οχημάτων και της συνεπακόλουθης παρέκλισης της πορείας του, ουδεμία αποδεικτική αξία έχουν και ουδέν άλλοθι δύναται να αναγνωριστεί ως προς την οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου. Αρχικά θα πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι αυτός ο ισχυρισμός περί ύπαρξης σταθμευμένου οχήματος ή οχημάτων δεν δύναται να γίνει αποδεχτός, διότι αυτή η θέση, πάνω στην οποία στηρίχθηκε σχεδόν όλο το οικοδόμημα της υπεράσπισης, τέθηκε για πρώτη φορά κατά την διάρκεια της προφορικής μαρτυρίας του κατηγορουμένου και συνεπώς κρίνεται ως υστερόβουλος, αφού ο κατηγορούμενος θα έπρεπε να τον προβάλει αυτόν τον ισχυρισμό από την πρώτη στιγμή, όχι μόνο κατά την λήψη της ανακριτικής του κατάθεσης, αλλά θα έπρεπε να υποδείξει και στον αστυφύλακα, ο οποίος έχει ετοιμάσει το σχέδιο της σκηνής με το οποίο συμφώνησε ο κατηγορούμενος, το εν λόγω αυτοκίνητο ή αυτοκίνητα και να καταγραφούν στο σχέδιο, πράγμα το οποίο δεν έχει γίνει. Επίσης ο κατηγορούμενος αμφιταλαντευόταν στον ακριβή αριθμό, ήτοι κατά πόσο υπήρχαν ένα ή δύο αυτοκίνητα σταθμευμένα αυτοκίνητα και τελικά κατέληξε στον αριθμό δύο. Συνεπώς αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας χωρίς ουσιαστικό λόγο και χωρίς να έχει την δέουσα προσοχή στον δρόμο και παρόλο που υπήρχε ορατότητα, με αποτέλεσμα να κτυπήσει την πεζή. Ακόμα και να υπήρχε όμως αυτοκίνητο ή αυτοκίνητα, δεν δικαιολογούν σε καμία περίπτωση την οδική συμπεριφορά του κατηγορουμένου, διότι ο κατηγορούμενος λαμβάνοντας υπόψη την ορατότητας που είχε, την θέση της πεζής, την πορεία της πεζής, σε συνδυασμό μάλιστα με το γεγονός ότι εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας ως η πορεία του και κτύπησε την πεζή στην εν λόγω λωρίδα, αποτελεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας αμελή οδήγηση εκ μέρους του κατηγορουμένου. Σε καμία περίπτωση δεν δύναται να δικαιολογηθεί και συνεπώς να επιτραπεί σε οποιονδήποτε οδηγό να εισέρχεται σε αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας εάν αυτό δεν είναι ασφαλές υπό τις περιστάσεις και υιοθέτηση της θέσης που προέβαλε ο κατηγορούμενος, θα οδηγούσε στο άτοπο και παράδοξο δικαίωμα να εισέρχεται κάποιος στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας με κίνδυνο να ανακόψει πορεία πεζού, όπως έγινε στην παρούσα υπόθεση, ή να ανακόπτει την πορεία άλλου οχήματος το οποίο έρχεται από την αντίθετη κατεύθυνση. Βεβαίως δεν αγνοείται το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε μεν με χαμηλή ταχύτητα, αυτό όμως δεν ήταν αρκετό, όχι μόνο κρινόμενο εκ του αποτελέσματος, αλλά και διότι ο κατηγορούμενος όφειλε να έχει τέτοια αυξημένη προσοχή, έτσι ώστε από την στιγμή που δεν τον ακολουθούσε κανένα όχημα από πίσω του όπως ανέφερε, να ακινητοποιήσει ή τουλάχιστον να ελαχιστοποιήσει την ταχύτητα του και να τοποθετήσει το αυτοκίνητο πίσω από το ακινητοποιημένο σταθμευμένο όχημα που βρισκόταν μπροστά του και αφού βεβαιωθεί ότι δεν έρχεται κανένα όχημα από απέναντι του και η πεζή δεν βρισκόταν στην αντίθετη λωρίδα ή τουλάχιστον δεν αντιλαμβανόταν ότι η πεζή ήθελε να εισέλθει στον δρόμο, τότε να επιχειρούσε με πολλή προσοχή και επιμέλεια την προσπέραση του εν λόγω οχήματος ή οχημάτων έστω και εισερχόμενος εν μέρει στην άλλη λωρίδα. Παρόλα αυτά ο κατηγορούμενος δεν επέδειξε την δέουσα προσοχή και παρατηρητικότητα στον δρόμο και στην πεζή με αποτέλεσμα να την κτυπήσει. Η όλη προσπάθεια του κατηγορουμένου να πείσει ότι η πεζή εισήλθε τρέχοντας στον δρόμο με τέτοια ταχύτητα έτσι ώστε να μην μπορέσει να αντιδράσει έγκαιρα δεν έπεισε το Δικαστήριο. Ως προς την μαρτυρία του Μ.Υ 1, το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή δεν δύναται να έχει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα, διότι ο εν λόγω μάρτυρας απλά ανέφερε γεγονότα τα οποία δεν έχουν σχέση με το θέμα της οδήγησης του κατηγορουμένου ή της πορείας της πεζής, αλλά απλά ανέφερε γεγονότα που επεσυνέβησαν μετά το επίδικο ατύχημα. Ούτως ή άλλως ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν θυμόταν να υπήρχαν άλλα σταθμευμένα οχήματα στην περιοχή, έτσι ώστε να συγκριθεί με την εκδοχή που προέβαλε ο κατηγορούμενος περί ύπαρξης εμποδίων από σταθμευμένα οχήματα. Το κατά πόσο ο αστυνομικός βρισκόταν σε περίπτερο ή ξενυχτάδικο, ουδεμία απολύτως σχέση ή βαρύτητα έχει έτσι ώστε να εξεταστεί η αξιοπιστία του ή όχι, αφού αυτό το θέμα δεν αφορά και δεν είναι κρίσιμο στο να εξακριβωθεί η ποινική ευθύνη του κατηγορουμένου. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολογηθείσα μαρτυρία, το Δικαστήριο προβαίνει στα πιο κάτω ευρήματα και συμπεράματα: Ο κατηγορούμενος την 24/5/2010 και ώρα 05:40 στην οδό Αγαπήνορος στην Πάφο, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΗΖ
- Σε κάποιο σημείο του δρόμου, ο οποίος χωρίζεται από δύο λωρίδες κυκλοφορίας η οποία έχει πλάτος 4,30 μέτρα έκαστη, ο κατηγορούμενος εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας ως η πορεία του και κτύπησε την πεζή Γκιούλη Δελιπαλτίδου και ενώ ο κατηγορούμενος εισήλθε κατά 1,50 μέτρα στην αντίθετη λωρίδα και ενώ η πεζή διασταύρωνε τον εν λόγω δρόμο και αφού διένυσε 2,80 μέτρα από την άκρη του πεζοδρομίου που βρίσκεται στην δεξιά πλευρά του δρόμου, ως η πορεία του κατηγορουμένου. Ο κατηγορούμενος δεν πρόσεξε έγκαιρα την πεζή, αν και όφειλε να το πράξει και μπορούσε να την δει εν΄ όψει του ικανοποιητικού φωτισμού και ορατότητας που υπήρχε στο σημείο και εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας ως η πορεία του ενώ αυτό δεν ήταν ασφαλές, ως πιο πάνω έχει αναλυθεί κατά το στάδιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η είσοδος του κατηγορουμένου στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας ήταν μια αμελής και απρόσεκτη κίνηση, με αποτέλεσμα να τραυματίσει εξαιρετικά σοβαρά την πιο πάνω αναφερόμενη πεζή, τα οποία προβλήματα υγείας είναι εξαιρετικά σοβαρά μέχρι και σήμερα αφού έχει αφασία εκπομπής, δεν μπορεί να δώσει κατάθεση στην αστυνομία κια γενικά η όλη της ζωή και υγεία έχει επιδεινωθεί δραστικά. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο