Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Μιχάλης Ευθυμίου, Αρ. Υπόθεσης: 3619/12, 30/5/2013

(1)/

1. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι τις 29.5.2011 και ώρα 09:30 στη λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στην Έμπα διατηρούσε κατάστημα εντός του πρατηρίου καυσίμων με την ονομασία ΕΚΟ ανοικτό ημέρα Κυριακή. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ένα μάρτυρα των Αστ. 3478 Κωνσταντίνο Κωνσταντίνου. Ο κατηγορούμενος μετά που κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως. Ο Μ.Κ.1 Αστ. 3478 Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου καταθέτοντας ως τεκμήριο 1 τον ανακριτικό φάκελο ανέφερε στο Δικαστήριο ότι στις 29.5.2011 και ώρα 09:30 κατήγγειλε τον κατηγορούμενο ως υπεύθυνο του πρατηρίου βενζίνης με την ονομασία ΕΚΟ που βρίσκεται στη λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στην Έμπα ότι λειτουργούσε κατάστημα ημέρα Κυριακή κατά παράβαση των ωρών αδείας. Όταν του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο ανέφερε «Μα δικαιούμαι να είμαι ανοικτός. Έχω άδειες να σου τις φέρω να τις δεις.» περαιτέρω ο μάρτυρας ανέφερε ότι το κατάστημα πωλούσε διάφορα είδη όπως αναψυκτικά, τσιπς και άλλα προϊόντα. Ο κατηγορούμενος δεν του παρουσίασε οποιεσδήποτε άδειες οι οποίες να του δίδουν το δικαίωμα να διατηρεί ανοικτό το κατάστημα ημέρα Κυριακή εντός του πρατηρίου. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι το τεκμήριο 1 το συμπλήρωσε στις 2.10.
2. Ο κατηγορούμενος Μιχάλης Ευθυμίου ανέφερε ότι τη συγκεκριμένη Κυριακή λειτουργούσε το πρατήριο βενζίνης και το πλυντήριο, το κατάστημα ήταν ανοικτό για να δίνει ρέστα για τα άτομα τα οποία χρησιμοποιούσαν το πλυντήριο και όταν τον επισκέφθησαν δύο αστυνομικοί περί ώρα 07:30 αυτός καθόταν έξω και έπινε τον καφέ του. Τους ανέφερε ότι είχε άδεια λειτουργίας και τους παρουσίασε τους σχετικούς κανονισμούς τεκμήριο
3. Προς επιβεβαίωση της θέσης του ότι καθόταν έξω από το κατάστημα παρουσίασε φωτοαντίγραφο φωτογραφίας την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο 2 η οποία είναι δυσδιάκριτη. Στο στάδιο των αγορεύσεων η ευπαίδευτος δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, τα όσα ανέφερε ο Μ.Κ.1 αποτελούν γεγονότα τα οποία περιήλθαν στην αντίληψη του και ο κατηγορούμενος θα πρέπει να βρεθεί ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Αντίθετη ήταν η θέση του ευπαιδεύτου δικηγόρου του κατηγορουμένου ο οποίος ανέφερε ότι μπορεί ο Μ.Κ.1 να είδε άτομα να μπαίνουν και να βγαίνουν στο κατάστημα όχι όμως να αγοράζουν εμπορεύματα. Είναι η θέση του ότι το άρθρο 20(α)(iii) του Νόμου ρυθμίζει το ωράριο των καταστημάτων για τη χειμερινή περίοδο και είναι η θέση του ότι τα όσα κατέθεσε ο κατηγορούμενος στο Δικαστήριο είναι ειλικρινή. Εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου. Ο Μ.Κ.1 Αστ. 3478 Κωνσταντίνου μπορεί να έχει ετοιμάσει την έκθεση που κατάθεσε ως τεκμήριο 1 μετά από παρέλευση 4 μηνών όμως δεν έχω διαπιστώσει οτιδήποτε το μεμπτό στη μαρτυρία του ή ότι έχει καταθέσει οτιδήποτε το οποίο δεν έγινε αντιληπτό την ημερομηνία που κατάγγειλε τον κατηγορούμενο. Εν μέρει η μαρτυρία του ενισχύεται και από τη μαρτυρία του κατηγορουμένου ο οποίος παραδέχθηκε ότι διατηρούσε ανοικτό το κατάστημα τη συγκεκριμένη ημερομηνία δίνοντας ως αιτιολογία την άδεια που του παρέχει η λειτουργία πρατηρίου πετρελαιοειδών με βάση τους κανονισμούς ως το τεκμήριο
4. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Ο κατηγορούμενος δεν μπορώ να πω ότι τα όσα κατέθεσε στο Δικαστήριο είναι ψευδή, απλά αυτό που διαπιστώνω είναι ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει αντιληφθεί το δικαίωμα που του δίδει το περιεχόμενο του τεκμηρίου 3 για την πώληση πετρελαιοειδών στη συγκεκριμένη περιοχή ημέρα Κυριακή. Το δικαίωμα αυτό περιορίζεται στην πώληση πετρελαιοειδών ειδών όχι όμως και στην πώληση ειδών καταστήματος το οποίο καλύπτεται από το Νόμο περί Ρύθμισης της Λειτουργίας Καταστημάτων και Ωρών Απασχόλησης των Υπαλλήλων Ν.155

(1)/2006. Ήταν πασιφανές ότι ο κατηγορούμενος δεν αντιλήφθηκε αυτή τη διαφορά, τη μια στιγμή παραδεχόταν ότι ήταν ανοικτό και λειτουργούσε το κατάστημα, την άλλη στιγμή ανέφερε ότι καθόταν απλά έξω όμως και στις δύο περιπτώσεις τόνισε ότι οποιοσδήποτε μπορούσε να εισέλθει στο κατάστημα. Ο κατηγορούμενος δεν παρουσίασε ενώπιον Δικαστηρίου οποιαδήποτε άδεια η οποία να του δίδει το δικαίωμα να διατηρεί το κατάστημα εντός του πρατηρίου ανοικτό ημέρα Κυριακή. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση διαπιστώνω ότι ο κατηγορούμενος στις 29.5.2011 και ώρα 09:30 διατηρούσε το κατάστημα εντός του πρατηρίου καυσίμων με την ονομασία ΕΚΟ ανοικτό. Το νομικό άρθρο της υπόθεσης είναι το άρθρο 20 του Ν.155

(1)/2006 το οποίο έχει ως εξής: «20. Κάθε γενικό κατάστημα τηρεί το ακόλουθο γενικό ωράριο λειτουργίας: (α) Κατά την χειμερινή περίοδο- (

1. i)από τη Δευτέρα μέχρι και την Παρασκευή, δεν ανοίγει νωρίτερα από τις 5:00 π.μ. και δεν κλείνει αργότερα από τις 7:30 μ.μ., με εξαίρεση την Τετάρτη, κατά την οποία δεν κλείνει αργότερα από τις 3:00 μ.μ.· (
2. ii)το Σάββατο, δεν ανοίγει νωρίτερα από τις 5:00 π.μ. και δεν κλείνει αργότερα από τις 7:00 μ.μ.· και (iii) την Κυριακή, είναι κλειστό· (β) κατά την θερινή περίοδο- (
3. i)από τη Δευτέρα μέχρι και την Παρασκευή, δεν ανοίγει νωρίτερα από τις 5:00 π.μ. και δεν κλείνει αργότερα από τις 8:00μ.μ., με εξαίρεση την Τετάρτη, κατά την οποία δεν κλείνει αργότερα από τις 3:00 μ.μ.· (
4. ii)το Σάββατο, δεν ανοίγει νωρίτερα από τις 5:00 π.μ. και δεν κλείνει αργότερα από τις 7:30 μ.μ.· και (iii) την Κυριακή, είναι κλειστό·» Δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε μαρτυρία εκ μέρους του κατηγορουμένου ότι το κατάστημα εμπίπτει στον όρο ειδικά καταστήματα και με βάση το άρθρο 2 του Ν.155

(1)/2006: ««γενικό κατάστημα» σημαίνει κατάστημα, το οποίο λειτουργεί με γενικό ωράριο με βάση τις διατάξεις του παρόντος Νόμου και στο οποίο επιτρέπεται να διαθέτει προς πώληση οποιαδήποτε προϊόντα ή/και υπηρεσίες.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: - Το κατάστημα να είναι «γενικό κατάστημα». - Να λειτουργεί ημέρα Κυριακή. Με βάση τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου το κατάστημα είναι «γενικό κατάστημα» με βάση τα εμπορεύματα που πωλούσε και λειτουργούσε ημέρα Κυριακή. Φυσικά στο κατηγορητήριο γίνεται αναφορά μόνο στο άρθρο 20(α)(iii) το οποίο περιλαμβάνει τη ρύθμιση για το χειμερινό ωράριο των καταστημάτων και όχι στο άρθρο 20(β)(iii) που περιλαμβάνει το θερινό ωράριο. Και στα δύο απαγορεύεται η λειτουργία καταστήματος ημέρα Κυριακή, η διαφορά των δύο έγκειται μόνο στην ώρα έναρξης και ώρα κλεισίματος των καταστημάτων. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει θέμα αναγκαιότητας τροποποίησης της κατηγορίας. Συνεπώς βρίσκω ότι η Κατηγορούσα Αρχή ως όφειλε έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και βρίσκω ένοχο τον κατηγορούμενο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο