Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Samuil Georgiev, Αρ. Υπόθεσης: 14352/2011, 28/5/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B49 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 14352/2011 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσας Αρχής - και - Samuil Georgiev Κατηγορούμενου ------------------------- Ημερομηνία: 28 Μάιου 2013 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ξ. Ξενοφώντος Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ε. Μοντάνιος Κατηγορούμενος: παρών ------------------------------- Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος, κατόπιν δικής του παραδοχής, κρίθηκε ένοχος στην πρώτη και δεύτερη κατηγορία ενώ οι κατηγορίες 3 και 4 έχουν ανασταλεί. Η πρώτη κατηγορία αφορά το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας κατά την διάρκεια της νύχτας κατά παράβαση του άρθρου 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και η δεύτερη, το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά την διάρκεια της νύχτας με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 296 (α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Συνοπτικά τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή έχουν ως εξής: Την 21.8.2010 και περί ώρα 0100, ο Νικόλας Νικολάου, ενώ βρισκόταν στο σαλόνι της οικίας του, στον ισόγειο της χώρο, ανέβηκε στο υπνοδωμάτιο, στον πρώτο όροφο και άφησε την πόρτα της εισόδου της οικίας του ανοιχτή περί τα 10 εκ. επίσης ανοιχτό άφησε και το φως του σαλονιού. Μετά από 15 λεπτά, κατέβηκε εκ νέου στο ισόγειο της οικίας του και μόλις εισήλθε στον χώρο της κουζίνας βρήκε εκεί έναν άγνωστο του άντρα, ο οποίος αργότερα διαπιστώθηκε ότι ήταν ο κατηγορούμενος. Όταν ο παραπονούμενος τον ρώτησε τι κάνει εκεί, ο κατηγορούμενος δεν του απάντησε οτιδήποτε και κατευθύνθηκε προς την έξοδο της οικίας. Ο παραπονούμενος, κατάφερε και τον σταματήσει και του ζήτησε να καθίσει σε καρέκλα στην βεράντα, πράγμα το οποίο ο κατηγορούμενος έπραξε. Ερωτώντας τον ξανά τι έκανε στο σπίτι του, ο κατηγορούμενος του απάντησε ότι μπήκε για να πιεί νερό. Ο παραπονούμενος κάλεσε την αστυνομία ενώ ο κατηγορούμενος προσπάθησε εκ νέου να φύγει αλλά ο παραπονούμενος τον ανάκοψε και κατάφερε να τον κρατήσει εκεί μέχρι την άφιξη της αστυνομίας. Το όχημα του κατηγορούμενου, βρέθηκε σταθμευμένο σε απόσταση 200 μέτρων από την οικία του παραπονούμενου και σε έρευνα που έγινε σε αυτό, ανεβρέθηκαν τα διαρρηκτικά εργαλεία που περιγράφονται στις λεπτομέρειες της δεύτερης κατηγορίας. Όταν ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε, απάντησε, ¨μπήκα να πιώ νερό και όχι να κλέψω, τα πράγματα είναι δικά μου¨. Τα ίδια ισχυρίστηκε και στην κατάθεση του. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου, κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, αρχικά αναγνώρισε την σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος διέπραξε, εισηγήθηκε όμως, ότι στην προκειμένη περίπτωση, το δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της υπόθεσης, όπως το γεγονός ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός, αφού ο κατηγορούμενος όπως περπατούσε στον δρόμο βρήκε την πόρτα της κύριας εισόδου της οικίας ανοιχτή και εισήλθε, έτσι που η διάρρηξη συνίσταται στο σπρώξιμο της πόρτας και την είσοδο του στην οικία η οποία ήταν ολόφωτη και ότι δεν έκλεψε τίποτα. Ο ισχυρισμός ότι ο σκοπός της διάρρηξης ήταν η κλοπή του νερού, αποσύρθηκε και ανέφερε ο συνήγορος του ότι όποιος και αν αυτός αρχικά ήταν, τελικά δεν πήρε κάτι ο κατηγορούμενος από το σαλόνι και προχώρησε προς την κουζίνα όπου δεν αναμένετο εκεί να βρει οτιδήποτε σημαντικό. Σε ότι αφορά τα ανευρεθέντα στο όχημα του, ανέφερε ο συνήγορος του, ότι αυτά δεν είχαν σχέση με την διάρρηξη της οικίας του παραπονούμενου. Ζήτησε να ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, η μεταμέλεια του και αναφέρθηκε στις προσωπικές του συνθήκες, για τις οποίες ετοιμάστηκε και έκθεση από το γραφείο ευημερίας. Τέλος, αναφέρθηκε στον χρόνο που διέρρευσε από την διάπραξη των αδικημάτων αλλά και στις προσωπικές του συνθήκες όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί. Σε περίπτωση επιβολής ποινής φυλάκισης, υπήρξε εισήγηση ότι είναι ορθό και δίκαιο, όπως ανασταλεί καθότι αυτό δικαιολογείται από τις περιστάσεις της υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου. Τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος έχει διαπράξει, είναι πολύ σοβαρά αδικήματα. Η σοβαρότητα τους αντικατοπτρίζεται μεταξύ άλλων και μέσα από τις προβλεπόμενες υπό του νόμου από τις ποινές εφόσον η διαβάθμιση της σοβαρότητας ενός αδικήματος προσδιορίζεται από το ύψος των ποινών που προβλέπει ο νόμος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.α
(1990)2 ΑΑΔ 264, Souilmi ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου
(1993)2 ΑΑΔ 9, Λαζάρου ν. Αστυνομίας, Π.Ε. 6670 ημερ. 10.12.1999). Όπως τέθηκε στη Λεβέντης ν. Αστυνομίας, Π.Ε 6670 ημερ. 10.12.1999 «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμέτρησει την ποινή». Για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας ο νόμος προβλέπει ποινή φυλάκισης 7 χρόνων ενώ η ποινή φυλάκισης αυξάνεται σε 10 χρόνια αν το αδίκημα διαπράττεται κατά την διάρκεια της νύχτας, όπως και στην προκειμένη περίπτωση, για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων κατά την διάρκεια της νύχτας προβλέπεται από τον νόμο ποινή φυλάκισης 5 χρόνων. Τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών, είναι αδικήματα τα οποία απασχολούν τα δικαστήρια σχεδόν καθημερινά, οπόταν λόγω αυτής της έξαρσης που παρουσιάζουν, επιβάλλεται επιτακτική η ανάγκη αναχαίτισης και αποτροπής διάπραξης τους με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Στην υπόθεση Αντάρτης ν. Δημοκρατίας
(1997)Π.Ε.6240 ημερ. 10.5.97 το θέμα της ποινής σε υποθέσεις διαρρήξεων προσεγγίστηκε ως εξής: «Η ανάγκη για την αυστηρή αντιμετώπιση των πιο πάνω αδικημάτων λόγω κυρίως της συχνότητας τους έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν . Ανδρέου
(1994)2 ΑΑΔ 194, Dirazo v. Δημοκρατίας
(1992)2 ΑΑΔ 197, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1992)1 ΑΑΔ 160. Μάλιστα πολύ πρόσφατα (Βλ. Παναγίδης ν. Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση 6239 ημερ. 18.4.1997), η απόφαση του Εφετείου αρχίζει με την θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στη Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Καταλήγει δε με τη διακήρυξη της υποστήριξης του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά. Στην ίδια υπόθεση (Παναγίδης) επισημαίνονται τα πιο κάτω: «Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη.» Περαιτέρω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν . Χατζημιτσή Π.Ε. 7861 ημερ. 3.3.2007, αναφέρονται τα πιο κάτω, ως ενδεικτικά του τρόπου με τον οποίο θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από τα Δικαστήρια οι υπαίτιοι διάπραξης αυτού του είδους αδικημάτων : «Αδικήματα αυτής της μορφής, και επαναλαμβάνω κατά συρροή σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, δεν μπορεί παρά να αντιμετωπίζονται με τον ανάλογο κολασμό. Άλλως πως το αίσθημα ευνομίας και ευταξίας στον κοινό πολίτη θα πλήττεται, με ολέθρια αποτελέσματα για την κοινωνική συνοχή του τόπου μας.» Στην υπόθεση Abed v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 299/2005, ημερ. 26.2.2007 λέχθηκαν, τα ακόλουθα: «Τα δικαστήρια μας, εκδηλώνοντας την έντονη αγωνία του κοινού, αντιμετωπίζουν και δικαιολογημένα, με αυστηρότητα την παρανομία. Οι κάτοικοι της χώρας μας θυμούνται τους καιρούς που ένιωθαν, και ζούσαν με ασφάλεια. Την άνεση π.χ να αφήνουν ανοιχτές τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών τους, ξεκλείδωτα τα αυτοκίνητα τους, εκτεθειμένη την περιουσία τους και κυρίως να διακινούνται χωρίς να αισθάνονται οποιοδήποτε κίνδυνο από ελλοχεύοντες εγκληματίες. Η διαπίστωση της πραγματικής, και άκρως ανησυχητικής κατάστασης, που επικρατεί σήμερα στον τόπος μας είναι επαρκής λόγος να δράσουν τα δικαστήρια μας προς την κατεύθυνση της πάταξης της παρανομίας. Μέχρις ότου οι ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και εγκληματολόγοι προσφέρουν τις μακροπρόθεσμες δικές τους υπηρεσίες στην καλυτέρευση της κοινωνίας, τα δικαστήρια δεν έχουν άλλη επιλογή, αντίθετα είναι καθήκον τους, να διασφαλίζουν την νομιμότητα». Όπως έχει νομολογηθεί, κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται στη βάση των δικών της πραγματικών περιστατικών, ενώ κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής, απαιτείται εξατομίκευση της, κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος, σε συνδυασμό με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Επίσης διατηρώ κατά νου ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής, δε θα πρέπει να εξουδετερώνει την αποτρεπτικότητα της ή να καθιστά αναποτελεσματική την εφαρμογή του Νόμου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου. Π. Ε. 7000 24.4.2001). Ο κατηγορούμενος είναι εμφανές ότι εισήλθε στην οικία του παραπονούμενου με σκοπό την κλοπή. Το όχημα του αναβρέθηκε σε απόσταση 200 μέτρων από την οικία του παραπονούμενου και μετέβη από το σημείο που το άφησε με τα πόδια, όχι βέβαια για να πιεί νερό. Το ότι η πόρτα της κύριας εισόδου της οικίας του παραπονούμενου ήταν ανοιχτή, δεν δικαιολογεί με οποιοδήποτε τρόπο την είσοδο του ενώ δεν είχε λάβει καμία τέτοια πρόσκληση από τον ιδιοκτήτη της οικίας. Ο κατηγορούμενος, δεν ήταν βέβαια σε θέση να γνωρίζει τι θα έβρισκε εντός της οικίας του παραπονούμενου για να κλέψει και το ότι δεν έκλεψε τελικά οτιδήποτε ήταν γιατί καταλείφθηκε από τον παραπονούμενο. Τα όσα πιο πάνω στην υπόθεση Abed αναφέρονται, αντανακλούν πλήρως στην κοινωνική πραγματικότητα και βρίσκουν έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης αυτής. Η ανεύρεση των διαρρηκτικών εργαλείων εντός του οχήματος του κατηγορούμενου, παρά το ότι δεν έγινε χρήση αυτών, για την συγκεκριμένη διάρρηξη, αφού εδώ βρήκε την πόρτα της οικίας του παραπονούμενου ανοιχτή και μπήκε, καταδεικνύουν τις προθέσεις του για συγκεκριμένη δραστηριότητα. Το αδίκημα της διάρρηξης παρά του ότι γίνεται, σχεδόν πάντοτε με σκοπό την κλοπή, δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι αφήνει στα θύματα του πέραν της οικονομικής απώλειας και ένα αίσθημα ανασφάλειας αφού παραβιάζεται η κατοικία του ο πιο προσωπικός του χώρος. Πέραν των επιπτώσεων στα ίδια τα θύματα, οι επιπτώσεις είναι ευρύτερες αφού το αίσθημα ανασφάλειας αντανακλά στα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας. Ως ιδιαιτέρα επιβαρυντικά στοιχεία της υπόθεσης, τα πιο πάνω, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο. Ως ελαφρυντικά και προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου την παραδοχή του ενώπιον του δικαστηρίου, η οποία όμως δεν ήταν άμεση, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε στο Δικαστήριο πολύ πρόσφατα στις 24.4.2013, παρόλα αυτά έχει την σημασία της και της αποδίδω την ανάλογη βαρύτητα καθώς επίσης και το λευκό ποινικό μητρώο του. Έχω επίσης λάβει υπόψη το περιεχόμενο της έκθεσης κοινωνικής έρευνας και όλους τους μετριαστικούς παράγοντες και περιστάσεις του κατηγορούμενου στις οποίες έκανε αναφορά ο συνήγορος του. Ειδικότερα τα δύσκολα παιδικά χρόνια που πέρασε ο κατηγορούμενος, συνεπεία του ότι είχε στερηθεί την φροντίδα των γονέων του αφού αυτή την είχε αναλάβει η γιαγιά του. Η μητέρα του μετακινήθηκε στην Κύπρο για εργασία και τον πατέρα του τον γνώριζε σε ηλικία 26 ετών. Όλα τα πιο πάνω φαίνεται να στέρησαν τον κατηγορούμενο από το ευεργέτημα να μεγαλώσει και να αναπτυχθεί μέσα σε μια συγκροτημένη οικογένεια όπου μπορούσε να του προσφέρει καθοδήγηση και επίσης να στρέψει σε άλλες κατευθύνσεις την ζωτικότητα του Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα πιο πάνω στοιχεία, δηλαδή την σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος διέπραξε, την έξαρση αυτού του είδους αδικημάτων, τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων από τον κατηγορούμενο, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη μου όλους τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων και των προσωπικών του συνθηκών του κατηγορούμενου, παράγοντες οι οποίοι όμως θα επηρεάσουν μόνο το ύψος της ποινής αλλά όχι το είδος της, αφού σε τέτοιου είδους υποθέσεις η μόνο ενδεδειγμένη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης, επιβάλλω σε αυτόν τις ακόλουθες ποινές φυλάκισης: 1) Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. 2) Στην δεύτερη κατηγορία φυλάκισης 5 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο να συντρέχουν. Έχω εξετάσει την εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου για την πρόσδοση ανασταλτικού χαρακτήρα στην ποινή φυλάκισης. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω πρόκειται για εξαιρετικά σοβαρά αδικήματα. Το Δικαστήριο κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής έχει ήδη λάβει υπόψη του τόσο τα περιστατικά της υπόθεσης όσο και τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, χωρίς να εντοπίσω ότι υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο ή γεγονός που να δικαιολογεί την αναστολή. Η σοβαρότητα άλλωστε των αδικημάτων που διέπραξε αλλά και η αποτρεπτικότητα στην διάπραξη αυτού του είδους αδικημάτων κρίνω ότι δεν δικαιολογούν την έκδοση διαταγής για αναστολή της ποινής φυλάκισης. Τα τεκμήρια κατάσχονται. (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο