Δήμος Πόλεως Χρυσοχούς ν. Χαράλαμπου Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 8295/13, 20/8/2013

(1)(β)(στ), 9, 10 και 20

(3)(3Α) του περί Ρυθμίσεως οδών και οικοδομών νόμου Κεφ. 96 ως τροποποιήθη, του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1 και 4, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32, των κανόνων της επιείκιας, της ενυπάρχουσας εξουσίας του Δικαστηρίου και της νομολογίας. Επί μαρτυρικού υποβάθρου, η αίτηση στηρίχθηκε στην ένορκη δήλωση του κ. Σπύρου Σπύρου. Ο ενόρκως δηλών, αναφέρει ότι εργάζεται ως δημοτικός μηχανικός στον δήμο Πόλεως Χρυσοχούς, γνωρίζει πλήρως τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Ο καθ΄ ου η αίτηση είναι ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος και/ή διαχειριστής και/ή δικαιούχος του κέντρου αναψυχής με την επωνυμία INSOMNIA BAR (POLIS) το οποίο βρίσκεται εντός του τεμαχίου 778 Φ/Σχ 6343V02. Κατά την 3/7/2013 μετέβηκε στο εφαπτόμενο του ως άνω αναφερόμενου τεμαχίου με αριθμό 780 Φ/Σχ 6343V02 στο οποίο πραγματοποιούνται οικοδομικές εργασίες όπου και διαπίστωσε ότι ο καθ΄ ου η αίτηση παράνομα και χωρίς να εξασφαλίσει εκ των προτέρων τις απαιτούμενες άδειες, έχει προβεί σε κατασκευή υπερυψωμένου στεγασμένου καθιστικού χώρου κατασκευασμένου από μεταλλικές κολώνες και σε κατασκευή ξύλινου πατώματος και ξύλινης στέγης (κιόσκι). Ο καθ΄ ου η αίτηση ειδοποιήθηκε και κλήθηκε από τους αρμόδιους να σταματήσει κάθε παράβαση, συνεχίζει όμως και σκοπεύει να συνεχίσει, εκτός εάν διαταχθεί από το Δικαστήριο να αναστείλει κάθε περαιτέρω εργασία μέχρι εκδικάσεως της ποινικής υπόθεσης που καταχωρήθηκε εναντίον του. Ο ενόρκως δηλών πιστεύει ότι πλην των εργασιών τις οποίες ανέφερε, ο κατηγορούμενος θα διενεργήσει και άλλες εργασίες με τις οποίες θα αποπερατωθούν πλήρως οι οικοδομικές εργασίες. Λόγω του ότι οι εκτελεσθείσες εργασίες καθώς και οι εργασίες που εκτελούνται τώρα στο ως άνω αναφερόμενο τεμάχιο έγιναν παράνομα, εναντίον του ως άνω κατηγορούμενου καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση και εν΄ όψει των πιο πάνω είναι έκδηλη η πρόθεση του να οδηγηθεί η αρμόδια αρχή ενώπιον τετελεσμένων γεγονότων και σε μια περίπτωση της οποίας θα είναι δύσκολη, αν όχι αδύνατη η επαναφορά των πραγμάτων στην προ της παρανομίας κατάσταση. Ο μάρτυρας πιστεύει ότι αν επιτραπεί η συνέχιση των εργασιών θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Εξ΄ όσων τους συμβουλεύει ο δικηγόρος, υπάρχει έκδηλη και σοβαρή παράβαση του νόμου (plain and flagrant breach of the law) και αυτός είναι ένας πρόσθετος λόγος για τον οποίο οι αιτητές ζητούν την έκδοση του προσωρινού διατάγματος. Η εν λόγω παρανομία περιήλθε στην γνώση των αιτητών μόλις πρόσφατα και ζητείται η έκδοση του διατάγματος και όπως τους συμβουλεύει ο δικηγόρος τους, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου, υπάρχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση, υπάρχει βάσιμη πιθανότητα ότι οι αιτητές δικαιούνται του αιτούμενου διατάγματος και το κριτήριο του ισοζυγίου ζημιάς (balance of hardship) είναι αποφασιστικώς υπέρ των αιτητών και του δημοσίου συμφέροντος διότι εάν το αιτούμενο προσωρινό διάταγμα δεν χορηγηθεί θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο χρονικό στάδιο και καθίσταται αναγκαία η έκδοση του διατάγματος προς το δημόσιο συμφέρον και την εξυπηρέτηση της δικαιοσύνης. Η αίτηση, συνάντησε την ένσταση του καθ΄ ου η αίτηση στην οποία ήγειρε διάφορους λόγους ένστασης. Συγκεκριμένα, ο καθ΄ ού η αίτηση ισχυρίζεται ότι οι αιτητές δεν καταδεικνύουν στο Δικαστήριο το στοιχείο του κατεπείγοντος ώστε να δικαιολογείται η έκδοση του ζητούμενου διατάγματος, ότι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης και της παρούσας υπόθεσης, οι αιτητές έχουν προσκομίσει λανθασμένα και/ή γεγονότα μη ανταποκρινόμενα στην παραγματικότητα και/ή έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα και/ή έχουν επιδείξει κακή πίστη και/ή δεν έρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, η αίτηση των αιτητών είναι άνευ αντικειμένου και/ή καταχρηστική διότι το Δικαστήριο εκδικάζοντας την αίτηση θα υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος πριν την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης αντιβαίνει στο τεκμήριο της αθωώτητας, οι αιτητές δεν έχουν παρουσιάσει γεγονότα που να δικαιολογούν και/ή να αποδεικνύουν την ύπαρξη επιτυχίας τους και με βάση αυτά δείχνουν ότι όλες οι εργασίες έχουν περατωθεί και καμία εργασία συνεχίζεται να εκτελείται, η μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα έχει οποιεσδήποτε αρνητικές συνέπειες προς την κατηγορούσα αρχή και/ή στην απονομή της δικαιοσύνης, η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου και η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν έχει νόημα, διότι ο καθ΄ ου η αίτηση δεν είναι ιδιοκτήτης του ισχυριζόμενου κέντρου αναψυχής και εν πάσει περιπτώσει οι αιτητές θα έπρεπε να στραφούν εναντίον του ιδιοκτήτη του ρηθέντος τεμαχίου με αριθμό 780 και εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ο καθ΄ ου η αίτηση δεν θα μπορεί να το εκτελέσει σε περίπτωση που ο ιδιοκτήτης του ρηθέντος τεμαχίου δεν του επιτρέπει να εισέλθει στο τεμάχιο για να εφαρμόσει το διάταγμα και η αίτηση είναι λανθασμένη και/ή δεν συντρέχουν οι προυποθέσεις που θέτει ο νόμος για έκδοση του ζητούμενου διάταγματος. Νομικά, στήριξε την ένσταση του στον περί Δήμων νόμο και τις τροποποιήσεις του, στον περί ρυθμίσεως οδών και οικοδομών νόμο Κεφ. 96 άρθρα 2, 3

(1)(β)(στ) 2(α), 4, 9, 10, 20

(3)(3Α) και των μέχρι τώρα τροποποιητικών αυτού νόμων, του περί πολιτικής δικονομίας νόμου Κεφ. 6 άρθρο 9, στον περί Δικαστηρίων νόμο ν. 14/60άρθρο 32, των περί πολιτικής δικονομίας διαδικαστικών κανονισμών Δ.48 Κ. 1, 2, 4, 8 και 9 και στην εν γένει διακριτική ευχέρεια και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Επί μαρτυρικού υποβάθρου, η ένσταση στηρίχθηκε στην ένορκη δήλωση του καθ΄ ου η αίτηση. Στην ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι δεν είναι ιδιοκτήτης του κέντρου αναψυχής με την επωνυμία INSOMNIA BAR (POLIS) ούτε του τεμαχίου 778 του Φ/Σχ 6343V02, εντός του τεμαχίου 778 το οποίο είναι ιδιοκτησία τρίτου προσώπου, υφίσταται και λειτουργεί νόμιμα καφετέρια με την πιο πάνω επωνυμία από τρίτο πρόσωπο, στο όνομα του οποίου έχουν εκδοθεί οι σχετικές άδειες λειτουργίας, ποτού και μουσικής, το τεμάχιο 780 είναι ιδιοκτησία δύο άλλων προσώπων ανά ½ μερίδιο, οι ισχυριζόμενες οικοδομικές εργασίες εντός του τεμαχίου 780 δεν πραγματοποιούνται αλλά έχουν ήδη αποπερατωθεί, ουδέποτε ειδοποιήθηκε ή κλήθηκε από οποιονδήποτε να σταματήσει τις ισχυριζόμενες εργασίες, δεν προτίθεται να διενεργήσει άλλες εργασίες όπως ισχυρίζονται οι αιτητές και επανέλαβε ενόρκως τους λόγους ένστασης. Περαιτέρω αναφέρει ότι οι ισχυρισμοί του ενόρκως δηλούντα στην αίτηση είναι αόριστοι και δεν τεκμηριώνονται, και όπως τον συμβουλεύουν οι δικηγόροι του οι αιτητές δεν έχουν πιθανότητα επιτυχίας εναντίον του και σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα δεν θα είναι αδύνατο ή δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, οι αιτητές δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το ζητούμενο διάταγμα και οι αιτητές απέτυχαν να αποσείσουν το βάρος ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί υπέρ τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Αυτό έχει αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Κλασσική επί του προκειμένου θεωρείται η απόφαση στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another

(1982)1 C.L.R. 557 όπου επανατοποθετήθηκε η αρχή πως για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι: - Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. - Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. - Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Αναγνωρίζεται πως αφού ο αιτητής ικανοποιήσει το Δικαστήριο πως πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το Δικαστήριο εξετάζει όλους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την ορθή ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας και σταθμίζει στα πλαίσια αυτά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Στην προσπάθειά του να απονέμει δικαιοσύνη στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263). Οποιεσδήποτε διαπιστώσεις γίνονται για σκοπούς της εξέτασης της έκδοσης ή μη του προσωρινού διατάγματος και όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασιστούν όταν θα εκδικαστεί η ουσία της (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.

(1999)1(A) A.A.Δ. 225, 236). Στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041 υιοθετείται η επί του προκειμένου Αγγλική νομολογία όπως εκφράζεται στο σύγγραμμα Copinger and Skone James on Copyright, 12η έκδοση παραγ. 621 (σε μετάφραση): «Συζητήσιμη υπόθεση. .. Αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Ο ενάγων δεν υπέχει υποχρέωση, όπως ήταν προηγουμένως η αντίληψη, να αποδείξει ότι έχει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή εκ πρώτης όψεως υπόθεση ή ακόμα πιθανότητα ότι θα επιτύχει στη δίκη. Το βάρος στον ενάγοντα είναι λιγότερο, πρέπει να αποδείξει ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση .» Το Δικαστήριο εξετάζει τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο. Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί σαν επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (β) Πιθανότητες ότι ο ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία. Επιβάλλεται στον αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. (γ) Πρέπει να φανεί στο Δικαστήριο ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. (Σχετικές είναι οι αποφάσεις Odysseos v. Pieris Estates

(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co Ltd v. Rossis

(1976)1 Α.Α.Δ 38, Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 Α.Α.Δ. 263, National Bank of Greece v. Motovia

(1987)1 Α.Α.Δ. 303, ΚΟΤ ν. Θεωρή

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 και Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd & άλλων ν. Παραλράμα Λτδ

(1990)1 Α.Α.Δ. 1051). Το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται σε αυτό το στάδιο να εμπλακεί σε οτιδήποτε που να προσομοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ένορκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Η διαδικασία σε παρόμοιες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα (Βλ. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd.

(2002)1 Α.Α.Δ. 2026). Οι αρχές βάσει των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει για την έκδοση ή μη απαγορευτικού διατάγματος ερμηνεύθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι καλά γνωστές και δεν θεωρώ σκόπιμο να τις επαναλάβω. Αρκεί να αναφέρω ότι το Δικαστήριο κρίνει και αποφασίζει πάνω στην ολότητα του ενώπιον του υλικού χωρίς να διαφεύγει της προσοχής ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως την παρούσα, δεν είναι επιθυμητό να προσπαθήσει να αποφασίσει με βάση τη μαρτυρία που έχει ενώπιον του τα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία θα κριθεί τελικά η απαίτηση του ενάγοντα, έργο το οποίο εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Jonitexo Ltd. v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 623 και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, υποδεικνύεται ότι σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. ΕΞΕΤΑΣΗ ΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΝΣΤΑΣΗΣ Αναφορικά με τους δύο πρώτους λόγους ένστασης, αναμφίβολα αυτοί είναι παντελώς αβάσιμοι, διότι η παρούσα υπόθεση και αίτηση έχει καταχωρηθεί την αμέσως επόμενη ημέρα από την διαπίστωση των ισχυριζόμενων παράνομων οικοδομικών εργασιών και συνακόλουθα ουδεμία κωλυσιεργία δεν παρατηρήθηκε, απεναντίας υπήρξε έντονη επίσπευση, περαιτέρω δε για το στοιχείο του κατεπείγοντος, το Δικαστήριο έχει δώσει οδηγίες για επίδοση της μονομερούς αίτησης και συνακόλουθα το στοιχείο του κατεπείγοντος έχει πλέον εκλείψει. Αναφορικά με τον τέταρτο λόγο ένστασης, και αυτός ο λόγος είναι παντελώς αβάσιμος διότι αποδοχή ενός τέτοιου λόγου ένστασης, θα ισοδυναμούσε με την αποστέρηση της εξουσίας του παρόντος Δικαστηρίου που του παρέχεται από τον νόμο να εκδίδει προσωρινά διατάγματα της φύσεως και έκτασης όπως αυτό του αιτούμενου διατάγματος. Ούτως ή άλλως και δυνάμει της πιο πάνω αναφερθείσας νομολογίας, το Δικαστήριο σε αυτό το στάδιο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης. Αναφορικά με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης, το Δικαστήριο έχει να παρατηρήσει τα ακόλουθα: Το μαρτυρικό υπόβαθρο που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που υποστηρίζει την ένσταση, προσφέρει ουσιαστικά μια εκ διαμέτρου αντίθετη εκδοχή γεγονότων που ισοδυναμούν με πλήρη άρνηση των γεγονότων που υποστηρίζουν την αίτηση για έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος, καθ΄ ότι υπάρχει άρνηση όχι μόνο του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του επίδικου ακινήτου, αλλά υπάρχει και πλήρης άρνηση της οποιασδήποτε εμπλοκής του καθ΄ ου η αίτηση στην ανέγερση των οικοδομών, αλλά και της εμπλοκής του στην εκμετάλλευση του επίδικου υποστατικού αφού γίνεται αναφορά για τρίτο και τρίτα πρόσωπα. Από την στιγμή λοιπόν που οι αιτητές δεν έχουν αντικρούσει τους ισχυρισμούς του καθ΄ ου η αίτηση και δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους, αυτοί οι ισχυρισμοί του καθ΄ ου η αίτηση παρέμειναν αναντίλεκτοι και οι οι ισχυρισμοί των αιτητών μετέωροι και ουσιαστικά έκπτωτοι (βλ Iacovou Brothers (CONSTRUCTIONS) LTD -v- Fashionwise ltd

(2000)1Β Α.Α.Δ 1377) στην οποία αποφασίστηκαν τα πιο κάτω: <<Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται, ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier K.G.

(1989)1(E) A.A.Δ. 750 και Louis Vuitton v. Dermosak Ltd and Orphanidou

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ'ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης.>> Περαιτέρω δε, από την στιγμή που υπάρχει ο ισχυρισμός του καθ΄ ου η αίτηση ότι οι αναφερόμενες εργασίες έχουν ήδη αποπερατωθεί, ισχυρισμός ο οποίος έχει παραμείνει αναντίλεκτος και αντίστροφα ο ισχυρισμός των αιτητών ότι συνεχίζονται οι εργασίες παραμένει έκπτωτος αφού δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης που τους αναλογεί δυνάμει της πιο πάνω νομολογίας, η οποιαδήποτε έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα ήταν κενή περιεχομένου και σκοπού αφού η φύση και η έκταση του αιτούμενου διατάγματος είναι η διακοπή των πιο πάνω εργασιών. Συνακόλουθα και ως προς το κατά πόσο πληρούνται οι προυποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος ως πιο πάνω αναφέρθησαν, το Δικαστήριο κρίνει ότι από την στιγμή που οι ισχυρισμοί των αιτητών πάνω στους οποίους στηρίζουν την αίτηση τους για έκδοση προσωρινού διατάγματος και πάνω στους οποίους καλείται το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι προυποθέσεις για έκδοση του δυνάμει της πιο πάνω νομοθεσίας και νομολογίας έχουν όχι μόνο αμφισβητηθεί στην ολότητα τους, αλλά έχει προσφερθεί μια εκ διαμέτρου αντίθετη εκδοχή γεγονότων από τον καθ΄ ου η αίτηση που αρνείται κάθε εμπλοκή και ανάμειξη με τα επίδικα υποστατικά και επιπλέον εμπλέκει τρίτο και τρίτα πρόσωπα και από την στιγμή που οι αιτητές δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους που έχουν αμφισβητηθεί δυνάμει της πιο πάνω νομολογίας, δεν πληρούνται οι προυποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου προσωρινού υποβάθρου ελλείψει ουσιαστικά μαρτυρικού υποβάθρου, αφού οι αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης που τους βαρύνει στα πλαίσια της παρούσας αίτησης διότι δεν έκαναν χρήση των δικονομικών - αποδεικτικών όπλων που τους παρέχεται δυνάμει της απόφασης Iacovou Brothers (CONSTRUCTIONS) LTD -v- Fashionwise ltd

(2000)1Β Α.Α.Δ 1377, ήτοι είτε με την παράθεση της δικής τους μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία θα μπορούσαν να υποβάλουν τον καθ΄ ου η αίτηση που έχει προβεί στην ένορκη δήλωση. Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν τις προυποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου προσωρινού διατάγματος και οι λόγοι ένστασης, πλην των λόγων 1, 2, και 4, είναι βάσιμοι και συνακόλουθα η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 4/7/2013 απορρίπτεται, διότι οι ισχυρισμοί των αιτητών παρέμειναν μετέωροι και έκπτωτοι και οι αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους οι οποίοι έχουν αμφισβητηθεί και οι ισχυρισμοί του καθ΄ ου η αίτηση παρέμειναν αναντίλεκτοι και επιπλέον η οποιαδήποτε έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα ήταν κενή περιεχομένου και σκοπού αφού η φύση και η έκταση του αιτούμενου διατάγματος είναι η διακοπή των πιο πάνω εργασιών. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης θα είναι έξοδα στην πορεία της κυρίως υπόθεσης. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο