← Κύπρος

Ελένη Χριστοδούλου Γερολέμου κ.α. ν. Γιωργούλλα Χριστοδούλου Γερολέμου ή Λεωνίδου, Αρ. Υπόθεσης: 13035/11, 29/8/2013

Ελένη Χριστοδούλου Γερολέμου κ.α. ν. Γιωργούλλα Χριστοδούλου Γερολέμου ή Λεωνίδου, Αρ. Υπόθεσης: 13035/11, 29/8/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B58 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13035/11 Ελένη Χριστοδούλου Γερολέμου Θεοδώρα Χριστοδούλου Γερολέμου σύζυγος Θωμά Κουκουλέτσου Παραπονούμενες εναντίον Γιωργούλλα Χριστοδούλου Γερολέμου ή Λεωνίδου Κατηγορουμένης ---------------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29/8/2013 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τις παραπονούμενες: κος Χριστόφορος Χατζηστερκώτης Για την Κατηγορούμενη : κος Ηλίας Ηλιάδης Κατηγορούμενη : παρούσα ---------------------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει συνολικά 5 κατηγορίες μετά και από σχετικές τροποποιήσεις που έγιναν επί του κατηγορητηρίου και που αφορούν ισχυριζόμενη ανέγερση οικοδομής όπως αυτές περιγράφονται στο κατηγορητήριο όσον αφορά την φύση, την έκταση και την τοποθεσία τους χωρίς την άδεια των παραπονουμένων και της κατηγορούσας αρχής ,επηρεάζοντας τις ανέσεις του ακινήτου ιδιοκτησίας των παραπονουμένων, ως επίσης κατηγορία που αφορά την κατοχή και χρήση των εν λόγω οικοδομών άνευ πιστοποιητικού εγκρίσεως την παράνομη κατοχή, νομή και χρήση των εν λόγω οικοδομών, ως επίσης και την ανέγερση των εν λόγω οικοδομών κατά παράβαση των όρων άδειας οικοδομής που χορηγήθηκε από την αρμόδια αρχή. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Αναφορικά με την μαρτυρία που έχει προσκομιστεί, το Δικαστήριο δεν θα παραθέσει βεβαίως αυτολεξεί και πλήρως την όλη μαρτυρία, αλλά θα προβεί σε μια σύνοψη της μαρτυρίας που έχει προσκομιστεί από κάθε μάρτυρα για να γίνει αντιληπτή σε γενικές γραμμές η φύση και η έκταση αυτής και θα γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στα αποσπάσματα εκείνης της μαρτυρίας για σκοπούς αξιολόγησης της και εξαγωγής ευρημάτων και συμπερασμάτων υπό το πρίσμα πάντα της σχετικής νομοθεσίας και νομολογίας που συνδέονται με τις επίδικες κατηγορίες. Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε η κα Χρυσούλα Κουκουλέτσου η οποία είναι θυγατέρα της παραπονούμενης 2, η παραπονούμενη 1 είναι θεία της όπως και η κατηγορούμενη. Οι παραπονούμενες είναι εγγεγραμμένες ιδιοκτήτριες του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1369 Φ/Σχ. 46/37 περιοχή Δίστρατα ή Κονναρκές στο χωριό Σαλαμιού της επαρχίας Πάφου και η κατηγορούμενη είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 1370 Φ/Σχ. 46/37 περιοχή Δίστρατα ή Κονναρκές στο χωριό Σαλαμιού της επαρχίας Πάφου το οποίο συνορεύει με το ακίνητο των παραπονουμένων. Η κατηγορούμενη με την βοήθεια του συζύγου της κατά ή περί το έτος 2007 με 2008 μέχρι και τον Νοέμβριο με Δεκέμβριο του 2011 προέβη στο ακίνητο των παραπονουμένων σε ανέγερση παράνομων οικοδομών, ήτοι τοίχο πλάτους περί τα 0,20 μέτρα, περί τα 30 μέτρα μήκος και ύψος πέραν των 5 με 6 μέτρων, αποχετευτικά έργα καθώς και καγκελόπορτα εισόδου χωρίς την άδεια των παραπονουμένων και χωρίς προηγουμένως να εξασφαλίσει την άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι για την πολεοδομική άδεια από την πολεοδομία Πάφου και για την άδεια οικοδομής από τον Έπαρχο Πάφου και με αυτόν τον τρόπο η κατηγορούμενη παράνομα κατέχει, νέμεται και χρησιμοποιεί μέρος του τεμαχίου των παραπονουμένων. Εάν έχει οποιαδήποτε άδεια οικοδομής η κατηγορούμενη, πράγμα που η μάρτυρας δεν γνωρίζει, αυτή αφορά σε οικοδομές εντός του τεμαχίου της κατηγορούμενης και όχι των παραπονουμένων, όμως όταν άρχισαν οι πιο πάνω εργασίες δεν υπήρχε οποιαδήποτε άδεια οικοδομής. Η μάρτυρας διαπίστωσε τον τερματισμό των πιο πάνω εργασιών περί τον Νοέμβριο με Δεκέμβριο του

  1. Κατά την μάρτυρα, ακόμα και να έχει εκδοθεί άδεια ή άδειες οικοδομής για ανέγερση οικοδομών εντός του τεμαχίου της κατηγορούμενης, δεν έχουν τηρηθεί οι όροι της άδειας οικοδομής και τα εγκριθέντα σχέδια της τυχόν άδειας οικοδομής που έχει εκδοθεί. Μέρος της οικοδομής που έχει ανεγερθεί στο τεμάχιο 1370 και συγκεκριμένα τα αποχετευτικά και το περιτοίχισμα της τα οποία η κατηγορούμενη συνέχισε την ανέγερση και ολοκλήρωση τους μέχρι τον Νοέμβριο με Δεκέμβριο του 2011 που διαπίστωσε ότι ολοκληρώθηκαν οι εργασίες ανέγερσης του ρηθέντος τοίχου και επέκτασης αυτού ως προς το ύψος και των αποχετευτικών, αγνοόντας τις γραπτές προειδοποιήσεις - τεκμήριο
  2. Τις εν λόγω οικοδομές τις ανέγειρε η κατηγορούμενη εντός του ακινήτου 1369 αγνοώντας και τις υποδείξεις του χωρομέτρη ότι αυτές έχουν ανηγερθεί εντός του ακινήτου των παραπονουμένων, ως επίσης συνέβηκε και με τα αποχετευτικά έργα, επηρεάζοντας έτσι τις ανέσεις των παραπονουμένων και την άνετη και απρόσκοπτη χρήση του ακινήτου τους και για αυτόν τον σκοπό έχουν γίνει και σχετικές καταγγελίες στον αστυνομικό σταθμό Κελλοκεδάρων. Η κατηγορούμενη, σύμφωνα με την μάρτυρα, προέβη στις πιο πάνω παρανομίες εν γνώση της και γνωρίζοντας ότι δεν θα μπορούσε να εξασφάλισει άδεια οικοδομής για τις οικοδομές που ανηγέρθησαν εντός του τεμαχίου των παραπονουμένων και γνωρίζοντας ουσιαστικά τα σύνορα των δύο επίδικων τεμαχίων και παρόλα αυτά χωρίς την συναίνεση των παραπονουμένων προέβη στις πιο πάνω ενέργειες. Σύμφωνα με την μάρτυρα, οι διάδικοι γνώριζαν ποια είναι τα σύνορα των επιδίκων οικοπέδων λόγω του ότι η κατηγορούμενη και ο σύζυγος της διατηρούσαν μάντρα και υπήρχε σχετικό συρματόπλεγμα που τα διαχώριζε, αλλά και επειδή ο παππούς της μάρτυρος υπέδειξε στους διαδίκους τα σύνορα των δύο τεμαχίων, ως επίσης υπήρχαν και σχετικά ορόσημα που είχαν τοποθετηθεί παλαιότερα από το κτηματολόγιο και παράλληλα απέκοψαν μια αμυγδαλιά ενώ η κατηγορούμενη γνώριζε ότι δεν ήταν δική της. Με την ανέγερση των παράνομων οικοδομών, οι παραπονούμενες όχλησαν την κατηγορούμενη αλλά είσπραξαν αρνητική απάντηση. Σε κατοπινό στάδιο, έχει γίνει σχετική έκθεση από τον αρμόδιο χωρομέτρη και τοπογράφο κ. Ευαγόρα Οδυσσέως και εντοπίστηκε συνοριακή διαφορά και αφού έχει γίνει σχετική αίτηση για επίλυση συνοριακής διαφοράς και επιτόπια εξέταση, εκδόθηκε σχετική απόφαση του κτηματολογίου - τεκμήριο 3 - στην οποία διαφαίνεται παράνομη επέμβαση εκ μέρους της κατηγορουμένης στο τεμάχιο των παραπονουμένων και δεν ασκήθηκε έφεση εναντίον της εν λόγω απόφασης και απεναντίας συνεχίστηκε η ανέγερση του τοίχου της περίφραξης, επεκτείνοντας τον σε ύψος καθώς και περατώθησαν οι άλλες οικοδομικές εργασίες που αφορούσαν τα αποχετευτικά που έγιναν στο τεμάχιο των παραπονουμένων. Με την ανέγερση του τοίχου και των αποχετευτικών, η κατηγορούμενη δημιούργησε ανεπανόρθωτες ζημιές, καταστροφές και αυθαιρεσίες, στο τεμάχιο των παραπονουμένων, αφού έσπασε τα προστατευτικά κιγκλιδώματα προέβη σε παράνομη είσοδο, κατοχή και επέμβαση. Για να αποκτήσει δίοδο και πρόσβαση προς το κτήμα της, έφτιαξε παράνομο δρόμο μέσα στο τεμάχιο των παραπονουμένων τον οποίο ψευδώς τους έλεγαν ότι είναι τα δημόσια έργα και ότι θα φτιάξουν πάρκο με πράσινο, κατέστρεψε αμυγδαλιές ξεριζώνοντας και αποκόπτωντας τις εντός ξένης ιδιοκτησίας, με βαρέα τροχοφόρα οχήματα μολύνοντας και ρυπαίνοντας και το έδαφος με λάδια και γράσα εφόσον το χρησιμοποιούν παράνομα και ως χώρο στάθμευσης και κατέθεσε προς αυτόν τον σκοπό και σχετικές φωτογραφίες - τεκμήριο 4 και υπάρχει και σχετική έκθεση γεοπόνου. Λόγω των πιο πάνω παρανομιών, οι παραπονούμενες δεν μπορούν να αξιοποιήσουν το τεμάχιο τους, δεν μπορούν να ανεγείρουν οικοδομή σε εκείνο το μέρος και με τον πολύ ψηλό τοίχο που ανέγειρε η κατηγορούμενη που υπερβαίνει σε μερικά μέρη τα 5 - 6 μέτρα ύψος είναι σαφές ότι παραβλάπτονται τα δικαιώματα των παραπονουμένων. Αποτέλεσμα των πιο πάνω ενεργειών είναι να μειωθεί και άλλο η αξία του ακινήτου των παραπονουμένων καθώς ίσως να επηρεάζει και τον συντελεστή δόμησης. Το τεμάχιο1369 το οποίο είναι μικρό σε σύγκριση με το τεμάχιο 1370 και το κατέχουν δύο άτομα με τις πιο πάνω ενέργειες της κατηγορούμενης και την παράνομη επέμβαση και κατοχή μέρους του τεμαχίου τους οι παραπονούμενες αντιμετωπίζουν πρόβλημα για αξιοποίηση του καθώς ακόμα και στον διαχωρισμό του λαμβάνοντας υπόψη και το μέγεθος του. Αναφορικά με την δεύτερη κατηγορία, τα πιο πάνω κτίσματα τα οποία έχει ανεγείρει η κατηγορούμενη και μέσα στο τεμάχιο της τα έχει ανεγείρει χωρίς άδεια ή τουλάχιστον όταν άρχισε την ανέγερση τους δεν κατείχε οποιαδήποτε άδεια και αν τελικά απέκτησε άδεια σίγουρα θα τα είχε ανεγείρει κατά παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής που τυχόν έχει εκδοθεί επηρεάζοντας τις ανέσεις του τεμαχίου των παραπονουμένων. Δεν έχει προβεί σε καμία οριοθέτηση πριν την έναρξη των οικοδομικών εργασιών και σίγουρα δεν μπορεί να έχει δοθεί άδεια να ανεγείρουν τόσο ψηλό τοίχο περιτοιχίσματος που σε μερικά σημεία υπερβαίνει τα 6 μέτρα ύψος. Η κατηγορούμενη στο τεμάχιο 1370 ανέγειρε 4 κατοικίες, ένα τοίχο, περιτοίχισμα περίφραξης τις οποίες κατέχει και χρησιμοποιεί χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Όπως διαπιστώθηκε από χωρομέτρη και από υπαλλήλους του κτηματολογίου Πάφου, στο βορειοδυτικό σύνορο του τεμαχίου 1369 που ανήκει στις παραπονούμενες που συνορεύει με το τεμάχιο 1370, η κατηγορούμενη ανέγειρε τοίχο, περιτοίχισμα, περίφραξης μέρος του οποίου το έχει ανεγείρει παράνομα εντός του τεμαχίου 1369 πλάτους 0,20 μέτρα και το μέρος που καταλαμβάνει ο τοίχος αυτός από το γειτονικό τεμάχιο 1369 μέρος ίσο με 30 τετραγωνικά μέτρα σύμφωνα με την έκθεση του χωρομέτρη. Ο τοίχος έχει ανεγερθεί χωρίς να εξασφαλιστεί άδεια από την αρμόδια αρχή αλλά και χωρίς άδεια ή κατά παράβαση των όρων της τυχόν εκδοθείσας άδειας για το τεμάχιο
  3. Η κατηγορούμενη εντός του τεμαχίου των παραπονουμένων έχει ανεγείρει και αποχετευτικά αντί εντός του δικού της τεμαχίου ως όφειλε για τα οποία και πάλι δεν έχει εξασφαλίσει προηγουμένως άδεια από τον Έπαρχο Πάφου. Για τις πιο πάνω οικοδομές μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από τον Έπαρχο Πάφου και ούτε μπορεί να εκδοθεί αφού είναι κτισμένα σε ξένο τεμάχιο, ήτοι στο 1369 αλλά και χωρίς άδεια ή κατά παράβαση των όρων της τυχόν άδειας εντός του τεμαχίου
  4. Η κατηγορούμενη κατά ή περί το έτος 2007 με 2008 μέχρι και σήμερα στο χωριό Σαλαμιού της Επαρχίας Πάφου κατέχει, νέμεται και χρησιμοποιεί τις οικοδομές που έχει ανεγείρει στο τεμάχιο 1370 αλλά και μέρος αυτών στο τεμάχιο 1369 παράνομα και χωρίς τις απαιτούμενες άδειες και πιστοποιητικά, χωρίς τις συγκαταθέσεις των παραπονουμένων και επηρεάζοντας τις ανέσεις και τα δικαιώματα τους. Η κατηγορούμενη εκτός από τις πιο πάνω παρανομίες και παράνομες ενέργειες έχει επέμβει παράνομα στο τεμάχιο 1369 και έχει διανοίξει και δημιουργήσει παράνομα χωμάτινο δρόμο με τσιμεντένια ράμπα μέσα στο 1369 τον οποίο δρόμο χρησιμοποιεί για να μεταβεί στις τέσσερις οικοδομές που έχει ανεγείρει στο
  5. Η κατηγορούμενη με τις πιο πάνω ενέργειες της, ήτοι με το να σπάσει τα κιγκλιδώματα των δημοσίων έργων για να αποκτήσει και να δημιουργήσει δίοδο προς το κτήμα της, καθώς και η εγκοπή των δένδρων που υπήρχαν στο ακίνητο των παραπονουμένων προέβη σε παράνομη επέμβαση στο κτήμα των παραπονουμένων και χωρίς να έχει κανένα δικαίωμα. Οι πιο πάνω παρανομίες υφίστανται μέχρι σήμερα. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι είναι απόφοιτος λυκείου, οι άδειες οικοδομής έχουν εκδοθεί για το τεμάχιο της κατηγορούμενης και όχι των παραπονουμένων και οι οικοδομές έχουν ανεγερθεί χωρίς άδεια. Το συνολικό εμβαδόν που καταλαμβάνουν οι παράνομες οικοδομές στο τεμάχιο των παραπονουμένων είναι έκτασης 30 τετραγωνικών μέτρων σύμφωνα με την επίσημη έκθεση του χωρομέτρη μέσω του κτηματολογίου και έχουν παραβιαστεί όροι της άδειας οικοδομής. Από τις τέσσερις κατοικίες που έχει αναφέρει, έχουν αποπερατωθεί οι τρεις ενώ η τέταρτη όχι και όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι οι 4 κατοικίες είναι ατέλειωτες και ότι όταν καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση υπήρχαν σε ισχύ δύο άδειες οικοδομής, ανέφερε ότι όσες φορές επισκέφθηκε το μέρος, υπήρχε κόσμος στα σπίτια και ότι κατέχει επιστολή του Υπουργείου εσωτερικών σύμφωνα με την οποία έχουν εκδοθεί οι άδειες αλλά οι αιτήσεις για έκδοση τους έχουν γίνει μετά την αποπεράτωση των οικιών. Έχει γίνει προφορικά και γραπτά παράπονο προς τον Έπαρχο Πάφο με την οποία έλαβαν απάντηση ότι η διαφορά που έχει προκύψει είναι ιδιωτικής φύσεως και ότι πρέπει να γίνει οριοθέτηση και αίτηση για επίλυσης συνοριακής διαφοράς και επί αυτού του θέματος έχει αποσταλεί και επιστολή από την πρώτη δικηγόρο που χειριζόταν την υπόθεση, αρνούμενη ταυτόχρονα η μάρτυρας σχετική υποβληθείσα θέση ότι δεν έχει γίνει παράπονο προς τον Έπαρχο Πάφο και παρέπεμψε σε σχετική λειτουργό της Επαρχιακής Διοίκησης. Η μάρτυρας ουσιαστικά παρέπεμπε σε θέματα που δεν γνώριζε στις σχετικές εκδοθείσες άδειες, εκθέσεις και στην απόφαση του κτηματολογίου, εκφράζοντας ταυτόχρονα την βεβαιότητα ότι υπήρχε παράβαση των όρων των εκδοθείσων αδειών και παράνομη επέμβαση στο τεμάχιο των παραπονουμένων. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε η κα Ελένη Γερολέμου. Η μάρτυρας στην γραπτή της δήλωση την οποία κατέθεσε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέταση της, ουσιαστικά επανέλαβε εν συντομία τους ισχυρισμούς που προέβαλε στην γραπτή της δήλωση η Μ.Κ.
  6. Α ντεξεταζόμενη ανέφερε ότι δεν είναι δυνατόν να έχουν εκδοθεί δύο άδειες οικοδομής διότι έχουν ανηγερθεί οικοδομές εντός του τεμαχίου της και που σε κάθε περίπτωση η ύπαρξη τους θα διαπιστωθεί από τις αρμόδιες αρχές τις οποίες έχει επικαλεστεί, όπως έχει επικαλεστεί τον τοπογράφο και το κτηματολόγιο για να αποδειχθεί η παράβαση των όρων οικοδομής και της παράνομης επέμβασης, λέγοντας ότι δεν είναι αρμόδια για να καθορίσει τις πιο πάνω παραβάσεις και παρέπεμπε συχνά στο περιεχόμενο της γραπτής της δήλωσης επαναλαμβάνοντας τους ισχυρισμούς της και αρνείτο σχετικές υποβολές περί του αντιθέτου. Αναφορικά με τα γραπτά παράπονα στις αρμόδιες αρχές για τις ισχυριζόμενες παρανομίες εκ μέρους της κατηγορούμενης, παρέπεμπε στην αδερφότεκνη της για την προσκόμιση των εν λόγω γραπτών παραπόνων και αρνήθηκε υποβολές περί του αντιθέτου. Επίσης αρνήθηκε σχετικές υποβολές ότι δεν έχει κατασκευαστεί παράνομα ο δρόμος και ότι δεν υπήρχε καταστροφή δένδρων, λέγοντας ότι για την καταστροφή των δένδρων έχει γίνει καταγγελία στην αστυνομία η οποία όμως δεν προχώρησε σε δικαστική διαδικασία. Στο παρόν στάδιο δεν έχει υποβληθεί οποιαδήποτε αίτηση για ανέγερση οικοδομής στο τεμάχιο της και να έχει απορριφθεί εξ΄ αιτίας των παράνομων οικοδομών της κατηγορούμενης. Αναφορικά με τις τέσσερις κατοικίες, ανέφερε ότι οι τρεις είναι ολοκληρωμένες και η τέταρτη που δεν έχει ολοκληρωθεί έχουν αρχίσει οι οικοδομικές εργασίες σε μεταγενέστερο στάδιο. Σύμφωνα με τον τοπογράφο και το κτηματολόγιο, ο τοίχος έχει 20 μέτρα πλάτος και καταλαμβάνει 30 τετραγωνικά μέτρα. Αναφέρθηκε εκ νέου στις οχλήσεις που έκανε όταν ανεγείρονταν οι οικοδομές και στην αντίδραση που υπήρχε και γενικά επαναλάμβανε τους ισχυρισμούς της, αρνούμενη ταυτόχρονα σχετικές υποβολές περί του αντιθέτου. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο κ. Πέτρος Χαρπίδης. Ανέφερε ότι είναι κτηματολόγος στο κτηματολόγιο Πάφου. Αναφορικά με τα επίδικα ακίνητα, η υπηρεσία του κτηματολογίου, είπε ότι έχει δοθεί ειδοποίηση στις 21/1/2010 με συστημένες επιστολές σε όλα τα επηρεαζόμενα μέρη για να γίνει επιτόπια εξέταση στις 23/2/2010 η οποία έγινε μαζί με τον χωρομέτρη κ. Θεοφάνη Θεοφάνους. Ακολούθως υποδείχθηκε το διαφιλονικούμενο μέρος από τις παραπονούμενες και ακολούθησε η χωρομετρική εργασία από τον χωρομέτρη. Μετά τοποθετήθηκαν τα ορόσημα που υποδείκνυαν την επέμβαση που υπήρχε και τους υποδείχθηκε ότι είναι προσωρινά μέχρι να γίνει ο καθορισμένος έλεγχος από τους αρμόδιους λειτουργούς. Εκδόθηκε η τελική απόφαση η οποία επιδόθηκε στα ενδιαφερόμενα μέρη με συστημένη επιστολή στις 9/3/2011 και τους καθόρισε την επέμβαση που υπήρχε και δεν έχει ασκηθεί έφεση εντός των 30 ημερών. Αναγνώρισε το τεκμήριο 3 το οποίο είναι η σχετική απόφαση του κτηματολογίου το οποίο περιέγραψε και ανέλυσε. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι έχει ελάχιστες γνώσεις χωρομετρίας για να μπορεί να διαπιστώσει επέμβαση, όμως ήταν παρών κατά την επιτόπια εξέταση του κτηματολογίου, όπως συμβαίνει κάθε φορά όπου μεταβαίνει με το αρμόδιο συνεργείο και χωρομέτρη όπου και γίνονται οι σχετικές μετρήσεις. Όταν ήταν παρών έχει δει και τα δύο επίδικα τεμάχια και εντός του τεμαχίου της κατηγορουμένης υπήρχε μια κατοικία η οποία ήταν συμπληρωμένη, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση ότι όταν έχει μεταβεί στο μέρος υπήρχαν τέσσερις κατοικίες ολοκληρωμένες. Δεν έχει προσέξει ο μάρτυρας όταν έχει μεταβεί εάν κτιζόταν οτιδήποτε άλλο, αλλά διαπίστωσαν ότι υπήρχε τσιμεντένιος τοίχος κατά μήκος του συνόρου και διαπιστώθηκε η επέμβαση όπως καταγράφεται στην απόφαση του συνόρου. Δεν αναφέρθηκε στον ίδιο από τον σύζυγο της κατηγορουμένης κατά πόσο στο σημείο που ανηγέρθηκε ο τοίχος υπήρχε παλιά ένας πετρότοιχος με βάση την άδεια οικοδομής αρ. 3 Β374/77, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση περί του αντιθέτου. Αυτό που του έχει αναφερθεί από την μια παραπονούμενη, ήταν το ότι υπήρχε ένας κορμός αμυγδαλιάς κομμένος ένα μέτρο μακριά από τον τσιμεντένιο τοίχο ο οποίος αποτελούσε και το φυσικό σύνορο των δύο τεμαχίων. Το κτηματολόγιο σύμφωνα και με την χωρομετρική εργασία που έγινε, διαπιστώθηκε ότι έγινε η επέμβαση έκτασης 75 τετραγωνικών μέτρων και στην έκταση που έχει διαπιστωθεί στην απόφαση του κτηματολογίου, ήτοι ο τοίχος έχει κτιστεί πιο μέσα. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι δεν υπήρχε επέμβαση, ανέφερε ότι από την στιγμή που υπήρχε αμφισβήτηση της απόφασης, θα έπρεπε να είχε καταχωρηθεί έφεση, πράγμα που δεν έγινε. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι με βάση το χωρομετρικό σχέδιο που ετοιμάστηκε από το κτηματολόγιο το τεμάχιο 1369 επεμβαίνει σε ισάριθμα τετραγωνικά μέτρα της ισχυριζόμενης επέμβασης στο τεμάχιο 1370, ανέφερε ότι σύμφωνα με τις μετρήσεις του κτηματολογίου και χωρομετρίας, φαίνεται στο σχέδιο ότι ο τοίχος έχει κτιστεί πιο μέσα στο τεμάχιο 1370 και δεν υπάρχει επέμβαση. Ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 1370 έκτισε τον τοίχο πιο μέσα από το τεμάχιο του αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι προς όφελος του γειτονικού τεμαχίου. Όλες οι υποθέσεις διασυνοριακής διαφοράς μετά την επιτόπια εξέταση, ελέγχονται από τους αρμόδιους λειτουργούς για ύπαρξη τυχόν λαθών και στην συγκεκριμένη περίπτωση έχει ελεγχθεί και εκδόθηκε η σωστή απόφαση. Ο μάρτυρας τέλος, υπεραμύνθηκε της ορθότητας των μετρήσεων του κτηματολογίου και της εκδοθείσας από αυτό απόφασης και γενικά επανέλαβε τις θέσεις του και αρνήθηκε σχετικές υποβολές περί του αντιθέτου. Ως Μ.Κ. 4 κατέθεσε ο κ. Ευαγόρας Οδυσσέως. Ανέφερε ότι είναι τοπογράφος μηχανικός, απόφοιτος του Μετσόβειου Πολυτεχνείου και αναφορικά με τα επίδικα ακίνητα έλαβε εντολή από την ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 1369 όπως προβεί σε χωρομετρική εργασία και έχει αναλάβει να κάνει την οριοθέτηση του τεμαχίου 1369, ανοίχθηκε επίσημος φάκελος στο κτηματολόγιο και αφού του δόθηκε και αφού έκανε τις αναγκαίες μετρήσεις για να υπολογίσει τα σύνορα του τεμαχίου 1369, διαπίστωσε ότι υπήρχε επέμβαση του τεμαχίου 1370 προς το τεμάχιο
  7. Ετοίμασε σχετική έκθεση και σχεδιάγραμμα - τεκμήριο 5 - σύμφωνα με την οποία υπάρχει επέμβαση 30 τετραγωνικών μέτρων την οποία και υποστήριξε ως ορθή και δεν έχει κάποιο στοιχείο για το ποσό των 75 τετραγωνικών μέτρων που αναφέρθηκε από τον Μ.Κ.
  8. Υποστήριξε, επεξήγησε και ερμήνευσε το τεκμήριο 5 και η οποία έκθεση αποστάληκε στο κτηματολόγιο και επεξήγησε επί τούτου την διαδικασία που ακολουθείται και η όλη διαδικασία έγινε από τον μάρτυρα στις 3/7/
  9. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στα πλαίσια της εργασίας του συνεργάζεται με το κτηματολόγιο και λαμβάνει σχετικά βοηθήματα από το κτηματολόγιο. Αναφορικά με το εύρημα του κτηματολογίου ότι η ισχυριζόμενη επέμβαση είναι 75 τετραγωνικά μέτρα, ουσιαστικά δεν μπορούσε ο μάρτυρας να το αιτιολογήσει μετά από σχετικές ερωτήσεις και υποβολές που του υποβλήθηκαν αφού δεν είχε ενώπιον του το σχέδιο που ετοιμάστηκε από το κτηματολόγιο μετά την δική του εργασία. Όταν έχει μεταβεί επί τόπου το 2009 υπήρχε ένα σπίτι, διευκρινίζοντας ότι μέτρησε το κτίσμα το οποίο ήταν μπροστά στον δρόμο το οποίο φαίνεται στο σχέδιο που είχε και μέτρησε και τους τοίχους περιμετρικά του τεμαχίου 1370 και δεν θυμάται αν υπήρχε και δεύτερο κτήριο αλλά μέτρησε το κτήριο που ήταν κοντά στην επέμβαση. Δεν ήταν σε θέση να πει αν η κατοικία την οποία αναφερόταν είχε ολοκληρωθεί και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι εντός του τεμαχίου 1370 έχουν ανηγερθεί 4 κατοικίες εκ των οποίων η μια είναι ακόμα ατέλειωτη σήμερα, ανέφερε ότι αυτό το οποίο έχει δει και αποτυπώσει είναι ένας ψηλός τοίχος τον οποίο δεν έχει μετρήσει αλλά μέρος του οποίου έχει κτιστεί εντός του τεμαχίου
  10. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο ο εν λόγω τοίχος έχει πιστοποιητικό έγκρισης και εξέφρασε άγνοια σε υποβληθείσα θέση ότι αυτός δεν έχει πιστοποιητικό έγκρισης επειδή είναι ατέλειωτος. Δεν είχε υπόψη του άλλο τοπογράφο με το όνομα Μιχάλης σύμφωνα με την έκθεση του οποίου δεν είναι σύμφωνη με την έκθεση του μάρτυρα και του κτηματολογίου. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο τοίχος που έχει ανηγερθεί δεν έχει κτιστεί πάνω στο σύνορο σωστά και αφήνει λίγο μέρος μικρό στο τεμάχιο 1369 και είναι γύρω στα 23 τετραγωνικά μέτρα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ανήκει αυτό το μέρος στον ιδιοκτήτη του τεμαχίου
  11. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η εργασία που έχει κάνει έχει ελεγχθεί από το κτηματολόγιο και θεωρήθηκε ορθή και υπάρχει κατά τον ίδιο σύμφωνη γνώμη αυτού και του κτηματολογίου. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι επί του σχεδίου του κτηματολογίου φαίνεται ένα επιπρόσθετο κομμάτι το οποίο προστίθεται στο εμβαδόν της διεκδίκησης που φαίνεται στον φάκελλο της διασυνοριακής διαφοράς το οποίο όμως δεν το έχει μετρήσει για να εξακριβώσει κατά πόσο είναι 75 τετραγωνικά μέτρα. Ως Μ.Κ. 5 κατέθεσε η κα Θεοδώρα Χριστοδούλου Γερολέμου. Ανέφερε ότι είναι η συνιδιοκτήτρια του τεμαχίου 1369 και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της την γραπτή της δήλωση στην οποία ουσιαστικά επανέλαβε τους ισχυρισμούς των Μ.Κ. 1 και 2, με εξαίρεση το ότι καθόρισε την επέμβαση στην γραπτή της δήλωση στα 75 τετραγωνικά μέτρα όπως πληροφορήθηκε πρόσφατα από το κτηματολόγιο και επικαλέστηκε ανοχή των αρμόδιων αρχών στις ισχυριζόμενες παρανομίες εκ μέρους της κατηγορούμενης. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι παλιά εντός του τεμαχίου της κατηγορούμενης υπήρχε μια μάντρα και περίφραξη με συρματόπλεγμα. Αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι ο ανηγερθείς τοίχος έχει ανηγερθεί στο ίδιο μέρος που υπήρχε προηγουμένως η περίφραξη με το συρματόπλεγμα, λέγοντας ότι ο τοίχος έχει ανεγερθεί με επέμβαση προς το τεμάχιο
  12. Ανέφερε ότι οι οικοδομές κτίστηκαν το 2007 και οι άδειες έχουν εξασφαλιστεί τον Απρίλιο του 2009 μετά από οχλήσεις που έκαναν και υπάρχουν επί αυτού του θέματος σχετικά παράπονα στην Επαρχιακή Διοίκηση και μάλιστα γραπτώς τα οποία έχει η κόρη της, αρνούμενη σχετική υποβληθείσα θέση περί του αντιθέτου, ως επίσης αρνήθηκε υποβληθείσες θέσεις ότι όλες οι οικοδομές έχουν ανηγερθεί νόμιμα από κάθε άποψη. Σε κατοπινό στάδιο ανέφερε ότι από τις 4 κατοικίες, οι 3 έχουν ολοκληρωθεί ενώ η τέταρτη δεν έχει ολοκληρωθεί και ότι είναι ακόμα στους σκελετούς. Αναφορικά με τα αποχετευτικά έργα, αυτά έχουν ανηγερθεί εντός του τεμαχίου 1369 και όσον αφορά τις αμυγδαλιές ήταν παρούσα η αστυνομία που διαπίστωσε ότι αυτές έχουν εκριζωθεί και παρέπεμψε ουσιαστικά στους αρμόδιους για να καθορίσουν το ύψος της ισχυριζόμενης επέμβασης. Αναφορικά με τις ισχυριζόμενες επηρεαζόμενες ανέσεις, ανέφερε ότι αυτό συνίσταται στην διάνοιξη του δρόμου και τρέχει το νερό του δρόμου όλου και έκανε το οικόπεδο όλο αυλάκια μέσα και έβγαλε και τις αμυγδαλιές και όταν ερωτήθηκε ποιοι όροι έχουν παραβεί, αρκέστηκε στο να πει ότι το μόνο που γνωρίζει είναι ότι οι οικοδομές έχουν ανεγερθεί παράνομα. Αρνήθηκε επίσης σχετική υποβληθείσα θέση ότι δεν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης επειδή οι οικοδομές δεν έχουν ολοκληρωθεί, λέγοντας ότι αυτές έχουν ολοκληρωθεί και είναι κατοικίσιμες. Ανέφερε επίσης ότι η κατηγορούμενη κατασκεύασε τσιμεντένια ράμπα ρίχνοντας μάλιστα και τα προφυλακτικά σίδερα των δημοσίων έργων, αρνούμενη υποβληθείσα θέση περί του αντιθέτου, ως επίσης αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι η λειτουργός της Επαρχιακής Διοίκησης κα Σόνια Βιολάρη κατά την επιτόπια επίσκεψη της δεν έχει διαπιστωσει οποιαδήποτε παρανομία εκ μέρους της κατηγορούμενης. Ως Μ.Κ. 6 κατέθεσε ο κ. Θεοφάνης Θεοφάνους. Εργάζεται στο κτηματολόγιο ως χωρομέτρης την τελευταία δεκαετία και υπηρετεί στην Λεμεσό ενώ έχει υπηρετήσει στην Πάφο για χρόνια. Αναφορικά με τα επίδικα ακίνητα έχει προβεί σε χωρομετρική εργασία μετά από αίτηση του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 1369 και εξέτασε υπόθεση συνοριακής διαφοράς με το τεμάχιο 1370 και η υπόθεση εξετάστηκε στις 23/2/2010 και εκδόθηκε σχετική απόφαση - τεκμήριο
  13. Σύμφωνα με την απόφαση, υπάρχει επέμβαση του τεμαχίου 1370 στο 1369 την οποία περιέγραψε επί του τεκμηρίου 3 και πιο συγκεκριμένο στο σχέδιο και το εμβαδόν της επέμβασης είναι 32 τετραγωνικά μέτρα και δίνοντας εξήγηση για το ποσό των 75 τετραγωνικών μέτρων για το οποίο δόθηκε μαρτυρία, ανέφερε ότι τα 75 τετραγωνικά μέρα είναι το σύνολο του διαφιλονικούμενου μέρους, ήτοι της απαίτησης του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 1370, εννοώντας τον σύζυγο της κατηγορούμενης ο οποίος κατά την επιτόπια εξέταση τους υπέδειξε ουσιαστικά ποιο είναι το διαφιλονικούμενο μέρος λέγοντας τους ότι τα σύνορα του ακινήτου του είναι πέραν του τοίχου που έχει ανηγερθεί και συνεπώς ο τοίχος έχει κτιστεί ορθά. Ως προς τις κατοικίες που έχουν κτιστεί, η μια απέχει από τα σύνορα όπως το έχει καθορίσει σε 1,25 μέτρα, η δεύτερη κατοικία απέχει 3 μέτρα από το εγγεγραμμένο σύνορο, παρατήρησε 6 στόμια αποχετευτικών, τρία εξ΄ αυτών είναι εντός του τεμαχίου
  14. Σε κατοπινό στάδιο ανέφερε ότι ο τοίχος αρχίζει βόρεια και βόρεια προς νότια επεμβαίνει στο τεμάχιο αλλά πιο κάτω είναι εντός του τεμαχίου 1370 και δεν υπάρχει επέμβαση. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν έχει μεταβεί το 2010 επί τόπου, υπήρχαν δύο κατοικίες και αυτές καταγράφονται στην χωρομετρική του εργασία και στην απόφαση του κτηματολογίου και στο σχετικό σχέδιο και έκανε ξανά τον διαχωρισμό μεταξύ διαφιλονικούμενου μέρους που είναι 75 τ.μ. και επέμβασης που είναι 32 τ.μ. την οποία προσπάθησε να επεξηγήσει με σχεδιάγραμμα επί ενός εγγράφου που τελικά δεν κατέθεσε στο Δικαστήριο, λέγοντας μάλιστα ότι αρμόδιο πρόσωπο να απαντήσει για αυτά τα τετραγωνικά μέτρα είναι η σχεδιάστρια. Ως Μ.Κ. 7 κατέθεσε η κα Έλενα Αντωνίου. Είναι διοικητικός λειτουργός στην επαρχιακή διοίκηση Πάφου. Αναφορικά με τα επίδικα ακίνητα έχουν εκδοθεί δύο άδειες από το γραφείο της και κατέθεσε ως τεκμήρια 6 έως 9 τις σχετικές πολεοδομικές άδειες και άδειες οικοδομής τις οποίες και περιέγραψε, όπως π.χ. η ημερομηνία έκδοσης τους 30/10/2007 και 23/9/2008 για τις πολεοδομικές και 15/4/2009 και 21/9/2010 για τις άδειες οικοδομής. Για την πρώτη άδεια οικοδομής που αφορά μια κατοικία, φαίνεται ότι η ανέγερση αυτής της κατοικίας άρχισε μεταξύ πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής. Ως προς τους όρους της πρώτης άδειας, η κατοικία θα έπρεπε να είχε απόσταση από το γειτονικό σύνορο 6 μέτρα ως ελάχιστη απόσταση, στην πρώτη άδεια δεν έχει τεθεί ρυμοτομία, έγινε όμως στην δεύτερη άδεια πρόνοια για ρυμοτομία και ήταν έκτασης δύο μέτρων για σκοπούς διεύρυνσης του οδικού δικτύου. Σε συνδυασμό με το τεκμήριο 3, η πρώτη άδεια και πιο συγκεκριμένα αυτή που αφορά την πρώτη κατοικία και την περίφραξη, η τοποθέτηση τους δεν συμφωνεί με τους όρους της πολεοδομικής άδειας, διότι δεν έχει τηρηθεί η ελάχιστη απόσταση των 6 μέτρων αλλά η απόσταση ήταν περίπου 1,5 μέτρο. Αναφορικά με την δεύτερη άδεια και πιο συγκεκριμένα αυτή που αφορά την δεύτερη κατοικία, η ελάχιστη απόσταση θα έπρεπε να ήταν 4,5 μέτρα και αυτή δεν έχει τηρηθεί λόγω λανθασμένης οροθέτησης των δύο κατοικιών και η περίφραξη επεμβαίνει στο τεμάχιο
  15. Η μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 10 επίσημο κτηματικό σχέδιο στο οποίο η μάρτυρας έχει χρωματίσει και υποδείξει με πράσινο χρώμα την επιβληθείσα ρυμοτομία και λόγω αυτής της μη συμμόρφωσης με την επιβληθείσα ρυμοτομία είναι πάρα πολύ δύσκολο αυτές να νομιμοποιηθούν και ως προς το πιστοποιητικό εγκρίσεως θα μπορούσε να εκδοθεί και αυτεπάγγελτα πιστοποιητικό εγκρίσεως μη εξουσιοδοτημένων εργασιών στο οποίο θα καταγράφονται οι παρανομίες ή οι παραλείψεις σε σχέση με τις άδειες που εξέδωσε ο Έπαρχος. Από τις 4 κατοικίες η μια δεν έχει ολοκληρωθεί και αναφέρθηκε η μάρτυρας ότι αυτές σε γενικές γραμμές έχουν ανεγερθεί με βάση τα σχέδια αλλά υπήρχαν κάποιες μικροαλλαγές τις οποίες και ανέφερε και δεν έχουν υλοποιηθεί κάποιοι όροι τους οποίους επίσης ανέφερε και παρέπεμψε στις εκθέσεις από τους αρμόδιους λειτουργούς και στις επιστολές που στάληκαν προς τους ιδιοκτήτες για να συμμορφωθούν. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι οι καταγγελίες για τις ισχυριζόμενες παρανομίες έχουν αρχίσει την περίοδο που εκδόθηκε η πρώτη άδεια οικοδομής. Έχουν ληφθεί στο παρελθόν δικαστικά μέτρα για τις δύο από τις τρεις κατοικίες για παράνομη ανέγερση τους και για κατοχή και χρήση χωρίς πιστοποιητικό εγκρίσεως. Με βάση την υφιστάμενη κατάσταση θα έπρεπε η κατηγορούμενη να υποβάλει νέα αίτηση για έκδοση άδειας με βάση την επί τόπου κατάσταση πράγμα που δεν έγινε στην παρούσα υπόθεση. Με βάση την υφιστάμενη κατάσταση και την επέμβαση που υπάρχει και την παράβαση της ρυμοτομίας, δεν μπορεί να γίνει το μελλοντικό οδικό δίκτυο. Παρέπεμψε εκ νέου η μάρτυρας σε έκθεση του τεχνικού ως προς την πρώτη κατοικία στην οποία καταγράφονται οι ισχυριζόμενες παρατυπίες τις οποίες περιέγραψε, ως επίσης έκανε και για τις άλλες τρεις κατοικίες. Ως Μ.Κ. 8 κατέθεσε η κα Ευαγγελία Ιωάννου. Εργάζεται στο κτηματολόγιο ως τεχνικός, μηχανικός χαρτογραφίας και συγκεκριμένα στην χωρομετρία. Αναγνώρισε επί του τεκμηρίου 3 το σχέδιο ως συνταχθέν από την ίδια, όμως την ημέρα που έδιδε μαρτυρία, προσκόμισε και κατέθεσε ως τεκμήριο 11 ένα άλλο σχέδιο, λέγοντας ότι είναι το ίδιο με αυτό του τεκμηρίου 3 αλλά είναι πιο επεξηγηματικό. Τα σχέδια δεν είναι απλά σχεδιαγράμματα αλλά είναι σχέδια που ετοιμάζονται από την χωρομετρική βάση δεδομένων και το κάθε σημείο έχει πραγματικές συντεταγμένες και είναι ακριβείας. Υπάρχει επέμβαση του τεμαχίου 1370 στο τεμάχιο 1369 συνολικής έκτασης 32 τετραγωνικών μέτρων την οποία και καθόρισε στο σχέδιο με πράσινο χρώμα και το ροζ χρώμα είναι το υπόλοιπο διαφιλονικούμενο μέρος που είναι έκτασης 43 τετραγωνικών μέτρων και αφού προστεθούν αυτά τα δύο μεγέθη είναι συνολικής έκτασης 75 τ.μ. Η μάρτυρας επεξήγησε την διαδικασία που ακολουθείται σε περίπτωση εξέτασης υπόθεσης συνοριακής διαφοράς από ένα χωρομέτρη και τις ενέργειες που κάνουν οι σχεδιαστές και γενικά ότι αφορά την αποτύπωση των γεγονότων. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι το τεκμήριο 11 το ετοίμασε το πρωί της ίδιας ημέρας που έδιδε μαρτυρία στο Δικαστήριο μετά από οδηγίες του υπεύθυνου του κλάδου της χωρίς να αλλάξει κάτι από την χωρομετρική βάση δεδομένων αλλά απλά υπολόγισε τα εμβαδά και ετοίμασε το σχέδιο. Στην χωρομετρική βάση δεδομένων ανά πάσα στιγμή μπορούν να βοηθήσουν για τον υπολογισμό εμβαδών και στην συγκεκριμένη περίπτωση το ποσοστό των 75 τ.μ. υπήρχε και από πριν. Κατά την υπηρεσία της έχει τύχει ξανά να δώσει μετρήσεις εμβαδών σε λίγες ώρες διότι αφού υπάρχουν καταχωρημένα τα δεδομένα τότε η εργασία γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού επεξηγώντας την διαδικασία που ακολουθείται και εάν είναι υπόθεση δικαστηριακή τότε μπορεί να γίνει και με προφορικό αίτημα. Όταν της υποβλήθηκε η θέση ότι όλες οι μετρήσεις που έγιναν και τα συμπεράσματα ως προς την επέμβαση και ως προς το ύψος της είναι λανθασμένα, ανέφερε ότι πριν φύγει από το γραφείο της, όλοι οι λειτουργοί του τμήματος ήταν σύμφωνοι για τις μετρήσεις και συμπεράσματα τα οποία μετέφερε στο Δικαστήριο και υποστήριξε την ορθότητα τους και την διαδικασία που ακολουθήθηκε. Ανέφερε η μάρτυρας ότι από την ανέγερση του τοίχου, έχει μείνει ένα μέρος προς όφελος του τεμαχίου 1369 και είναι έκτασης 28 τ.μ. και υποστήριξε την ορθότητα αυτής της μέτρησης όταν της υποβλήθηκε ότι ο Μ.Κ. 6 ανέφερε ότι αυτό το ποσοστό ανέρχεται στα 23 τ.μ. λέγοντας ότι τα δεδομένα που λαμβάνουν ως τμήμα που είναι το τελευταίο στάδιο δεν είναι από το κτηματολόγιο ή από τον χωρομέτρη αλλά από το SBD. Ως Μ.Κ. 9 κατέθεσε η κα Παναγιώτα Κωμοδρόμου. Ανέφερε ότι εργάζεται στο τμήμα πολεοδομίας και οικήσεως ως τεχνικός. Αναγνώρισε τα τεκμήρια 6 και 8 και κατέθεσε ως τεκμήριο 12 χωρομετρικό σχέδιο με ημερομηνία έκδοσης τον Ιούλιο του
  16. Mε βάση το εν λόγω τεκμήριο, η πρώτη κατοικία που έχει κτιστεί στο τεμάχιο 1370, θα έπρεπε να απέχει από το σύνορο 5 μέτρα εκ των οποίων τα 2 θα ήταν τμήμα του τεμαχίου που θα παραχωρείτο για κατασκευή δρόμου και τα άλλα 3 είναι η απαιτούμενη απόσταση από το νέο οδικό σύνορο. Ως προς την δεύτερη κατοικία η απόσταση θα έπρεπε να ήταν από 5 με μέγιστη τα δέκα μέτρα. Όταν της υποδείχθηκε το τεκμήριο 3 ανέφερε ότι η πρώτη κατοικία απέχει 1,5 μέτρο από το σύνορο αντί πέντε που έπρεπε να ήταν, η δεύτερη κατοικία απέχει 6 μέτρα από το σύνορο αντί 10 που έπρεπε να ήταν, ήτοι αυτές οι κατοικίες δεν κτίστηκαν σύμφωνα με τους όρους της πολεοδομικής άδειας. Η περίφραξη για την δεύτερη κατοικία θα έπρεπε να ανεγερθεί σε μια απόσταση 7 μέτρων από το σύνορο ενώ έχει κτιστεί σε απόσταση 3 μέτρων από το σύνορο ενώ η περίφραξη για την πρώτη κατοικία θα έπρεπε να κτιστεί σε μια απόσταση 2 μέτρων από το σύνορο. Οι οικοδομές που έχουν ανηγερθεί επηρεάζουν αρνητικά τον δρόμο που σχεδιάζεται να κατασκευαστεί. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι υπηρετεί στην υπηρεσία της για περίοδο 10 χρόνων. Δεν έχει προβεί η ίδια σε επιτόπια εξέταση και τα όσα ανέφερε πηγάζουν από τους φακέλους που έχει στην κατοχή της. Η πολεοδομική άδεια ενσωματώνεται με την άδεια οικοδομής, η πολεοδομική αρχή έχει εξουσία έστω και αν υπάρχει άδεια οικοδομής να επέμβουν σε οικοδομές και να αποστείλουν προειδοποιητικές επιστολές ή να επιδώσουν ειδοποίηση επιβολής, πράγμα που δεν έγινε στην προκειμένη περίπτωση, λέγοντας επίσης ότι είναι σύνηθες φαινόμενο όταν κτίζεται ένα συγκρότημα κατοικιών να υποβάλλεται αίτηση για καλυπτική άδεια για κάποιες μετατροπές. Στην συγκεκριμένη περίπτωση η κατηγορούμενη δεν θα μπορούσε να αποκτήσει πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αλλά θα μπορούσε να υποβάλει εκ νέου σχέδια για οποιεσδήποτε παραβάσεις και παρέπεμψε ουσιαστικά στην νομοθεσία για οποιαδήποτε χαλάρωση. Το οδικό δίκτυο που έχει σχεδιαστεί για την εκεί περιοχή, επηρεάζει το τεμάχιο 1370 και για αυτόν τον σκοπό έχει τεθεί όρος στην πολεοδομική άδεια ο οποίος όρος δεν έχει τηρηθεί ακόμα διότι, όπως έχει συμφωνήσει και σε υποβληθείσα θέση από την πλευρά της υπεράσπισης, δεν έχουν συμπληρωθεί ακόμα τα εκεί κτίσματα, ως επίσης και για τον ίδιο λόγο δεν μπορεί να τηρηθεί ακόμα ο όρος που επιβλήθηκε για παραχώρηση χώρου πρασίνου. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει η μάρτυρας κατά πόσο το τμήμα δημοσίων έργων, που κατά την γνώμη της είναι της δικαιοδοσίας του ο δρόμος που εφάπτεται του τεμαχίου 1370, προέβη σε κάποια απαλλοτρίωση. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της Μ.Κ. 9, οι παραπονούμενες έκλεισαν την υπόθεση τους και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του, έκρινε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης και αφού το Δικαστήριο επεξήγησε στην κατηγορούμενη τα δικαιώματα της δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας νόμου Κεφ. 155, η κατηγορούμενη επέλεξε όπως προβεί σε ανώμοτη δήλωση και κάλεσε μία μάρτυρα. Στην ανώμοτη της δήλωση ανέφερε ότι έχει εξασφαλίσει δύο άδειες οικοδομής και γνωρίζει τους επιβληθέντες όρους των αδειών, θα συμμορφωθεί με αυτούς όταν ολοκληρωθούν οι οικοδομικές εργασίες και αυτός ήταν ο λόγος που δεν έχει αποταθεί για πιστοποιητικό εγκρίσεως. Ανέφερε επίσης ότι δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε επέμβαση εν΄ όψει και των αντιφάσεων των μαρτύρων. Ως Μ.Υ. 1 κατέθεσε η κα Καλλιόπη Γεωργίου. Ανέφερε ότι εργάζεται στην επαρχιακή διοίκηση Πάφου στις τεχνικές υπηρεσίες από τον Σεπτέμβριο του
  1. Έκανε αναφορά στις εκδοθείσες άδειες οικοδομής που αφορά τα επίδικα υποστατικά και το πότε αυτές έληξαν, λέγοντας ότι εάν λήξει μια άδεια και δεν γίνει σχετική αίτηση για ανανέωση, τότε θα πρέπει να υποβληθεί νέα αίτηση για έκδοση άδειας στην πολεοδομία. Έχει επισκεφθεί επί τόπου το επίδικο μέρος και στο τεμάχιο 1370 έχουν κτιστεί 4 κατοικίες, η μια εξ΄ αυτών δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα διότι είναι ακόμα στον σκελετό. Μόλις συμπληρωθούν οι εργασίες μέσα σε μια οικοδομή, τότε οφείλει ο κάτοχος της ιδιοκτησίας να κάνει αίτηση στην αρμόδια αρχή για έκδοση πιστοποιητικού εγκρίσεως εντός 21 ημερών από την συμπλήρωση των εργασιών, διευκρινίζοντας ότι με τον όρο συμπλήρωση των εργασιών σημαίνει την απομάκρυνση με οποιονδήποτε τρόπο των μηχανημάτων και των εργατών καθώς επίσης και την μη εκτέλεση εργασιών σε ένα συνεχή διάστημα τεσσάρων μηνών. Ερωτηθείσα εάν έχει διαπιστώσει ή εάν έχει σταλεί οποιαδήποτε επιστολή στην κατηγορούμενη για παράβαση οποιωνδήποτε όρων των αδειών, ανέφερε ότι αυτό δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της. Ανέφερε όμως ότι γενικά οι οικοδομές είναι σύμφωνες με τα εγκριθέντα σχέδια και τους όρους της άδειας, πλην όμως κάποιων παρατυπιών αρκετά ουσιωδών τους οποίους ανέφερε και που συνίσταντο στην επέμβαση του τεμαχίου 1370 στο τεμάχιο 1369 με βάση την χωρομέτρηση του κτηματολογίου, η μη παραχώρηση ρυμοτομίας, η μη δημιουργία πεζοδρομίων και η επίστρωση τους με πρέμιξ. Στα πλαίσια των καθηκόντων της αυτό που θα έπραττε, είναι η έκδοση πιστοποιητικού εγκρίσεως μη εξουσιοδοτημένων εργασιών λόγω των παρατυπιών που υπάρχουν. Δεν έχει υλοποιηθεί ούτε ο όρος περί παραχώρησης πρασίνου και περιέγραψε τα τρία είδη πιστοποιητικών εγκρίσεως που πλέον παραχωρούνται δυνάμει της κείμενης νομοθεσίας και σε περίπτωση παρατυπιών θα πρέπει να γίνει νέα αίτηση για έκδοση νέας άδειας, η διαδικασία της οποίας δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της, ως επίσης δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της η διαδικασία εξέτασης των παρεκκλίσεων και γενικά η μάρτυρας περιέγραψε τα καθήκοντα και αρμοδιότητες της σε περιπτώσεις όπου διαπιστώνονται παρατυπίες. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι δεν γνωρίζει εάν για τις επίδικες οικοδομές έχει γίνει οποιαδήποτε ενέργεια για ανανέωση των αδειών οικοδομής. Η μη συμμόρφωση με όρο της ρυμοτομίας είναι πολύ ουσιώδης και επηρεάζει την ανάπτυξη της περιοχής και τα ακίνητα τα οποία επηρεάζονται από την ρυμοτομία. Ένα πιστοποιητικό έγκρισης μπορεί να εκδοθεί και στην περίπτωση που λήξει η άδεια οικοδομής. Αναφορικά με το θέμα των περιφράξεων, ανέφερε ότι κάποιες περιφράξεις δεν έχουν συμπληρωθεί, αλλά η περίφραξη με το τεμάχιο 1369 έχει συμπληρωθεί και αυτό το διαπίστωσε στις 6/6/
  2. Δεν ήταν σε θέση να πει η μάρτυρας με βεβαιότητα εάν κατοικείται η οικία που έχει ανηγερθεί με την πρώτη άδεια, αλλά σε κατοπινό στάδιο ανέφερε ότι φαίνονται να είναι κατοικήσιμες, όπως συμβαίνει και με τις άλλες δύο κατοικίες που έχουν συμπληρωθεί οι οικοδομικές εργασίες, διευκρινίζοντας με τον όρο ότι φαίνονται κατοικίσιμες εννοεί ότι μπορεί να υπάρχει ένα αυτοκίνητο έξω χωρίς να μπορεί να πει όμως με βεβαιότητα αλλά φαίνονται ότι κατοικούνται. Κατά την επιτόπια εξέταση της δεν έχει διαπιστώσει μηχανήματα ή εργάτες και συμφώνησε ότι είναι πολύ σημαντικό θέμα η ορθή οροθέτηση των οικοδομών. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αναφορικά με τα αδικήματα των δύο πρώτων κατηγοριών, το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει αυτές κατά τον ουσιώδη χρόνο, είναι το ακόλουθο: Άρθρο 3
(1)(β) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, «3
(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο
(2)ή όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου
(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως.» Στο εδάφιο
(2)του άρθρου 3 προβλέπεται ότι: «
(2)Αρμόδια Αρχή εντός: (β) οποιασδήποτε περιοχής, η οποία δεν είναι περιοχή Δήμου, είναι ο Έπαρχος της Επαρχίας» Περαιτέρω στο άρθρο 2 του Κεφ. 96 αναφέρεται ότι: "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή η τμήμα οικοδομής ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. "μετατροπή", "προσθήκη" ή "επισκευή", όταν χρησιμοποιείται σε αναφορά για οικοδομές, σημαίνει οποιαδήποτε δομική μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή με την οποία οποιαδήποτε διάσταση τέτοιας οικοδομής μετατρέπεται, αλλά δεν περιλαμβάνει: (α) την αντικατάσταση των κεραμιδιών, πηλού ή άλλης ύλης με σκοπό να καταστήσουν υδατοστεγή οποιαδήποτε στέγη (β) την επισκευή οποιασδήποτε υφιστάμενης θύρας της οποίας τα φύλλα δεν ανοίγουν ή προβάλλονται εντός οδού (γ) την επισκευή οποιουδήποτε παραθύρου εξώστη ή βεράντας το οποίο δεν ανοίγει ή προβάλλεται εντός οδού (δ) τον ασβεστοχρωματισμό, υδατοχρωματισμό, επικονίαση ή βαφή οποιουδήποτε τοίχου, οροφής, ξύλινης ή σιδερένιας κατασκευής σε οποιαδήποτε οικοδομή (ε) την επανατοποθέτηση, επανατοποθέτηση σανίδων ή πλακακιών οποιουδήποτε πατώματος ή δαπέδου που περιέχεται εντός των εξωτερικών τοίχων οποιασδήποτε οικοδομής ή εντός οποιουδήποτε υφιστάμενου εξώστη ή βεράντας προσαρτημένου στην οικοδομή, αλλά ο οποίος δεν ανοίγει ή προβάλλεται επί οδού. Στην υπόθεση Tsiolis v. The District Officer Nicosia
(1982)2 C.L.R 11 αποφασίστηκε ότι κατά πόσο κατασκευή θεωρείται οικοδομή ή όχι είναι θέμα πραγματικό, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν και τον τρόπο κατασκευής μεταξύ άλλων. Στην υπόθεση ΑΡΧΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ V. ΔΗΜΟΥ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ
(2006)2 Α.Α.Δ 291 λέχθησαν τα ακόλουθα: << Το κατά πόσο κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό (Tsiolis v. The District Officer Nicosia
(1982)2 C.L.R. 11). Λαμβάνονται υπ΄ όψιν όλα τα συναφή γεγονότα, όπως επί παραδείγματι, το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλα μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area [1943] 2 All E.R. 587).>> Αναφορικά με το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας, αναμφίβολα το νομικό πλαίσιο που τις διέπει, είναι αυτή του άρθρου 10
(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «10.-
(1)Κανένα πρόσωπο δεν κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή επιτρέπει, ή ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή, εκτός αν και μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με αυτή, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για τέτοια οικοδομή δυνάμει του άρθρου
  1. Από το λεκτικό του άρθρου 10 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κατοχής και χρήσης οικοδομής, χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή, είναι τα ακόλουθα:
  2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο.
  3. Ο κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί την οικοδομή που αναφέρεται στο κατηγορητήριο κατά τον ουσιώδη χρόνο.
  4. Η οικοδομή να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό έγκρισης.
  5. Να μην έχει εκδοθεί από την αρμόδια αρχή πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή. Αναφορικά με το αδίκημα της τέταρτης κατηγορίας, η νομική βάση αυτής είναι η ακόλουθη και που είναι το άρθρο 281 του Ποινικού Κώδια Κεφ. 154: 281.-
(1)Όποιος κατέχει, καλλιεργεί, νέμεται ή χρησιμοποιεί με οποιοδήποτε τρόπο- (α) γη εγγεγραμμένη επί ονόματι άλλου (β) γη, σχετικά με την οποία κατατέθηκε στο Κτηματολογικό Γραφείο σύμβαση πώλησης, δυνάμει των διατάξεων του περί Πωλήσεως Γαιών (Ειδική Εκτέλεσις) Νόμου, από τον αγοραστή αυτής, χωρίς τη συναίνεση του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη ή των κληρονόμων του ή του αγοραστή από τους κληρονόμους του, ανάλογα με την περίπτωση, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.
(2)Οι διατάξεις του άρθρου 8 δεν εφαρμόζονται σε ποινική δίωξη που ασκήθηκε δυνάμει του άρθρου αυτού, εκτός αν ο κατηγορούμενος αποδείξει με τέτοιο τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι αυτός αγόρασε ή απέκτησε από διανομή, ανταλλαγή, αιτία θανάτου ή λόγω γάμου τη γη αυτή από τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη ή από τους κληρονόμους του. Από το λεκτικό της πιο πάνω νομοθετικής διάταξης, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα : (α) κάποιος να κατέχει , καλλιεργεί, νέμεται ή χρησιμοποιεί με οποιοδήποτε τρόπο (β) γη εγγεγραμμένη επ΄ ονόματι άλλου (γ) χωρίς την συναίνεση του εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη ή των κληρονόμων του ή του αγοραστή από τους κληρονόμους του, ανάλογα με την περίπτωση. Αναφορικά με το αδίκημα της πέμπτης κατηγορίας, μέσα από το λεκτικό των νομοθετικών διατάξεων, συνάγεται ότι τα συστατικά των αδικημάτων είναι τα ακόλουθα: Α) ότι διεξήχθησαν εργασίες ανέγερσης οικοδομής. Β) ότι η οικοδομή είναι οικοδομή εν τη εννοία του νόμου Γ) οι εργασίες οικοδομής να διεξάγονται κατά παράβαση των όρων εκδοθείσας άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Δ) η κατηγορούσα αρχή να είναι η αρμόδια αρχή. Ως προς το έννομο συμφέρον ενός ιδιώτη να εγείρει ποινική δίωξη και το νομικό πλαίσιο που αυτό διέπεται, παρατηρούνται τα ακόλουθα: Στο σύγγραμμα του Α. Λοϊζου «Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας» στη σελ. 290 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ποινική δίωξη μπορεί να ασκηθεί από πολίτη ο οποίος υπέστη βλάβη από την ποινική πράξη. Το δικαίωμα αυτό του πολίτη που υπάρχει στο Κοινοδίκαιο και που είναι μέρος του Κυπριακού Δικαίου, κάτω από το άρθρο 29
(1)(γ) του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, δεν έχει εξουδετερωθεί από το Σύνταγμα. Ιδιωτική ποινική δίωξη έχει ο πολίτης όταν τα δικαιώματά του παραβιάζονται άμεσα». Στην Αίπεια Λτδ V Sirocco Estates Co Ltd
(1997)2 Α.Α.Δ. 434, το Ανώτατο Δικαστήριο, κάνοντας αναφορά στην Ttofinis, επισημαίνει τα ακόλουθα: «Είναι αναντίλεκτο ότι ιδιώτης έχει δικαίωμα άσκησης ποινικής υπόθεσης μόνο όταν τα δικαιώματά του επηρεάζονται άμεσα από την παράνομη πράξη. Στην υπόθεση Panagiotis Ttofinis V Liozos Theocharides and Another
(1983)2 C.L.R. 363 επαναλαμβάνεται η ρήση του Λόρδου Diplock στην υπόθεση Gouriet V Union of Post Office Workers and Others
(1977)2 ALL E.R., 70,97 H.L., σύμφωνα με την οποία η ποινική δίωξη αποτελεί χρήσιμη συνταγματική εγγύηση εναντίον της παράλειψης ή άρνησης των αρμόδιων αρχών να διώξουν αδικοπραγούντες λόγω ιδιοτροπίας, διαφθοράς ή μεροληψίας. Δικαίωμα άσκησης ιδιωτικής ποινικής δίωξης δεν έχουν όλοι οι πολίτες. Το διατηρούν μόνο τα θύματα του συγκεκριμένου αδικήματος.... .... .... ... .... ... .... .... .... ... .... ... Ο περιορισμός του δικαιώματος άσκησης ποινικής δίωξης από ιδιώτες μόνο σε άτομα που έχουν άμεσο συμφέρον, κατά αντίθεση της action popularis του Ρωμαϊκού Δικαίου, τέθηκε για να αποτρέπονται άχρηστες ή κακόβουλες διώξεις. Σκοπός του δεν είναι ο περιορισμός δικαιωμάτων». Στην Απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Χαραλαμπίδης V Κωμοδρόμου, Ποινική Εφεση 7063, ημερ. 11.11.2002, (απόφαση πλειοψηφίας) επισημαίνονται τα ακόλουθα: «Πρέπει στο σημείο αυτό να λεχθεί ότι το δικαίωμα του πολίτη-θύματος να προβεί σε ιδιωτική ποινική δίωξη δεν συναρτήθηκε στην Ttofinis με την καταγγελία της παράβασης στις αστυνομικές αρχές ή την άρνηση ή την απροθυμία τους να την προωθήσουν. Πέραν τούτου ο εντεινόμενος ρυθμός των σχετικών παραπόνων δεν επιτρέπει στην αστυνομία να ασχοληθεί με σύνολο των περιπτώσεων. Γι' αυτό και αφήνεται η δίωξη στα χέρια των ίδιων των παθόντων, όπως προκύπτει από τις υποθέσεις που έρχονται ενώπιόν μας». Στην ξεχωριστή απόφαση για την ίδια υπόθεση, που έδωσε ο Αρτεμίδης, Δ., όπως ήταν τότε, ο οποίος συμφώνησε με την απόφαση της πλειοψηφίας, επισημαίνεται, ότι: «Το άρθρο 305Α, που με το Ν.186/86ενσωματώθηκε στον ποινικό κώδικα, δημιούργησε το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα με προβλεπόμενη ποινή φυλάκιση ή και πρόστιμο. Εχω ταπεινά τη γνώμη πως εφόσον συγκεκριμένη συμπεριφορά ποινικοποιείται παρέχεται το δικαίωμα στον πολίτη, όταν τηρηθούν βεβαίως οι πρόνοιες του νόμου, ως ιδιώτης κατήγορος να προσάψει κατηγορία εναντίον προσώπου, το οποίο, σύμφωνα με την εισήγηση του κατηγόρου, παραβίασε την ποινική νομοθεσία, όπως έγινε στην υπόθεση που μας απασχόλησε» Από την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει σαφώς, ότι ένα πρόσωπο μπορεί να καταχωρήσει ιδιωτική ποινική δίωξη. Δεν είναι επιτρεπτό όμως σε οποιοδήποτε πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, να διώξει ποινικά οποιονδήποτε παρανομούντα. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παράνομης πράξης και των νόμιμων δικαιωμάτων του ασκούντος την ποινική δίωξη. Με απλά λόγια, όπως τονίζεται στην προαναφερθείσα νομολογία, δικαίωμα για άσκηση ποινικής δίωξης έχει μόνο το θύμα του εγκλήματος. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Όσον αφορά την επιλογή της κατηγορουμένης να προβεί σε ανώμοτη δήλωση , κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αυτό αποτελεί απόλυτο δικαίωμα της και σε καμία περίπτωση η επιλογή της αυτή δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον της. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία της, είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η χωρίς όρκο δήλωση ενός κατηγορούμενου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost
(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic
(1973)2 CLR 139, Themistokleous v. The Police
(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic
(1977)2 CLR 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan
(1976)64 Cr. App. R. 11). Το Δικαστήριο έχοντας υπόψην του της πιο πάνω νομολογιακές αρχές που διέπουν το ζήτημα της ανώμοτης δήλωσης και έχοντας κατά νου το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης της κατηγορουμένης, κρίνει ότι δεν δύναται να αποδώσει οποιαδήποτε αποδεικτική βαρύτητα στην εν λόγω δήλωση, διότι τα όσα επικαλείται η κατηγορούμενη και που ουσιαστικά αρνείται την ενοχή της, αποτελεί ούτως ή άλλως υποχρέωση των παραπονουμένων να αποδείξουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων, όπως αυτά έχουν εκτεθεί πιο πάνω. Το Δικαστήριο έχει διεξέλθει με πάρα πολλή προσοχή την τεθείσα ενώπιον του προφορική και γραπτή μαρτυρία και για τους λόγους που θα εκτεθούν λεπτομερώς πιο κάτω, έχουν δημιουργηθεί σοβαρές αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου αναφορικά με τα καίριας και ουσιαστικής σημασίας αμφισβητούμενα γεγονότα, εν΄ όψει και των ουσιωδών αντιφάσεων σε ουσιώδη ζητήματα που άπτονται των επιδίκων ζητημάτων. Συγκεκριμένα, υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου αντιφατική μαρτυρία αναφορικά με την έκταση της ισχυριζόμενης επέμβασης λόγω των ισχυριζόμενων οικοδομικών εργασιών από την κατηγορούμενη και κατ΄ επέκταση επέμβαση του τεμαχίου της κατηγορουμένης (εν τοις εφ΄ εξοίς το 1370) προς το τεμάχιο των παραπονουμένων (εν τοις εφ΄ εξοίς το 1369), υπάρχει αντιφατική και ασαφής μαρτυρία ως προς την έναρξη εργασιών έκαστης οικοδομής, ως επίσης συμβαίνει το ίδιο για τα αποχετευτικά έργα, τον δρόμο, τους όρους οικοδομής που υπάρχει ισχυρισμός ότι έχουν παραβεί, ως επίσης και για την κατοχή τους. Το Δικαστήριο θα παραθέσει πιο κάτω εκείνα τα αποσπάσματα της μαρτυρίας που έχει προσκομιστεί και θα την αξιολογήσει, έτσι ώστε να γίνει όσο το δυνατόν πιο κατανοητή η κρίση του Δικαστηρίου. Σημαντικό επίσης ζήτημα είναι και το θέμα της νομιμοποίησης των παραπονουμένων να εγείρουν την παρούσα ποινική υπόθεση, ζήτημα το οποίο θα αναλυθεί πιο κάτω. Αναφορικά με την έκταση της ισχυριζόμενης επέμβασης στο τεμάχιο των παραπονουμένων, υπάρχουν τρεις διαφορετικές εκδοχές για τις οποίες ο κάθε μάρτυρας ήταν βέβαιος και υποστήριζε την ορθότητα των μετρήσεων. Η Μ.Κ. 1 με παραπομπή της στο τεκμήριο 3 και στον αρμόδιο χωρομέτρη, προσδιόρισε την έκταση της ισχυριζόμενης επέμβασης στα 30 τ.μ, ισχυρισμός ο οποίος υιοθετήθηκε και από την Μ.Κ.2 - παραπονούμενη
  1. Ο Μ.Κ. 3, ο οποίος μετέβηκε επί τόπου μαζί με τον Μ.Κ. 6, προσδιόρισε την έκταση της ισχυριζόμενης επέμβασης, επικαλούμενος και αυτός το τεκμήριο 3, σε 75 τ.μ. παραπέμποντας ταυτόχρονα και σε σχετικό σημείωμα ημερομηνίας 12/8/2011 το οποίο δεν κατατέθηκε στο Δικαστήριο. Επιπλέον ο εν λόγω μάρτυρας σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης του, ανέφερε ότι ο επίδικος τοίχος, έχει ανηγερθεί πιο μέσα στο τεμάχιο 1370, δηλαδή όχι μόνο δεν υπήρχε επέμβαση αλλά απεναντίας ο τοίχος κτίστηκε εντός του τεμαχίου
  2. Ο Μ.Κ. 4 προσδιόρισε την έκταση της ισχυριζόμενης επέμβασης στα 30 τ.μ λέγοντας ότι τα σύνορα των τεμαχίων είναι τα επίσημα όρια του κτηματολογίου και είναι ορθά. Δεν μπορούσε ο Μ.Κ. 4 να λάβει θέση για την θέση του Μ.Κ. 3 ότι η ισχυριζόμενη επέμβαση ανέρχεται στα 75 τ.μ, αναφέροντας ταυτόχρονα και αυτός ο τοίχος έχει ανηγερθεί μέρος του εντός του τεμαχίου 1370 και όχι στο τεμάχιο 1369 ή στα σύνορα αυτών των δύο. Η Μ.Κ. 5 - παραπονούμενη 2 - ανέφερε ότι σύμφωνα με το κτηματολόγιο η επέμβαση ανέρχεται στα 75 τ.μ. και σύμφωνα με τον ιδιώτη χωρομέτη η επέμβαση είναι 30 τ.μ. χωρίς να είναι σε θέση να υποστηρίξει ποιο είναι το ορθό. Ο Μ.Κ. 6 προσδιόρισε την ισχυριζόμενη επέμβαση στα 32 τ.μ. προβάλλοντας και θέτοντας ουσιαστικά για πρώτη φορά την θέση ότι τα 75 τ.μ. αποτελεί το άθροισμα από τα 32 τ.μ. της επέμβασης και των 43 τ.μ. του διαφιλονικούμενου μέρους εκ μέρους του συζύγου της κατηγορουμένης. Ο μάρτυρας περαιτέρω, προσπάθησε να επεξηγήσει την ισχυριζόμενη επέμβαση δείχνοντας παραστατικά σε έγγραφο, το οποίο όμως δεν κατατέθηκε ως τεκμήριο ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Μ.Κ. 8 προσδιόρισε την ισχυριζόμενη επέμβαση στα 32 τ.μ. πλέον τα 43 τ.μ. που είναι το διαφιλονικούμενο μέρος από τον σύζυγο της κατηγορουμένης και αυτά τα δύο ποσά συμποσούνται στα 75 τ.μ. Η εν λόγω μάρτυρας προσδιόρισε την έκταση όπου κτίστηκε πιο μέσα από τα σύνορα με το τεμάχιο 1369 στο τεμάχιο 1370 ο επίδικος τοίχος σε κάποιο σημείο στα 28 τ.μ. ενώ ο Μ.Κ. 6 προσδιόρισε αυτήν την έκταση στα 23 τ.μ. Όλες λοιπόν οι πιο πάνω μη συγκλίνουσες εκδοχές ως προς το ύψος της ισχυριζόμενης επέμβασης και λαμβάνοντας υπόψη του το Δικαστήριο ότι όλοι οι μάρτυρες υποστήριξαν την ορθότητα των μετρήσεων τους αλλά και την ορθότητα της βάσης δεδομένων και μετρήσεων που προέρχονται από το κτηματολόγιο, αφήνουν ένα δυσαναπλήρωτο κενό και μια αγεφύρωτη αβεβαιότητα ως προς το ζήτημα της ισχυριζόμενης επέμβασης για το ύψος της οποίας απαιτείται πλήρης βεβαιότητα για να δύναται το Δικαστήριο να εξάξει ασφαλή συμπεράσματα μέσα από μια σταθερή μαρτυρία για το αν και πόση επέμβαση υπήρχε έτσι ώστε να διατάξει την αποκατάσταση της νομιμότητας με σαφήνεια, αφήνουν ουσιαστικά αναπόδεικτη την θέση των παραπονουμένων ότι υπήρχε παράνομη επέμβαση. Εν΄ όψει της πιο πάνω αξιολόγησης, αναπόφευκτα υπάρχει αβεβαιότητα και ως προς τον ισχυρισμό της διενέργειας αποχετευτικών έργων εκ μέρους της κατηγορουμένης στο τεμάχιο των παραπονουμένων. Πιο συγκεκριμένα, ο Μ.Κ. 3 κατέθεσε ότι τα αποχετευτικά έργα (κυρίζια - κούγκια - στόμια του αποχετευτικού) τα έχει διαπιστώσει κατά μήκος του τοίχου και εντός του πλαισίου και του χώρου όπου υπήρχε η κατ΄ ισχυρισμόν επέμβαση των 75 τ.μ. εντός του τεμαχίου
  3. Από την στιγμή λοιπόν που ο εν λόγω μάρτυρας προσδιόρισε την τοποθέτηση αυτών των αποχετευτικών έργων εντός μια αμφισβητούμενης και τελικά αναπόδεικτης έκτασης επέμβασης δυνάμει της πιο πάνω αξιολόγησης, αναπόφευκτα συμπαρασύρεται και αυτός ο ισχυρισμός περί διενέργειας αποχετευτικών έργων εντός του τεμαχίου
  4. Επιπλέον ο Μ.Κ. 6, ανέφερε ότι κατά την επιτόπια εξέταση του, τα πιο πάνω στόμια ήταν 6 στον αριθμό, 3 εξ΄ αυτών ήταν εντός του τεμαχίου 1369 και άλλα 3 ήταν εντός του τεμαχίου
  5. Μάλιστα ο Μ.Κ. 6 δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα τι υπήρχε και σε ποια έκταση κάτω από αυτά τα στόμια, αφήνοντας ουσιαστικά ένα κενό για το θέμα αυτό, ήτοι των αποχετευτικών έργων και την έκταση τους. Από την στιγμή λοιπόν που υπάρχει και αυτή η αντίφαση μεταξύ των δύο αυτών μαρτύρων ως προς το ζήτημα των αποχετευτικών έργων, το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξάξει ασφαλή συμπεράσματα κατά πόσο υπήρχε και σε ποια έκταση παράνομη διενέργεια αποχετευτικών έργων από την κατηγορούμενη στο τεμάχιο των παραπονουμένων. Οι πιο πάνω αντιφάσεις και ασάφειες, σίγουρα συμπαρασύρουν και τους ισχυρισμούς περί διάνοιξης αυλακιών, δρόμου, ράμπας, ύπαρξης καγκελλόπορτων και καταστροφής δένδρων εντός του τεμαχίου 1369, διότι το Δικαστήριο ουσιαστικά δεν έχει ενώπιον του αποδειχθεί ένα σταθερό σημείο αναφοράς ως προς την έναρξη και την φύση της ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης εντός του τεμαχίου
  6. Υπάρχουν επίσης ενώπιον του Δικαστηρίου αντιφατικές και μη επαρκής μαρτυρίες αναφορικά με το ζήτημα των ισχυριζόμενων παραβάσεων των όρων των εκδοθείσων αδειών, η ύπαρξη και το περιεχόμενο των οποίων δεν έχει αμφισβητηθεί. Πιο συγκεκριμένα υπάρχει αντιφατική εκδοχή ως προς τις αποστάσεις των δύο εκ των τεσσάρων υφιστάμενων οικοδομημάτων που ανηγέρθησαν στο τεμάχιο 1370 από το σύνορο. Ο Μ.Κ. 6 προσδιόρισε τις εν λόγω αποστάσεις σε 1,25 και 3 μέτρα αντίστοιχα, ο Μ.Κ. 7 προσδιόρισε τις εν λόγω αποστάσεις 1,5 και 4,5 μέτρα αντίστοιχα, ενώ η Μ.Κ. 9, η οποία δεν έχει προβεί σε επιτόπια εξέταση, για την δεύτερη κατοικία προσδιόρισε άλλο ποσοστό. Ως προς το θέμα της επιβληθείας ρυμοτομίας στην δεύτερη άδεια οικοδομής, και εδώ ουσιαστικά υπάρχει μια αβέβαιη εικόνα. Συγκεκριμένα ο Μ.Κ. 7 ανέφερε μεν ότι η ρυμοτομία δεν έχει υλοποιηθεί, από την άλλη όμως ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι δεν μπορεί να αντιπαραβάλει από την μια την ισχυριζόμενη επέμβαση και από την άλλη την εν λόγω ρυμοτομία. Από την στιγμή λοιπόν που δεν δύναται ο μάρτυρας να προβεί στην εν λόγω αντιπαραβολή, σε συνδυασμό μάλιστα με το γεγονός ότι η ισχυριζόμενη επέμβαση δεν έχει αποδειχθεί για τους λόγους που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, το ζήτημα της τεθείσας ρυμοτομίας δεν έχει αποκρυσταλλωθεί με ξεκάθαρη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, εν΄ όψει και του ότι και ο μάρτυρας παρέπεμπε σε τεχνικό για τις ισχυριζόμενες μη συμμορφώσεις με τους όρους οικοδομής χωρίς να μπορεί ο ίδιος να τους υποστηρίξει. Ειδικότερο πλήγμα και ουσιαστικά πλήρη κατάρρευση της οποιασδήποτε προσπάθειας να προσκομιστεί θετική και σαφής μαρτυρία εκ μέρους των παραπονουμένων αναφορικά με την συμμόρφωση των όρων οικοδομής, όπως π.χ. ρυμοτομία, παραχώρηση χώρου πρασίνου αλλά και η συμμόρφωση με τα εγκριθέντα σχέδια, αποτελεί ο ισχυρισμός και η θέση που προβλήθηκε από την Μ.Κ. 9, η οποία συμφώνησε σε υποβληθείσα θέση ότι οι εν λόγω όροι δεν δύνανται να υλοποιηθούν στο παρόν στάδιο επειδή οι εργασίες οικοδομής δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα. Περαιτέρω η εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι υπάρχει περίπτωση να γίνει συμμόρφωση με τους πιο πάνω όρους, νοουμένου ότι γίνουν αποδεκτές οι μειωμένες αποστάσεις των κτηρίων που ανηγέρθησαν στο τεμάχιο 1370 και ότι το τεμάχιο 1370 θα επηρεαστεί από τον προτιθέμενο δρόμο μόνο κατά 6 τ.μ. και παρέπεμψε σε συνάδελφο της ο οποίος δεν κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Από την στιγμή λοιπόν που υπάρχει αυτή η θέση, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η εν λόγω μάρτυρας έκανε επίκληση άλλου συναδέλφου της ο οποίος δεν κλητεύθηκε να μαρτυρήσει και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν δύναται να εξαχθεί οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα αναφορικά με τον επηρεασμό κατά 6 τ.μ. αφού η φύση και η έκταση της ισχυριζόμενης επέμβασης παρέμεινε ατεκμηρίωτη και έχοντας το Δικαστήριο κατά νου τις πιο πάνω αντιφάσεις που υπάρχουν αναφορικά με τις ισχυριζόμενες παραβάσεις των όρων της άδειας οικοδομής, η μη συμμόρφωση της κατηγορουμένης με τους εν λόγω όρους παρέμεινε ουσιαστικά ατεκμηρίωτη και αναπόφευκτα συμπαρασύρεται και η μαρτυρία της Μ.Υ 1 η οποία αναφέρθηκε και αυτή με την σειρά της ως προς το θέμα ων όρων της εκδοθείσας άδειας. Υπάρχει επίσης ενώπιον του Δικαστηρίου μια ασαφής, συγκεχυμένη και σε ορισμένα σημεία αντιφατική μαρτυρία αναφορικά με την έναρξη των οικοδομικών εργασιών χωρίς άδεια οικοδομής και πιο συγκεκριμένα των 4 κατοικιών, τον ισχυριζόμενο τερματισμό των εργασιών, αλλά και για την κατοχή και χρήση τους. Ενώ έχει προωθηθεί η θέση από τις παραπονούμενες ότι οι εργασίες των οικοδομών άρχισαν από το έτος 2007 και 2008 χωρίς να γίνεται χρονικός διαχωρισμός για κάθε οικοδομή, υπάρχουν άλλες μαρτυρίες που προσθέτουν νέφη αμφιβολίας προς αυτό το σημαντικό στοιχείο. Πιο συγκεκριμένα, ο Μ.Κ. 3 ανέφερε ότι κατά την επιτόπια εξέταση του υπήρχε μια κατοικία και αυτή ήταν συμπληρωμένη, ενώ ο Μ.Κ. 6 ανέφερε ότι κατά την επιτόπια του εξέταση υπήρχαν δύο κατοικίες και ο Μ.Κ. 4 ανέφερε ότι όταν πήγε επί τόπου υπήρχε μια κατοικία. Ως προς το ζήτημα της ολοκλήρωσης όλων των οικοδομικών εργασιών όπως αυτές έχουν εκτεθεί πιο πάνω, από την μια υπήρχε η αρχική θέση των παραπονουμένων ότι οι εργασίες έχουν ολοκληρωθεί τον Νοέμβριο με Δεκέμβριο του 2011 χωρίς να γίνεται οποιοσδήποτε χρονικός διαχωρισμός για κάθε οικοδομή ξεχωριστά, και από την άλλη υπήρχε μαρτυρία, όπως π.χ. από την παραπονούμενη 1 και Μ.Κ.2 αλλά και από την Μ.Κ. 7 ότι από τις τέσσερις κατοικίες η μια δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί αφού είναι ακόμα στον σκελετό. Μάλιστα η παραπονούμενη 2 και Μ.Κ. 5, σε μια προσπάθεια ενίσχυσης της εκδοχής της, ανέφερε ότι και οι 4 κατοικίες έχουν ολοκληρωθεί και είναι κατοικημένες. Όπως έχει επίσης αναφερθεί πιο πάνω, η Μ.Κ. 9 παραδέχθηκε ότι οι οικοδομικές εργασίες δεν έχουν ακόμα ολοκληρωθεί, ως επίσης η Μ.Υ. 1 δεν ήταν σε θέση τελικά να αναφερθεί με βεβαιότητα εάν οι οικοδομές στο τεμάχιο 1370 κατοικούνται. Συνεπώς, με τις πιο πάνω μαρτυρίες δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μια σαφή εικόνα αναφορικά με το ζήτημα της έναρξης των οικοδομικών εργασιών, την λήξη τους αλλά και την κατοχή τους, ζητήματα τα οποία είναι καίριας σημασίας για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων, διότι όχι μόνο έχει προσκομιστεί μαρτυρία ότι έχουν εκδοθεί άδειες οικοδομής, αλλά και επειδή στην υπόθεση Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού
(1994)2Α.Α.Δ. 145, που αφορούσε την έκδοση διατάγματος κατεδάφισης, ως προς το χρόνο διάπραξης του αδικήματος της χρήσης οικοδομής άνευ αδείας, το εφετείο αναγνώρισε τη δυνατότητα προσδιορισμού του επίδικου χρόνου, την έναρξη των οικοδομικών εργασιών και μετά. Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση, τα μόνα ασφαλή συμπεράσματα και ευρήματα που δύναται να εξάξει το Δικαστήριο, είναι αυτά τα οποία δεν έχουν ουσιαστικά αμφισβητηθεί, όπως είναι δηλαδή το ιδιοκτησιακό καθεστώς των ακινήτων 1369 και 1370 σε παραπονούμενες και κατηγορούμενη αντίστοιχα, αλλά και οι εκδοθείσες πολεοδομικές άδειες και άδειες οικοδομής για την ανέγερση των 4 κατοικιών στο τεμάχιο 1370 με περίφραξη και σύμφωνα με τους όρους που έχουν επιβληθεί. Όμως τα καίριας σημασίας γεγονότα που αφορούν και συστατικά στοιχεία των αδικημάτων κάθε κατηγορίας, δεν έχουν ουσιαστικά αποδειχθεί εν΄ όψει και της πιο πάνω αξιολόγησης. Συγκεκριμένα, ως προς την πρώτη κατηγορία, αναπόφευκτα η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται σε αυτήν, διότι με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, υπάρχουν σοβαρές αμφιβολίες και αντιφάσεις ως προς το μέρος που διεξήχθησαν οι εργασίες που αναφέρονται στις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, αλλά και ως προς την έκταση τους και συνακόλουθα και αναπόφευκτα συμπαρασύρεται και στο ίδιο αποτέλεσμα και η τέταρτη κατηγορία και η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται και σε αυτήν την κατηγορία, διότι δεν αποδείχθηκε με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση επέμβαση στο τεμάχιο 1369, γεγονός που έπρεπε να αποδειχθεί (και που δεν έγινε) πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ως είναι διατυπωμένες οι λεπτομέρειες των εν λόγω κατηγοριών σε συνδυασμό με τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων αυτών όπως αυτά έχουν εκτεθεί πιο πάνω. Ως προς τα αδικήματα των κατηγοριών 2 και 3, δυνάμει της πιο πανω αξιολόγησης και πιο συγκεκριμένα της μη ύπαρξης ενώπιον του Δικαστηρίου μιας σαφούς εικόνας αναφορικά με το ζήτημα της έναρξης των οικοδομικών εργασιών, την λήξη τους αλλά και την κατοχή τους, ζητήματα τα οποία είναι καίριας σημασίας για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων αλλά και που αποτελούν συστατικά στοιχεία των αδικημάτων των εν λόγω κατηγοριών, αναπόφευκτα η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται σε αυτές τις κατηγορίες. Ως προς το αδίκημα της πέμπτης κατηγορίας, αναπόφευκτα και αυτή η κατηγορία θα έχει την ίδια μοίρα με τις υπόλοιπες, διότι με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, όχι μόνο υπάρχει αντιφατική μαρτυρία ως προς τις μετρήσεις και αποστάσεις των δύο οικοδομών που ανηγέρθησαν στο τεμάχιο 1370 για να αποδειχθεί παράβαση των όρων των αδειών, αλλά και επειδή υπάρχει μαρτυρία ότι δεν μπορεί να γίνει υλοποίηση των όρων σε αυτό το στάδιο επειδη δεν έχουν ολοκληρωθεί οι οικοδομικές εργασίες και συνεπώς η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται και σε αυτήν την κατηγορία. Αν και με τα πιο πάνω, σφραγίζεται και η τύχη ολόκληρης της υπόθεσης, εν τούτοις το Δικαστήριο θα εντριφήσει και ως προς το ζήτημα της νομιμοποίησης των παραπονουμένων. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω και με παραπομπή σε σχετική επί του θέματος νομολογία, ο ιδιώτης θα πρέπει να είναι το άμεσο θύμα από την παράνομη πράξη και να επηρεάζονται τα δικαιώματα του από την εν λόγω πράξη και στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει να αποδειχθεί ότι επηρεάζονται τα ιδιοκτησιακά συμφέροντα των παραπονουμένων αλλά και οι ανέσεις τους στο τεμάχιο 1369. Στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει αποδειχθεί ότι έχουν επηρεαστεί τα ιδιοκτησιακά συμφέροντα των παραπονουμένων και οι ανέσεις τους, διότι με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, δεν αποδείχθηκε επέμβαση στο τεμάχιο 1369 με οποιαδήποτε οικοδομή που έχουν επικαλεστεί, όπως τοίχο, αποχετευτικά, δρόμο κλπ όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, όπως συμβαίνει άλλωστε και με το ζήτημα των ισχυριζόμενων παραβάσεων των αδειών οικοδομής. Οι θέσεις που έχουν προβληθεί ότι έχουν επηρεαστεί οι ανέσεις αλλά και οι δυνατότητες των παραπονουμένων να αξιοποιήσουν το τεμάχιο τους, έχουν παραμείνει αναπόδεικτες διότι δεν έχουν υποβάλει οποιαδήποτε αίτηση για ανέγερση οικοδομών και αυτή να έχει απορριφθεί, ως επίσης αβέβαιος και ασαφής παρέμεινε και ο ισχυρισμός ότι ίσως να επηρεάζεται ο συντελεστής δόμησης και η δυνατότητα διαχωρισμού του οικοπέδου 1369. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Η κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδα της. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.