Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Γεώργιος Καππιτζής, Αρ. Υπόθεσης: 5474/11, 23/9/2013

(1)(α), 4

(2)του Νόμου 149(Ι)/2004. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 7ην Απριλίου του 2010 ενώ ήταν ιδιοκτήτης μάντρας που βρίσκεται στην Πέγεια, της επαρχίας Πάφου, παρεμπόδισε λειτουργό των Κτηνιατρικών Υπηρεσιών Πάφου να εισέλθει στην μάντρα για σκοπούς εποπτείας, επιθεώρησης και ελέγχου. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την κατηγορία και η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Η κατηγορούσα αρχή για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της κάλεσε ένα μάρτυρα, τον κ. Γιώργο Δημητρίου (Μ.Κ.1). Ο κατηγορούμενος, μετά που κρίθηκε ένοχος εκ πρώτης όψεως με σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Από την ενώπιον μου μαρτυρία η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη και/ή προκύπτει να αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων, προκύπτει ότι στις 07/04/2010 συνεργείο των κτηνιατρικών υπηρεσιών του επαρχιακού γραφείου Πάφου, επισκέφθηκε τη μονάδα αιγοπροβάτων που διατηρεί ο κατηγορούμενος στην Πέγεια της Επαρχίας Πάφου, με σκοπό τη καθορισμένη σήμανση των ζώων με βάση του Κανονισμού (ΕΚ) 21/2004 του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο κατηγορούμενος ενημερώθηκε εκ των προτέρων για την εν λόγω επίσκεψη με γραπτή επιστολή ημερομηνίας 24/03/2010 (βλ. τεκμήριο 2). Κατά την εν λόγω επίσκεψη ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να επιτρέψει στο συνεργείο την είσοδο στην πιο πάνω μονάδα του και δεν τους επέτρεψε να προβούν στη σχετική σήμανση των ζώων. Τα κύρια σημεία στα οποία υπήρξε αντιπαράθεση μεταξύ των μερών, ήταν κατά πόσο το εν λόγω συνεργείο και ο κτηνιατρικός λειτουργός είχε εξουσιοδότηση να προβεί στις εν λόγω ενέργειες στη μονάδα του κατηγορούμενου και κατά πόσο κατά την επίσκεψη του στο σημείο επίδειξε στον κατηγορούμενο την ταυτότητα του. Ως εκ τούτου, επιβάλλεται να προβώ σε αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας με σκοπό να προβώ σε σχετικά ευρήματα επί των πιο πάνω σημείων. Η μοναδική μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι αυτή του Μ.Κ.1, ο οποίος ανέφερε ότι είναι κτηνιατρικός λειτουργός του Επαρχιακού Γραφείου Πάφου. Κατά την πιο πάνω ημερομηνία, είπε, έδωσε οδηγίες σε τρεις εργάτες του Γραφείου να επισκεφθούν την εν λόγω μονάδα για το συγκεκριμένο σκοπό. Όταν πήγαν στο μέρος τον ειδοποίησαν ότι ο κατηγορούμενος αρνείται να συνεργαστεί και δεν τους επιτρέπει να εισέλθουν στην μονάδα. Τότε ο ίδιος μετέβηκε στο σημείο και αφού ο κατηγορούμενος συνέχισε να είναι αρνητικός αναχώρησαν όλοι από το μέρος. Έχω διεξέλθει της μαρτυρίας του μάρτυρα αυτού με πολλή προσοχή και έχοντας υπόψη μου το περιεχόμενο αυτής αλλά και την εντύπωση που απεκόμισα από αυτόν από το εδώλειο του μάρτυρα κατά την ώρα που κατέθετε, κρίνω ότι αυτή είναι γενική και παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες επί των πιο πάνω βασικών σημείων, σε βαθμό που είναι επικίνδυνο για το Δικαστήριο να βασιστεί σε αυτήν και να προβεί σε ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Αναφορικά με το κατά πόσο ο μάρτυρας αυτός ήταν δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβαίνει σε τέτοιες ενέργειες όπως αυτές που επιχείρησε να πράξει στη μονάδα του κατηγορούμενου, δεν έδωσε μια σαφή και ξεκάθαρη θέση για το πώς προκύπτει αυτή η εξουσιοδότηση του. Ενώ στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι μεταξύ των καθηκόντων του, είναι να επισκέπτεται συγκεκριμένες μονάδες και να προβαίνει σε σήμανση των ζώων και για το σκοπό αυτό είναι εξουσιοδοτημένος από τον Διευθυντή Κτηνιατρικών Υπηρεσιών, εντούτοις κατά την αντεξέταση του δεν μπορούσε να στηρίξει αυτή του θέση. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι η εξουσιοδότηση του ήταν η ταυτότητα του. Η ταυτότητα όμως, του Κτηνιατρικού Λειτουργού δεν προκύπτει από μόνη της να αποτελεί και σχετική εξουσιοδότηση. Με την πιο πάνω αναφορά του δεν προκύπτει με κανένα τρόπο ότι ο συγκεκριμένος λειτουργός ήταν δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στις συγκεκριμένες ενέργειες, έστω και προφορικά. Περαιτέρω, σε σχέση με την επίδειξη της ταυτότητας του, ούτε σε αυτό το σημείο με έχει πείσει ότι κάτι τέτοιο έλαβε χώρα. Κατ' αρχή στην κατάθεση του, τεκμήριο 1 που αποτέλεσε μέρος της κυρίως του εξέτασης, πουθενά δεν αναφέρει κάτι τέτοιο. Στην προφορική του μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, κατά την κυρίως του εξέταση, κατέθεσε αντίγραφο της εν λόγω ταυτότητας του και ισχυρίστηκε αόριστα ότι την επέδειξε στον κατηγορούμενο. Με κανένα τρόπο δεν διευκρίνισε πότε και πού επέδειξε στον κατηγορούμενο την εν λόγω ταυτότητα. Κατά την αντεξέταση του φάνηκε ότι ο ίδιος δεν επισκέφθηκε αρχικά την εν λόγω μονάδα αλλά το συνεργείο των εργατών το οποίο αποτελείτο από τρία άτομα. Η μοναδική στιγμή που ο ίδιος πήγε στην εν λόγω μονάδα ήταν μετά που ενημερώθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν επιτρέπει στους εργάτες να εισέλθουν στην μάντρα. Όταν πήγε είπε, δεν μπορούσε να κατεβεί από το αυτοκίνητο διότι ο κατηγορούμενος φώναζε και δεν τους επέτρεπε να προχωρήσουν με τη σήμανση. Εκείνη την ώρα είπε έδειξε την ταυτότητα του ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητο, πίσω από το κλειστό παράθυρο. Η θέση του αυτή δεν είναι πειστική και δεν μπορεί να προκύψει με ασφάλεια ένα τέτοιο συμπέρασμα. Όπως προκύπτει από την υπόλοιπη μαρτυρία επί του θέματος, αυτός προσπαθούσε να καταδείξει ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ποιοι ήταν και παρόλα αυτά δεν τους επέτρεπε. Αναφέρθηκε συγκεκριμένα ότι το όχημα τους είχε διακριτικά των κτηνιατρικών υπηρεσιών, ότι άλλο συνεργείο επισκέφθηκε και παλαιότερα τη μονάδα του κατηγορούμενου και ότι ο κατηγορούμενος ήταν ήδη ενημερωμένος για την επίσκεψη. Τα πιο πάνω γεγονότα όμως, δεν καταδεικνύουν ότι ο μάρτυρας επέδειξε την ταυτότητα του προς τον κατηγορούμενο σε οποιοδήποτε στάδιο. Επίσης, το γεγονός αυτό δεν αναφέρεται καν στη κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, λέγοντας ότι ήταν η πρώτη φορά που έδινε κατάθεση. Παρόλα αυτά όμως, το γεγονός αυτό ήταν ένα σημαντικό γεγονός το οποίο έπρεπε να αναφερθεί όπως και τα υπόλοιπα που ανέφερε. Έχοντας υπόψη μου όλα τα ανωτέρω, κρίνω ότι δεν μπορώ αποδεκτώ τη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα επί των πιο πάνω σημείων γι αυτό την απορρίπτω. Από την αντίπερα όχθη ο κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση λέγοντας τα ακόλουθα: «Τους είπα να φύγουν αθώα. Τους είπα ήρθαν και έφεραν αυτό το πράγμα, σήμανση και ψόφησαν οι μικρές αίγες και ήρθαν να μου ποτίσουν και τις άλλες τις δικές μου. Οι άλλες είναι του γιου μου. Και τους είπα να φύγουν. Και που είπε για τη βέργα τους είπα προσπαθείτε να μου αφήσετε τη βέργα μόνο. Έχω 7 παιδιά να μεγαλώσω.» Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβηκε ο Κατηγορούμενος λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου

(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπ' όψιν ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή του Κατηγορουμένου δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police

(1981)2 C.L.R. 200). Να σημειωθεί επίσης, ότι η ανώμοτη δήλωση δεν υπέχει θέση ένορκης μαρτυρίας και δεν μπορεί να αντικρούσει άλλη μαρτυρία η οποία δόθηκε ενόρκως και κρίθηκε αξιόπιστη. Γενικά, η ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου έχει πειστική παρά αποδεικτική σημασία ή αξία. Από την ανώμοτη δήλωση του κατηγορουμένου λαμβάνω υπόψη μου τη θέση του ότι είπε στο συνεργείο που επισκέφθηκε τη μονάδα του να φύγει. Η θέση αυτή συνάδει και με άλλη μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν έτυχε αμφισβήτησης αλλά αποτελεί και δήλωση ενάντια στα συμφέροντα του. Πέραν τούτου όμως, δεν μπορώ να λάβω υπόψη μου οποιοδήποτε άλλο μέρος της ανώμοτης δήλωσης καθότι δεν υποστηρίζεται από άλλη αποδεκτή μαρτυρία και ούτε είναι ασφαλές για το Δικαστήριο να βασιστεί σε αυτή και ειδικότερα στο μέρος που αναφέρεται στο γεγονός ότι η σήμανση που έγινε σε άλλα ζώα είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο τους. Η πιο πάνω δήλωση του κατηγορουμένου όμως, δεν μπορεί να αποτελέσει σαφή και ξεκάθαρη ομολογία διάπραξης του αδικήματος. Πέραν της αναφοράς του ότι τους είπε να φύγουν από την μονάδα του, δεν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη αναφορά σε σχέση με το τι προηγήθηκε και κατά πόσο είχε τεθεί το αναγκαίο υπόβαθρο από τον αρμόδιο λειτουργό προτού επιχειρήσει να εισέλθει στην εν λόγω μονάδα. Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, πέραν των γεγονότων που αναφέρθηκαν ανωτέρω ότι αποτέλεσαν κοινό έδαφος των διαδίκων και/ή προέκυψαν από μαρτυρία η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη, δεν έχουν προκύψει οποιαδήποτε άλλα γεγονότα και ειδικότερα σε σχέση με την εξουσιοδότηση του μάρτυρα για να προβεί στις εν λόγω ενέργειες στη μονάδα του κατηγορουμένου αλλά και κατά πόσο αυτός επέδειξε την ταυτότητα του όταν έφθασε στο μέρος. Το άρθρο 4

(1)του Περί της Εφαρμογής Κοινοτικών Κανονισμών στον Τομέα της Κτηνιατρικής Νόμου, Ν. 149(Ι)/2004 έχει ως ακολούθως: «4-

(1)Κάθε λειτουργός της αρμόδιας αρχής, δεόντως εξουσιοδοτημένος και εφοδιασμένος με κατάλληλη ταυτότητα, την οποία επιδεικνύει κατά την άσκηση των καθηκόντων του, έχει εξουσία- (α) να εισέρχεται ελεύθερα και χωρίς προειδοποίηση, σε οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία ή όχημα, για σκοπούς εποπτείας, επιθεώρησης, ελέγχου και εφαρμογής των Κοινοτικών Κανονισμών, που αναφέρονται στο άρθρο 3:» Το άρθρο 4

(2)του ιδίου Νόμου δημιουργεί σχετικό αδίκημα σε περίπτωση παρεμπόδισης του λειτουργού στην εκτέλεση των καθηκόντων του και έχει ως ακολούθως: «4

(2)Πρόσωπο, το οποίο αυτοπροσώπως ή δια υπαλλήλου του ή άλλου εκπροσώπου του παρακωλύει ή παρεμποδίζει λειτουργό να ασκήσει οποιοδήποτε από τα καθήκοντα του, με βάση το εδάφιο

(1), είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ.1,000.00 ή και στις δύο αυτές ποινές. Πέραν των πιο πάνω, το άρθρο 3 του Νόμου προνοεί ότι για την εφαρμογή των Κανονισμών που αναφέρονται στο Νόμο ή οποιασδήποτε κοινοτικής πράξης συναφούς προς τους Κανονισμούς που αναφέρονται, «αρμόδια αρχή είναι οι Κτηνιατρικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, ενεργούσων δια του Διευθυντή τους ή οποιουδήποτε άλλου λειτουργού των Κτηνιατρικών Υπηρεσιών κατάλληλα εξουσιοδοτημένου από αυτόν. Το ότι ο κατηγορούμενος παρεμπόδισε το συνεργείο να εισέλθει στην μονάδα του και να προβεί σε σήμανση των ζώων του, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου αλλά όπως έχει προκύψει και κοινό έδαφος των διάδικων. Το ερώτημα είναι κατά πόσο η ενέργεια αυτή από μόνη της είναι ικανή να στοιχειοθετήσει το αδίκημα του άρθρου 4

(2)του Νόμου. Το άρθρο αυτό παραπέμπει στο άρθρο 4

(1)του Νόμου και καθιστά ποινικό αδίκημα την παρεμπόδιση λειτουργού να ασκήσει οποιοδήποτε από τα καθήκοντα που αναφέρονται σε αυτό το άρθρο. Επομένως, θεωρώ ότι θα πρέπει να εξεταστεί ποιο καθήκον, με βάση το άρθρο 4

(1)έχει παρεμποδιστεί, αλλά πριν και πάνω από όλα κατά πόσο έχει τεθεί το αναγκαίο υπόβαθρο από τον αρμόδιο λειτουργό για την άσκηση αυτού του καθήκοντος του έτσι ώστε η παρεμπόδιση του να μπορεί να τεκμηριώσει ποινικό αδίκημα. Επί αυτού του τελευταίου σημείου που ανέφερα, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει κατά πόσο ο Μ.Κ.1 ήταν δεόντως εξουσιοδοτημένος από τον Διευθυντή Κτηνιατρικών Υπηρεσιών να προβεί στις ενέργειες που ανέφερε στην μονάδα του κατηγορούμενου και επίσης κατά πόσο προτού επιχειρήσει να εισέλθει σε αυτήν είχε επιδείξει την ταυτότητα του στον κατηγορούμενο. Εκείνο που ουσιαστικά προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου και την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του, είναι ότι ο Μ.Κ.1 απέστειλε ένα συνεργείο με τρία άτομα, ωρομίσθιους εργάτες του Κτηνιατρικού Γραφείου Πάφου και όταν ο κατηγορούμενος παρεμπόδισε σε αυτούς την είσοδο τους στην μονάδα του, τότε και ο Μ.Κ.1, αφού ειδοποιήθηκε περί τούτου, επισκέφθηκε τη μονάδα του κατηγορούμενου και χωρίς να κατεβεί από το αυτοκίνητο του, έδωσε οδηγίες στους εν λόγω εργάτες και αναχώρησαν από το μέρος. Τα πιο πάνω γεγονότα δεν είναι ικανά να στοιχειοθετήσουν το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος πέραν πάσης λογικής αμφιβολία. Έχοντας υπόψη μου όλα τα ανωτέρω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται από τη κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο