Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Αντρέα Λαζάρου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3161/11, 12/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B62 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3161/11 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου εναντίον Αντρέα Λαζάρου Κυριάκου Κυριάκου Ημερομηνία: 12/9/2013 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Σ. Συμεού Για τους κατηγορούμενους 1 και 2: κα. Μάγου για κ. Χρ. Δημητριάδη. Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες. ------------------------------------------------- ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος 1 βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στην κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του άρθρου 324.1 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 μετά των συναφών τροποποιήσεων (2η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο κατηγορούμενος 1 στις 20.06.2008 στο ξενοδοχείο LAURA BEACH HOTEL στη Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά άγνωστης αξίας στην κλειδαριά της πόρτας της εισόδου του καταστήματος με την ονομασία (MICHAELS BEST BUYS DEVELOPERS ) περιουσίας του Μιχάλη Μιχαήλ από την Πάφο. Αναφορικά με την πρώτη κατηγορία του κατηγορούμενου, η Κατηγορούσα Αρχή προέβηκε στην διακοπή της και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος 1 απαλλάχτηκε. Ο κατηγορούμενος 2 βρέθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στην κατηγορία της προαγωγής εταίρου για την διάπραξη ποινικού αδικήματος κατά παράβαση του άρθρου 20 (δ) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αυτού του αδικήματος ο κατηγορούμενος 2 στις 20.06.2008 στην Πάφο μαζί με τον πρώτο κατηγορούμενο διέπραξαν το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς. Σε σχέση με την τρίτη κατηγορία η Κατηγορούσα Αρχή προέβη στην διακοπή της και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος 2 απαλλάχτηκε. Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως έχουν εκτεθεί από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής είναι τα ακόλουθα: Ο παραπονούμενος ενοικίασε ένα κατάστημα στο ξενοδοχείο LAURA BEACH HOTEL στη Χλώρακα της Επαρχίας Πάφου, στο οποίο ξενοδοχείο ο κατηγορούμενος 2 κατά το χρόνο εκείνο ήταν διευθυντής και ο πρώτος κατηγορούμενος ξενοδοχειακός υπάλληλος. Επειδή υπήρξε μια παρεξήγηση σε σχέση με μετατροπές που έγιναν στο κατάστημα από τον παραπονούμενο, οι κατηγορούμενοι προέβηκαν σε αυτήν την πράξη. Ο κ. Συμεού περαιτέρω δήλωσε ότι οι κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου και ότι ο παραπονούμενος αποζημιώθηκε με το ποσό των €15000 κατόπιν διευθέτησης πολιτικής αγωγής περιλαμβανομένου και των ζημιών οι οποίες προκλήθηκαν μετά από τις παράνομες και κακόβουλες ενέργειες του κατηγορούμενου 1 με την προαγωγή και παρότρυνση του κατηγορούμενου 2. Καταλήγοντας ο κ. Συμεού ανέφερε ότι υπάρχουν έξοδα €89,23. Χωρίς να αμφισβητηθούν από την πλευρά του τα γεγονότα που εκτέθηκαν από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι απολογείται για την πράξη του και υποσχέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι δεν θα επαναλάβει τη συμπεριφορά του αυτή. Ερωτώμενος από το Δικαστήριο, ανέφερε ότι ο ίδιος εργάζεται ως υπάλληλος στο εν λόγω ξενοδοχείο, είναι νυμφευμένος με δύο παιδιά, λαμβάνει μηνιαίο μισθό €1500 και η σύζυγος του δεν εργάζεται. Χωρίς επίσης να αμφισβητήσει επί της πλευράς του τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή, ο κατηγορούμενος 2 απολογήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και δήλωσε ότι είναι τώρα γενικός διευθυντής στο ξενοδοχείο Atlantica Bay στη Λεμεσό, είναι νυμφευμένος με δύο παιδιά και λαμβάνει μηνιαίο καθαρό μισθό €2100. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να διευκρινίσω ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν απαιτείται η ετοιμασία κοινωνικοοικονομικής έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας για κανένα από τους κατηγορούμενους, αφού το ίδιο το Δικαστήριο μερίμνησε για να εξασφαλίσει όλα εκείνα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να τεθούν στην έκθεση αυτή. Με βάση την υπόθεση Τηλεμάχου ν. Αστυνομίας 2000 2 ΑΑΔ 701 «Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας δεν είναι απαραίτητη σε όλες τις περιπτώσεις που το Δικαστήριο θα επιβάλει κάποια ποινή ή ακόμη σε και ποινή φυλάκισης, αλλά η έκθεση αυτή είναι επιθυμητό να ετοιμάζεται στις περιπτώσεις νεαρών παραβατών και στις υποθέσεις Κακουργιοδικείου. Εναπόκειται στον ίδιο τον κατηγορούμενο να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ελαφρυντικά που θα μπορούσαν αν είναι στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας.» Το Δικαστήριο μερίμνησε για να τεθούν ενώπιον του όλα αυτά τα οποία θα ληφθούν υπόψη κατά τον μετριασμό της ποινής. Σχετικές είναι οι υποθέσεις: Stylianou And Another v. Republic
(1961)CLR 265 και Attorney - General v. Stavrou And Another
(1962)CLR 275. Αναμφισβήτητα τα αδικήματα, τα οποία οι κατηγορούμενοι διέπραξαν και έχουν παραδεχτεί ενοχή, είναι σοβαρά και αυτό φαίνεται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή. Το αδίκημα της πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς τιμωρείται με βάση τον Κυπριακό Ποινικό Κώδικα με ποινή φυλάκισης δύο ετών ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €2.562,90 ή και τις δύο ποινές. Η σοβαρότητα επίσης αυτών των αδικημάτων αντανακλάτε και μέσα από την υφιστάμενη Νομολογία. Το δε επίσης αδίκημα της προαγωγής εταίρου, για τη διάπραξη αυτού του αδικήματος τιμωρείται με βάση το άρθρο 20 (δ) του Κεφ. 154, με την ίδια ποινή ωσάν έχει διαπραχθεί το ίδιο αδίκημα από τον κατηγορούμενο. Θεώρηση της νομολογίας για το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς καταδεικνύει ότι συνήθως επιβάλλονται ποινές φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Francis Kenneth Smith and another v. The Police
(1969)2 C.L.R. 189, Yiannakou v. The Police
(1982)2 C.L.R. 37, Nicolaou and another v. The Republic
(1982)2 C.L.R. 156. Charitou v. The Republic
(1987)2 C.L.R. 170 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας
(1993)2 C.L.R. σελ.
- Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρίστάκη Αναστασίου 2005 2 Α.Α.Δ. 125 τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι « επιβάλλεται αποτρεπτική ποινή στο αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς σε περιουσίας» και ενδείκνυται η επιβολή τέτοιας αποτρεπτικής ποινής όχι μόνο για προστασία του κοινού αλλά και για καταστολή των αισθημάτων ανασφάλειας στους πολίτες και του φόβου για επικράτηση της παρανομίας. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αντώνη Χαραλαμπίδη 2001 2 Α.Α.Δ. 753, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 μηνών στο αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς. Στην υπόθεση Michal Bukowski ν. Αστυνομίας κ.α. ποινική έφεση 142/10 και 147/10 ημερομηνίας 04.03.2011 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην υπόθεση Μάμας Προκοπίου Κίτας ν. Αστυνομίας, ποινική έφεση 11/2011, ημερομηνίας 06.07.2012 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης ενός έτους και ομοίως στην ποινική έφεση 7/13 Τσιλικίδης ν. Αστυνομίας, ημερομηνίας 26.03.
- Υπήρξαν και περιπτώσεις όπου επιβλήθηκε χρηματική ποινή για το εν λόγω αδίκημα (Μελανίτης ν. Κυπριακή Δημοκρατία 2004 2 Α.Α.Δ. 309) η ποινή που κρίθηκε ως αρμόζουσα ήταν αυτή της χρηματικής. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: «Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing», και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλέυδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους.» Εν πάσει περιπτώσει, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police
(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής του κατηγορούμενου 1 στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικό στοιχείο τη σοβαρότητα του αδικήματος, όπως αυτή διαφαίνεται από τα πιο πάνω αλλά και μέσα από τα προαναφερόμενα γεγονότα και την ανάγκη έτσι επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Προς όφελος του κατηγορούμενου 1 για σκοπούς μετριασμού της ποινής λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα: Α. Το λευκό ποινικό μητρώο του. Β. Την παραδοχή του έστω και αν αυτή έγινε σε αυτό το στάδιο. Γ. Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του όπως αυτές έχουν εκτεθεί από τον ίδιο ενώπιον του Δικαστηρίου και γενικότερα το γεγονός ότι είναι νυμφευμένος με δύο παιδιά εκ των οποίων το ένα παιδί είναι φοιτήτρια και το άλλο υπηρετεί την θητεία του στην Εθνική Φρουρά και λαμβάνει μηνιαίο μισθό €1500 ενώ η σύζυγος του δεν εργάζεται. Δ. Την απολογία και την υπόσχεση που έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Γενικά λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε έχει αναφερθεί ή τεθεί ενώπιον μου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο
- Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής του κατηγορούμενου 2 στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικό στοιχείο τη σοβαρότητα του αδικήματος, όπως προκύπτει από τα πιο πάνω αλλά και μέσα από τα γεγονότα που έχουν εκτεθεί από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής και την ανάγκη έτσι επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Προς όφελος του κατηγορούμενου 2 για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα: Α. Το λευκό του ποινικό μητρώο. Β. Την παραδοχή του έστω και αν αυτή έγινε σε αυτό το στάδιο. Γ. Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του όπως αυτές έχουν εκτεθεί από τον ίδιο και δεικνύουν το ότι είναι νυμφευμένος με δυο παιδιά ηλικίας 8 ετών, με μηνιαίο μισθό €
- Δ. Την απολογία του όπως εκφράστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Γενικά λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε έχει αναφερθεί ή τεθεί ενώπιον μου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο
- Και ένα επίσης ελαφρυντικό στοιχεί που λαμβάνεται υπόψη, είναι το γεγονός ότι ο παραπονούμενος έχει αποζημιωθεί σε σχέση με την αξία της ζημιάς που έχει προκληθεί κακόβουλα από τους κατηγορούμενους. Με αυτά τα δεδομένα και αφού συνεκτίμησα και στάθμισα όλα τα πιο πάνω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που έγιναν κατά την διάπραξη και με τους ελαφρυντικούς παράγοντες της παραδοχής, της απολογίας και γενικότερα του στοιχείου της μεταμέλειας που εξέφρασαν ενώπιον του Δικαστηρίου, το λευκό ποινικό μητρώο, την αποζημίωση που ο παραπονούμενος έλαβε μέσω των πολιτικών υποθέσεων, θεωρώ ότι στην παρούσα περίπτωση η κατάλληλη, υπό τις περιστάσεις, ποινή είναι αυτή της χρηματικής. Η υπόθεση Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 168 είναι σχετική. Καταληκτικά επιβάλλεται στον κατηγορούμενο 1 στην δεύτερη κατηγορία χρηματική ποινή ύψους €500 και ομοίως στον κατηγορούμενο 2 στην κατηγορία 4. Επίσης οι κατηγορούμενοι 1 και 2 να καταβάλουν εξ' ημισείας το ποσό των €89,23 ως έξοδα. Υπ. ................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε..Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο