Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Δημήτρης Ταπακούδης, Αρ. Υπόθεσης: 15060/10, 30/9/2013

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Δημήτρης Ταπακούδης, Αρ. Υπόθεσης: 15060/10, 30/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B72 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15060/10 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσας Αρχής και Δημήτρης Ταπακούδης Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα. Σ. Παπαλαζάρου Για Κατηγορούμενο: κ. Ε. Ερωτοκρίτου Κατηγορούμενος: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Μετά από ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 1 - 5, 7, 9 -

1. Η κατηγορία 6 απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως, η δε κατηγορία 8 ανεστάλη. Η Κατηγορία 1 αφορά το αδίκημα της απαγωγής προσώπου με σκοπό τον κρυφό και άδικο περιορισμό, κατά παράβαση του άρθρου 250 του Ποινικού Κώδικα, και συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 24.4.09 στον Μούταλο της Επαρχίας Πάφου, παράνομα απήγαγε τη συμβία του, Έλενα Πετρίδου, στο εξής θα αναφέρεται «η συμβία», από την Λετύμπου με σκοπό να της προκαλέσει τον κρυφό και άδικο περιορισμό. Οι Κατηγορίες 2 - 5 και 9 - 12 αφορούν παράβαση του νόμου που προνοεί για την πρόληψη της βίας στην οικογένεια και την προστασία των θυμάτων Ν.119/
2. Με βάση τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο Κατηγορούμενος στις 29.07.2009 στην Λετύμπου παράνομα επιτέθηκε κατά της συμβίας του (2η κατηγορία), σε άγνωστη ημερομηνία του μηνός Αυγούστου του 2008 στον Μούταλο επιτέθηκε κατά της συμβίας του και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη ( 3η κατηγορία ), σε άγνωστη ημερομηνία του μηνός Μαΐου του 2009 στον Μούταλο επιτέθηκε κατά της συμβίας του και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη ( 4η κατηγορία). Κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία συμπεριφέρθηκε κατά τον τρόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία στη συμβία του κατά τέτοιο τρόπο που της προκάλεσε ψυχική βλάβη (5η κατηγορία), σε άγνωστη ημερομηνία του μηνός Φεβρουαρίου του 2007 στον Μούταλο επιτέθηκε κατά της συμβίας του και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη ( 9η κατηγορία ), στις 27.06.09 στο Μούταλο επιτέθηκε κατά της συμβίας του και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη ( 10η κατηγορία), στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 10η κατηγορία συμπεριφέρθηκε κατά τον τρόπο που αναφέρεται στην 10η κατηγορία στη συμβία του κατά τέτοιο τρόπο που της προκάλεσε ψυχική βλάβη (11η κατηγορία), κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην 10η κατηγορία με τη συμπεριφορά του έναντι της συμβίας του, όπως αναφέρεται στη 10η κατηγορία, στη παρουσία της ανήλικης κόρης της, Άντρεας, 9 χρόνων, ήταν δυνατό να προκαλέσει στην πιο πάνω ανήλικη ψυχική βλάβη (12η κατηγορία). Η 7η κατηγορία, αφορά το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς, κατά παράβαση του άρθρου 324 του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα κατηγορείται ότι σε άγνωστη ημερομηνία, κατά τον μήνα Αύγουστο του 2009 στον Μούταλο εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά ύψους €500 σε μια γυάλα και ένα σιντριβάνι στην οικία της συμβίας του, όλα περιουσία της ιδίας. Η 13η κατηγορία αφορά το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας κατά παράβαση του άρθρου 91 (γ) του Ποινικού Κώδικα και συγκεκριμένα κατηγορείται ότι σε διάφορες ημερομηνίες, μεταξύ των ετών 2006 - 2007 στον Μούταλο απείλησε τη συμβία του ότι θα επαγάγει βλάβη στο πρόσωπο της λέγοντας της ότι θα την σκοτώσει. Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε δέκα μάρτυρες. Ο Κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και κάλεσε άλλους δύο μάρτυρες. Συνολικά και από τις δύο πλευράς κατατέθηκαν 24 τεκμήρια. Ως ΜΚ1 κατέθεσε η Παραπονούμενη, Έλενα Πετρίδου. Η κυρίως εξέταση της αποτελείτο από τις δύο καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία στις 4 και 5.09.2009, Τεκμήρια 1 και
3. Στην πρώτη κατάθεση Τεκμήριο 1, η μάρτυρας ανέφερε ότι γνώρισε τον Κατηγορούμενο το
4. Διέμεναν μαζί στην οικία της στην οδό Λαπήθου 13 στον Μούταλο. Η Παραπονούμενη είχε μια κόρη από προηγούμενο γάμο και απέκτησε και μια κόρη με τον Κατηγορούμενο. Από το 2006 και ενώ ήταν έγκυος της επιτέθηκε και την κτύπησε. Περιγράφει «ότι την έπιασε από το λαιμό , την έριξε στο κρεβάτι και της έλεγε ότι θα την σκοτώσει». Δίδει ως δικαιολογία για την πράξη του την υπερβολική ζήλια που είχε ο Κατηγορούμενος. Κάμνει αναφορά σε άλλο επεισόδιο χωρίς να θυμάται ημερομηνία ότι την κλείδωσε στο υπνοδωμάτιο, της έπιασε το κινητό τηλέφωνο της και δεν της άνοιγε να βγει έξω. Η ίδια φώναζε, κτυπούσε την πόρτα και όποτε έρχετο ο Κατηγορούμενος την κτυπούσε, το περιστατικό διήρκησε περί τις 3 - 4 ώρες και της άνοιξε όταν αντιλήφθηκε ότι θα πηδούσε από το παράθυρο του 1ου ορόφου. Στην συνέχεια αναφέρει ότι δέχθηκε και άλλες επιθέσεις από τον Κατηγορούμενο, χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει ημερομηνίες. Τον Αύγουστο του 2008 άρχισε να της λέει ότι κάτι άλλο είχε και της έδωσε γροθιά στην μύτη, μαύρισε όλο το πρόσωπο της, δεν άντεξε και επισκέφθηκε ιδιώτη γιατρό τον Άντρο Αντωνιάδη, στις 5.09.08 χωρίς να του αναφέρει οτιδήποτε, το ανέφερε στην αδελφή της, Δέσπω και στο επεισόδιο ήταν μπροστά και η κόρη της Άντρεα η οποία τηλεφώνησε στην αδελφή της. Η κατάθεση της μάρτυρας αποτελείτο από μια συνεχή περιγραφή επεισοδίων τα οποία ως ισχυρίζεται την απειλούσε και την κτυπούσε. Περαιτέρω, περιγράφει ένα επεισόδιο ότι την άφησε στο σπίτι κλειδωμένη για δύο μέρες και δεν την άφηνε να βγει έξω και άλλη φορά ενώ βρισκόταν στο χωριό της την Λετύμπου, μαζί με την μικρή της κόρη την Χριστίνα, της φώναζε, την έσπρωχνε, προσπαθούσε να την κτυπήσει και την απειλούσε ότι θα την σκοτώσει αν δεν του έλεγε ότι είναι «δούλα». Πριν φύγει από το σπίτι που διέμεναν, τον Ιούνιο του 2009 σε μια συζήτηση που είχαν ο Κατηγορούμενος πάλι άρχισε να την σπρώχνει, να την υβρίζει και να της φωνάζει ότι είναι «σατανεμένη» μπροστά από την κόρη της Άντρεα και τις έφερε σταυρό για να φιλήσει για να φύγει ο σατανάς από πάνω της. Τέλος η Παραπονούμενη αναφέρει ότι όταν επέστρεψε στο σπίτι της να υπάρχουν σπασμένα αντικείμενα όπως μια γυάλα, κηροπήγια, κούπες ξύλινες και ένα σιντριβάνι και περαιτέρω για το επεισόδιο που επισκέφθηκε τον γιατρό έβγαλε φωτογραφίες και τις έδειξε σε κάποια φίλη της η οποία ήταν φίλη και της μητέρας του Κατηγορούμενου. Ο Κατηγορούμενος όταν έμαθε το γεγονός της κατέστρεψε το τηλέφωνο. Στη δεύτερη κατάθεση της Τεκμήριο 2, η οποία δόθηκε την επομένη, προσδιορίζει χρονική περίοδο για τα επεισόδια που περιγράφει στην πρώτη κατάθεση και αναφέρει ότι η πρώτη της κόρη Άντρεα γεννήθηκε στις 28.04.07 και η δεύτερη κόρη της στις 14.08.
5. Το περιστατικό που την κτύπησε στο πρόσωπο το καθορίζει μεταξύ 20 - 23.08.08 και επισκέφθηκε την πρώτη φορά τον Δρ. Αντωνιάδη γύρω στις 30.08.08 και τη δεύτερη φορά στις 5.09.
6. Το περιστατικό που αναφέρει ότι την κτύπησε τον Φεβρουάριο του 2006 το προσδιορίζει ότι έγινε το Φεβρουάριο του
7. Το περιστατικό το οποίο ισχυρίζεται ότι την έβαλε να φιλήσει σταυρό στην παρουσία της Άντρεας το προσδιορίζει ότι έγινε στις 27.06.09, το περιστατικό που ισχυρίζεται ότι την κλείδωσε για δύο μέρες στο σπίτι το προσδιορίζει γύρω τις 24.04.09, το περιστατικό στην Λετύμπου το προσδιορίζει στις 29.07.09 και αναφέρει ότι για το περιστατικό που την χτύπησε μετά που είδε τις φωτογραφίες, το προσδιορίζει ότι έγινε στις 4.05.
8. Στο στάδιο της αντεξέτασης ανέφερε ότι δεν προέβηκε προηγουμένως σε καταγγελία γιατί είχε φόβο, ήταν τρομοκρατημένη, τον αγαπούσε, είχε ένα μωρό μαζί του και πίστευε ότι θα αλλάξει. Πολλές φορές σκέφθηκε να τον εγκαταλείψει αλλά ο φόβος ήταν πολύ πιο δυνατό που εγκατέλειπε κάθε σκέψη να το κάνει. Για τα περιστατικά δεν μίλησε προηγουμένως στους γονείς της εκτός από την αδελφή της. Τις ημέρες που την είχε κλεισμένη στο σπίτι ανέφερε ότι μπορεί να ήταν Σαββατοκύριακο και δεν το αντελήφθηκε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ούτε και οι γονείς της και σημειώνει ότι τις δύο μέρες που την είχε εγκλεισμένη του πέρασε ο θυμός αλλά την ίδια την σκότωσε το σωματικά όσο και ψυχικά. Ο ΜΚ2, Α/Αστ. 1830 Νεόφυτος Π' Αριστοδήμου, κατέθεσε ως Τεκμήρια 3 και 4 την βιντεοκασέτα μάρκας Maxwell και την κασέτα μάρκας TDK τα οποία είχε στην κατοχή του καθότι τα παρέλαβε από τον Λοχ. 2192 Γ. Κωνσταντίνου. Ο ΜΚ3, Α/Αστ. 1828 Μιχάλης Καλλή, ανέφερε ότι υπηρετεί στο ΤΑΕ Πάφου και είναι χειριστής μηχανημάτων για λήψη οπτικογραφημένων καταθέσεων. Για το επίδικο θέμα πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι στις 6.09.2009 και μεταξύ των ωρών 11:45 μέχρι 12:05 σε ειδικό διαμορφωμένο δωμάτιο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου χειρίστηκε τα ειδικά μηχανήματα για λήψη οπτικογραφημένης κατάθεσης από την Άντρεα Πισσιάρα, 9 ετών. Η κατάθεση λήφθηκε από την Γ/Α/φ 4670 Φρόσω Ευθυμίου, στην παρουσία της Χλόης Ευριπίδου, Λειτουργού του Επαρχιακού Γραφείου Ευημερίας. Ετοίμασε δύο βιντεοκασέτες μάρκας Maxwell και μια ραδιοκασέτα μάρκας TDK και τα παρέδωσε στο Λοχ. 2292 Γ. Κωνσταντίνου. Βλέποντας το Τεκμήριο 3 ο μάρτυρας απεσφράγισε το φάκελο και ανεγνώρισε την υπογραφή του στην βιντεοκασέτα και ανέφερε ότι είναι η μία από τις δύο βιντεοκασέτες που ετοίμασε και παρέδωσε στον Λοχία Κωνσταντίνου. Απεσφράγισε και το Τεκμήριο 4 και ανέφερε ότι η ραδιοκασέτα δεν σφραγίζεται από τον ίδιο αλλά παραδίδεται στον ανακριτή με σκοπό να απομαγνητοφωνηθεί . Η ΜΚ4, Χλόη Ευριπίδου, ανέφερε ότι είναι Λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας Πάφου και στις 6.09.09, μεταξύ των ωρών 11:45 και 12:05 σε ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου ήταν παρούσα στη λήψη οπτικογραφημένης κατάθεσης από την ανήλικη Άντρεα Πισσιάρα, 9 χρονών. Η μάρτυρας εξήγησε ότι στο χώρο βρισκόταν γιατί πάντοτε πηγαίνουν σε περιπτώσεις που είναι προς το συμφέρων του παιδιού και είναι παρών στη λήψη καταθέσεων. Γνωρίστηκε με την ανήλικη στο χώρο εκεί γιατί δεν την εγνώριζε προηγουμένως και της ανέφερε εάν οποιαδήποτε στιγμή δεν θέλει να συνεχίσει για οποιοδήποτε λόγο θα είναι κοντά της και μπορεί να της μιλήσει άνετα χωρίς ανησυχία. Η ΜΚ5, Γ/Αφ 4670 Φρόσω Ευθυμίου, η οποία υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου, ανέφερε και αυτή με τη σειρά της ότι στις 6.09.09 και μεταξύ των ωρών 11:55 και 12:15 σε ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο για λήψη οπτικογραφημένων καταθέσεων του Κεντρικού Αστυνομικού Πάφου κατόπιν οδηγιών του Λοχ. 2192 Γ. Κωνσταντίνου έλαβε οπτικογραφημένη κατάθεση από την ανήλικη Άντρεα Πισσιάρα, 9 ετών. Η κατάθεση λήφθηκε με γραπτή συγκατάθεση και στην παρουσία της λειτουργού του Γραφείου Ευημερίας Χλόης Ευριπίδου. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 τη γραπτή συγκατάθεση της Χλόης Ευριπίδου και ως Τεκμήριο 9 δήλωση ανακριτή προς συνοδό πριν την οπτικογράφηση. Η μάρτυρας εξηγώντας περαιτέρω, ανέφερε ότι μετά που κλήθηκε από τον Λοχ. 2192 μετέβη στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου και εφόσον υπήρχε συγκατάθεση μπήκε στο ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο και διενήργησε τη λήψη της οπτικογραφημένης κατάθεσης. Κλήθηκε εκεί γιατί έχει εκπαιδευτεί στη λήψη τέτοιων καταθέσεων και εξήγησε η μάρτυρας πως λήφθηκε η κατάθεση από την ανήλικη Άντρες Πισσιάρα. Γνώριζε μόνο σε γενικές γραμμές τί αφορούσε η υπόθεση για την οποία λήφθηκε η κατάθεση και η ανήλικη όταν έδινε την κατάθεση ήταν ελεύθερη να πει ότι θέλει στο χώρο και γι΄αυτό το λόγο υπήρχε Λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας και όχι κηδεμόνας ώστε να μην νοιώθει ότι επηρεάζεται. Η ίδια δεν γνώριζε τι έχει εξηγηθεί ακριβώς στην ανήλικη καθότι αυτό είναι δουλειά της Λειτουργού του Γραφείου Ευημερίας. Σε ερωτήσεις εάν στο χώρο βρισκόταν και η θεία της ανήλικης η μάρτυρας ανέφερε ότι στο δωμάτιο που βρισκόταν η ίδια με την ανήλικη και την λειτουργό δεν ήταν η θεία της ανήλικης. Δεν γνωρίζει εάν ευρίσκετο εκτός του δωματίου. Ο ΜΚ6, Λοχ. 2192 Γ. Κωνσταντίνου, ανέφερε ότι είναι ο ανακριτής της υπόθεσης και ανέλαβε την διερεύνηση στις 4.09.
9. Στις 6.09.09 έλαβε οπτικογραφημένη κατάθεση από την Άντρεα Πισσιάρα στην παρουσία των ΜΚ3, 4 και
10. Αποθήκευσε τις δύο βιντεοκασέτες και από την ραδιοκασέτα απομαγνητοφώνησε και κατέγραψε όλα όσα ανέφερε η Άντρεα Πισσιάρα κατά την διάρκεια της οπτικογράφησης. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 την ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου και ως Τεκμήριο 12 την γραπτή κατηγορία. Ανεγνώρισε το Τεκμήριο 8 ότι είναι η γραπτή συγκατάθεση της κηδεμονευτικής λειτουργού, κατέθεσε ως Τεκμήριο 13 απομαγνητοφωνημένη κατάθεση της οπικογραφημένης κατάθεσης της Άντρεας Πισσιάρα και ως Τεκμήριο 14 κατέθεσε την απόδειξη παραλαβής τεκμηρίων. Βλέποντας το Τεκμήριο 3, την βιντεοκασέτα ανέφερε ότι είναι η μια εκ των δύο βιντεοκασέτων που παρέλαβε από τον Αστφ. 1827 και βλέποντας το Τεκμήριο 4 ανέφερε ότι είναι η ραδιοκασσέτα που άκουσε και κατέγραψε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου
11. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 15 πιστόν αντίγραφο της βιντεοκασέτας η οποία μετατράπηκε σε ψηφιακό δίσκο. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι έλαβε καταθέσεις από άλλα άτομα, τη Δέσπω Πετρίδου Χαραλάμπους και Μυροφόρα Πετρίδου, αδελφή και μητέρας της Παραπονουμένης αντίστοιχα και τις κατέθεσε ως Τεκμήριο 16 και
12. Δεν έλαβε οδηγίες από ανωτέρους του για τον περαιτέρω χειρισμό της υπόθεσης και διερεύνησε την υπόθεση όπως θα διερευνούσε κάθε υπόθεση που αφορούσε πολίτη. Θα έπρεπε όμως να ενημέρωνε τον αρχηγό γιατί αφορούσε συνάδελφο του. Δεν υπήρξε όμως διαφορετική αντιμετώπιση. Η κατάθεση από γιατρό λήφθηκε στις 12.09.09 όμως ο ίδιος επικοινώνησε μαζί του την ίδια ημέρα που έγινε η καταγγελία αλλά δεν μπορούσε να δώσει κατάθεση. Η ΜΚ7 , Άντρεα Πισσιάρα είναι κόρη της Παραπονούμενης από πρώτο σύζυγο της, ηλικίας 13 ετών. Η κυρίως εξέτασης της αποτελείτο από την οπτικογραφημένη κατάθεση της στην οποία η μάρτυρας περιγράφει μια σειρά περιστατικών που ως ισχυρίζεται, συνέβησαν στην παρουσία της μεταξύ της Παραπονούμενης και του Κατηγορούμενου. Συγκεκριμένα η μάρτυρας περιγράφει γεγονότα χωρίς όμως να προσδιορίζει ημερομηνίες ως ακολούθως: - Επέστρεψαν από κάπου, όταν έφθασαν στο σπίτι αυτή κατέβηκε πρώτη δεν ήξερε τι είπαν στο αυτοκίνητο και ο Δημήτρης έριξε το τηλέφωνο χαμέ και ενευρίασε. - Σ΄άλλο περιστατικό αναφέρει ότι όλοι ήταν θυμωμένοι και ο Δημήτρης έπιασε το όπλο τζιαι απειλούσε την μάμα της ότι θα την σκοτώσει και μετά ο ίδιος πήγε στην κουζίνα και έβαλε το όπλο πάνω του να σκοτωθεί. - Σ΄ άλλο περιστατικό αναφέρει ότι πάλει εθυμώσασιν και την έπιασε η μητέρα της και κλειδώθηκαν στο δωμάτιο, ο Δημήτρης φώναζε, αργότερα ενώ κάθονταν στο καθιστικό ζήτησε ο Δημήτρης της μητέρας της να μιλήσουν, άκουσε φωνές και όταν πήγε να δει τι συμβαίνει βρήκε την μητέρα της, κτυπημένη στη μύτη και έτρεχαν αίματα. Ειδοποίησε την θεία της Δέσπω. Μετά η μητέρα της έβγαλε φωτογραφίες στα σημεία που ήταν κτυπημένη και τις πήρε στην φίλη της. - Σε άλλη περίπτωση η μάρτυρας, αναφέρει ότι η μητέρα της της τηλεφώνησε όταν τελειώσει τα Αγγλικά και έρθει ο Δημήτρης να μην μπει στο αυτοκίνητο του. Ο Δημήτρης της φώναζε μπροστά από όλους και στο τέλος εμπήκε. Τηλεφώνησε στην μητέρα της κλαίγοντας και έδωσε το τηλέφωνο στον Δημήτρη ο οποίος της είπε αν θέλει να έρθει να δει το μωρό να έρθει σπίτι. Επειδή πεινούσε πήγαν και έπιασαν φαγητό και πήγα σπίτι και έφαγαν. - Τέλος περιγράφει ακόμα ένα περιστατικό πριν φύγουν από το σπίτι με την μητέρα της. Ήταν Σάββατο, η μητέρα της ετοιμάσθηκε να πάει κάποιου. Ο Δημήτρης άργησε να έρθει και όταν ήρθε η μητέρας της του ανέφερε γιατί άργησε πολλά. Ο Δημήτρης άρχισε να φωνάζει, της πέταξε το τηλέφωνο, πήγε κοντά στη μητέρα της, την έριξε στην τουαλέττα και άρχισε να της βγάζει τα σιάλια και άλλα που φορούσε η μητέρα της, αυτή πήγε κοντά και του ζητούσε να σταματήσει και αυτός της είπε να φύγει. Η μητέρα της δεν μπορούσε να σηκωστεί και ο Δημήτρης τη βοήθησε να σηκωστεί, πήγαν στην κουζίνα. Ζήτησε νερό και της έδωσε και έπινε. Το έπιασε ο Δημήτρης την έβαλε πολύ στο στόμα και της το έριχνε από πάνω. Έλεγε στην μάρτυρα να φέρει το σταυρό για να βγάλει τον σατανά από μέσα της. Ως ΜΚ8 κατέθεσε ο γιατρός Α. Αντωνιάδης ο οποίος ανέφερε ότι είναι Ωτορινολαρυγγολόγος και ότι η Έλενα Πετρίδου τον επισκέφθηκε στις 26.09.08 στο ιατρείο του καθώς όπως του είχε αναφέρει κτύπησε στη μύτη στις 17.08.08 χωρίς να του αναφέρει οτιδήποτε άλλο. Την εξέτασε και διαπίστωσε ότι υπήρχε ελαφρό οίδημα εξωτερικά στο μέσω της μύτης και ελαφριά παρεκτόπιση προς τα αριστερά της μύτης της έγινε ανάταξη της παρεκτόπισης και έφυγε. Τον επισκέφθηκε εκ νέου στις 5.09.08 την επανεξέτασε και ήταν όλα καλά και έφυγε. Καταλήγει ότι η Έλενα Πετρίδου δεν είχε κάτι σοβαρό και την ελαφριά παρεκτόπιση την επεξηγά ως λίγο στράβωμα της μύτης προς τα αριστερά. Ο ΜΚ9, Λοχ. 3525 Γεώργιος Π' Γεωργίου, ανέφερε ότι εργάζεται στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου και ήταν υπεύθυνος της αποθήκης και του γραφείου Πυροβόλων όπλων. Μαζί του εργάζετο και ο Κατηγορούμενος ο οποίος μετατέθηκε στο χώρο από τις 2.01.07 για να τον βοηθά στη διατήρηση της αποθήκης. Τρεις εβδομάδες, πριν δώσει την κατάθεση του, Τεκμήριο 19 η οποία δόθηκε στις 8.09.09 αντελήφθηκε τον Κατηγορούμενο να είναι ανήσυχος και η συμπεριφορά του του έδωσε το δικαίωμα να υποψιάζεται ότι κάτι συμβαίνει. Συζήτησε μαζί του αν μπορούσε να τον βοηθήσει και του ανέφερε ότι η συμβία του Έλενα Αντρέου, τον εγκατέλειψε αφήνοντας τον μόνο με την δίχρονη κόρη τους Χριστίνα. Κατόπιν έγκρισης του ιδίου και του Αν. Υπαστυνόμου Χαράλαμπους Φιλίππου επικοινώνησε μαζί της και συναντήθηκε και με τους δύο στο σπίτι τους που βρίσκεται στην οδό Λαπήθου στην Πάφο. Μίλησαν και αποφάσισαν όπως η Έλενα πάρει το δίχρονο κοριτσάκι και μεταβεί στο πατρικό της σπίτι στο χωριό Λετύμπου όπου και διέμενε. Είπε στον Κατηγορούμενο ότι θα μπορούσε το απόγευμα αν ήθελε να τις επισκεφθεί. Για την συνάντηση ενημέρωσε τον Αν. Υπαστυνόμο Χαράλαμπο Φιλίππου. Στις 2.09.09 και ώρα 00:05 κτύπησε το κινητό του τηλέφωνο και ήταν η Έλενα Αντρέου, τον ευχαρίστησε για όλες τις προσπάθειες, του ανέφερε ότι επέστρεψε στο σπίτι, ότι ο Κατηγορούμενος έπιασε τα ρούχα του και τα πράγματα, τους άφησε αρκετούς λογαριασμούς απλήρωτους, της κατέστρεψε τη ζωή της και γι΄αυτό το λόγο θα αυτοκτονήσει. Ο μάρτυρας μετέβη αμέσως στην οικία τους, κατά τη διαδρομή προσπαθούσε να επικοινωνήσει με την Έλενα Αντρέου χωρίς αποτέλεσμα, όταν έφθασε στο σπίτι τους διαπίστωσε ότι τα φώτα του σπιτιού ήταν κλειστά και δεν υπήρχε οποιοσδήποτε μέσα. Μετέβη στο Αναβαργός όπου μένει η αδελφή της. Μαζί με τον γαμπρό της έφυγαν για ανεύρεση της στο δρόμο τηλεφώνησε ο πατέρας της Έλενας, ονόματι Αντρέας Πετρίδης και του είπε ότι ξεκινά από το χωριό Λετύμπου να έρθει στην Πάφο και όπου βρει τον Δημήτρη θα τον σκοτώσει. Τον παρακάλεσε να μείνει στο χωριό και ενημέρωσε τον Αν. Υπαστυνόμο, Νίκο Σοφοκλέους. Ο τελευταίος του έδωσε οδηγίες να ενημερώσει τον αξιωματικό υπηρεσίας για ανεύρεση τόσο του Κατηγορουμένου όσο και της Έλενας. Εντόπισε το αυτοκίνητο της Έλενας ο Αστ. 836, Πανίκος Χριστοδούλου, μετέβηκαν και αυτοί στο χώρο όπου βρήκαν την Έλενα να βρίσκεται σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Μετέφερε την Έλενα στην Αστυνομική Διεύθυνση και ο αξιωματικός υπηρεσίας, Ανδρέας Βασιλείου της ανέφερε ότι αν ήθελε μπορούσε να έδιδε κατάθεση. Αυτή αρνήθηκε και του ανέφερε ότι θα το έκανε το πρωί. Στις 4.09.09 και ώρα 13:30 τον επισκέφθηκε η Έλενα στο γραφείο του και του ζήτησε να την ενώσει με τον Αν. Υπαστυνόμο Νίκο Σοφοκλέους, το έκαμε και ο Σοφοκλέους μετά που μίλησε με την Έλενα έδωσε οδηγίες στο Λοχ. 2192 Γιάννο Κωνσταντίνου να διερευνήσει το παράπονο της. Σε ερώτηση εάν κατά τη στιγμή που συνελήφθηκε ο Κατηγορούμενος παραδόθηκε ο εξοπλισμός του ο μάρτυρας ανέφερε ότι το όπλο το είχε πάρει προηγουμένως από τον Κατηγορούμενο και το είχε κλειδωμένο στην αποθήκη. Ο ΜΚ10, Αστ. 2578, Αντρέας Π' Κλεοβούλου, κατέθεσε ως Τεκμήριο 21 τον φωτογραφικό φάκελο. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι κατόπιν οδηγιών στις 5.09.09 και ώρα 16:15 μετέβηκε μαζί με τον Αστ. 1031 Μ. Τρύφωνος του ΤΑΕ Πάφου, στην οδό Λαπήθου 13 στον Μούταλο για εξετάσεις σχετικά με διερευνώμενη υπόθεση βίας στην οικογένεια και κακόβουλης ζημιάς. Στην παρουσία του αστυφύλακα και της Έλενας Πετρίδου έλαβε αριθμό φωτογραφιών. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν έλαβε περαιτέρω φωτογραφίες καθότι δεν γνώριζε ότι εξετάζετο θέμα απαγωγής τη στιγμή που προχώρησε στη φωτογράφιση. Ο Κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και ανέφερε ότι με την Παραπονούμενη συζούσαν μαζί από το 2005 μέχρι τον Μάϊο του 2009 και συγκεκριμένα ότι από τα τέλη του 2008 με αρχές του 2009 η Παραπονούμενη εγκατέλειπε την οικία τους σε τακτά διαστήματα και διέμενε με τους γονείς της και επέστρεφε πίσω μετά από 2 - 3 μέρες. Αρχικά η σχέση τους ήταν καλή, υπήρχε αρμονία, μικρά προβλήματα και συζητήσεις όπως κάθε ζευγάρι υπήρχαν χωρίς οτιδήποτε το επιλήψιμο. Η σχέση τους διακόπηκε οριστικά από τον Μάϊο του 2009 και περί τα τέλη Αυγούστου, αρχές Σεπτεμβρίου μετά από παράκληση του Βοηθού Αστυνομικού Διευθυντή κ. Χαράλαμπους Φιλίππου έφυγε από το σπίτι, σύμφωνα με την επιθυμία της. Την χαρακτήρισε ως νευρική η οποία ξεσπούσε στα παιδιά και στον ίδιο και ειδικά όταν συνήψαν δάνειο για να αγοράσουν ακίνητη περιουσία. Η Παραπονούμενη είχε αρχικά δάνειο περί της ΛΚ30,000 και ο ίδιος άλλες ΛΚ15,
13. Μεγάλωσε το χρέος όταν η ίδια ήθελε να αγοράσει το σπίτι που είναι ενωμένο με το σπίτι της γιατί θα το πουλούσε η αδελφή της για να μην βρεθεί σε ξένα χέρια. Προχώρησαν σε νέο δάνειο με την υπογραφή τόσο του ίδιου όσο και των γονιών του και όταν αρχίσαν τα προβλήματα πίεζε να πωλήσουν το σπίτι τους οι γονείς του για να εξοφλήσουν. Κάτι που δεν συμφώνησε και ήταν εδώ που διακόπηκαν οι σχέσεις τους. Μετά από αυτό ανέφερε ότι η Παραπονούμενη προέβηκε στην ποινική καταγγελία και την πειθαρχική του δίωξη. Αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες που του καταλογίζει η Παραπονούμενη και συγκεκριμένα για την κακόβουλη ζημιά ισχυρίζεται ότι τα αντικείμενα τα οποία η Παραπονούμενη του καταλογίζει ότι έχει καταστρέψει και συγκεκριμένα το σιντριβάνι που περιγράφεται στις φωτογραφίες 5 - 6 του Τεκμηρίου 21 ανέφερε ότι το αγόρασε ο ίδιος από το ανθοπωλείο « Edem», τις ξύλινες κούπες και τα άλλα αντικείμενα αγοράστηκαν από το «Sun Tower» και από τον «Έλληνα» στην Λεμεσό . Για το περιστατικό που αφορά την κατηγορία 9 και του καταλογίζεται ότι τον Φεβρουάριο του 2007 στο Μούταλο της επιτέθηκε, ο Κατηγορούμενος το αρνείται όπως και τα άλλα περιστατικά, και συγκεκριμένα τονίζει ότι η αρχική καταγγελία ήταν ότι το περιστατικό έγινε το 2006 ενώ, στην δεύτερη κατάθεση της αναφέρει το 2007 ώστε να συμπίπτει ο χρόνος με την εγκυμοσύνη της. Ο Κατηγορούμενος αρνείται και το περιστατικό τις 27.06.09 και αναφέρει ότι δεν έχει γίνει κάτι τέτοιο και διερωτάται πώς έγινε ολόκληρο το επεισόδιο που περιγράφει τόσο η Παραπονούμενη όσο και η Άντρεα και στο τέλος να φέρνει στο σπίτι τρίτο πρόσωπο και να κάθονται όλοι να τρων ως σαν να μην έχει συμβεί οτιδήποτε. Αρνήθηκε περαιτέρω, και το περιστατικό της 29.07.09 και αναφέρει ότι δεν συνέβη κάτι τέτοιο και πως γίνεται ενώ κρατούσε την κόρη τους Χριστίνα, βρέφος, συνάμα να την κτυπούσε την Παραπονούμενη. Θέση του Κατηγορούμενου είναι ότι τα όσα του καταλογίζει η Παραπονούμενη τα προκάλεσε η ίδια για καθαρά εκδικητικούς σκοπούς και θέτει ως τρανή απόδειξη το ισχυρισμό του ότι ενώ ήταν συνεπής με τις υποχρεώσεις έναντι του παιδιού του, χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα, παρά μόνο πέρσι το καλοκαίρι όταν απουσίαζε στο εξωτερικό για λόγους υγείας και συγκεκριμένα υπήρξε πρόβλημα για τη διατροφή ενός μηνός στάληκε αμέσως επιστολή στον αρχηγό της αστυνομίας από την ίδια και ο αρχηγός διέταξε την αποκοπή της διατροφής άμεσα από το λογαριασμό του. Ο Κατηγορούμενος περιγράφει την Παραπονούμενη ως πρόσωπο χωρίς σταθερό χαρακτήρα στις απόψεις της, στις αποφάσεις της, στις ενέργειες της και ο λόγος που έμενε μαζί της ήταν γιατί την αγαπούσε πραγματικά και τα προβλήματα ήταν διαχειρίσιμα αρχικά, μετά χειροτέρευσαν τα πράγματα και οδηγήθηκαν μέχρι σ΄ αυτό το σημείο. Ο ΜΥ2, Χριστάκης Χριστοφόρου, ανέφερε ότι εργάζεται στο ανθοπωλείο «Edem» στην Πάφο. Γνωρίζει τον Κατηγορούμενο γιατί είναι οικογενειακοί φίλοι και πελάτης του ανθοπωλείου. Ανεγνώρισε από το Τεκμήριο 21, φωτογραφίες 5 και 6 το σιντριβάνι και ανέφερε ότι το πωλούσαν στο ανθοπωλείο, υπήρχε ένας αριθμός 4 - 5 σιντριβάνια, πωλήθηκαν και δεν τα ξανά έφεραν . Θυμάμαι ότι το ένα το πώλησε στον Κατηγορούμενο, δεν ήταν όμως ακριβότερο των €100.00 . Δεν θυμάμαι 100% την τιμή . Η ΜΥ3, Γιάννα Παυλίδου, ανέφερε ότι εργάζεται στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, στο Ποινικό Τμήμα, έχει υπό την φύλαξη της τους φακέλους των ποινικών υποθέσεων και έχει στη κατοχή της το φάκελο της ποινικής υπόθεσης 16347/09 στην οποία Κατηγορούμενος ήταν ο Δημήτρης Ταπακκούδης, αντιμετώπιζε σύνολο 14 κατηγορίες, κατέθεσε ως Τεκμήριο 23 αντίγραφο του κατηγορητηρίου, και ανέφερε ότι η ποινική δίωξη αναστάληκε στις 13.08.
14. Το βάρος απόδειξης είναι στην Κατηγορούσα Αρχή και το επίπεδο απόδειξης αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σχετική είναι η υπόθεση Woolmington v. D.P.P.,