Δημοκρατίας ν. Νεόφυτου Νεοφύτου, Αρ. Υπόθεσης: 8965/13, 27/9/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2013:12 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Δ. Σωκράτους, Π. Ε. Δ. Λ. Μάρκου, Α. Ε. Δ. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8965/13 Μεταξύ: Δημοκρατίας Κατηγορούσας Αρχής -ν- Νεόφυτου Νεοφύτου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 27 Σεπτεμβρίου, 2013 Εμφανίσεις: Για Δημοκρατία: κ. Ερωτοκρίτου Για Κατηγορούμενο: κ. Μαππουρίδης με κα. Αθανασιάδου και κ. Λεωνίδου Κατηγορούμενος: παρών ( Η δίκη διεξήχθηκε κεκλεισμένων των θυρών) Α Π Ο Φ Α Σ Η O Kατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα του βιασμού κατά παράβαση των άρθρων 144 και 145 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Καταλογίζεται ειδικότερα σ΄ αυτό πως την 9η Ιουλίου 2013 στο χωριό Μανδριά ήρθε σε παράνομη συνουσία με την J. B. S (Παραπονούμενη) χωρίς τη συναίνεση της. Ο Κατηγορούμενος αρνείται τα όσα η Παραπονούμενη του καταλογίζει περί χρήσης βίας και αντιτείνει πως η τέλεση της σεξουαλικής πράξης έγινε με τη θέληση της. Η Παραπονούμενη είναι νεαρή Αγγλίδα, ηλικίας 23 ετών. Ο Κατηγορούμενος, ηλικίας 39 ετών, ασκεί το επάγγελμα του πωλητή αυτοκινήτων, ενώ, εφέτος την καλοκαιρινή περίοδο, ασχολήθηκε με την εκμετάλλευση της παραλίας των Μανδριών, τοποθετώντας κρεβατάκια και ομπρέλλες. Παράλληλα έκτισε ένα ξύλινο μπαρ σε ακίνητο που του παραχώρησε ο εξάδελφος του και το οποίο απέχει λίγα μέτρα από την θάλασσα. Το ξύλινο αυτό μπαρ, όπως παρουσιάζεται στις φωτογραφίες, (Τεκμήριο 22), διαθέτει οροφή, πάγκο εργασίας, πάγκο σερβιρίσματος και επίσης καρέκλες (stools) στα οποία κάθονται οι πελάτες. Στην πίσω πλευρά του μπαρ, υπάρχουν σε σειρά τοποθετημένα κρεβατάκια θαλάσσης . Αριστερά από το μπαρ, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες σε απόσταση 5 - 6μ βρίσκεται το καραβάνι - τροχόσπιτο εντός του οποίου έλαβαν χώρα τα διαδραματισθέντα. Ο βιασμός κατά την Παραπονούμενη ή η συναινετική σεξουαλική πράξη, κατά τον Κατηγορούμενο. Παραδεκτά, εντός του τροχόσπιτου υπήρχαν τοποθετημένα και αποθηκευμένα διάφορα αντικείμενα όπως, ομπρέλες θαλάσσης, δάδες κ.λπ. Μέσα στο τροχόσπιτο αριστερά, μόλις εισέλθει κάποιος από την πλαϊνή πόρτα, είναι τοποθετημένο κρεβατάκι θαλάσσης (Τεκμήριο 34) κατασκευασμένο από πλαστικό με σίδερα στα πλαϊνά και από κάτω, διαστάσεων πλάτους 0,50εκ. και ύψους 0,30εκ. Εκδοχή παραπονούμενης - Υπόθεση Κατηγορούσας Αρχής Η εκδοχή της Παραπονούμενης όπως προσφέρθηκε μέσα από την κυρίως εξέταση της μέρος της οποίας αποτέλεσε η κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήριο 28) μπορεί να συνοψιστεί στα πιο κάτω: Τον Φεβρουάριο του 2013 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κύπρο όπου ήρθε από το Ηνωμένο Βασίλειο από το οποίο κατάγεται. Διαμένει με μια φίλη της μητέρας της ονόματι Sue Ralfe (MK7), ηλικίας 50 ετών. Κατά τον ουσιώδη χρόνο απασχολείτο ως σερβιτόρα σε παραλιακό μπαράκι το οποίο βρίσκεται στα Μανδριά. Στις 8.07.2013 ξεκίνησε εργασία στο μπαράκι γύρω στις 12:00 το μεσημέρι και σχόλασε γύρω στις 20:
- Ακολούθως πήγε στο σπίτι της, ετοιμάστηκε για έξοδο και πήγε στην πλατεία των Μανδριών στο μπαράκι «Get In». Αφού κατανάλωσε στο εν λόγω μπαράκι ένα ποτήρι κρασί παρέα με κάποιο φίλο της Βρετανό, έφυγε από εκεί γύρω στα μεσάνυχτα και μετέβη στο σπίτι της. Παρέλαβε μαζί της μια ζακέτα και έφθασε στο νέο παραλιακό μπαράκι των Μανδριών το οποίο ανήκει στον Κατηγορούμενο. Στο εν λόγω μπαράκι είχε μεταβεί ακόμη τρεις φορές περίπου και εκεί γνώρισε του ιδιοκτήτη του. Όταν έφθασε εκεί γύρω στις 24:30 συνάντησε εκτός από τον Κατηγορούμενο ακόμη δύο Κύπριους, εκ των οποίων ο ένας ονόματι Χρύσανθος είναι συγγενής του Κατηγορούμενου και εργάζεται μαζί στο μπαράκι και ακόμα ένα νεαρό ο οποίος, απ΄ότι αντιλήφθηκε είναι φίλος του Χρύσανθου. Ο λόγος που μετέβη στο εν λόγω μπαράκι ήταν πρόσκληση που προήλθε από τον Χρύσανθο με τον οποίο διατηρούσε προηγουμένως δεσμό και επιθυμούσε να κτίσει γέφυρες, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, μέσω γραπτού μηνύματος για να βρεθούν εκεί για ένα ποτό. Πράγματι, όταν έφθασε εκεί κατανάλωσε ένα ποτό βότκα με χυμό μούρων και γύρω στις 02:30 ο Χρύσανθος και ο φίλος του την πληροφόρησαν ότι θα έφευγαν και της πρότειναν να μείνει εκείνη εκεί και να πιει ακόμα ένα ποτό με τον Κατηγορούμενο. Η ίδια τους ανέφερε ότι ήταν κουρασμένη και ήθελε να γυρίσει στο σπίτι της αλλά αυτοί επέμεναν να μείνει. Της ετοίμασαν ακόμα ένα ποτό το οποίο όμως δεν ήπιε. Δεν ένοιωθε άνετα να μείνει μόνη με τον Κατηγορούμενο και μόλις τα άλλα δύο άτομα έφυγαν έστειλε γραπτό μήνυμα στη Sue ζητώντας της να έρθει στο μπαρ για να μην είναι μόνη με τον Κατηγορούμενο. Ο Κατηγορούμενος της έκανε μασάζ στους ώμους χωρίς να του το ζητήσει, αναφέροντας της ότι ήταν φυσιοθεραπευτής. Η ενέργεια του αυτή την έκανε να νοιώσει άβολα και συνεχώς του έλεγε να σταματήσει αλλά αυτός συνέχιζε. Ήδη βρισκόταν σε πολύ δύσκολη θέση δεν ήξερε τι να κάνει και γι΄αυτό έστειλε το μήνυμα στη Sue η οποία όμως δεν απάντησε γιατί ενδεχομένως κοιμόταν. Όταν έφυγαν οι άλλοι και έμεινε μόνη με τον Κατηγορούμενο αυτός της ζήτησε να ξαπλώσει πάνω στο κρεβατάκι μέσα σε ένα τροχόσπιτο. Όπως η ίδια αναφέρει, δεν ξέρει γιατί μπήκε στο τροχόσπιτο και αρχικά ξάπλωσε στο κρεβατάκι μπρούμυτα και ο Κατηγορούμενος της έκανε μασάζ. Όπως η ίδια δηλώνει «ξέρω ότι αυτό που έκανα ήταν ανοησία αλλά τον φοβόμουνα γιατί νόμιζα ότι αν δεν ξάπλωνα στο κρεβατάκι θα θύμωνε». Σε κάποια στιγμή ο Φύτος την γύρισε ανάσκελα και άρχισε να αγγίζει σε όλο της το σώμα προσπαθώντας να τη φιλήσει στο στόμα. Αυτή αντέδρασε τον έσπρωχνε με τα χέρια της στο στήθος γιατί ήδη είχε ξαπλώσει από πάνω της και γύριζε το κεφάλι της δεξιά και αριστερά για να μην την φιλήσει στα χείλη. Ταυτόχρονα του έλεγε να φύγει από πάνω της και ότι δεν επιθυμούσε να κάνει σεξ μαζί του αλλά αυτός επέμενε λέγοντας της «είναι εντάξει αγάπη μου απλά ηρέμησε». Το τι ακολούθησε στη συνέχεια μεταφέρεται αυτολεξεί από την κατάθεση της Παραπονούμενης, η οποία όπως αναφέρθηκε, αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης της: «Ακολούθως ο Φύτος άρχισε να μου τραβά το κοντό παντελονάκι το οποίο φορούσα και εγώ προσπαθούσα να τον σταματήσω σταυρώνοντας τα πόδια μου. Επειδή είναι πιο δυνατός από εμένα κατάφερε και μου έβγαλε το παντελονάκι μου και το εσώρουχο μου καθώς επίσης και το στηθόδεσμο. Την φανέλα μου την κρατούσα σφιχτά και δεν μου την έβγαλε. Σε όλη αυτή την προσπάθεια του εγώ αντιστεκόμουν συνεχώς και του έλεγα να φύγει από πάνω μου. Αμέσως μετά ο Φύτος έβγαλε το παντελόνι του και το εσώρουχο του όπως ήταν ξαπλωμένος από πάνω μου και μου άνοιξε τα πόδια μου, δεν θυμάμαι αν το έκανε με τα χέρια του ή με τα πόδια του, αυτό που θυμάμαι είναι ότι προσπαθούσα να κρατήσω τα πόδια κλειστά και συνεχώς του έλεγα να σταματήσει γιατί δεν ήθελα να κάνω σεξ μαζί του, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσα να τραβηχτώ προς τα πίσω για να εμποδίσω να μπει μέσα μου. Τελικά ο Φύτος κατάφερε και έβαλε το πέος του μέσα στον κόλπο μου χωρίς να χρησιμοποιήσει προφυλακτικό και χωρίς την θέληση μου. Η σεξουαλική πράξη διήρκησε περίπου 10 - 15 λεπτά και νομίζω ότι ο Φύτος εκσπερμάτωσε μέσα μου. Ακολούθως ο Φύτος σηκώθηκε από πάνω μου αφού αντιστεκόμουν εγώ και τον έσπρωχνα και αμέσως σηκώθηκα και εγώ. Ο Φύτος με αγκάλιασε κρατώντας με από πίσω και ήθελε να συνεχίσει να κάνει σεξ μαζί μου. Είχε στύση αλλά εγώ είδα κάτω τα παπούτσια και το παντελονάκι μου, μαζί με το εσώρουχο μου και πολύ βιαστικά φόρεσα το παντελονάκι και το εσώρουχο αφού ήταν το ένα μέσα στο άλλο και έτρεξα προς το αυτοκίνητο μου». Απομακρυνόμενη με το αυτοκίνητο της η Παραπονούμενη είδε από το καθρεφτάκι ότι ο Κατηγορούμενος έτρεχε και την ακολουθούσε. Όταν έφθασε στο σπίτι της, γύρω στις 03:30, παρέμεινε κρυβόμενη στο αυτοκίνητο για λίγο επειδή φοβότανε πως πιθανώς να την είχε ακολουθήσει. Ακολούθως μπήκε στο σπίτι και τηλεφώνησε στο φίλο της τον Miquel και του εξήγησε τι της είχε συμβεί. Τηλεφώνησε επίσης και στη Sue πλην όμως δεν της απάντησε, γιατί όπως υπέθεσε θα κοιμότανε. Τα ρούχα τα οποία φορούσε το επίδικο βράδυ ήταν κοντό παντελονάκι χρώματος μπεζ με ροζ λουλουδάκια το οποίο έχει στο πλευρό του φερμουάρ και γατζάκι (Τεκμήριο 6) και αμάνικη μαύρη φανέλα (Τεκμήριο 9). Φορούσε ροζ τάγκα εσώρουχο (Τεκμήριο 7 ) και ροζ στηθόδεσμο (Τεκμήριο 8 ). Ο φίλος της Παραπονούμενης Jorge Miguel Suares Vieira (ΜΚ6) είναι Πορτογάλος και διαμένει στην Κύπρο απασχολούμενος ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Με την Παραπονούμενη διατηρούσε δεσμό ο οποίος έληξε πριν λίγους μήνες. Εξακολουθούν όμως, να έχουν συχνή τηλεφωνική επαφή και να συναντιόνται 2 - 3 φορές εβδομαδιαίως. Την επίδικη ημερομηνία γύρω στις 03:20 έλαβε μήνυμα στο κινητό του από την Παραπονούμενη το οποίο θεωρούμε ορθό να το μεταφέρουμε όπως ο μάρτυρας το ανέφερε: «Πήγα στο καινούργιο μπαρ μαζί με κάποιο τον οποίο γνωρίζω και εργάζεται εκεί πήγε και με άφησε εκεί με τον ιδιοκτήτη. Με ακινητοποίησε και δεν έφευγε από πάνω μου και έπρεπε να διαφύγω, έκανε σεξ μαζί μου και εγώ προσπαθούσα να τον σπρώξω από πάνω μου και του έλεγα να φύγει από πάνω μου και μου έλεγε ότι είναι εντάξει.» Αμέσως μετά η Παραπονούμενη τον κάλεσε στο τηλέφωνο και ο μάρτυρας της ζήτησε να μεταβεί στο σπίτι του, πράγμα το οποίο και έγινε. Η παραπονούμενη έφθασε γύρω στις 04:20, πρόσεξε ότι έτρεμε και ήταν πανικοβλημένη. Ζήτησε από την Παραπονούμενη να του επεξηγήσει επακριβώς τι είχε συμβεί και η τελευταία του περιέγραψε την μετάβαση της στο καινούργιο μπαρ στην παραλία των Μανδριών, ότι ο ιδιοκτήτης του μπαρ αφού την κέρασε ποτό άρχισε να της κάνει μασάζ, μετά άρχισε να την σπρώχνει για να την φιλήσει, την έγδυσε και έκανε σεξ χωρίς τη συγκατάθεση της. Όταν τα άκουσε αυτά ο μάρτυρας, κάλεσε αμέσως την αστυνομία. Το τηλεφώνημα του ανωτέρω μάρτυρα, δέχθηκε στις 04:45 η Α/φ 3708 Π. Γεωργίου, Μ.Κ.
- Η μάρτυρας ζήτησε να μιλήσει με την Παραπονούμενη πλην όμως ο Jorge της ανέφερε ότι δε μπορούσε να μιλήσει αφού έκλαιγε συνεχώς. Η Μ.Κ. 5 αφού ενημέρωσε σχετικά τον συνάδελφο της Αστ. 2026 αναχώρησαν για την οικία του Jorge στην Χλώρακα όπου έφθασαν η ώρα 05:
- Βρήκαν την παραπονούμενη να είναι ξαπλωμένη σε καναπέ σε σαλόνι της οικίας. Την ρώτησε τι συνέβη και η Παραπονούμενη της ανέφερε (μεταφέρεται και πάλι το κείμενο αυτολεξεί): «Αφού τελείωσε τη δουλειά της πήγε σε ένα παραθαλάσσιο μπαράκι στην περιοχή Μανδριά το οποίο ανήκει σε κάποιο Φύτο και εκεί ο Φύτος αφού έφυγαν οι θαμώνες του μπαρ πήγε κοντά της και άρχισε να της κάνει μασάζ. Αυτή του ζήτησε να σταματήσει και τότε αυτός της είπε να ξαπλώσει σε ένα κρεβατάκι για να χαλαρώσει. Αυτή όντως τον άκουσε και ξάπλωσε σε ένα πλαστικό κρεβατάκι θαλάσσης. Στην συνέχεια ο Φύτος πήγε κοντά της και άρχισε να της κάνει μασάζ πράγμα που δεν της άρεσε και του ζήτησε να σταματήσει. Στην συνέχεια ο Φύτος αντί αυτού έπεσε πάνω της και προσπαθούσε να την φιλήσει στα χείλη όμως η Beth του ζητούσε να σταματήσει τόσο στα αγγλικά όσο και στα Ελληνικά αφού του έλεγε «ΟΧΙ ΟΧΙ». Αυτός αντί να σταματήσει έπιασε τα χέρια της τα οποία ακούμπησε στο κρεβατάκι με τρόπο που αυτή δεν μπορούσε να αντιδράσει και στην συνέχεια άρχισε να της βγάζει τα ρούχα της. Αφού της τα έβγαλε, έβγαλε και αυτός τα δικά του και προσπαθούσε να έρθει σε σεξουαλική πράξη μαζί της. Η Βeth αντιστεκόταν και αυτός με τα χέρια του κατάφερε και άνοιξε τα πόδια της και ήρθε σε σεξουαλική πράξη μαζί της χωρίς όμως αυτή να το θέλει. Η Beth επίσης ανάφερε ότι ο Φύτος κατά την σεξουαλική πράξη δεν χρησιμοποίησε προφυλακτικό και είχε εκσπερματώσει στον κόλπο της. Στην συνέχεια κατάφερε και έφυγε από εκεί και τρέχοντας πήγε στο σπίτι της αφού πρώτα πήρε τα ρούχα της. Όταν πήγε στο σπίτι της άλλαξε ρούχα και πήγε στο σπίτι του Jorge όπου και του είπε τι είχε προηγηθεί». Την ίδια μέρα και περί ώρα 06:10 η εν λόγω μάρτυς με την Παραπονούμενη και τον Α/φ 2026 μετέβηκαν στο παραλιακό μπαράκι για υπόδειξη σκηνών από την Παραπονούμενη. Εκεί, η Παραπονούμενη μόλις έφθασε στη σκηνή έτρεξε προς το τροχόσπιτο, άνοιξε τη πόρτα και ανέφερε πως εκεί μέσα έγινε το περιστατικό. Σε ερώτηση της ΜΚ5 εάν εννοεί τον βιασμό, απάντησε θετικά. Ακολούθως, η σκηνή αποκλείστηκε και τέθηκε υπό φρούρηση. Αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός το συνεχές της φρούρησης και του αποκλεισμού οποιασδήποτε παραποίησης, σκηνής ή χώρου ή τεκμηρίου. Μετά την υπόδειξη των σκηνών μεταφέρθηκαν στην οικία της Παραπονούμενης, στα Μανδριά όπου τους παρέδωσε τα ρούχα τα οποία φορούσε και τα οποία η μάρτυρας συσκεύασε και σφράγισε (Τεκμήρια 6,7, 8 και 9). Ακολούθησε η μεταφορά της Παραπονούμενης στον Αστυνομικό Σταθμό για κατάθεση. Την κατάθεση της Παραπονούμενης έλαβε με τη βοήθεια διερμηνέα της Αγγλικής γλώσσας η Α/φ 1939 Α. Γεωργίου, Μ.Κ.
- Μετά το πέρας της κατάθεσης και μεταξύ των ωρών 11:00 με 11:10 η ιατροδικαστής Ελένη Αντωνίου διενήργησε ιατροδικαστική εξέταση της Παραπονούμενης μετά από γραπτή της συγκατάθεση (Τεκμήριο 29) . Κατά τη διάρκεια της ιατροδικαστικής εξέτασης, η εν λόγω μάρτυρας έλαβε μια φωτογραφία της Παραπονούμενης (Τεκμήριο 30). Από την Παραπονούμενη λήφθηκαν κολπικά επιχρίσματα, (Τεκμήρια 11 και 12) όπως επίσης και παρειακά επιχρίσματα (Τεκμήριο 13). Μετά την επίδικη καταγγελία της Παραπονούμενης εξεδόθη Ένταλμα Συλλήψεως εναντίον του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 15). Ο τελευταίος, κλήθηκε τηλεφωνικώς από την αστυνομία και μετέβη στον Αστυνομικό Σταθμό Κουκλιών γύρω στις 09:10 και συνελήφθη στις 09:30 από τον Μ.Κ.1 Α/φ 3275 Γ. Κωμοδρόμου. Αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του αυτός απάντησε «δεν είναι βιασμός είναι με τη θέληση της» . Ακολούθησε μετάβαση του Κατηγορούμενου, του μάρτυρα και άλλων τριών αστυφυλάκων στην παραλιακή περιοχή Μανδριών που βρίσκεται το μπαρ του όπου εκεί ο Κατηγορούμενος προέβη σε υποδείξεις σκηνών. Ο Κατηγορούμενος υπέδειξε ένα μικρό τροχόσπιτο (καραβάνι) και ένα μεταλλικό κρεβατάκι θαλάσσης. εντός του τροχόσπιτου. Τις υποδείξεις σκηνών καθώς και τις απαντήσεις του Κατηγορούμενου ο μάρτυρας κατέγραψε σε έντυπο υποδείξεων σκηνών (Τεκμήριο 16). Μεταξύ των αστυνομικών οι οποίοι μετέβησαν για υπόδειξη σκηνών ήταν και ο Μ.Κ.2, Α/φ 2541 Τρύφωνας Τρύφωνος ο οποίος ως ειδικός φωτογράφος έλαβε 11 φωτογραφίες (Τεκμήριο 22). Λήφθηκε επίσης από τον ίδιο μάρτυρα δειγματοληψία από μεταλλικό κρεβατάκι θαλασσής . Με τη γραπτή συγκατάθεση του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 18) διενεργήθηκε έρευνα στο σπίτι του όπου τους παρέδωσε τα ρούχα τα οποία φορούσε το προηγούμενο βράδυ (Τεκμήρια 2, 3 και 4). Από τον Κατηγορούμενο λήφθηκαν επίσης παρειακά επιχρίσματα (Τεκμήριο 5). Τον Κατηγορούμενο εξέτασε η ιατροδικαστής Ελένη Αντωνίου και λήφθηκαν 16 φωτογραφίες κατά την εξέταση του αυτή (Τεκμήριο 27). Από τον Κατηγορούμενο λήφθηκε ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 31) από τον Α/φ 3476 Α. Μαλεκκίδη, Μ.Κ.
- Τόσο τα κολπικά και παρειακά επιχρίσματα, όσον και τα ρούχα τα οποία φορούσαν η Παραπονούμενη και ο Κατηγορούμενος κατά το επίδικο βράδυ στάληκαν στον Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας για επιστημονικές εξετάσεις μετά το πέρας των οποίων ετοιμάστηκε σχετική έκθεση, το περιεχόμενο της οποίας κατατέθηκε από κοινού ως Τεκμήριο
- Από κοινού ως τεκμήριο για την αλήθεια του περιεχομένου του (Τεκμήριο 25) κατατέθηκε και ιατροδικαστική έκθεση, από το περιεχόμενο της οποίας μεταφέρουμε εδώ τα συμπεράσματα από τις εξετάσεις: «Κατά την εξωτερική εξέταση που έκανα στην Jade δεν διαπίστωσα οποιεσδήποτε εξωτερικές κακώσεις σε ολόκληρο το σώμα της. Κατά την γυναικολογική εξέταση τα εξωτερικά γεννητικά όργανα δεν φέρουν οποιεσδήποτε κακώσεις καθώς επίσης και ο κόλπος χωρίς κακώσεις. Kατά την εξωτερική εξέταση που έκανα στον Νεόφυτο Νεοφύτου δεν διαπίστωσα οποιεσδήποτε κακώσεις σε ολόκληρο το σώμα του» Κατάθεση, για όσα γεγονότα γνώριζε για το επίδικο βράδυ έδωσε και η Susan Loraine Rolfe, M.K.7, με την οποία η Παραπονούμενη διέμενε και συγκατοικούσε τον επίδικο χρόνο. Γύρω στις 23:51 της 8ης Ιουλίου,2013 έλαβε μήνυμα από την Παραπονούμενη η οποία την ερωτούσε τη ώρα θα τελείωνε από τη δουλειά. Αργότερα γύρω στα μεσάνυχτα της έστειλε δεύτερο μήνυμα με το οποίο την ενημέρωνε ότι βρισκόταν στο καφέ «Get In». Γύρω στις 01:15 της 9ης Ιουλίου, 2013 έλαβε άλλο μήνυμα από την Παραπονούμενη η οποία την πληροφορούσε ότι θα μετέβαινε για ποτό στο μπαράκι του Φύτου και ήταν πολύ κουρασμένη. Μετά από αυτό η μάρτυρας πληροφόρησε την Παραπονούμενη ότι δεν γνώριζε πότε θα τελείωνε από την εργασία της, για να λάβει αμέσως άλλο μήνυμα από την Παραπονούμενη η οποία την πληροφορούσε ότι ήταν με το φίλο της τον Χρύσανθο εκεί στο μπαρ. Η ώρα 02:27 η Παραπονούμενη της απέστειλε άλλο μήνυμα στο οποία της κατέγραφε ότι βρισκόταν ακόμα στο μπαρ και ότι θα έρθει στο σπίτι σε 5 λεπτά. Η μάρτυρας της απάντησε ότι άφησε ανοιχτή την πισινή πόρτα και στις 02:28 έλαβε άλλο μήνυμα από την Παραπονούμενη το οποίο έλεγε «σε παρακαλώ έλα». Η μάρτυρας απάντησε «όχι είμαι κουρασμένη» και από εκείνη τη στιγμή δεν αντάλλαξαν οποιοδήποτε μήνυμα. Η μάρτυς γύρω στις 06:55 ξύπνησε σοκαρισμένη από τις φωνές των αστυνομικών και είδε ότι η Παραπονούμενη ήταν σοκαρισμένη, έκλαιγε και έτρεμε. Η μάρτυς δεν άκουσε εκείνο το βράδυ την Jade να επιστρέφει στο σπίτι ούτε είχε οποιοδήποτε πληροφόρηση από την ίδια την Jade για τα γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα το επίδικο βράδυ. Ήταν η θέση της μάρτυρας ότι είχαν επισκεφθεί το μπαρ του Κατηγορούμενου μαζί με την Παραπονούμενη αρκετές φορές και είχε παρατηρήσει ότι ο Κατηγορούμενος κοίταζε επίμονα τη Jade και η ίδια έκρινε ότι ίσως του είχε αρέσει. Σε μια δε περίπτωση, όπως η Παραπονούμενη της αφηγήθηκε όταν έφευγαν από το μπαρ συνοδευόμενες από τον Κατηγορούμενο ο τελευταίος κτύπησε την Παραπονούμενη στο «πισινό» της. Εκδοχή Κατηγορούμενου Ο Κατηγορούμενος, όπως ανωτέρω αναφέρθηκε, αρνείται τα όσα του καταλογίζουν και αναφέρει πως ότι έγινε έγινε με την ελεύθερη θέληση και συναίνεση της Παραπονούμενης. Την ίδια εκδοχή ανέφερε αμέσως στην αστυνομία όταν προσήλθε το πρωί στις 09:00 στον Αστυνομικό Σταθμό αφού τον κάλεσαν τηλεφωνικώς από την Αστυνομία. Στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 31) η οποία απετέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης περιγράφει τη δική του εκδοχή. Το επίδικο βράδυ 8.07.2013 γύρω στις 22:00 μετέβηκε στο μπαράκι το οποίο διατηρεί στην παραλία στην περιοχή των Μανδριών. Γύρω στις 12:00 ήρθε η Παραπονούμενη την οποία γνώρισε προ ενός έτους, περίπου. Ήδη στο μπαράκι βρισκόταν ο Χρύσανθος, ο οποίος και τον βοηθούσε και ακόμα ένα νεαρό άτομο, φίλος του Χρύσανθου. Τις τελευταίες δύο βδομάδες ερχόταν η Παραπονούμενη κάθε βράδυ στο μπαράκι του αφού σχόλανε από τη δική της δουλειά. Όταν ήρθε το επίδικο βράδυ, την σέρβιρε ένα ποτά βότκα με χυμό μούρων και ξεκίνησαν να κουβεντιάζουν. Η ίδια του ανέφερε ότι είχε πρόβλημα με τον αυχένα της μετά από πτώση που είχε όταν έπεσε από το άλογο. Της απάντησε ότι θα της περάσει με τον καιρό γιατί και ο ίδιος είχε παρόμοιο πρόβλημα. Ακολούθως η Παραπονούμενη άρχισε να τον φλερτάρει με διάφορους τρόπους, δηλαδή με αγγίγματα και ματιές και κοιτάγματα και σε κάποια στιγμή του είπε ότι κρύωνε και της σύστησε να πάνε στο καραβάνι - τροχόσπιτο το οποίο ήταν δίπλα από το μπαράκι. Χωρίς καμία άρνηση εκ μέρους της προχώρησε μπροστά αυτή και ο ίδιος τη συνόδευσε. Εν τω μεταξύ τα άλλα δύο άτομα που βρίσκονταν στο μπαράκι όταν τους είδαν να προχωρούν προς το τροχόσπιτο, έφυγαν, σβήνοντας τα φώτα μέσα στο μπαρ και αφήνοντας τους προβολείς αναμμένους. Μέσα στο τροχόσπιτο αρχικά στάθηκαν δίπλα από το κρεβάτι, και αφού αντάλλαξαν διάφορα αγγίγματα και φιλιά σε κάποια στιγμή βρέθηκαν στο κρεβάτι ημίγυμνοι, αφού αφαίρεσαν ο καθένας τα δικά του ρούχα. Μόλις ξάπλωσαν στο κρεβατάκι ξεκίνησαν να κάνουν σεξ για περίπου 10 λεπτά, όπως υπολόγισε, χωρίς βέβαια να κοιτάζει ρολόι. Μετά η Παραπονούμενη του ζήτησε να σταματήσουν γιατί έπρεπε να φύγει και να πάει κάπου. Αμέσως σταμάτησε, σηκώθηκε από πάνω της χωρίς να εκσπερματώσει, στη συνέχεια η Παραπονούμενη έφυγε αφού ντύθηκε, ξεχνώντας όμως στο τροχόσπιτο τη ζακέτα της χρώματος κόκκινο. Εξήγησε κατά τη προφορική του μαρτυρία και την αντεξέταση πως τη ζακέτα και το σάλι τα είδε το πρωί στον πάγκο όταν μετέβησαν με την αστυνομία για υποδείξεις σκηνών. Η θέση αυτή του Κατηγορούμενου δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση αλλά, αντίθετα θεωρήθηκε ως δεδομένο και βασιζόμενο σε αυτό, προωθήθηκε η θέση πως έπρεπε να της δώσει τη ζακέτα που ήταν πίσω από το μπαρ, αντί να μπούνε στο τροχόσπιτο. Ο ίδιος δεν εξάσκησε καμία βία ή πίεση στην Παραπονούμενη και ήταν η επίμονη θέση του πως η ερωτική πράξη έγινε με τη συγκατάθεση και την ελεύθερη βούληση της Παραπονούμενης. Αγορεύσεις συνηγόρων Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι έχουν αναπτύξει με ικανές αγορεύσεις τη νομική πτυχή του υπό εκδίκαση αδικήματος και επιχειρηματολόγησαν για το αποδεκτό της εκδοχής της πλευράς που εκπροσωπούσαν, χαρακτηρίζοντας την αντίθετη άποψη ως αναξιόπιστη. Όπως επεσήμανε ο κ. Στ. Ερωτοκρίτου σε όλες τις υποθέσεις, όπως και στην παρούσα μπορεί να παρατηρηθούν αντιφάσεις στη δοθείσα μαρτυρία. Το «ανησυχητικό» αλλά και το «ύποπτο», υπέδειξε, θα ήταν να κατάθετε η Παραπονούμενη χωρίς κανένα λάθος και χωρίς να υποπέσει σε αντιφάσεις . Και υπέδειξε πως η μαρτυρία της Παραπονούμενης δεν περιλαμβάνει τέτοιες. Σημείωσε περαιτέρω, αναλύοντας τη νομική πτυχή της υπόθεσης, πως το αδίκημα του βιασμού συντελείται, ακόμη και όταν δεν τραυματισθεί ο παρθενικός υμένας ή δεν υπάρξει εκσπερμάτωση (Σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice
(2009), παρ. 3.15, σελ. 277). Από την αντίπερα όχθη, υποδεικνύει ο κ. Μαππουρίδης πως η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει διευκρινίσει αν επεδίωξε να αποδείξει τη μη ύπαρξη συναίνεσης ή την ύπαρξη συναίνεσης υπό το κράτος φόβου σωματικής βλάβης. Αναλύοντας τη νομική πτυχή του αδικήματος, σημείωσε πως το αδίκημα συντελείται ακόμη και στη περίπτωση που η Παραπονούμενη αρχικά συγκατατίθεται στη συνουσία, αλλά το πέος δεν αποσύρεται από το κόλπο της όταν αυτή αποσύρει τη συγκατάθεση της. Παρέμπεμψε δε στην υπόθεση Κaitamaki v. The Queen
(1985)A.C. 147,στην οποία υποδείχθησαν τα κάτωθι: «Αν υποθέσουμε ότι η παραπονούμενη είχε αποσύρει την συγκατάθεση της μερικά λεπτά μετά την έναρξη της συνουσίας, τότε εφόσον ο Κατηγορούμενος είχε αποσύρει το πέος από τον κόλπο της όταν αυτή του ανέφερε ότι έπρεπε να φύγει οπότε και σηκώθηκε από το κρεβάτι και φόρεσε τα ρούχα της, δεν συντελέσθηκε το ποινικό αδίκημα του βιασμού». Ιδιαίτερη μνεία στις αγορεύσεις των συνηγόρων, γίνεται και κατωτέρω. Ένα από τα «παράπονα» της Υπεράσπισης, παραπέμπει σε πλημελή εξέταση και διερεύνηση της υπόθεσης από τα αστυνομικά όργανα, δεδομένου ότι παρέλειψαν να προβούν σε διαπιστώσεις για, γεγονότα, τα οποία η υπεράσπιση κρίνει σημαντικά. Αναφέρουν συγκεκριμένα πως: (α) Ενώ η Αστυνομία περισυνέλεξε τη ζακέτα και το σάλι της Παραπονούμενης από τη θέση που βρισκόταν, όπως παρουσιάζεται στη φωτογραφία 7 του Τεκμηρίου 22, όμως τα επέστρεψε στην ιδιοκτήτρια τους χωρίς να τα υποβάλει σε οποιονδήποτε έλεγχο. Τα ρούχα αυτά και η εξέταση τους ενείχε σημασία, σε συσχέτιση με τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου πως η Παραπονούμενη ισχυρίσθηκε ότι κρύωνε και γι΄αυτό της πρότεινε να εισέλθουν στο τροχόσπιτο. (β) Παρέλειψαν να παραλάβουν τα μηνύματα που υπήρχαν στα κινητά τηλέφωνα των ΜΚ6, ΜΚ7 και της ίδιας της Παραπονούμενης (ΜΚ8). Από τη διατύπωση των μηνυμάτων, εισηγείται ο κ. Μαππουρίδης, ενδεχομένως να φαινόταν η πρόθεση της Παραπονούμενης να παραμείνει ή όχι στο μπαρ κι ο λόγος για τον οποίο αυτή δεν αποχώρησε μαζί με τους φίλους της. (γ) Παρέλειψαν να παραλάβουν τα παπούτσια τα οποία φορούσε η Παραπονούμενη το επίδικο βράδυ, ώστε να διαπιστωθεί εάν αυτά μπορούσαν εύκολα να αφαιρεθούν. (δ) Παρέλειψαν να διερευνήσουν το είδος και την ένταση του φωτισμού που υπήρχε γύρω και μέσα στο μπαρ, ώστε να διαπιστωθεί εάν ήταν δυνατό να υπήρχε σκοτάδι ή όχι, αφού σύμφωνα με τον ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ο Χρύσανθος φεύγοντας έσβησε μόνο τα φώτα του μπαρ, ενώ οι προβολείς οι οποίοι, λειτουργούν με γεννήτρια, σβήσθηκαν από τον ίδιο, όταν εγκατέλειψε το τροχόσπιτο. Σε σχετική ερώτηση του Δικαστηρίου προς τον κ. Μαππουρίδη για το σκοπό υποδείξεων αυτών των παραλείψεων, εξήγησε πως αυτές υποδεικνύονται με στόχο να καταδείξουν ότι αναιρούν το χαρακτήρα της δίκαιης δίκης. Από τη μελέτη των πρακτικών της υπόθεσης ανακύπτει ως αποτέλεσμα πως όντως οι αστυνομικοί μάρτυρες, δεν εξέτασαν τα ανωτέρα θέματα τα οποία αναμένετο, κυρίως για τα τηλεφωνικά μηνύματα, να εξετασθούν. Το ερώτημα που εγείρεται είναι εάν η παράλειψη αυτή έχει το δραστικό αποτέλεσμα που εισηγείται η Υπεράσπιση. Η απάντηση είναι αρνητική. Δεν μπορεί, εκ προοιμίου και άνευ άλλου τινός να αποφασισθεί πως η παράλειψη αστυνομικού οργάνου να εξετάσει επί μέρους θέματα για το επίδικο ζήτημα καταργεί τη δίκη ή αναιρεί τη δίκαιη δίκη. Κάθε ζήτημα εξετάζεται στα πλαίσια της όλης υπόθεσης και του γενικά προσφερθέντος μαρτυρικού και αποδεικτικού υλικού, συνεκτιμώμενο στα πλαίσια της γενικότερης εικόνας και στοιχείων. Για τούτο, αυτή ταύτη η παράλειψη εξετάζεται στο ευρύτερο πλαίσιο της όλης μαρτυρίας και οι συνέπειες αυτής, αν υπάρχουν, θα συνυπολογισθούν. Νομική Πτυχή Το υπό εκδίκαση αδίκημα είναι σεξουαλικής φύσεως και σαν τέτοιο ή προσφερόμενη μαρτυρία της Παραπονούμενης, χρήζει ενίσχυσης, όχι απαραίτητα σαν θέμα Νόμου αλλά σαν κανόνα πρακτικής. Τούτο σημαίνει ότι το δικαστήριο οφείλει να αναζητήσει ενισχυτική μαρτυρία, ούτως ώστε να προβεί σε καταδίκη ή ελλείψει οποιαδήποτε ενισχυτικής μαρτυρίας, να προβεί σε καταδίκη μόνο εφόσον προειδοποιήσει τον εαυτό του για τον κίνδυνο καταδίκης χωρίς ενισχυτική μαρτυρία και ικανοποιηθεί ότι παρά την έλλειψη τέτοιας μαρτυρίας θα ήταν ασφαλές να στηριχθεί στην μαρτυρία της παραπονούμενης και να καταλήξει σε βέβαιο συμπέρασμα ενοχής (βλέπε Ιωάννης Γεωργίου Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ 259 και Όμηρος Σάββα Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506 και Παρμαξής ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 224).» Η ανάγκη αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας ή στην απουσία της η προειδοποίηση του δικαστηρίου έχει εξηγηθεί και δικαιολογηθεί στην υπόθεση R. N. Herny and Manning
(1969)Cr. Appeal R. (A) 150, στην οποία υπογραμμίζονται τα κάτωθι: "On a charge of a sexual offence against a woman or a girl the judge should direct the jury in clear and simple language that it is dangerous to convict on the uncorroborated evidence of the complainant, because human experience in the Courts has shown that girls and women, for all sorts of reasons and sometimes for no reason tell a false story which is easy to fabricate and extremely difficult to refuse." Σε ελεύθερη μετάφραση: « Σε κατηγορία για σεξουαλικό αδίκημα εναντίον γυναίκας ή κοριτσιού ο δικαστής θα πρέπει να καθοδηγήσει τους ενόρκους σε καθαρή και απλή γλώσσα ότι είναι επικίνδυνο να καταδικάσουν με χωρίς ενίσχυση μαρτυρία της παραπονούμενης επειδή, η ανθρώπινη εμπειρία στα Δικαστήρια δείχνει ότι τα κορίτσια και οι γυναίκες για διάφορους λόγους και κάποτε χωρίς κανένα λόγο αφηγούνται ψευδή ιστορία η οποία είναι εύκολο να κατασκευαστεί και εξαιρετικά δύσκολο να διαψευσθεί». Ή όπως λέχθηκε στην Makris v. Police
(1961)CLR 330 και Τheodorou v. Police
(1971)2 CLR 245: «H ανάγκη αναζήτησης εδράζεται στα εγγενή ανθρώπινα ελαττώματα και αδυναμίες που πιθανόν να οδηγήσει γυναίκες (όταν το αδίκημα αφορά γυναίκες) στην επινόηση ψευδών καταγγελιών για δικούς τους σκοπούς.» Περαιτέρω πάγια θέση αποτελεί η αρχή ότι απαιτείται και αναζητείται ενισχυτική μαρτυρία όταν και εφόσον η μαρτυρία της παραπονούμενης κριθεί αξιόπιστη. Δεν αναζητείται ενισχυτική αναξιόπιστης μαρτυρίας αλλά αξιόπιστη ενισχυτική αξιόπιστης μαρτυρίας. Εκτός βέβαια όπου η ενισχυτική μαρτυρία είναι τόσο ισχυρή, ώστε η υπόθεση να αποδεικνύεται από την ανεξάρτητη μαρτυρία, ανεξάρτητα από τον αναξιόπιστο μάρτυρα και όχι επειδή ο αναξιόπιστος μάρτυρας έχει ενισχυθεί (Βoardman v. D.P.P.
(1974)3 All E.R. 887, Απόδειξη Κακογιάννη σελ. 285-286). Όπως δε γλαφυρά τονίστηκε στην Παρμαξής (ανωτέρω): « Η ουσία της ενισχυτικής μαρτυρίας έγκειται στο ότι ένας αξιόπιστος μάρτυρας επιβεβαιώνει αυτά που είπε ένας άλλος αξιόπιστος μάρτυρας. Σκοπός της ενίσχυσης της μαρτυρίας δεν είναι να δίνει αξία ή αξιοπιστία σε μαρτυρία η οποία είναι ελλειπής ή ύποπτη ή αναξιόπιστη αλλά μόνο να επιβεβαιώνει και να στηρίζει εκείνο που κρινόμενο σαν μαρτυρία είναι αρκετό, ικανοποιητικό και αξιόπιστο. Η ενισχυτική μαρτυρία τότε μόνο θα παίξει τον ρόλο της όταν η ίδια είναι απόλυτα αξιόπιστη μαρτυρία (βλ. D.P.P. v. Hester
(1973)A.C. (H.L.) 296, 315, Zacharias v. Republic
(1962)2 CLR 52 και Vouniotis v. Republic
(1975)2 CLR 34).» Το τι συνιστά ενισχυτική μαρτυρία αποτέλεσε το θέμα πολλών αποφάσεων τόσο στην Κύπρο όσο και στην Αγγλία. Στην υπόθεση Τοουλιάς ν. Δημοκρατίας
(1989)2 CLR 258 αναφέρεται σχετικά στην σελίδα 265: «Η απόφαση του Λόρδου Reading στην υπόθεση R. N. Baskerville
(1916)2 K.B. 658 έχει επανειλημμένα κριθεί ότι συνοψίζει όλα τα στοιχεία τα οποία συνθέτουν την ενισχυτική μαρτυρία. Πρέπει να έχει προέλευση ανεξάρτητη από το μάρτυρα τη μαρτυρία του οποίου αποβλέπει να ενισχύσει και να τείνει να καταδείξει ουσιωδώς ότι όχι μόνο διαπράχθηκε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο υπόδικος, αλλά επίσης ότι εκείνος που το διέπραξε ήταν ο Κατηγορούμενος. Όπως υποδεικνύεται στην πρόσφατη δικαστική απόφαση Τurner v. Blunden
(1986)2 Αll ER 75 δεν απαιτείται όπως η ενισχυτική μαρτυρία αποδεικνύει αφ΄εαυτής τα αμφισβητούμενα γεγονότα ή τα συστατικά στοιχεία του εγκλήματος. Ότι απαιτείται είναι η μαρτυρία να έχει ανεξάρτητη προέλευση από το συνένοχο (accomplice) και να τείνει να καταδείξει σε μια ή περισσότερες ουσιώδεις λεπτομέρειες ότι διαπράχθηκε το κρινόμενο έγκλημα και ότι ο εγκληματίας είναι ο Κατηγορούμενος (βλ. R. v. Beck
(1982)1 All E.R. 807)." Επιβεβλημένη καθίσταται επομένως η αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας και πρωτίστως της Παραπονούμενης, έργο που επιλαμβανόμαστε αμέσως κατωτέρω. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Το έργο του Δικαστηρίου στην αναζήτηση της αλήθειας στο μέτρο βεβαίως του ανθρώπινου δυνατού, είναι έργο περίπλοκο, περίτεχνο και ιδιαίτερα λεπτό. Η ανθρώπινη εμπειρία, την αντικειμενική συνισταμένη της οποίας εκφράζει το κάθε Δικαστήριο, διδάσκει ότι είναι απροσδιόριστα απεριόριστη η περιπτωσιολογία της ανθρώπινης έκφρασης μ΄όλες τις εκφάνσεις της. Είναι γι΄αυτό, τονίστηκε στην Alexandru Nicolae Munteanu ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 219/11, ημερ. 1.7.2013, που ένα Δικαστήριο ιδιαιτέρως ποινικής δικαιοδοσίας, οφείλει να διυλίζει, να διηθίζει και να φιλτράρει την όλη μαρτυρία με περισσή επιμέλεια και τέτοια προσοχή έτσι ώστε αν καταλήξει σε ενοχή, αυτή να είναι συμβατή με το διαχρονικό αξίωμα και θεμέλιο στην ποινική δίκη , ότι ουδείς καταδικάζεται εκτός εάν κριθεί ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Θεωρούμε αναγκαίο, προτού αναφερθούμε στη μαρτυρία της Παραπονούμενης, να σχολιάσουμε τους λοιπούς μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής, καθόσον η μαρτυρία τούτων περιέχει αντικειμενικά και άλλα κριτήρια, τα οποία βοηθούν στην κατανόηση της θέσης της εκδοχής της Παραπονούμενης. Οι ΜΚ1 - ΜΚ5 είναι μέλη της αστυνομίας οι οποίοι επιλήφθηκαν του παραπόνου και καταγγελίας της Παραπονούμενης, και ο ρόλος τους περιορίστηκε σε ενέργειες και πράξεις εξιχνίασης και διερεύνησης του αδικήματος. Παρουσιάσθηκαν όλοι τους σαφείς και θετικοί ενώπιον του Δικαστηρίου και η μαρτυρία τους αξίζει να τονισθεί, δεν αμφισβητήθηκε, πλην κάποιων παραλείψεων οι οποίες θεωρήθηκαν ότι σημειώθηκαν, για τις οποίες όμως δεν αποδόθηκε κάποιο αλλότριο κίνητρο. Για τούτο και η μαρτυρία τους, ως ανωτέρω καταγράφηκε αποτελεί και συνιστά εύρημα του Δικαστηρίου. Η ίδια ειλικρίνεια και αξιοπιστία χαρακτηρίζει τους ΜΚ6 και ΜΚ7, φιλικών της Παραπονούμενης προσώπων. Ούτε και αυτών η μαρτυρία έτυχε ουσιαστικής αμφισβήτησης και την αποδεχόμαστε ανεπιφύλακτα, εκτός βέβαια του μέρους της μαρτυρίας τους που αποτελούσε έκφραση γνώμης για το χαρακτήρα της Παραπονούμενης. Όχι επειδή είπαν ψέματα, αλλά γιατί αυτό το κομμάτι της μαρτυρίας αντικατοπτρίζει την δική τους υποκειμενική άποψη για τον τρόπο θεώρησης των γεγονότων. Αναφορικά με τα μηνύματα τα οποία οι μάρτυρες ανέφεραν ότι δέχθηκαν ή απέστειλαν προς την Παραπονούμενη αυτά υποδείχθηκαν και διαβάστηκαν από τους αστυφύλακες προς τους οποίους έδιδαν κατάθεση. Παρακολουθήσαμε με ιδιαίτερη προσοχή την Παραπονούμενη (όπως και όλους τους άλλους μάρτυρες) να καταθέτει. Τις αντιδράσεις της στο εδώλιο του μάρτυρα, τον τρόπο που απαντούσε στις ερωτήσεις, τις εξηγήσεις που έδιδε. Είδαμε την απογοήτευση και τα δάκρυα σε κάποιες στιγμές οι οποίες εκδηλώθηκαν στην έναρξη κυρίως της μαρτυρίας της, στην κυρίως εξέταση της. Έχοντας εξετάσει τη μαρτυρία της, με γνώμονα και με σύγκριση την αποδεχθείσα αξιόπιστη μαρτυρία, αλλά και την επιστημονική τοιαύτη, όπως αυτή αναδεικνύεται μέσα από τα Τεκμήρια 25 και 26, η εκδοχή και θέση της, ελέγχεται αναξιόπιστη και μη ικανή να πείσει για την ενοχή του Κατηγορούμενου. Το όλο περιστατικό θα μπορούσε να διαχωρισθεί σε δύο μέρη. Σε ό,τι διαδραματίσθηκε στο υπαίθριο μπαρ, και σε ό,τι επακολούθησε εντός του τροχόσπιτου. Αξιολογώντας και κρίνοντας τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στο μπαρ, ακόμη και με γνώμονα όσων η Παραπονούμενη κατέθεσε, αδυνατούμε να εντοπίσουμε οποιαδήποτε πίεση, άσκηση βίας ή εκφοβισμό. Κανένας και τίποτε δεν την εμπόδιζε να αποχωρήσει από το μπαρ όταν έφυγαν οι άλλοι δύο. Κανείς δεν την εμπόδισε να αναχωρήσει μαζί τους. Η φράση που της απηύθυναν «μείνε εδώ με τον Φύτο» ούτε διαταγή ήταν, ούτε από απειλή συνοδευόταν, ούτε εκφοβισμό περιείχε. Η Παραπονούμενη παρέμεινε εκεί χωρίς καν να προσπαθήσει να απομακρυνθεί. Η δικαιολογία που πρόβαλε ότι φοβότανε μήπως θυμώσει ο Φύτος, δεν πείθει, αφού δεν βρίσκουμε εκφοβισμό πουθενά. Δέχθηκε, αντεξεταζόμενη πως ούτε ποτέ της θύμωσε, ούτε τον άκουσε να θυμώνει ή να διαπληκτίζεται με κάποιον. Η αναφορά της σε φήμη που άκουσε για καυγά που είχε με κάποια άλλη γυναίκα και ότι ήταν έμπορος ναρκωτικών, δεν αξίζουν σχολιασμού αφού κάτι τέτοιο ουδόλως αποδείχθηκε . Εν πάση όμως περιπτώσει, ακόμη και εάν στο μυαλό της λειτουργούσε ως καμπανάκι ανησυχίας, τότε αυτό θα έπρεπε να ενεργήσει ανάποδα. Δηλαδή με κάποιο εύσχημο τρόπο, να δοκιμάσει έστω, να αποχωρήσει, να απομακρυνθεί, να φύγει. Προέβαλε η Παραπονούμενη ως αιτιολογία της συμπεριφοράς της, της ανοχής που επέδειξε, στα αγγίγματα και στο «μασάζ» που όπως είπε της έκανε ο Κατηγορούμενος στο γεγονός πως μεγάλωσε με τρόπο που να βλέπει το καλό στους ανθρώπους και σκέφτηκε πως ίσως να υπερέβαλλε αν σκεφτόταν το κακό. «έμαθα να είναι ευγενική», εξήγησε και «δεν ήθελα να φανώ αγενής». Διερωτόμαστε όμως. Η καλή ανατροφή κάποιου, τον οδηγεί σε σημείο που να μην αντιλαμβάνεται τα επακόλουθο πράξης και ενέργειας και τον σκοπό ενός άντρα όταν της προτείνει να εισέλθει σε κλειστό τροχόσπιτο; Και την οδηγεί να αποδεχθεί αυτή την πρόταση; Το εύλογα αναμενόμενο ήταν να υποψιαστεί τον πονηρό σκοπό του Κατηγορούμενου, αφού και η ίδια είναι γυναίκα με ερωτικές εμπειρίες, όπως παραδέχθηκε. Θα πρέπει όμως να σημειώσουμε πως σε τούτο το θέμα η Παραπονούμενη αντεξεταζόμενη προέβαλε και μια άλλη θέση, ότι ενώ της έκανε μασάζ ο Κατηγορούμενος, (προτού φύγουν οι άλλοι δύο ) αυτή ένιωθε άβολα και του έλεγε διαρκώς να σταματήσει αλλά αυτός συνέχιζε. Τότε γεννάται το ερώτημα, γιατί δεν έφυγε αμέσως, ή έστω δεν ακολούθησε τα άλλα δύο παιδιά; Μια άλλη σκέψη που εξέφρασε η Παραπονούμενη είναι πως την όλη εξέλιξη των πραγμάτων την είχε σχεδιάσει ο Χρύσανθος με τον Κατηγορούμενο. Να την καλέσει εκεί και να την αφήσουν μόνη μαζί του. Διότι όπως είπε «ίσως να νόμιζαν ότι είμαι λίγο αφελής». Ουσιαστικά η ίδια δηλώνει ότι δεν είναι αφελής (όπως θέλησαν να την παρουσιάσουν οι Μ.Κ.6 και Μ.Κ.7) και αντιλαμβανόταν τα επακόλουθα της παραμονής της εκεί. Η Παραπονούμενη προσπάθησε επίσης να αρνηθεί κάποια, απλά και όχι σημαντικά θέματα, τα οποία όμως αποκτούν και έχουν τη σημασία τους στη γενικότερη παρουσία της εικόνας της. Όπως ότι δεν γνώριζε τον Κατηγορούμενο από παλιά και ότι πήγε στο μπαράκι του μόνο 2 - 3 φορές. Για το πρώτο, υπάρχει η μαρτυρία του Κατηγορούμενου, ότι τη συνάντησε και την γνώριζε προ έτους διότι, παραδεκτά, επισκεπτόταν τους γονείς της στην Κύπρο, πριν τη δική της εγκατάσταση. Η θέση αυτή του Κατηγορουμένου δεν αμφισβητήθηκε, αφού σχετική ερώτηση και υποβολή που τέθηκε κατά την αντεξέταση, αποσύρθηκε. Το δεύτερο, διαψεύδεται από την Μ.Κ.7, φίλη και συγκάτοικο της Παραπονούμενης η οποία δήλωσε ότι επισκέπτονταν και οι δύο μαζί, συχνά το μπαρ του Κατηγορούμενου. Η θέση της Παραπονούμενης πως η Μ.Κ.7 δεν της απάντησε στα μηνύματα που της έστειλε, επίσης διαψεύδεται από την ίδια μάρτυρα. Οδηγήθηκε, είπε η Παραπονούμενη, από τον Κατηγορούμενο στο καραβάνι - τροχόσπιτο. Όμως, δέχθηκε αντεξεταζόμενη πως ο Κατηγορούμενος ακουμπούσε απλά το χέρι του στην πλάτη της. Δέχθηκε επίσης, ότι δεν την πίεσε ούτε την έσπρωξε να ανέβει στο καραβάνι - τροχόσπιτο. Η Παραπονούμενη παρουσίασε επίσης διάφορες και διαφορετικές εκδοχές του γεγονότος της ερωτικής πράξης με τον Κατηγορούμενο. Είπε ότι της κρατούσε τα χέρια πιέζοντας τα για να μην αντιδρά. Κατά την κυρίως εξέταση και την αντεξέταση αναίρεσε αυτή την θέση λέγοντας ότι δεν είπε κάτι τέτοιο στην αστυνομικό Μ.Κ.5 και ότι εκείνο που έγινε ήταν να προσπαθεί με τα χέρια της να σπρώχνει τον Κατηγορούμενο στο στήθος. Είπε στην αστυνομικό Μ.Κ.5, και στον Μ.Κ.6 ότι ο Κατηγορούμενος είχε εκσπερματώσει. Στην κατάθεση της (Τεκμήριο 28) η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης της ανέφερε ότι νομίζει πως ο Κατηγορούμενος εκσπερμάτωσε. Κατά τη προφορική της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, ανέφερε πως δεν ήξερε σίγουρα, αλλά επειδή όταν γύρισε σπίτι της «μπορούσε να δει κάποια πράγματα» βασίστηκε σε αυτό και για τούτο είπε ότι δεν γνώριζε με σιγουριά. Στον ΜΚ6 ανέφερε πως στο μπαράκι του Κατηγορούμενου πήγε παρέα με ένα συνάδελφο της, ο οποίος έφυγε και την άφησε εκεί. Η προφορική της μαρτυρία και η κατάθεση της άλλα διαλαμβάνουν. Ερωτήματα επίσης, εύλογα δημιουργούνται από την ίδια την εξιστόρηση των διαδραματισθέντων από την Παραπονούμενη . Αριθμούμε μερικά: - Πώς είναι δυνατόν να αφαιρεθεί ο στηθόδεσμος ο οποίος διέθετε τιράντες, χωρίς αφαίρεση της μπλούζας, όταν μάλιστα κρατούσε σφικτά την μπλούζα με τα χέρια της; Το πιο εύκολο και εύλογο για ένα που επιθυμούσε ερωτική συνεύρεση ήταν να αφαιρέσει και τα δύο, παρά να προσπαθεί να αφαιρέσει μόνο το στηθόδεσμο. - Πως είναι δυνατό, ενώ όπως είπε φορούσε τα σάνδαλα της και ταυτόχρονα να αντιστεκόταν, ο Κατηγορούμενος να της αφαιρέσει παντελονάκι και εσώρουχο μαζί, τοποθετημένα το ένα μέσα στο άλλο; Και είχε ο Κατηγορούμενος την ευκολία και άνεση να ανοίξει το φερμουάρ και το γατζάκι που συγκρατούσε το παντελονάκι; Να σημειωθεί εδώ πως ενώ αντεξεταζόμενη επέμενε ότι δεν έβγαλε αλλά φορούσε τα σάνδαλα της όμως, στην ίδια την κατάθεση της (Τεκμήριο 28) και σε κάποιο σημείο της προφορικής της μαρτυρίας τόνισε και επανέλαβε πως όταν κατάφερε να διώξει από πάνω της τον Κατηγορούμενο, φόρεσε το παντελονάκι της και τα σάνδαλα της τα οποία βρίσκονταν στο πάτωμα. - Πως κατάφερε να τον απομακρύνει διώχνοντας τον από πάνω της ξαφνικά, πριν ολοκληρωθεί η ερωτική πράξη και ενώ είχε ακόμα στύση, όπως η ίδια περιγράφει; Πως κατάφερε σε εκείνη τη φάση να ντυθεί και να φύγει χωρίς να την κρατήσει με τη βία ο Κατηγορούμενος; Η απάντηση σε τούτο συνάδει με την εκδοχή του τελευταίου ότι σε κάποια στιγμή του ζήτησε να σταματήσουν. Πράγμα που εκείνος αποδέχθηκε πριν εκσπερματώσει. - Πως είναι δυνατόν αφού ασκούσε πίεση τόσο στα χέρια όσο και στα πόδια της να μην άφησε σημάδια, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη πως η συνεύρεση έλαβε χώρα σε μεταλλικό κρεβατάκι, το οποίο δεξιά και αριστερά και κάτω από το πλαστικό στρώμα φέρει σίδερα και μεταλλικά ερείσματα όπως παρουσιάζονται στο Τεκμήριο 34; - Πως κατάφερε να φύγει από το τροχόσπιτο τρέχοντας και να παραμείνουν στη θέση τους ανέπαφα τα αντικείμενα που έφραζαν την είσοδο της πόρτας από την οποία εισήλθαν και παραδεκτά, τα δρασκέλισαν για να εισέλθουν; (Φωτογραφία 9 Τεκμηρίου 22) Η αντικειμενική και αδιάψευστη μαρτυρία όπως προβάλλει μέσα από τα Τεκμήριο 25, ιατροδικαστική έκθεση και Τεκμήριο 26, έκθεση του Ινστιτούτου Γενετικής και Νευρολογίας, δημιουργούν αμφιβολίες και ερωτηματικά περί την αλήθεια των ισχυρισμών της Παραπονούμενης για άσκηση βίας κατά τη συνουσία, πριν την συνουσία και περί εκσπερμάτωσης. Χωρίς να θέτουμε τους εαυτούς μας στη θέση εμπειρογνωμόνων, όμως μπορούμε να πούμε πως η απουσία οποιασδήποτε εξωτερικής κάκωσης σε ολόκληρο το σώμα της και η απουσία κάκωσης τόσο από τα εξωτερικά γεννητικά όργανα όσο και από τον κόλπο, δεν στηρίζουν την εκδοχή της Παραπονούμενης, αφού δεν επεξηγήθηκε η απουσία οποιασδήποτε κάκωσης, με δεδομένη την θέση για άσκηση βίας κατά την ερωτική πράξη, την αντίσταση της Παραπονούμενης και με δεδομένο το είδος του κρεβατιού που χρησιμοποιήθηκε όπως αυτό περιγράφηκε ανωτέρω. Υπενθυμίζουμε πως πρόκειται για στενό κρεβατάκι με πλαστική βάση και με μεταλλικά ερείσματα στα πλαϊνά και από κάτω. Βέβαια η Παραπονούμενη έσπευσε να αναφέρει ότι εμφανίσθηκαν μετά από κάποιες μέρες σημάδια για τα οποία δεν φρόντισε να επισκεφθεί είτε την αστυνομία, είτε γιατρό. Η αιτιολογία που έδωσε πως πίστευε ότι δεν θα της έδιναν σημασία στην αστυνομία ή θα την έδιωχναν δεν βρίσκει έρεισμα πουθενά, αφού όπως έχουν διαπιστωθεί τα γεγονότα, η ανταπόκριση της αστυνομίας στην καταγγελία της ήταν άμεση. Προσπάθησε η Παραπονούμενη αντεξεταζόμενη να διαψεύσει ουσιαστικά την ιατροδικαστική έκθεση, δηλώνοντας ότι είχε στο λαιμό μώλωπα, ο οποίος προκλήθηκε από σφίξιμο του Κατηγορουμένου, τον οποίο όμως (μώλωπα) δεν πρόσεξε κανένας. Δεν εξήγησε όμως γιατί δεν τον υπέδειξε η ίδια όταν εξεταζόταν από την ιατροδικαστή. Η ανωτέρω αναφορά σε μώλωπα στο λαιμό προερχόμενο από σφίξιμο, υποδεικνύει δύο τινά: Ότι ο Κατηγορούμενος την έσφιξε στο λαιμό - κάτι που πουθενά δεν ανέφερε ή κατέγραψε - και ότι η ιατροδικαστής δεν εξέτασε το λαιμό της. Η ιατροδικαστική όμως έκθεση καταγράφει ότι έγινε εξέταση ολόκληρου του σώματος της. Αξίζει επίσης να υπομνησθεί πως ούτε η Μ.Κ.5 η οποία είδε την Παραπονούμενη σε πολύ λίγο χρόνο μετά το επεισόδιο πρόσεξε ή αντιλήφθηκε οιανδήποτε ένδειξη στα πόδια προερχόμενη από εκχύμωση ή κοκκινίλα ή κάτι που να υποδηλεί άσκηση πίεσης στα πόδια της. Η έκφραση γνώμης από την Παραπονούμενη πως οι μώλωπες θα φαίνονταν μόνο αν προέρχονταν από δυνατή γροθιά, παρέμεινε απλά ως γνώμη της ιδίας. Κρίνουμε πως, η αναφορά στα μετέπειτα εμφανισθέντα σημάδια και στο υπαρκτό, αλλά μη αντιληπτό κατά την ιατροδικαστική της εξέταση σημάδι, το οποίο διέλαθε της προσοχής της ιατροδικαστού αποτελούν δεύτερες και εκ των υστέρων σκέψεις. Έχοντας υπόψη το περιεχόμενο της ανωτέρω αντικειμενικής μαρτυρίας, κρίνουμε πως όχι μόνο δημιουργεί αμφιβολία για τη θέση της Παραπονούμενης, αλλά βοά υπέρ της εκδοχής του Κατηγορούμενου, ότι δεν εκσπερμάτωσε. Η απουσία σπερματικού υγρού από τα κολπικά επιχρίσματα και η παρουσία γενετικού υλικού με μόνο το γενετικό προφίλ της Παραπονούμενης ενισχύει την εκδοχή του. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής έχει υποδείξει πως η εκδοχή του Κατηγορούμενου δεν συνάδει με τη λογική και πρέπει να κριθεί αναξιόπιστή γιατί μεταξύ άλλων δεν είναι δυνατό να του ζήτησε μασάζ γιατί ήταν κουρασμένη. Παρατηρούμε όμως, πως δεν υπάρχει μαρτυρία πως η Παραπονούμενη ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να της κάνει μασάζ. Η θέση της πρώτης είναι πως ο Κατηγορούμενος προθυμοποιήθηκε να της κάνει μασάζ, ενώ η θέση του δεύτερου είναι ότι δεν πρόσφερε ούτε και προσφέρθηκε να της κάνει μασάζ, αλλά άγγιξε τον ώμο της Παραπονούμενης όταν η ίδια του παραπονέθηκε πως πονούσε συνεπεία ατυχήματος που υπέστη λόγω πτώσης από άλογο. Εν πάση περιπτώσει δεδομένης της κατάληξης μας στο θέμα της αξιοπιστίας της Παραπονούμενης, η οποία δημιουργεί κενά και αμφιβολίες, η αξιολόγηση της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου καθίσταται θεωρητική λαμβανομένης υπόψη της υποχρέωσης της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την υπόθεση της. Δεν μας διαφεύγει το γεγονός, το οποίο οφείλουμε να πούμε ότι μας προβλημάτισε, της έκφρασης παραπόνου της Παραπονούμενης προς τον Μ.Κ.6., το οποίο εκφράσθηκε άμεσα, δηλαδή μετά παρέλευση μισής ώρας περίπου από τον ισχυριζόμενο βιασμό. Όμως δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τα ανωτέρω καταγραφέντα στοιχεία. Ούτε το γεγονός πως - το οποίο επίσης δημιουργεί εύλογη απορία- ενώ καθ΄όλη τη διάρκεια της νύχτας έστελλε μηνύματα προς την Μ.Κ.7, όμως, όταν γύρισε στο σπίτι, δεν ξύπνησε την Μ.Κ.7 που βρισκόταν δίπλα της και προτίμησε να ταξιδεύσει από τα Μανδριά, προς τη Χλώρακα για να συναντήσει και εκφράσει παράπονο προς τον ΜΚ6. Η αναφορά σε τούτο το γεγονός γίνεται με σκοπό την αξιολόγηση της μαρτυρίας της Παραπονούμενης. Δεδομένου, πως αυτή κρίθηκε μη αξιόπιστη, τότε δεν είναι απαραίτητη η εξέταση ή ή αναζήτηση άλλης ενισχυτικής μαρτυρίας. Για σκοπούς όμως πληρότητας της απόφασης, σε περίπτωση που το ανωτέρω εύρημα μας ανατραπεί, θα εξετάσουμε εάν το παράπονο της Παραπονούμενης προς τον ΜΚ6 δύναται να εκληφθεί ως άμεσο, εν τη εννοία του Νόμου. Το άρθρο 10 του Κεφ. 9 προνοεί: «Κάθε Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου δικάζεται πρόσωπο το οποίο κατηγορείται για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα, δύναται να δεκτεί ως απόδειξη, εκ μέρους της κατηγορίας, τις λεπτομέρειες οποιουδήποτε παραπόνου ή οποιασδήποτε δήλωσης που αφορά το ποινικό αδίκημα που γίνεται από το πρόσωπο επί του οποίου διαπράχτηκε αυτό ή από το πρόσωπο που έχει την ευθύνη οποιασδήποτε περιουσίας κατά της οποίας διαπράχτηκε το ποινικό αδίκημα και το οποίο ήταν παρόν όταν διαπράχτηκε το ποινικό αδίκημα: Νοείται ότι οι λεπτομέρειες οποιουδήποτε τέτοιου παραπόνου ή δήλωσης δεν είναι δεκτές, όταν προσάγονται εκ μέρους της κατηγορίας, εκτός αν φαίνεται στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου δικάζεται ο Κατηγορούμενος, ότι το παράπονο ή δήλωση, έγινε, αφού λήφθηκαν υπόψη τα περιστατικά της υπόθεσης, αμέσως μετά τη διάπραξη του ποινικού αδικήματος, και προς το πρώτο πρόσωπο προς το οποίο ή τα πρώτα πρόσωπα προς τα οποία το πρόσωπο το οποίο προέβηκε στο παράπονο ή τη δήλωση, μίλησε μετά τη διάπραξη του ποινικού αδικήματος, ή προς το πρόσωπο προς το οποίο ή προς τα πρόσωπα προς τα οποία το Δικαστήριο φρονεί ότι ήταν φυσικό να προβεί σε παράπονο ή δήλωση σε σχέση με το ποινική αδίκημα. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσα Αρχής εξέφρασε την άποψη αφού ανέλυσε τις προϋποθέσεις του άρθρου 10 πως η αναφορά της Παραπονούμενης προς τον ΜΚ6 των γεγονότων που διαδραματίστηκαν στο τροχόσπιτο αποτελεί άμεσο παράπονο. Κατά το χρόνο εισηγήθηκε που υποβλήθηκε αποτελούσε φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων γεγονός που καθιστά την υποβολή του παραπόνου σε αυτό ως άμεσο διαδοχικό παράπονο. Η αντίθετη άποψη εκφράζεται από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου ο οποίος υποδεικνύει πως στην παρούσα υπόθεση δεν μπορεί να θεωρηθεί ως ενισχυτική μαρτυρία η μαρτυρία του Μ.Κ.6 γιατί δεν έγινε προς το πρόσωπο προς το οποίο ήταν φυσικό να προβεί σε παράπονο ή δήλωση η Παραπονούμενη σε σχέση με το ποινικό αδίκημα. Το πρώτο πρόσωπο προς το οποίο ήταν εύλογο και αναμενόμενο να μιλήσει και παραπονεθεί ήταν η συγκάτοικος της, ΜΚ7. Υπέδειξε, περαιτέρω πως: «Μάλιστα η παραπονούμενη ισχυρίστηκε ότι φοβόταν να βγει από το σπίτι της μήπως την παρακολουθεί ο Κατηγορούμενος και γι΄αυτό στάθμευσε το αυτοκίνητό της στο σπίτι των γονιών της, που βρίσκεται μερικά σπίτια πιο κάτω. Αν πράγματι φοβόταν να βγει από το σπίτι της, γιατί δεν χτύπησε την πόρτα του υπνοδωματίου της φίλης της και προτίμησε να βγει από το σπίτι, να περπατήσει μέχρι το αυτοκίνητο και να πάει τελικά στον ΜΚ6». Οι προϋποθέσεις για αποδοχή ενός παραπόνου σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 10 συνοψίζονται στις εξής: (α) το παράπονό ή δήλωση να γίνεται αμέσως μετά τη διάπραξη του αδικήματος και (β) το παράπονο να γίνεται προς το πρόσωπο ή τα πρόσωπα τα οποία το Δικαστήριο φρονεί ότι ήταν φυσικό να προβεί σε δήλωση ή παράπονο σχετικά με το αδίκημα (Γεωργίου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 618). Στην Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506 τονίστηκε πως «Η αξία του πρώτου παραπόνου έγκειται στο ότι σύμφωνα με τις επιταγές της νομολογίας πρέπει να γίνεται αυθόρμητα και με την πρώτη ευκαιρία που εύλογα προσφέρεται (Βλ. Archbold, έκδοση 1995, παραγ. 8-92 και 8-93) για να μη δίνεται η ευκαιρία για δεύτερες σκέψεις.» Το πρώτο παράπονο, σύμφωνα με το άρθρο 10 του Περί Αποδείξεως Νόμου ως έχει τροποποιηθεί όπως έχει υπογραμμιστεί στην υπόθεση Sammy John Lee Trussler ν. Δημοκρατία Ποιν. Έφ. 65/2012 ημερ. 16.1.13 με υιοθέτηση της Typye v. Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 279, 292 «θεωρείται κλασική μορφή ενισχυτικής μαρτυρίας». Όπως έχουμε ανωτέρω δεχθεί, η έκφραση του παραπόνου από την Παραπονούμενη προς τον ΜΚ6 ήταν άμεση δεδομένου πως υποβλήθηκε μισή ώρα περίπου μετά το συμβάν. Συνιστά όμως άμεσο παράπονου εν τη εννοία του νόμου δεδομένου ότι πρέπει να πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση που απαιτεί ο νόμος; Στο ερώτημα αυτό απαντούμε αρνητικά. Η παραπονούμενη όλο το βράδυ απέστελλε μηνύματα προς την ΜΚ7 με την οποία συγκατοικεί και με την οποία συνήθως επισκέπτονταν το μπαρ του Κατηγορούμενου. Μέχρι η ώρα 02:27 τις είχε αποστείλει μήνυμα με το οποίο την πληροφορούσε πως θα επέστρεφε στο σπίτι και η τελευταία την ενημέρωνε ότι θα άφηνε την πόρτα ανοιχτή για να μπορεί να εισέλθει. Όταν η Παραπονούμενη επέστρεψε σπίτι η ΜΚ7 βρισκόταν στο δωμάτιο της. Αυτό το πρόσωπο αναμέναμε ότι θα ήταν ο δέκτης του παραπόνου της Παραπονούμενης και σ΄αυτό το πρόσωπο ήταν αναμενόμενο να στραφεί η Παραπονούμενη είτε για συμπαράσταση, είτε για βοήθεια. Για τούτο, δεδομένου ότι δεν πληρείται η προϋπόθεση αυτή του νόμου δεν θα εκλαμβάναμε το παράπονο ως άμεσο. Δεν μας διαφεύγει η αναφορά ότι, παρουσίαζε εικόνα σοκαρισμένου και ταραγμένου ανθρώπου. Όμως η εμφάνιση από μόνη της άνευ άλλου τινός δεν επιμαρτυρεί βιασμό. Σχετικό είναι το απόσπασμα από την απόφαση Κυριάκος Καϊλή ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. σ. 251. «Η αναστατωμένη κατάσταση αποτελεί ενισχυτική μαρτυρία μόνο αν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις. Τέτοιες συνθήκες συντρέχουν όπου οι συνθήκες υποβολής του παραπόνου είναι τέτοιες που να αποκλείουν την προσποίηση, τον θεατρινισμό, την πλαστότητα ή την παραποίηση. Δεν πρέπει να αποδίδεται ιδιαίτερη έμφαση στην αναστάτωση και μικρή μόνο βαρύτητα μπορεί να της αποδίδεται. (Δέστε επίσης Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας
(1998)2 ΑΑΔ σ. 258). Συμπέρασμα Έχοντας υπόψη όλα όσα ανωτέρω εξετέθησαν, υπενθυμίζουμε συναφώς ότι η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η απόδειξη της κατηγορίας ή των κατηγοριών βαρύνει εξ΄ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή και όπου διαπιστώνονται κενά στα πρωτογενή γεγονότα αφήνουν τις κατηγορίες έκθετες σε απόρριψη, (Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 365). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει κάθε στοιχείο και συστατικό της κατηγορίας, (Woolmington v. D.P.P.
(1935)AC 462), στο επίπεδο που απαιτείται από τη νομολογία. Η διαχρονική επιβεβαιωμένη φόρμουλα "beyond reasonable doubt", παρά την κριτική που έχει κατά καιρούς υποστεί, παραμένει αποδεκτή και ισχυρή. Εάν το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση των μαρτύρων και τα ευρήματα του, παραμένει με μια έστω υποβόσκουσα αμφιβολία ("lurking doubt"), η αθώωση είναι αναπόφευκτη, [R. V. Cooper
(1969)1 All E.R. 32 και Δημητρίου ν. Δημοκρατίας (Αρ. 2) - πιο πάνω-, (δες επίσης Alexandru Nicolae Munteanu -ανωτέρω-)]. Στην κρινόμενη περίπτωση έχει δημιουργηθεί όχι μόνο υποβόσκουσα αμφιβολία για την ενοχή του Κατηγορούμενο αλλά αντίθετα κρίνουμε πως δεν έχει αποδειχθεί η έλλειψη συναίνεσης της Παραπονούμενης για την ερωτική πράξη με τον Κατηγορούμενο, ούτε έχει αποδειχθεί η άσκηση οποιασδήποτε βίας ή φόβου πρόκλησης σωματικής βλάβης. Συνεπώς δεν έχει αποδειχθεί το ουσιώδες συστατικό στοιχείο του αδικήματος με αποτέλεσμα η κατηγορία να παραμένει έκθετη σε απόρριψη. Ενόψει της ανωτέρω κατάληξης, παρέλκει η περαιτέρω εξέταση των εκτεθέντων «παραλείψεων» της αστυνομίας κατά τη διερεύνηση του αδικήματος. Η Κατηγορία απορρίπτεται ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάττεται. (Υπ)............. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (Υπ)............. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. (Υπ)............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο