Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Xριστοδούλα Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 15745/11, 16/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B86 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15745/11 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Kατηγορούσας Αρχής v Xριστοδούλα Γεωργίου Κατηγορουμένης ----------------------- Ημερομηνία: 16/10/
- Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Ε. Σάββα Για την κατηγορούμενη: κα Α. Σαββίδου Κατηγορούμενη: παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει μια κατηγορία, αυτή της κοινής επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, η κατηγορούμενη την 28ην Ιουλίου του 2011 στην τοποθεσία 'Κάμπος', περιοχή του χωριού Λάσα της Επαρχίας Πάφου, παράνομα επιτέθηκε εναντίον της Αντιγόνης Ελευθερίου από τη Λάσα. Η κατηγορούμενη αρνήθηκε την κατηγορία και η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Η κατηγορούσα αρχή για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της κάλεσε μια μάρτυρα, την κα Αντιγόνη Κωνσταντίνου (Μ.Κ.1). Η κατηγορούμενη, μετά που κρίθηκε ένοχη εκ πρώτης όψεως με σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Ολόκληρη η μαρτυρία που έχει προσφερθεί στο Δικαστήριο έχει καταγραφεί στο πρακτικά, λαμβάνεται υπόψη και δεν κρίνω απαραίτητο να την επαναλάβω αυτολεξεί για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Θα αναφερθώ κατωτέρω κατά την αξιολόγηση της στα κυριότερα μέρη αυτής για να διαφανούν και οι εκδοχές των διαδίκων. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, ειδικότερα της Μ.Κ.1 και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη
(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Η μοναδική μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, είναι αυτή της Μ.Κ.1, η οποία ουσιαστικά υιοθέτησε τη γραπτή της κατάθεση και η οποία αποτέλεσε την κυρίως της εξέτασης. Έχω διεξέλθει της μαρτυρίας της μάρτυρας αυτής με πολλή προσοχή και έχοντας υπόψη μου το περιεχόμενο της αλλά και την εντύπωση που απεκόμισα από αυτήν από το εδώλιο του μάρτυρα κατά την ώρα που κατέθετε, κρίνω ότι αυτή είναι γενική και παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες, σε βαθμό που είναι επικίνδυνο για το Δικαστήριο να βασιστεί σε αυτήν και να προβεί σε ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Κατ' αρχή η μάρτυρας δεν μπορούσε να παρουσιάσει τα γεγονότα που κατ' ισχυρισμό έλαβα χώρα με την απαραίτητη σαφήνεια και σε πολλά σημεία της η μαρτυρία της ήταν ακατανόητη. Η διαδικασία κατά την ώρα που η μάρτυρας κατέθετε ενώπιον του Δικαστηρίου ήταν δύσκολη λόγω του ότι η μάρτυρας δεν ήταν σε θέση, με βάση τους ισχυρισμούς της να ακούει καλά και σε διάφορα σημεία, είτε αυτή δεν άκουε και δεν μπορούσε να απαντήσει τις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν είτε ανέφερε ότι δεν αντιλαμβανόταν. Δεν παραγνωρίζω ότι πρόκειται για υπερήλικα άτομο (90 ετών) πλην όμως το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε καταδίκη βασιζόμενο σε ασαφή και γενική μαρτυρία και χωρίς να νιώθει ασφαλή για την ορθότητα των ισχυρισμών. Πέραν τούτου, η μαρτυρία της σε διάφορα σημεία παρουσιάζει αντιφάσεις και ανακρίβειες καθώς επίσης και κενά τα οποία δημιουργούν ερωτηματικά κατά πόσο έλαβε χώρα ένα τέτοιο περιστατικό και κάτω από ποιες συνθήκες δεδομένου και των διαφορών που η παραπονούμενη και η κατηγορούμενη αντιμετώπιζαν την περίοδο εκείνη. Συγκεκριμένα, ενώ αναφέρει στην κυρίως της εξέτασης ότι στο συγκεκριμένο χωράφι πήγε δύο φορές και ζήτησε άδεια από τους ιδιοκτήτες τους για να βοσκήσει τα ζώα της, δεν προκύπτει ξεκάθαρα από τη μαρτυρία της ποια από τις δύο αυτές φορές ήταν η κατηγορούμενη εκεί ή αν ήταν και στις δύο αυτές φορές. Επίσης, αναφέρει στην κατάθεση της ότι η κατηγορούμενη άρχισε να της ρίχνει πέτρες και της έλεγε να φύγει από το εν λόγω χωράφι. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι βρήκε την κατηγορούμενη στο χώρο 'τζιαι όταν την ήβρα εβούρισε με τις ρότσες και τις βέρκες και επολόγιασε τες τζιαι εβουρούσαν πάνω μου'. Δηλαδή είπε ότι δεν είναι της ίδιας που έριχνε πέτρες αλλά των ζώων της. Πιο κάτω αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι μετά από τα πιο πάνω, η κατηγορούμενη ήρθε και την έσπρωξε και έπεσε στο έδαφος. Σε κανένα σημείο δεν διευκρινίστηκε πού ήταν αρχικά η κατηγορούμενη, πού η ίδια και πότε ήρθε και την έσπρωξε. Όλα τα πιο πάνω έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση και θεωρώ ότι θα έπρεπε να δοθούν περισσότερες λεπτομέρειες και διευκρινήσεις έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα και να είναι σε θέση να εξαγάγει ασφαλή συμπεράσματα, στο βαθμό που απαιτείται πάντα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Περαιτέρω, παρατηρώ ότι παρόλο που η παραπονούμενη ισχυρίστηκε στην κατάθεση της ότι κτύπησε στο χέρι της από την πτώση και της δόθηκε σχετικό παραπεμπτικό από την Αστυνομία για να επισκεφθεί τον ιατρό, αυτή δεν το έπραξε. Κατά την αντεξέταση της κατέδειξε ότι το τραύμα της ήταν σοβαρό και για ένα περίπου μήνα, όπως ισχυρίστηκε, ταλαιπωρείτο και δεν μπορούσε να φορέσει τα ρούχα της. Εντούτοις ουδέποτε επισκέφθηκε ιατρό προβάλλοντας το επιχείρημα ότι δεν είχε μεταφορικό μέσο να πάει. Η πιο πάνω εξήγηση που πρόβαλε δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, αν πράγματι όπως είπε το τραύμα της ήταν τόσο σοβαρό και την ταλαιπωρούσε. Δεν παραγνωρίζω ότι η κατηγορία είναι αυτή της κοινής επίθεσης και δεν χρειάζεται η απόδειξη οποιουδήποτε τραύματος για να τεκμηριωθεί, όμως η θέση της μάρτυρος επί του σημείου σχετίζεται με την αξιοπιστία και της υπόλοιπης μαρτυρίας και την ένταση της επίθεσης που δέχθηκε. Πέραν τούτου, ερωτηματικά εγείρουν και οι θέσεις της μάρτυρος ότι και σε άλλες περιπτώσεις η κατηγορούμενη προσπάθησε να της επιτεθεί σηκώνοντας την βέργα, χωρίς όμως σε καμία από τις περιπτώσεις αυτές να προβεί σε καταγγελία. Τι ήταν αυτό που την έκανε αυτή τη φορά να προβεί σε καταγγελία όταν μάλιστα η ίδια παραδέχεται ότι το διάστημα εκείνο το Κτηματολόγιο αποφάσισε ότι η παραπονούμενη κατείχε μέρος του χωραφιού της. Τα πιο πάνω γεγονότα σε συνδυασμό με τη γενικότητα και ασάφεια της μαρτυρίας που αφορά αυτό καθεαυτό το επεισόδιο εγείρουν περαιτέρω αμφιβολίες προς το Δικαστήριο για το τι τελικά έλαβε χώρα την ημέρα εκείνη ή κατά πόσο έλαβε χώρα το επεισόδιο που η παραπονούμενη ανέφερε στο Δικαστήριο με τον τρόπο που το ανέφερε. Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα ανωτέρω, κρίνω ότι η μαρτυρία της παραπονούμενης δεν παρέχει ασφαλή βάση γα την εξαγωγή συμπερασμάτων που να οδηγούν στη διαπίστωση των πραγματικών γεγονότων. Ως εκ τούτου απορρίπτεται στην ολότητα της. Από την αντίπερα όχθη, η κατηγορούμενη προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση δηλώνοντας στο Δικαστήριο ότι είναι αθώα και ότι ούτε είδε την παραπονούμενη τη συγκεκριμένη ημέρα. Περαιτέρω, ανέφερε ότι υπάρχει συνοριακή διαφορά με την παραπονούμενη και όταν ήρθε το Κτηματολόγιο και βρήκε ότι η παραπονούμενη επεμβαίνει στο χωράφι της και ότι έπρεπε να της το δώσει πίσω, την έβαλε η κόρη της και έκανε αυτή την υπόθεση για να φοβηθεί να της το αφήσει. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβηκε η Κατηγορούμενη λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου
(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπ' όψιν ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφ' όσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Από την επιλογή αυτή της Κατηγορουμένης δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police
(1981)2 C.L.R. 200). Να σημειωθεί επίσης, ότι η ανώμοτη δήλωση δεν υπέχει θέση ένορκης μαρτυρίας και δεν μπορεί να αντικρούσει άλλη μαρτυρία η οποία δόθηκε ενόρκως και κρίθηκε αξιόπιστη. Γενικά, η ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου έχει πειστική παρά αποδεικτική σημασία ή αξία. Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω νομικές αρχές και το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης της κατηγορούμενης κρίνω ότι δεν μπορώ να δεχθώ οποιοδήποτε μέρος αυτής. Και τούτο διότι δεν υποστηρίζεται από οποιαδήποτε άλλη αποδεκτή μαρτυρία και ούτε έχει δοθεί ενόρκως και να παρουσιαστούν σχετικά στοιχεία προς τεκμηρίωση των όσων ανέφερε σε σχέση με το Κτηματολόγιο. Επίσης, δεν είναι τέτοια που να δίνει άλλη υφή στα γεγονότα αλλά αυτή είναι εκ διαμέτρου αντίθετη με τη θέση της κατηγορούσας αρχής. Απορρίπτεται στην ολότητα της. Το αδίκημα της κοινής επίθεσης που η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει προβλέπεται από το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα το οποίο αναφέρει ότι οποιοσδήποτε επιτίθεται παράνομα εναντίον άλλου είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις £1,000 ή και τις δύο ποινές. Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή με μεγάλη αδιαφορία (recklessly) να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna
(1975)3 All E.R. 788). Η μεγάλη αδιαφορία στην οποία μπορεί να στοιχειοθετηθεί εναλλακτικά το συστατικό στοιχείο της πρόθεσης στο αδίκημα, έχει περιγραφεί στη Νομολογία του κοινοδικαίου ότι καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence
(1981)1 All E.R. 974 και R. v. Caldwell
(1981)1 All E.R. 964). Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και την αξιολόγηση της μαρτυρίας, το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του οποιαδήποτε γεγονότα επί των οποίων θα μπορούσε να εξετάσει κατά πόσο έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Η κατηγορούσα αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας κάτι το οποίο απέτυχε να πράξει στην παρούσα υπόθεση. Η απόρριψη της μαρτυρία της μοναδικής μάρτυρος της κατηγορούσας αρχής και συγκεκριμένα της παραπονουμένης αφήνει μετέωρη και έκθετη σε απόρριψη την κατηγορία που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη. Ως εκ τούτου η κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο