Δημοκρατία ν. Nτάνυ Χασσαν Σεχιντ Χουσείν Νιαζί κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8951/13, 18/10/2013

(1992)2 ΑΑΔ, 248). Για το αδίκημα της ληστείας η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή είναι αυτή των 14 χρόνων με την πρόνοια για επιβολή ισόβιας φυλάκισης όταν ο δράσης είναι οπλισμένος με επικίνδυνο ή επιθετικό όπλο ή όργανο ή συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα. Για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 7 χρόνια, για το αδίκημα της κλοπής από κατοικία ποινή μέχρι 5 χρόνια, ενώ γι΄αυτό της κλοπής ποινή μέχρι 3 χρόνια. Για το αδίκημα της κλοπής από κλειδωμένο κιβώτιο προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή για το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης ανέρχεται μέχρι τα 7 χρόνια, για το αδίκημα της επίθεσης με πρόκληση σωματικής βλάβης προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια και τέλος για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος προνοείται ποινή φυλάκισης μέχρι 7 χρόνια. Όπως προδιαγράφεται από τις ανωτέρω ποινές το πλέον σοβαρό των αδικημάτων είναι αυτό της ληστείας χωρίς να παραγνωρίζεται η σοβαρότητα των υπολοίπων, η διάπραξη των οποίων προσδιορίζει την εγκληματική δράση και τον τρόπο συμπεριφοράς των Κατηγορουμένων. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση όπως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση συνοψίζονται στα πιο κάτω: Στις 24/06/13 και περί ώρα 05.00 η KERRI FRASER τουρίστρια από την Αγγλία, ενώ περπατούσε στην οδό Μιχαλάκη Παπαστυλιανού στην Πάφο και κατευθυνόταν προς την οικία της, οι κατηγορούμενοι που επέβαιναν σε σαλούν αυτοκίνητο χρώματος άσπρου την πλησίασαν και αφού κατέβηκαν από το αυτοκίνητο, την έσπρωξαν με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος και κατάφεραν έτσι να της αποσπάσουν τη τσάντα που κρατούσε. Ακολούθως οι δύο δράστες έφυγαν από το μέρος. Η τσάντα της παραπονούμενης ήταν μάρκας MULBERRY αξίας €230 και περιείχε κινητό τηλέφωνο μάρκας SAMSUNG GALAXY S5 αξίας €590, μια φωτογραφική μηχανή αξίας €350, χρηματικό ποσό των €100 σε διάφορα χαρτονομίσματα και διάφορα άλλα προσωπικά αντικείμενα της παρ/νης, συνολικής αξίας €1170. Στις 26/06/13 εντοπίστηκε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΕΤΑ816 μάρκας MAZDA 323 χρώματος άσπρου του οποίου οι προφυλακτήρες είναι μαύρου χρώματος και υπήρχαν δύο σημάδια αριστερά και δεξιά στο πισινό καπό, να οδηγείται στην οδό Αγίου Αντωνίου στην Κ. Πάφο. Ανακόπηκε και διαπιστώθηκε ότι οδηγείτο από τον 1ο κατ/νο ενώ συνοδηγός ήταν ο 2ος κατ/νος. Το αυτοκίνητο και οι δύο κατ/νοι οδηγήθηκαν στα γραφεία του ΤΑΕ για ανάκριση. Ανακρινόμενοι οι Κατηγορούμενοι παραδέχθηκαν αμφότεροι, τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος με την ανωτέρω Παραπονούμενη. Περαιτέρω, ο 1ος Κατηγορούμενος υπέδειξε σε διάφορά μέρη το κινητό τηλέφωνο και τη τσάντα της Παραπονούμενης. Σε θεληματική του κατάθεση ο Κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε τη διάπραξη και άλλων αδικημάτων. Στις 28/06/13, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 μετά από δική τους επιθυμία, προέβηκαν σε υποδείξεις σκηνών και αυθημερόν διενεργήθηκε έρευνα στην οικία του 1ου κατ/νου, στη παρουσία του ιδίου. Κατά την διάρκεια της έρευνας ανευρέθηκαν και παραλήφθηκαν τα ακόλουθα ως τεκμήρια: Ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας SAMSUNG, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας ΝΟΚΙΑ και ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας MOTOROLLA, ένα τσαντάκι ώμου, μαύρου χρώματος μάρκας C-BAGS, μια μαύρη δερμάτινη τσάντα με λουριά και μια ρούχινη τσάντα χρώματος μαύρου με χρυσό. Επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και απάντησε: "Είναι από ληστείες που έκαμα αλλά δεν θυμάμαι από πού ακριβώς". Οι Κατηγορούμενοι οδήγησαν την αστυνομία σε διάφορους χώρους όπου υπέδειξαν σκηνές που διαπράχθησαν τα αδικήματα τα οποία κατηγορούνται. Σε κάποιους χώρους που υπέδειξαν παραλήφθηκαν και διάφορα τεκμήρια. Για τις κατηγορίες 2, 10, 12, 14, 17 και 25, η μεθοδολογία δράσης των κατηγορουμένων ήταν παρόμοια δηλ. πλησίαζαν τα παραπονούμενα πρόσωπα και με δυνατό τράβηγμα τους αποσπούσαν τις τσάντες. Συγκεκριμένα ο 1ος Κατηγορούμενος την 25ην Μαΐου του 2013 στην λεωφόρο Κόλπος των Κοραλλίων στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου, έκλεψε την τσάντα της Tamara Chelkina από την Ρωσία που περιείχε το χρηματικό ποσό των €20= καθώς και προσωπικά της αντικείμενα συνολικής αξίας €400= χρησιμοποιώντας εναντίον της πραγματική βία, δηλαδή με δυνατό τράβηγμα αποσπάστηκε η τσάντα της πιο πάνω από το χέρι της. Στις 23 Ιουνίου, 2013 αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι στην Κ. Πάφο, έκλεψαν την τσάντα της Jade Baxter από την Αγγλία που περιείχε το χρηματικό ποσό των €40= καθώς και προσωπικά της αντικείμενα συνολικής αξίας €540= και κατά, αμέσως πριν, ή αμέσως μετά το χρόνο της κλοπής χρησιμοποίησαν εναντίον της πραγματική βία, δηλαδή την κτύπησαν με τα χέρια και τα πόδια τους, προκαλώντας της πραγματική σωματική βλάβη. Στις 9 Μαΐου 2013 ο 1ος Κατηγορούμενος στην Κ. Πάφο, έκλεψε την τσάντα της Ιουλίας Κάρποβα από την Ρωσία που περιείχε το χρηματικό ποσό των €20= καθώς και προσωπικά της αντικείμενα συνολικής αξίας €470= χρησιμοποιώντας εναντίον της πραγματική βία, δηλαδή με δυνατό τράβηγμα αποσπάστηκε η τσάντα της πιο πάνω από το χέρι της. Στις 2 Μαΐου 2013 ο 1ος Κατηγορούμενος στην Πάφο μαζί με άλλο πρόσωπο έκλεψαν την τσάντα της Laura Couzens από την Αγγλία που περιείχε το χρηματικό ποσό των €20= καθώς και προσωπικά της αντικείμενα συνολικής αξίας €550= χρησιμοποιώντας εναντίον της πραγματική βία, δηλαδή με δυνατό τράβηγμα αποσπάστηκε η τσάντα της πιο πάνω από το χέρι της. Στις 6 Μαΐου 2013 ο 1ος Κατηγορούμενος στην Κ. Πάφο έκλεψε την τσάντα της Dixon Yvonne από την Αγγλία που περιείχε κινητό τηλέφωνο μάρκας SAMSUNG και προσωπικά της αντικείμενα συνολικής αξίας €100= χρησιμοποιώντας εναντίον της πραγματική βία, δηλαδή με δυνατό τράβηγμα αποσπάστηκε η τσάντα της πιο πάνω από το χέρι της. Εναντίον των παραπονουμένων προσώπων στις κατηγορίες 12 και 13, 19 και 20, 23 και 24 οι κατηγορούμενοι επιτέθηκαν με τα χέρια και τα πόδια τους με αποτέλεσμα τον τραυματισμό των παραπονούμενων. Συγκεκριμένα ο παραπονούμενος στις κατηγορίες 12 και 13 υπέστη εκδορές. Ο παραπονούμενος στις κατηγορίες 19 και 20 Andam Moody εναντίον του οποίου αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι στις 21 Απριλίου 2013 έκλεψαν από αυτόν το ποσό των €150= καθώς και ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας SUMSUNG GALAXY αξίας €600= κτυπώντας τον με τα χέρια και τα πόδια τους, υπέστη κάταγμα αριστερής περόνης και εκδορές στο πρόσωπο. Το πόδι τοποθετήθηκε σε νάρθηκα. Ο παραπονούμενος στις κατηγορίες 23 και 24 υπέστη δύο χιλιοστά θλάσμα πίσω από το δεξί αυτί, πονόλαιμο στην πίσω δεξιά πλευρά του λαιμού του και φουσκωμένο λέμφωμα. Όλοι οι παραπονούμενοι έχουν αποθεραπευθεί. Αναφορικά με τις κατηγορίες 3 και 4 πέραν των γεγονότων που αναφέρονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων δηλαδή ότι ο 2ος Κατηγορούμενος στις 17.3.2013 διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της Ελένης Μιχαήλ X"Χρίστου, διευκρινίζεται ότι ο Kατηγορούμενος 2 εισήλθε στην οικία της παραπονούμενης και παίρνοντας μαχαίρι που βρισκόταν εκεί την απείλησε για να του δώσει χρήματα και αυτή του υπέδειξε που ήταν το πορτοφόλι της που περιείχε €130= το οποίο και ο κατηγορούμενος 2 ιδιοποιήθηκε. Περαιτέρω, ο 1ος Κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία του έτους 2012, έκλεψε από καφετέρια επί της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου στην Πάφο ένα ανεμιστήρα αξίας €50= ιδιοκτησίας του Δημήτρη Παναγιωτίδη από την Πάφο. Ο ίδιος Κατηγορούμενος στις 4 Μαΐου του 2013 στην Κ. Πάφο μαζί με άλλο πρόσωπο έκλεψαν το πορτοφόλι του Andrew Cochrane από την Αγγλία που περιείχε το χρηματικό ποσό των €40= χρησιμοποιώντας πραγματική βία δηλαδή κτυπώντας τον με τα χέρια του και προκαλώντας του πραγματική σωματική βλάβη. Ο ίδιος Κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία του έτους 2012 στο κέντρο αναψυχής με την ονομασία «Felix» που βρίσκεται στην οδό Αγ. Αντωνίου στην Πάφο έκλεψε μαζί με άλλο πρόσωπο από κλειδωμένο κιβώτιο, δηλαδή από μπιλιάρδο, ανοίγοντας το με εργαλείο το ποσό των €10= σε διάφορα κέρματα, περιουσία του Χρύσανθου Χρυσάνθου από την Πάφο. Ο ίδιος Κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία του έτους 2013 μαζί με άλλο πρόσωπο έκλεψαν από κλειδωμένο κιβώτιο, δηλαδή από το ψυγείο του κέντρου αναψυχής «αγορά καφέ» ανοίγοντας το με εργαλείο διάφορα ποτά, άγνωστης αξίας περιουσίας της Μαρίας Νικολάου από την Πάφο. Ο ίδιος Κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία του έτους 2012 έκλεψε έξω από κατάστημα που βρίσκεται στην Πάφο 4 καρέκλες και ένα τραπέζι συνολικής αξίας €800= ιδιοκτησίας του Αντρέα Έλληνα από την Πάφο. Ο 2ος Κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία του μηνός Ιουνίου του 2013 στο Μούτταλο της Επαρχίας Πάφου διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία του Χαράλαμπου Πελεκάνου Τιούπιλαϊ 7 και έκλεψε από αυτή το ποσό των €100=. Ο ίδιος Κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία του μηνός Ιουνίου του 2013 στον Μούτταλο διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της Ιωάννας Λαζάρου επί τους οδού Νέας Συνοικίας 4, και έκλεψε το χρηματικό ποσό των €155=. Ο ίδιος Κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία του μηνός του Ιουνίου 2013 στην Τάλα της Επαρχίας Πάφου διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της Irina Fendorenko επί της οδό Γρίβα Διγενή 23 και έκλεψε το χρηματικό ποσό των €200=. Ο ίδιος Κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία του μηνός Ιουνίου 2013 στο Chloraka Village 1 στην Χλώρακα διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της Ernst Erhard Spahn από την Γερμανία, με σκοπό την κλοπή. Οι Κατηγορούμενοι δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Και για τους δύο Κατηγορούμενους έχουν ετοιμαστεί εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας οι οποίες περιγράφουν τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές τους συνθήκες. Ο 1ος Κατηγορούμενος είναι ηλικίας 27 ετών και είναι το μεγαλύτερο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας. Γεννήθηκε στην Πάφο από μητέρα Λιβανέζικης και από πατέρα Τουρκοκυπριακής καταγωγής. Προέρχεται από διασπαρμένη οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος ήταν στην ηλικία των 7 ετών λόγω του ότι η μητέρα του συνήψε εξωσυζυγική σχέση. Για το λόγο τούτο τη φροντίδα και φύλαξη των παιδιών ανέλαβε ο πατέρας του, ενώ η μητέρα του συνέχισε να διατηρεί επαφή μαζί τους. Ο πατέρας του, ο οποίος προερχόταν από φτωχή πολυμελή οικογένεια εργάστηκε για πολλά χρόνια ως κλητήρας στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και απεβίωσε το 2006 μετά από καρδιακό επεισόδιο. Η μητέρα του παρουσιάζει προβλήματα υγείας και λαμβάνει δημόσιο βοήθημα. Ο Κατηγορούμενος 1 φοίτησε μέχρι την Α Τάξη Γυμνασίου αλλά διέκοψε τη φοίτηση του με σκοπό να εργαστεί και να συνεισφέρει στα έξοδα της οικογένειας του. Απαλλάχθηκε από την στρατιωτική του θητεία λόγω της απώλειας του πατέρα του. Από την εφηβική του ηλικία άρχισε να εργάζεται ως φρουρός ασφαλείας και τα τελευταία 7 χρόνια εργάζεται σε ιδιωτική εταιρεία απολύμανσης. Χαρακτηρίζεται από την επαγγελματική του σταθερότητα ενώ περιγράφει τη συνεργασία του με τον εργοδότη του πολύ καλή. Από την εφηβική του ηλικία ασχολείται με τον αθλητισμό. Πριν τη σύλληψη του διέμενε σε τουρκοκυπριακή κατοικία στην περιοχή Μούταλος της Πάφου την οποία κληρονόμησε από τον πατέρα του. Κέρδιζε επίσης από την εργασία του ως εισόδημα το ποσό των €800 μηνιαίως. Ο Κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 21 ετών και γεννήθηκε στην Πάφο. Προέρχεται από διασπαρμένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του χώρισαν όταν ο ίδιος βρισκόταν στην ηλικία των 10 ετών. Την φροντίδα και φύλαξη των παιδιών της οικογένειας είχε αναλάβει η μητέρα τους ενώ με τον πατέρα τους δεν διατηρούν καμιά επικοινωνία και δεν τους παρέχει οποιαδήποτε οικονομική ή ηθική στήριξη. Όπως αναφέρθηκε, από την μητέρα του, η αιτία του χωρισμού ήταν η κατάχρηση αλκοόλ από το σύζυγο της και η συνεχής άσκηση σωματικής βίας τόσο προς την ίδια όσο και προς τον Κατηγορούμενο. Αποτέλεσμα τούτου είναι ο Κατηγορούμενο να είχε συνεργασία για αρκετά χρόνια με παιδοψυχολόγο λόγω αντιδραστικής συμπεριφοράς που παρουσίαζε. Φοίτησε μέχρι τη Β΄ τάξη της Τεχνικής Σχολής πλην όμως διέκοψε τη φοίτηση του επειδή επιθυμούσε να εργαστεί. Μετά το πέρας της στρατιωτικής του θητείας, την οποία υπηρέτησε κανονικά εργάστηκε ως μηχανικός και ως ηλεκτρολόγος. Πριν τη σύλληψη του απασχολείτο ως μαραγκός και με τα χρήματα που κέρδιζε κάλυπτε τις προσωπικές του ανάγκες και όταν είχε τη δυνατότητα στήριζε οικονομικά την οικογένεια του. Αγορεύοντας οι συνήγοροι των Κατηγορουμένων για μετριασμό της ποινής, αφού αποδέχθηκαν τα γεγονότα που προσφέρθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και υιοθέτησαν το περιεχόμενο των εκθέσεων του Γραφείου Ευημερίας, το οποίο επικαλέστηκαν προς όφελος των πελατών τους υποστήριξαν περαιτέρω και τα πιο κάτω. Αμφότεροι επικαλέστηκαν ως μετριαστικό παράγοντα την έμπρακτη μεταμέλεια των Κατηγορουμένων η οποία αποκαλύπτεται μέσα από την άμεση παραδοχή τους, τις υποδείξεις σκηνών, την παράδοση των κλοπιμαίων και την αποκάλυψη και άλλων αδικημάτων τα οποία με τον τρόπο αυτό οδηγήθηκαν σε εξιχνίαση. Δήλωσαν δε την ετοιμότητα τους να αποδεχθούν διατάγματα αποζημίωσης των Παραπονουμένων προσώπων. Πρόσθετα ο κ. Δημητρίου, υπέδειξε πως ο πελάτης του έχασε τον πατέρα του το 2006 μετά από καρδιακό επεισόδιο και πως ο Κατηγορούμενος διέκοψε τη φοίτηση του στην Α΄τάξη του γυμνασίου για να μπορέσει να εργαστεί και να συνεισφέρει στα έξοδα της οικογένειας. Σημείωσε περαιτέρω, πως ο Κατηγορούμενος 1 δεν έτυχε καθοδήγησης και συμβουλών από την οικογένεια του δεδομένου πως η μητέρα τους τους εγκατέλειψε στις αρχές της ενήλικης ζωής του και αργότερα έχασε τον πατέρα του και εγκαταλείποντας το σχολείο δεν πήρε τις αναγκαίες καθοδηγήσεις. Υπέδειξε ο συνήγορος πως το προϊόν της ληστείας, το οποίο απεκόμισε ο πελάτης του και το οποίο ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €3,260= δεν είναι μεγάλο και ουσιαστικά το έκλεψε για να εξασφαλίσει μέρος των αναγκαίων μέσων διαβίωσης. Μη παραγνωρίζοντας ο συνήγορος τη σοβαρότητα των αδικημάτων υπογράμμισε πως δεν υπήρξαν σοβαροί τραυματισμοί και δεδομένων των οικογενειακών του προβλημάτων, των δύσκολων παιδικών του χρόνων και του ατομικού ιστορικού του πρότεινε πως οποιαδήποτε ποινή φυλάκισης επιβληθεί, αυτή να τύχει αναστολής ώστε να δοθεί ακόμα μια ευκαιρία στον πελάτη του. Εκ μέρους του Κατηγορουμένου 2, η κα Παπαδημήτρη, σημείωσε πέραν των ανωτέρω λεχθέντων πως ο πελάτης της ανέπτυξε μια αντικοινωνική συμπεριφορά η οποία διήρκησε μικρό χρονικό διάστημα, αυτό των 2 - 3 μηνών και οφειλόταν καθαρά σε απερισκεψία. Απέδωσε τη συμπεριφορά αυτή σε ένα τρόπο αντίδρασης λόγω της συναισθηματικής του κατάστασης. Τώρα, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η συνήγορος, έχει αντιληφθεί ότι τέτοιου είδους συμπεριφορές είναι απαράδεχτες και από την κοινωνία και από την πολιτεία. Έκανε ιδιαίτερη μνεία η συνήγορος και επέμενε στα δύσκολα παιδικά χρόνια που πέρασε ο Κατηγορούμενος με τον αλκοολικό πατέρα, ο οποίος τους κακοποιούσε, με αποτέλεσμα να επέμβει το γραφείο Ευημερίας και να τον εκδιώξει από το σπίτι. Συνεπεία της σωματικής βίας που ασκήθηκε εναντίον του Κατηγορούμενου, αυτός παρακολουθείτο από παιδοψυχολόγο για πολλά χρόνια. Απέδωσε η συνήγορος την απερίσκεπτη συμπεριφορά, όπως τη χαρακτήρισε, του Κατηγορούμενου, στο γεγονός πως δεν υπήρχε η σωστή οικογένεια στο σπίτι για να μάθει να ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος. Δεν υπήρχε κανένας κοντά του για να τον ελέγξει, να τον συμβουλέψει ή να τον καθοδηγήσει. Επιρρίπτει δε, μεγάλη ευθύνη στον πατέρα αυτού. Επικαλούμενη τις προσωπικές, οικογενειακές του περιστάσεις και το Λευκό Ποινικό του Μητρώο, το γεγονός ότι βρίσκεται υποκράτηση από τις 26.06.2013 προτείνει την αναστολή οποιαδήποτε ποινής φυλάκισης ήθελε επιβληθεί στον πελάτη της. Τα αδικήματα που διέπραξαν οι Κατηγορούμενοι παρουσιάζουν όλα αυξητική τάση και ταλανίζουν την κοινωνία. Οι ληστείες ένοπλες και μη αλλά και οι διαρρήξεις και κλοπές κατάντησαν φαινόμενο καθημερινής ρουτίνας, με τον φιλήσυχο πολίτη αυτού του τόπου να αισθάνεται και να νοιώθει ανασφαλής και ανήσυχος τόσο για την περιουσία όσο και για την σωματική του ακεραιότητα. Ο τρόπος αντιμετώπισης των διαφόρων αδικημάτων όπως προδιαγράφονται από τη νομολογία, παρέχει ασφαλή καθοδήγηση για την επιλογή του είδους και του ύψους της ποινής που πρέπει να επιβάλλεται. Στην υπόθεση Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 13, επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, που παραδέχθηκε το αδίκημα του άρθρου 282, της ληστείας ποινή φυλάκισης 4 ετών. Ο Κατηγορούμενος απέσπασε με τη χρήση βίας που συνίστατο σε γροθιά, τσάντα με χρήματα συνολικού ύψους £4.782 αφού παραπλάνησε το διευθυντή υπεραγοράς που την κατείχε. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνετο με προηγούμενες καταδίκες και το Κακουργιοδικείο δέχθηκε ότι το αδίκημα αποτελούσε μια, εκτός χαρακτήρα, ενέργεια του Κατηγορούμενου. Επίσης, το Δικαστήριο έλαβε υπόψη και τη μικρή συνδρομή του στη διαλεύκανση του αδικήματος καθώς και τη γνήσια μεταμέλεια του. Στην υπόθεση Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ σελ. 50, οι Κατηγορούμενοι ηλικίας 19 και 23 ετών, παραδέχθηκαν ενοχή σε δύο κατηγορίες ληστείας, κατά παράβαση των άρθρων 255, 282, 283 και 20 του Ποινικού Κώδικα. Οι δύο Κατηγορούμενοι κουκουλοφόροι και οπλισμένοι με μαχαίρια, εισέβαλαν σε διαμέρισμα δύο αλλοδαπών γυναικών και υπό την απειλή βίας και αφού τις κτύπησαν, απέσπασαν το ποσό των £65. Τα γεγονότα της υπόθεσης κρίθηκαν ως εξαιρετικά σοβαρά. Στους Κατηγορούμενους επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως 8 ετών που επικυρώθηκε από το Εφετείο. Σημειώνεται ότι οι Κατηγορούμενοι είχαν λευκό ποινικό μητρώο και παραδέχθηκαν ενοχή στο Κακουργιοδικείο μετά από μερική ακρόαση. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ σελ. 411 επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο που ήταν ένας από τους δύο δράστες που με την απειλή όπλου απέσπασαν το ποσό των £4.582 από κατάστημα τραπέζης, ποινή φυλακίσεως 10 ετών. Ο Κατηγορούμενος βαρύνετο με μια προηγούμενη καταδίκη για ένοπλη ληστεία ήταν πατέρας ενός ανήλικου παιδιού και είχε ψυχολογικά προβλήματα. Η ποινή επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ποινή φυλάκισης 4 ετών επιβλήθηκε στο Κατηγορούμενο στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224. Ο συγκατηγορούμενος ηλικίας 21 χρονών, επιτέθηκε εναντίον γυναίκας, η ώρα 3:00 το πρωί, ενώ εκείνη βρισκόταν έξω από τον ανελκυστήρα πολυκατοικίας και της απέσπασε τη τσάντα, η οποία ανευρέθη αργότερα με το περιεχόμενο της άθικτο, πλην του ποσού των £12.00= που είχε αφαιρεθεί. Ο Κατηγορούμενος αντιμετώπιζε πολλά ψυχολογικά προβλήματα, μεγάλωσε σε προβληματικό περιβάλλον και πρώτη φορά βρέθηκε αντιμέτωπος με τόσο σοβαρή κατηγορία, αν και λήφθηκαν υπόψη άλλα τέσσερα αδικήματα. Στην απόφαση Παναγίδης ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 104, το Εφετείο επικροτεί την επιβολή αυστηρών ποινών σε αδικήματα όπως είναι οι διαρρήξεις και οι κλοπές και επισημαίνει τα πιο κάτω, που παραθέτουμε αυτούσια: «.. Οι κλοπές, διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη..» H ανησυχία του Εφετείου, μέσω της νομολογίας για αδικήματα τέτοιας φύσης είχε εκφραστεί διαχρονικά ώστε ακόμη και με παλαιότερες αποφάσεις Αντωνιάδης ν. Police

(1986)2 CLR 21, τα αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών χαρακτηρίστηκαν λόγω της συχνότητας τους ως «κοινωνική μάστιγα» γεγονός που επαυξάνει και επιτείνει τη σημασία του αποτρεπτικού χαρακτήρα της ποινής. Ένα άλλο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη είναι αυτό της αποτροπής, οι προεκτάσεις της οποίας εξετάστηκαν στην απόφαση Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 342 όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «. η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής έχει δύο παραμέτρους. Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή ή οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing» και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους.» Έχει τονιστεί επανειλημμένα η ευθύνη του Δικαστηρίου για επιβολή αποτρεπτικών ποινών ενόψει της σοβαρότητας των αδικημάτων της διάρρηξης και κλοπής καταστήματος αλλά και οικιών και της ανησυχητικής έξαρσης τους ιδιαίτερα όταν τα αδικήματα στρέφονται εναντίον αθώων τουριστών (βλ. Αριστοφάνης Παντελή Σάββα ν. Δημοκρατίας

(1998)2 ΑΑΔ). Τονίστηκε ακόμη ότι τα Δικαστήρια έχουν ευθύνη να επιβάλουν και να συμβάλουν μέσω των ποινών στην εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας του νομοταγούς πολίτη και να προστατέψουν με τρόπο αποτελεσματικό τα δικαιώματα του (βλ. Παναγιώτης Κωστ. ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 122). Υπάρχει σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου σχετικών με την επιβολή ποινής σε τέτοιας φύσεως αδικήματα όπως στη παρούσα υπόθεση. Ενδεικτικά να αναφέρουμε την υπόθεση Mustafa Mehmet Dirazo ν. Δημοκρατίας

(1992)2 ΑΑΔ όπου στον Κατηγορούμενο που παραδέχθηκε ενοχή σε έξι κατηγορίες για τη διάπραξη του αδικήματος της διάρρηξης κατοικίας και κλοπής επιβλήθηκαν ποινές 3 και 4 χρόνων. Ο Κατηγορούμενος ήταν λευκού ποινικού μητρώου, συνεργάστηκε με την αστυνομία για την εξιχνίαση των αδικημάτων και την ανεύρεση μέρους των κλοπιμαίων. Απεκόμισε περιουσία αξίας £3.695,00. Στην υπόθεση Βαρνάβα Ευγενίου Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 57 επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο ο οποίος παραδέχτηκε τέσσερις κατηγορίες διάρρηξης και κλοπής δωματίων ξενοδοχείου στη Λάρνακα και κατοικίας, ποινή φυλάκισης 5 χρόνων. Να σημειωθεί βέβαια ότι στην υπόθεση αυτή ο Κατηγορούμενος βαρύνετο με πέντε παρόμοιες καταδίκες και ζήτησε να ληφθούν υπόψη άλλες δέκα υποθέσεις. Εξίσου σοβαρό αδίκημα είναι αυτό της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης η τέλεση του οποίου στρέφεται κατά του προσώπου του συνανθρώπου με ανυπολόγιστες, κάποτε, συνέπειες. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τόκκαλου

(2001)2 ΑΑΔ 95, αναφέρθηκαν τα εξής, τα οποία αποτελούν τη συνισταμένη της νομολογίας: « Η χρήση βίας κατά του συνανθρώπου συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το άρθρο 7.1 του συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπεια του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης, είτε ως μέσο εκδίκησης, είτε ως μέσο τιμωρίας, δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωση της πρέπει να τιμωρείται με την αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς». Στην υπόθεση Mehmet Urgan v. Αστυνομίας Ποιν. Έφεση 159/11/ ημερ. 4/4/12), ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Α. Κραμβής, ανέφερε τα ακόλουθα: «Τα φαινόμενα βίας που συχνά παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό σε διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, μας προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία. Η βία στα γήπεδα, στους δρόμους, στην οικογένεια ακόμη και στα σχολεία είναι πλέον θέματα της καθημερινότητας. Προτού αυτά τα φαινόμενα προσλάβουν μεγαλύτερες διαστάσεις και με ολέθριες συνέπειες, κάποιοι πρέπει να προβληματιστούν ώστε εγκαίρως και με τα κατάλληλα μέτρα να αντιμετωπιστεί όσο μπορεί πιο αποτελεσματικά η κατάσταση. Τα δικαστήρια από τη δική τους πλευρά, οφείλουν να μεριμνούν ώστε οι υποθέσεις αυτού του είδους να εκδικάζονται χωρίς καθυστέρηση και να επιβάλλονται στους δράστες αποτρεπτικές ποινές, στέλνοντας έτσι μήνυμα μηδενικής ανοχής». Επανερχόμενοι στην κρινόμενη υπόθεση παρατηρούμε τα εξής: Τα αδικήματα που διέπραξαν οι Κατηγορούμενοι καλύπτουν μια σειρά αδικημάτων, τα οποία έλαβαν χώρα κατά την καλοκαιρινή περίοδο από το τέλος Απριλίου μέχρι τέλος Ιουνίου εναντίον τουριστών. Αθώων ανθρώπων που στις πλείστες των περιπτώσεων, κυκλοφορούσαν αμέριμνοι στους δρόμους της Πάφου, απολαμβάνοντας τις διακοπές τους. Οι οποίοι αντί της φιλοξενίας δέχθηκαν τις επιθέσεις, τον τραυματισμό, τη στέρηση της περιουσίας τους και τα προβλήματα, δυσχέρεια και αναστάτωση που ακολουθούν τέτοιου είδους αδικημάτων. Οι Κατηγορούμενοι δεν δίστασαν να κτυπήσουν με τα χέρια και πόδια τους κάποια από τα θύματα τους, αλλά τραυματίζοντας τα και άλλα σέρνοντας τα στο έδαφος. Σημειώνεται πως σε μια των περιπτώσεων ο παραπονούμενος υπέστη κάταγμα αριστερής περόνης και τοποθετήθηκε το πόδι του σε νάρθηκα. Από την εν λόγω συμπεριφορά τους προκύπτει ξεκάθαρα πως αδιαφορούσαν τελείως για τις συνέπειες των πράξεων τους προκειμένου να πετύχουν το στόχο τους, που δεν ήταν άλλος, από την αποκόμιση οικονομικού οφέλους. Σημειώνεται πως οι Κατηγορούμενοι απεκόμισαν συνολικά ο μεν 1ος ποσό και αξία κλοπιμαίων αντικειμένων ύψους €3,260=, ο δε 2ος ύψους €1,425=. Η εισήγηση του κ. Δημητρίου πως η ανάγκη που ώθησε τον πελάτη του ήταν για εξασφάλιση μέρους των μέσων για επιβίωση του δεν αποτελεί μετριαστικό παράγοντα δεδομένου πως οι οικονομικές και άλλες ανάγκες ενός Κατηγορούμενου δεν αποτελούν ελαφρυντικό παράγοντα (R v. Lacey

(1996)Cr. Rep. b 7). Σημειώνουμε επίσης, σε απάντηση της εισήγησης και πάλι του κ. Δημητρίου ότι δηλαδή οι ληστείες που διαπράχθηκαν δεν απέφεραν σημαντικό όφελος όπως μια ληστεία τράπεζας, - χωρίς να παραγνωρίζουμε τη διαφορά, -πως αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι λήστευαν ή έκλεβαν τσάντες, πορτοφόλια κ.λ.π, με ό,σα χρήματα αυτές περιείχαν. Δεν προέβαιναν δηλαδή σε επιλογή κλοπής μικρού μέρους αφήνοντας πίσω το υπόλοιπο. Η δραστηριότητα αυτή των Κατηγορουμένων κατέστη μάστιγα για τον τουρισμό της πόλης, γεγονός που σίγουρα δεν θα πέρασε απαρατήρητο στο εξωτερικό, δημιουργώντας αρνητικό κλίμα για το καλό όνομα της χώρας μας αλλά και οικονομικές επιπτώσεις αφού μπροστά στο φόβο της κλοπής θα υπήρχε πιθανός περιορισμός της άφιξης τουριστών στην Πάφο. Επιθέσεις εναντίον πολιτών που κυκλοφορούν μόνοι τη νύκτα τείνουν να υπονομεύσουν ένα από τα σημαντικότερα ατομικά δικαιώματα, εκείνο της ελεύθερης διακίνησης. Διάδοση εγκλημάτων αυτής της μορφής θα επηρέαζε άμεσα την ποιότητα της ζωής στον τόπο με τεράστιες δυσμενείς κοινωνικές συνέπειες. (Βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224). Σημειώνουμε επίσης, πως ο Κατηγορούμενος 2 όχι μόνο εισήλθε σε κατοικίες και έκλεψε αλλά χρησιμοποίησε απειλή προτείνοντας μαχαίρι εναντίον της ιδιοκτήτριας αυτού. Μπορούμε να αναλογιστούμε τις συνέπειες που μπορούν να επέλθουν αλλά και να αντιληφθούμε το φόβο και την αγωνία της γυναίκας εκείνης που βρισκόμενη στο άσυλο του σπιτιού της βρέθηκε αντιμέτωπη με τον οπλισμένο με μαχαίρι δράστη και τις απειλές του . Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι με τις δραστηριότητες και εγκληματικές τους ενέργειες οι Κατηγορούμενοι ρήμαξαν την πόλη της Πάφου. Είτε ληστεύοντας, είτε διαρρήγνοντας, είτε κλέβοντας από σπίτια ή έξω από καταστήματα ή από κλειδωμένα κιβώτια Πιστεύουμε ότι όσα γλαφυρά εκφράζονται στην απόφαση Tatal Faeg Mahmoud Abed v. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 128 αντικατοπτρίζουν πλήρως και εφαρμόζονται στην παρούσα περίπτωση. «Τα δικαστήρια μας, εκδηλώνοντας την έντονη αγωνία του κοινού, αντιμετωπίζουν, και δικαιολογημένα, με αυστηρότητα την παρανομία. Οι κάτοικοι της χώρας μας θυμούνται τους καιρούς που ένιωθαν και ζούσαν την ασφάλεια. Την άνεση π.χ. να αφήνουν ανοιχτές τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών τους, ξεκλείδωτα τα αυτοκίνητα τους, εκτεθειμένη την περιουσία τους και κυρίως να διακινούνται χωρίς να αισθάνονται οπιοδηποτε κίνδυνο από ελλοχεύοντες εγκληματίες. Η διαπίστωση της πραγματικής και άκρως ανησυχητικής κατάστασης που επικρατεί σήμερα στον τόπο μας είναι επαρκής λόγος για να δράσουν τα δικαστήρια προς την κατεύθυνση της πάταξης της παρανομίας. Μέχρις ότου οι ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και εγκληματολόγοι προσφέρουν τις μακροπρόθεσμες δικές τους υπηρεσίες στην καλυτέρευση της κοινωνίας, τα δικαστήρια δεν έχουν άλλη επιλογή, αντίθετα είναι καθήκον τους, να διασφαλίσουν τη νομιμότητα. Το έγκλημα έχει, δυστυχώς, προσλάβει νέα μορφή. Εν πολλοίς, εξελίχθηκε, σε επάγγελμα. Μισθοφόροι διαπράττουν εγκλήματα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις εγκληματίες αποσπούν με τη χρήση βίας ενίοτε σκληρής και άγριας περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν σε φιλήσυχους και ανυποψίαστους πολλές όπως στην περίπτωση που είναι ενώπιον μας. Η ποινή που επέβαλε στον εφεσείοντα το κακουργιοδικείο είναι αυστηρή. Επικροτούμε όμως και την αυστηρότητα και το ύψος της. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα γνωστά στοιχεία που αφορούν στις οικογενειακές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορούμενου αποτελούν μετριαστικούς παράγοντες όταν το έγκλημα και οι περιστάσεις που διεπράχθη δεν είναι του είδους που περιγράφουμε πιο πάνω. Σε εγκλήματα προσχεδιασμένα και όπου ο σκοπός είναι η παράνομη απόσπαση οικονομικού οφέλους χωρίς σεβασμό στην προσωπικότητα και ακεραιότητα των θυμάτων μόνο η παραδοχή και απολογία αποτελούν σοβαρό παράγοντα που λαμβάνεται ευνοϊκά υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Οι υπόλοιποι παράγοντες είναι πράγματι περιθωριακοί». Όπως ανωτέρω λέχθηκε, έχει υπογραμμιστεί από αμφοτέρους τους συνήγορους των Κατηγορουμένων η δύσκολη παιδική τους ηλικία και οι τραυματικές εμπειρίες που αυτή επέφερε. Τονίσθηκε στην υπόθεση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ σ.77, πως η δύσκολη παιδική ηλικία είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Όχι όμως απόλυτα ή επανειλημμένα. Σε εκείνη την υπόθεση ο Κατηγορούμενος, ηλικίας 19 ετών είχε δύσκολα παιδικά χρόνια, έχοντας χάσει τη μητέρα του μετά από μακροχρόνια ασθένεια, ενώ δεν έτυχε της κατάλληλης υποστήριξης από τον πατέρα του. Όπως τόνισε εκεί το εφετείο οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου λαμβάνονται υπόψη σαν ελαφρυντικό στοιχείο, όμως η δυστυχία που πλήττει έναν άνθρωπο στην παιδική του ηλικία, όπως επισημάνθηκε σε πολλές περιπτώσεις, δεν αποτελεί μόνιμη ασπίδα κατά της συνέχισης της παρανομίας με ατιμωρησία. Για τούτο στο βαθμό που μπορεί να επενεργήσει στην κρίση μας, ο παράγοντας αυτός λαμβάνεται υπόψη. Έχουμε υπόψη ότι κάθε υπόθεση κρίνεται με τα δικά της περιστατικά και συνθήκες και ότι ακόμα και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή, δεν ατονεί η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας ώστε να αρμόζει και στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του εγκλήματος. (Γενικός Εισαγγελέας ν. Αρέστη

(1996)2 ΑΑΔ 267). Δεν πρέπει να μας διαφεύγει όμως ότι ο κύριος σκοπός της ποινής είναι προστατευτικός. Τα Δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν τέτοιες ποινές ώστε να αποτρέπουν τους αδικοπραγούντες και άλλους από του να διαπράττουν παρόμοια αδικήματα και ταυτόχρονα, να δημιουργούν αίσθημα ασφάλειας σε όλους τους κατοίκους. Λαμβάνομε υπόψη υπέρ των Κατηγορουμένων το Λευκό Ποινικό τους Μητρώο, το νεαρό της ηλικίας τους, την άμεση παραδοχή τους και συνεργασία τους με την αστυνομία, την παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου και τις εν γένει προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες όπως αυτές έχουν εκτεθεί ενώπιον μας. Δεν παραγνωρίζουμε όμως την αρχή πως σε υποθέσεις όπου η ανάγκη για αποτροπή προκύπτει επιτακτικά και έντονα, οι εν λόγω μετριαστικοί παράγοντες ατονούν, χωρίς βέβαια να χάνουν τη σημασία τους και επενεργούν ως προς το εύρος και όχι το είδος της ποινής που θα επιβληθεί. Έχοντας υπόψη όλα όσα ανωτέρω εκτέθηκαν, τη σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων, τη χρήση βίας και την έκταση της βίας που ασκήθηκε, τα κτυπήματα που οι Παραπονούμενοι υπέστησαν και οι τραυματισμοί που επήλθαν, τις διαρρήξεις κατοικιών, τις κλοπές που πραγματοποιήθηκαν από αμφότερους τους Κατηγορούμενους, την εν γένει ποικιλόμορφη και ποικιλότροπη παράνομη δράση και δραστηριότητα τους, χωρίς να παραγνωρίζουμε τους ανωτέρω μετριαστικούς παράγοντες οι οποίοι αναφέρθηκαν κρίνουμε πως η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Ποινή η οποία διαμορφώνεται ανάλογα με τις περιστάσεις, τη συμπεριφορά των Κατηγορουμένων και τον βαθμό της βίας που ασκήθηκε. Είναι λυπηρό που νεαρά άτομα της ηλικίας των 21 και των 27 χρόνων θα βρεθούν στην φυλακή όμως η ανάγκη προστασίας της κοινωνίας, η ανάγκη για επιβολή ποινής αποτρεπτικής και συνάμα σωφρονιστικής, κυριαρχεί στη σκέψη και μας οδηγεί αφενός στην επιλογή της φυλάκισης, και αφετέρου στην επίδειξη επιείκειας, πάντοτε εντός των νομολογιακών πλαισίων. Με γνώμονα όλες τις πιο πάνω παραμέτρους και αφού λάβαμε υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες επιβάλλουμε τις πιο κάτω ποινές: Κατηγορίες που αφορούν αμφότερους τους Κατηγορούμενους: Κατηγορίες 1, 11 και 18 σε ένα έκαστο των Κατηγορούμενων ποινή φυλάκισης τριών χρόνων. Κατηγορία 2 σε ένα έκαστο τον Κατηγορουμένων ποινή φυλάκισης πέντε χρόνων. Κατηγορίες 12 και 19 σε ένα έκαστο των Κατηγορούμενων ποινή φυλάκισης έξι χρόνων. Στις κατηγορίες 20, 13 και 21 δεν επιβάλλουμε ποινή δεδομένου πως τα γεγονότα αυτών περιλαμβάνονται στα γεγονότα των ληστειών των κατηγοριών 12 και 19. Κατηγορούμενος 1: Κατηγορίες 16, 22, 38, 40 ποινή φυλάκισης τριών χρόνων. Κατηγορίες 15 και 43 ποινή φυλάκισης ενός χρόνου. Κατηγορίες 10, 14, 17 και 25 ποινή φυλάκισης πέντε χρόνων. Κατηγορία 23 ποινή φυλάκισης έξι χρόνων. Κατηγορίες 39 και 41 ποινή φυλάκισης δύο χρόνων. Στην κατηγορία 24 δεν επιβάλλουμε οποιαδήποτε ποινή δεδομένου πως τα γεγονότα αυτής περιλαμβάνονται στα γεγονότα της ληστείας της κατηγορίας 23. Κατηγορούμενος 2: Κατηγορία 4 ποινή φυλάκισης έξι χρόνων. Κατηγορίες 3, 58, 60, 62 και 64 ποινή φυλάκισης τέσσερα χρόνων. Κατηγορίες 59, 61 και 63 ποινή φυλάκισης δύο χρόνων. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και ο χρόνος κράτησης των Κατηγορουμένων να συνυπολογισθεί. Δεδομένου του ύψους της ποινής που επιβλήθηκε παρέλκει η εξέταση της εισήγησης για αναστολή της. Τα τεκμήρια υπ΄αριθμό 1 - 6 της λίστας τεκμηρίων να καταστραφούν. Τα τεκμήρια υπ΄αριθμό 7 και 8 να παραδοθούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. Σε περίπτωση που αυτοί δεν ανταποκριθεί στην κλίση για παραλαβή τους τότε αυτά να κατασχεθούν. (Υπ)............. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (Υπ)............. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. (Υπ)............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο