Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Σταύρος Βραχνού, Αρ. Υπόθεσης: 1270/2011, 15/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B85 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1270/2011 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. Σταύρος Βραχνού Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 15.10.13 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Παπαλαζάρου Για Κατηγορούμενο: κος Ν. Τσιαπαλής Κατηγορούμενος: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει 2 κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της κοινής επίθεσης και της ανησυχίας, κατά παράβαση των άρθρων 242 και 95 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων, ο κατηγορούμενος, στις 13.08.10 στο καφενείο με την ονομασία 'Γιώργος Μαλετζιής' που βρίσκεται στη Γιόλου της επαρχίας Πάφου, παράνομα επιτέθηκε εναντίον του Μενέλαου Στεφάνου και σε δημόσιο χώρο, δηλαδή στο πιο πάνω καφενείο, χωρίς εύλογη αιτία, προκάλεσε θόρυβο κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες, ήτοι τον αστυφύλακα 440 Χριστάκη Κωνσταντίνου (ΜΚ1) και τον παραπονούμενο, Μενέλαο Στεφάνου (ΜΚ2). Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον τoυ κατηγορουμένου σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ένορκη κατάθεση χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Παράλληλα, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατατέθηκαν 5 τεκμήρια. ΜΚ1 ήταν, όπως δηλώθηκε πιο πάνω, ο αστυφύλακας 440 Χριστάκης Κωνσταντίνου, ο οποίος στην κυρίως εξέταση του ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι στις 13.08.10 υπηρετούσε στον αστυνομικό σταθμό Στρουμπιού και σε σχέση με το περιστατικό προέβηκε σε κατάθεση που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο 1, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Στην εν λόγω κατάθεση του ο μάρτυρας αναφέρει ότι στις 28.09.10 και μεταξύ των ωρών 13:50 και 14:10 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, την οποία και κατάθεσε ως Τεκμήριο
- Ακολούθως, την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 14:15 και 14:20 ο μάρτυρας κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο, ο οποίος αρνήθηκε τις κατηγορίες. Το έντυπο κατηγορίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως η δική του εισήγηση, ως εξεταστής της παρούσας υπόθεσης, ήταν να μην προωθηθεί από μέρους της αστυνομίας. Επ' αυτού καταχώρησε το ημερολόγιο ενέργειας της αστυνομίας σαν Τεκμήριο 4, το οποίο στις 13.08.10 και ώρα 20:00 περιέχει ως καταχωρημένη ενέργεια το γεγονός ότι την ίδια ημέρα και ώρα 18:50 προσήλθε στο σταθμό ο παραπονούμενος και ανέφερε ότι λόγω του ότι χρησιμοποίησε τη διάτρηση του που διαθέτει στο χωράφι του ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε φραστικά στο καφενείο λέγοντας του "Αν δεν αντρέπουμουν ήταν να σε βάλω χαμέ να σε κάμω μαύρο." Ο κατηγορούμενος το είπε αυτό επειδή ο παραπονούμενος χρησιμοποίησε το νερό για το οποίο είχε πρόβλημα η κοινότητα της Γιόλου. Τότε ο παραπονούμενος είπε στον κατηγορούμενο να μην φωνάζει και στη συνέχεια ο πρώτος ήλθε και κατάγγειλε τον δεύτερο στον αστυνομικό σταθμό. Στο εν λόγω έγγραφο υπάρχουν ως καταχωρημένες ενέργειες στις 17.08.10 και ώρα 09:30, 17.08.10 και ώρα 09:45, 17.08.10 και ώρα 09:50, 17.08.10 και ώρα 09:55 και 17.08.10 και ώρα 10:00 τηλεφωνικές επικοινωνίες του εξεταστή της υπόθεσης με διάφορα πρόσωπα για να δώσουν κατάθεση στην αστυνομία σχετικά με το επίδικο περιστατικό, τα οποία όμως ανάφεραν ότι δεν ήθελαν να δηλώσουν οτιδήποτε. Στις 17.08.10 και ώρα 10:15 καταγράφεται η επισύναψη της κατάθεσης του παραπονούμενου ενώ την ίδια ημέρα και ώρα 11:00 καταχωρήθηκε η εισήγηση του εξεταστή της υπόθεσης προς τον υπεύθυνο αστυνομικού σταθμού Στρουμπιού μέσα από την οποία αφού σημειώνεται κατ' ισχυρισμό φραστική επίθεση από τον κατηγορούμενο προς τον παραπονούμενο με τη φράση "Η αδρωπιά σου εν πολλά λίη τζαι αν δεν αντρέπουμουν ήταν να σε σιήψω κάτω να σε κάμω μαύρο" γίνεται αναφορά στην ύπαρξη προφορικής συμφωνίας μεταξύ του κατηγορουμένου, ως κοινοτάρχη της Γιόλου και του παραπονούμενου ότι από τη διάτρηση που υπάρχει στο τεμάχιο του τελευταίου θα αρδεύονται τα δέντρα του που βρίσκονται εντός αυτού καθώς επίσης το νερό θα χρησιμοποιείται και από την κοινότητα Γιόλου. Επίσης στο έγγραφο αυτό καταγράφεται ότι ο κατηγορούμενος, ο οποίος είναι ο κοινοτάρχης της Γιόλου, αντέδρασε με τον τρόπο αυτό επειδή ο παραπονούμενος ξεκίνησε τη διάτρηση να ποτίσει τα δέντρα του τη στιγμή που η κοινότητα για δεκαπέντε ημέρες είχε πρόβλημα νερού. Στην γραπτή εισήγηση του ο εξεταστής της υπόθεσης σημειώνει ότι από τις εξετάσεις που έγιναν φαίνεται ότι η υπόθεση αυτή αφορά πολιτική αγωγή και ότι ο παραπονούμενος παραπέμφθηκε όπως προσφύγει σε μια τέτοια. Ολοκληρώνοντας την αντεξέταση του ο ΜΚ1 δήλωσε ότι από ότι ο παραπονούμενος του ανάφερε στο επεισόδιο ήταν παρόντα διάφορα πρόσωπα, τα ονόματα των οποίων αναφέρονται στο Τεκμήριο 4, όμως ουδείς από αυτά επιθυμούσε να προβεί σε κατάθεση ή να αναφέρει οτιδήποτε σχετικά με την υπόθεση αυτή. ΜΚ2 ήταν ο παραπονούμενος, Μενέλαος Στεφάνου, ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεση που έδωσε στις 15.08.10 ως μέρος της κυρίως εξέταση του, την οποία και κατάθεσε σαν Τεκμήριο
- Στην εν λόγω κατάθεση του αναφέρει ότι στις 13.08.10 και περί ώρα 18:15, ενώ βρισκόταν στη βεράντα του καφενείου με την ονομασία 'Γιώργος Μαλετζής' στη Γιόλου και συνομιλούσε με άλλους θαμώνες, άκουσε τον κατηγορούμενο να του φωνάζει και να έρχεται προς το μέρος του επειδή πότιζε το χωράφι του τη στιγμή που, όπως του είπε, η κοινότητα αντιμετώπιζε πρόβλημα νερού εδώ και 15 ημέρες. Ο παραπονούμενος, χωρίς να γνωρίζει ότι το χωριό είχε τέτοιο πρόβλημα, είχε ανοίξει το νερό ερχόμενος από τη Θελέτρα περί τις 17:30 της ίδιας ημέρας με σκοπό να ποτίσει τα δέντρα του για 1-1,5 ώρες και έπειτα να το κλείσει επειδή δεν το είχε πράξει εδώ και ένα μήνα. Αφού ο κατηγορούμενος τον πλησίασε του είπε: "Η αδρωπιά σου εν πολλά λίη τζαι αν δεν αντρέπουμουν ήταν να σε σιήψω κάτω να σε κάμω μαύρον." Τον είχε πλησιάσει τόσο κοντά που με το σώμα του τον έσπρωχνε ενώ παράλληλα σήκωσε το δεξί του χέρι με πρόθεση να τον κτυπήσει αλλά αμέσως επενέβησαν δύο παρευρισκόμενοι και τον σταμάτησαν. Συμπληρωματικά της κυρίως εξέτασης του ο παραπονούμενος ανάφερε ότι εκείνη την ημέρα ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε εντός του καφενείου, με βρισιές και με πρόθεση να τον κτυπήσει χωρίς κανένα λόγο. Επικαλούμενος τη συμφωνία που υπήρχε, ο παραπονούμενος ανάφερε ότι δόθηκε άδεια από τον υιό του στο κοινοτικό συμβούλιο της Γιόλου να γίνει διάτρηση στο τεμάχιο του με απώτερο σκοπό αυτό να αρδεύεται από τη γεώτρηση εκείνη. Αντεξεταζόμενος ο παραπονούμενος δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως η απόφαση που λήφθηκε ήταν να αρδεύεται το τεμάχιο του δωρεάν και παράλληλα να υδρεύεται και η κοινότητα Γιόλου, η οποία θα είχε προτεραιότητα. Στη συνέχεια, κατόπιν σχετικής ερώτησης, ο ΜΚ2 αρνήθηκε ότι η αστυνομία του εισηγήθηκε να ακολουθήσει πολιτική διαδικασία. Περαιτέρω, ο ΜΚ2 δήλωσε ότι το περιεχόμενο της κατάθεσης του ταυτίζεται με το περιεχόμενο της καταγγελίας που έκανε στον αστυνομικό σταθμό. Στην κυρίως εξέταση του ο κατηγορούμενος, αφού πρώτα αναγνώρισε την ανακριτική κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία και κατατέθηκε σαν Τεκμήριο 2, υιοθέτησε το περιεχόμενο της ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 2, στις 13.08.10 και περί ώρα 18:00 ο κατηγορούμενος έγινε δέκτης πολλών παραπόνων από κατοίκους της κοινότητας Γιόλου ότι δεν είχαν νερό στις οικίες τους. Έτσι ο κατηγορούμενος πήγε στο ντεπόζιτο του νερού για να ελέγξει το πρόβλημα και εκεί διαπίστωσε ότι δεν ερχόταν νερό από τη γεώτρηση προς το ντεπόζιτο. Αμέσως ο κατηγορούμενος μετέβηκε στη γεώτρηση για να ελέγξει κατά πόσο το νερό δεν ερχόταν λόγω προβλήματος της τουρμπίνας. Εκεί ο κατηγορούμενος διαπίστωσε ότι όλο το νερό διοχετευόταν για άρδευση των ελιών στο χωράφι του παραπονούμενου. Ο κατηγορούμενος τότε μερίμνησε να σταματήσει η άρδευση του περιβολιού του παραπονούμενου και το νερό να διοχετευτεί στις οικίες των κατοίκων της Γιόλου. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος πήγε στο καφενείο της Γιόλου και αφού βρήκε εκεί τυχαία τον παραπονούμενο του είπε: "Δεν ντρέπεσαι έχει 15 ημέρες που έχουμε πρόβλημα με το νερό στην κοινότητα και εσύ έκλεισες το νερό του χωριού για να ποτίσεις τις ελιές." Ο παραπονούμενος τότε του απάντησε "Οι ελιές μου έχουν περισσότερη αξία από τους κατοίκους της Γιόλου." Μετά ο παραπονούμενος αποχώρησε από το καφενείο ενώ ο κατηγορούμενος έμεινε εκεί. Ο κατηγορούμενος δεν έσπρωξε τον παραπονούμενο και ούτε είχε πρόθεση να τον κτυπήσει. Συμπληρωματικά ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι όταν πήγε στο καφενείο είδε τον παραπονούμενο και του είπε την προαναφερόμενη φράση σε χαμηλό τόνο και από απόσταση 3 μέτρων χωρίς να σηκώσει το δεξί του χέρι. Όπως ο ίδιος πιστεύει, επειδή εκείνη τη στιγμή υπήρχαν 20 θαμώνες ο παραπονούμενος ένιωσε προσβεβλημένος και γι' αυτό έφυγε και προέβηκε σε καταγγελία στην αστυνομία. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος, αφού αναφέρθηκε στο υπόβαθρο της συμφωνίας που έγινε μεταξύ του υιού του παραπονούμενου και του Έπαρχου Πάφου για τη γεώτρηση στο τεμάχιο του και διοχέτευση του νερού για ύδρευση της κοινότητας Γιόλου, δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, πως η εν λόγω κοινότητα πάντοτε αντιμετώπιζε πρόβλημα πόσιμου νερού επειδή τα νερά εκεί ήταν θειούχα και έτσι ακατάλληλα για ύδρευση. Την επίδικη περίοδο όμως το πρόβλημα νερού ήταν οξύτερο λόγω τόσο της θερμοκρασίας όσο και της επιστροφής των αποδήμων. Ο ίδιος ανάμενε από τον κατηγορούμενο να σεβαστεί την κοινότητα του σε σχέση με το πρόβλημα νερού που αντιμετώπιζε. Επανέλαβε ακόμη ότι τη συγκεκριμένη ημέρα δεν εκνευρίστηκε καθότι αν εκνευριζόταν θα τον αναζητούσε στην οικία του, δεν είχε πρόθεση να τσακωθεί μαζί του, ούτε του επιτέθηκε αλλά ούτε και του είπε αυτά που του είπε με άγριο τρόπο αλλά αντίθετα με καλό τρόπο ότι δεν έπρεπε να είχε ποτίσει το χωράφι του. Τελικές Αγορεύσεις: Κατά τις τελικές τους αγορεύσεις αμφότερες οι πλευρές παρέπεμψαν το Δικαστήριο στην ενώπιον του μαρτυρία για να υποστηρίξουν εκατέρωθεν ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε από μέρους της κάθε πλευράς είναι αξιόπιστη και επομένως η κατάληξη του Δικαστηρίου θα πρέπει να στηριχθεί σ' αυτή. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Η παρούσα υπόθεση είναι από αυτές που θα κριθεί με γνώμονα την αξιοπιστία των μαρτύρων καθότι μέσα από αυτή θα καθοριστεί το πλαίσιο των επίδικων γεγονότων. Στην προκειμένη περίπτωση είναι ουσιαστικά η εκδοχή του παραπονούμενου απέναντι στην εκδοχή του κατηγορουμένου και το Δικαστήριο καλείται να τις κρίνει αφού πρώτα αξιολογήσει την προσκομισθείσα μαρτυρία. Ο ΜΚ1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Έγινε δέκτης συγκεκριμένης καταγγελίας από τον παραπονούμενο, την οποία και κατέγραψε. Ο εν λόγω αστυφύλακας έλαβε γραπτή κατάθεση τόσο από τον παραπονούμενο όσο και από τον κατηγορούμενο ενώ προσπάθησε να εξασφαλίσει και άλλες καταθέσεις από άτομα που ήταν παρόντες την ώρα του επιδίκου περιστατικού, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Είναι στο πεδίο αυτό δράσης που περιορίστηκε η διερεύνηση της υπόθεσης από τον ΜΚ
- Είναι μέσα από αυτό το πλαίσιο που αφού στάθμισε όλα τα στοιχεία που είχε μπροστά του, εισηγήθηκε, ως εξεταστής της υπόθεσης αυτής, στον υπεύθυνο αστυνομικό σταθμό Στρουμπιού ότι η περίπτωση αυτή δεν πρέπει να προωθηθεί από μέρους της αστυνομίας καθότι θεωρεί ότι αφορά ενδεχόμενη πολιτική υπόθεση. Μελέτη του Τεκμηρίου 4, που είναι το ημερολόγιο ενέργειας της αστυνομίας και καταγράφει όλες τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε ο ΜΚ1 κατά τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης, αποκαλύπτει ότι στις 17.08.10 και ώρα 11:00 ο ΜΚ1 πρότεινε γραπτώς ότι η υπόθεση αυτή εμπίπτει στο πεδίο αγωγής και όχι ενδεχόμενης διάπραξης ποινικών αδικημάτων, κατόπιν διερεύνησης ισχυρισμού του παραπονούμενου ότι κατά τις 13.08.10 και περί ώρα 18:15 ενώ βρισκόταν στην βεράντα του καφενείου με την επωνυμία 'Γεώργιος Μαλιετζής' ο κατηγορούμενος του είπε φραστικά "Η αδρωπιά σου εν πολλά λίη τζαι αν δεν αντρέπουμουν ήταν να σε σιήψω κάτω να σε κάμω μαύρον." Τη θέση ότι η δική του άποψη του ήταν να μην προωθηθεί και κατ' επέκταση καταχωρηθεί η παρούσα ποινική υπόθεση επανέλαβε ο ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του. Ωστόσο υπάρχουν δεδομένα τα οποία θέτουν σε αμφιβολία την ορθόδοξη πορεία της διερεύνησης. Συγκεκριμένα, δεν στέκεται στη λογική το γεγονός ότι ο παραπονούμενος προσήλθε στον αστυνομικό σταθμό Στρουμπιού στις 13.08.10 και ώρα 18:50 και προέβηκε σε συγκεκριμένη καταγγελία, χωρίς να του ζητηθεί εκείνη τη στιγμή να δώσει γραπτή κατάθεση. Ούτε μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός γιατί να ληφθεί κατάθεση από τον κατηγορούμενο στις 28.09.10, δηλαδή πέραν του 1,5 μήνες μετά την υποβολή καταγγελίας με γνώμονα ότι η τελευταία ενέργεια του εξεταστή έγινε στις 17.08.10 και ώρα 10:
- Περιέργεια προκαλεί ακόμη το γεγονός ότι στο ημερολόγιο ενέργειας της αστυνομίας δεν καταγράφεται η λήψη γραπτής κατάθεσης από τον παραπονούμενο στις 15.08.10 και περί ώρα 19:45 (Τεκμήριο 5) αλλά μόνο ότι την πιο πάνω ημέρα και ώρα ο παραπονούμενος προσήλθε στον αστυνομικό σταθμό Στρουμπιού και απλά ανάφερε τα ονόματα 5 ατόμων που ήταν παρόντα στο επεισόδιο. Εκτός και αν υπάρχει κάτι άλλο που δεν έχει αναφερθεί, το Δικαστήριο βρίσκει ανεξήγητη αυτή την παράλειψη από μέρους του εξεταστή, πέραν του γεγονότος ότι με αυτό τον τρόπο δίδεται η εντύπωση ότι ο παραπονούμενος προσήλθε για δεύτερη φορά στον αστυνομικό σταθμό χωρίς πάλι να του ζητηθεί να δώσει γραπτή κατάθεση. Αυτό όμως που ξενίζει περισσότερο είναι με ποιο σκεπτικό ο ΜΚ1 κατέληξε στην πιο πάνω γραπτή εισήγηση του, τη στιγμή που δύο ημέρες νωρίτερα, ήτοι στις 15.08.10, ο ίδιος αστυφύλακας, δηλαδή ο εξεταστής της υπόθεσης, έλαβε γραπτή κατάθεση από τον παραπονούμενο μέσα από την οποία εκτός από την προαναφερόμενη φράση, καταγράφονται οι ισχυρισμοί ότι ο κατηγορούμενος είχε πλησιάσει τόσο κοντά τον παραπονούμενο που σχεδόν ακουμπούσε πάνω του, ότι με το σώμα του τον έσπρωχνε και ότι είχε ανυψώσει το δεξί του χέρι με πρόθεση να τον κτυπήσει αλλά αμέσως επενέβησαν δύο παρευρισκόμενα άτομα και τον σταμάτησαν. Η παραγνώριση αυτών των ισχυρισμών σε συνδυασμό με την απουσία οποιασδήποτε εξήγησης που να δικαιολογεί το σκεπτικό της γραπτής εισήγησης του ΜΚ1, πέραν του ότι αφήνει εκτεθειμένη την εν λόγω πρόταση, παράλληλα δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά. Εκτός βέβαια αν υπάρχει κάτι άλλο που δεν έχει αναφερθεί στο Δικαστήριο. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξε καταγγελία εναντίον του κατηγορουμένου. Τα πιο πάνω σε καμία περίπτωση αναιρούν το γεγονός ότι η καταγγελία που ο παραπονούμενος υπέβαλε στον αστυνομικό σταθμό Στρουμπιού στις 13.08.10 και περί ώρα 20:00 ήταν ότι, συνεπεία της χρήσης της διάτρησης που διαθέτει στο χωράφι του για δική του άρδευση, ο κατηγορούμενος του εκστόμισε τη φράση "Αν δεν αντρέπουμουν ήταν να σε βάλω χαμέ να σε κάμω μαύρον." Παράλληλα, παρά τις πιο πάνω αδυναμίες, ο ΜΚ1, ως εξεταστής της παρούσας υπόθεσης, ήταν μάρτυρας με συγκεκριμένο σκοπό, ο οποίος προέβηκε σε συγκεκριμένες ενέργειες αναφορικά με τη διερεύνηση της εν λόγω υπόθεσης, οι οποίες μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης παρέμειναν αναντίλεκτες και ως εκ τούτου αποδέχομαι. Η δε γραπτή κατάθεση του, ήτοι το Τεκμήριο 1, ήταν τυπικής φύσεως, το περιεχόμενο της οποίας αποδέχομαι ως ορθό και αληθές. Αποδέχομαι ακόμη την προφορική μαρτυρία του ως αληθή και αξιόπιστη. Δέχομαι ακόμη ότι είναι αυτός που συμπλήρωσε το ημερολόγιο ενέργειας της αστυνομίας (Τεκμήριο 4) με τον τρόπο που το έπραξε και ότι είναι αυτός που κατηγόρησε τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα που περιέχονται στο κατηγορητήριο. Μαζί με αυτά αποδέχομαι το Τεκμήριο 3 που είναι το γραπτό έντυπο κατηγορίας. Συνεπώς, η παραδοξότητα της διερεύνησης δεν επηρεάζει το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 4, το οποίο και δέχομαι ότι αντικατοπτρίζει την πορεία της διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης και τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε ο ΜΚ
- Ο παραπονούμενος ήταν ο βασικός και θα έλεγα ο μοναδικός μάρτυρας της εκδοχής της κατηγορούσας αρχής. Γενικά η εντύπωση που δημιούργησε στο Δικαστήριο δεν ήταν θετική για το λόγο ότι δεν παρουσίασε μια σταθερή και συνεπή εκδοχή των γεγονότων. Μάλιστα η προφορική του μαρτυρία παρουσιάζει αντιφάσεις με το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του. Κατ' αρχήν ενώ στις 13.08.10 προέβηκε προφορικά σε καταγγελία εναντίον του κατηγορουμένου για εκστόμιση της φράσης "Αν δεν αντρέπουμουν ήταν να σε βάλω χαμέ να σε κάμω μαύρον" στις 15.08.10 μέσα από γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία η καταγγελία του διαφοροποιήθηκε και δεν περιορίστηκε στην εκστόμιση της πιο πάνω φράσης. Πέραν του ότι γίνεται επίκληση ότι ο κατηγορούμενος τώρα εκστόμισε τη φράση "Η αδρωπιά σου εν πολλά λίη τζαι αν δεν αντρέπουμουν ήταν να σε σιήψω κάτω να σε κάμω μαύρον" η οποία προφανώς διαφέρει από τη φράση που επικαλέστηκε ότι του είπε ο κατηγορούμενος κατά την υποβολή της καταγγελίας του, ο παραπονούμενος ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος ήλθε προς το μέρος του, τον πλησίασε με το σώμα του σχεδόν να ακουμπά πάνω του, σήκωσε το δεξί του χέρι με πρόθεση να τον κτυπήσει αλλά δύο άτομα που ήταν παρευρισκόμενα αμέσως επενέβησαν και τον σταμάτησαν. Ταυτόχρονα ο παραπονούμενος ισχυρίστηκε ότι εκεί που ο κατηγορούμενος σήκωσε το χέρι του με σκοπό να τον κτυπήσει με το σώμα του τον έσπρωχνε. Αυτό όμως με τη σειρά του δημιουργεί μια αντίφαση μέσα από τα λεγόμενα της γραπτής κατάθεσης του παραπονούμενου. Ενώ από τη μία ο παραπονούμενος ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος σχεδόν ακουμπούσε πάνω του από την άλλη επικαλείται σπρώξιμο του από το σώμα του κατηγορουμένου. Επιπλέον, παρατηρώ ότι ενώ ο παραπονούμενος στις 13.08.10 καταγγέλλει στον αστυνομικό σταθμό Στρουμπιού ότι ο κατηγορούμενος του εκστόμισε τη φράση "Αν δεν αντρέπουμουν ήταν να σε βάλω χαμέ να σε κάμω μαύρον" στις 15.08.10, δηλαδή δύο ημέρες αργότερα που έδωσε γραπτή κατάθεση στην αστυνομία και αναφέρει τη δική του εκδοχή δεν περιορίζεται στη φράση που ο κατηγορούμενος κατ΄ισχυρισμό του είπε αλλά προσθέτει ότι ο κοινοτάρχης της Γιόλου τον πλησίασε και σχεδόν ακούμπησε πάνω του, ύψωσε το δεξί του χέρι με πρόθεση να τον κτυπήσει και με το σώμα του τον έσπρωχνε. Πρόκειται για σοβαρή διαφοροποίηση στην εκδοχή του παραπονούμενου, η οποία δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Αυτά που ο παραπονούμενος αναφέρει στην γραπτή κατάθεση του (Τεκμήριο 5) για το πως ο κατηγορούμενος συμπεριφέρθηκε την δεδομένη εκείνη στιγμή, συνεπεία της οποίας υπήρξε έρεισμα για καταγγελία, θα έπρεπε να ήταν επανάληψη σ' αυτά που ειπώθηκαν όταν έγινε αρχικά η καταγγελία στην αστυνομία στις 13.08.
- Με άλλα λόγια η αρχική καταγγελία διαφοροποιήθηκε εντελώς εκ των υστέρων και συγκεκριμένα κατά την λήψη της γραπτής κατάθεσης του παραπονούμενου. Η δε θέση του παραπονούμενου ότι αυτά που κατάγγειλε στην αστυνομία στις 13.08.10 περιέχονται στη γραπτή κατάθεση του δεν φαίνεται να επαληθεύεται από το ημερολόγιο ενέργειας της αστυνομίας (Τεκμήριο 4). Ούτε και επιβεβαιώθηκε από οποιαδήποτε άλλη θετική μαρτυρία. Δεν διαφεύγει ακόμη της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ο παραπονούμενος στην κυρίως εξέταση του αναφέρει ότι έχει παράπονο εναντίον του κατηγορουμένου επειδή ο τελευταίος, χωρίς κανένα λόγο, του επιτέθηκε εντός του καφενείου με βρισιές και με πρόθεση να τον κτυπήσει. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το στοιχείο της κατ' ισχυρισμό εξύβρισης του παραπονούμενου από τον κατηγορούμενο εμφανίζεται για πρώτη φορά στο στάδιο αυτό. Κανένας τέτοιος ισχυρισμός τέθηκε προηγουμένως από τον παραπονούμενο είτε στην καταγγελία του στην αστυνομία στις 13.08.10 είτε στη γραπτή κατάθεση του στις 15.08.
- Εδώ πρόκειται για άλλη μία σοβαρή διαφοροποίηση του περιεχομένου της εκδοχής του παραπονούμενου. Περαιτέρω, ενώ ο παραπονούμενος στην αντεξέταση του απέρριψε τη θέση της υπεράσπισης ότι η αστυνομία του εισηγήθηκε ότι θα πρέπει ο ίδιος να αποταθεί σε Δικαστήριο ακολουθώντας πολιτική διαδικασία, η θέση του αυτή διαψεύδεται από το αστυνομικό ημερολόγιο ενέργειας όπου στις 17.08.10 ο εξεταστής της υπόθεσης (ΜΚ1) σημείωσε ότι από τις εξετάσεις που έγιναν θεωρεί ότι η υπόθεση αυτή αφορά αγωγή και ότι ο παραπονούμενος παραπέμφθηκε όπως προσφύγει σε αγωγή, αν το επιθυμεί. Παράλληλα, μελετώντας και αξιολογώντας την μαρτυρία του παραπονούμενου παρατηρώ ότι ο παραπονούμενος αισθάνεται θιγμένος, πικραμένος και αδικημένος από τη διαχρονική στάση που ο κατηγορούμενος, ως εκπρόσωπος της κοινότητας Γιόλου υπό την ιδιότητα του κοινοτάρχη που είναι, επέδειξε στο θέμα ρύθμισης της διοχέτευσης του νερού που αντλείται από τη γεώτρηση που βρίσκεται στο τεμάχιο του παραπονούμενου. Ο παραπονούμενος πιστεύει ότι η κοινότητα Γιόλου δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα άρδευσης και με το πρόσχημα αυτό εμποδίζεται από του να αρδεύει το χωράφι του, ως η συμφωνία που έγινε στο παρελθόν με τον Έπαρχο Πάφου για να καταναλώνεται το νερό της γεώτρησης τόσο για σκοπούς άρδευσης του τεμαχίου του όσο και για ύδρευση της κοινότητας της Γιόλου. Ο παραπονούμενος νιώθει έντονα ότι αδικείται αφού κατά την γνώμη του δεν είναι σε θέση να ποτίζει το χωράφι του όποτε θα ήθελε αφού ο κατηγορούμενος κατ' ισχυρισμό προφασίζεται πρόβλημα ύδρευσης της κοινότητας του, τη στιγμή που, με βάση ισχυρισμό του παραπονούμενου, καταναλώνεται με ευθύνη του κατηγορουμένου πόσιμο νερό για την άρδευση λουλουδιών σε στρέμμα χαλίτικης γης στη λωρίδα διαφυγής έξω από το χωριό Γιόλου καθώς επίσης ποσότητα από το ίδιο πόσιμο νερό καταναλώνεται για σκοπούς άρδευσης καλλωπιστικών φυτών και οπορωφόρων δέντρων που, σύμφωνα με τον παραπονούμενο, ανήκουν στον κατηγορούμενο και βρίσκονται στην αυλή της οικίας του. Επί του ζητήματος αυτού ήταν εμφανής η έντονη ενόχληση που ο παραπονούμενος είχε και η αδικία που αισθανόταν. Επομένως, όλα τα πιο πάνω δημιουργούν την ισχυρή εντύπωση ότι η πέτρα του σκανδάλου για να οδηγηθεί η παρούσα υπόθεση στο Δικαστήριο είναι οι χρονολογούμενες κακές προσωπικές σχέσεις του παραπονούμενου με τον κατηγορούμενο καθώς και οι προστριβές και φιλονικίες που είχαν και έχουν αναφορικά με το πρόβλημα που υπήρχε και υπάρχει σε σχέση με το θέμα της κατανάλωσης νερού από την γεώτρηση. Με βάση όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, καταλήγω ότι δημιουργούνται αρκετές αμφιβολίες αναφορικά με την αξιοπιστία του παραπονούμενου και έτσι αδυνατώ να αποδεχθώ και στηριχθώ στη μαρτυρία του. Αυτό συμπαρασύρει και τη γραπτή κατάθεση του που είναι το Τεκμήριο 5, την οποία ούτε αυτή αποδέχομαι. Ο κατηγορούμενος με τη σειρά του δεν δημιούργησε ούτε αυτός καλή εντύπωση προς το Δικαστήριο και γενικά δεν έπεισε για την αλήθεια των όσο έλεγε στα κρίσιμα ζητήματα της υπόθεσης. Μέσα από τη μαρτυρία του υπέπεσε σε ουσιώδεις ολισθήματα πράγμα που την καθιστούν τρωτή σε πειστικότητα. Συγκεκριμένα, ενώ τόσο μέσα από τη γραπτή κατάθεση του όσο και στην κυρίως εξέταση του προσπάθησε να παρουσιάσει την εικόνα ότι δεν υπάρχει περιστατικό προς συζήτηση αφού απλά ο ίδιος είπε μία φράση σε χαμηλούς τόνους και με καλό τρόπο και εισέπραξε μία απάντηση, στην αντεξέταση του παρουσίασε με δεικτικό τρόπο το διαχρονικό πρόβλημα που υπήρχε στη συμφωνία κατανάλωσης πόσιμου νερού από τη γεώτρηση. Κατά τον κατηγορούμενο το πρόβλημα εστιαζόταν στις συνέπειες που προκαλούσε η μη διοχέτευση πόσιμου νερού στην κοινότητα Γιόλου λόγω κατανάλωσης του νερού από τον παραπονούμενο για άρδευση του χωραφιού του καθώς επίσης στην άρνηση του τελευταίου για τοποθέτηση υδρομετρητή στην παροχή αλλά και άρνησης πληρωμής της αξίας που του αναλογούσε και του αναλογεί στην κατανάλωση ρεύματος στα πλαίσια λειτουργίας της τουρμπίνας για άντληση και διοχέτευση του νερού με σκοπό την άρδευση του τεμαχίου του. Μέσα από την μαρτυρία του που προέκυψε μέσα από την αντεξέταση του, σε κάποια σημεία της οποίας υπήρξε έντονος και απόλυτος, φανερώθηκαν με καθαρό τρόπο οι διαχρονικές προστριβές και φιλονικίες που αυτός είχε, ως εκπρόσωπος της κοινότητας Γιόλου τα τελευταία 20 έτη, με τον παραπονούμενο στο θέμα της κατανάλωσης νερού από τη διάτρηση. Αυτά φανερώνουν την ανεπιτυχή προσπάθεια του κατηγορουμένου να υποβαθμίσει το τι πραγματικά συνέβηκε στις 13.08.10 στο καφενείο της Γιόλου. Επίσης, ο κατηγορούμενος στην γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήριο 2) αναφέρει ότι την επίδικη ημερομηνία είπε στον παραπονούμενο σε χαμηλούς τόνους και με καλό τρόπο τη φράση "Δεν ντρέπεσαι έχει 15 ημέρες που έχουμε πρόβλημα με το νερό στην κοινότητα και εσύ έκλεισες το νερό του χωριού για να ποτίσεις τις ελιές." Ωστόσο εξ' αντικειμένου ιδωμένη στο σύνολο της η φράση αυτή ενέχει το στοιχείο της έντονης αντίδρασης, του εκνευρισμού και της μη ευγένειας και όχι της συνήθους καθημερινής ομιλίας που χαρακτηρίζεται από χαμηλούς και ήρεμους τόνους. Πόσο μάλλον όταν της συνάντησης του παραπονούμενου με τον κατηγορούμενο στο καφενείο της Γιόλου όπου σύμφωνα με τον κατηγορούμενο εκστόμισε την πιο πάνω φράση, προηγήθηκε η διαπίστωση από τον τελευταίο οξύ προβλήματος ύδρευσης της κοινότητας Γιόλου ένεκα εκείνης της δεδομένης στιγμής κατανάλωσης νερού από τον παραπονούμενο που κατέστη οξύτερο λόγω της υψηλής θερμοκρασίας που υπήρχε αλλά και της επιστροφής των αποδήμων στην εν λόγω κοινότητα για τις καλοκαιρινές διακοπές, γεγονός που οδήγησε τον κατηγορούμενο, όπως ο ίδιος δήλωσε στην γραπτή κατάθεση του αλλά και στην κυρίως εξέταση του, στο να γίνει αποδέχτης πολλών παραπόνων από κατοίκους της κοινότητας Γιόλου. Ιδιαίτερα όταν ο ίδιος στην αντεξέταση του εξέφρασε την απαίτηση ότι ο παραπονούμενος θα έπρεπε τη συγκεκριμένη ημέρα του επιδίκου περιστατικού να είχε σεβαστεί την κοινότητα του. Επιπρόσθετα, ο κατηγορούμενος αναφέρει στην γραπτή κατάθεση του ότι εις απάντηση της φράσης του ο παραπονούμενος του είπε τα εξής: "Οι ελιές μου έχουν περισσότερη αξία από τους κατοίκους της Γιόλου." Με όλο το σεβασμό προς τον κατηγορούμενο, το Δικαστήριο δεν θεωρεί λογικό ο παραπονούμενος να αντέδρασε με αυτόν τον προκλητικό και υποτιμητικό για τους κατοίκους της Γιόλου φραστικό τρόπο καθότι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο η συμπεριφορά αυτή του παραπονούμενου θα προσέκρουε σίγουρα στην άμεση αντίδραση των θαμώνων του καφενείου, οι οποίοι προφανώς ήταν κάτοικοι της εν λόγω κοινότητας και πρώτα αυτοί θα ένιωθαν προσβεβλημένοι. Δεν υπάρχει όμως ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια μαρτυρία που θα επαλήθευε έτσι τον ισχυρισμό αυτό του κατηγορουμένου. Στη βάση αυτών, δεν ικανοποιούμαι ότι ο κατηγορούμενος είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και επομένως η μαρτυρία του δεν μπορεί να κριθεί αξιόπιστη. Αυτό συμπαρασύρει και τη γραπτή κατάθεση του που είναι το Τεκμήριο 2, την οποία ούτε αυτή αποδέχομαι. Σύμφωνα με την πιο πάνω αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας που προσάχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και έχοντας απορρίψει τη μαρτυρία τόσο του παραπονούμενου όσο και του κατηγορούμενου, που ήταν ουσιαστικά οι μάρτυρες που κατέθεσαν για τα επίδικα γεγονότα της υπόθεσης αυτής, αδυνατώ να καταλήξω σε οποιαδήποτε ευρήματα αναφορικά με το επεισόδιο. Το Δικαστήριο αισθάνθηκε, μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία αλλά και από την όλη συμπεριφορά των μαρτύρων στο εδώλιο καθώς και με τον τρόπο που αυτοί κατέθεσαν ενώπιον του, ότι τόσο ο παραπονούμενος όσο και ο κατηγορούμενος γνώριζαν περισσότερα από όσα ανάφεραν αναφορικά με την υπόθεση αυτή. Παράλληλα, το Δικαστήριο αποκόμισε την εντύπωση ότι και οι δύο πλευρές δεν αποκάλυψαν την αλήθεια στο Δικαστήριο για να εξυπηρετήσουν και βοηθήσουν τη δική τους θέση και εκδοχή. Εφόσον η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος απόδειξης της υπόθεσης της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, καταλήγω ότι αυτή απέτυχε να το πράξει. Το κενό που παρατηρείται στα γεγονότα δεν μπορεί να συμπληρωθεί μέσω εικασιών και υποθέσεων όσο εύλογες και αν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Στις υποθέσεις Τούμπας ν. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R.110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος ν. Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 υποδείχθηκε πως εάν στο τέλος της εκδίκασης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας που αντιμετωπίζει. Στην προκειμένη περίπτωση το Δικαστήριο διατηρεί τέτοιες αμφιβολίες αναφορικά με την αξιοπιστία του παραπονούμενου έτσι ώστε να αδυνατεί να προβεί σε τελικά ευρήματα με ασφάλεια και βεβαιότητα για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Έξοδα €135 να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/Criminal/Final Judgment Αναφορά: Ποινικό/Κοινή Επίθεση και Ανησυχία/Άρθρα 242 και 95 Κεφ.154/Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο