← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Χαράλαμπος Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 5324/2010, 24/10/2013

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Χαράλαμπος Χαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 5324/2010, 24/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B92 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5324/2010 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. Χαράλαμπος Χαραλάμπους Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 24.10.13 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Σ. Παπαλαζάρου (κ. Σ. Συμεού για ν' ακούσει απόφαση). Για Κατηγορούμενο: κος Η. Κονναρής Κατηγορούμενος: παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 22.10.09 και 23.10.09 έκλεψε στη βιοτεχνική περιοχή Πάφου 4 ελαστικά μάρκας Cooper Discoverer STT και 4 ριμς από το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής EAK 745 συνολικής αξίας €1.180,00, περιουσία του Νικόλα Αναστασίου από τα Κούκλια. Εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής ακούστηκε μαρτυρία από 9 μάρτυρες, ήτοι από τον πωλητή ελαστικών Πάμπο Χαραλάμπους (ΜΚ1), τον αστυφύλακα 2495 Ανδρόνικος Τσαππή (ΜΚ2), τον αστυφύλακα 1525 Γιαννάκη Μανούρη (ΜΚ3), τον μηχανικό αυτοκινήτων Σάββα Σαγιά (ΜΚ4), τον παραπονούμενο Νικόλα Αναστασίου (ΜΚ5), τον πωλητή ελαστικών Πανίκκο Ζερβή (ΜΚ6), τον αστυφύλακα 1830 Νεόφυτο Παπαριστοδήμου (ΜΚ7), τον λοχία 50 Ιωάννη Αγαθοκλέους (ΜΚ8) και τον Ιάκωβο Γεωργίου (ΜΚ9). Παράλληλα κατατέθηκαν 23 τεκμήρια και ένα τεκμήριο 'Α' προς αναγνώριση. Περαιτέρω, κατά την παρουσίαση της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής δηλώθηκαν εκ συμφώνου από τα μέρη τ' ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: (α) Οι 3 έγχρωμες φωτογραφίες που αποτελούν τα Τεκμήρια 2Α, 2Β και 2Γ λήφθηκαν στις 31.10.09 από τον αστυφύλακα 1825 Α. Χριστοφίδη του Τμήματος Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων Πάφου (στο εξής το 'Τ.Α.Ε.'). (β) Οι 3 έγχρωμες φωτογραφίες που αποτελούν τα Τεκμήρια 3Α, 3Β και 3Γ λήφθηκαν από τον αστυφύλακα 2588 Ανδρέα Παπακλεοβούλου. Επίσης, κατατέθηκαν από κοινού τα πιο κάτω έγγραφα, το περιεχόμενο των οποίων τα μέρη αποδέχονται ως αληθές: 1) Τεκμήριο 6 - Κατάθεση αστυφύλακα 1825 Α. Χριστοφίδη 2) Τεκμήριο 7 - Κατάθεση αστυφύλακα 3892 Αχιλλέα Νικόλα, ο οποίος κατηγόρησε τον κατηγορούμενο που απάντησε 'Δεν παραδέχομαι'. 3) Τεκμήριο 9 - Κατάθεση αστυφύλακα 1031 Μ. Τρύφωνος, ο οποίος έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. 4) Τεκμήριο 11 - Κατάθεση αστυφύλακα 2588 Ανδρέα Παπακλεοβούλου. 5) Τεκμήριο 12 - Κατάθεση Κώστα Αντωνίου ημερομηνίας 19.01.10, ιδιοκτήτη καταστήματος πώλησης και επιδιόρθωσης ελαστικών, ο οποίος στις 31.10.09 και στην παρουσία του κατηγορούμενου, κατόπιν οδηγιών της αστυνομίας, αφαίρεσε 4 ελαστικά και ριμς από το όχημα με αριθμούς εγγραφής YT 961 μάρκας Nissan Patrol. 6) Τεκμήριο 21 - Κατάθεση αστυφύλακα 2639 Ζήνωνα Ζήνωνος. Από κοινού κατατέθηκαν ακόμη το έντυπο καταγγελίας του κατηγορουμένου ως Τεκμήριο 8 και η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου ημερομηνίας 30.10.09 ως Τεκμήριο 10, χωρίς όμως το περιεχόμενο τους να είναι κοινά παραδεκτό. Η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής, όπως προκύπτει από την μαρτυρία των προαναφερθέντων μαρτύρων, συνοψίζεται ως εξής: Πρώτος μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο πωλητής ελαστικών Πάμπος Χαραλάμπους (ΜΚ1). Στην γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία και κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως Τεκμήριο 1 αναφέρει ότι περί τα τέλη του 2006 ήλθε κάποιος πελάτης του με το όνομα Ιάκωβος, που 6 μήνες νωρίτερα του είχε τοποθετήσει καινούργια ελαστικά μάρκας BF Goodrich μαζί με ριμς χρώματος νίκελ με μικρές στρογγυλές τρύπες και απομίμηση Niki Tomson, λέγοντας του να αφαιρέσει τα εν λόγω ελαστικά και ριμς από το όχημα του που ήταν τύπου Pajero χρώματος κόκκινου και να τα τοποθετήσει στο όχημα του κατηγορουμένου με τον οποίο επισκέφτηκε το υποστατικό του και στη θέση τους να τοποθετήσει τα ελαστικά και ριμς από το όχημα του κατηγορουμένου. Στις 30.10.09 ο εν λόγω μάρτυρας είδε στην αυλή αστυνομικού σταθμού ένα όχημα μάρκας Nissan Patrol με αριθμούς εγγραφής YT 901 το οποίο είχε ελαστικά που δεν ήταν αυτά που είχε τοποθετήσει στο όχημα του Ιάκωβου, πράγμα που επιβεβαίωσε όταν στη δια ζώσης μαρτυρία του υποδείχτηκαν τα Τεκμήρια 2Α μέχρι 2Γ που είναι τρεις έγχρωμες φωτογραφίες. Ωστόσο ο μάρτυρας αυτός είπε ότι τα ριμς που απεικονίζονται στις τρεις έγχρωμες φωτογραφίες που κατατέθηκαν στην παρούσα διαδικασία ως Τεκμήρια 3Α μέχρι 3Γ ομοιάζουν με αυτά που πώλησε και τοποθέτησε τότε στο όχημα του Ιάκωβου. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 είπε ότι υπάρχουν αρκετά καταστήματα που πωλούν ριμς παρόμοια με αυτά που πώλησε στον Ιάκωβο και μεταγενέστερα αφαίρεσε και τοποθέτησε στο όχημα του κατηγορουμένου. Αναφορικά με τα ελαστικά ο μάρτυρας δήλωσε, κατόπιν σχετικής ερώτησης, ότι είναι λογικό μετά από 3,5 χρόνια κάποιος να προβαίνει σε αντικατάσταση των ελαστικών του οχήματος του. ΜΚ2 ήταν ο αστυφύλακας 2495 Ανδρόνικος Τσαππή, ο οποίος εργάζεται στο Τ.Α.Ε. Πάφου. Στην γραπτή κατάθεση του που κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως Τεκμήριο 4 αναφέρει ότι στις 23.10.09 τηλεφώνησε στο τμήμα ο Σάββας Σαγιάς, ιδιοκτήτης συνεργείου επιδιόρθωσης αυτοκινήτων στη βιομηχανική περιοχή Πάφου, ο οποίος κατάγγειλε ότι μεταξύ των ωρών 18:00 και 07:30 των ημερομηνιών 22-23.10.09 κλάπηκαν από το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΑΚ 745 μάρκας Mitsubishin Pajero ιδιοκτησίας του Νικόλα Αναστασίου που βρισκόταν σε ανοιχτό χώρο μπροστά από το πιο πάνω γκαράζ του, τους 4 τροχούς του μάρκας Cooper Discoverer Stt και τα ριμς του. Αμέσως μετέβηκε στο μέρος και προέβηκε σε επιτόπιες εξετάσεις. Στην προφορική μαρτυρία του ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι τα ελαστικά και τα ριμς έχουν παραδοθεί στον Αναστασίου που είναι ο παραπονούμενος στην υπόθεση αυτή επειδή ο τελευταίος τα αναγνώρισε ως τα αντικείμενα που κλάπηκαν από το όχημα του. Αφού του υποδείχτηκαν τα Τεκμήρια 2Α-2Γ, ο ΜΚ2 ανάφερε ότι επρόκειτο για το όχημα στο οποίο βρέθηκαν τα 4 ελαστικά και ριμς που ο παραπονούμενος τα αναγνώρισε ως αυτά που του κλάπηκαν. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 δήλωσε ότι τα εν λόγω ελαστικά και ριμς παραδόθηκαν στον παραπονούμενο στις 03.11.09 μετά από οδηγίες ανώτερου του. Σύμφωνα με τον μάρτυρα αυτό, εκτός από το ότι τα επίδικα ελαστικά αναγνωρίστηκαν από τον παραπονούμενο ως τα δικά του, διερευνήθηκαν οι ισχυρισμοί που ο κατηγορούμενος πρόβαλε και διαπιστώθηκε ότι δεν ήταν βάσιμοι. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος σημείωσε ότι τα επίδικα ελαστικά και ριμς τοποθετήθηκαν από συγκεκριμένο κατάστημα πώλησης ελαστικών, πλην όμως όταν ρωτήθηκε ο ιδιοκτήτης του αρνήθηκε ότι έπραξε κάτι τέτοιο και ότι ουδέποτε ο κατηγορούμενος ήταν πελάτης του. Ακολούθως, ο μάρτυρας είπε ότι στα ριμς του παραπονούμενου υπήρχε σημάδι που είχε θέσει και όταν τα είδε τα αναγνώρισε ως δικά του, όμως δήλωσε αδύνατος να υποδείξει αυτό το σημάδι μέσα από τα Τεκμήρια 2Α-2Γ και 3Α-3Γ επειδή δεν είναι ευδιάκριτο το σημείο όπου βρίσκεται το σημάδι. ΜΚ3 ήταν ο αστυφύλακας 1525 Γιαννάκης Μανούρης, ο οποίος απλά υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του ημερομηνίας 26.11.09 που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 13 και αναφέρεται στη σύλληψη του κατηγορουμένου. ΜΚ4 ήταν ο Σάββας Σαγιάς, μηχανικός αυτοκινήτων, ο οποίος υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέταση του την γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία ημερομηνίας 23.10.09 που κατατέθηκε ως Τεκμήριο

  1. Σύμφωνα με την κατάθεση του, στις 22.10.09 ο Αναστασίου έφερε στο γκαράζ που διατηρεί στη βιοτεχνική περιοχή Πάφου το αυτοκίνητο του μάρκας Mitsubishi Pajero με αριθμούς εγγραφής EAK 745 επειδή παρουσίασε μηχανικό πρόβλημα. Κατόπιν ελέγχου που έκανε στις 18:00 της ίδια ημέρας όταν ασφάλισε το γκαράζ του το εν λόγω όχημα που βρισκόταν σταθμευμένο σε ανοιχτό χώρο απέναντι από το συνεργείο του δεν υπήρχε πρόβλημα. Την επόμενη ημέρα και περί ώρα 07:30 που πήγε στην εργασία του πρόσεξε ότι από το όχημα του παραπονούμενου είχαν κλαπεί τα 4 ελαστικά του. Ακολούθως, στην προφορική μαρτυρία του ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι τα ελαστικά μαζί με τα ριμς που απεικονίζονται στα Τεκμήρια 2Α-2Γ και 3Α-3Γ είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που είχε το όχημα του παραπονούμενου όταν το έφερε στο γκαράζ του για επιδιόρθωση. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ4 δήλωσε ότι δεν έχει ξαναδεί ριμς παρόμοια με αυτά που παρατήρησε στο όχημα του παραπονούμενου να κυκλοφορούν στην αγορά. Αφού του υποδείχτηκαν εκ νέου τα Τεκμήρια 2Α-2Γ, ο ίδιος είπε ότι τα ελαστικά και τα ριμς ομοιάζουν με αυτά που ο παραπονούμενος είχε στο όχημα του την ημέρα που του το έφερε στο συνεργείο του για επιδιόρθωση. Ειδικότερα είπε ότι τα ελαστικά ομοιάζουν από το πέλμα τους. ΜΚ5 ήταν ο παραπονούμενος της υπόθεσης, Νικόλας Αναστασίου, μηχανοδηγός στο επάγγελμα και ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΕΑΚ 745, ο οποίος έδωσε στην αστυνομία 4 γραπτές καταθέσεις στην αστυνομία ημερομηνίας 23.10.09, 29.10.09, 03.11.09 και 01.02.10 που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 14, 15, 16 και
  2. Στο Τεκμήριο 14 αναφέρει ότι στις 22.10.09 πήρε το όχημα του για επιδιόρθωση στο γκαράζ του ΜΚ4 και στις 23.10.09 αφού ειδοποιήθηκε από την αστυνομία και μετέβηκε επί τόπου διαπίστωσε ότι κλάπηκαν και τα 4 ελαστικά μάρκας Cooper Discoverer STT από το όχημα του αξίας €750,00 καθώς επίσης τα ριμς χρώματος μαύρου με νίκελ αξίας €480,
  3. Μέσα από το Τεκμήριο 15 ο εν λόγω μάρτυρας αναφέρει ότι ενώ στις 29.10.09 κατευθυνόταν στην οικία του χρησιμοποιώντας αγροτικό χωμάτινο δρόμο μέλη της υπηρεσίας θύρας τον σταμάτησαν για έλεγχο. Εκεί επίσης βρισκόταν σταθμευμένο ένα αυτοκίνητο μάρκας Nissan Patrol μακράς βάσεως. Αμέσως το μάτι του μάρτυρα έπεσε στα ριμς του πιο πάνω οχήματος γιατί ήταν ακριβώς τα ίδια με τα δικά του που είχαν κλαπεί. Οδηγός του εν λόγω οχήματος, που αργότερα στην αυλή αστυνομικού σταθμού πρόσεξε ότι είχε αριθμούς εγγραφής YT 961, ήταν ο κατηγορούμενος και όταν τον ρώτησε από πού βρήκε τα συγκεκριμένα ελαστικά αυτός του απάντησε ότι τα αγόρασε πριν από 3 χρόνια. Ο ίδιος όμως γνωρίζει ότι τα συγκεκριμένα ελαστικά κυκλοφόρησαν στην αγορά πριν από 1,5 περίπου έτος. Ελέγχοντας εκείνη την νύκτα τα ελαστικά και τα ριμς ου οχήματος του κατηγορούμενου διαπίστωσε ότι στο ριμς του μπροστινού αριστερού τροχού υπήρχε ένα σημάδι πάνω στο μαύρο πτερύγιο του ριμς και μόλις το είδε κατάλαβε ότι ήταν αυτό που έκανε με μια βελόνα για να διακρίνει τα μπροστινά με τα πισινά ελαστικά. Επίσης, η μάρκα των ελαστικών Cooper Discoverer STT είναι η ίδια με τη δική του και είναι γραμμένη με σκούρο πράσινο χρώμα όπως ακριβώς και το δικό του ελαστικό. Στο Τεκμήριο 16 ο εν λόγω μάρτυρας επιβεβαιώνει ότι τα ελαστικά που παρέλαβε από την αστυνομία του ανήκουν και ότι εντόπισε το σημάδι στο ριμς που είχε αναφέρει πριν τα αναγνωρίσει. Στο Τεκμήριο 17 ο ΜΚ5 επιβεβαιώνει ότι στις 03.11.09 παρέλαβε από τον αστυφύλακα 1830 Ν. Παπαριστοδήμου του Τ.Α.Ε. Πάφου 4 ελαστικά μαζί με τα ριμς τους μάρκας Cooper Discoverer STT και είναι αυτά που κλάπηκαν από το όχημα του όταν αυτό βρισκόταν για επιδιόρθωση στο γκαράζ του ΜΚ
  4. Στην προφορική μαρτυρία του ο μάρτυρας αναγνώρισε από τα Τεκμήρια 2Α-2Γ τα ελαστικά ως αυτά που ήταν πάνω στο όχημα του κατηγορουμένου και ταυτόχρονα αυτά που παρέλαβε από την αστυνομία μετά που έκανε σχετική επιστολή ημερομηνίας 02.11.09 στον αστυνομικό διευθυντή Πάφου, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 'Α' προς αναγνώριση. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ5 δήλωσε ότι η βελόνα δημιούργησε σημάδι πάνω στο μαύρο πτερύγιο του ριμς που νομίζει ότι ήταν στον μπροστινό αριστερό τροχό. Ο μάρτυρας δεν μπορούσε να υποδείξει οποιοδήποτε σημάδι μέσα από τις έγχρωμες φωτογραφίες των Τεκμηρίων 2Α-2Γ και 3Α-3Γ. Ο ίδιος δεν έχει πλέον τα ριμς επειδή τα πώλησε μαζί με το όχημα του. Το συγκεκριμένο μοντέλο ελαστικών δεν κυκλοφορούσε τότε στην αγορά της Κύπρου και ο ίδιος τα έφερε στην Κύπρο από το εξωτερικό στο εμπορευματοκιβώτιο ενός φίλου του. Το πέλμα του είναι εκτός δρόμου. Τα δε ριμς τα αγόρασε από κάποιο προμηθευτή, του οποίου η επωνυμία ονομάζεται 'ΜG' και βρίσκεται στη Λευκωσία. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα, τη νύκτα που τον σταμάτησαν για έλεγχο μέλη του ταμείου θύρας και ήταν και ο κατηγορούμενος με το όχημα του, ο τελευταίος του ανάφερε, μετά από ερώτηση του, ότι αγόρασε τα συγκεκριμένα ελαστικά που βρίσκονταν στο όχημα του πριν από 3 χρόνια. Ο Πανίκκος Ζερβής, πωλητής ελαστικών, ήταν ο ΜΚ6 στην υπόθεση αυτή. Μέσα από τη γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 18, ο μάρτυρας αναφέρει ότι εδώ και 10 χρόνια που είναι ιδιοκτήτης καταστήματος πώλησης και επιδιόρθωσης ελαστικών δεν έφερε προς πώληση ή για τοποθέτηση σε όχημα ελαστικά μάρκας Cooper Discoverer STT. Παράλληλα, είπε ότι δεν γνωρίζει τον κατηγορούμενο και ούτε είναι πελάτης του. Αντεξεταζόμενος ο εν λόγω μάρτυρας δήλωσε ότι στην Πάφο υπάρχουν 25 άτομα που ασχολούνται επαγγελματικά με την πώληση, τοποθέτηση και επιδιόρθωση ελαστικών. ΜΚ7 ήταν ο αρχιαστυφύλακας 1830 Νεόφυτος Παπαριστοδήμου, ο οποίος υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Πάφου ως υπεύθυνος στην αποθήκη τεκμηρίων. Στην γραπτή κατάθεση του που κατατέθηκε ως Τεκμήριο 19 απλά αναφέρει ότι στις 03.11.09 παρέδωσε στον παραπονούμενο 4 ελαστικά μαζί με τα ριμς τους μάρκας Cooper Discoverer STT. Στην προφορική μαρτυρία του, αφού του υποδείχτηκαν τα Τεκμήρια 2Α-2Γ, ο εν λόγω μάρτυρας αναγνώρισε τα απεικονιζόμενα στις φωτογραφίες ελαστικά ως αυτά που παρέδωσε στον παραπονούμενο κατόπιν γραπτών οδηγιών του αστυνομικού διευθυντή Πάφου. Ο λοχίας 50 Ιωάννης Αγαθοκλέους ήταν ο ΜΚ8, ο οποίος στη γραπτή κατάθεση του, που παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 20, αναφέρει ότι στις 29.10.09 ο παραπονούμενος αναγνώρισε στην αστυνομική διεύθυνση Πάφου και στην παρουσία του εν λόγω μάρτυρα τα 4 ελαστικά και ριμς που βρίσκονταν πάνω στο όχημα με αριθμούς εγγραφής YT 961 ως αυτά που κλάπηκαν από το δικό του όχημα εξαιτίας ενός σημαδιού που υπήρχε στο μαύρο πτερύγιο στο ριμς του μπροστινού αριστερού τροχού και είχε χαραχθεί με καρφί και επίσης λόγω του ότι η μάρκα ήταν γραμμένη με πράσινο σκούρο χρώμα όπως ήταν και τα δικά του λάστιχα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ8 δήλωσε ότι υπήρχε μόνο ένα σημάδι υπό τη μορφή γδαρσίματος που ο παραπονούμενος είχε χαράξει στο ριμς του μπροστινού αριστερού τροχού και σε κανένα άλλο τροχό. ΜΚ9 ήταν ο Ιάκωβος Γεωργίου, ο οποίος έδωσε δύο καταθέσεις στην αστυνομία ημερομηνίας 12.11.09 και παρουσιάστηκαν ως Τεκμήρια 22 και 23 αντίστοιχα. Υιοθέτησε δε το περιεχόμενο τους ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Μέσα από το Τεκμήριο 22 ο μάρτυρας αναφέρει ότι αφού γνώρισε τον κατηγορούμενο μέσω του αδελφού του τελευταίου δέχτηκε να ανταλλάξει τα ριμς και ελαστικά που βρίσκονταν στο όχημα του μάρκας Mitsubishi Pajero με τα δικά του κατηγορουμένου. Έτσι μετέβησαν στο συνεργείο του ΜΚ1 για να το πράξουν. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα, τα ριμς που αυτός είχε στο όχημα του ήταν μαύρα και από μέσα είχαν τρεις ακτίνες χρώματος αργυρού χωρίς όμως να θυμάται τη μάρκα τους. Μέσα από το Τεκμήριο 23 ο μάρτυρας αναφέρει ότι στις 12.11.09 στην αυλή αστυνομικού σταθμού στην Πάφο είδε ένα αυτοκίνητο μάρκας με αριθμούς εγγραφής ΕΑΚ 745 Mitsubishi Pajero και από ότι παρατήρησε τα ριμς που το εν λόγω όχημα είχε δεν ήταν αυτά που είχε ανταλλάξει στο παρελθόν με τον κατηγορούμενο αλλά παρουσιάζουν αρκετές διαφορές. Στην προφορική μαρτυρία του ο ΜΚ9, αφού του υποδείχτηκαν οι έγχρωμες φωτογραφίες των Τεκμηρίων 2Α-2Γ και 3Α-3Γ, δήλωσε πως τα ριμς που απεικονίζονται σ' αυτές είναι περίπου τα ίδια με αυτά που ήταν στο όχημα του και ανταλλάχτηκαν με αυτά που βρίσκονταν στο όχημα του κατηγορουμένου μάρκας Mitsubishi Pajero παλαιού μοντέλου χρώματος μαύρου, χωρίς όμως να γνωρίζει αν όντως ήταν τα δικά του. Αντίθετα, σε σχέση με τα ελαστικά δεν υπάρχει ομοιότητα καθότι τα δικά του ήταν μάρκας BF Goodridge. Αντεξεταζόμενος και κατόπιν σχετικής ερώτησης που του υπεβλήθηκε, ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι δεν χάραξε οποιοδήποτε σημάδι πάνω στα ριμς των ελαστικών του που στη συνέχεια αντάλλαξε με αυτά του κατηγορουμένου. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε, με βάση το άρθρο 74

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου στην κατηγορία που αντιμετωπίζει και ότι το Δικαστήριο πρέπει να τον αθωώσει σε αυτό το στάδιο. Ο κύριος Κονναρής εστίασε την νομική επιχειρηματολογία του στη θέση ότι δεν υπάρχουν τεκμήρια στο Δικαστήριο για να επιβεβαιωθεί ο ισχυρισμός του παραπονούμενου ότι τα ελαστικά ήταν δικά του. Παράλληλα, ο εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που η κατηγορούσα αρχή προσκόμισε είναι αντινομική. Από την άλλη η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ότι έχουν αποδειχτεί όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος στο κατηγορητήριο και γι' αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία. Μέσα από τη δική της νομική επιχειρηματολογία η κυρία Παπαλαζάρου ευσεβάστως επισήμανε ότι μέσα από τις έγχρωμες φωτογραφίες που κατατέθηκαν ως τεκμήρια τα ριμς και ελαστικά αναγνωρίστηκαν από τον παραπονούμενο ως αυτά που κλάπηκαν από το όχημα του. Επίσης, μέσα από τις ίδιες φωτογραφίες ο ΜΚ9 υπέδειξε ότι τα ελαστικά που απεικονίζονταν σ' αυτές δεν ήταν αυτά που είχε ανταλλάξει προγενέστερα με τον κατηγορούμενο, ενώ δε οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου από που προμηθεύτηκε τα συγκεκριμένα ελαστικά που εντοπίστηκαν στο όχημα του τον Οκτώβριο του έτους 2009 δεν επαληθεύτηκαν. Πλήρης έκταση των όσο ανέφεραν για υποστήριξη των θέσεων τους αμφότεροι οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους έχουν καταγραφεί στα πρακτικά και αποτελούν μέρος του φακέλου της παρούσας υπόθεσης, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολό τους από το Δικαστήριο και δεν θεωρείται σκόπιμο να παρατεθούν αυτολεξεί στην παρούσα απόφαση επειδή κάτι τέτοιο δεν εξυπηρετεί κανένα πρακτικό σκοπό. Αναφορικά με την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης οι παράμετροι, οι οποίοι καθορίζουν το θέμα έχουν τεθεί στην Αζίνας ν. Δημοκρατίας
(1981)2 C.L.R 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης εκτεταμένα και στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ.
  1. Από την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να αποδεχθεί την εισήγηση της υπεράσπισης και να αθωώσει τον κατηγορούμενο, όταν κρίνει από την ενώπιον του μαρτυρία ότι:
  2. Εξ αντικειμένου, η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν στοιχειοθετείται, λόγω μη απόδειξης ενός από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, ή
  3. Η μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί από την κατηγορούσα αρχή είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι εμφανώς αναξιόπιστη σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασισθεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το έργο του Δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή υποκειμενική αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του αλλά περιορίζεται σε αντικειμενική και προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής και να έχει ως αντικειμενικό έρεισμα ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας στο ίδιο συμπέρασμα, χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που έχει δοθεί με την συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί. (βλέπε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας και άλλος
(2000)2 Α.Α.Δ. 191, Γενικός Εισαγγελέας v. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133 και Γενικός Εισαγγελέας v. Θεοδώρου
(2002)2 Α.Α.Δ. 9). Η απόφαση για αθώωση σε αυτό το στάδιο της δίκης πρέπει να αντέχει στη βάσανο που θέτει η καθοδήγηση πρακτικής του 1962, δηλαδή ότι κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα, ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Χαρακτηριστικό ακόμη είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουννίδη,
(1993)2 Α.Α.Δ. 82, σε λ. 86-87, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Το ορθό κριτήριο σε τέτοιες περιπτώσεις δεν είναι αν αποδειχθεί η ενοχή ενός κατηγορούμενου εις το στάδιο που κλείνει η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής, αλλά κατά πόσο σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση στο Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο της κατηγορίας". Αναφορικά με την ερμηνεία του όρου "εκ πρώτης όψεως υπόθεση" σχετική είναι η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133, στην οποία αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Όπως ο όρος "εκ πρώτης όψεως" υποδηλώνει, η κλήση του κατηγορουμένου σε υπεράσπιση δικαιολογείται μόνο όταν ως θέμα πρώτης όψεως δηλαδή μετά την προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης, δικαιολογείται η κλήση του κατηγορουμένου σε υπεράσπιση. Ο όρος "εκ πρώτης όψεως υπόθεση" χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης δηλαδή την απόδειξη της κατηγορίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας." Ως προς τον βαθμό απόδειξης που πρέπει να καταδειχθεί στο στάδιο αυτό, σχετική είναι η πρόσφατη απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου
(2002)2 Α.Α.Δ 9 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: "Βέβαια πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το βάρος της απόδειξης που έχει η κατηγορούσα αρχή, σύμφωνα με το άρθρο 74 του Κεφ. 155 στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στην πρώτη περίπτωση είναι αρκετό για την κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Τα κριτήρια για τον καθορισμό της ενοχής του κατηγορουμένου στο τελικό στάδιο είναι διαφορετικά, δεν βασίζονται σε υποθέσεις αλλά σε συμπεράσματα τόσον ισχυρά ώστε να αποδεικνύεται η ενοχή του κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. ............................. Στην υπόθεση R ν. Hipson
(1969)Cr. L.R. 85, αναφέρεται ότι ο δικαστής δεν πρέπει να αφήσει την υπόθεση να προχωρήσει αν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν θα είναι ασφαλές για τους ενόρκους να εκδώσουν καταδικαστική απόφαση στηριζόμενοι στη μαρτυρία που προσήγαγε η κατηγορούσα αρχή." Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Δράκου κ.α., Ποινικές Εφέσεις 5-9/2012 ημερομηνίας 11.12.12 (απόφαση πλειοψηφίας) έγινε ανασκόπηση της νομολογίας αναφορικά με το εκ πρώτης όψεως στάδιο. Μία από τις υποθέσεις στην οποία γίνεται αναφορά είναι η αγγλική υπόθεση R v. Galbraith
(1981)2 All E.R. 1060 στην οποία με το πιο κάτω απόσπασμα καταγράφεται η προσέγγιση που καλείται το Δικαστήριο να υιοθετήσει στο στάδιο ολοκλήρωσης της παρουσίασης της εκδοχής της κατηγορούσας αρχής: "How then should be judge approach a submission of ´no case´?
(1)If there is no evidence that the crime alleged has been committed by the defendant, there is no difficulty. The judge will of course stop the case.
(2)The difficulty arises where there is some evidence but it is of a tenuous character, for example because of inherent weakness or vagueness or because it is inconsistent with other evidence. (
  1. a)Where the judge comes to the conclusion that the prosecution evidence, taken at its highest, is such that a jury properly directed could not properly convict upon it, it is his duty, upon a submission being made, to stop the case. (
  2. b)Where however the prosecution evidence is such that its strength or weakness depends on the view to be taken of a witness´s reliability, or other matters which are generally speaking within the province of the jury and where on one possible view of the facts there is evidence upon which a jury could properly come to the conclusion that the defendant is guilty, then the judge should allow the matter to be tried by the jury." Η υιοθέτηση της πιο πάνω αγγλικής υπόθεσης στην κυπριακή νομολογία (Azinas et al v. Police
(1981)2 CLR 9, Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133, Παναγιώτου κ.α. ν. Αστυνομίας
(2000)2 ΑΑΔ 191) την κατέστησε καθοδηγητική αυθεντία. Ειδικότερα στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Αστυνομίας και άλλος
(2000)2 Α.Α.Δ. 191 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: "Εκτός της περιπτώσεως στην οποία δεν αποδεικνύονται τα ουσιαστικά στοιχεία του αδικήματος και της περιπτώσεως στην οποία η μαρτυρία είναι τόσο ελλιπής και αδύνατη που δεν θα μπορούσε να στηρίξει καταδίκη, που δεν είναι η θέση των εφεσειόντων επί του προκειμένου, η εμβέλεια της αντίφασης στη μαρτυρία ως αναιρούσας την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης είναι περιορισμένη. Το έργο του δικαστηρίου στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης δεν είναι να προβεί σε λεπτομερή αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας, έργο που ανάγεται στο τελικό στάδιο όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του. Μόνο όπου η όλη μαρτυρία που εδόθη με τη συμπλήρωση της υπόθεσης του κατηγόρου εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το δικαστήριο επί οποιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολό της, δεν υπάρχει υπόθεση για να απαντηθεί." Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, θα εξετάσω κατά πόσο ο κατηγορούμενος θα πρέπει να κληθεί σε απολογία για την κατηγορία που αντιμετωπίζει στη βάση της προσκομισθείσας από την κατηγορούσα αρχή μαρτυρίας. Το αδίκημα της κλοπής διέπεται από το άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Το εν λόγω άρθρο αναφέρει τα εξής: "
(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει οτιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.
(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή— (
  1. i)με τέχνασμα· (
  2. ii)με εκφοβισμό· (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο· (
  3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα· (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς· (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.
(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα πιο κάτω: (α) Ο κατηγορούμενος να αποκτήσει κατοχή ή να αποκομίσει αντικείμενο, (β) με σκοπό να το αποστερήσει μόνιμα, (γ) από τον ιδιοκτήτη του. Στην προκειμένη περίπτωση η εξ' αντικειμένου στοιχειοθέτηση των προαναφερόμενων συστατικών στοιχείων του αδικήματος της κλοπής για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την εκ πρώτης όψεως απόδειξη της θέσης της κατηγορούσας αρχής ότι τα ελαστικά και τα ριμς που βρέθηκαν να είναι τοποθετημένα στο όχημα του κατηγορουμένου μάρκας Nissan Patrol με αριθμούς εγγραφής YT 901 στις 29.10.09 είναι αυτά που κλάπηκαν μεταξύ των ημερομηνιών 22.10.09 και 23.10.09 από το όχημα μάρκας Mitsubishi Pajero με αριθμούς εγγραφής EAK 745 όλα ιδιοκτησίας του παραπονούμενου, του οποίου το όχημα ήταν σταθμευμένο έξω από το γκαράζ του Σάββα Σαγιά που διατηρεί στη βιοτεχνική περιοχή Πάφου. Αντικειμενική θεώρηση του συνόλου της μαρτυρίας που προσάχθηκε από την κατηγορούσα αρχή και χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται επί της αξιοπιστίας αυτής και δίχως να καταλήγει σε οποιαδήποτε ευρήματα ή συμπεράσματα, φανερώνει ότι η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής περιστρέφεται γύρω από τρεις άξονες. Πρώτος άξονας είναι το θέμα των 4 ελαστικών. Σύμφωνα με την υπάρχουσα μαρτυρία, τα ελαστικά που κλάπηκαν από το όχημα του παραπονούμενου ήταν μοντέλου Cooper Discoverer STT τα οποία, όπως αυτός είπε, τα εισήγαγε στην Κύπρο από το εξωτερικό σε εμπρευματοκιβώτιο ενός φίλου του. Είναι η θέση της κατηγορούσας αρχής ότι τα ελαστικά που βρέθηκαν στο όχημα του κατηγορουμένου είναι τα δικά του παραπονούμενου που είχαν τότε κλαπεί από το δικό του όχημα επειδή: (α) τα ελαστικά που βρέθηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο στο όχημα του κατηγορουμένου είναι του ιδίου μοντέλου με αυτά του παραπονούμενου και (β) η εξήγηση του κατηγορουμένου ως προς το χρόνο που τα αγόρασε κατά την άποψη του δεν ευσταθεί καθότι γνωρίζει ότι την περίοδο που ο κατηγορούμενος επικαλείται τα συγκεκριμένου τύπου λάστιχα δεν είχαν εισαχθεί στην Κύπρο και κατ' επέκταση δεν κυκλοφορούσαν στην κυπριακή αγορά και (γ) η μάρκα των ελαστικών του παραπονούμενου ήταν γραμμένη με σκούρο πράσινο χρώμα όπως αυτά που εντοπίστηκαν στο όχημα του κατηγορούμενου. Από το σύνολο της υπάρχουσας μαρτυρίας, αντικειμενικά πάντοτε εξεταζόμενης, φαίνεται ότι η μάρκα των ελαστικών που εντοπίστηκαν στο όχημα του κατηγορουμένου να είναι η ίδια με αυτή των ελαστικών του παραπονούμενου. Ωστόσο η γενική και αόριστη θέση του παραπονούμενου ότι την περίοδο που ο κατηγορούμενος επικαλείται ότι αγόρασε τα επίδικα ελαστικά αυτά δεν κυκλοφορούσαν στην κυπριακή αγορά, χωρίς αυτή να ενισχύεται από μαρτυρία του εισαγωγέα των συγκεκριμένων ελαστικών ή τουλάχιστο με μαρτυρία άλλου επαγγελματία ατόμου που ασχολείται με την πώληση και τοποθέτηση ελαστικών που να διαφωτίζει πότε ακριβώς ξεκίνησε η διάθεση του συγκεκριμένου μοντέλου ελαστικών στην κυπριακή αγορά και ειδικότερα κατά πόσο την περίοδο 2006-2009 η εν λόγω μάρκα ελαστικών κυκλοφορούσε στην Κύπρο, παραμένει ελλιπής και αδύνατη, ιδιαίτερα αν κάποιος αναλογιστεί ότι η μοναδική μαρτυρία επί του σημείου αυτού προέρχεται από τον παραπονούμενο που δεν προέρχεται από το επάγγελμα του εισαγωγέα και πωλητή ελαστικών. Όσον αφορά τη μαρτυρία του παραπονούμενου ότι η μάρκα των ελαστικών του ήταν γραμμένη με σκούρο πράσινο χρώμα πράγμα που εντοπίστηκε στο όχημα του κατηγορούμενου, μια πρόχειρη ματιά στα Τεκμήρια 3Α-3Γ που απεικονίζουν το μοντέλο των ελαστικών και των ριμς που βρέθηκαν την επίδικη περίοδο στο όχημα του κατηγορούμενου εξόφθαλμα δεν επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο. Δεύτερος άξονας είναι το ζήτημα των 4 ριμς. Είναι η θέση της κατηγορούσας αρχής ότι τα ελαστικά που βρέθηκαν στο όχημα του κατηγορουμένου είναι ιδιοκτησίας του παραπονούμενου που είχαν τότε κλαπεί από το δικό του όχημα επειδή ο τελευταίος επιθεωρώντας τα ριμς που ήταν τοποθετημένα στο όχημα του κατηγορουμένου εντόπισε το σημάδι που είχε χαράξει με βελόνα στο μαύρο πτερύγιο του ριμς στο δικό του μπροστινό αριστερό τροχό. Από το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας, πάντοτε αντικειμενικά εξεταζόμενη, φαίνεται ότι τα ριμς που βρέθηκαν στο όχημα του κατηγορουμένου ομοιάζουν με αυτά που είχε στο παρελθόν τοποθετήσει στα πλαίσια ανταλλαγής που έκανε με τον ΜΚ
  1. Οι μαρτυρίες των ΜΚ9 και του ΜΚ1 που ήταν ο επαγγελματίας που τα τοποθέτησε επικεντρώθηκαν στην ομοιότητα αυτή καθώς και το ότι την επίδικη για το κατηγορητήριο περίοδο υπήρχαν πολλά παρόμοιου τύπου ριμς όπως αυτά που ο παραπονούμενος είχε στο όχημα του, τα οποία κυκλοφορούσαν προς πώληση στην κυπριακή αγορά. Αυτό σε συνδυασμό με την απουσία μαρτυρίας από τον προμηθευτή των ριμς στον παραπονούμενο αφαιρεί το όποιο στοιχείο της μοναδικότητας και διαφορετικότητας που πιθανό να είχαν ή όχι τα επίδικο ριμς του παραπονούμενου. Σε σχέση με το σημάδι, ουδείς από τους μάρτυρες της κατηγορούσας αρχής μπορούσε να το υποδείξει στο Δικαστήριο μέσα από τα Τεκμήρια 2Α-2Γ και 3Α-3Γ. Ούτε τέτοια υπόδειξη του σημαδιού ήταν εφικτή από τα επίδικα ριμς καθότι αυτά μαζί με τα ελαστικά, με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία, επιστράφηκαν στον παραπονούμενο, ο οποίος με τη σειρά του αργότερα πώλησε σε άλλο πρόσωπο το όχημα του στο οποίο είχε στο μεταξύ τοποθετήσει τα ελαστικά και τα ριμς που η αστυνομία του επέστρεψε αφού πρώτα τα αφαίρεσε από το όχημα του κατηγορουμένου. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής περί σημαδιού, η οποία περιορίστηκε σε λεκτικό και γενικό επίπεδο, παρέμεινε ελλιπής και ισχνή. Παράλληλα, ο παραπονούμενος στη γραπτή κατάθεση του (Τεκμήριο 15) όπως και αρχικά στην προφορική μαρτυρία του ανάφερε για ένα σημάδι που ο ίδιος χάραξε με τη βοήθεια βελόνας στο μαύρο πτερύγιο του ριμς στον μπροστινό αριστερό τροχό. Στην πορεία όμως της προφορικής μαρτυρίας του μίλησε για δύο σημάδια στα ριμς των δύο μπροστινών τροχών. Ο δε ΜΚ8 που είναι ο αστυφύλακας ενώπιον του οποίου ο παραπονούμενος ισχυρίστηκε ότι αναγνώρισε τα ελαστικά και ριμς του πάνω στο όχημα του κατηγορουμένου ανάφερε ότι ο παραπονούμενος του ανάφερε για την ύπαρξη ενός σημαδιού. Πρόκειται για θεμελιακή αντιφατική μαρτυρία που άπτεται της αναγνώρισης των επιδίκων αντικειμένων. Περαιτέρω, μέσα από προκαταρκτική θεώρηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, χωρίς καθ' οιονδήποτε τρόπο να αξιολογείται αλλά ιδωμένη στο σύνολο της και στη βάση των εξωτερικών χαρακτηριστικών της, εντοπίζονται οι πιο κάτω επιπλέον θεμελιακές αντιφάσεις που επίσης άπτονται της αναγνώρισης των επιδίκων αντικειμένων:
  2. Ενώ αρχικά ο παραπονούμενος (ΜΚ5) ανάφερε ότι αναγνώρισε το σημάδι που ο ίδιος είχε χαράξει με βελόνα πάνω στο μαύρο πτερύγιο του ριμς στον τροχό του οχήματος του κατηγορούμενου μέσα στο σκοτεινό χωμάτινο δρόμο που την νύχτα της 29.10.09 και περί ώρα 22:00 χρησιμοποίησε καθ' οδόν προς την οικία του με τη βοήθεια φακών της Υπηρεσίας Ταμείου Θήρας, μέλη της οποίας τον είχαν σταματήσει για έλεγχο, όπως έπραξαν και με τον κατηγορούμενο, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι με τους φακούς αυτούς είναι ορατή και καρφίτσα στο δρόμο, στη συνέχεια είπε ότι δεν είδε οποιοδήποτε σημάδι στο σημείο του δρόμου που τον σταμάτησαν τα μέλη της Υπηρεσίας του Ταμείου Θήρας αλλά ότι έγινε αντανάκλαση από το φως του φακού στο νίκελ του ριμς στο όχημα του κατηγορούμενου, πράγμα που του κίνησε την περιέργεια.
  3. Ενώ αρχικά ο παραπονούμενος (ΜΚ5) είπε ότι ο κατηγορούμενος του είπε ότι αγόρασε τα συγκεκριμένα ελαστικά πριν από 3 χρόνια στο σημείο του χωμάτινου δρόμου που η Υπηρεσία Θύρας ανέκοψε τον κατηγορούμενο, ακολούθως δήλωσε ότι ο κατηγορούμενος εξέφρασε την πιο πάνω θέση στον αστυνομικό σταθμό που αυτός και το όχημα του μεταφέρθηκαν. Τρίτος και τελευταίος άξονας γύρω από τον οποίο κινείται η εκδοχή της κατηγορούσας αρχής είναι η θέση ότι οι ισχυρισμοί που ο κατηγορούμενος πρόβαλε προκειμένου να εξηγήσει την παρουσία των επιδίκων ελαστικών και ριμς στο όχημα του δεν επαληθεύτηκαν. Ως νομική αρχή η καταφυγή στο ψεύδος συνιστά κάτω από ορισμένες περιστάσεις τεκμήριο ενοχής για σκοπούς εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (Γενικός Εισαγγελέας ν. Κουννίδη,
(1993)2 Α.Α.Δ. 82, Fournides v. The Republic
(1986)2 C.L.R. 73 και Michaelides v. The Republic
(1989)2 C.L.R. 172). Στην παρούσα υπόθεση καταλογίζεται στον κατηγορούμενο ότι ο ισχυρισμός του ότι χρησιμοποίησε τις υπηρεσίες πωλητή ελαστικών στην περιοχή 'Διπλαρκάτζια' της επαρχίας Πάφου δεν ευσταθεί. Προς στήριξη της θέσης της η κατηγορούσα αρχή προσκόμισε την μαρτυρία του ΜΚ6, ιδιοκτήτη καταστήματος πώλησης και επιδιόρθωσης ελαστικών, ο οποίος ανάφερε ότι δεν έφερε προς πώληση ή για τοποθέτηση σε όχημα ελαστικά μάρκας Cooper Discoverer STT και ότι δεν γνωρίζει τον κατηγορούμενο και ούτε είναι πελάτης του. Ωστόσο, μέσα από την ανακριτική κατάθεση του (Τεκμήριο 10) ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να κατονομάσει τον πωλητή ελαστικών που λέει ότι επισκέφτηκε, παρόλο ότι δίδει κάποιες πληροφορίες γι' αυτόν. Η υπάρχουσα μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής δεν περιλαμβάνει λήψη μαρτυρίας από όλους τους πωλητές ελαστικών που εδρεύουν στην προαναφερόμενη περιοχή. Ούτε εναλλακτικά περιέχει αναφορά αν ο ΜΚ6 είναι ο μοναδικός πωλητής ελαστικών που εργάζεται στην περιοχή αυτή οπότε σε τέτοια περίπτωση για σκοπούς εκ πρώτης όψεως υπόθεσης η κατηγορούσα αρχή θα είχε δίκαιο. Από την άλλη, ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου μέσα από το Τεκμήριο 15 ότι αντάλλαξε 4 ελαστικά και ριμς με τον ΜΚ9 χρησιμοποιώντας τις επαγγελματικές υπηρεσίες του ΜΚ1 επιβεβαιώνεται τόσο από τον ΜΚ9 όσο και από τον ΜΚ1. Στη βάση των πιο πάνω, η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής είναι ελλιπής και αντικειμενικά αδύνατη σε βαθμό που να μην μπορεί να στηρίξει καταδίκη του κατηγορουμένου στην κατηγορία που αντιμετωπίζει ενώ ταυτόχρονα η προσκομισθείσα μαρτυρία δεν τείνει να καταδείξει σύνδεση του κατηγορουμένου με την αξιόποινη συμπεριφορά που του αποδίδεται. Η μαρτυρία που η κατηγορούσα αρχή παρουσίασε στο Δικαστήριο, αντικειμενικά ιδωμένη στο σύνολο της και στην όψη της και μόνο, δεν συγκεντρώνει τους απαραίτητους παράγοντες έτσι ώστε να στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος και των συστατικών στοιχείων αυτού. Με τη συμπλήρωση της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής η όλη μαρτυρία της, χωρίς να έχει αξιολογηθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο, εμπεριέχει θεμελιακές αντιφάσεις που άπτονται της ουσίας του αδικήματος αναγόμενες σε εγγενή αντινομία που το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει επί οποιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της. Το Δικαστήριο αισθάνεται πως αν ο κατηγορούμενος κληθεί σε απολογία θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι αποδεκτό στο ποινικό μας δίκαιο όπου η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που τη συνιστά βαρύνει εξ' ολοκλήρου την κατηγορούσα αρχή. Υπό το φως των προαναφερόμενων, καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή δεν κατάφερε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου αναφορικά με την κατηγορία του κατηγορητηρίου. Ως εκ τούτου, ο κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα €125 που έχουν δημιουργηθεί να καταβληθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Interim Αναφορά: Ποινικό/Ενδιάμεση Απόφαση/Εκ πρώτης όψεως υπόθεση/Κλοπή/ Άρθρα 255 και 262 του Κεφ.154, cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.