Δημοκρατία ν. Γιώργος Τερλεμέζ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8313/13, 17/10/2013

(1992)2 ΑΑΔ, 248). Για το αδίκημα της ληστείας η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή είναι αυτή των 14 χρόνων με την πρόνοια για επιβολή ισόβιας φυλάκισης όταν ο δράστης είναι οπλισμένος με επικίνδυνο ή επιθετικό όπλο ή όργανο ή συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή για το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης ανέρχεται μέχρι τα 7 χρόνια. H ίδια ποινή προνοείται και για το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση όπως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και έγιναν αποδεκτά από την Υπεράσπιση συνοψίζονται στα πιο κάτω: Την 28/06/13 και ώρα 03.30 η παραπονούμενη ELIOT CARA JANE, τουρίστρια από την Αγγλία Μ.1, κατήγγειλε ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 01.50 ενώ περπατούσε κοντά στο BAR με την ονομασία FLAIRS στην οδό Αγίου Αντωνίου στην Κάτω Πάφο, την πλησίασε ένα όχημα τύπου SALOON, μάρκας Mazda Familia, χρώματος γκρίζου και ο συνοδηγός του οχήματος της άρπαξε την τσάντα που κρατούσε στον ώμο της με αποτέλεσμα να καταφέρει να της την αποσπάσει με βίαιο τρόπο, ενώ η ίδια έχασε την ισορροπία της και έπεσε στο έδαφος. Η τσάντα που κλάπηκε ήταν άγνωστης μάρκας και αξίας και εντός αυτής υπήρχε ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας I-PHONE 4s, χρώματος μαύρου με την θήκη του αξίας 350 Αγγλικών Λιρών, το χρηματικό ποσό των €20 και μία πιστωτική κάρτα της τράπεζας SANTANDER της Αγγλίας. Στην συνέχεια της ίδιας ημέρας και περί ώρα 03.50 ο Αστ. 4283 Μ.5, εντόπισε σε πρατήριο βενζίνης το οποίο βρίσκεται στην Λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΕΗΕ916, μάρκας MAZDA FAMILIA, χρώματος γκρίζου στο οποίο επέβαιναν δύο άτομα. Ο συνοδηγός προσπαθούσε να εφοδιάσει το εν λόγω όχημα με καύσιμα. Τότε ο εν λόγω αστυφύλακας προσπάθησε να τους πλησιάσει και μόλις ο οδηγός τον αντιλήφθηκε τράπηκε σε φυγή με το υπό αναφορά όχημα, ενώ ο συνοδηγός παρέμεινε στο μέρος. Στην συνέχεια κατέφθασαν στο πρατήριο και άλλα μέλη της Αστυνομίας στα οποία το πρόσωπο εκείνο απάντησε σε σχετική ερώτηση ότι ονομάζεται Γιώργος Τερλεμέζ (1ος κατηγορούμενος) και ότι κατάγεται από την Ελλάδα. Ακολούθως ρωτήθηκε για ποιο λόγο ο οδηγός του οχήματος EHE916 τον εγκατέλειψε στο μέρος και τράπηκε σε φυγή και αυτός του απάντησε: "Εντάξει θα σας τα πω όλα". Αμέσως του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο και ανέφερε ότι μαζί με τον αδελφό του Γιάννη, (2ος κατηγορούμενος) ο οποίος ήταν ο οδηγός του οχήματος EHE916 έκλεψαν το ίδιο βράδυ από διάφορες κοπέλες τις τσάντες τους. Ακολούθως ο Αστ. 3892 διενήργησε σωματική έρευνα στον Γιώργο Τερλεμέζ, 1ον κατ/νο και εντόπισε στην μπροστινή αριστερή τσέπη του παντελονιού του τρία χαρτονομίσματα των πέντε ευρώ. Αμέσως του επέστησε την προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε ότι τα βρήκε μέσα στις τσάντες που έκλεψαν. Τα χαρτονομίσματα παραλήφθηκαν ως τεκμήρια και ο Κατηγορούμενος 1 ακολούθησε τον αστυνομικό στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου για ανάκριση. Το υπό αναφορά όχημα γύρω στις 04.28 της ίδιας ημέρας εντοπίστηκε στην οδό Ελπίδας, πλησίον του ιδίου πρατηρίου καυσίμων εγκαταλελειμμένο και κλειδωμένο. Το όχημα σφραγίστηκε και μεταφέρθηκε με ρυμουλκό στην ΑΔΕ Πάφου. Την ίδια μέρα και ώρα 07.07 συνελήφθη ο 1ος κατηγορούμενος δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης για τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος και ληστείας, του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο αυτός απάντησε: " Παραδέχομαι και ζητώ συγνώμη." Ζήτησε δε, να υποδείξει χώρους που βρισκόταν κλοπιμαία περιουσία και περί ώρα 04.42 ο Α/Αστ. 2495 Μ.12 μαζί με τον Υπ/μο Μ. Ιωάννου και τον 1ον κατ/νο αναχώρησαν από τα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου για υποδείξεις σκηνών στην πόλη της Πάφου όπου μεταξύ των ωρών 04.50-05.10 αυτός προέβηκε σε τρεις υποδείξεις σκηνών. Κατά την διάρκεια των τριών πιο πάνω υποδείξεων βρέθηκε και παραλήφθηκε μέρος κλοπιμαίων, μια τσάντα χρώματος γκρίζου, μια πιστωτική κάρτα της SANTADER στο όνομα της C.J. ELLIOT, ένα κινητό τηλέφωνο I-PHONE χρώματος μαύρου με αριθμό IMEI 01365008387613 το χρηματικό ποσό των 56 ευρώ, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας SAMSUNG LA FLEUR χρώματος ροζ με αριθμό IMEI 352947050150545, μια φωτογραφική μηχανή μάρκας SAMSUNG L 100, τσάντα-πορτοφόλι χρώματος πράσινου, ένα μικρό τσαντάκι μάρκας ΟΚS χρώματος μαύρου, μια πιστωτική κάρτα της τράπεζας SBERBANK της Ρωσίας και μία γυναικεία τσάντα χρώματος καφέ. Σε ανακριτική κατάθεση, που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο 1, παραδέχθηκε την διάπραξη μαζί με τον 2ον κατ/νο της παρούσας υπόθεσης ως επίσης και την διάπραξη άλλων υποθέσεων. Κατηγορίες 3 και 4 Την 27/06/2013 στην οδό Τηλεμάχου, Κ. Πάφο η παρ/νη MOJCAN-MOHAMMAD RAHIMI τουρίστρια από την Σουηδία ενώ περπατούσε στην Κάτω Πάφο με κατεύθυνση το ξενοδοχείο Κέφαλος την πλησίασε ένα όχημα τύπου SALΟON, χρώματος γκρίζου, εντός του οποίου επέβαιναν οι δύο κατηγορούμενοι. Ο συνοδηγός στο όχημα της τράβηξε την τσάντα της από το χέρι με αποτέλεσμα να καταφέρει να της την αποσπάσει ενώ η ίδια έπεσε στο έδαφος. Η τσάντα που κλάπηκε ήταν δερμάτινη χρώματος μαύρου, μάρκας GUESS αξίας €70 και εντός αυτής υπήρχε το χρηματικό ποσό των €20 σε μετρητά και μια πιστωτική κάρτα της τράπεζας NORDEA BANK και ένα κλειδί δωματίου ξενοδοχείου. Κατηγορίες 13 και 14 Την 28/06/2013 στην οδό Ταξιαρχών και Αγίου Ισιδώρου στην Πάφο η παρ/νη MOSKAL IRINA τουρίστρια από την Ρωσία ενώ περπατούσε στην περιοχή UNIVERSAL στην Κάτω Πάφο την πλησίασε ένα όχημα τύπου SALOON, χρώματος γκρίζου στο οποίο επέβαιναν οι 2 κατηγορούμενοι. Ο συνοδηγός του οχήματος της τράβηξε την τσάντα από το χέρι χρησιμοποιώντας βία με αποτέλεσμα να καταφέρει να της την αποσπάσει ενώ η ίδια έχασε την ισορροπία της και έπεσε στο έδαφος. Η τσάντα που κλάπηκε ήταν χρώματος μπεζ άγνωστης μάρκας και αξίας και εντός αυτής υπήρχε το χρηματικό ποσό των €35, μια φωτογραφική μηχανή μάρκας SAMSUNG L-100 αξίας €100, ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας SAMSUNG Le Fleur αξίας €125 και μια πιστωτική κάρτα της τράπεζας SBERBANK της Ρωσίας. Κατηγορίες 5 και 6 Την 28/06/2013 στην οδό Τεύκρου στην Πάφο η παρ/νη BOWCOCK LOUISE RUTH, τουρίστρια από την Αγγλία κατήγγειλε ότι ενώ περπατούσε απέναντι από το BAR με την ονομασία 60s κοντά στην οδό Αγίου Αντωνίου στην Κάτω Πάφο ένα όχημα τύπου SALOON, χρώματος γκρίζου εντός του οποίου επέβαιναν οι κατηγορούμενοι την πλησίασε από πίσω και ο συνοδηγός του οχήματος της άρπαξε την τσάντα που κρατούσε στον ώμο της με αποτέλεσμα να καταφέρει να της την αποσπάσει με βίαιο τρόπο, ενώ η ίδια έχασε την ισορροπία της και έπεσε στο έδαφος. Η τσάντα που κλάπηκε ήταν χρώματος καφέ, άγνωστης μάρκας, αξίας 80 στερλινών και εντός αυτής υπήρχε το χρηματικό ποσό των €30 και μια πιστωτική κάρτα της τράπεζας HALIFAX της Αγγλίας. Την 01/07/2013 και ώρα 09.40 συνελήφθη και ο 2ος κατ/νος Γιάννης Τερλεμέζ δυνάμει δικαστικού εντάλματος ο οποίος παραδέχθηκε τη διάπραξη τεσσάρων υποθέσεων μεταξύ των ημερομηνιών 27 - 28.06.

1. Τόσον ο 1ος Κατηγορούμενος όσο και ο 2ος υπέδειξαν στις 29.06.2013 και 1.07.2013 αντίστοιχα, τους χώρους από όπου έκλεψαν τις τσάντες. Την 01/07/2013 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον 2ον κατ/νο αφού προηγουμένως πληροφορήθηκε για την υπόθεση εναντίον του και αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο αυτός παραδέχθηκε ότι μαζί με τον 1ον κατ/νο διέπραξαν τις τέσσερις υποθέσεις που διαπράχθηκαν μεταξύ των ημερομηνιών 27-28/06/13 στην Πάφο. Κατηγορίες 15, 16 και 17 Την 25/06/13 και περί ώρα 02.00 η παραπονούμενη Rita Williamς τουρίστρια από την Ουαλία ενώ βρισκόταν έξω από το συγκρότημα διαμερισμάτων KEFALONITIS κτυπήθηκε από αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι 1 και
2. Ακολούθως ο συνοδηγός του εν λόγω οχήματος κατέβηκε και απέσπασε από την παραπονούμενη την τσάντα της η οποία περιείχε το χρηματικό ποσό των €20=, μια πιστωτική κάρτα, ένα κλειδί δωματίου ξενοδοχείου, και ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας NOKIA αξίας €25=.. Η παραπονούμενη υπέστη κάταγμα της 9ης πλευράς, δεξιά, νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο και τώρα έχει αποθεραπευθεί. Οι Κατηγορούμενοι δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Και για τους δύο Κατηγορούμενους έχουν ετοιμαστεί εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας οι οποίες περιγράφουν τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές τους συνθήκες. Οι Κατηγορούμενοι είναι αδέλφια και γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στην Ελλάδα. Ο πατέρας τους κατάγεται από την Ελλάδα και η μητέρα τους είναι Κύπρια. Προέρχονται από διασπαρμένη οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Οι γονείς τους χώρισαν το 2005 λόγω προβλημάτων στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Μετά το χωρισμό των γονέων τους ο πατέρας τους δεν διατήρησε οποιαδήποτε επικοινωνία με τα παιδιά του. Η μητέρα τους εργάστηκε για πολλά χρόνια ως καθαρίστρια ενώ τώρα είναι άνεργη και συντηρείται οικονομικά από επίδομα το οποίο λαμβάνει από τις υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας. Ο Κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 19 ετών, άγαμος και είναι απόφοιτος γυμνασίου. Μετά τη διακοπή της φοίτησης του στο σχολείο εργάστηκε περιστασιακά σε διάφορες εργασίες ως εργάτης. Λόγω οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η οικογένεια του υπηρέτησε μόνο 7 μήνες στην Εθνική Φρουρά και αργότερα πήρε αναστολή. Πριν τη σύλληψη του φιλοξενείτο στην οικία κοπέλας με την οποία διατηρούσε δεσμό. Κατά τον επίδικο χρόνο δεν είχε σταθερή εργασία και εργαζόταν με ευκαιριακή απασχόληση ως εργάτης. Ο Κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 24 ετών, αρραβωνιασμένος και άνεργος. Έχει αποκτήσει τρία παιδιά με την αρραβωνιαστικιά του ηλικίας το πρώτο 4 ετών και τα άλλα δύο 10 μηνών τα οποία διαμένουν με την μητέρα τους. Μαζί με τον Κατηγορούμενο και την αρραβωνιαστικιά του διαμένουν επίσης τα δύο παιδιά της από τον πρώτο της γάμο, ηλικίας 12 και 10 ετών. Η αρραβωνιαστικιά του, ηλικίας 26 ετών προέρχεται από φτωχή πολυμελή οικογένεια και θεωρείται ανίκανη για εργασία έπειτα από εμπλοκή της σε τροχαίο ατύχημα. Οι σχέσεις του ζεύγους είναι αρμονικές και ο Κατηγορούμενος ανέπτυξε ιδιαίτερους ψυχοσυναισθηματικούς δεσμούς με τα παιδιά της αρραβωνιαστικιάς του από τον πρώτο της γάμο. Ο Κατηγορούμενος 2 από την εφηβική του ηλικία απασχολείτο ως εργάτης σε διάφορους εργοδότες ενώ τα τελευταία δύο χρόνια είναι άνεργος και λαμβάνει βοήθημα ύψους €1123= από το γραφείο Ευημερίας και επίδομα πολυτέκνων ύψους €240= μηνιαίως. Σύμφωνα με την ίδια έκθεση, ο Κατηγορούμενος έζησε την παιδική και εφηβική του ηλικία σε δυσλειτουργικό οικογενειακό περιβάλλον με σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Υπήρξε θύμα, αλλά και μάρτυρας άσκησης σωματικής κακοποίησης των μελών της οικογένειας από τον πατέρα του ο οποίος παρουσίαζε σοβαρό πρόβλημα αλκοολισμού. Ο συνήγορος των Κατηγορουμένων με την περιεκτική του αγόρευση έχει κατ΄αρχάς αναγνωρίσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που οι πελάτες του διέπραξαν οι οποίοι μέσω του εκφράζουν τη μεταμέλεια και μετάνοια τους. Η έμπρακτη μεταμέλεια τους εκφράζεται από το γεγονός της παραδοχής τους τόσο στην αστυνομία, όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και την υπόδειξη των χώρων όπου έκρυψαν τα κλοπιμαία. Ιδιαίτερη σημασία πρόσδωσε ο συνήγορος στο γεγονός πως οι Κατηγορούμενοι έχουν εξομολογηθεί στον Εφημέριο των φυλακών τα αδικήματα τα οποία διέπραξαν. Αυτό τόνισε ο συνήγορος, δεν αποτελεί απλή μεταμέλεια αλλά μετάνοια για τις πράξεις του εξομολογουμένου. Κάλεσε περαιτέρω το Δικαστήριο να λάβει υπόψη ότι οι Κατηγορούμενοι τελούν υποκράτηση από τις 28.06.2013 με το χρονικό αυτό διάστημα να έχει επιδράσει θετικά και να παρέχει όχι μόνο την ελπίδα, αλλά και την εύλογη προσδοκία ότι «έχει ασκήσει ευεργετική επίδραση επί του ψυχοβουλητικού πλέγματος των στοιχείων που καθορίζουν την ανθρώπινη συμπεριφορά και έχει συνεπιφέρει αντίστοιχο (θετικό) σωφρονιστικό αντίκρισμα, υπό την έννοια ότι θα τους αποτρέψει από κάθε έκνομη ενασχόληση και παραβατική δραστηριότητα και τους έχει ήδη διδάξει ότι θα πρέπει από τώρα και στο εξής να είναι πολύ πιο προσεχτικοί στον εαυτό τους και πιο συγκρατημένοι και να τηρούν με κάθε σεβασμό τους Νόμους και τους κανονισμούς της Δημοκρατίας. Έχουν προβληματιστεί πολύ και έχουν παράλληλα , εν μέρει, τιμωρηθεί για τα αδικήματα τα οποία διέπραξαν». Ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη πως η διάπραξη των αδικημάτων αυτών φαίνεται ότι διέπεται από μια μεγάλη επιπολαιότητα ερασιτεχνισμό, έλλειψη σχεδιασμού, νεανική και ανώριμη απερισκεψία και να μην είναι στη βάση των οργανωμένων εγκλημάτων ληστείας. Ως πρόσθετο ελαφρυντικό παράγοντα τον οποίο το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη είναι τα άσχημα παιδικά και νεανικά χρόνια που έζησαν οι Κατηγορούμενοι και τα τραύματα τα οποία προκλήθηκαν στην παιδική τους ψυχή, εισηγούμενος πως στη συγκεκριμένη περίπτωση οι παρόντες Κατηγορούμενοι οι οποίοι έχουν στερηθεί την πατρική και μητρική στοργή, αλλά και το πατρικό πρότυπο είναι περισσότερο ευάλωτοι σε παρορμήσεις και επιδράσεις οι οποίες τους ωθούν σε άστοχες ενέργειες. Επικαλούμενος τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες των Κατηγορουμένων, την οικογενειακή κατάσταση του 2ου Κατηγορούμενου ο οποίος είναι πατέρας φροντίζοντας πέντε ανήλικα παιδιά, πρότεινε τη μη επιβολή ποινής φυλάκισης, αλλά την επιβολή τέτοιας ποινής η οποία να τους αναμορφώνει και να τους εντάσσει στην κοινωνία. Εν πάση περιπτώσει εισηγήθηκε πως εάν το Δικαστήριο καταλήξει στην επιβολή ποινής φυλάκισης, αυτή να τύχει αναστολής. Εξέφρασε στη συνέχεια την ετοιμότητα των Κατ/νων να δεχθούν την έκδοση διατάγματος αποζημιώσεως των Παραπονουμένων για τα χρηματικά ποσά που κλάπησαν από ένα έκαστον από αυτούς, το σύνολο των οποίων, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής ανέρχεται στο ποσό των €220=. Σχετικά με τη βία που ασκήθηκε εις βάρος των Παραπονουμένων προσώπων, εξήγησε, πως για όλες τις υποθέσεις ληστειών, πλην των κατηγοριών 15, 16 και 17, η βία αυτή εξασκήθηκε στην προσπάθεια των Κατηγορούμενων να αποσπάσουν από τους Παραπονούμενους τη τσάντα τους, οδηγώντας το αυτοκίνητο τους δίπλα από αυτούς. Αναφορικά με τις κατηγορίες 15, 16 και 17 δηλαδή τη ληστεία εναντίον της Rita Williams και τη πρόκληση σε αυτή βαριάς σωματικής βλάβης, δεχόμενος τα γεγονότα, όπως τα εξέθεσε ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής, εξήγησε πως ασκήθηκε βία για την απόσπαση της τσάντας αλλά οι Κατηγορούμενοι δεν ανέμεναν ότι θα προκληθεί βαριά σωματική βλάβη στην Παραπονούμενη. Υπενθυμίζουμε πως τα γεγονότα αυτών των αδικημάτων είναι πως η συγκεκριμένη Παραπονούμενη Rita Williams ενώ βρισκόταν έξω από το συγκρότημα διαμερισμάτων «KEFALONITIS», κτυπήθηκε από το αυτοκίνητο των Κατηγορουμένων, οι οποίοι αμέσως μετά της απέσπασαν την τσάντα. Θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε πως για το αδίκημα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης του άρθρου 231 η πρόθεση δεν αποτελεί συστατικό του στοιχείο. Αρκεί ο Κατηγορούμενος συνειδητά να διενήργησε την παράνομη πράξη που επέφερε τη βλάβη (Archbord Criminal Pleading Evidence & Practice 36η έκδοση, παρ. 2667 σελ. 991). Το αποτέλεσμα της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης τεκμηριώνει το αδίκημα είτε η πρόκληση τέτοιας βλάβης ήταν προβλεπτό από τον Κατηγορούμενο ότι πιθανόν να συνέβαινε από τη πράξη του, είτε αυτός ήταν αδιάφορος κατά πόσο τέτοια βλάβη θα συνέβαινε ή ακόμα μια τέτοια βλάβη ήταν απομακρυσμένο ή απίθανο να συμβεί. Έχουμε εξετάσει με προσοχή τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης και κάθε σχετικό στοιχείο που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Όπως πάντα, το έργο του Δικαστηρίου συνίσταται, από τη μια, στο να διασφαλίσει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου και της τάξης, δίδοντας μέσω της επιβλητέας ποινής τα ορθά μηνύματα και από την άλλη να εξαντλήσει τα όποια περιθώρια είναι διαθέσιμα, εξατομικεύοντας την ποινή ώστε να συνάδει και με τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορούμενου και βεβαίως να συνάδει με τα περιστατικά του αδικήματος. Η εξισορρόπηση των δύο αυτών καθηκόντων καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη σε σχέση με αδικήματα όπως τα υπό εξέταση. Αυξανομένης της αναγκαιότητας για επιβολή αποτρεπτικής ποινής, λόγω της σοβαρότητας και της έξαρσης στην οποία τελεί ένα αδίκημα, μειώνονται και τα περιθώρια εξατομίκευσης. Τα αδικήματα που διέπραξαν οι Κατηγορούμενοι παρουσιάζουν όλα αυξητική τάση και ταλανίζουν την κοινωνία. Οι ληστείες ένοπλες και μη κατάντησαν φαινόμενο καθημερινής ρουτίνας, με τον φιλήσυχο πολίτη αυτού του τόπου να αισθάνεται και να νοιώθει ανασφαλής και ανήσυχος τόσο για την περιουσία όσο και για την σωματική του ακεραιότητα. Ο τρόπος αντιμετώπισης των διαφόρων αδικημάτων όπως προδιαγράφονται από τη νομολογία, παρέχει ασφαλή καθοδήγηση για την επιλογή του είδους και του ύψους της ποινής που πρέπει να επιβάλλεται. Στην υπόθεση Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 13, επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, που παραδέχθηκε το αδίκημα της ληστείας του άρθρου 282, ποινή φυλάκισης 4 ετών. Ο Κατηγορούμενος απέσπασε με τη χρήση βίας που συνίστατο σε γροθιά, τσάντα με χρήματα συνολικού ύψους £4.782 αφού παραπλάνησε το διευθυντή υπεραγοράς που την κατείχε. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνετο με προηγούμενες καταδίκες και το Κακουργιοδικείο δέχθηκε ότι το αδίκημα αποτελούσε μια, εκτός χαρακτήρα, ενέργεια του Κατηγορούμενου. Επίσης, το Δικαστήριο έλαβε υπόψη και τη μικρή συνδρομή του στη διαλεύκανση του αδικήματος καθώς και τη γνήσια μεταμέλεια του. Στην υπόθεση Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ σελ. 50, οι Κατηγορούμενοι ηλικίας 19 και 23 ετών, παραδέχθηκαν ενοχή σε δύο κατηγορίες ληστείας, κατά παράβαση των άρθρων 255, 282, 283 και 20 του Ποινικού Κώδικα. Οι δύο Κατηγορούμενοι κουκουλοφόροι και οπλισμένοι με μαχαίρια, εισέβαλαν σε διαμέρισμα δύο αλλοδαπών γυναικών και υπό την απειλή βίας και αφού τις κτύπησαν, απέσπασαν το ποσό των £65. Τα γεγονότα της υπόθεσης κρίθηκαν ως εξαιρετικά σοβαρά. Στους Κατηγορούμενους επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως 8 ετών που επικυρώθηκε από το Εφετείο. Σημειώνεται ότι οι Κατηγορούμενοι είχαν λευκό ποινικό μητρώο και παραδέχθηκαν ενοχή στο Κακουργιοδικείο μετά από μερική ακρόαση. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ σελ. 411 επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο που ήταν ένας από τους δύο δράστες που με την απειλή όπλου απέσπασαν το ποσό των £4.582 από κατάστημα τραπέζης, ποινή φυλακίσεως 10 ετών. Ο Κατηγορούμενος βαρύνετο με μια προηγούμενη καταδίκη για ένοπλη ληστεία ήταν πατέρας ενός ανήλικου παιδιού και είχε ψυχολογικά προβλήματα. Η ποινή επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Ποινή φυλάκισης 4 ετών επιβλήθηκε στο Κατηγορούμενο στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1986)2 ΑΑΔ 224. Ο συγκατηγορούμενος ηλικίας 21 χρονών, επιτέθηκε εναντίον γυναίκας, η ώρα 3:00 το πρωί, ενώ εκείνη βρισκόταν έξω από τον ανελκυστήρα πολυκατοικίας και της απέσπασε τη τσάντα, η οποία ανευρέθη αργότερα με το περιεχόμενο της άθικτο, πλην του ποσού των £12.00= που είχε αφαιρεθεί. Ο Κατηγορούμενος αντιμετώπιζε πολλά ψυχολογικά προβλήματα, μεγάλωσε σε προβληματικό περιβάλλον και πρώτη φορά βρέθηκε αντιμέτωπος με τόσο σοβαρή κατηγορία, αν και λήφθηκαν υπόψη άλλα τέσσερα αδικήματα. Ένα άλλο στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη είναι αυτό της αποτροπής, οι προεκτάσεις της οποίας εξετάστηκαν στην απόφαση Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 342 όπου λέχθηκαν τα πιο κάτω: «. η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής έχει δύο παραμέτρους. Η μια έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή ή οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing» και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους.» Εξίσου σοβαρό αδίκημα είναι αυτό της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης η τέλεση του οποίου στρέφεται κατά του προσώπου του συνανθρώπου με ανυπολόγιστες, κάποτε, συνέπειες. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τόκκαλου

(2001)2 ΑΑΔ 95, αναφέρθηκαν τα εξής, τα οποία αποτελούν τη συνισταμένη της νομολογίας: « Η χρήση βίας κατά του συνανθρώπου συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το άρθρο 7.1 του συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπεια του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης, είτε ως μέσο εκδίκησης, είτε ως μέσο τιμωρίας, δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωση της πρέπει να τιμωρείται με την αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς». Στην υπόθεση Mehmet Urgan v. Αστυνομίας Ποιν. Έφεση 159/11/ ημερ. 4/4/12), ο τότε Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Α. Κραμβής, ανέφερε τα ακόλουθα: «Τα φαινόμενα βίας που συχνά παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό σε διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, μας προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία. Η βία στα γήπεδα, στους δρόμους, στην οικογένεια ακόμη και στα σχολεία είναι πλέον θέματα της καθημερινότητας. Προτού αυτά τα φαινόμενα προσλάβουν μεγαλύτερες διαστάσεις και με ολέθριες συνέπειες, κάποιοι πρέπει να προβληματιστούν ώστε εγκαίρως και με τα κατάλληλα μέτρα να αντιμετωπιστεί όσο μπορεί πιο αποτελεσματικά η κατάσταση. Τα δικαστήρια από τη δική τους πλευρά, οφείλουν να μεριμνούν ώστε οι υποθέσεις αυτού του είδους να εκδικάζονται χωρίς καθυστέρηση και να επιβάλλονται στους δράστες αποτρεπτικές ποινές, στέλνοντας έτσι μήνυμα μηδενικής ανοχής». Επανερχόμενοι στην κρινόμενη υπόθεση παρατηρούμε τα εξής: Τα αδικήματα που διέπραξαν οι Κατηγορούμενοι καλύπτουν μια σειρά αδικημάτων, τα οποία έλαβαν χώρα εντός του Ιουνίου, δηλαδή κατά την καλοκαιρινή περίοδο εναντίον τουριστών. Αθώων ανθρώπων οι οποίοι, αργά το βράδυ ή τις πρώτες πρωινές ώρες της ημέρας κυκλοφορούσαν αμέριμνοι στους δρόμους της Πάφου, απολαμβάνοντας τις διακοπές τους. Οι οποίοι αντί της φιλοξενίας δέχθηκαν τις επιθέσεις, τον τραυματισμό, τη στέρηση της περιουσίας τους και τα προβλήματα, δυσχέρεια και αναστάτωση που ακολουθούν τέτοιου είδους αδικημάτων. Όπως ανωτέρω σημειώθηκε ο συνήγορος των Κατηγορούμενων υπέδειξε πως οι πελάτες του δεν έδρασαν προσχεδιάζοντας τα αδικήματα τους και ότι αυτά χαρακτηρίζονται από ερασιτεχνισμό. Δεν μπορούμε όμως να παραγνωρίσουμε το γεγονός πως η δραστηριότητα αυτή των Κατηγορουμένων εκδηλώθηκε με τέτοιο βίαιο τρόπο που στην περίπτωση της Παραπονούμενης Rita Williams της προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη με όλες τις συνέπειες που αυτή συνεπάγεται. Δεν μπορούμε να δεχθούμε πως οι ενέργειες των Κατηγορουμένων διέπονταν απλά από αυθορμητισμό και ερασιτεχνισμό. Η περίπτωση της ανωτέρω Παραπονούμενης καταμαρτυρεί ότι αυτοί αδιαφορώντας για τις συνέπειες των πράξεων και τον τρόπο με τον οποίο αποφάσισαν να διαπράξουν τις ληστείες τους ήταν αδιάφορο οι οποιεσδήποτε συνέπειες που αυτές θα είχαν. Όπως υπογραμμίσθηκε στη Κωνσταντίνου (ανωτέρω) η οποία επίσης αφορούσε ληστεία «Επρόκειτο για εξαιρετικά σοβαρά εγκλήματα με έντονο αντικοινωνικό χαρακτήρα». Τονίσθηκε επίσης στην ίδια απόφαση: «Επιθέσεις εναντίον πολιτών που κυκλοφορούν μόνοι τη νύκτα τείνουν να υπονομεύσουν ένα από τα σημαντικότερα ατομικά δικαιώματα, εκείνο της ελεύθερης διακίνησης. Διάδοση εγκλημάτων αυτής της μορφής θα επηρέαζε άμεσα την ποιότητα της ζωής στον τόπο με τεράστιες δυσμενείς κοινωνικές συνέπειες. » Πιστεύουμε ότι όσα γλαφυρά εκφράζονται στην απόφαση Tatal Faeg Mahmoud Abed v. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 128 αντικατοπτρίζουν πλήρως και εφαρμόζονται στην παρούσα περίπτωση. «Τα δικαστήρια μας, εκδηλώνοντας την έντονη αγωνία του κοινού, αντιμετωπίζουν, και δικαιολογημένα, με αυστηρότητα την παρανομία. Οι κάτοικοι της χώρας μας θυμούνται τους καιρούς που ένιωθαν και ζούσαν την ασφάλεια. Την άνεση π.χ. να αφήνουν ανοιχτές τις πόρτες και τα παράθυρα των σπιτιών τους, ξεκλείδωτα τα αυτοκίνητα τους, εκτεθειμένη την περιουσία τους και κυρίως να διακινούνται χωρίς να αισθάνονται οποιοδήποτε κίνδυνο από ελλοχεύοντες εγκληματίες. Η διαπίστωση της πραγματικής και άκρως ανησυχητικής κατάστασης που επικρατεί σήμερα στον τόπο μας είναι επαρκής λόγος για να δράσουν τα δικαστήρια προς την κατεύθυνση της πάταξης της παρανομίας. Μέχρις ότου οι ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και εγκληματολόγοι προσφέρουν τις μακροπρόθεσμες δικές τους υπηρεσίες στην καλυτέρευση της κοινωνίας, τα δικαστήρια δεν έχουν άλλη επιλογή, αντίθετα είναι καθήκον τους, να διασφαλίσουν τη νομιμότητα. Το έγκλημα έχει, δυστυχώς, προσλάβει νέα μορφή. Εν πολλοίς, εξελίχθηκε, σε επάγγελμα. Μισθοφόροι διαπράττουν εγκλήματα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις εγκληματίες αποσπούν με τη χρήση βίας ενίοτε σκληρής και άγριας περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν σε φιλήσυχους και ανυποψίαστους πολλές όπως στην περίπτωση που είναι ενώπιον μας. Η ποινή που επέβαλε στον εφεσείοντα το κακουργιοδικείο είναι αυστηρή. Επικροτούμε όμως και την αυστηρότητα και το ύψος της. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα γνωστά στοιχεία που αφορούν στις οικογενειακές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορούμενου αποτελούν μετριαστικούς παράγοντες όταν το έγκλημα και οι περιστάσεις που διεπράχθη δεν είναι του είδους που περιγράφουμε πιο πάνω. Σε εγκλήματα προσχεδιασμένα και όπου ο σκοπός είναι η παράνομη απόσπαση οικονομικού οφέλους χωρίς σεβασμό στην προσωπικότητα και ακεραιότητα των θυμάτων μόνο η παραδοχή και απολογία αποτελούν σοβαρό παράγοντα που λαμβάνεται ευνοϊκά υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Οι υπόλοιποι παράγοντες είναι πράγματι περιθωριακοί». ΄Εχει δοθεί ιδιαίτερη σημασία από τον συνήγορο, στη συνεργασία των Κατηγορούμενων με την αστυνομία και στη παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Αυτά είναι γεγονότα τα οποία λαμβάνομε υπόψη και θα προσμετρήσουν υπέρ των Κατηγορουμένων, στην επιβολή της ποινής. Υπογραμμίστηκε περαιτέρω από τον συνήγορο πως η συμπεριφορά αυτή των Κατηγορουμένων αποτελεί μεμονωμένο γεγονός της ζωής τους. Δεν συμμεριζόμαστε απόλυτα την εισήγηση αυτή. Μπορεί να αφορά μικρή περίοδο ενεργειών αλλά όχι μεμονωμένο γεγονός. Οι Κατηγορούμενοι διέπραξαν πέντε ληστείες, σε δύο διαφορετικές ημερομηνίες, δηλαδή στις 25.06.2013 και 27 - 28 Ιουνίου 2013 και η εν λόγω εγκληματική τους δραστηριότητα τερματίσθηκε με τη σύλληψη τους, με τον εντοπισμό του αυτοκινήτου που χρησιμοποιούσαν κατά τη διάπραξη των ληστειών. Πρσφέρθηκε ως ελαφρυντικός παράγοντας τα δύσκολα παιδικά χρόνια και οι τραυματικές εμπειρίες. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ η δύσκολη παιδική ηλικία είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Όχι όμως απόλυτα ή επανειλημμένα. Σε εκείνη την υπόθεση ο Κατηγορούμενος είχε δύσκολα παιδικά χρόνια, έχοντας χάσει τη μητέρα του μετά από μακροχρόνια ασθένεια, ενώ δεν έτυχε της κατάλληλης υποστήριξης από τον πατέρα του. Όπως τόνισε εκεί το εφετείο οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου λαμβάνονται υπόψη σαν ελαφρυντικό στοιχείο, όμως η δυστυχία που πλήττει έναν άνθρωπο στην παιδική του ηλικία, όπως επισημάνθηκε σε πολλές περιπτώσεις, δεν αποτελεί μόνιμη ασπίδα κατά της συνέχισης της παρανομίας με ατιμωρησία. Για τούτο στο βαθμό που μπορεί να επενεργήσει στην κρίση μας, ο παράγοντας αυτός λαμβάνεται υπόψη. Έγινε εισήγηση εκ μέρους του συνηγόρου των Κατηγορούμενων, πως τυχόν επιβολή ποινής φυλάκισης θα επηρεάσει και θα έχει άμεσες συνέπειες στην οικογένεια του Κατηγορούμενου 2, ο οποίος φροντίζει 5 ανήλικα παιδιά, αλλά και στη μητέρα, αδελφές και σύντροφο του Κατηγορούμενου 1 με την οποία σκοπεύει να προχωρήσει σε γάμο. Οφείλουμε να επισημάνουμε πως οι επιπτώσεις της φυλάκισης στην οικογένεια ενός Κατηγορούμενου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων χωρίς όμως να είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (Domotov κα. v. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ σελ. 328 - 331). Οφείλουμε επίσης να επισημάνουμε πως η οικογένεια του Κατηγορούμενου 2 συντηρείται αποκλειστικά από επίδομα του Γραφείου Ευημερίας, δεδομένου πως ο ίδιος είναι άνεργος. Αναφέρθηκε επίσης ο συνήγορος σε ενδεικτικές επιπτώσεις που είχε ο εγκλεισμός των πελατών του στις φυλακές και επισύναψε σχετικές βεβαιώσεις του ψυχιάτρου των Κεντρικών Φυλακών. Από τη μελέτη των εκθέσεων τούτων παρατηρείται πως ο μεν Κατηγορούμενος 1 αντιμετώπιζε δυσκολία να κοιμηθεί και είχε κάποιες ψυχολογικές μεταπτώσεις οι οποίες θεωρήθηκαν από το ψυχίατρο αναμενόμενες ως εκ της κράτησης του και της Δικαστικής διαδικασίας. Στην ίδια έκθεση καταγράφεται το εξής: «Στις 11/10/2013 ενημερώθηκα για τον αυτοτραυματισμό του, ο οποίος έγινε σε πλαίσια διαμαρτυρίας και δεν προέρχεται από τυχόν νοσολογικό παράγοντα..» Σε επανεξετάσεις που έγιναν η κατάσταση του κρίθηκε σταθερή χωρίς ενεργό ψυχοπαθολογία. Η ίδια εξέταση και η ίδια διάγνωση για τα ίδια προβλήματα (αϋπνίας και ψυχολογικών μεταπτώσεων) έγινε και για τον Κατηγορούμενο 2. Το ίδιο συμπέρασμα και διάγνωση προέκυψαν και γι΄αυτόν, ότι δηλαδή η κατάσταση του είναι σταθερή χωρίς ενεργό ψυχοπαθολογία. Έχουμε υπόψη ότι κάθε υπόθεση κρίνεται με τα δικά της περιστατικά και συνθήκες και ότι ακόμα και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή, δεν ατονεί η υποχρέωση για εξατομίκευση της τιμωρίας ώστε να αρμόζει και στις συνθήκες του παραβάτη, νοουμένου ότι η εξατομίκευση δεν οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου της αποτροπής που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του εγκλήματος. (Γενικός Εισαγγελέας ν. Αρέστη

(1996)2 ΑΑΔ 267). Δεν πρέπει να μας διαφεύγει όμως ότι ο κύριος σκοπός της ποινής είναι προστατευτικός. Τα Δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν τέτοιες ποινές ώστε να αποτρέπουν τους αδικοπραγούντες και άλλους από του να διαπράττουν παρόμοια αδικήματα και ταυτόχρονα, να δημιουργούν αίσθημα ασφάλειας σε όλους τους κατοίκους. Έχει επίσης τεθεί από το ευπαίδευτο συνήγορο των Κατηγορούμενων ότι οι πελάτες του είχαν καταναλώσει ποσότητα μπύρας πριν τη διάπραξη των αδικημάτων της 27ης και 28ης Ιουνίου, 2013. Είναι νομολογημένο πως η εθελουσία μέθη ακόμη και στην περίπτωση που είναι τέτοιας μορφής και βαθμού που μειώνεται ο αυτοέλεγχος κάποιου δεν διαδραματίζει σοβαρό ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής. Μπορεί να θεωρηθεί ως ελαφρυντικό στοιχείο αφού εκτιμηθεί μέσα στα υπόλοιπα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης (Mελανίτης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ σελ. 309). Σημειώνουμε όμως πως η διάπραξη των αδικημάτων της 25 Ιουνίου, 2013, των οποίων δεν προηγήθηκε κατανάλωση αλκοόλης, ήταν σοβαρότερης μορφής και η βία που χρησιμοποιήθηκε ήταν εντονότερη, με την παραπονούμενη να υφίσταται σοβαρό τραυματισμό, δηλαδή κάταγμα της 9ης πλευράς. Λαμβάνομε υπόψη υπέρ των Κατηγορουμένων το Λευκό Ποινικό τους Μητρώο, το νεαρό της ηλικίας τους, την άμεση παραδοχή τους και τη συνεργασία τους με την αστυνομία, την παραδοχή τους ενώπιον του Δικαστηρίου και τις εν γένει προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες όπως αυτές έχουν εκτεθεί ενώπιον μας. Δεν παραγνωρίζουμε όμως την αρχή πως σε υποθέσεις όπου η ανάγκη για αποτροπή προκύπτει επιτακτικά και έντονα, οι εν λόγω μετριαστικοί παράγοντες ατονούν, χωρίς βέβαια να χάνουν τη σημασία τους και επενεργούν ως προς το εύρος και όχι το είδος της ποινής που θα επιβληθεί. Έχοντας υπόψη όλα όσα ανωτέρω εκτέθησαν τη σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων, τη χρήση βίας και την έκταση της βίας που ασκήθηκε, τις πτώσεις και τους τραυματισμούς οι οποίοι αναφέρθηκαν, χωρίς να παραγνωρίζουμε τους ανωτέρω μετριαστικούς παράγοντες οι οποίοι αναφέρθηκαν κρίνουμε πως η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Λυπούμαστε που νεαρά άτομα της ηλικίας των 24 και κυρίως των 18 (γεννήθηκε 21.10.1994) χρόνων θα βρεθούν στην φυλακή όμως η ανάγκη προστασίας της κοινωνίας, η ανάγκη για επιβολή ποινής αποτρεπτικής και συνάμα σωφρονιστικής, κυριαρχεί στη σκέψη και μας οδηγεί αφενός στην επιλογή της φυλάκισης, και αφετέρου στην επίδειξη επιείκειας, πάντοτε εντός των νομολογιακών πλαισίων. Με γνώμονα όλες τις πιο πάνω παραμέτρους και αφού λάβαμε υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες επιβάλλουμε τις πιο κάτω ποινές: Στις κατηγορίες 1, 3, 5, 13, 15, τρία χρόνια φυλάκιση σε ένα έκαστο Κατηγορούμενο. Στις κατηγορίες 2, 4, 6, 14 και 16, τέσσερα χρόνια φυλάκιση σε ένα έκαστο Κατηγορούμενο. Στην 17η κατηγορία δεν επιβάλλουμε ποινή δεδομένου πως τα γεγονότα αυτής εντάσσονται στα γεγονότα της 16ης κατηγορίας. Ενόψει του ύψους της ποινής που επιβλήθηκε παρέλκει η εξέταση της εισήγησης για αναστολή της . Οι ποινές να συντρέχουν και ο χρόνος κράτησης των Κατηγορούμενων να συνυπολογιστεί. Όλα τα τεκμήρια να επιστραφούν στους νόμιμούς ιδιοκτήτες τους πλην του χρηματικού ποσού των €71 το οποίο να αποδοθεί στο κοινοτικό παντοπωλείου Πάφου. (Υπ)............. Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. (Υπ)............. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. (Υπ)............. Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΧΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο