Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. DIANA COWARD, Aρ. Υπόθεσης: 2545/2011, 10/10/2013

(1971)2 C.L.R 40. Αποτελεί νομική αρχή ότι έργο της κατηγορούσας αρχής είναι να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν αυτές είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 AAΔ 71) . Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Ευριπίδου,

(2002)2 AAΔ 246, επισημάνθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής». Τα όσα οι μάρτυρες, έχουν αναφέρει στο δικαστήριο έχουν καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, έχουν ληφθεί υπόψη μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια από το Δικαστήριο στο σύνολο τους και δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω ολόκληρη την μαρτυρία, παρά τα σημεία, τα οποία θα κρίνω ακολούθως ότι είναι σημαντικά σε σχέση με την κρίση του δικαστηρίου ως προς την αξιοπιστία τους. Αγορεύσεις Η παρούσα υπόθεση, είναι φανερό ότι θα κριθεί από την αξιοπιστία των μαρτύρων που έχουν καταθέσει ενώπιον μου. Οι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους, επικεντρώθηκαν κυρίως σε αυτό το ζήτημα και η κάθε πλευρά εισηγήθηκε, ότι η μαρτυρία της άλλης πλευράς ήταν αναξιόπιστη σε αντίθεση με την πλευρά που εκπροσωπούσαν, αναφορικά με το ζήτημα αυτό υπέδειξαν αντιφάσεις στην μαρτυρία των μαρτύρων που κλήθηκαν για υποστηρίζουν τις δύο πιο πάνω εκδοχές. Ο συνήγορος της κατηγορουμένης, εισηγείται επίσης, ότι η συγκεκριμένη φράση και αν ακόμα λέχθηκε δεν αποδεικνύει το αδίκημα της εξύβρισης αφού είναι στα αγγλικά και δεν γνωρίζουμε την σημασία της. Αντίθετη επί του προκειμένου ήταν η θέση της Κατηγορούσας Αρχής, ενόψει και της ευρείας χρήσης της συγκεκριμένης φράσης, όπως υποστήριξε. Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όσους μάρτυρες κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις τους, την συμπεριφορά και αντίδραση τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους και αξιολόγησα αυτή, με επίγνωση της διάκρισης μεταξύ ευρημάτων αξιοπιστίας και βάρους απόδειξης. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους και τα όσα γνώριζε ο κάθε ένας για τα διαδραματισθέντα κατά τον ουσιώδη χρόνο και περίοδο. Κατά την αξιολόγηση είχα παράλληλα κατά νου την μαρτυρία ενός εκάστου, ιδιαίτερα την αλληλουχία των λεχθέντων του υπό αξιολόγηση μάρτυρα με αυτά που λέχθηκαν από τον άλλο μαρτύρα. Από το σύνολο της μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί αποδέχομαι αυτήν της Κατηγορούσας Αρχής. Ο Μ.Κ.1 δεν θα είχε κατά την άποψη μου οποιοδήποτε λόγο να ακολουθήσει την κατηγορούμενη με το όχημα του την συγκεκριμένη βραδιά εάν δεν είχε προηγηθεί το περιστατικό που ο ίδιος περίγραψε. Με την κατηγορούμενη φαίνεται να είχαν διαφορές, η συμπεριφορά και αντίδραση του όμως την συγκεκριμένη βραδιά, δεν εξηγείται να έγινε άνευ τινός δικαιολογίας και απλά στην θέα της κατηγορούμενης που κινείτο με το όχημα της και ενώ ο ίδιος ήταν πεζός να την ακολούθησε. Δεν θα είχε κανένα λόγο να πράξει τούτο αφού με την κατηγορούμενη δεν ήταν η πρώτη φορά, όπως φάνηκε μέσα από την μαρτυρία, που βρέθηκε μετά την παρεξήγηση που είχαν και σχετίζεται με την πώληση ακίνητης περιουσίας του. Ο Μ.Κ.1 κινείτο πεζός κατά τον ουσιώδη χρόνο και ήταν μαζί με την μητέρα του και την αδελφή του και δεν είχε κανένα λόγο να εισέλθει στο όχημα του και να ακολουθήσει την κατηγορούμενη εάν αυτή δεν τον είχε προκαλέσει προηγουμένως. Αυτό έγινε γιατί η κατηγορούμενη του είχε πει προηγουμένως την φράση «Fuck you». Ο όλη συμπεριφορά του Μ.Κ.1 στο εδώλιο του μάρτυρα, η φυσικότητα και ο αυθορμητισμός του με έχουν πείσει ότι είπε την αλήθεια. Δεν έχει υποπέσει σε αντιφάσεις και ήταν σταθερός στην μαρτυρία του. Το γεγονός ότι ο ίδιος δεν προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία και τα όσα ανάφερε περί εξύβρισης έγιναν μετά που του λήφθηκε ανακριτική κατάθεση, λόγο του παραπόνου της κατηγορούμενης, δεν επηρεάζουν την αξιοπιστία του. Όπως διαφάνηκε μέσα από την μαρτυρία του αλλά και τα προηγούμενα περιστατικά που εξήγησε για την συμπεριφορά της κατηγορούμενης έναντι του, δεν ήταν πρόσωπο που θα προέβαινε σε καταγγελία για το περιστατικό αυτό και ήταν απόλυτα λογικό όταν ο ίδιος κλήθηκε στην αστυνομία ερωτηθείς σχετικά να αναφέρει τι είχε προηγηθεί προτού ακολουθήσει την κατηγορούμενη με το όχημα του. Επίσης πολύ καλή εντύπωση μου έχει δημιουργήσει και η Μ.Κ.2 η οποία με την μαρτυρία της επιβεβαιώνει την εκδοχή του κατηγορούμενου. Ήταν επίσης σταθερή, αυθόρμητη και ειλικρινής. Η μαρτυρία του αστυνομικού μάρτυρα (Μ.Κ.3) της Κατηγορούσας Αρχής ήταν τυπικής σημασίας, αφού αυτός δεν είχε γνώση οιονδήποτε γεγονότων της υπόθεσης και η ανάμιξη του έγινε μετά την υποβολή παραπόνου από την κατηγορούμενη για επίθεση από τον Μ.Κ.1. Αποδέχομαι την μαρτυρία του. Η κατηγορούμενη δεν μου έχει κάνει καθόλου καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ήταν εμφανής η αντιπάθεια της προς τον Μ.Κ.1. Ο τρόπος με τον οποίο μαρτυρούσε έδειχνε έχθρα προς το πρόσωπο του σε σημείο που επιβεβαιώνει την εκδοχή του. Η κατηγορούμενη δεν με έχει πείσει ως προς την συμπεριφορά του κατηγορούμενου όταν σταμάτησε όχημα της. Ως προς την εκδοχή της περί επίθεσης και του μεγέθους που περίγραψε ότι αυτή έγινε, με αποτέλεσμα να της δημιουργήσει και τραύματα δεν έχει καταθέσει καμία βεβαίωση ως προς την ύπαρξη τραυμάτων, του είδους που περίγραψε, ώστε να ενισχύσει την εκδοχή της αυτή. Απορρίπτω την μαρτυρία της. Η Μ.Υ.2 απόφευγε να απαντήσει ευθέως σε σχέση με την κίνηση στον δρόμο ενώ περνούσαν από το χωρίο και αν υπήρχαν άτομα να κινούνται. Τούτο κατά την άποψη μου έγινε με σκοπό να δείξει ότι δεν έγινε οτιδήποτε και ούτε άκουσε την κατηγορούμενη να λέει κάτι σε κάποιο πρόσωπο ενώ περνούσαν από το κέντρο του χωριού. Ήταν εμφανής η προσπάθεια της υποστηρίζει την εκδοχή της φίλης της, η οποία όμως δεν επιβεβαιώνεται ενόψει των όσων πιο πάνω αναφέρω ως προς την μη παρουσίαση οιασδήποτε μαρτυρίας που να δείχνει ότι στην κατηγορούμενη είχαν προκληθεί οποιαδήποτε τραύματα εκείνη την ημέρα. Κατ΄ ακολουθία των πιο πάνω συμπερασμάτων μου, κρίνω ότι τα πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τον ουσιώδη χρόνο, είναι όσα συνθέτουν την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής τα οποία και περιγράφονται πιο πάνω χωρίς ανάγκη επανάληψης τους. Το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα προβλέπει τα εξής: «Όποιος σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παριστάμενο πρόσωπο επίθεση είναι ένοχος πλημμελήματος ....». Τι αποτελεί εξύβριση δεν καθορίζεται στον Ποινικό Κώδικα. Αποτελεί θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Brutus v. Cozens

(1972)2 ALL ER: «An ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears it» Επίσης στην υπόθεση Bolster v. Αστυνομίας

(1997)2 ΑΑΔ 89, λέχθηκε ότι η εξύβριση στοιχειοθετείται όταν το χρησιμοποιηθέν υπό συνθήκες αντιπαράθεσης λεκτικό δεν είναι δυνατό να εκληφθεί ως μη υβριστικό. Επομένως, η ακριβής λεκτική απόδοση των εκφρασθέντων στερείται οποιασδήποτε ουσιώδους σημασίας. Στις λέξεις αποδίδεται το συνηθισμένο τους νόημα. Δεν χρειάζεται απόδειξη του στοιχείο της πραγματικής πρόκλησης οποιοδήποτε παρευρισκόμενου να επιτεθεί. Είναι αρκετό ότι όπως ρητά προβλέπει το άρθρο 99, το ενδεχόμενο από την εξύβριση να αντιδράσει επιθετικά παρευρισκόμενο πρόσωπο. Το κριτήριο είναι πάλι αντικειμενικό, δηλαδή κατά πόσο ο μέσος λογικός άνθρωπος θα προκληθεί (βλ. Γ.Ε ν. Ναταλία Καζίνα

(1999)2 ΑΑΔ 403 και Αχιλλέως ν. Δημοκρατίας

(1996)2 ΑΑΔ 98). Όσον αφορά την έννοια του δημόσιου χώρου, αυτή καθορίζεται στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα ως ακολούθως: «δημόσιος χώρος ή δημόσιο υποστατικό περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτήριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης, όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου, είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής, καθώς και κτήριο ή χώρο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση.» Χωρίς αμφιβολία ο χώρος όπου η κατηγορούμενη βρισκόταν αλλά και ο παραπονούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο, όταν του είπε την συγκεκριμένη φράση, αποτελεί δημόσιο χώρο. Ο δρόμος ήταν δημόσιος αφού σε αυτό κυκλοφορούσε το όχημα της κατηγορούμενης, ο δρόμος βρισκόταν εντός του χωριού και κοντά στην εκκλησία του. Το ζήτημα είναι κατά πόσο η συγκεκριμένη φράση αποτελεί εξύβριση. Η φράση που η κατηγορούμενη είπε στον Μ.Κ.1 ήταν στα αγγλικά και η θέση της υπεράσπισης είναι ότι ο δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει εάν η συγκεκριμένη φράση αποτελεί εξύβριση αφού δεν υπάρχει μαρτυρία για το τι σημαίνει. Το γεγονός ότι αυτή δεν έχει μεταφραστεί με μαρτυρία, αλλά να σημειωθεί ότι μετάφραση της έγινε στα πλαίσια της διαδικασίας εφόσον υπήρχε διερμηνέας, δεν εμποδίζει το δικαστήριο με οποιοδήποτε τρόπο στο να αποδώσει το πραγματικό της νόημα. Το ακριβές νόημα των συγκεκριμένων λέξεων αποτελούν εξύβριση, εξύβριση που έγινε σε δημόσιο μέρος, όπως πιο πάνω αναφέρω και που ήταν αυτής της μορφής ώστε να προκαλέσει το ενδεχόμενο παριστάμενο πρόσωπο σε επίθεση. Η συμπεριφορά του παραπονούμενου υπό τις περιστάσεις, όπως πιο πάνω περιγράφεται, δεν εξαντλήθηκε στο ενδεχόμενο αλλά καταδεικνύει ότι πράγματι προκλήθηκε μέχρι του σημείου να την ακολουθήσει εκνευρισμένος την κατηγορούμενη και να της ζητήσει τον λόγο για την συμπεριφορά της. Συνεπακόλουθα, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει την ενοχή της κατηγορούμενης στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη. (Υπ.)......... Κ. Κουνίδου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο