ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. AYMAN ALKHAZALEH, Αρ. Υπόθεσης: 8871/12, 30/10/2013

(1)/2000, 5

(1)/2010, 8

(1)/2010 και την Κ.Δ.Π. 312/2007. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος την 11ην Ιανουαρίου του 2011 στην οδό Ακαμαντίδος στην Πάφο, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΚΧ 110 χωρίς την δέουσα προσοχή και φροντίδα και προκάλεσε ατύχημα. Οι κατηγορίες 2 και 3 αφορούν το αδίκημα της εγκατάλειψης τόπου ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, κατά παράβαση του άρθρου 235Α

(3)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 111/89 και του άρθρου 20Α του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 111/89, τον Νόμο 80

(1)/2000 και την Κ.Δ.Π. 312/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο κατηγορούμενος κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΚΧ 110 το οποίο είχε εμπλακεί σε ατύχημα που προκάλεσε σωματική βλάβη σε πρόσωπο, ήτοι στην Chayssaa Najjar και ως επίσης προκάλεσε ζημιά σε περιουσία, εγκατέλειψε τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο αστ. 2641 κ. Χριστάκης Ανδρέου. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 1 έκανε αναφορά ως προς τα καθήκοντα και τα προσόντα τα οποία κατέχει. Αναφέρθηκε στην ημερομηνία κατά την οποία επεσυνέβη το επίδικο ατύχημα και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε την πληροφορία αναφορικά με το επίδικο ατύχημα που έγινε στις 11/1/2011 στην οδό Ακαμαντίδος στην Πάφο και την μετάβαση του στην σκηνή με συνάδελφο του. Από εξετάσεις που έκανε διαπίστωσε ότι τα ενέχομενα οχήματα τα οποία ήταν ένα άσπρο διπλοκάμπινο και ένα κόκκινο μονοκάμπινο εγκατέλειψαν την σκηνή του ατυχήματος από τους οδηγούς τους οι οποίοι μέχρι εκείνη την στιγμή ήταν άγνωστοι και δεν παρείχαν οποιαδήποτε βοήθεια στην τραυματισθείσα - Μ.Κ.
2. Ο αυτόπτης μάρτυρας Μ.Κ. 3 ο οποίος είναι ο σύζυγος της Μ.Κ. 4 του υπέδειξε τις πορείες των ενεχόμενων οχημάτων και της παραπονούμενης (εν τοις εφεξοίς η πεζή) καθώς επίσης και τα σημεία σύγκρουσης των οχημάτων μεταξύ τους και του οχήματος QT 299 με την πεζή. Στην σκηνή του ατυχήματος στην απουσία των ενεχόμενων οδηγών και της πεζής και με την βοήθεια συναδέλφου του έλαβε τις αναγκαίες μετρήσεις και ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος, ήτοι το τεκμήριο
3. Από περαιτέρω εξετάσεις που έκανε, υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι το άσπρο διπλοκάμπινο αυτοκίνητο που ενεχόταν στο ατύχημα είχε αριθμούς εγγραφής ΗΚΧ 110 και μέσω του μηχανογραφημένου συστήματος στον Η/Υ της αστυνομίας διαπίστωσε ότι εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια αυτού ήταν η εταιρεία M. ZENEDDIN CONSTRUCTIONS LIMITED. Την επόμενη ημέρα και ώρα 06:30 ήρθε σε επικοινωνία με τον διευθυντή αυτής της εταιρείας τον οποίο κατονόμασε και ο οποίος του ανέφερε ότι το πιο πάνω όχημα το δάνεισε στον κατηγορούμενο στις 11/1/2011 και ότι στις 12/1/2011 και περί ώρα 06:00 πληροφορήθηκε από τον κατηγορούμενο ότι έχει εμπλακεί σε ατύχημα με άλλο όχημα στις 11/1/
4. Στις 12/1/2011 προσήλθε στην τροχαία Πάφου στις 08:30 ο διευθυντής της εν λόγω εταιρείας και περί ώρα 09:30 π.μ. ήρθε και ο κατηγορούμενος μαζί με τον αδερφό του οι οποίοι έφεραν και το πιο πάνω όχημα. Ο μάρτυρας έλεγξε το όχημα και διαπίστωσε ότι είχε ζημιά στην μπροστινή αριστερή γωνία στον προφυλακτήρα, στο αριστερό μπροστινό φανάρι ένδειξης ΄΄τραφικέιτορ΄΄ και αριστερό μπροστινό φτερό στο οποίο φαίνονταν και κόκκινη μπογιά από την σύγκρουση με το κόκκινο μονοκάμπινο αυτοκίνητο. Στην συνέχεια έλαβε 7 φωτογραφίες από το όχημα ΗΚΧ 110 - τεκμήριο 4 - και μετέπειτα με την βοήθεια διερμηνέα επέστησε την προσοχή εις τον νόμο στον κατηγορούμενο και ο οποίος του απάντησε ΄΄εγώ οδηγούσα κτυπήσαμε με ένα κόκκινο αυτοκίνητο αλλά δεν είδα να κτυπήθηκε η πεζή. Την ίδια ημέρα, ήτοι στις 12/1/2011 μετέβηκε στην σκηνή με τον κατηγορούμενο και με την βοήθεια διερμηνέα έδειξε στον κατηγορούμενο και του εξήγησε το σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος ο οποίος το κατάλαβε, συμφώνησε με αυτό και ως ορθό το υπόγραψε στην παρουσία του διερμηνέα. Επίσης την ίδια ημέρα προσήλθε στην τροχαία Πάφου ο Μ.Κ. 2 με το αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής QT 299 και ανέφερε ότι αυτός οδηγούσε το εν λόγω αυτοκίνητο στις 11/1/2011 στην οδό Ακαμαντίδος και συγκρούστηκε με ένα άσπρο διπλοκάμπινο και αφού ο μάρτυρας του επέστησε την προσοχή του εις τον νόμο αυτός απάντησε ΄΄εγώ δεν είδα καμία πεζή΄΄. Έλεγξε ο μάρτυρας το αυτοκίνητο του Μ.Κ. 2 και αυτό είχε ζημιά στην μπροστινή δεξιά γωνία, φτερό από την σύγκρουση με το όχημα ΗΚΧ 110 και στην αριστερή μπροστινή γωνία, φτερό και καπό από την σύγκρουση με την πεζή. Στην συνέχεια έλαβε 9 φωτογραφίες από το όχημα του Μ.Κ. 2 - τεκμήριο 4 - και την ίδια ημέρα μαζί με τον Μ.Κ. 2 μετέβηκε στην σκηνή του ατυχήματος όπου του έδειξε το σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος στο οποίο ενεχόταν, του το εξήγησε, το κατάλαβε και το υπέγραψε ως ορθό. Επίσης την ίδια η μέρα με την βοήθεια διερμηνέα έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο μαζί με την μετάφραση αυτής, ως επίσης κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο που επίσης κατατέθηκαν ως τεκμήρια η γραπτή κατηγορία και η μετάφραση αυτής με βάση την οποία κατηγορήθηκε το ότι προκάλεσε ατύχημα χωρίς την δέουσα προσοχή και φροντίδα και ότι εγκατέλειψε την σκηνή του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας σε τραυματισμένο πρόσωπο και όταν του επέστησε την προσοχή του στον νόμο αυτός απάντησε ΄΄ότι είχα να πω το είπα στην κατάθεση μου΄΄. Στις 14/1/2011 ο μάρτυρας με την βοήθεια διερμηνέα, ο σύζυγος της Μ.Κ. 4, ήτοι ο Μ.Κ. 3, είδε το αυτοκίνητο ΗΚΧ 110 και το αυτοκίνητο QT 299 και τα αναγνώρισε ως αυτά που ενεπλάκησαν στο δυστύχημα στο οποίο κτυπήθηκε η γυναίκα του στις 11/1/2011 στην οδό Ακαμαντίδος στην Πάφο. Στις 14/1/2011 ο κατηγορούμενος στην τροχαία Πάφου και με την βοήθεια διερμηνέα, είδε το αυτοκίνητο QT 299 και το αναγνώρισε ως αυτό που συγκρούστηκε στις 11/1/2011 στην οδό Ακαμαντίδος στην Πάφο και το ίδιο συνέβηκε και με τον Mohammed Alkhazaleh. Στις 22/1/2011 ο μάρτυρας μετέβηκε στην σκηνή του ατυχήματος και διαπίστωσε ότι το όχημα με αριθμούς εγγραφής QT 299 άφησε ίχνη τροχοπέδησης μήκους 38 μέτρων. Ο σκοπός της επίσκεψης του στην σκηνή του ατυχήματος, ήταν ο υπολογισμός του συντελεστή τριβής του δρόμου και κατ΄ επέκταση ο υπολογισμός της αρχικής ταχύτητας του εν λόγω οχήματος κατά την στιγμή του ατυχήματος τον οποίο και έκανε, περιγράφοντας αυτόν τον υπολογισμό και σύμφωνα με αυτόν το εν λόγω όχημα είχε ως ελάχιστη ταχύτητα την ώρα του ατυχήματος τα 78,69 Χ.Α.Ω και την ίδια ημέρα κατηγόρησε τον οδηγό του εν λόγω οχήματος για τις κατηγορίες ότι ενεπλάκη σε τροχαία ατύχημα και εγκατέλειψε την σκηνή του ατυχήματος, ότι οδηγούσε με μαθητική άδεια χωρίς να συνοδεύεται από αδειούχο πρόσωπο και ότι οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα 78,69 Χ.Α.Ω. αντί 50 Χ.Α.Ω. και αυτός παραδέχθηκε τις δύο πρώτες κατηγορίες και αρνήθηκε την τρίτη, ως επίσης ο μάρτυρας διαπίστωσε από περαιτέρω έρευνες ότι ο εν λόγω οδηγός οδηγούσε το πιο πάνω όχημα χωρίς πιστοποιητικό ασφάλειας έναντι τρίτων. Στις 26/1/2011 με την βοήθεια διερμηνέα έδειξε στην Μ.Κ. 4 το σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος στο οποίο ενεχόταν, της το εξήγησε, το κατάλαβε και ως ορθό το υπόγραψε στην παρουσία του και δεν επιθυμούσε να επισκεφθεί ξανά την σκηνή του δυστυχήματος. Κατά τον μάρτυρα το ατύχημα συνέβη κατά την διάρκεια της νύκτας, ο καιρός ήταν αίθριος και η άσφαλτος ήταν στεγνή και καθαρή. Η περιοχή όπου επεσυνέβη το ατύχημα είναι κατοικημένη και το ανώτατο όριο ταχύτητας είναι 50 Χ.Α.Ω. Η ορατότητα στον δρόμο σύμφωνα με την πορεία των δύο ενεχομένων οχημάτων είναι πέραν των 60 μέτρων και στο σημείο όπου επεσυνέβηκε το δυστύχημα υπάρχει ικανοποιητικός οδικός φωτισμός από λαμπτήρες της Α.Η.Κ. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του ο μάρτυρας αφού του υποδείχθηκε το τεκμήριο 3 (σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος) ανέφερε ότι πάνω από το περίπτερο που φαίνεται σε αυτό, υπήρχαν διαμερίσματα και στο ένα από αυτά έμεναν και οι Μ.Κ. 3 και
5. Σύμφωνα με την μαρτυρία που έλαβε, ο Μ.Κ. 3 την ώρα του ατυχήματος βρισκόταν στο μπαλκόνι του διαμερίσματος και έβλεπε την σύζυγο του - Μ.Κ. 4 που πήγαινε σε γειτονικό περίπτερο που κατονόμασε για να του αγοράσει τσιγάρα. Το εν λόγω περίπτερο βρίσκεται στην απέναντι πλευρά του δρόμου γύρω στα 40 μέτρα από το σημείο όπου βρέθηκαν κηλίδες αίματος της Μ.Κ.
6. Δεν υπήρχε κάτι που να εμποδίζει την ορατότητα του Μ.Κ. 3 με τα σημεία σύγκρουσης των οχημάτων και του οχήματος QT 299 με την Μ.Κ. 4, επειδή ο μάρτυρας ανέβηκε στο διαμέρισμα των Μ.Κ. 3 και 4 και ρώτησε τον Μ.Κ. 3 που ήταν όταν είδε το ατύχημα και όταν πήγε στο μπαλκόνι, ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι είχε οπτική επαφή. Περιέγραψε ο μάρτυρας τις πορείες των ενεχόμενων οχημάτων και τα σημεία σύγκρουσης αυτών μεταξύ τους και του οχήματος QT 299 με την Μ.Κ.
7. Το πλάτος του δρόμου όπου έγινε το ατύχημα είναι 7,20 μέτρα, το σημείο σύγκρουσης μεταξύ των ενεχόμενων οχημάτων βρίσκεται σε σχέση με την πορεία του οχήματος QT 299 στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας στην Λεωφόρο Ακαμαντίδος σύμφωνα με πορεία από Πάφο προς Χλώρακα και η λωρίδα αυτή είναι αυτή που κρατούσε το όχημα QT
8. Το σημείο σύγκρουσης των ενεχόμενων οχημάτων απείχε από την άκρη του πεζοδρομίου ως η πορεία του οχήματος QT 299 2,20 μέτρα και από τα ίχνη τροχοπέδησης των μπροστινών τροχών του οχήματος QT 299 ως φαίνονται στο σχέδιο γύρω στα 15 μέτρα και αυτή η απόσταση σημαίνει ότι ο οδηγός του οχήματος είδε τον κίνδυνο και αντέδρασε τροχοπεδώντας. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο Μ.Κ. 2 σε σχέση με το όχημα του κατηγορουμένου όταν έβγαινε από τον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας, ήταν σε κοντινή απόσταση γύρω στα 20 - 25 μέτρα και η ορατότητα του κατηγορουμένου σε σχέση με το σημείο όπου ερχόταν ο Μ.Κ. 2 ήταν πέραν των 60 μέτρων, ο δρόμος ήταν ευθύς και επίπεδος και δεν υπήρχε κάτι που να εμποδίζει την ορατότητα. Η πορεία του οχήματος του Μ.Κ. 2 μετά την σύγκρουση που είχε με το όχημα του κατηγορουμένου μεταβλήθηκε προς αριστερά, ανέβηκε στο αριστερό πεζοδρόμιο σε κάποιο σημείο και κτύπησε την Μ.Κ. 4 και επεξήγησε ο μάρτυρας την εν λογω πορεία στο σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος. Επεξηγώντας τα ίχνη τροχοπέδησης του οχήματος του Μ.Κ. 2, ανέφερε ότι φαίνεται σε κάποιο σημείο του δρόμου το αυτοκίνητο του Μ.Κ. 2 δέχθηκε μια δύναμη από τα δεξιά προς τα αριστερά που ήταν μεγαλύτερη του μηδέν και που ανάγκασε το εν λόγω όχημα να μεταβάλει την πορεία του προς τα αριστερά. Περιέγραψε τις ζημιές που είχαν τα ενεχόμενα οχήματα και για τα οποία κατέθεσε τα τεκμήρια 14 και 15 και διασύνδεσε τα υπολείμματα κόκκινης μπογιάς στο αυτοκίνητο του κατηγορουμένου από την σύγκρουση με το όχημα του Μ.Κ.
9. Δίνοντας εξηγήσεις τι εννοεί με τον όρο δύναμη που χρησιμοποίησε, ανέφερε ότι αυτή η δύναμη ήταν το κτύπημα που δέχθηκε το όχημα του Μ.Κ. 2 από το όχημα του κατηγορουμένου και το κτύπημα προήλθε από τα δεξιά προς τα αριστερά. Σύμφωνα με την μαρτυρία που έχει εξασφαλιστεί, η πορεία της Μ.Κ. 4 ήταν η ακόλουθη: αφού μετέβηκε στο περίπτερο που βρίσκεται κάτω από το διαμέρισμα της, διασταύρωσε τον δρόμο με σκοπό να πάει σε περίπτερο που βρίσκεται στην απέναντι πλευρά του δρόμου ως η πορεία της και αφού ανέβηκε στο πεζοδρόμιο που βρίσκεται στην απέναντι πλευρά ως η πορεία της με κατεύθυνση προς Χλώρακα μέχρι που κτυπήθηκε από το όχημα του Μ.Κ.
10. Ως προς τον δρόμο όπου έγινε το επίδικο ατύχημα, αυτός διαχωρίζεται με άσπρη συνεχή γραμμή σε δύο λωρίδες κυκλοφορίας, στο αριστερό και δεξιό πεζοδρόμιο υπάρχουν λαμπτήρες της Α.Η.Κ. μεγάλης έντασης και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι σε αμφότερες τις πλευρές υπάρχουν καταστήματα ο δρόμος φωτίζεται. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν μετέβηκε στην σκηνή του ατυχήματος, τα ενεχόμενα αυτοκίνητα δεν ήταν εκεί διότι εγκατέλειψαν την σκηνή και δεν ήταν σε θέση να πει πόσα δευτερόλεπτα χρειάστηκε ο κατηγορούμενος για να εξέλθει από την πολυκατοικία στον δρόμο. Ανέφερε επίσης ο μάρτυρας ότι δεν έχει προβεί σε οποιαδήποτε καταμέτρηση της απόστασης που υπήρχε μέχρι τα φώτα τροχαίας αριστερά στην κατεύθυνση προς Πάφο διότι αυτά δεν εμπλέκονταν άμεσα με το επίδικο ατύχημα και δεν θυμόταν μάρτυρας εάν του έχει γίνει αναφορά εάν την ώρα που επιχειρούσε ο κατηγορούμενος να εξέλθει από την πολυκατοικία υπήρχαν οχήματα που ανέμεναν στην αριστερή λωρίδα προς Πάφο μέχρι να ανάψει ο πράσινος σηματοδότης. Ο κατηγορούμενος του ανέφερε τον ισχυρισμό ότι για να εισέλθει στον δρόμο του έδωσε την ευκαιρία κάποιο άλλο όχημα αφού σταμάτησε και τον άφησε να περάσει αλλά δεν θυμόταν ο κατηγορούμενος συγκεκριμένο αριθμό εγγραφής ή άλλο στοιχείο έτσι ώστε να πιστοποιηθεί ο ισχυρισμός του. Δεν γνωρίζει εάν ο Μ.Κ. 2 πέρασε με πράσινο ή κόκκινο σηματοδότη διότι δεν έγινε οποιαδήποτε ενέργεια προς αυτήν την κατεύθυνση αναφορικά με την λειτουργία των φώτων, δεν επηρέαζαν τα φώτα τροχαίας άμεσα το ατύχημα και δεν υπήρχε οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι κάποιος πέρασε με κόκκινο φως. Ο μηχανισμός των φώτων τροχαίας δεν εμποδίζει την ορατότητα, δεν έχει τεθεί οποιοσδήποτε ισχυρισμός για τροχαία κίνηση που να ήταν σε αναμονή και που να εμποδίζει την ορατότητα. Ερωτώμενος πως εξηγεί το γεγονός να υπήρχαν 38 μέτρα ίχνη τροχοπέδησης και ο Μ.Κ. 2 να είδε τον κατηγορούμενο 20 - 25 μέτρα πριν, ανέφερε ότι δεν διαδραματίζει ρόλο η απόσταση που είδε ο Μ.Κ. 2 τον κατηγορούμενο για να αντιδράσει με την ταχύτητα, αλλά συμφώνησε ότι κάποιος οδηγός πριν αποφασίσει να εφαρμόσει τα φρένα, χρειάζεται ένας χρόνος 1 - 2 δευτερόλεπτα ανάλογα με τον οδηγό και την ηλικία του, ανέφερε όμως ο μάρτυρας ότι από το σημείο που αρχίζουν τα ίχνη τροχοπέδησης υπολογίζονται κάποια μέτρα πιο πίσω που χρειάζεται ο οδηγός για να δει τον κίνδυνο και να αντιδράσει. Αναφορικά με τα αδικήματα για τα οποία κατηγορήθηκε ο Μ.Κ. 2, ανέφερε ότι σχηματίστηκε ξεχωριστός ποινικός φάκελος αλλά δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει εάν παρουσιάστηκε ενώπιον Δικαστηρίου και ποια η κατάληξη του. Συμφώνησε ο μάρτυρας ότι η λιγότερη ταχύτητα που είχε ο Μ.Κ. 2 ήταν 78,69 Χ.Α.Ω. και σύμφωνα με τις μετρήσεις ο Μ.Κ. 2 κάλυπτε μια απόσταση 21,86 μέτρα το δευτερόλεπτο και συμφώνησε ότι στα 38 μέτρα ίχνη τροχοπέδησης θα πρέπει να προστεθούν και 22 μέτρα ως thinking distance. Διαφώνησε όμως σε υποβληθείσα θέση ότι ο Μ.Κ. 2 αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο τουλάχιστον 60 μέτρα προηγουμένως, λέγοντας ότι τα 38 μέτρα ήταν ολόκληρο το μήκος της τροχοπέδησης και ότι αυτά δεν σταματούν στο σημείο σύγκρουσης αλλά συνεχίζουν και πέραν αυτού για πάνω από 20 μέτρα. Το σημείο σύγκρουσης από την έναρξη των ιχνών τροχοπέδησης είναι 15 μέτρα και αν προστεθούν σε αυτά τα 22 μέτρα φέρουν σύνολο τα 37 μέτρα. Το πλάτος του αυτοκινήτου του Μ.Κ. 2 σίγουρα ήταν κάτω από 2,20 μέτρα, το πεζοδρόμιο που υπάρχει αριστερά σύμφωνα με την πορεία του Μ.Κ. 2 στο σημείο όπου αρχίζουν τα ίχνη τροχοπέδησης έχει πλάτος 1,70 μέτρα αλλά στην συνέχεια το πλάτος του αυξάνεται και στο σημείο όπου κτυπήθηκε η Μ.Κ. 4 το πλάτος φτάνει τα 5.05 μέτρα. Η ταχύτητα του Μ.Κ. 2 θα μπορούσε να ήταν και μεγαλύτερη αλλά δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ο μάρτυρας πόσο χρόνο θα χρειαζόταν ο Μ.Κ. 2 να φτάσει στα φώτα τροχαίας διότι δεν υπάρχει δεδομένη η ταχύτητα του. Ερωτώμενος κατά πόσο μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος αφού του έδωσε προτεραιότητα μια γυναίκα η οποία οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας προς Πάφο εισήλθε εντός της αριστερής λωρίδας προς Πάφο και σπιθαμή προς σπιθαμή προχώρησε εντός της δεξιάς λωρίδας κυκλοφορίας προς Πάφο, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος σύμφωνα με το σημείο που εισέρχεται στον δρόμο, απαγορεύεται να εισέλθει στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας που έγινε το δυστύχημα λόγω της άσπρης συνεχόμενης γραμμής. Αναφορικά με το πόσο έλεγξε ο κατηγορούμενος την τροχαία κίνηση για να εισέλθει και πόσο χρόνο χρειάστηκε δεν υπάρχει μαρτυρία που να τεκμηριώνει εάν εισήλθε δειλά ή εάν έλεγχε συνεχώς τον δρόμο και τα δεδομένα που υπάρχουν είναι ότι εισήλθε από το σημείο εκείνο κατά παράβαση της άσπρης συνεχούς γραμμής και συγκρούστηκε με το όχημα του Μ.Κ.
11. Η άσπρη συνεχής γραμμή διαχωρίζει τον δρόμο σε δύο λωρίδες κυκλοφορίας και το σήμα αυτό απαγορεύει να εισέλθει στην άλλη λωρίδα κυκλοφορίας και η πορεία που έπρεπε να ακολουθήσει ο κατηγορούμενος ήταν αριστερά προς Πάφο και αυτά δεν τα αναφέρει στην κατάθεση του αλλά είναι καταγραμμένα στο σχέδιο της σκηνής. Αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι δεν έχει σημειώσει στο σχέδιο της σκηνής κατά πόσο η γραμμή είναι διακεκομμένη ή συνεχής και επανέλαβε την θέση του περί καταγραφής άσπρης συνεχούς γραμμής. Στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπήρχε κάποια διασταύρωση, μέχρι ενός σημείου η πάροδος δεν απεικονίζεται αλλά θυμάται ο μάρτυρας ότι η άσπρη συνεχής γραμμή μέχρι που φθάνει. Δεν ήταν σε θέση ο μάρτυρας να προσδιορίσει την ένταση της δύναμης που ανέφερε ότι ήταν πάνω από μηδέν διότι δεν έκανε εξετάσεις για αυτό το θέμα αλλά εξέφρασε την βεβαιότητα ότι ήταν πάνω από μηδέν διότι μετέβαλε την πορεία του οχήματος το οποίο τροχοπεδούσε. Ερωτώμενος κατά πόσο εάν ο Μ.Κ. 2 έστρεψε το τιμόνι προς τα αριστερά αν άλλαζε την πορεία του οχήματος, απάντησε ότι όταν ένα όχημα τροχοπεδά οι τροχοί κλειδώνουν και δεν μπορεί να στρίψει το τιμόνι, αυτό όμως δεν συμβαίνει με οχήματα που έχουν το σύστημα τροχοπέδησης ABS. Ο Μ.Κ. 2 δεν είχε αυτό το σύστημα στο όχημα του διότι όταν υπάρχει αυτό το σύστημα τα ίχνη τροχοπέδησης που αφήνουν στον δρόμο ή σε άλλη επιφάνεια δεν είναι συνεχόμενα αλλά διακόπτονται, αλλά ο μάρτυρας δεν έλεγξε το όχημα του Μ.Κ. 2 εάν έχει αυτό το σύστημα. Από την είσοδο της πολυκατοικίας υπάρχει ένα πεζοδρόμιο μέχρι την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και το πλάτος του είναι 2,80 μέτρα και από το όριο του δρόμου αλλά και πιο πριν δεν υπάρχει κάτι που να εμποδίζει την ορατότητα και όταν του υποβλήθηκε ότι υπήρχε τέντα από το περίπτερο που υπήρχε εκεί, ανέφερε ότι και να υπήρχε τέντα αυτή ήταν σε υψόμετρο. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε την παραπονούμενη επειδή τα δύο οχήματα εγκατέλειψαν την σκηνή και συνεπώς δεν παρείχαν βοήθεια. Ο Μ.Κ. 2 ανέφερε στον μάρτυρα ότι δεν έχει αντιληφθεί να υπήρχε πεζή και το ίδιο συνέβηκε και με τον κατηγορούμενο και δεν ήταν σε θέση ο μάρτυρας να αναφέρει ποιος εγκατέλειψε πρώτος την σκηνή αλλά είναι δεδομένο ότι εγκατέλειψαν και οι δύο την σκηνή του ατυχήματος ως είναι και η μαρτυρία που έχει συλλέξει. Διευκρίνησε ότι ο λόγος που ο κατηγορούμενος δεν έχει κατηγορηθεί για τον λόγο ότι έχει παραβιάσει την συνεχή άσπρη γραμμή, είναι επειδή αυτό το αδίκημα περιλαμβάνεται στην αμελή οδήγηση και δεν το θεώρησε σκόπιμο να συμπεριλάβει και αυτήν την κατηγορία και επειδή ο κατηγορούμενος φέρει την περισσότερη ευθύνη από τον οδηγό του άλλου οχήματος, αρνούμενος ταυτόχρονα σχετική υποβληθείσα θέση ότι δεν υπήρχε άσπρη συνεχής γραμμή. Ερωτώμενος εάν συμφωνεί με τον ισχυρισμό του Μ.Κ. 2 ότι αφού πέρασε τα φώτα τα φώτα τροχαίας πέρασαν από απέναντι του 3 - 4 αυτοκίνητα, παρέπεμψε στον ίδιο τον μάρτυρα λέγοντας ότι είναι καθήκον του εν λόγω μάρτυρα να αποδείξει τον ισχυρισμό αυτό αφού είναι ο ίδιος που έζησε την σκηνή αυτή, λέγοντας επίσης ότι αυτοί οι ισχυρισμοί λόγω της αοριστίας τους αφού δεν υπήρχαν αριθμοί εγγραφής ή συγκεκριμένα άτομα και να ληφθούν καταθέσεις από τα εν λόγω άτομα. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο κ. Σοφοκλής Σοφοκλέους. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 11 αναφέρει ότι στις 11/1/2011 ενώ οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής QT 299 και είχε ανοικτά τα φώτα του και δεν είδε αν στα πεζοδρόμια αριστερά και δεξιά υπήρχαν πεζοί και αφού πέρασε τα φώτα τροχαίας και από απέναντι του πέρασαν 3 - 4 αυτοκίνητα, ξαφνικά είδε από τα δεξιά του σύμφωνα με την πορεία του, ένα άσπρο διπλοκάμπινο να βγαίνει από τον χώρο στάθμευσης της Τράπεζας Κύπρου προς τον δρόμο με στροφή δεξιά με κατεύθυνση προς Χλώρακα. Είδε το εν λόγω αυτοκίνητο σε απόσταση 7 - 8 μέτρων, αμέσως εφάρμοσε τα φρένα αλλά το άσπρο διπλοκάμπινο κτύπησε το αυτοκίνητο του στην δεξιά μπροστινή γωνιά. Από την σύγκρουση επειδή φοβήθηκε, έκλεισε τα μάτια του και μετά από λίγα δευτερόλεπτα το αυτοκίνητο του ήταν ξανά στον δρόμο, δεν είδε καθόλου αν βγήκε στο πεζοδρόμιο και δεν πρόσεξε ούτε και θυμάται εάν υπήρχε στο πεζοδρόμιο κάποια πεζή. Δεν έχει αντιληφθεί εάν το αυτοκίνητο του κτύπησε κάπου μετά την πρώτη σύγκρουση με το διπλοκάμπινο όχημα. Αφού άνοιξε τα μάτια του και ήταν ήδη στον δρόμο, είδε από το καθρεφτάκι του το διπλοκάμπινο το οποίο ήταν πίσω του μέσα στο δρόμο και ετοιμαζόταν να φύγει. Τον είδε να στρίβει δεξιά σε μια πάροδο και για αυτό ξεκίνησε και ο ίδιος φοβισμένος να φύγει. Δεν είδε τίποτε πάνω στο πεζοδρόμιο, μετά πήγε στο σπίτι του, δεν ειδοποίησε την αστυνομία διότι φοβήθηκε επειδή δεν είχε κανονική άδεια οδηγού. Στις 12/1/2011 και περί ώρα 13:00 αποφάσισε και μετέβηκε στην σκηνή του δυστυχήματος μαζί με τον Μ.Κ. 1 και του υπέδειξε το σημείο σύγκρουσης του αυτοκινήτου του με το διπλοκάμπινο όχημα. Ο Μ.Κ. 1 του εξήγησε το σχέδιο και αφού το κατάλαβε ως ορθό το υπόγραψε. Ο Μ.Κ. 1 του ανέφερε ότι στο δυστύχημα κτυπήθηκε μια πεζή που βρισκόταν στο αριστερό πεζοδρόμιο σύμφωνα με την πορεία του αλλά ο μάρτυρας δεν θυμάται τίποτε ούτε και είδε. Από το δυστύχημα δεν τραυματίστηκε και την ημέρα που έδωσε την κατάθεση του πληροφορήθηκε ότι συγκρούστηκε με το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΚΧ 110 το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο. Στην συνέχεια της προφορικής κύριας εξέτασης του, αναγνώρισε επί του τεκμήριο 3 την πορεία που ακολουθούσε με το γράμμα β πριν την σύγκρουση και στο τεκμήριο 4 στις φωτογραφίες 8 - 16 το αυτοκίνητο του και στην φωτογραφία 1 του ιδίου τεκμηρίου το αυτοκίνητο με το οποίο έχει συγκρουστεί, ως επίσης έχει αναγνωρίσει την πορεία του οχήματος του κατηγορουμένου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι έχει κατηγορηθεί γραπτώς την επόμενη ημέρα του ατυχήματος αλλά λόγω των σπουδών του στο εξωτερικό δεν έχει κλητευθεί ακόμα και δεν έχει εμφανιστεί ενώπιον Δικαστηρίου ακόμα αναφορικά με αυτήν την υπόθεση. Την ημέρα του ατυχήματος έτρεχε με ταχύτητα 60 - 70 Χ.Α.Ω. και έχει κατηγορηθεί για αυτό, αλλά διαφώνησε σε σχετική υποβληθείσα θέση ότι έτρεχε με ταχύτητα μεγαλύτερη των 78 Χ.Α.Ω εκφράζοντας την άποψη ότι δεν μπορεί να αναπτυχθεί τέτοια ταχύτητα λόγω της τροχαίας κίνησης στον δρόμο. Εξέφρασε την άποψη ότι λογικά θα έπρεπε να υπήρχαν αυτοκίνητα μπροστά του αλλά δεν ήταν σε θέση να πει πόσα. Αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο 7 - 8 μέτρα προηγουμένως και εξέφρασε την άποψη ότι δεν αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο πριν από 37 μέτρα αφού είναι λογικό, κατα τον ίδιο, να συμβαίνει αυτό λόγω του επαρκού φωτισμού και της ταχύτητας που είχε. Από απένατι του στα φώτα τροχαία υπήρχαν 2 - 3 αυτοκίνητα και ο κατηγορούμενος εισήλθε στον δρόμο με ταχύτητα χωρίς να του δώσει την ευκαιρία να αντιδράσει και τον κτύπησε με βία. Μόλις ο μάρτυρας αντιλήφθηκε τον κατηγορούμενο εφάρμοσε τα φρένα του, μετά το κτύπημα φοβήθηκε και έκλεισε τα μάτια του και μετά δεν θυμάται τίποτε και η επόμενη στιγμή που έχει αντικρύσει με τα μάτια του ανοικτά ήταν πάλι εντός του δρόμου και δεν θυμόταν να άφησε το τιμόνι ή αν κτύπησε κάποια κοπέλα διότι από το κτύπημα δεν έχει καταλάβει τίποτε, εκφράζοντας την άποψη ότι πιθανόν να μην βγήκε πάνω στο πεζοδρόμιο και εξέφρασε άγνοια εάν βγήκε εκτός δρόμου. Ο μάρτυρας θυμόταν την δεξιά στροφή μετά το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων και όταν άνοιξε τα μάτια του βρισκόταν μπροστά από παρακείμενο περίπτερο χωρίς να ξέρει να υπολογίσει για πόσα μέτρα είχε κλειστά τα μάτια του. Δεν έχει αντιληφθεί μετά την σύγκρουση εάν το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου κτύπησε άλλού, μετά την σύγκρουση των δύο οχημάτων ο μάρτυρας εφάρμοζε τα φρένα αλλά δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί για πόση ώρα. Όταν άνοιξε τα μάτια του ο μάρτυρας είχε χαμηλή ταχύτητα και ήταν σχεδόν σταματημένο, πρόσεξε ότι ο κατηγορούμενος έφυγε στρίβοντας από την πάροδο δεξιά και επειδή ο μάρτυρας φοβήθηκε επειδή δεν είχε άδεια αφού είχε μόνο μαθητική και συνέχισε και αυτός την πορεία του. Δεν είδε ο μάρτυρας καμία πεζή κτυπημένη. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι το πεζοδρόμιο στην σκηνή είναι υπερυψωμένο από τον δρόμο όχι έραν των 7 - 8 εκατοστών λόγω της παλαιότητας του. Από το κτύπημα ο μάρτυρας δεν έχει τραυματιστεί και λόγω της σφοδρής σύγκρουσης ο μάρτυρας δεν αντιλήφθηκε κάποιο τράνταγμα και εξέφρασε την άποψη ότι η απόσταση από τα φώτα τροχαίας μέχρι την σύγκρουση που είχε με τον κατηγορούμενο ήταν περίπου 20 μέτρα. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο κ. Γιώργος Σαββίδης. Ο μάρτυρας αναγνώρισε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση του που έδωσε στην αστυνομία. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι κατά τον επίδικο χρόνο ζήτησε από την σύζυγο του - Μ.Κ. 4 να του φέρει τσιγάρα από περίπτερο που βρίσκεται στην απέναντι πλευρά της οδού Ακαμαντίδος όπου διαμένουν διότι το περίπτερο που βρίσκεται κάτω από το διαμέρισμα τους δεν είχε την συγκεκριμένη μάρκα που χρησιμοποιεί. Ο μάρτυρας βγήκε έξω στο μπαλκόνι για να βλέπει την σύζυγο του και από το μπαλκόνι βλέπει πολύ καθαρά την οδό Ακαμαντίδος διότι δεν υπάρχει κάτι που να εμποδίζει την ορατότητα. Είδε την σύζυγο του που διασταύρωσε την οδό Ακαμαντίδος, ανέβηκε στο αριστερό πεζοδρόμιο σύμφωνα με πορεία προς Χλώρακα και κατευθυνόταν προς παρακείμενο περίπτερο. Ενώ ο μάρτυρας βρισκόταν στο μπαλκόνι, είδε ένα άσπρο διπλοκάμπινο το οποίο είχε κάγκελλα από την καμπίνα του προς την ΄΄κάσια΄΄ να βγαίνει από τον χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας δίπλα από το περίπτερο EASY KIOSK και την Τράπεζα Κύπρου, εισήλθε στην οδό Ακαμαντίδος με κλίση προς τα δεξιά προς Χλώρακα και αμέσως άκουσε δυνατό ήχο από φρένα αυτοκινήτου και αμέσως είδε ένα κόκκινο μονοκάμπινο αυτοκίνητο το οποίο ήταν ψηλό και αμέσως μετά το άσπρο διπλοκάμπινο συγκρούστηκε με το κόκκινο μονοκάμπινο και είδε ότι από το κτύπημα το κόκκινο μονοκάμπινο ανέβηκε στο αριστερό πεζοδρόμιο και το είδε που προχωρούσε στο πεζοδρόμιο και σε ένα σημείο πριν το περίπτερο NASA KIOSK όπου κατευθυνόταν η παραπονούμενη, το αυτοκίνητο κτύπησε την παραπονούμενη η οποία περπατούσε στο πεζοδρόμιο. Από το κτύπημα είδε την σύζυγο του που πετάχτηκε προς τα πάνω και έπεσε προς το κόκκινο μονοκάμπινο και αμέσως μετά στο πεζοδρόμιο. Αμέσως μετά το δυστύχημα είδε ότι και τα δύο αυτοκίνητα εγκατέλειψαν την σκηνή του ατυχήματος και δεν σταμάτησαν να δουν τι έπαθε η σύζυγος του. Αμέσως ο μάρτυρας κατέβηκε και πήγε προς το μέρος όπου βρισκόταν η γυναίκα του και είδε ότι ήταν κτυπημένη στο κεφάλι και αιμορραγούσε και υπήρχε αρκετό αίμα κάτω στο πεζοδρόμιο. Ειδοποιήθηκε η αστυνομία και ασθενοφόρο το οποίο όταν ήρθε, παρέλαβε την σύζυγο του και την μετέφερε στο νοσοκομείο Πάφου και κρατήθηκε στην μονάδα εντατικής παρακολούθησης για περίθαλψη λόγω των σοβαρών τραυματισμών της. Ο μάρτυρας την ημέρα που έδιδε την κατάθεση του στην αστυνομία, είδε και αναγνώρισε τα εμπλεκόμενα οχήματα στην αυλή της τροχαίας Πάφου τα οποία και κατέδειξε με την βοήθεια διερμηνέα στον αστυφύλακα
12. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του ο μάρτυρας αναγνώρισε επί του τεκμηρίου 4 που είναι το σετ των φωτογραφιών τα εμπλεκόμενα οχήματα και εξέφρασε την άποψη ότι το κόκκινο όχημα έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα. Αντεξεταζόμενος δεν ήταν σε θέση να αναφέρει του αριθμούς εγγραφής του άσπρου οχήματος λόγω και της απόστασης των 30 μέτρων από το διαμέρισμα του και περιέγραψε τον τρόπο όπου έγινε το επίδικο ατύχημα αλλά δεν πρόσεξε εάν το άσπρο όχημα εισήλθε κατευθείαν τον δρόμο ή εάν του έδωσε κάποιο άλλο όχημα προτεραιότητα παρά μόνο είδε το κτύπημα. Έχει προσέξει ο μάρτυρας ότι υπήρχαν οχήματα στην πιο πάνω οδό που κατευθύνονταν και προς τις δύο κατευθύνσεις αλλά δεν γνώριζε εάν υπήρχαν οχήματα που ανέμεναν τον φωτεινό σηματοδότη για να προχωρήσουν προς Πάφο. Δεν έχει προσέξει εάν μπροστά από το κόκκινο αυτοκίνητο υπήρχαν άλλα οχήματα με κατεύθυνση προς Χλώρακα αλλά αυτό που θυμόταν ήταν η μεγάλη ταχύτητα του κόκκινου οχήματος το οποίο αντιλήφθηκε μόλις άρχισε να εφαρμόζει τα φρένα του για περίπου 10 μέτρα ανάμεσα στο σπίτι του μάρτυρα με την τράπεζα. Το κόκκινο αυτοκίνητο ήταν αυτό που κτύπησε την σύζυγο του από πίσω με την μπροστινή αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου και επίσης ο μάρτυρας ανέφερε ότι η σύζυγος του κτυπήθηκε και από την ηλεκτρική κολώνα που ήταν στο πεζοδρόμιο. Ο μάρτυρας είδε ότι από το κτύπημα η σύζυγος του έπεσε κάτω και κτυπήθηκε, δεν είδε ποια ήταν η αντίδραση της, ο θόρυβος των φρένων ήταν πολύ δυνατός αλλά δεν πρόσεξε ποιο από τα δύο οχήματα έφυγε πρώτο διότι όταν κατέβηκε κάτω τα δύο οχήματα είχαν ήδη φύγει και δεν πρόσεξε ποιος ήταν ο οδηγός του άσπρου οχήματος και ούτε μπορούσε να πει εάν ο οδηγός του άσπρου οχήματος πρόσεξε ότι ο οδηγός του κόκκινου οχήματος κτύπησε την παραπονούμενη. Η σύγκρουση των δύο οχημάτων ήταν σφοδρή και ακούστηκε δυνατός θόρυβος. Ως Μ.Κ. 4 κατέθεσε η παραπονούμενη κα Chayssaa Mohamad Najjar. Αναγνώρισε και υιοθέτησε την κατάθεση της η οποία και κατατέθηκε ως τεκμήριο ως μέρος της κυρίας εξέτασης της. Στην κατάθεση της αναφέρει ότι διασταύρωσε την οδό Ακαμαντίδος και ανέβηκε στο αριστερό πεζοδρόμιο με κατεύθυνση προς Χλώρακα. Ενώ περπατούσε στο πεζοδρόμιο και πλησίαζε προς το περίπτερο NASA KIOSK άκουσε δυνατό θόρυβο από φρενάρισμα αυτοκινήτου και μετά από κάποια δευτερόλεπτα κτυπήθηκε πολύ δυνατά και αμέσως μετά δεν θυμάται τίποτα άλλο και δεν θυμάται τι την κτύπησε επειδή κτυπήθηκε από πίσω. Το επόμενο πράγμα που θυμάται είναι ότι βρέθηκε στο γενικό νοσοκομείο Πάφου και ήταν πολύ κτυπημένη. Στις 26/1/2011 ο αστυνομικός με αριθμό 2641 με βοήθεια διερμηνέα της έδειξαν και εξήγησαν το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος και ως ορθό το υπόγραψε και το οποίο αναγνώρισε κατά την διάρκεια της προφορικής κύριας εξέτασης της. Στην συνέχεια έδωσε την συγκατάθεση της για να δώσει δείγματα σάλιου για διευκόλυνση των εξετάσεων και για το ατύχημα αυτό έχει παράπονο λόγω και του τραυματισμού της. Προφορικά η μάρτυρας ανέφερε ότι όταν κτυπήθηκε βρισκόταν περίπου στην μέση του πεζοδρομίου. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι όταν βρισκόταν στο πεζοδρόμιο άκουσε πολύ δυνατό ήχο από πάτημα φρένων μόνο. Όταν εξήλθε της πολυκατοικίας αμέσως διασταύρωσε τον δρόμο και απέναντι της βρισκόταν το φαρμακείο. Δεν ήταν σε θέση να πει η μάρτυρας πόσα μέτρα έχει διανύσει αλλά η κατεύθυνση της ήταν προς Χλώρακα όπως ανέφερε και κτυπήθηκε όταν έχει διανύσει κάποια μέτρα πάνω στο πεζοδρόμιο και η πλάτη της ήταν γυρισμένη προς την κατεύθυνση προς Πάφο και δεν έχει αντιληφθεί τι την κτύπησε. Ως Μ.Κ. 5 κατέθεσε η κα Χρυστάλλα Πρέστου η οποία δεν αντεξετάστηκε. Ανέφερε ότι εργάζεται στο τμήμα Α΄ Βοηθειών του νοσοκομείου Πάφου για σχεδόν 10 χρόνια, είναι γενική γιατρός και εξειδικεύεται στα επείγοντα περιστατικά και αναγνώρισε και κατέθεσε το τεκμήριο 16 το οποίο συμπληρώθηκε από την ίδια και είναι το έντυπο που συμπληρώνεται κατά την προσέλευση των ασθενών. Εξέτασε την παραπονούμενη στις 11/1/2011 αφού μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο και της αναφέρθηκε ότι έχει προηγηθεί τροχαίο ατύχημα και η ασθενής ήταν πεζή. Ο σύζυγος της ασθενούς της μετέφραζε, της ανέφερε ότι τραυματίστηκε από άγνωστο αυτοκίνητο. Η μάρτυρας διαπίστωσε ότι η ασθενής παρουσίαζε κλίμακα Γλασκώβης 15 στα 15 και οι κόρες των ματιών ήταν ίσες και αντιδρούσαν, έφερε θλαστικό τραύμα μετωπιαία όπου έγινε συρραφή με περίπου 4 ραφές. Παρουσίαζε η ασθενής ήπια ευαισθησία στην κοιλιά αριστερά, έντονο άλγος στην δεξιά κνήμη, κλινικά φαινόταν ανοικτό κάταγμα, έγινε άμεση ακινητοποίηση με ειδικό νάρθηκα, και η ασθενής παρουσίαζε δυσμυνόρροια. Η κλίμακα Γλασκώβης είναι μια κλίμακα όπου εξετάζεται νευρολογικά μετά από τροχαία ατυχήματα και εάν είναι κάτω από 8 στα 15 ο ασθενής χρήζει άμεσης διασωλήνωσης και το ελάχιστο της κλίμακας είναι 3 στα 15, εξετάζεται ανταπόκριση οφθαλμών, κινητικότητας και αίσθησης. Η ασθενής στην παρούσα περίπτωση είχε 15 στα 15 και δεν είναι πάντα η ίδια διότι μπορεί να αλλάξει ανά πάσα στιγμή, έγιναν στην παρούσα περίπτωση τα απαραίτητα που διασφάλιζαν την σταθερότητα της ασθενούς με την χορήγηση οξυγόνου, ενδοφλέβιων υγρών, παυσιπόνων, τοποθέτηση οθώνης για καταγραφή της αναπνευστικής και καρδιακής λειτουργίας και μετά από αυτά η ασθενής μεταφέρθηκε στο ακτινολογικό για αξονική τομογραφία εγκεφάλου και αυχένα, ακτινογραφίες θώρακα, λεκάνης, δεξιάς κνήμης και δεξιάς ποδοκνημικής, υπέρηχος κοιλίας, ενημερώθηκε άμεσα ο επόμενος ιατρός Δρ. Χριστοδούλου, χειρούργος όπου στην συνέχεια μετέφερε την ασθενή στην μονάδα εντατικής παρακολούθησης λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης της. Από την αξονική τομογραφία διαφάνηκε ότι η παραπονούμενη παρουσίαζε υποσκλειρίδιο αιμάτωμα και ο κ. Χριστοδούλου ενημέρωσε τηλεφωνικώς τους συναδέλφους του στην Λευκωσία στο νευροχειρουργικό τμήμα για πιθανή μεταφορά της ασθενούς την επόμενη μέρα στην Λευκωσία, εννοώντας στο γενικό νοσοκομείο Λευκωσίας. Τα αποτελέσματα υπερήχων κοιλίας και αξονικού βρίσκονται εντός του φακέλλου της ασθενούς και όσον αφορά το κάταγμα της δεξιάς κνήμης θα αντιμετωπιζόταν σε πρώτη φάση από τον επί καθήκοντι ορθοπεδικό στην μονάδα εντατικής παρακολούθησης. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της πιο πάνω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι έχει καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και αφού επεξηγήθηκαν στον κατηγορούμενο τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως παραμείνει σιωπηλός και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει ότι όποιος οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή, ή χωρίς να επιδεικνύει εύλογη μέριμνα για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν την οδό, είναι ένοχος αδικήματος. Το τι συνιστά αμέλεια έχει επανειλημμένα κριθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,

(1998)2 ΑΑΔ 68 αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 73: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο. Το τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως. Όπως αναφέρεται στη Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 στη σελίδα 4: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». Βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 300, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1, Βίττη ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Knell v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86. Όπως προκύπτει και από τη σχετική Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Constantinou v. Katsouri

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 378). Περαιτέρω, στις περιπτώσεις όπου επίδικη είναι η φύση του καθήκοντος επιμέλειας έναντι πεζού, έχει νομολογηθεί ότι το καθήκον για λήψη εξαιρετικά αποτρεπτικών μέτρων προκύπτει αφού εκδηλωθεί κίνδυνος στο δρόμο, για την αποφυγή του οποίου ο συνετός οδηγός πρέπει να δράσει. Η παρουσία ενήλικου πεζού στο κράσπεδο του δρόμου δεν υποδηλώνει αφ'εαυτής την ύπαρξη κινδύνου, για τον οποίο πρέπει να ληφθούν προφυλακτικά μέτρα. Κίνδυνος μπορεί να προκύψει αφότου ο πεζός αποπειράται να διασταυρώσει το δρόμο (βλ. Murrel ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 217 στις σελ. 223-4). Εν τούτοις, τονίζω πως για τη διάγνωση της ποινικής ευθύνης της Κατηγορουμένης, είναι αδιάφορο κατά πόσο υπάρχει συντρέχουσα ευθύνη της πεζής (βλ. Νικολάου ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 748). Τέλος, η αξιολόγηση της συμπεριφοράς του οδηγού προϋποθέτει, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη θετικής μαρτυρίας όσον αφορά την πορεία του θύματος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σάζου

(2001)2 Α.Α.Δ. 18 στη σελ. 26). Η θεμελίωση της αμέλειας του κατηγορουμένου απαιτεί την απόδειξη ότι παρέλειψε να δει κάτι που ήταν απλά ορατό και ότι η πιθανότητα κινδύνου ήταν εύλογα αντιληπτή και παρέλειψε να λάβει ενέργειες προφύλαξης. Η μη αποφυγή της σύγκρουσης δεν εξυπακούει αμέλεια (βλ. Παππάς ν. Ναθαναήλ

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 275 στη σελίδα 279). Αναφορικά με τις κατηγορίες 2 και 3, αναμφίβολα η νομική βάση που τις διέπει είναι για την μεν δεύτερη κατηγορία το πρώτο εδάφιο του άρθρου 235 Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αφού αυτό το εδάφιο αφορά την σωματική βλάβη που προκλήθηκε στην Μ.Κ. 4 και για την μεν τρίτη κατηγορία το δεύτερο εδάφιο του ιδίου άρθρου αφού αυτό αφορά την ζημιά στο αυτοκίνητο του Μ.Κ. 2 και το εν λόγω άρθρο προνοεί τα ακόλουθα: <<235Α.-

(1)Όποιος, αφού εμπλακεί σε ατύχημα το οποίο προκαλεί το θάνατο άλλου προσώπου ή σωματική βλάβη σε άλλο πρόσωπο, εγκαταλείπει τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.

(2)Όποιος, αφού εμπλακεί σε ατύχημα το οποίο προκαλεί ζημιά σε περιουσία, εγκαταλείπει τον τόπο του ατυχήματος χωρίς παροχή βοήθειας, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.

(3)Εκτός αν το Δικαστήριο για ειδικούς λόγους διατάξει διαφορετικά, αφού λάβει υπόψη όλες τις συνθήκες της υπόθεσης, πρόσωπο το οποίο καταδικάζεται δυνάμει του εδαφίου

(1)ή

(2)στερείται του δικαιώματος κατοχής άδειας οδηγού για περίοδο που δεν είναι μικρότερη του ενός χρόνου από της ημερομηνίας της καταδίκης, όπως το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο>>. Μέσα λοιπόν από το λεκτικό των πιο πάνω νομοθετικών διατάξεων, τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων τα οποία θα πρέπει να αποδείξει η κατηγορούσα αρχή στην παρούσα υπόθεση είναι τα ακόλουθα: Α) η εμπλοκή του κατηγορουμένου στο επίδικο ατύχημα Β) η πρόκληση σωματικής βλάβης στην Μ.Κ. 4 αναφορικά με την δεύτερη κατηγορία και η πρόκληση ζημιάς στο αυτοκίνητο του Μ.Κ. 2 στην τρίτη κατηγορία Γ) η εγκατάλειψη της σκηνής του ατυχήματος από τον κατηγορούμενο Δ) η μη παροχή βοήθειας στην Μ.Κ. 4 αναφορικά με την δεύτερη κατηγορία και στον Μ.Κ. 2 στην τρίτη κατηγορία Αναφορικά με τα αδικήματα των κατηγοριών 2 και 3, στην υπόθεση Ανδρέας Πουμπουρής - ν - Αστυνομίας 2008 2 Α.Α.Δ. σελ.1 λέχθησαν τα πιο κάτω: <<Ο σκοπός για τον οποίο θεσπίστηκε η πιο πάνω διάταξη είναι προφανής και νομίζουμε πως δεν χρειάζεται οποιαδήποτε εξειδίκευση. Ωστόσο, επιγραμματικά θα επαναλάβουμε το αυτονόητο ότι δηλαδή κάθε οδηγός οχήματος που εμπλέκεται σε τροχαίο δυστύχημα έχει νομική και ηθική υποχρέωση να σταματά και να προσφέρει βοήθεια στο θύμα του δυστυχήματος. Η έγκαιρη παροχή βοήθειας μπορεί να σώσει τη ζωή του θύματος ενώ η εγκατάλειψή του μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στο θάνατο. Συνιστά άκρως εγωιστική συμπεριφορά η εγκατάλειψη θύματος τροχαίου δυστυχήματος χωρίς βοήθεια, όταν μάλιστα, είναι τέτοιες οι συνθήκες ώστε να καθίσταται απομακρυσμένη η παροχή βοήθειας μέσα σε σύντομο χρόνο.>> Στην υπόθεση ABDALLA EL SAYED -ν - ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 210/2009 ημερ. 22/11/2011 λέχθησαν τα πιο κάτω: <<Είναι δηλαδή σαφές ότι η ενοχή με βάση το άρθρο αυτό είναι ανεξάρτητη από το αν ο κατηγορούμενος ευθύνεται ή όχι στο ατύχημα στο οποίο έχει εμπλακεί>>. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Το σχέδιο αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος. Βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 307, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 160, Κονναρή ν. Κυριάκου,

(1996)1Α ΑΑΔ 267, Κυριάκου ν. Δημητρίου,

(1997)1Γ ΑΑΔ 1362, Α/φοι Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ,

(1997)1Γ ΑΑΔ

1. O M.K. 1 άφησε πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Μέσα από την ζωντανή αμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο παρακολουθούσε τον μάρτυρα με ιδιαίτερη προσοχή στο εδώλιο του μάρτυρα και έχει πεπειστεί για την ειλικρίνεια, φιλαλήθεια και αντικειμενικότητα του και δεν έχει διακρίνει το Δικαστήριο οποιαδήποτε προσπάθεια του μάρτυρα όπως επιτύχει καταδίκη του κατηγορουμένου με ψεύδη για να βοηθήσει την κατηγορούσα αρχή. Παρέθεσε με σαφήνεια και πληρότητα όλα όσα γνώριζε αναφορικά με το επίδικο ατύχημα μέσα από την εκτέλεση των καθηκόντων του. Ήταν σταθερός, δεν περιέπεσε σε αντιφάσεις, ψύχραιμος και αιτιολογούσε κάθε απάντηση του, είτε αυτή αποτελούσε προιόν της άμεσης γνώσης του είτε αποκαλύπτοντας την πηγή των γνώσεων του, χωρίς να διστάζει να αναφέρει ότι κάτι δεν το γνωρίζει εφόσον δεν το έχει εξετάσει. Έπεισε το Δικαστήριο αναφορικά με τις έρευνες, μετρήσεις και τα συμπεράσματα του και τις μεθόδους που έχει χρησιμοποιήσει, εφοδιάζοντας το Δικαστήριο με όλα εκείνα τα εχέγγυα που να το βοηθήσουν να εξάξει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβηκε το επίδικο ατύχημα. Έπεισε το Δικαστήριο ως προς την αποτύπωση της σκηνής του ατυχήματος δια μέσου του σχεδιαγραφήματος, η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης και ιδίως σε αυτό το στάδιο έπεισε με τις εξηγήσεις του ως προς τον διαχωρισμό του δρόμου με άσπρη συνεχή διαχωριστική γραμμή και το καθήκον του κατηγορουμένου όπως μην εισέλθει στην λωρίδα όπου εισήλθε αποκόπτωντας την πορεία του Μ.Κ. 2, ως επίσης έπεισε για το μήκος των ιχνών τροχοπέδησης του οχήματος του Μ.Κ. 2 αφού έκανε τον διαχωρισμό και επεξήγηση του μήκους των ιχνών τροχοπέδησης από το σημείο που άρχιζαν μέχρι το σημείο σύγκρουσης και από το σημείο σύγκρουσης μέχρι το τέλος των ιχνών αυτών και γενικά την πορεία που ακολούθησε το όχημα του κατηγορουμένου μέχρι την σύγκρουση με το όχημα του Μ.Κ. 2 και την εκτροπή του οχήματος του Μ.Κ. 2 και την πορεία που είχε μέχρι που κτύπησε την Μ.Κ.
2. Συνακόλουθα και χωρίς κανένα δισταγμό το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του Μ.Κ. 1 στην ολότητα της ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 2 άφησε επίσης πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Με ιδιαίτερη προσοχή το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει τον μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα, διότι ήταν το δεύτερο πρόσωπο που ενεπλάκη στο επίδικο ατύχημα, έτσι ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσο ο μάρτυρας ήρθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια ή να την αποκρύψει προσπαθώντας να βοηθήσει τον εαυτό του. Μέσα λοιπόν από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, το Δικαστήριο έχει πεπειστεί ότι ο μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να πει την αλήθεια, αφού δεν έχει διστάσει να παραδεχθεί ότι είχε υπερβεί το όριο ταχύτητας, ότι οδηγούσε με μαθητική άδεια και ότι εγκατέλειψε την σκηνή λόγω του φόβου του. Οι οποιεσδήποτε αποκλίσεις στις αποστάσεις που έχει αναφέρει όπως π.χ. το σημείο όπου είδε τον κατηγορούμενο και ως προς τα φρένα του, ουδόλως επηρεάζουν ή κλονίζουν την αξιοπιστία του, διότι οι οποιεσδήποτε μετρήσεις έχουν γίνει αποδεκτές μέσα από την μαρτυρία του Μ.Κ. 1 η οποία έχει ήδη κριθεί ως αξιόπιστη. Διέκρινε το Δικαστήριο στον μάρτυρα μια απλότητα, ευθύτητα, ειλικρίνεια και αμεσότητα στις απαντήσεις του και στον τρόπο όπου έδιδε μαρτυρία, δεν έχει διακριθεί οποιαδήποτε απόπειρα προσφυγής στην υπερβολή, στο ψεύδος, στην υπεκφυγή ή στην ασάφεια, δεν έχει περιπέσει σε αντιφάσεις, η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης και γενικά έδωσε με τον δικό του παραστατικό τρόπο τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το επίδικο ατύχημα. Συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ως αληθή και αξιόπιστη. Ο Μ.Κ. 3 άφησε επίσης πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τον μάρτυρα κατά την ακροαματική διαδικασία μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα διότι όχι μόνο ήταν αυτόπτης μάρτυρας αλλά και επειδή είναι ο σύζυγος της παραπονούμενης - Μ.Κ. 4 και το Δικαστήριο έχει πεπειστεί για την ειλικρίνεια, φιλαλήθεια και αξιοπιστία του και δεν έχει διακρίνει οποιαδήποτε απόπειρα του μάρτυρα να βοηθήσει την υπόθεση της συζύγου του αλλά και της κατηγορούσας αρχής. Οι απαντήσεις του ήταν σταθερές, πηγαίες, δεν έχει περιπέσει σε αντιφάσεις, παρέθεσε με σαφήνεια και πληρότητα όλα όσα είδε και άκουσε αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το σοβαρό αυτό τροχαίο ατύχημα και τον ρόλο που διαδραμάτισε στην διερεύνηση των ανακρίσεων που έγιναν στην παρούσα υπόθεση. Ο λόγος του ήταν απλός, απόλυτος, περιγραφικός, χωρίς υπεκφυγές ή προσφυγή στο ψεύδος ή στην ασάφεια, η αξιοπιστία του δεν έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης και το Δικαστήριο έχει πεπειστεί απόλυτα αναφορικά με την αξιοπιστία του και αποδέχεται την μαρτυρία του στο σύνολο της ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη. Το Δικαστήριο έχει επίσης πεπειστεί αναφορικά με την αξιοπιστία της παραπονούμενης - Μ.Κ.
3. Το Δικαστήριο επίσης και στην περίπτωση της εν λόγω μάρτυρα έχει παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή την μάρτυρα κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα και το Δικαστήριο δεν έχει διακρίνει οποιαδήποτε απόπειρα της να προσφύγει στο ψεύδος, στην υπερβολή ή στην ασάφεια της για να επιτύχει την καταδίκη του κατηγορουμένου και να βοηθήσει την υπόθεση της. Έδωσε και αυτή η μάρτυρας, που ήταν το θύμα του επίδικου ατυχήματος που είχε ως συνέπεια τους σοβαρούς τραυματισμούς της, με πλήρη παραστατικότητα και στο μέτρο που ήταν δυνατό να αντιληφθεί πως έγινε το ατύχημα αφού ουσιαστικά η μάρτυρας ανέφερε ότι άκουσε τον θόρυβο από τα φρένα, κτυπήθηκε από πίσω και μετά ξύπνησε στο νοσοκομείο σοβαρά τραυματισμένη. Απαντούσε με φυσικό και πηγαίο τρόπο, δεν έχει περιπέσει σε αντιφάσεις και δεν έχει κλονιστεί η αξιοπιστία της κατά το στάδιο της αντεξέτασης και το Δικαστήριο χωρίς κανένα δισταγμό αποδέχεται την μαρτυρία στην ολότητα της ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη. Χωρίς κανένα επίσης δισταγμό το Δικαστήριο αποδέχεται στην ολότητα την μαρτυρία της Μ.Κ. 5, όχι μόνο επειδή δεν έχει αντεξεταστεί, αλλά και επειδή η μάρτυρας έπεισε το Δικαστήριο μέσα από την αντικειμενικότητα και την επιστημονική της κατάρτιση ως προς τα ευρήματα και συμπεράσματα της και που είχαν επίκεντρο την φύση και την έκταση των τραυμάτων που υπέστη η παραπονούμενη - Μ.Κ.
4. Ως προς την θέση που έχει προβάλει ο κατηγορούμενος μέσα από τις υποβολές του, ότι δηλαδή εισήλθε προσεκτικά στον επίδικο δρόμο αφού του έχει δώσει προτεραιότητα κάποια άλλη οδηγός, αυτή έχει μείνει μετέωρη και αναπόδεικτη αφού δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε τέτοια μαρτυρία, ως ήταν και η θέση του Μ.Κ. 1, εκ μέρους της υπεράσπισης που να αποδεικνύει με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων την πιο πάνω θέση. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση, το Δικαστήριο προβαίνει στα πιο πάνω ευρήματα και συμπεράσματα: Στις 11/1/2011 ο κατηγορούμενος εξερχόμενος του χώρου στάθμευσης του κτηρίου που βρίσκεται στα δεξιά της οδού Ακαμαντίδος στην Πάφο με κατεύθυνση προς Χλώρακα, οδήγησε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΚΧ 110 που ήταν άσπρο διπλοκάμπινο, εισήλθε στην οδό Ακαμαντίδος ο οποίος διαχωρίζεται με άσπρη συνεχή γραμμή, σύμφωνα με την οποία απαγορεύεται να εισέρχεται κάποιος από την δεξιά πλευρά που βρισκόταν ο κατηγορούμενος προς την αριστερή λωρίδα με κατεύθυνση προς Χλώρακα και παρ΄ όλα αυτά ο κατηγορούμενος αντί να εισέλθει μόνο στην λωρίδα με κατεύθυνση αριστερά προς Πάφο ως η πορεία του κατηγορουμένου, παραβίασε την άσπρη συνεχή γραμμή και εισήλθε στην λωρίδα που έχει κατεύθυνση δεξιά προς Χλώρακα ως η πορεία του κατηγορουμένου στην οποία ανέκοψε την ελεύθερη και κανονική πορεία του Μ.Κ. 2 ο οποίος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής QT 299 και που είναι κόκκινο μονοκάμπινο. Συνεπεία της πιο πάνω ανακοπής και της σύγκρουσης των δύο οχημάτων, η πορεία του οχήματος του Μ.Κ. 2 εκτράπηκε και ανέβηκε πάνω στο πεζοδρόμιο όπου και κτύπησε την παραπονούμενη πεζή Μ.Κ.
5. Η αμέλεια του κατηγορουμένου συνίσταται στο ότι παραβίασε την άσπρη συνεχόμενη γραμμή επί της οδού Ακαμαντίδος και ανέκοψε την πορεία του οχήματος του Μ.Κ. 2 ο οποίος αν και είδε έγκαιρα τον κατηγορούμενο και εφάρμοσε τα φρένα του, εν τούτοις δεν κατέφερε να αποφύγει την σύγκρουση και η πορεία του έχει εκτραπεί με αποτέλεσμα να κτυπηθεί η παραπονούμενη. Ο κατηγορούμενος είναι αυτός που ευθύνεται αποκλειστικά για αυτό το ατύχημα με τον Μ.Κ. 2 όχι μόνο λόγω των πιο πάνω, αλλά επίσης ευθύνεται και για τον τραυματισμό της πεζής διότι ναι μεν κτυπήθηκε η πεζή από το αυτοκίνητο του Μ.Κ. 2 αλλά αυτό το κτύπημα οφείλεται από την εκτροπή του οχήματος δυνάμει της σύγκρουσης που είχε με το όχημα του κατηγορουμένου και της αμέλειας του ως πιο πάνω αναφέρεται, αφού η εκτροπή συνδέεται αιτιωδώς με την παράνομη και αμελή συμπεριφορά του κατηγορουμένου. Όφειλε επίσης ο κατηγορούμενος και έγκειται και εδώ επίσης η αμέλεια του, ότι όφειλε να δει τον Μ.Κ. 2 αφού και ο ίδιος ο Μ.Κ. 2 είδε τον κατηγορούμενο και εφάρμοσε τα φρένα του ενεργώντας επιμελώς αλλά ο ίδιος ο κατηγορούμενος δεν τον έχει δει, εν΄ όψει και του ικανοποιητικού φωτισμού που υπήρχε στον δρόμο και της απουσίας οποιουδήποτε οπτικού εμποδίου σύμφωνα και με την μαρτυρία των Μ.Κ. 1 και 3 οι οποίοι κρίθηκαν ως αξιόπιστοι. Η υπέρβαση του ορίου ταχύτητας εκ μέρους του Μ.Κ. 2 ουδόλως επηρεάζει την ποινική ευθύνη του κατηγορουμένου διότι η υπέρβαση του ορίου ταχύτητας εκ μέρους του Μ.Κ. 2 δεν σημαίνει ότι υπέχει ποινική ευθύνη ο εν λόγω μάρτυρας, η υπέρβαση της ταχύτητας δεν ισοδυναμεί ταυτόχρονα με αμέλεια σύμφωνα με την νομολογία, αλλά και επειδή στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης αυτό που εξετάζεται είναι η ποινική ευθύνη του κατηγορουμένου. Συνεπεία του πιο πάνω ατυχήματος η παραπονούμενη υπέστη σοβαρό τραυματισμό, ήτοι υποσκλειρίδιο αιμάτωμα, έχασε τις αισθήσεις της, εισήχθη στην εντατική μονάδα εντατικής παρακολούθησης λόγω της σοβαρότητας των τραυμάτων της και της χορηγήθηκε φαρμακευτική αρωγή και καρδιοαναπνευστική υποστήριξη. Ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε την σκηνή του ατυχήματος χωρίς να παράσχει οποιαδήποτε βοήθεια στην παραπονούμενη η οποία βρισκόταν αριστερά ως η πορεία που ακολούθησε για να διαφύγει από την σκηνή στρίβοντας δεξιά προς την παρακείμενη πάροδο και παιρνόντας ουσιαστικά από δίπλα από την παραπονούμενη χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε οπτικό εμπόδιο στην σκηνή που να αποκλείει την δυνατότητα του κατηγορουμένου να δει την παραπονούμενη. Την σκηνή του ατυχήματος εγκατέλειψε επίσης και ο Μ.Κ. 2 λόγω του φόβου που είχε επειδή οδηγούσε με μαθητική άδεια και συνεπώς δεν δύναται να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας διότι και ο ίδιος ο Μ.Κ. 2 εγκατέλειψε την σκηνή και επειδή δεν χρειάστηκε και ούτε ζήτησε οποιαδήποτε βοήθεια για την ζημιά που υπέστη το αυτοκίνητο του ως αυτές περιγράφησαν από τον Μ.Κ. 1 και που γίνονται αποδεκτές ως αληθείς από το Δικαστήριο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει και μέσα από την πιο πάνω αξιολόγηση, ευρήματα και συμπεράσματα, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε όλα τα συστατικά στοιχεία των πρώτων δύο κατηγοριών και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1 και 2 που αντιμετωπίζει, πλην όμως η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την τρίτη κατηγορία και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τρίτη κατηγορία. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο