Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. VU VAN BINH, Αρ. Υπόθεσης: 13422/13, 27/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B119 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13422/13 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσας Αρχής v. VU VAN BINH Κατηγορουμένου ----------------------- Ημερομηνία: 27/11/
- Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Eιρ. Σάββα. Για τον Κατηγορούμενο : κ. Δ. Κούτρας. Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής σε 6 κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας (κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9 και 11), στην κατηγορία της παράνομης κατοχής περιουσίας (κατηγορία 2) και σε 5 κατηγορίες κλοπής από κατοικία (κατηγορίες 4, 6, 8, 10 και 12). Τα γεγονότα όπως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή και δεν έτυχαν αμφισβήτησης από τον κατηγορούμενο, έχουν ως ακολούθως: Στις 29/10/2013 και ώρα 11.40 καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας από τον Millar Stitt James ότι την ίδια μέρα μεταξύ των ωρών 10:15 με 11:30, άγνωστο άτομο διέρρηξε την κατοικία του με την ονομασία «Villa Olivia» στην οδό Ανδρέα Παπανδρέου 10 στην Πέγεια, χωρίς όμως να κλέψει οτιδήποτε από μέσα. Μετά την καταγγελία αστυφύλακες επισκέφθηκαν την σκηνή όπου από επιτόπιες εξετάσεις διαπίστωσαν ότι ο δράστης πέτυχε είσοδο και έξοδο στην κατοικία από κλειστό αλλά ξεκλείδωτο αλουμινένιο συρόμενο παράθυρο του χολ της κατοικίας. Την ίδια ημέρα και ώρα 13:10 λήφθηκε κατάθεση από την Μ.Κ.2, οικιακή βοηθό, όπου το χρόνο που διαπράχθηκε η διάρρηξη εργαζόταν στην αυλή της κατοικίας και ανέφερε ότι είδε τον κατηγορούμενο εκτός της κατοικίας και μόλις αυτός την αντιλήφθηκε τράπηκε σε φυγή. Η μάρτυρας ανέφερε ότι γνώριζε φατσικός τον κατηγορούμενο διότι τον έβλεπε συχνά στην περιοχή χωρίς όμως να ξέρει το όνομα του. Αφού υποδείχθηκαν σχετικές φωτογραφίες του κατηγορούμενου από την αστυνομία, αναγνώρισε τον κατηγορούμενο και εναντίον του εξασφαλίστηκε ένταλμα σύλληψης. Την ίδια μέρα και ώρα 20:00, ο Μ.Κ.8 συνέλαβε τον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «Yes I went to this house». Σε έρευνα που έγινε με την συγκατάθεση του κατηγορούμενου στην οικία του, στην παρουσία και της συμβίας του, ανευρέθηκαν εντός του υπνοδωματίου 2 κινητά τηλέφωνα μάρκας I-Phone 5, 2 κινητά τηλέφωνο μάρκας Samsung, δύο φωτογραφικές μηχανές μάρκας Samsung και Sony, 3 φορτιστές κινητών τηλεφώνων, 3 ζεύγη γυαλιά ηλίου, τα χρηματικά ποσά ως εξής: 220 Αγγλικές Στερλίνες, 100 ρούβλια, 10 Yuan και το χρηματικό ποσό των €
- Του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «My friend give me». Να σημειωθεί ότι συνελήφθηκαν και οι δυο για αυτόφωρο αδίκημα παράνομης κατοχής περιουσίας. Λήφθηκε κατάθεση από την Μ.Κ.3 η οποία είναι η συμβία του κατηγορούμενου, στην οποία ανέφερε ότι όλα τα ηλεκτρονικά είδη ανήκουν στον κατηγορούμενο και όπως ο ίδιος της είπε τα είχε αγοράσει από άγνωστο φίλο του, εκτός των 2 κινητών τηλεφώνων και του ποσού των €1000, τα οποία της ανήκουν. Στις 30/10/2013, εναντίον του κατηγορούμενου εξασφαλίστηκε διάταγμα προσωποκράτησης 6 ημερών και την ίδια μέρα ο κατηγορούμενος προέβηκε σε θεληματική κατάθεση στην οποία ομολόγησε τόσο τη διάπραξη του αδικήματος της 1ης κατηγορίας αλλά και όλες τις υπόλοιπες διαρρήξεις και κλοπές που φαίνονται στο κατηγορητήριο, τα γεγονότα των οποίων είναι ως το κατηγορητήριο, αναφέροντας σε κάθε περίπτωση το χρόνο που τα διέπραξε και το τι έκλεψε. Σε σχέση με τη 2ην κατηγορία, την οποία και αυτή παραδέχθηκε, ανέφερε ότι τα ανευρεθέντα στην οικία του είναι προϊόντα από τις κλοπές και διαρρήξεις, εκτός από 2 κινητά και 2 φορτιστές και το ποσό των €1000 τα οποία ανήκουν στην συμβία του. Όλα δε τα υπόλοιπα τα έκλεψε όπως ανέφερε. Ο ίδιος είπε ότι έμπαινε σε κάθε περίπτωση από παράθυρα τα οποία ήταν κλειστά αλλά όχι κλειδωμένα πετυχαίνοντας είσοδο και έξοδο με τον ίδιο τρόπο και περαιτέρω υπέδειξε και τα σπίτια τα οποία έκανε τις διαρρήξεις όπου βρίσκονται στις διευθύνσεις και φέρουν τις ονομασίες που αναφέρονται στο κατηγορητήριο. Περαιτέρω, αναφέρθηκε ότι οι ιδιοκτήτες των κατοικιών έκαναν καταγγελία στην αστυνομία οι οποίοι κατάγγειλαν σε κάθε περίπτωση το τι είχε κλαπεί. Δηλαδή, σε σχέση με την 3ην και 4ην κατηγορία, ο Paul David Morris κατάγγειλε ότι στις 04/05/2013 στην οικία του «Paradise Villa 22» στην Πέγεια, έγινε διάρρηξη και κλάπηκε από την κατοικία του χρηματικό ποσό €370 και 45 Στερλινών. Σε σχέση με την 5ην και 6ην κατηγορία, η Joannas Kathryn κατήγγειλε ότι στις 07/06/2013 άγνωστος/οι διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία της «Villa Amvrosia» στην Πέγεια όπου κλάπηκε το χρηματικό ποσό των €
- Ο Alexander Crate από την Αγγλία, σε σχέση με τις κατηγορίες 7 και 8, κατήγγειλε ότι μεταξύ των ημερομηνιών 24 με 31/07/2013 διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία του «Villa Evanthia» όπου από αυτήν κλάπηκε το χρηματικό ποσό των €200 και ένα κινητό τηλέφωνο αξίας €
- Αναφορικά με τις κατηγορίες 9 και 10, ο Andrew Lesley κατήγγειλε ότι στις 16/08/2013 διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία του «Villa Coral» στην Πέγεια όπου του έκλεψαν ένα κινητό τηλέφωνο Samsung Galaxy αξίας €300 και τέλος η Davis Angela Christine, σε σχέση με τις κατηγορίες 11 και 12, κατήγγειλε ότι στις 07/10/2013 διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία της «Villa Oceanic» όπου έκλεψαν από αυτήν το χρηματικό ποσό των €540 και 190 Στερλινών. Σε σχέση με την συμβία του κατηγορουμένου, δεν προέκυψε οτιδήποτε ενοχοποιητικό οπόταν και αφέθηκε ελεύθερη. Όταν ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς, παραδέχθηκε ενοχή. Υπάρχουν τεκμήρια 1 κινητό τηλέφωνο Samsung Galaxy, 3 κινητά τηλέφωνα Samsung, 2 I- Phone, μια φωτογραφική μηχανή, φορτιστής φωτογραφικής μηχανής, μια θήκη χρώματος μαύρου, ακόμη μια φωτογραφική μηχανή, ακόμη μια θήκη χρώματος μαύρου, 3 ζευγάρια γυαλιά ήλιου, το χρηματικό ποσό των €1620, το χρηματικό ποσό των 100 ρουβλιών και το χρηματικό ποσό των 10 Yuan. Η κατηγορούσα αρχή ζήτησε όπως, όλα τα πιο πάνω τεκμήρια που έχουν κατασχεθεί ως παράνομη κατοχή περιουσίας να εκδοθεί διάταγμα όπως κατασχεθούν και αν εντοπισθούν οι ιδιοκτήτες τους να τους επιστραφούν. Επίσης, συμφώνησε με θέση της υπεράσπισης ότι το ποσό των €1000, το οποίο κρατείται από την Αστυνομία ανήκει στην συμβία του κατηγορούμενου και όπως αυτό επιστραφεί σε αυτήν. Περαιτέρω, αναφέρθηκε από την κατηγορούσα αρχή ότι ο κατηγορούμενος δεν αντιμετωπίζει προηγούμενες καταδίκες. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εξέφρασε την απολογία και μεταμέλεια του κατηγορουμένου για την διάπραξη των αδικημάτων. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του τη συνεργασία που είχε με τις Αστυνομικές Αρχές μετά από τη σύλληψη του καθώς επίσης και την ομολογία του για τη διάπραξη όλων των υπόλοιπων κατηγοριών, κάτι το οποίο οδήγησε στην εξιχνίαση τους. Επίσης, ανέφερε ότι επέστρεψε στην Αστυνομία όλη την κλαπείσα περιουσία που αναφέρεται στις κατηγορίες. Όλα τα πιο πάνω είπε καταδεικνύουν την έμπρακτη μεταμέλεια του κατηγορουμένου, κάτι το οποίο θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Σε σχέση με τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου, ο συνήγορος, υιοθέτησε την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου. Σε αυτή αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος κατάγεται από το Βιετνάμ, είναι ηλικίας 25 ετών και είναι έγγαμος. Πριν από τη σύλληψη του, διέμενε με τη σύζυγο του και μια κοπέλα από τις Φιλιππίνες σε υποστατικό που του παραχωρούσε ο εργοδότης του, αφού εργαζόταν ως οικιακός βοηθός. Προέρχεται από διασπασμένη οικογένεια χαμηλής οικονομικής κατάστασης. Έζησε την παιδική και εφηβική του ηλικία σε φιλήσυχο οικογενειακό περιβάλλον. Ο πατέρας του απεβίωσε το
- Είναι απόφοιτος Δημοτικής εκπαίδευσης. Διέκοψε την φοίτηση του για να εργαστεί και συνεισφέρει στα έξοδα της οικογένειας. Από την εφηβική του ηλικία, άρχισε να βοηθά τη μητέρα του στην εργασία της (ασχολείτο με την παρασκευή εδεσμάτων) μέχρι και τη μετάβαση του στην Κύπρο. Το 2010 τέλεσε γάμο με συμπατριώτισσα του, ηλικίας 25 ετών σήμερα. Λίγο αργότερα, το ζεύγος μετέβηκε στην Κύπρο για σκοπούς βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσης τους, διαθέτοντας άδεια προσωρινής παραμονής. Μέρος των εισοδημάτων του αποστέλλεται στη χώρα του για οικονομική ενίσχυση της οικογένειας του. Τέλος, στην έκθεση αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος, μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης επιθυμεί να επιστρέψει στη χώρα του. Περαιτέρω, συνήγορος του κατηγορουμένου ανέφερε ότι η σύζυγος του κατηγορούμενου, διανύει τον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης της παρουσιάζοντας σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό, γεγονός που επιβεβαιώθηκε και από την κατηγορούσα αρχή αλλά αναφέρεται και στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Επιπρόσθετα, κατέθεσε στο Δικαστήριο αεροπορικά εισιτήρια με τα οποία ο κατηγορούμενος και η σύζυγος του επρόκειτο να ταξιδεύσουν πίσω στη χώρα τους στις 17/11/2013 αλλά ένεκα της παρούσας υπόθεση ακυρώθηκαν και εξασφάλισαν νέα με ημερομηνία αναχώρησης στις 02/12/
- Τέλος, ο συνήγορος του κατηγορουμένου κάλεσε το Δικαστήριο να δείξει κάθε δυνατή επιείκια προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου και ότι σε περίπτωση ποινής φυλάκισης τότε εισηγήθηκε ότι δικαιολογείται η αναστολή της παραπέμποντας στις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας αλλά και στην απόφαση στην Κυριάκος Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 583. Aναμφίβολα τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Η σοβαρότητα τους φαίνεται άλλωστε και από τις προβλεπόμενες στο Νόμο ποινές. Το άρθρο 292(α) του Ποινικού Κώδικα προνοεί ποινή φυλάκισης 7 χρόνων σε περίπτωση διάρρηξης κατοικίας με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος. Το δε άρθρο 262 προνοεί ως γενική ποινή για το αδίκημα της κλοπής αυτή των 3 χρόνων και το άρθρο 266(β) του ιδίου Κώδικα προνοεί φυλάκιση 5 χρόνων για το αδίκημα της κλοπής από κατοικία. Το άρθρο 309 προνοεί ποινή φυλάκισης 6 μηνών για το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας. Η σοβαρότητα των αδικημάτων προκύπτει επίσης και από τη συχνότητα με την οποία εμφανίζονται. Αδικήματα τα οποία στρέφονται εναντίον της περιουσίας, παρουσιάζουν δυστυχώς έξαρση. Επί τούτου αντλώ δικαστική γνώση από τη σωρεία υποθέσεων τέτοιας φύσεως που το Δικαστήριο επιλαμβάνεται καθημερινά. Ως αποτέλεσμα τα Δικαστήρια καλούνται σε μια προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές. Θεώρηση της νομολογίας καταδεικνύει ότι η συνήθης ποινή που επιβάλλεται σε αδικήματα παρόμοιας φύσης, είναι αυτή της φυλάκισης (βλ. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 222, Hassan v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 71). Στην Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ 104 διακηρύττεται η υποστήριξη του Εφετείου σε αυστηρές ποινές για τέτοιου είδους συμπεριφορά και επισημαίνεται ότι αδικήματα εναντίον της περιουσίας όπως κλοπές και άλλα ομοειδή αδικήματα, είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται αντίθετα έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη (βλ. επίσης Φιλίππου v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 160 και Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέου
(1994)2 Α.Α.Δ. 2 Α.Α.Δ. 194). Οι πιο πάνω επισημάνσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, επαναδιατυπώθηκαν και στην πρόσφατη απόφαση στην Δημήτρης Βέλιου v. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 99/12, Ημερομηνίας 23/01/2013 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Συμφωνούμε με το πρωτόδικο δικαστήριο αναφορικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία ο εφεσειών παραδέχθηκε ενοχή. Αυτή είναι δεδομένη, όπως δεδομένες είναι και οι συνέπειες τους για τα θύματα και την κοινωνία ευρύτερα. Συμφωνούμε επίσης, με τη διαπίστωση του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι η σοβαρότητα των εν λόγω αδικημάτων και κυρίως η συχνότητα με την οποία αυτά διαπράττονται, επιβάλλει την αυστηρή αντιμετώπιση τους από τα Δικαστήρια. Είναι πιστεύουμε αρκετό να υπενθυμίσουμε την επισήμανση της νομολογίας μας ότι τέτοια αδικήματα προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και δυναμιτίζουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών.» Περαιτέρω, παραπέμπω στην Ανδρέας Φραντζίδης v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 158, Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 487, Αργυρού ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 57, Βαρνάβας Ευγένιου Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 485 και Xiaojin κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 104). Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι δεδομένη καθώς επίσης και οι συνθήκες διάπραξης τους. Αυτός, για την περίοδο μεταξύ 04/05/2013 μέχρι 29/10/2013 διέρρηξε και εισήλθε σε έξι κατοικίες εκ των οποίων στις πέντε περιπτώσεις έκλεψε από αυτές διάφορα χρηματικά ποσά και άλλα αντικείμενα, ως αναφέρθηκαν λεπτομερώς στα γεγονότα της υπόθεσης. Επίσης, στην κατοχή του ανευρέθηκε αριθμός διαφόρων αντικειμένων, τα οποία αποτελούσαν προϊόν κλοπής. Τα πιο πάνω, καταδεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος κατά την ουσιώδη χρονική περίοδο επιδιδόταν συστηματικά σε διαρρήξεις και κλοπές από κατοικίες αποκομίζοντας οικονομικό όφελος, χρήματα και διάφορα άλλα αντικείμενα. Είναι ξεκάθαρο και αυτονόητο ότι τέτοιες συμπεριφορές είναι απαράδεκτες και άκρως καταδικαστέες και το Δικαστήριο έχει καθήκον να στείλει το μήνυμα σε επίδοξους παραβάτες ότι πράξεις που αποσκοπούν σε αποστέρηση περιουσίας θα πρέπει να αντιμετωπίζονται αυστηρά, όταν αυτές μάλιστα λαμβάνουν χώρα στην ιδιωτική εστία του πολίτη και τείνουν να πλήξουν τα αίσθημα ασφάλειας του. Παρά τα πιο πάνω όμως, ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών, το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί (βλ. Κόκκινος v. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135). Η εξατομίκευση της ποινής όμως, δεν θα πρέπει να εξουδετερώνει ούτε τη σοβαρότητα του εγκλήματος, ούτε το στοιχείο της αποτροπής και να καθιστά αναποτελεσματική την εφαρμογή του Νόμου (βλ. Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Προς όφελος του κατηγορουμένου και για σκοπούς μετριασμού της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα: 1) Tην ομολογία του και συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα, μετά τη μαρτυρία που προέκυψε εναντίον του και οδήγησε στη σύλληψη του για το αδίκημα της 1ης κατηγορίας, αυτός ομολόγησε ενοχή και πέραν τούτου ομολόγησε και τη διάπραξη των υπόλοιπων διαρρήξεων και κλοπών που αντιμετωπίζει, κάτι που οδήγησε στην πλήρη εξιχνίαση τους. Η πιο πάνω συνεργασία του με την Αστυνομία και η βοήθεια στην εξιχνίαση όλων των αδικημάτων θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. 2) Την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου και την απολογία του. 3) Το γεγονός ότι επέστρεψε όλη την κλοπιμαία περιουσία και η οποία θα αποδοθεί πίσω στα θύματα. 4) Την μεταμέλεια του, η οποία από όλα τα πιο πάνω προκύπτει να είναι έμπρακτη. 5) Το λευκό του ποινικό μητρώο. 6) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του συνθήκες όπως αναφέρονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ειδικότερα: α) ότι προέρχεται από φτωχή οικογένεια και ότι μετά τη Δημοτική του εκπαίδευση διέκοψε τη φοίτηση του με σκοπό να συνεισφέρει στα έξοδα της οικογένειας του. β) το ότι ήρθε στην Κύπρο με σκοπό να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης του και μέρος των εισοδημάτων του αποστέλλονταν στη χώρα του για οικονομική ενίσχυση της οικογένειας του. γ) το ότι από το 2010 είναι παντρεμένος με συμπατριώτισσα του και η οποία διανύει τον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης της. δ) το ότι παρουσιάζει προβλήματα υγείας και συγκεκριμένα γαστρεντερολογικά και ορθοπεδικά. ε) το νεαρό της ηλικίας του. Όλα τα πιο πάνω ελαφρυντικά του κατηγορούμενου όμως και οι προσωπικές του συνθήκες δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητική της ελευθερίας του. Τα αδικήματα που διέπραξε είναι ιδιαίτερα σοβαρά, βρίσκονται σε έξαρση και υπάρχει ανάγκη για αποτροπή. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου είναι ήσσονος σημασίας (βλ. Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Παρόλα αυτά όλα τα ανωτέρω, θα ληφθούν υπόψη και θα παίξουν σημαντικό ρόλο στο ύψος των ποινών που θα επιβληθούν. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου, επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: Στις κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9 και 11, ποινή φυλάκισης 12 μηνών σε έκαστη από αυτές. Στην 2ην κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Στις κατηγορίες 4, 6, 8, 10 και 12 ποινή φυλάκισης 9 μηνών σε έκαστη από αυτές. Όλες οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν να συντρέχουν. Έχοντας καταλήξει στις πιο πάνω ποινές φυλάκισης, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή τους. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από το Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373) Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 . Όπως έχει αναφερθεί στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος (πιο πάνω), οι ακόλουθοι είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπ' όψιν στην απόφαση του κατά πόσο θα ανασταλεί η ποινή φυλακίσεως: (α) Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο για τη διάπραξη του εγκλήματος. (β) Το μητρώο του Κατηγορουμένου ως δείκτη για την ανάγκη αποτροπής. (γ) Η διαγωγή του Κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. (βλ. επίσης Σκεύη Χριστοδούλου v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 22). Οι περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων είναι ιδιαίτερα σοβαρές και έχουν αναφερθεί ανωτέρω. O κατηγορούμενος σε μια περίοδο έξι περίπου μηνών έδρασε συστηματικά και διέπραξε τα αδικήματα του κατηγορητηρίου χωρίς οποιοδήποτε ελαφρυντικό λόγο ή κίνητρο το οποίο θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ομολόγησε τη διάπραξη των αδικημάτων κάτι το οποίο οδήγησε και στην εξιχνίαση των υπόλοιπων αδικημάτων, πέραν αυτών που αναφέρονται στις κατηγορίες 1 και 2, την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, το γεγονός ότι επέστρεψε όλη την κλοπιμαία περιουσία, γεγονότα που καταδεικνύουν την έμπρακτη μεταμέλεια του. Ούτε επίσης, παραγνωρίζω το λευκό του ποινικό μητρώο κάτι το οποίο του δίνει την ευκαιρία να έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή των ποινών φυλάκισης. Όλα τα πιο πάνω όμως, έχουν δεόντως ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής και αντικατοπτρίζονται στο ύψος των ποινών που επιβλήθηκαν και δεν μπορούν από μόνα τους να δικαιολογήσουν την αναστολή των ποινών φυλάκισης (βλ. Radoslav Yankov Mixaylov κ.α. v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 94/11, 95/11 και 96/11, ημερ. 30 Μαρτίου 2012). Εκείνο το οποίο θεωρώ ότι θα πρέπει να εξεταστεί στο στάδιο αυτό είναι κατά πόσο όλα τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος του για αναστολή των ποινών φυλάκισης. Εκείνο το οποίο προκύπτει από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας είναι ότι, πέραν της δύσκολης οικονομικής κατάστασης που η οικογένεια του αντιμετώπιζε και το γεγονός ότι βίωσε το θάνατο του πατέρα του όταν ήταν στην εφηβική του ηλικία, δεν παρουσιάζουν οποιαδήποτε ιδιαιτερότητα τα παιδικά του χρόνια που θα μπορούσε να συντείνει στη διάπραξη των αδικημάτων. Μάλιστα στην Έκθεση αναφέρεται ότι έζησε την παιδική και εφηβική του ηλικία σε φιλήσυχο οικογενειακό περιβάλλον και διατηρούσε πάντοτε καλές σχέσεις με τους γονείς και τον αδελφό του. Το μόνο το οποίο προκύπτει από τις προσωπικές του συνθήκες είναι ότι στο παρόν στάδιο η σύζυγος του διανύει τον πέμπτο μήνα της εγκυμοσύνης της και με την ολοκλήρωση της υπόθεσης ο κατηγορούμενος και η σύζυγος του επιθυμούν όπως μεταβούν πίσω στη χώρα τους. Παρόλα αυτά, δεν προκύπτει στο στάδιο αυτό ότι η απουσία του κατηγορούμενου θα έχει οποιεσδήποτε δυσμενείς ή δυσανάλογες επιπτώσεις στη σύζυγο του. Επίσης, ο ίδιος ο κατηγορούμενος έπρεπε να ήταν πιο προσεκτικός και να είχε αναλογιστεί τις ευθύνες του και το γεγονός ότι επρόκειτο να γίνει πατέρας, πριν τη διάπραξη των αδικημάτων. Να σημειωθεί ότι το τελευταίο χρονικά αδίκημα διαπράχθηκε από τον κατηγορούμενο στις 29/10/
- Χωρίς να παραγνωρίζω το γεγονός ότι είναι επιθυμητή η παρουσία του κατηγορούμενου δίπλα από τη σύζυγο του και όταν θα γεννηθεί το ανήλικο τέκνο του δίπλα και από αυτό, εντούτοις δεν θεωρώ ότι οι συνέπειες προς αυτούς από την άμεση φυλάκιση του, για το χρονικό διάστημα που καθορίστηκε ανωτέρω θα είναι δυσανάλογες ούτε έχει τεθεί οτιδήποτε προς αυτήν την κατεύθυνση. Ισοζυγίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την ανάγκη για αποτροπή που υπάρχει από τη μια και όλα τα πιο πάνω που αναφέρθηκαν από την άλλη και ιδιαίτερα την έμπρακτη μεταμέλεια του κατηγορουμένου, το λευκό του ποινικό μητρώο και των προσωπικών του συνθηκών, έχω καταλήξει, ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν. Οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου δεν είναι τέτοιες που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την αναστολή των ποινών φυλάκισης ούτε υπάρχει οποιαδήποτε διαφοροποίηση αυτών από την ημέρα της διάπραξης του τελευταίου αδικήματος. Η υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας (ανωτέρω) στην οποία αναφέρθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου διαφοροποιείται άρδην από την παρούσα. Εκεί ο εφεσειών είχε δύσκολα παιδικά χρόνια που συνέτειναν στο να αναπτύξει εγκληματική δραστηριότητα αλλά το κυριότερο είχαν αλλάξει οι συνθήκες του, αφού αμέσως μετά τη διάπραξη του τελευταίου αδικήματος είχε γίνει πατέρας, παντρεύτηκε και απέκτησε και δεύτερο παιδί και το Ανώτατο Δικαστήριο με πολλή δυσκολία ανέστειλε τις ποινές φυλακίσεως για να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στον εφεσείοντα να αναλογιστεί το καθήκον του να μείνει μακριά από την παρανομία και να αναλογιστεί τις ευθύνες του ως πατέρας. Στην παρούσα περίπτωση, δεν υπάρχουν οποιεσδήποτε ιδιαιτερότητες στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου οι οποίες θα μπορούσαν να επενεργήσουν υπέρ της αναστολής των ποινών φυλάκισης, ούτε οποιαδήποτε μεταβολή σε αυτές από τη διάπραξη του τελευταίου αδικήματος αλλά ακόμη και προηγουμένως. Η εγκυμοσύνη της συζύγου του κατηγορούμενου δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για τον κατηγορούμενο ούτε λόγο για αναστολή των ποινών φυλακίσεως όταν όλη σχεδόν η εγκληματική του συμπεριφορά εκδηλώθηκε σε διάστημα που στο μεγαλύτερο μέρος αυτού επικρατούσε αυτή η κατάσταση για τον κατηγορούμενο. Έχοντας υπόψη μου όλα τα ανωτέρω, καταλήγω ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλακίσεως που επιβλήθηκαν. Αυτές να αρχίζουν να προσμετρούν από την ημερομηνία κατά την οποία ο κατηγορούμενος τέθηκε υπό κράτηση και συγκεκριμένα από τις 05/11/
- Το ποσό των €1000 να επιστραφεί στη σύζυγο του κατηγορουμένου ενώ όλα τα τεκμήρια της υπόθεσης να κατασχεθούν και σε περίπτωση που εντοπιστούν οι ιδιοκτήτες τους ή οι νόμιμοι δικαιούχοι τους, να επιστραφούν. (Υπ.) ............ Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο