← Κύπρος

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Αντώνης Χρίστου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 19276/09, 30/10/2013

Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Αντώνης Χρίστου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 19276/09, 30/10/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B99 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 19276/09 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής και

  1. Αντώνης Χρίστου
  2. Ιάκωβος Διογένους Κατηγορουμένων ------------------------- Ημερομηνία: 30.10.2013 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Σ. Συμεού Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Ε. Χειμώνας Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Ε. Κορακίδης Κατηγορούμενοι παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν από κοινού έξι κατηγορίες ως ακολούθως: Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 371 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  3. Στις λεπτομέρειες αδικήματος αναφέρεται ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι μεταξύ Ιανουαρίου 2007 και 23/2/2007 στην Πάφο συνωμότησαν μεταξύ τους με σκοπό να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή να πλαστογραφήσουν συμβόλαιο πώλησης τεμαχίου γης και να το κυκλοφορήσουν (1η κατηγορία), Πλαστογραφία κατά παράβαση των άρθρων 331, 333, 336 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  4. Στις λεπτομέρειες αδικήματος αναφέρεται ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι την 14ην Φεβρουαρίου του 2007 στην Πάφο, κατάρτισαν πλαστό έγγραφο με σκοπό το δόλο, ήτοι πλαστογράφησαν το συμβόλαιο πώλησης τεμαχίου γης με αριθμό 9681 Φ/Σ XLVII/45 αρ. 20/2 στο χωριό Συλίκου της Επαρχίας Λεμεσού, υπογράφοντας το πιο πάνω συμβόλαιο ως Ανδρέας Χρίστου Παναγή, χωρίς την εξουσιοδότηση του (2η κατηγορία), Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των άρθρων 331, 333, 336, 339 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  5. Στις λεπτομέρειες αδικήματος αναφέρεται ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στη 2η κατηγορία εν γνώσει τους και δολίως έθεσαν σε κυκλοφορία πλαστό έγγραφο, ήτοι το συμβόλαιο πώλησης τεμαχίου γης με αριθμό 9681 Φ/Σ XLVII/45 αρ. 20/2 στο χωριό Συλίκου της Επαρχίας Λεμεσού (3η κατηγορία), Αδίκημα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4, 5, 6 και 7 του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμος 188

(1)/2007 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  1. Στις λεπτομέρειες αδικήματος αναφέρεται ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι μεταξύ Φεβρουαρίου του 2007 και 18/5/2008 στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου, απέκτησαν το χρηματικό ποσό των £250,000, ενώ γνώριζαν ότι αποτελούσαν έσοδα από την διάπραξη των γενεσιουργών αδικημάτων της πλαστογραφίας και κυκλοφορίας του συμβολαίου πώλησης τεμαχίου γης με αριθμό 9681 Φ/Σ XLVII/45 αρ. 20/2 στο χωριό Συλίκου της Επαρχίας Λεμεσού που αναφέρονται στις προηγούμενες κατηγορίες (4η κατηγορία), Απάτη κατά την πώληση περιουσίας, κατά παράβαση του άρθρου 303(α) και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  2. Στις λεπτομέρειες αδικήματος αναφέρεται ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι μεταξύ Ιανουαρίου του 2007 και 23/2/2007 στην Πάφο, πώλησαν στο Βρετανό μόνιμο κάτοικο Κύπρου DAVID BIGGS, το τεμάχιο γης με αριθμό 9681 Φ/Σ XLVII/45 αρ. 20/2 στο χωριό Συλίκου της Επαρχίας Λεμεσού και με σκοπό την καταδολίευση, απέκρυψαν από τον πιο πάνω αγοραστή ουσιώδες γεγονός συναφές προς το τίτλο, ότι δηλαδή εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του πιο πάνω τεμαχίου είναι ο Ανδρέας Χρίστου Παναγή από τη Συλίκου και όχι ο 1ος κατηγορούμενος (5η κατηγορία), Απόσπαση χρημάτων με ψεύτικες παραστάσεις, κατά παράβαση των άρθρων 297, 298 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  3. Στις λεπτομέρειες αδικήματος αναφέρεται ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι μεταξύ των ημερομηνιών 15-23/2/2007 στην Πάφο της Επαρχίας Πάφου, με ψεύτικες παραστάσεις και με πρόθεση δόλου, απέσπασαν από τον DAVID BIGGS από την Αγγλία και τώρα στην Πάφο, το χρηματικό ποσό των £250,000=. Οι ψεύτικες παραστάσεις συνίσταντο στο ότι οι κατηγορούμενοι παρουσίασαν στον πιο πάνω το πλαστογραφημένο συμβόλαιο πώλησης τεμαχίου γης με αριθμό 9681 Φ/Σ XLVII/45 αρ. 20/2 στο χωριό Συλίκου της Επαρχίας Λεμεσού, που αναφέρεται στη 2η κατηγορία, ως γνήσιο και απέσπασαν το πιο πάνω χρηματικό ποσό (6η κατηγορία). Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει την κατηγορία της πλαστοπροσωπίας κατά παράβαση των άρθρων 360, 35 και 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  4. Στις λεπτομέρειες του αδικήματος αναφέρεται ότι ο 1ος κατηγορούμενος σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ Ιανουαρίου 2007 και 14/2/2007 στην Πάφο, με σκοπό την καταδολίευση του DAVID BIGGS από την Αγγλία και τώρα στην Πάφο, παρέστησε ψευδώς τον εαυτό του ως τον Ανδρέα Χρίστου Παναγή από τη Συλίκου, ενώ το πραγματικό του όνομα είναι Αντώνης Χρίστου (7η κατηγορία). Για να αποδείξει την υπόθεση της η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής παρουσίασε επτά συνολικά μάρτυρες, τον Αστ. 50 Ιωάννη Αγαθοκλέους (Μ.Κ.1), τον Αστ. 2886 Αλέκο Αλεξάνδρου (Μ.Κ.2), τον David Biggs, παραπονούμενο στην παρούσα υπόθεση (Μ.Κ.3), τον Αστυνόμο Α΄ Μάριο Μαρκίδη (Μ.Κ.4), τον Αχιλλέα Παπαχριστοδούλου (Μ.Κ.5), τον Κυριάκο Πόρακο (Μ.Κ.6) και το Μιχάλη Μιχαήλ (Μ.Κ.7). Περαιτέρω όλες οι πλευρές κατέθεσαν εκ συμφώνου αριθμό εγγράφων και δήλωσαν κάποια παραδεκτά γεγονότα τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο σε ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι η Κατηγορούσα Αρχή είχε κατορθώσει να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Κατηγορουμένων σε όλες τις κατηγορίες και τους κάλεσε σε απολογία αφού τους εξήγησε τα δικαιώματα τους. Αμφότεροι οι κατηγορούμενοι επέλεξαν να δώσουν ένορκη μαρτυρία. Περαιτέρω ο Κατηγορούμενος 1 παρουσίασε δύο μάρτυρες, τον Χριστάκη Χρίστου (Μ.Υ.1) και τον Μάριο Χρίστου (Μ.Υ.2) ενώ ο Κατηγορούμενος 2 παρουσίασε ως μάρτυρα υπεράσπισης τον Ανδρέα Παναγιώτου (Μ.Υ.3). Ο Μ.Κ.1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι υπηρετεί στο ΤΑΕ Πάφου και ότι είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Ο μάρτυρας ανέφερε στη συνέχεια ότι την 18/5/2008 έλαβε την καταγγελία του Μ.Κ.3 στην παρούσα υπόθεση. Ακολούθως την ίδια μέρα στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου ο Μ.Κ.3 του παρέδωσε τα ακόλουθα έγγραφα:
  5. Πρωτότυπο πληρεξούσιο (Power of Attorney) ημερ. 1/11/07 (Τεκμήριο 16) αναφέροντας του ότι το είχε ετοιμάσει ο δικηγόρος του (Π. Ευθυμίου).
  6. Πρωτότυπη επιστολή προς Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού ημερ. 1/11/07 (Τεκμήριο 17) αναφέροντας του ότι του την είχε παραδώσει ο δικηγόρος του.
  7. Φωτοαντίγραφο επιστολής πιστοποίησης με υπογραφή Αντώνης Χρίστου (Τεκμήριο 7).
  8. Πέντε αποδείξεις μεταφοράς χρημάτων από το λογαριασμό του ιδίου στην "ALPHA BANK" στο λογαριασμό του Ιάκωβου Διογένους (κατηγορούμενου 2) (Τεκμήρια 18Α, 18Β, 18Γ, 18Δ και 18Ε). Ο Μ.Κ.3 του παρέδωσε ακόμα φωτοαντίγραφο πωλητηρίου εγγράφου (contract of sale) ημερ. 14/2/07 με επισυναπτόμενο φωτοαντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας, φωτοαντίγραφο αποδοχής είσπραξης φόρων ημερομηνίας 20/2/07 και φωτοαντίγραφο απόδειξης του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 21/2/07 (Τεκμήρια 8Α, 8Β, 8Γ και 8Δ αντίστοιχα). Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ακόμα ότι την 19/5/08 έλαβε από τον κατηγορούμενο 2 ανακριτική κατάθεση (Τεκμήριο 25). Την 20/5/08 και ώρα 09:05 στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου συνέλαβε τον Αντώνη Χρίστου (Κατηγορούμενο 1) δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης (Τεκμήριο 20). Την ίδια μέρα και ώρα 14:45 στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου ο Μ.Κ.3 είδε, αναγνώρισε και του υπέδειξε τον Αντώνη Χρίστου (Κατηγορούμενο 1) ως το πρόσωπο με το οποίο συναντήθηκε στη Λεμεσό και επισκέφθηκαν μαζί το χωριό Συλίκου και με το οποίο συμφώνησε την αγοραπωλησία τεμαχίου γης (αρ. εγγραφής 9681, Φ/Σχ XLVII/45, αρ. τεμαχίου 20/2, τοποθεσία «Τσουβατάριες», έδαφος Συλίκου) για το ποσό των Λ.Κ.250.000,
  9. Αργότερα την ίδια μέρα έλαβε από τον Κατηγορούμενο 1 είκοσι δείγματα γραφής/υπογραφής (Τεκμήρια 9 και 10) κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης (Τεκμήριο 11) ενώ στη συνέχεια του έλαβε ανακριτική κατάθεση στην οποία αρνήθηκε να απαντήσει στις κατηγορίες που του υποβλήθηκαν αναφέροντας του ότι έχει να πει θα το πει στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 12). Την ίδια μέρα και περί ώρα 18:00 στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου ο Αστ. 1031 Μάριος Τρύφωνος του παρέδωσε σφραγισμένο σε καφέ φάκελο το πρωτότυπο συμβόλαιο πώλησης ημερ. 14/2/07 με επισυναπτόμενο φωτοαντίγραφο πιστοποιητικού ακίνητης ιδιοκτησίας (Τεκμήρια 6Α και 6Β αντίστοιχα) Ο Αστ. 1031 παρέλαβε τα ως άνω έγγραφα από το δικηγορικό γραφείο του κ. Παύλου Ευθυμίου την ίδια μέρα. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε επίσης ότι την 22/05/08 μετέβηκε μαζί με τον Μ.Κ.3, ένα συνάδελφο του (Αστ. 1991) και τον Χριστάκη Χρίστου (Μ.Υ.1) μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου Συλίκου, στο χωριό Συλίκου, όπου η ώρα 10:30 τους υπέδειξε το τεμάχιο γης που του πώλησε ο Κατηγορούμενος 1 έναντι του ποσού των Λ.Κ.250.000,00 αναφέροντας του ότι είναι ιδιοκτησία του. Μετά από υπόδειξη του, ο Αστ. 1991 έλαβε αριθμό φωτογραφιών τόσο του τεμαχίου όσο και των δύο σπιτιών που ήταν κτισμένα σε αυτό (Τεκμήριο 2). Στις φωτογραφίες του Τεκμήριου 2 (το περιεχόμενο του οποίου αποτελεί παραδεκτά γεγονότα) ο Μ.Κ.3 απεικονίζεται να υποδεικνύει το τεμάχιο το οποίο συμφώνησε να αγοράσει από τον Κατηγορούμενο
  10. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε στη συνέχεια ότι την 24/5/08 κατηγόρησε γραπτώς τους Κατηγορούμενους 1 και 2 (Τεκμήρια 23 και 24 αντίστοιχα). Ο Μ.Κ.1 ανέφερε ακόμα ότι την 25/5/08 και ώρα 13:30 στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου ο Αστ. 2886 του παρέδωσε σφραγισμένα σε φάκελο τα ακόλουθα τεκμήρια: (α) Πρωτότυπη γραπτή συμφωνία στην αγγλική γλώσσα ημερ. 20/11/07 (Τεκμήριο 14). (β) Πρωτότυπη απόδειξη είσπραξης με αρ. 0263259, ημερ. 21/9/06 (Τεκμήριο 15). Τα τεκμήρια 14 και 15 ανευρέθηκαν στην οικία του Κατηγορούμενου 1 μετά από εκτέλεση εντάλματος έρευνας (Τεκμήριο 13). Ο Μ.Κ.1 ανέφερε επίσης ότι την 29/5/08 στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου παρέδωσε στον Αστ. 2886 Α. Αλεξάνδρου τα Τεκμήρια 6Α, 6Β, 7, 9 και 10 μαζί με συνοδευτικό έντυπο Αστ. 161 (Τεκμήριο 4) για μεταφορά τους στο Εργαστήριο Γραφολογίας του ΥΠΕΓΕ Αρχηγείου για να τύχουν γραφολογικών εξετάσεων. Την 15/7/08 μετάφερε ο ίδιος στο Εργαστήριο Γραφολογίας του ΥΠΕΓΕ τα Τεκμήρια 11, 12, 14 και 15 μαζί με συνοδευτικό έντυπο Αστ.161 (Τεκμήριο 5) και το παρέδωσε στον Μ.Κ.
  11. Ο Μ.Κ.1 διευκρίνισε ότι τα Τεκμήρια 4 και 5 (μαζί με τα έγγραφα στα οποία αναφέρονται) του τα παρέδωσε ο Μ.Κ.4 την 30/1/12 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Ο Μ.Κ.1 κατάθεσε επίσης στο Δικαστήριο διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου που εκδόθηκε την 22/5/08 στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης 5/08 με το οποίο διατάσσονται οι Γενικοί Διευθυντές Τραπεζικών Ιδρυμάτων και ο Έφορος Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών να αποκαλύψουν στο ΤΑΕ Πάφου πληροφορίες σχετικά με τραπεζικούς λογαριασμούς των Κατηγορουμένων 1 και 2 ως επίσης κάποιου Δημήτρη Δημητρίου ο οποίος είχε, σύμφωνα με τον Μ.Κ.1, κάποια εμπλοκή στην υπόθεση αλλά δεν προέκυψε οτιδήποτε εναντίον του. Με το διάταγμα αυτό διατάσσετο επίσης ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας να αποκαλύψει την ακίνητη περιουσία των δύο Κατηγορουμένων και του ως άνω Δημήτρη Δημητρίου ως επίσης πληροφορίες σε σχέση με το ως άνω ακίνητο στο χωριό Συλίκου (Τεκμήριο 19). Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ακόμα το ένταλμα σύλληψης το οποίο εκδόθηκε εναντίον του Κατηγορούμενου 2 (Τεκμήριο 21) και το ένταλμα έρευνας της οικίας, υποστατικών και οχημάτων του (Τεκμήριο 22-το οποίο εκτελέστηκε την 19/5/08 χωρίς να βρεθεί οτιδήποτε το επιλήψιμο). Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 1 ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι κάποιοι συνάδελφοι του τον βοήθησαν στο έργο του ως ανακριτή της παρούσας υπόθεσης όπως ο Αστ. 2886 Αλέκος Αλεξάνδρου ο οποίος διενήργησε την έρευνα στην οικία του Κατηγορούμενου 1 και ο Αστ. 3070 ο οποίος συνέλαβε τον Κατηγορούμενο 2 και έλαβε κάποιες καταθέσεις. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε στη συνέχεια αντίγραφα της 2ης και 3ης σελίδας πωλητηρίου εγγράφου και σχέδιο διαχωρισμού τεμαχίου γης (με αρ. εγγραφής 9681, Φ/Σχ XLVII/45 στη Συλίκου) μεταξύ Ανδρέα Χρίστου και Αντώνη Χρίστου το οποίο ανευρέθηκε κατά την έρευνα στην οικία του Κατηγορούμενου 1 και το οποίο σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  12. Κατέθεσε ακόμα τις γραπτές καταθέσεις των αδελφών του Κατηγορούμενου 1 Μάριου Χρίστου (Μ.Υ.2) (Τεκμήριο 31), Γιώργου Χρίστου (Τεκμήριο 32) και Χριστάκη Χρίστου (Μ.Υ.1) (Τεκμήριο 33) αλλά και της Χρυσούλλας Σολωμού (Τεκμήριο 34). Ερωτώμενος κατά πόσο έκανε έρευνες για κάποιο χρέος στη ΣΠΕ Κυπερούντας το οποίο αναφέρεται στο Τεκμήριο 30 ο Μ.Κ.1 είπε ότι έλαβε αντίγραφο κάποιου χρεωστικού γραμματίου (Τεκμήριο 35) ενώ έλαβε κατάθεση από τον υπάλληλο Αχιλλέα Παπαχριστοδούλου (Μ.Κ.4). Ερωτώμενος σχετικά με το διάταγμα αποκάλυψης τραπεζικών δεδομένων (Τεκμήριο 19) ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι δεν διαπίστωσε να έχει κατατεθειμένο ο Κατηγορούμενος 1 οποιοδήποτε ποσό σε τραπεζικό λογαριασμό. Ο Μ.Κ.1 επανέλαβε ότι το Τεκμήριο 7 του το παρέδωσε ο Μ.Κ.3 λέγοντας του ότι του το είχε δώσει ο Κατηγορούμενος
  13. Ο Μ.Κ.1 ανάφερε ακόμα ότι δεν έγινε έρευνα δακτυλικών αποτυπωμάτων σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 1 λόγω του ότι δεν συνηθίζεται να γίνεται κάτι τέτοιο σε περιπτώσεις που αφορούν έγγραφα ή χαρτονομίσματα κ.λ.π. λόγω του ότι τα αντικείμενα αυτά έρχονται σε επαφή με αρκετά άτομα. Ζητήθηκε από τον Μ.Κ.1 να καταθέσει κάποιο έγγραφο (Τεκμήριο 36) και στην συνέχεια ρωτήθηκε κατά πόσο το έγγραφο αυτό είναι η 1η σελίδα του Τεκμηρίου 30 και ο Μ.Κ.1 απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε επίσης ότι ο ίδιος αναζήτησε το Δημήτρη Δημητρίου και του πήρε κατάθεση. Το εν λόγω πρόσωπο συνελήφθηκε, του λήφθηκε κατάθεση, προσήχθηκε για προσωποκράτηση, διεφάνηκε στην πορεία ότι δεν είχε εμπλοκή στα διερευνόμενα αδικήματα και αφέθηκε ελεύθερος. Ζητήθηκε από τον Μ.Κ.1 να εντοπίσει την κατάθεση του εν λόγω προσώπου από το φάκελο της υπόθεσης και ανέφερε ότι δεν μπορούσε να την εντοπίσει. Ερωτώμενος κατά πόσο πήρε κατάθεση από κάποιον Patrick o M.K.1 ανέφερε ότι το πρόσωπο αυτό απεβίωσε. Τέλος, ο Μ.Κ.1 ρωτήθηκε κατά πόσο έλαβε κατάθεση από τα άτομα που υπογράφουν ως μάρτυρες στο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο (Τεκμήριο 6Α) και ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι πήρε κατάθεση από το δικηγόρο που συνέταξε το συμβόλαιο ο οποίος του ανέφερε ότι δεν θυμόταν τα άτομα αυτά αφού ετοίμαζε συχνά τέτοιου είδους έγγραφα. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι τελικά δεν πήρε κατάθεση από το Δημήτρη Δημητρίου λόγω του ότι το πρόσωπο αυτό αρνήθηκε να προβεί σε κατάθεση σε αντίθεση με τους Κατηγορούμενους 1 και 2 οι οποίοι δεν αρνήθηκαν να δώσουν κατάθεση αλλά απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις πως ότι είχαν να πουν θα το έλεγαν στο Δικαστήριο. Επανέλαβε ότι το εν λόγω πρόσωπο συνελήφθηκε αλλά δεν προέκυψε μαρτυρία εναντίον του ούτως ώστε να κατηγορηθεί γραπτώς. Δικαιολόγησε την αναφορά του κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης του από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 1 ότι είχε λάβει κατάθεση από το εν λόγω πρόσωπο στο γεγονός ότι πέρασαν αρκετά χρόνια από τον χρόνο διερεύνησης της υπόθεσης. Ο ίδιος επισκέφθηκε το κτήμα το οποίο αφορά το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο (Τεκμήριο 6Α) ως επίσης τις δύο κατοικίες που υπήρχαν σ΄ αυτό. Τέλος, ο Μ.Κ.1 διαφώνησε ότι δεν έγινε σωστή διερεύνηση στην παρούσα υπόθεση υποστηρίζοντας ότι έγινε η ορθή διερεύνηση. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι υπηρετεί στο ΤΑΕ Πάφου ως επίσης ότι την 21/5/08 και μεταξύ των ωρών 11:15-11:18 μαζί με κάποιο συνάδελφο του ερεύνησε δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας (Τεκμήριο 13) την οικία του Κατηγορούμενου 1 στην οδό Φώτη Φωτάκου, διαμ. 11, Συνοικισμός Πολεμιδιών στη Λεμεσό. Κατά τη διάρκεια της έρευνας βρήκε και παρέλαβε στο πρώτο συρτάρι του κομοδίνου του κυρίως υπνοδωματίου τα ακόλουθα τεκμήρια:
(1)Αντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής του τεμαχίου με αρ. εγγραφής 9681, Φ/Σχ. XLVII/45, στη Συλίκου (Τεκμήριο 6Β).
(2)Αντίγραφο γενικών όρων άδειας οικοδομής με αρ. 04475 μαζί με αντίγραφο τοπογραφικού σχεδίου του χωριού Συλίκου.
(3)Αντίγραφο γενικών όρων άδειας οικοδομής με αρ. 04475, αντίγραφο τοπογραφικού σχεδίου και αντίγραφο υγειονομικών όρων.
(4)Αντίγραφα 2ης και 3ης σελίδας πωλητηρίου εγγράφου και σχεδίου διαχωρισμού του τεμαχίου με αρ. εγγραφής 9681, Φ/Σχ. XLVII/45, στη Συλίκου μεταξύ Ανδρέα και Αντώνη Χρίστου (Κατηγορούμενου 1) (Τεκμήριο 30).
(5)Ένα χρεωστικό γραμμάτιο με αρ. 8276 μαζί με σύμβαση και δήλωση υποθήκευσης ακινήτου, ασυμπλήρωτη αίτηση για τερματισμό λειτουργίας τρεχούμενου λογαριασμού αρ. 4001824-3 προς ΣΠΕ Κυπερούντας (Τεκμήριο 35).
(6)Μια απόδειξη συναλλάγματος της Λαϊκής Τράπεζας ημερ. 30/11/07 για το ποσό των £2.000.
(7)Μια απόδειξη αποστολής χρημάτων μέσω money gram με αρ. 651213.
(8)Μια πρωτότυπη συμφωνία στην αγγλική γλώσσα μεταξύ Αντώνη Χρίστου και David Dunkley ημερομηνίας 20/11/07 (Τεκμήριο 14) και
(9)Μια πρωτότυπη απόδειξη είσπραξης με αρ. 0263259, ημερομηνίας 21/9/06 (Τεκμήριο 15). Υπέδειξε τα πιο πάνω έγγραφα στον Κατηγορούμενο 1 και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε: «Εν ηξέρω τίποτε. Έβρετε τα εσείς». Αφού τοποθέτησε τα πιο πάνω τεκμήρια σε χακί φακέλους, τα οποία σφράγισε και τα παρέδωσε την 25/5/08 και ώρα13:30 στο Μ.Κ.1. Ο Μ.Κ.2 αναγνώρισε το Τεκμήριο 13 ως το ένταλμα έρευνας το οποίο εκτέλεσε και αναγνώρισε την πιστοποίηση που έκανε ο ίδιος στο πίσω μέρος του εντάλματος και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε στη συνέχεια ότι την 29/5/08 και ώρα 07:00 στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου παρέλαβε από τον Μ.Κ.1 τα ακόλουθα τεκμήρια μαζί με συνοδευτικό έντυπο Αστ. 161 με αρ. αναφοράς ΥΠΕΓΕ 3005/08 για μεταφορά τους στο Εργαστήριο Γραφολογίας της ΥΠΕΓΕ Αρχηγείου:
(1)Πρωτότυπο συμβόλαιο πώλησης ημερ. 14/2/07 με επισυναπτόμενο φωτοαντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας αρ. 1681, τεμάχιο XLVII/45, 20/02 στο χωριό Συλίκου (Τεκμήρια 6Α και 6Β).
(2)Φωτοαντίγραφο γραπτής δήλωσης στο όνομα ANDONIS CHRISTOU (Τεκμήριο 7).
(3)Δέκα δείγματα γραφής/υπογραφής του Κατηγορούμενου 1 (Τεκμήριο 9).
(4)Δέκα δείγματα γραφής/υπογραφής του Κατηγορούμενου 1 (Τεκμήριο 10) Τα πιο πάνω τεκμήρια τα παρέδωσε την ίδια μέρα και ώρα 11:25 στο Εργαστήριο Γραφολογίας ΥΠΕΓΕ για να τύχουν γραφολογικών εξετάσεων. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 1 ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι η πιο πάνω έρευνα στην οικία του Κατηγορούμενου 1 έγινε στην παρουσία του Κατηγορούμενου
  1. Η αξιολόγηση των εγγράφων τα οποία παρέλαβε από την οικία του Κατηγορούμενου 1 έγινε από το Μ.Κ.1 εξεταστή της υπόθεσης στον οποίο τα παρέδωσε. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι κατάγεται από την Αγγλία και τα τελευταία χρόνια διαμένει μόνιμα στην Πέγεια. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε στη συνέχεια ότι στις αρχές Ιανουαρίου του έτους 2007 γνώρισε κάποιον Κύπριο ονόματι Δημήτρη Δημητρίου, ηλικίας περίπου 30 χρόνων, ο οποίος εργαζόταν στο "Kamares Club" στην Τάλα. Τον Δημήτρη Δημητρίου τον γνώρισε μέσω του φίλου του Patrick από την Ιρλανδία ο οποίος και κανόνισε συνάντηση τους στο καφέ "SENSE" στον Κόλπο των Κοραλλίων. Προτού συναντηθούν στο πιο πάνω καφέ ο ίδιος είχε αναφέρει στο φίλο του τον Patrick την πρόθεση του να αγοράσει γη και αυτός το ανέφερε στο Δημήτρη Δημητρίου και τότε διευθετήθηκε η συνάντηση τους στην παρουσία του φίλου του Patrick. Εκεί ο Δημήτρης του ανέφερε ότι είχε κάποιο γνωστό του, φίλο του από τη Λεμεσό (χωρίς να του πει όνομα), ο οποίος διέθετε περιουσία προς πώληση, περίπου 5000 τετραγωνικά μέτρα, σε περιοχή μεταξύ Λεμεσού και Τροόδους. Ο Δημήτρης ανέλαβε να διευθετήσει συνάντηση μεταξύ του και του φίλου του. Μετέβηκε μαζί με το φίλο του τον Patrick στη Λεμεσό όπου συνάντησαν το φίλο του Δημήτρη, που ήταν ο κατηγορούμενος 1, σε σημείο του αυτοκινητόδρομου. Αμέσως μετά τη συνάντηση τους μπήκαν και οι τρεις στο αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου 1, χωρίς να ανταλλάξουν πολλές κουβέντες γιατί όπως κατάλαβε αυτός δεν μιλούσε καλά αγγλικά. Μετά από περίπου είκοσι λεπτά έφθασαν στο χωριό Συλίκου. Φθάνοντας στο χωριό το άτομο αυτό τους υπέδειξε συγκεκριμένη έκταση γης η οποία όπως του ανέφερε ήταν δική του. Όπως ανέφερε ο Μ.Κ.3, ο Κατηγορούμενος 1 του είπε: "This is my property, This house me ή my house, my property" στα αγγλικά. Εντός του τεμαχίου γης που του υπέδειξε υπήρχαν κτισμένα δύο παραδοσιακά σπίτια και όπως του ανέφερε επιτρέπετο η ανέγερση ακόμα δύο σπιτιών. Του ανέφερε συγκεκριμένα "Big plot. We are allowed to build two more houses". Στη συνέχεια τον ρώτησε να του πει μια τιμή για το τεμάχιο που του έδειξε και του έγραψε σε ένα κομμάτι χαρτί το ποσό των Λ.Κ.250.000 ως τιμή. Τότε ο Patrick του είπε ότι είναι πολύ καλή η τιμή. Στη συνέχεια έφυγαν από τη Συλίκου και επέστρεψαν πίσω στη Λεμεσό στο σημείο όπου συναντήθηκαν. Ο Κατηγορούμενος 1 δεν του ανέφερε πώς ονομαζόταν, δεν του συστήθηκε και ο ίδιος δεν τον ρώτησε. Μετά από δύο με τρεις ημέρες και μετά από προτροπή του Patrick αποφάσισε να προχωρήσει στην αγορά του πιο πάνω τεμαχίου. Τότε ο Patrick επικοινώνησε με τον Δ. Δημητρίου και του ανέφερε τις προθέσεις του. Σε κατοπινό στάδιο συνομίλησε και ο ίδιος με το φίλο του Δ. Δημητρίου από το τηλέφωνο του Patrick και του άφησε να νοηθεί ότι το όνομα του ήταν Ανδρέας. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε συγκεκριμένα ότι ζήτησε από τον Κατηγορούμενο 1 το όνομα του και αυτός του ανέφερε το όνομα αυτό. Στη συνέχεια μαζί με τον Patrick πήγαν στο γραφείο του δικηγόρο του Παύλου Ευθυμίου στην Πάφο, ο οποίος του ανέφερε ότι χρειαζόταν δύο με τρεις ημέρες για να ετοιμάσει τα σχετικά έγγραφα αγοραπωλησίας. Την 14/2/2007 μετέβηκε εκ νέου στο δικηγορικό γραφείο του Π. Ευθυμίου για να υπογράψει το συμβόλαιο πώλησης. Ήταν παρόντες ο δικηγόρος Π. Ευθυμίου, η ιδιαιτέρα γραμματέας του, ο Patrick καθώς επίσης και ένας άλλος Κύπριος ονόματι "Vakis" τον οποίο είχε γνωρίσει από πριν και ήξερε ότι ήταν φίλος του Δ. Δημητρίου, δηλαδή ο Κατηγορούμενος
  2. Ο Μ.Κ.3 διευκρίνισε ότι πριν από την επικείμενη συνάντηση του με τον Κατηγορούμενο 1 στο γραφείο του δικηγόρου του, εισήλθε στο προσκήνιο ο Κατηγορούμενος 2 και αποχώρησε ο Δ. Δημητρίου. Τον Κατηγορούμενο 2 του τον σύστησε ο Δ. Δημητρίου. Ακόμα ο ίδιος είχε συναντηθεί με τον πατέρα του Κατηγορούμενου 2 που είχε κτηματομεσιτικό γραφείο (SMART MOVE) ενώ του σύστησαν και τον αδελφό του Κατηγορούμενου 2 ονόματι Πέτρο που διέθετε πρατήριο βενζίνης. Στο διάστημα που είχε μεσολαβήσει ο ίδιος είχε γίνει φίλος με τον Κατηγορούμενο 2 και τον πατέρα του Δ. Δημητρίου που ήταν συνταξιούχος αστυνομικός. Ενώ περίμεναν στο γραφείο του δικηγόρου του να έρθει ο Ανδρέας (Κατηγορούμενος 1) από τη Λεμεσό για να υπογράψουν το συμβόλαιο, αυτός τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο 2 και του είπε ότι θα καθυστερούσε. Στη συνέχεια ο δικηγόρος του είπε να υπογράψει το συμβόλαιο και αργότερα όταν θα ερχόταν στο γραφείο του ο Κατηγορούμενος 1 θα το υπέγραφε. Ο Μ.Κ.3 αναγνώρισε το Τεκμήριο 8Α ως το έγγραφο που υπέγραψε κατά τον ως άνω χρόνο ως επίσης τις υπογραφές του σ΄ αυτό διευκρινίζοντας ότι επρόκειτο για τη σύμβαση αγοράς του ακινήτου. Ανεγνώρισε ακόμα την υπογραφή του στο κάτω δεξιό μέρος του Τεκμηρίου 8Β. Υπέγραψε δηλαδή τα Τεκμήρια 8Α και 8Β κατόπιν υπόδειξης του δικηγόρου του. Στη συνέχεια έφυγε από το γραφείο του δικηγόρου του πριν φθάσει ο Ανδρέας (Κατηγορούμενος 1). Προτού φύγει, ο Κατηγορούμενος 2 του είπε ότι θα έπρεπε να συναντηθούν την επόμενη ημέρα για να διευθετήσουν την πληρωμή. Την επόμενη μέρα συναντήθηκε με τον Κατηγορούμενο 2 και τον Patrick στο κεντρικό κατάστημα της ALPHA BANK στην Πάφο. Παρόλο που περίμενε τον Κατηγορούμενο 1 αυτός απουσίαζε και όπως του ανέφερε ο Κατηγορούμενος 2 ο Κατηγορούμενος 1 ζήτησε μεταφερθούν τα λεφτά της αγοραπωλησίας στον λογαριασμό του ιδίου (δηλαδή του Κατηγορούμενου 2). Ο ίδιος επειδή δεν γνώριζε ότι το πλήρες όνομα του Κατηγορούμενου 2 ήταν Ιάκωβος Διογένους επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Ανδρέα (Κατηγορούμενο 1) χρησιμοποιώντας το κινητό του Κατηγορούμενου 2 και αυτός του ανέφερε ότι είχε προβλήματα με τις τράπεζες και γι΄ αυτό το λόγο θα έπρεπε να μεταφερθούν τα λεφτά στο λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 χωρίς να του δώσει εξηγήσεις. Μετά από οδηγίες που έδωσε στην τράπεζα του μεταφέρθηκε στο λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 το χρηματικό ποσό των €430.499,73 κατά τις ημερομηνίες 15, 20 και 23/2/
  3. Ο Μ.Κ.3 αναγνώρισε τα Τεκμήρια 18Α, 18Β, 18Γ, 18Δ και 18Ε ως τα έντυπα μεταφοράς των χρημάτων, δηλαδή των Λ.Κ.250.000 από το λογαριασμό του ιδίου και της συζύγου του στην τράπεζα ALPHA BANK σε λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 στην ίδια τράπεζα. Μετά από περίπου μια εβδομάδα του τηλεφώνησε ο Κατηγορούμενος 2 και συναντήθηκαν σε πρατήριο καυσίμων με την ονομασία "AGIP" στην Μεσόγη όπου ήταν παρών και ο Κατηγορούμενος
  4. Στην παρουσία του ο Κατηγορούμενος 2 έδωσε στον Κατηγορούμενο 1 σε μετρητά μεγάλο χρηματικό ποσό και ο ίδιος κατάλαβε ότι πρόκειτο για τα λεφτά που είχε μεταφέρει στο λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 για την αγορά του τεμαχίου γης. Μετά από παρέλευση περίπου έξι εβδομάδων του τηλεφώνησε ο Κατηγορούμενος 2 και του ανέφερε ότι ήθελε να τον συναντήσει ο Κατηγορούμενος 1 γιατί παρουσιάστηκαν κάποια προβλήματα σχετικά με το τεμάχιο γης. Συναντήθηκε με τον Κατηγορούμενο 1 στο καφέ "SENSE" όπου του ανέφερε ότι έπρεπε να ακυρώσουν τη συμφωνία γιατί διαφωνούσε η μητέρα του ως επίσης και ο αδελφός του. Επιπλέον ο Κατηγορούμενος 1 του ανέφερε ότι θα του επέστρεφε πίσω ολόκληρο το ποσό (δηλαδή διακόσιες πενήντα χιλιάδες λίρες Κύπρου) συν τόκους. Μετά από παρέλευση περίπου 3-4 μηνών ο Κατηγορούμενος 1 δεν του έδωσε ούτε σεντ από το πιο πάνω χρηματικό ποσό παρά μόνο υποσχέσεις. Πέραν τούτου του ανέφερε ότι για να μπορέσει να του δώσει πίσω τα λεφτά του θα έπρεπε πρώτα να πάει στο Κτηματολόγιο Λεμεσού και να υπογράψει ένα έγγραφο ακύρωσης του αγοραπωλητηρίου εγγράφου. Μετά ο ίδιος πήγε στο δικηγόρο του Π. Ευθυμίου, του ανέφερε τα γεγονότα και αυτός του ανέφερε ότι δεν έπρεπε να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο. Ο ίδιος δεν τον άκουσε και του έδωσε οδηγίες να ετοιμάσει πληρεξούσιο έγγραφο για απόσυρση της συμφωνίας. Την 1/11/2007 υπέγραψε το πιο πάνω πληρεξούσιο για απόσυρση του συμβολαίου αγοράς του τεμαχίου XLVII/45 στο χωριό Συλίκου (Τεκμήριο 16) που είχε συνάψει με τον Κατηγορούμενο 1 και το παρέδωσε ο ίδιος (με προτροπή του Κατηγορούμενου 2) στα γραφεία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Ακολούθως ενημέρωσε τον Κατηγορούμενο 1 για το πληρεξούσιο ο οποίος του είπε ότι αν δεν προχωρούσε στην ακύρωση του δεν θα έπαιρνε πίσω τα λεφτά του. Του ανέφερε ότι το πραγματικό του όνομα δεν είναι Ανδρέας Χρίστου Παναγή, όπως αναγράφεται στο πωλητήριο έγγραφο, αλλά Αντώνης Χρίστου. Επίσης του ανέφερε ότι ο Ανδρέας είναι ο πατέρας του ο οποίος απεβίωσε. Τρεις περίπου μήνες πριν από την καταγγελία από τον ίδιο της υπόθεσης στην Αστυνομία συναντήθηκε σε καφετέρια στον Κόλπο των Κοραλλίων με τον Κατηγορούμενο 1 ο οποίος του έδωσε σε μετρητά το ποσό των €5.000 ως πρώτη δόση για την εξόφληση του ποσού. Τότε ο Κατηγορούμενος 1 του έδωσε φωτοαντίγραφο βεβαίωσης η οποία έφερε την υπογραφή του στην οποία πιστοποιούσε ότι του παρέδωσε το πιο πάνω χρηματικό ποσό. Ο Μ.Κ.3 αναγνώρισε το έγγραφο αυτό ως το Τεκμήριο
  5. Μέχρι σήμερα ο Κατηγορούμενος 1 δεν του έδωσε άλλα λεφτά. Ο Κατηγορούμενος 2 του είχε πει ότι είχε στην κατοχή του το πρωτότυπο του Τεκμηρίου 7 ως επίσης ότι θα το κρατούσε για λόγους ασφαλείας. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε στη συνέχεια ότι την 20/5/08 και ώρα 14:45 στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου, στην παρουσία του Μ.Κ.1 αναγνώρισε και υπέδειξε στην Αστυνομία τον Κατηγορούμενο 1 ως το πρόσωπο το οποίο συνάντησε με το φίλο του Patrick στη Λεμεσό και επισκέφθηκαν το χωριό Συλίκου. Ο Μ.Κ.1 τον ρώτησε πως ονομάζεται και ο Κατηγορούμενος 1 απάντησε μεγαλοφώνως και καθαρά «Αντώνης Χρίστου». Ο Μ.Κ.3 πρόσθεσε ότι ο ίδιος μέχρι τον Οκτώβριο του έτους 2007 είχε την εντύπωση ότι ο Κατηγορούμενος 1 ονομαζόταν Ανδρέας Χρίστου. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ακόμα ότι τρεις περίπου μήνες πριν από την 20/5/08 ο ίδιος μετέβηκε στην οικία του Κατηγορούμενου 1 στα Πολεμίδια λόγω του προβλήματος που είχε δημιουργηθεί για να λάβει πίσω τα χρήματα του. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε επίσης ότι συνάντησε τον Κατηγορούμενο 1 σε τρεις περιπτώσεις στο καφέ "SENSE" στον Κόλπο των Κοραλλίων για τον ίδιο λόγο. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε στη συνέχεια ότι τις 22/5/08 μετέβηκε στο χωριό Συλίκου όπου υπέδειξε στον Μ.Κ.1 το τεμάχιο γης το οποίο του πώλησε ο Κατηγορούμενος 1 αναφέροντας μου ότι είναι ιδιοκτησία του. Επίσης, στην παρουσία του ο Αστ. 1991 πήρε μερικές φωτογραφίες του τεμαχίου γης που του υπέδειξε ως επίσης και των δύο σπιτιών που είναι κτισμένα στο πιο πάνω τεμάχιο. Παρών ήτο και ο Χριστάκης Χρίστου (Μ.Υ.1) μέλος του Συμβουλίου Βελτιώσεως Συλίκου. Ο Μ.Κ.3 αναγνώρισε στη φωτογραφία αρ. 1 του Τεκμηρίου 2 τη μια από τις δύο οικίες που του πώλησε ο Κατηγορούμενος 1 ως επίσης τον εαυτό του που απεικονίζεται επίσης στη φωτογραφία. Ανέφερε επίσης ότι η φωτογραφίες αρ. 2 και 3 απεικονίζουν την ίδια οικία ενώ οι φωτογραφίες αρ. 4, 5, 6, 7 και 9 το ακίνητο στο οποίο ήταν κτισμένες οι δύο οικίες που ανέφερε κατά τη μαρτυρία διευκρινίζοντας ότι στην οικία που απεικονίζεται στα αριστερά έμενε η μητέρα του Κατηγορούμενου
  6. Τέλος, ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι ο ίδιος έδειξε πλήρη εμπιστοσύνη στον Κατηγορούμενο 2 ο οποίος του έλεγε ότι ήταν φίλος του και ο ίδιος τον πίστεψε. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 1 και απαντώντας σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι τον Δ. Δημητρίου τον συνάντησε γύρω στις 12 φορές. Άρχισε σε κάποιο στάδιο να συναναστρέφεται με τον Δ. Δημητρίου αλλά και τον Κατηγορούμενο
  7. Γνώρισε την οικογένεια του Κατηγορούμενου 2 αλλά και την οικογένεια του Δ. Δημητρίου. Ο Δ. Δημητρίου απασχολείτο σε μπαρ και εστιατόρια όμως φιλοδοξούσε να ασχοληθεί με τα κτηματομεσιτικά αφού δεν έβλεπε μέλλον στις δραστηριότητες που ήδη απασχολείτο. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι έχει δύο χρόνια να δει τον Δ. Δημητρίου. Ο ίδιος προσπάθησε να τον εντοπίσει χωρίς όμως επιτυχία. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ακόμα ότι αφού συναντήθηκε την πρώτη φορά με τον Δ. Δημητρίου ξανασυναντήθηκε μαζί του και μετέβηκαν μαζί και συνάντησαν την οικογένεια του Κατηγορούμενου
  8. Απ΄ ότι αντιλήφθηκε ο ίδιος ο Δ. Δημητρίου και ο Κατηγορούμενος 2 ήταν καλοί φίλοι. Ο Μ.Κ.3 επέμεινε ότι είναι ο Δ. Δημητρίου που του έδωσε τα στοιχεία του ακινήτου που προτίθετο να πωλήσει ο Κατηγορούμενος 1 γραμμένα σε ένα χαρτί και όταν τα έδωσε του ανέφερε ότι θα μετέβαινε στον δικηγόρο του για να τον εφοδιάσει με αυτά. Δεν γνωρίζει τι σχέσεις είχε ο Δ. Δημητρίου με τον Κατηγορούμενο 1 αφού απλά του ανέφερε ότι γνώριζε ένα άντρα που είχε ένα ακίνητο προς πώληση χωρίς να του αναφέρει οτιδήποτε άλλο. Ο φίλος του Patrick καταγόταν από την Ιρλανδία και τον γνώρισε στην Κύπρο. Απεβίωσε στα τέλη του έτους 2007 μετά από καρδιακή προσβολή. Όσον αφορά τον δικηγόρο του οι σχέσεις του μαζί του ήταν μόνο επαγγελματικές. Όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 2 και την οικογένεια του ο ίδιος γνώρισε τον πατέρα του που είχε το Κτηματολογικό Γραφείο "SMART MOVE" και τον αδελφό του που διατηρούσε πρατήριο βενζίνης "AGIP" στη λεωφόρο Μεσόγης στην Πάφο. Στη συνέχεια άρχισε να συναναστρέφεται με τον Κατηγορούμενο 2 και τον πατέρα του ενώ ο Κατηγορούμενος 2 τον αποκαλούσε φίλο του. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε στη συνέχεια ότι γύρω στα τέλη Ιανουαρίου του έτους 2007, συνάντησε μαζί με τον φίλο του Patrick τον Κατηγορούμενο 1 σε κάποια έξοδο του αυτοκινητόδρομου Λεμεσού-Πάφου. Η συνάντηση αυτή είχε διευθετηθεί από προηγουμένως από το Δ. Δημητρίου. Καθοδόν προς τη Λεμεσό ο Patrick είχε μιλήσει τηλεφωνικά με τον Δ. Δημητρίου για να επιβεβαιώσουν ότι ήταν καθοδόν. Αφού στάθμευσαν το όχημα τους ήρθε ο Κατηγορούμενος 1 και ακινητοποίησε το όχημα του μπροστά από το δικό τους. Τότε ο ίδιος και ο Patrick κινήθηκαν προς το όχημα του Κατηγορούμενου 1 και αφού χαιρετίστηκαν μαζί του εισήλθαν στο όχημα του. Ο Κατηγορούμενος 1 οδηγούσε ένα παλιό διπλοκάμπινο όχημα χρώματος άσπρου-ασημένιου. Τότε ο ίδιος και ο φίλος του Patrick άφησαν το αυτοκίνητο τους και επιβιβάστηκαν στο διπλοκάμπινο όχημα του που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος 1 με τον οποίο μετέβηκαν μετά από 20-25 λεπτά στο χωριό Συλίκου. Καθοδόν προς το χωριό Συλίκου ο ίδιος και ο Patrick μίλησαν λίγο με τον Κατηγορούμενο
  9. Ο Κατηγορούμενος 2 κατά το χρόνο αυτό δεν βρισκόταν μαζί τους και δεν αναφέρθηκε το όνομα του. Ο Μ.Κ.3 διευκρίνισε ότι κατά το χρόνο αυτό ο ίδιος δεν γνώριζε τον Κατηγορούμενο 2 με τον οποίο συναντήθηκε για πρώτη φορά μερικές μέρες αργότερα (4-5 μέρες) στο κτηματομεσιτικό γραφείο του πατέρα του. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 1 μιλούσε αγγλικά. Δεν μιλούσε άπταιστα αλλά μπορούσαν να συνεννοηθούν. Διευκρίνισε μάλιστα ότι η γνώση του Κατηγορούμενου 1 για την αγγλική γλώσσα ήταν σε καλύτερο επίπεδο από την δική του γνώση για την ελληνική γλώσσα. Όταν έφθασαν στο μέρος, ο Κατηγορούμενος 1 τους οδήγησε σε ένα σπίτι στη δεξιά πλευρά του δρόμου και αφού το άνοιξε εισήλθαν και οι τρεις μέσα. Ήταν ένα παλιό σπίτι που χρειαζόταν αρκετή ανακαίνιση και επιδιορθώσεις. Υπήρχε στο μέρος ακόμα ένα σπίτι στα αριστερά, το οποίο ήταν σε καλύτερη κατάσταση, στο οποίο όμως δεν εισήλθαν γιατί όπως του είπε ο Κατηγορούμενος 1, εκεί διέμενε η μητέρα του η οποία ήταν άρρωστη. Ο Κατηγορούμενος 1 του είπε επίσης ότι υπήρχε άδεια οικοδομής για ακόμα δύο σπίτια. Μετά τη συνάντηση που είχε με τον Κατηγορούμενο 1 ο Δ. Δημητρίου του έδωσε τα στοιχεία του ακινήτου τα οποία ο ίδιος έδωσε στη συνέχεια στο δικηγόρο του ο οποίος θα χρειαζόταν μερικές μέρες να ετοιμάσει το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο. Ο Μ.Κ.3 αρνήθηκε ότι όταν μετέβηκε με τον Κατηγορούμενο 1 στο χωριό Συλίκου αυτός του έδωσε ένα φάκελο με τα απαραίτητα στοιχεία του ακινήτου για να ετοιμαστεί το συμβόλαιο. Εξάλλου κατά το χρόνο αυτό δεν είχε έρθει σε συμφωνία με τον Κατηγορούμενο 1 και ήθελε να το σκεφθεί και να το συζητήσει με το φίλο του Patrick. Είναι σε μεταγενέστερο χρόνο που αποφάσισε να προχωρήσει στην αγορά του ακινήτου. Ο Μ.Κ.3 επανέλαβε ότι ο Κατηγορούμενος 1 δεν μιλούσε εξαιρετικά αγγλικά αλλά μπορούσαν να συνεννοηθούν μαζί του. Δυσκολευόταν να πει κάποιες λέξεις με νούμερα όπως παραδείγματος χάριν το ποσό των Λ.Κ.250.000 το οποίο δεν μπορούσε να προφέρει και το έγραψε πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί. Μετά από λίγες μέρες μετέβηκε μαζί με τον φίλο του Patrick μετά από εισήγηση του Δ. Δημητρίου, στο κτηματομεσιτικό γραφείο "SMART MOVE" που ανήκε στον πατέρα του Κατηγορούμενου 2 όπου παρών ήταν και ο Κατηγορούμενος
  10. Αυτό έγινε μετά που αποφάσισε να προχωρήσει στην αγορά του ακινήτου στο χωριό Συλίκου. Μετά από 1-2 μέρες μετέβηκε στο δικηγόρο του και του έδωσε τα στοιχεία του ακινήτου δίδοντας του οδηγίες να προχωρήσει με την ετοιμασία του σχετικού συμβολαίου. Όταν επισκέφθηκε το γραφείο του δικηγόρου του για να υπογράψει το σχετικό συμβόλαιο (αγοραπωλητήριο έγγραφο) παρόντες ήταν ο φίλος του Patrick, ο Κατηγορούμενος 2, ο δικηγόρος του Π. Ευθυμίου και η γραμματέας του. Ο λόγος που ήταν παρών ο Κατηγορούμενος 2, συνέχισε, ήτο για να υπογράψει ως μάρτυρας επί του συμβολαίου. Ο Μ.Κ.3 υπέδειξε επί του Τεκμηρίου 6Α τις δύο υπογραφές δίπλα από τη λέξη "WITNESSES" δηλώνοντας ότι μια από αυτές τις υπογραφές ανήκει στον Κατηγορούμενο
  11. Ο Κατηγορούμενος 1 δεν βρισκόταν εκεί και όπως αντιλήφθηκε σε κάποια στιγμή τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο 2 και του ανέφερε ότι θα αργούσε και θα περνούσε από το γραφείο αργότερα για να υπογράψει το συμβόλαιο. Ο ίδιος δεν γνωρίζει ποιος ειδοποίησε τον Κατηγορούμενο 1 να παρευρεθεί στο γραφείο του δικηγόρου του, πιθανολογεί όμως ότι αυτό θα έγινε από το δικηγόρο του. Μετά από προτροπή του δικηγόρου του τόσο ο ίδιος όσο και ο Κατηγορούμενος 2 υπέγραψαν επί του συμβολαίου και έφυγαν. Αργότερα του τηλεφώνησε ο δικηγόρος του και του ανέφερε ότι ο «Ανδρέας» (Κατηγορούμενος 1) επισκέφθηκε το γραφείο του και υπέγραψε το συμβόλαιο. Καθώς έφευγαν από το γραφείο του δικηγόρου του ο Κατηγορούμενος 2 του ανέφερε ότι ήθελε να συναντηθούν την επομένη για να γίνει η πληρωμή. Ως εκ τούτου συναντήθηκε την επόμενη μέρα στο κατάστημα της ALPHA BANK με τον Κατηγορούμενο
  12. Καθώς βρίσκονταν στην τράπεζα και ο ίδιος ανέμενε τον «Ανδρέα» (Κατηγορούμενο 1) ο Κατηγορούμενος 2 του ανέφερε ότι ήτο επιθυμία του Κατηγορουμένου 1 η πληρωμή του τιμήματος να γίνει μέσω του τραπεζικού λογαριασμού του Κατηγορούμενου
  13. Ο ίδιος ανέφερε στον Κατηγορούμενο 2 ότι για να κάνει κάτι τέτοιο χρειαζόταν την άδεια του Κατηγορουμένου
  14. Τότε ο Κατηγορούμενος 2 τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο 1 και συνομίλησαν στα ελληνικά. Εν συνεχεία ο ίδιος μίλησε με τον Κατηγορούμενο 1 ο οποίος του ανέφερε ότι είχε πρόβλημα με την τράπεζα του και του ζήτησε να γίνει το έμβασμα στο λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 πράγμα που ο ίδιος έκανε. Η μεταφορά των χρημάτων έγινε με ηλεκτρονικό τρόπο και στα σχετικά έντυπα (Τεκμήρια 18Α έως Ε) αναφέρεται ότι τα χρήματα μεταφέρθηκαν στο λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 για αγορά οικίας (house purchase). Συμπλήρωσε ότι ο ίδιος πιστεύει, από τη χροιά της φωνής του, ότι το άτομο με το οποίο μίλησε στο τηλέφωνο ήτο ο Κατηγορούμενος
  15. Υποβλήθηκε στο Μ.Κ.3 ότι είναι παράλογο ο ίδιος να εμπιστευτεί τον Κατηγορούμενο 2 τον οποίο είχε γνωρίσει λίγες μέρες προηγουμένως, να υπογράψει ως μάρτυρας επί του συμβολαίου και να μεταφερθούν τα χρήματα αγοράς του ακινήτου στο λογαριασμό του. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι ο ίδιος πιστεύει ότι ο λόγος που του σύστησαν τον πατέρα και τον αδελφό του Κατηγορούμενου 2 και τους γονείς του Δ. Δημητρίου και να του αναφέρουν ότι ήσαν πλέον φίλοι του ήτο για να του δώσουν μια ψεύτική αίσθηση ασφάλειας. Ο ίδιος αγόραζε, ανακαίνιζε και πωλούσε ακίνητα στην Αγγλία για περίοδο 18-20 χρονών και μάλιστα από άτομα που είχαν οικονομικά προβλήματα και πάντα του συμπεριφέρονταν σωστά και ποτέ δεν τον εξαπάτησαν. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ακόμα ότι μετά που ανακάλυψε ότι ο Κατηγορούμενος 1 δεν ονομαζόταν Ανδρέας, ο ίδιος επέρριψε ευθύνες στο δικηγόρο του που δεν έλεγξε την ταυτότητα του Κατηγορούμενου 1 όταν αυτός υπόγραψε το συμβόλαιο. Ο Μ.Κ.3 διευκρίνισε ότι λίγες μέρες μετά που επισκέφθηκε τη Συλίκου, αποφάσισε να προχωρήσει στην αγορά του εν λόγω ακινήτου. Το ανέφερε στο φίλο του Patrick ο οποίος με τη σειρά του ενημέρωσε το Δημήτρη Δημητρίου για την απόφαση του αυτή. Ακολούθως ο ίδιος μίλησε με τον Κατηγορούμενο 1 μέσω του τηλεφώνου του Patrick και τον ρώτησε πώς ονομάζεται. Τότε ο Κατηγορούμενος 1 του ανέφερε ότι «το όνομα μου είναι Ανδρέας Χρίστου». Ακολούθησε μετά από λίγες μέρες η επίσκεψη του ιδίου, του Patrick και του Δ. Δημητρίου στο γραφείο "SMART MOVE" λόγω του ότι ο Δ. Δημητρίου ήθελε να τον συστήσει στον Κατηγορούμενο 2 ο οποίος, όπως του ανάφερε, ήταν φίλος του. Παρών στη συνάντηση εκτός από τον Κατηγορούμενο 2 ήταν και ο πατέρας του. Κατά τη συνάντηση ο πατέρας του Κατηγορούμενου 2 τον ρώτησε τι γνώμη έχει για το ακίνητο και συζήτησε μαζί του για ενδεχόμενες εργασίες ανακαίνισης. Ο ίδιος αντιλήφθηκε ότι ο πατέρας του Κατηγορούμενου 2 ήθελε να αναμιχθεί στην πώληση του ακινήτου και ότι ο Κατηγορούμενος 2 και ο Δ. Δημητρίου γνώριζαν τον Κατηγορούμενο
  16. Δεν του επιδείχθηκαν οποιαδήποτε έγγραφα σε σχέση με το ακίνητο κατά τη συνάντηση. Μετά από παρέλευση 40 περίπου λεπτών μετέβηκαν σε ένα πρατήριο βενζίνης "AGIP" όπου του σύστησαν τον αδελφό του Κατηγορούμενου 2 ως τον ιδιοκτήτη του πρατηρίου βενζίνης. Τους ανέφεραν ακόμα ότι το πρατήριο βενζίνης, μια υπεραγορά που βρισκόταν δίπλα και η γη στην οποία ήταν κτισμένα τους ανήκαν. Την ίδια μέρα ο Δ. Δημητρίου τους σύστησε τους γονείς του. Την επόμενη μέρα ο ίδιος τηλεφώνησε στο γραφείο του δικηγόρου του τον οποίο επισκέφθηκε μαζί με τον Patrick μετά από λίγες μέρες και του εξήγησε την πρόθεση του να αγοράσει το ακίνητο δίδοντας του τα στοιχεία του ακινήτου τα οποία του είχε δώσει στο μεταξύ ο Δ. Δημητρίου. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε επίσης ότι όταν επισκέφθηκε το κτηματομεσιτικό γραφείο "SMART MOVE", ο Δ. Δημητρίου και ο Κατηγορούμενος 2 όταν αναφέρονταν στον Κατηγορούμενο 1 έλεγαν «ο φίλος μας». Όταν σε μεταγενέστερο στάδιο αποκαλύφθηκε ότι ο Κατηγορούμενος 1 δεν ονομαζόταν Ανδρέας τόσο ο Κατηγορούμενος 2 όσο και ο Δ. Δημητρίου του ανέφεραν ότι αυτοί γνώριζαν τον Κατηγορούμενο 1 για αρκετά χρόνια και τον γνώριζαν ως «Ανδρέα». Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι ο δικηγόρος του του ανέφερε κατά το χρόνο υπογραφής του συμβολαίου ότι υπήρχε κάποιο δάνειο σε μια Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία (γύρω στις Λ.Κ.35.000) που σχετίζετο με το εν λόγω ακίνητο ως επίσης κάποια υποθήκη και για το θέμα αυτό υπήρχε όρος στο συμβόλαιο (Τεκμήριο 6Α). Ο ίδιος υποθέτει ότι ο δικηγόρος του έκανε κάποιες έρευνες σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε στη συνέχεια ότι μια περίπου εβδομάδα μετά τη μεταφορά των χρημάτων στο λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 ο τελευταίος του τηλεφώνησε και του ζήτησε να μεταβεί στο πρατήριο βενζίνης του αδελφού του. Ο ίδιος μετέβηκε στο μέρος όπου συνάντησε τον Κατηγορούμενο 1, τον Κατηγορούμενο 2, τον πατέρα του και τον αδελφό του και κάθισε μαζί με τους Κατηγορούμενους σε ένα τραπέζι δίπλα από την ταμειακή μηχανή του πρατηρίου. Κατά το χρόνο αυτό ο Κατηγορούμενος 2 κρατούσε μια μικρή τσάντα η οποία ήταν γεμάτη χρήματα και του την έδειξε. Ο ίδιος είδε μέσα στη τσάντα δέσμες καινούριων χαρτονομισμάτων σε ευρώ, δηλαδή δέσμες των €500, των €200, των €100 και των €
  17. Ο ίδιος θεώρησε ότι τα χρήματα αυτά ήταν το ποσό των Λ.Κ.250.000 το οποίο μετατράπηκε σε ευρώ. Εν συνεχεία ο Κατηγορούμενος 2 έδωσε τα χρήματα αυτά στον Κατηγορούμενο 1 και ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 1 θα έπρεπε να επιστρέψει στη Λεμεσό. Ο ίδιος δεν ένιωθε άνετα για το γεγονός ότι τα χρήματα ήταν σε μετρητά. Τους ανέφερε ότι δεν ήτο ικανοποιημένος για το γεγονός αυτό και ζήτησε την έκδοση εγγράφων. Ο Κατηγορούμενος 2 του ανέφερε ότι αυτό θα γινόταν είτε αργότερα είτε την επόμενη μέρα. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος 1 έφυγε από το μέρος. Συμπλήρωσε ότι όλα έγιναν τόσο γρήγορα και δεν του δόθηκε χρόνος να αντιληφθεί τι είχε συμβεί και θεωρεί ότι οι Κατηγορούμενοι ενήργησαν με τον τρόπο αυτό επίτηδες. Ο ίδιος κατά το χρόνο αυτό ένιωθε πολύ μπερδεμένος. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ακόμα ότι ο ίδιος και η σύζυγος του μετέβηκαν στο διαμέρισμα του Κατηγορούμενου 1 στα Πολεμίδια και του ζήτησε να τον ακολουθήσουν σε ένα καφέ-μπαρ στη Λεμεσό. Εκεί του απολογήθηκε που δεν του είχε επιστρέψει ακόμη τα λεφτά του και του υποσχέθηκε ότι θα του τα επέστρεφε. Ακολούθως, στις αρχές του έτους 2008, στον Κόλπο των Κοραλλίων, στο καφέ "SENSE" του επέστρεψε το ποσό των €5.
  18. Το ποσό αυτό καταβλήθηκε σε δύο συναντήσεις την πρώτη φορά του έδωσε €3.000 και τη δεύτερη €2.
  19. Με την καταβολή των €5.000 ο Κατηγορούμενος 1 του ζήτησε να υπογράψει σε ένα πρόχειρο κομμάτι χαρτί ότι έλαβε αυτά τα χρήματα ενώ του έδωσε και το Τεκμήριο 7 χωρίς να του δώσει το πρωτότυπο του. Ο ίδιος ζήτησε το πρωτότυπο χωρίς να του το δώσει. Κατά το χρόνο αυτό ο ίδιος εμπιστευόταν ακόμα τον Κατηγορούμενο 1 και τον Δ. Δημητρίου. Ο Κατηγορούμενος 1 του υποσχέθηκε ότι θα του έδινε και άλλα χρήματα αλλά δεν του έδωσε ποτέ. Παρών στις συναντήσεις αυτές ήτο και ο Κατηγορούμενος
  20. Ο ίδιος επισκέφθηκε ξανά (λίγο προτού καταγγείλει την υπόθεση στην Αστυνομία) τον Κατηγορούμενο 1 στο διαμέρισμα του γύρω στο Μάιο του 2008 για τα χρήματα που του όφειλε όμως ο Κατηγορούμενος 1 όταν τον είδε σήκωσε απειλητικά τη γροθιά του και του είπε να μην ξαναπάει στο σπίτι του και έκλεισε δυνατά την πόρτα. Ο μάρτυρας παραδέχθηκε ότι μέσω κάποιου δικηγόρου καταχώρησε στη Λεμεσό την αγωγή υπ΄ αριθμό 5057/11 Ε.Δ. Λεμεσού εναντίον του Κατηγορούμενου 1 ως Εναγόμενου 1, του Κατηγορούμενου 2 ως Εναγόμενου 2 και του δικηγόρου του (Π. Ευθυμίου) ως Εναγόμενου 3 (Τεκμήριο 39) και αντεξετάσθηκε εν σχέσει με το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης στην αγωγή αυτή. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι έγιναν κάποια λάθη από το δικηγόρο του όσον αφορά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 39 που όπως φαίνεται μπέρδεψε κάποια γεγονότα. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε επίσης ότι ο Κατηγορούμενος 2 του έδωσε αντίγραφο ενός άλλου εγγράφου το οποίο κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  21. Ο Μ.Κ.3 διευκρίνισε ότι αφού οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 συνελήφθηκαν στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης από την Αστυνομία μετά από την καταγγελία στην οποία προέβηκε, ο Κατηγορούμενος 2 του ζήτησε να υπογράψει ένα έγγραφο που να αναφέρει ότι ο ίδιος δεν τον θεωρούσε ως υπεύθυνο στην όλη υπόθεση ούτως ώστε να πάρει πίσω το διαβατήριο του το οποίο κρατούσε η Αστυνομία για να μπορέσει να ταξιδέψει στην Ουκρανία. Ο ίδιος λόγω του ότι κατά το χρόνο αυτό πίστευε ακόμα ότι ο Κατηγορούμενος 2 ήτο καλός άνθρωπος, το υπόγραψε. Όμως το έγγραφο που υπέγραψε δεν είναι το Τεκμήριο
  22. Προστέθηκε κάποιο κείμενο στο έγγραφο που υπέγραψε ενώ το Τεκμήριο 40 δεν είναι το πρωτότυπο. Δέχθηκε πάντως ότι η υπογραφή στο Τεκμήριο 40 είναι αντίγραφο της δικής του. Ο Μ.Κ.3 απαντώντας σε σχετική υποβολή ανέφερε ότι ο ίδιος δεν πιστεύει ότι τα Τεκμήρια 7 και 40 κατασκευάστηκαν από τον Κατηγορούμενο 1 και πιθανολόγησε ότι αυτά έγιναν από τον Κατηγορούμενο
  23. Ο Μ.Κ.3 συμπλήρωσε ότι όταν ο ίδιος έλαβε το Τεκμήριο 7 από τον Κατηγορούμενο 1 ο ίδιος ήταν ευχαριστημένος αφού είχε λάβει το ποσό των €5.000 και την υπόσχεση ότι θα λάμβανε και άλλα χρήματα. Υποδείχθηκε στον Μ.Κ.3 η φωτογραφία αρ. 10 του Τεκμηρίου 2 και ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι έχει την εντύπωση ότι στο σπίτι που απεικονίζεται στη φωτογραφία αυτή έμενε η μητέρα του Κατηγορούμενου
  24. Όσον αφορά το σπίτι που απεικονίζεται στη φωτογραφία αρ. 2 ο ίδιος εισήλθε στο σπίτι αυτό και διαπίστωσε ότι ήταν σε πολύ κακή κατάσταση. Ο Μ.Κ.3 αρνήθηκε ότι επισκέφθηκε ιδιώτη στη Λάρνακα και του ζήτησε να τον βοηθήσει να πάρει πίσω τα χρήματα του ως επίσης ότι έγινε κάποιου είδους «δίκη». Ο Μ.Κ.3 ανέφερε τέλος ότι ο λόγος που ήθελε να αγοράσει το ακίνητο ήταν για να ανακαινίσει τα σπίτια που υπήρχαν σ΄ αυτό και να τα πωλήσει με την ελπίδα να έχει κέρδος. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι πριν από την παρούσα υπόθεση είχε διενεργήσει τρεις άλλες αγοραπωλησίες ακινήτων και ότι δικηγόρος του ήταν ο ίδιος δικηγόρος με αυτόν που είχε στην παρούσα υπόθεση. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε στη συνέχεια ότι ο Κατηγορούμενος 1 του είχε αναφέρει ότι σε περίπτωση που θα προχωρούσε η αγοραπωλησία του ακινήτου στο χωριό Συλίκου, η μητέρα του η οποία ήταν γριά, θα μετακόμιζε σε μικρότερο σπίτι χωρίς να του αναφέρει σε ποιο μέρος συγκεκριμένα. Ο ίδιος είχε ρωτήσει τον Κατηγορούμενο 1 γιατί ήθελε να πωλήσει το ακίνητο και αυτός του ανέφερε ότι ήθελε να το πωλήσει γιατί το ένα σπίτι που υπήρχε σ΄ αυτό χρειάζετο πολλά χρήματα για επιδιόρθωση και λόγω του ότι η μητέρα του ήταν μεγάλη σε ηλικία και θα έπρεπε να μετακομίσει σε μικρότερο σπίτι. Συμφώνησε με τον Κατηγορούμενο 1 ότι η μητέρα του θα έφευγε μετά από κάποιους μήνες μετά την υλοποίηση της συμφωνίας χωρίς να προσδιορίσουν το χρονικό αυτό διάστημα. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι ουδέποτε ο Κατηγορούμενος 1 του έδωσε οποιαδήποτε έγγραφα που αφορούσαν το πιο πάνω ακίνητο. Ο Δ. Δημητρίου του έδωσε ένα χαρτί με τα στοιχεία του ακινήτου και το όνομα Ανδρέας Χρίστου όταν επισκέφθηκε μαζί του το κτηματομεσιτικό γραφείο "SMART MOVE" όπου γνώρισε τον Κατηγορούμενο 2 και τον πατέρα του. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι ο δικηγόρος του του επιβεβαίωσε αυτό που του είχε αναφέρει ο Κατηγορούμενος 1, ότι στο εν λόγω ακίνητο υπήρχε άδεια οικοδομής για ακόμα δύο σπίτια και ότι υπήρχε υποθήκη στο εν λόγω ακίνητο αναφέροντας του ότι είχε διεξάγει έρευνα στο Κτηματολόγιο. Όσον αφορά τους όρους στο συμβόλαιο (Τεκμήριο 6Α) ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι ο ίδιος δεν ζήτησε να τεθούν συγκεκριμένοι όροι σ΄ αυτό αλλά όταν τον ειδοποίησαν από το γραφείο του δικηγόρου του ότι το συμβόλαιο ήταν έτοιμο μετέβηκε εκεί και το υπόγραψε. Αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι η συμφωνία την οποία συνήψε με τον Κατηγορούμενο 1 δεν ήταν για αγορά ακινήτου αλλά για κάτι άλλο το οποίο δεν ήθελε να αναφέρει στο Δικαστήριο. Ο ίδιος είχε συμφωνήσει με τον Κατηγορούμενο 1 να πληρώσει το τίμημα της αγοράς του ακινήτου αμέσως μετά την υπογραφή του συμβολαίου όμως τα πράγματα και η πληρωμή έγιναν όπως περιέγραψε προηγουμένως. Ο Μ.Κ.3 επέμεινε ότι ο Κατηγορούμενος 2 στην παρουσία του και στην παρουσία του αδελφού του και του πατέρα του έδωσε τα χρήματα που είχε εμβάσει στο λογαριασμό του στον Κατηγορούμενο
  25. Ήταν προφανές για τον ίδιο ότι τα χρήματα που έδωσε ο Κατηγορούμενος 2 στον Κατηγορούμενο 1 ήταν τα χρήματα της αγοραπωλησίας. Τα χρήματα αυτά ήταν σε δέσμες χαρτονομισμάτων και ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε «είναι όλα εδώ» και ο ίδιος υπέθεσε ότι ήταν ολόκληρο το ποσό παρόλο που δεν μετρήθηκαν. Συμπλήρωσε ότι όλα έγιναν πολύ γρήγορα και ότι ο Κατηγορούμενος 2 του είχε πει ακόμα «μην ανησυχείς, όλα είναι εντάξει». Συμφώνησε ότι τα χρήματα αυτά προορίζονταν για τον Κατηγορούμενο
  26. Υποβλήθηκε στο Μ.Κ.3 ότι ο Κατηγορούμενος 2 έδωσε τα χρήματα στον ίδιο και αυτός τα έδωσε στον Κατηγορούμενο 1 και ο Μ.Κ3 απάντησε «αν θα είμαστε ακριβείς, ναι». Ακολούθως ο Κατηγορούμενος 1 έφυγε από το μέρος ενώ ο ίδιος έμεινε στο μέρος και συνομίλησε για λίγο με τον Κατηγορούμενο
  27. Ο ίδιος είχε αναφέρει στον Κατηγορούμενο 2 ότι χρειαζόταν κάποια απόδειξη για τα χρήματα και ο Κατηγορούμενος 2 του είπε να μην ανησυχεί και ότι θα το διευθετούσε. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι όταν κατάγγειλε την υπόθεση έδωσε στην Αστυνομία αντίγραφο του πρωτότυπου συμβολαίου που είχε στην κατοχή του (Τεκμήριο 8Α). Ανέφερε ακόμα ότι το πρωτότυπο του Τεκμηρίου 8Α ίσως να το είχε στην κατοχή του ο δικηγόρος του. Δεν γνώριζε πόσα πρωτότυπα συμβόλαια της συμφωνίας του με τον Κατηγορούμενο 1 υπήρχαν. Αναφερόμενος στο Τεκμήριο 40 ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι το έγγραφο αυτό ήταν αντίγραφο όταν του δόθηκε και ότι είναι ο ίδιος που έγραψε σ΄ αυτό "This is a forgery" και ο ίδιος το φωτοτύπησε και το έδωσε σε διάφορα άτομα όπως στην Αστυνομία, στο δικηγόρο του, στην Εισαγγελία κ.λ.π.. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι η υπογραφή σ΄ αυτό το έγγραφο είναι φωτοτυπία της υπογραφής του αλλά ο ίδιος δεν δέχεται το περιεχόμενο της, δηλαδή μεταφέρθηκε η υπογραφή του στο έγγραφο αυτό. Υποδείχθηκε στο Μ.Κ.3 ένα έγγραφο με το ίδιο περιεχόμενο με αυτό του Τεκμηρίου 40 και ο Μ.Κ.3 ανέφερε ότι η υπογραφή στο Τεκμήριο αυτό ανήκει στον ίδιο όμως αυτός δεν συμφώνησε με το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού το οποίο σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  28. Το περιεχόμενο του εγγράφου που υπόγραψε ήταν διαφορετικό και ήταν μικρότερο, μόνο 2-3 γραμμές. Υπόγραψε το έγγραφο αυτό όταν ακόμη πίστευε ότι ο Κατηγορούμενος 2 ήτο καλός άνθρωπος και ο ίδιος τον εμπιστευόταν και δεν τον θεωρούσε ύποπτο. Ο Κατηγορούμενος 2 του τηλεφώνησε και τον παρακάλεσε να το υπογράψει για να μπορέσει να πάρει πίσω το διαβατήριο του για να ταξιδέψει στην Ουκρανία. Δεν θυμόταν ακριβώς το περιεχόμενο του αλλά έλεγε περίπου ότι ο ίδιος δεν πίστευε ότι ο Κατηγορούμενος 1 και ο Δ. Δημητρίου ήταν υπεύθυνοι για την όλη υπόθεση. Με το μόνο πράγμα, συνέχισε, που μπορεί να συμφωνήσει στα όσα περιέχονται στο Τεκμήριο 41 είναι η υπογραφή του. Αρνήθηκε ακόμα ότι ζήτησε τη βοήθεια ιδιώτη για να εισπράξει τα χρήματα που ισχυρίζεται ότι του οφείλουν. Η αντεξέταση του Μ.Κ.3 από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 συνεχίστηκε σε άλλη ημερομηνία και ο Μ.Κ.3 κατέθεσε το πρωτότυπο του πωλητηρίου εγγράφου (CONTRACT OF SALE) ημερ. 14/2/07, το οποίο σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  29. (Αρχικά καταχωρήθηκε αντίγραφο του Τεκμηρίου 43 το οποίο είχε σημειωθεί ως Τεκμήριο 42.) Υποβλήθηκε στο Μ.Κ.3 ότι η υπογραφή του Κατηγορούμενου 1 στο Τεκμήριο 43 μεταφέρθηκε από τον ίδιο στο Τεκμήριο 7, δηλαδή ότι είναι ο ίδιος που κατασκεύασε το Τεκμήριο 7 και ο Μ.Κ.3 αρνήθηκε κάτι τέτοιο. Ο Μ.Κ.4 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι διευθυντής της Υπηρεσίας Εργαστηριακών Γραφολογικών Ερευνών στο Αρχηγείο Αστυνομίας ως επίσης ότι είναι διορισμένος από το Υπουργικό Συμβούλιο ως εμπειρογνώμονας δικαστικός γραφολόγος δυνάμει της Κανονιστικής Διοικητικής Πράξης Κ.Δ.Π. 152/98, ημερ. 12/6/98 και τέλος ότι είναι διαπιστευμένος βάσει του ΙSΟ
  30. Ο Μ.Κ.4 ανέφερε στη συνέχεια ότι σχετικά με την παρούσα υπόθεση ετοίμασε έκθεση ημερομηνίας 22/7/2008 (Τεκμήριο 44) το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε και επανέλαβε. Ο ίδιος φωτογράφησε τις τέσσερις αμφισβητούμενες υπογραφές στο Τεκμήριο 6Α και 6Β (τρεις στο συμβόλαιο ημερομηνίας 14/2/07 - Τεκμήριο 6Α και μια στο επισυναπτόμενο φωτοαντίγραφο πιστοποιητικού ακίνητης ιδιοκτησίας Τεκμήριο 6Β), ως επίσης της αμφισβητούμενης υπογραφής που υπάρχει στο φωτοαντίγραφο γραπτής δήλωσης χωρίς ημερομηνία (Τεκμήριο 7) καθώς και τα αντίστοιχα δείγματα γραφής που αποδίδονται στον Κατηγορούμενο 1 (Τεκμήρια 9 και 10) ως επίσης τα δείγματα υπογραφής του Κατηγορούμενου 1 (Τεκμήρια 11, 12, 14 και 15), έκανε φωτογραφικές μεγεθύνσεις και ετοίμασε συγκριτικό πίνακα (Τεκμήριο 45). Ο Μ.Κ.4 αναφέρθηκε στην παράγραφο 1 του αποτελέσματος εξέτασης στην εμπιστευτική έκθεση του Τεκμήριο 44 ότι δηλαδή οι τέσσερεις αμφισβητούμενες υπογραφές (στα Τεκμήρια 6Α και 6Β) σε σύγκριση με τις ως άνω υπογραφές-δείγματα που αποδίδονται στον Κατηγορούμενο 1 παρουσιάζουν τέτοιες ομοιότητες μεταξύ τους που του δημιουργούν ισχυρή πεποίθηση ότι έγιναν από το ίδιο πρόσωπο (δηλαδή τον Κατηγορούμενο 1). Ο Μ.Κ.4 διευκρίνισε ότι με τον όρο ισχυρή πεποίθηση εννοεί ότι ο ίδιος είναι πεπεισμένος ότι πρόκειται για υπογραφές του ιδίου προσώπου και ότι ο μοναδικός λόγος που το αποτέλεσμα αναφέρεται σε ισχυρή πεποίθηση και όχι ουσιώδεις ομοιότητες είναι γιατί τα δείγματα ανύποπτου χρόνου που υποβλήθηκαν για σκοπούς σύγκρισης και που φαίνονται στα Τεκμήρια 11, 12, 14 και 15 ήσαν μόνο έξι. Εάν τα δείγματα του ανύποπτου χρόνου ήταν περισσότερα τότε σίγουρα το αποτέλεσμα θα διαφοροποιήτο σε ουσιώδη ομοιότητα. Σημασία στη δουλειά του διευκρίνισε, δεν είναι το τι πιστεύει ένας εμπειρογνώμονας αλλά τι μπορεί να αποδείξει ενώπιον του Δικαστηρίου με βάση τα δεδομένα που έχει ενώπιον του. Όσον αφορά την παράγραφο 2, τα αποτελέσματα της εξέτασης, ο Μ.Κ.4 ανάφερε ότι η αμφισβητούμενη υπογραφή "ANDONIS CHRISTOU" στο Τεκμήριο 7 δεν είναι πρωτότυπη αλλά αποτέλεσμα φωτοαντιγράφου και επομένως η εκφορά απόλυτης γνώμης είναι επισφαλής. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν αποτυπώνονται με ευκρίνεια τα ιδιαίτερα γραφολογικά γνωρίσματα της αμφισβητούμενης υπογραφής για να συγκριθούν με τα αντίστοιχα γραφολογικά γνωρίσματα των δειγμάτων που υποβάλλονται για σύγκριση και επειδή υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος μεταφοράς της συγκεκριμένης φωτοτυπημένης αμφισβητούμενης υπογραφής από ένα πρωτότυπο έγγραφο ή φωτοτυπημένο έγγραφο με τη μέθοδο της πολλαπλής φωτοτύπησης σε ένα άλλο φωτοτυπημένο έγγραφο (όχι πρωτότυπο). Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 1 ο Μ.Κ.4 ρωτήθηκε κατά πόσο η αμφισβητούμενη υπογραφή στο όνομα "ANDONIS CHRISTOU" στο Τεκμήριο 7 είχε μεταφερθεί από το Τεκμήριο 6Α και ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι δεν του ζητήθηκε να εξετάσει κάτι τέτοιο. Ο Μ.Κ.4 εξήγησε ότι μπορεί να γίνει τέτοια εξέταση με δύο τρόπους τους οποίους ανέλυσε. Υποδείχθηκε στη συνέχεια στο Μ.Κ.4 το Τεκμήριο 43 (Συμβόλαιο - Contract of Sale ημερ. 14/2/07) και ο Μ.Κ.4 ανέφερε ότι δεν το είχε ξαναδεί. Ζητήθηκε από το Μ.Κ.4 εκ μέρους του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 1 να συγκρίνει τις τρεις υπογραφές που υπάρχουν στο Τεκμήριο 43 (και αποδίδονται στον Κατηγορούμενο 1) με την αμφισβητούμενη υπογραφή στο όνομα "ANDONIS CHRISTOU" στο Τεκμήριο
  31. Το Δικαστήριο έχοντας υπόψη τις θέσεις τόσο της πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής όσο και της πλευράς του Κατηγορούμενου 2 όρισε τη συνέχιση της αντεξέτασης του Μ.Κ.4 σε άλλη ημερομηνία ούτως ώστε να δοθεί η δυνατότητα στο Μ.Κ.4 να προβεί στην εξέταση αυτή. Κατά τη συνέχιση της αντεξέτασης του από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 1 στη νέα ημερομηνία, ο Μ.Κ.4 κατέθεσε στο Δικαστήριο συμπληρωματική εμπιστευτική έκθεση (Τεκμήριο 46) και αναφέρθηκε στο περιεχόμενο της ως επίσης στις εξετάσεις τις οποίες διενήργησε. Αναφέρθηκε στο αποτέλεσμα της εξέτασης του ότι η δεύτερη υπογραφή στο κάτω μέρος της πρώτης σελίδας του Τεκμηρίου 43 σε σύγκριση με την υπογραφή στο όνομα "ANDONIS CHRISTOU" στο Τεκμήριο 7, ταυτίζονται απόλυτα μεταξύ τους και κατά τη γνώμη του η υπογραφή στο Τεκμήριο 7 (που είναι φωτοαντίγραφο) έχει ως αρχική πηγή προέλευσης την ως άνω υπογραφή του Τεκμηρίου
  32. Με τη μέθοδο της πολλαπλής φωτοτύπησης έγινε μεταφορά της ως άνω υπογραφής του Τεκμηρίου 43 στο Τεκμήριο
  33. Στην έκθεση του Τεκμήριο 46, συνέχισε, επισυνάπτεται φωτοαντίγραφο της πρώτης σελίδας του Τεκμηρίου 43 χωρίς μεγέθυνση σε κόλλα μεγέθους Α4 και μέρος του Τεκμηρίου 7 σε διαφάνεια χωρίς μεγέθυνση όπου φαίνεται η πλήρης ταύτιση των δύο υπογραφών και επιπρόσθετα επισυνάπτεται μεγέθυνση 520% σε κόλλα μεγέθους Α4 της αμφισβητούμενης υπογραφής του Τεκμηρίου 7 και η αντίστοιχη μεγέθυνση 520% της δεύτερης υπογραφής του Τεκμηρίου 43 σε έγχρωμη διαφάνεια στα οποία επίσης φαίνεται η πλήρης ταύτιση των δύο υπογραφών. Ο Μ.Κ.5 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι εργάζεται στη Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κυπερούντας από το έτος
  34. Ο Μ.Κ.5 ανέφερε στη συνέχεια ότι την 3/7/98 το Συνεργατικό Ίδρυμα στο οποίο εργάζεται παραχώρησε δάνειο στον Αντώνη Ανδρέα Χρίστου, Δ.Τ.615498 (Κατηγορούμενο 1) και στη σύζυγο του Ιωσηφίνα Βασίλη Ιωσήφ Δ.Τ.
  35. Το ύψος του δανείου ανέρχετο σε Λ.Κ.27.000 με συμφωνία για αποπληρωμή του δια μηνιαίων δόσεων ύψους Λ.Κ.
  36. Ο Ανδρέας Χρίστου - πατέρας του Κατηγορούμενου 1 ήταν εγγυητής στο εν λόγω δάνειο. Το δάνειο εξασφαλίστηκε με την υποθήκη Υ4777/98 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού που αφορά το τεμάχιο γης με αρ. εγγραφής 9681 Φ/Σχ.XLVII/45 που βρίσκεται στην τοποθεσία «Τσουβατάριες» του χωριού Συλίκου, έκτασης 4.181 τ.μ.. Το εν λόγω τεμάχιο είναι εγγεγραμμένο στον Ανδρέα Χρίστου Παναγή, δηλαδή τον πατέρα του Κατηγορούμενου
  37. Το συγκεκριμένο δάνειο παρουσίαζε σοβαρά προβλήματα εν σχέση με την αποπληρωμή του και είχαν ληφθεί δικαστικά μέτρα εναντίον των χρεωστών. Ο μάρτυρας στη συνέχεια κατάθεσε στο Δικαστήριο δέσμη εγγράφων η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  38. Το πρώτο έγγραφο της ως άνω δέσμης αναφέρεται σε στοιχεία-πληροφορίες της πιστωτικής κάρτας που διατηρούσε ο Κατηγορούμενος 1 και η σύζυγος του στη ΣΠΕ Κυπερούντας (Τεκμήριο 48Α), το δεύτερο έγγραφο αφορά κατάσταση λογαριασμού του δανείου του Κατηγορουμένου 1 και της συζύγου του ημερ. 10/6/08, (Τεκμήριο 48Β), το τρίτο έγγραφο αφορά αντίγραφο χρεωστικού γραμματίου (για Λ.Κ.27.000), ημερ. 3/7/98, όπου εμφανίζονται ως χρεώστες ο Κατηγορούμενος 1 και η σύζυγος του προς την ΣΠΕ Κυπερούντας (Τεκμήριο 48Γ) και το τέταρτο έγγραφο αφορά αντίγραφο σύμβασης και δήλωσης υποθηκεύσεως ακινήτου Υ4777/98 ημερ. 3/7/98, που αφορά το ως άνω ακίνητο στο οποίο επισυνάπτεται πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας εν σχέση με το ακίνητο αυτό (Τεκμήριο 48Δ). Αναφερόμενος ειδικά στο Τεκμήριο 48Β που αφορά την κατάσταση λογαριασμού του δανείου του Κατηγορούμενου 1 και της συζύγου του ο Μ.Κ.5 ανέφερε ότι το υπόλοιπο του δανείου την 1/1/07 ήταν χρεωστικό και ανέρχετο σε €64.783,
  39. Ο Μ.Κ.5 αναγνώρισε ακόμα τις υπογραφές του επί του Τεκμηρίου 48Δ και τις υπογραφές του Κατηγορούμενου 1, της συζύγου του και του πατέρα του στο ίδιο τεκμήριο. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του Κατηγορουμένου 1 ο Μ.Κ.5 ανάφερε ότι οι πελάτες της ΣΠΕ Κυπερούντας λαμβάνουν καταστάσεις λογαριασμού στο τέλος του έτους. Δέχθηκε όμως ότι μπορεί κάποιος πελάτης όταν επιθυμεί να υποβάλει σχετικό έντυπο και να παραλάβει τέτοια κατάσταση. Συμπλήρωσε ότι ο Κατηγορούμενος 1 και η σύζυγος του υπέβαλαν τέτοιο έντυπο την 31/1/
  40. Ο Μ.Κ.5 ρωτήθηκε κατά πόσο ο Κατηγορούμενος 1 υπέβαλε τέτοιο έντυπο-επιστολή τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο του έτους 2007 και ο Μ.Κ.5 απάντησε ότι από την πληροφόρηση που είχε δεν υπάρχει τέτοιο αίτημα-επιστολή στο φάκελο της υπόθεσης. Ερωτώμενος για το πιστοποιητικό ακίνητης ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 6Β) ο Μ.Κ.5 δέχθηκε ότι το έγγραφο αυτό σύμφωνα με ότι αναφέρεται στο πάνω μέρος του φαίνεται να στάληκε από τη ΣΠΕ Κυπερούντας στην P&P Diogenous Ltd το έτος
  41. Ο Μ.Κ.5 ανέφερε ακόμα ότι το δάνειο του κατηγορούμενου 1 και της συζύγου του παραπέμφθηκε σε διαιτησία και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας που έλαβε χώρα την 16/10/01 ο ίδιος είχε συναντήσει τον Κατηγορούμενο 1 και του είχε μιλήσει. Τέλος, ο Μ.Κ.5 ανέφερε ότι η αίτηση δανείου του Κατηγορούμενου 1 και της συζύγου του που είχε προηγηθεί της λήψης του ως άνω δανείου (για Λ.Κ.27.000) αφορούσε την εξόφληση ενός δανείου ύψους Λ.Κ.18.000 για αγορά ακινήτου χωρίς να μπορεί να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 και απαντώντας σε σχετική υποβολή ότι το Τεκμήριο 6Β δεν στάληκε με τηλεομοιότυπο από τη ΣΠΕ Κυπερούντας στην P&P Diogenous Ltd και ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση μπορεί να υπάρχουν δύο αποστολείς του εν λόγω εγγράφου (και να μην στάληκε στη P&P Diogenous Ltd) ο Μ.Κ.5 απάντησε ότι δεν γνωρίζει πως λειτουργούν τα τηλεομοιότυπα και ως εκ τούτου δεν μπορεί να απαντήσει. Ο Μ.Κ.6 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι σήμερα είναι συνταξιούχος όμως κατά τα έτη 2007-2008 εργαζόταν στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού, στο Τμήμα Εγγραφής και ειδικότερα στο παράρτημα όπου εκδίδονταν τα πιστοποιητικά έρευνας του οποίου ήταν υπεύθυνος. Ως υπεύθυνος του παραρτήματος εξέδιδε τα σχετικά πιστοποιητικά έρευνας από τις διάφορες κυβερνητικές υπηρεσίες όπως την Αστυνομία, το Τελωνείο κ.λ.π.. Ο Μ.Κ.6 ανέφερε στη συνέχεια ότι στην παρούσα υπόθεση το τμήμα του ενεπλάκη ύστερα από επιστολή της Αστυνομίας με την οποία ζητούντο στοιχεία για την κατάσταση κάποιου συγκεκριμένου κτήματος. Ο ίδιος προχώρησε στην έρευνα και έστειλε σχετικές επιστολές στην Αστυνομία. Κατέθεσε στο Δικαστήριο αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 22/5/08 η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 49 και της οποίας υιοθέτησε το περιεχόμενο ως επίσης αντίγραφο επιστολής ημερ. 29/5/08 η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο 50Α. Στην τελευταία επιστολή επισυνάπτεται αντίγραφο του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 14/2/07 (Contract of Sale) (Τεκμήριο 50Γ), αντίγραφο απόδειξης του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας υπ΄ αριθμόν G767770, ημερ. 21/2/07 (Τεκμήριο 50Β) που είναι το έγγραφο το οποίο εκδίδεται όταν θα κατατεθεί ένα αγοραπωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο (αρ. φακ. ΠΩΕ 529/07), αντίγραφο του διαβατηρίου του M.K.3 (Τεκμήριο 50Δ), αντίγραφο επιστολής του Μ.Κ.3 προς τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού για απόσυρση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου υπ. αρ. 529/07, ημερ. 2/11/07 (Τεκμήριο 50Ε) και τέλος κατάθεση αντιγράφου της σύμβασης πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας, αρ. ΠΩΕ 529/07 το οποίο είναι διαγραμμένο και αναφέρεται σ΄ αυτό ότι «Ακυρώθηκε 2/11/07» (Τεκμήριο 50ΣΤ). Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του Κατηγορουμένου 1 ο Μ.Κ.6 ανέφερε ότι λόγω του ότι δεν εργάζεται πλέον στο Κτηματολόγιο δεν είναι σε θέση να αναφέρει περαιτέρω λεπτομέρειες για την υποθήκη Υ4777/98, ημερομηνίας 3/7/98 που αναφέρεται στην επιστολή του-Τεκμήριο
  42. Ο Μ.Κ.6 ανέφερε ακόμα ότι η επιστολή του Μ.Κ.3 ημερομηνίας 2/11/07 προς τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λεμεσού-Τεκμήριο 50Ε καταδεικνύει ότι παρουσιάστηκε ο ίδιος ο Μ.Κ.3 στο τμήμα παραλαβής των αιτήσεων για απόσυρση στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού. Τέλος ανέφερε ότι για να μπορέσει να ετοιμάσει τις επιστολές Τεκμήριο 49 και 50 συμβουλεύθηκε τα στοιχεία που βρίσκονταν στο αρχείο του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού. Ο Μ.Κ.7 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι εργάζεται στην Alpha Bank και ότι τον Απρίλη του 2009 ήταν διευθυντής του καταστήματος αρ. 645 της εν λόγω τράπεζας στη Λεωφόρο Μακαρίου στην Πάφο. Ο Μ.Κ.7 ανέφερε στη συνέχεια ότι ο Μ.Κ.3 και η σύζυγος του (Sheila Biggs) διατηρούσαν λογαριασμούς στο κατάστημα του. Την 15/2/07 μετά από οδηγίες του πελάτη της τράπεζας - Μ.Κ.3, μεταφέρθηκε από το λογαριασμό που διατηρούσε μαζί με τη σύζυγο του με αρ. 645-106-00454-2 το χρηματικό ποσό των €158.989,60 στο λογαριασμό του Ιάκωβου Διογένους (Κατηγορούμενου 2) με αρ. 651-106-020401-
  43. Ο Κατηγορούμενος 2 διατηρούσε λογαριασμό στο κατάστημα της τράπεζας με αριθμό 651 που βρισκόταν στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή στην Πάφο. Την ίδια μέρα (15/2/07) μετά από οδηγίες του Μ.Κ.3, μεταφέρθηκαν από δεύτερο λογαριασμό με αριθμό 645-100-032593-4 το ποσό των €94.713,28 και €86.102,98 στον ως άνω λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 και την 20/2/07 από τον ίδιο λογαριασμό το ποσό των €44.765,84 στον ίδιο λογαριασμό του Κατηγορούμενου
  44. Την ίδια μέρα (20/2/07) έγινε ανάληψη από το λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 του χρηματικού ποσού των €305.
  45. Την 23/2/07 μετά από οδηγίες του Μ.Κ.3 μεταφέρθηκε από το λογαριασμό του με αριθμό 645-100-032593-4 το ποσό των €45.928,03 στον ως άνω λογαριασμό του Κατηγορούμενου
  46. Τέλος την 26/2/07 ο πελάτης της τράπεζας-Κατηγορούμενος 2 έκανε ανάληψη από τον πιο πάνω λογαριασμό του του ποσού των €107.
  47. Συμπλήρωσε ότι από τον ως άνω λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 έγινε την 15/2/07 ανάληψη του ποσού των €17.405,60 και κατέθεσε σχετική κατάσταση λογαριασμού στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 52). Υποδείχθηκαν στο Μ.Κ.7 τα τεκμήρια 18Α-18Ε και ο Μ.Κ.7 ανέφερε ότι τα αναγνωρίζει και ότι τα έγγραφα αυτά αποτελούν τα παραστατικά της τράπεζας που δείχνουν τις μεταφορές των χρημάτων μεταξύ των ως άνω λογαριασμών των ως άνω πελατών της τράπεζας. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Κ.7 από το συνήγορο του Κατηγορουμένου 1 ανέφερε ότι κατά το έτος 2007 ο ίδιος ήταν διευθυντής στο συγκεκριμένο κατάστημα της τράπεζας. Τις συγκεκριμένες συναλλαγές στις οποίες αναφέρθηκε κατά την κύρια εξέταση του τις διενήργησε κάποιος λειτουργός της τράπεζας. Τα τεκμήρια 18Α-Ε αφορούν αντίγραφα αποδείξεων των ως άνω πράξεων στις οποίες αναφέρθηκε και για κάθε πράξη το έγγραφο που εκδίδεται εκτυπώνεται εις διπλούν είναι δηλαδή διπλότυπο και το ένα έγγραφο (αντίγραφο) δίδεται στον πελάτη και το άλλο (πρωτότυπο) καταλήγει στο αρχείο της τράπεζας. Ο Μ.Κ.7 ανέφερε στη συνέχεια ότι για τα όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση του συμβουλεύθηκε τα βιβλία της τράπεζας, τα παραστατικά και την κατάσταση λογαριασμού. Την κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 52) την εκτύπωσε την 11/4/13 λίγο προτού έρθει στο Δικαστήριο για να μαρτυρήσει ενόρκως. Λόγω του ότι ο ίδιος κατά το έτος 2007 ήταν ο διευθυντής του καταστήματος οι συναλλαγές τίθονταν ενώπιον του για έγκριση αλλά η υπογραφή του τίθετο στα πρωτότυπα των συναλλαγών. Είναι γι΄ αυτό που δεν φαίνεται οποιαδήποτε υπογραφή του στα Τεκμήρια 18Α-Ε αφού είναι αντίγραφα. Τέλος ο Μ.Κ.7 ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τον Κατηγορούμενο
  48. Ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι κατάγεται από τη Συλίκου της Επαρχίας Λεμεσού, διαμένει στα Πολεμίδια με τη σύζυγο του Ιωσηφίνα Χρίστου και τις δύο του κόρες. Ο πατέρας του Ανδρέας Χρίστου απεβίωσε το έτος 1999 ενώ η μητέρα του Χρυσούλλα Ανδρέου είναι εν ζωή. Έχει τρία αδέλφια το Χριστάκη Χρίστου (Μ.Υ.1), Γιώργο Χρίστου και Μάριο Χρίστου (Μ.Υ.2). Ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε στη συνέχεια ότι από το έτος 1997 οι δύο του κόρες πάσχουν από ελκώδη κολίτιδα και ο ίδιος αποφάσισε όπως μεταβεί στην Αγγλία μαζί τους για σκοπούς θεραπείας. Λόγω του ότι δεν είχε τα απαιτούμενα χρήματα αποφάσισε να πουλήσει το σπίτι του στη Συλίκου. Ανέφερε την πρόθεση του αυτή στο Δ. Δημητρίου και τον Κατηγορούμενο 2 που ήταν κτηματομεσίτες ουτώς ώστε να του βρουν κάποιο αγοραστή για το σπίτι του. Μετά από λίγες μέρες του τηλεφώνησε ο Κατηγορούμενος 2 και του ανέφερε ότι είχε βρει κάποιον ενδιαφερόμενο αγοραστή με τον οποίο θα ερχόταν στο χωριό Συλίκου για να επιθεωρήσει το σπίτι. Πράγματι συναντήθηκε με τον Κατηγορούμενο 2, το Μ.Κ.3 και το φίλο του Patrick στο δρόμο που οδηγεί προς τα Πολεμίδια και τους συνόδευσε με το αυτοκίνητο του, το οποίο είναι μάρκας Chevrolet, μονοκάμπινο, και μετέβηκαν στο χωριό Συλίκου. Ο Κατηγορούμενος 2, ο Μ.Κ.3 και ο φίλος του Patrick επέβαιναν σε ένα όχημα μάρκας BMW. Όταν έφθασαν στο σπίτι ο ίδιος τους άνοιξε την πόρτα της κουζίνας και επιθεώρησαν τόσο το ισόγειο όσο και το ανώγειο του ως επίσης και την αυλή του. Το σπίτι το οποίο επιθεώρησαν είναι αυτό που απεικονίζεται στη φωτογραφία 4 του Τεκμηρίου
  49. Το ίδιο σπίτι επίσης απεικονίζεται στις φωτογραφίες 2, 5 και 6 (μπροστά από το οποίο στέκεται ο Μ.Κ.3). Όταν τελείωσαν και ετοιμάζονταν να φύγουν έδωσε στον Κατηγορούμενο 2 ένα φάκελο μέσα στον οποίο υπήρχαν πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας, χωρομετρικό σχέδιο και το συμβόλαιο που είχε συνάψει με τον πατέρα του ότι με την εξόφληση του χρέους, που ανερχόταν σε Λ.Κ.35.000, στη ΣΠΕ Κυπερούντας το σπίτι θα μεταβιβαζόταν στο όνομα του ιδίου και της συζύγου του. Ο Κατηγορούμενος 2 του είχε ζητήσει από προηγουμένως τα έγγραφα αυτά. Μετά από παρέλευση 2-3 μηνών του τηλεφώνησε ο Μ.Κ.3 και του ανέφερε ότι κατέθεσε τα χρήματα στο λογαριασμό του Κατηγορούμενου
  50. Του είπε όμως ότι δεν ήθελε να αγοράσει το σπίτι του, απλώς του το ανάφερε. Σε κάποιο στάδιο ο Μ.Κ.3 μετέβηκε μαζί με τη σύζυγο του στο σπίτι του και ακολούθως όλοι μαζί μετέβηκαν σε ένα καφέ όπου ο Μ.Κ.3 του ανέφερε ότι κατέθεσε τα χρήματα σε κάποιο λογαριασμό. Ο ίδιος τον ρώτησε ότι αφού δεν ήθελε να αγοράσει το σπίτι του γιατί έβαλε τα χρήματα σε λογαριασμό, στο λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2; Μετά τη συνάντηση αυτή ο ίδιος μίλησε με τον Κατηγορούμενο 2 ο οποίος του είπε ότι «θα το κανονίσει». Δεν είχε άλλη συνάντηση είτε με το Μ.Κ.3 είτε με οποιοδήποτε άλλο μέχρι τη μέρα που πληροφορήθηκε ότι εκκρεμούσε εναντίον του ένταλμα σύλληψης για την παρούσα υπόθεση. Διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει ποιος είναι ο δικηγόρος του Μ.Κ.3, ο ίδιος δεν γνωρίζει την αγγλική γλώσσα και δεν δέχθηκε τα όσα ανάφερε ο Μ.Κ.3 ότι συναντήθηκε μαζί του σε καφέ στην Πέγεια και ότι ο Κατηγορούμενος 2 του έδωσε κάποιο χρηματικό ποσό σε κάποιο πρατήριο βενζίνης. Ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε ακόμα ότι σε κάποιο στάδιο του τηλεφώνησε κάποιο πρόσωπο από τη Λάρνακα και μετέβηκε στο γραφείο του μαζί με τον Κατηγορούμενο 2 και το Μ.Κ.
  51. Το πρόσωπο αυτό ανέφερε στον ίδιο και στον Κατηγορούμενο 2 ότι «έπιασαν τα λεφτά του Εγγλέζου». Ο ίδιος αρνήθηκε κάτι τέτοιο και είπε στο πρόσωπο αυτό αν μιλούσε αγγλικά να ρωτήσει το Μ.Κ.3 κατά πόσο τον είδε ξανά μετά τη συνάντηση τους στο χωριό Συλίκου, κατά πόσο του έδωσε οποιαδήποτε χρήματα και κατά πόσο συναντήθηκαν στο γραφείο του δικηγόρου του. Το πρόσωπο αυτό ρώτησε το Μ.Κ.3 ο οποίος απάντησε αρνητικά λέγοντας ότι τα χρήματα τα έδωσε στον Κατηγορούμενο
  52. Ακολούθως η συνάντηση έληξε και έφυγαν όλοι από το μέρος. Από τότε ούτε το εν λόγω πρόσωπο ούτε οποιοσδήποτε άλλος του είπε ότι οφείλει οποιαδήποτε χρήματα στο Μ.Κ.
  53. Υπογράμμισε ότι δεν έλαβε οποιοδήποτε ποσό από το Μ.Κ.3 ο οποίος μπορούσε, συνέχισε, να μεταβεί μαζί του στη ΣΠΕ Κυπερούντας να εξοφλήσει το χρέος και ακολούθως να μεταβούν στο Κτηματολόγιο για να γίνει η μεταβίβαση. Όμως ο Μ.Κ.3 ουδέποτε ήρθε αλλά ούτε σύναψε οποιαδήποτε συμφωνία μαζί του. Ο Κατηγορούμενος 1 υπέγραψε το συμβόλαιο (Τεκμήριο 6Α) γιατί του ζήτησε ο Κατηγορούμενος 2 να το υπογράψει για να το δείξει στο Μ.Κ.3 ούτως ώστε να πειστεί για την πρόθεση του να πουλήσει το σπίτι. Ο ίδιος δεν θεωρεί ότι διενήργησε πλαστογραφία επί του συμβολαίου γιατί υπέγραψε με το όνομα του (Αντώνης Χρίστου). Δεν άφησε ποτέ του να νοηθεί ότι ονομάζεται Ανδρέας συμπληρώνοντας ότι «εφόσον μας σύστησε ο κύριος σημαίνει ότι μας σύστησε σαν Ανδρέα και όχι σαν Αντώνης». Ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε επίσης ότι ακόμα εξακολουθεί να έχει χρέος όσον αφορά το σπίτι του ενώ οι κόρες του εξακολουθούν να είναι άρρωστες. Υποδείχθηκαν στον Κατηγορούμενο 1 τα Τεκμήρια 30 και 36 και ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι τα δύο αυτά Τεκμήρια αποτελούν τη συμφωνία την οποία σύναψε με τον πατέρα του Ανδρέα Χρίστου Παναγή, δηλαδή να αναλάβει ο ίδιος το χρέος στη ΣΠΕ Κυπερούντας και να του μεταβιβάσει το σπίτι. Η μητέρα και τα αδέλφια του γνώριζαν για τη συμφωνία αυτή. Ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε ακόμα ότι δεν μίλησε τηλεφωνικώς με το Μ.Κ.3 γιατί δεν γνωρίζει την αγγλική γλώσσα. Στη συνέχεια όμως ανέφερε ότι σε κάποια χρονική στιγμή που ο ίδιος βρισκόταν στο εξωτερικό του τηλεφώνησε ο Μ.Κ.3 και του ανέφερε ότι «έβαλε memo στο όνομα του στο Κτηματολόγιο». Ο ίδιος του εξήγησε ότι ερχόταν στην Κύπρο μετά από κάποιες μέρες και θα μετέβαινε στην Αστυνομία για να τον καταγγείλει. Την προηγούμενη της επιστροφής του στην Κύπρο ο Μ.Κ.3 του τηλεφώνησε ξανά και του ανέφερε ότι «απέσυρε το memo από το Κτηματολόγιο». Όταν στη συνέχεια μίλησε με το Δ. Δημητρίου και αυτός του ανέφερε ότι για να αποσυρθεί το memo θα έπρεπε η απόσυρση να γίνει από το δικηγόρο του Μ.Κ.3 ο οποίος πράγματι το απέσυρε. Όταν ο ίδιος επέστρεψε στην Κύπρο ανέφερε στο Μ.Κ.3 ότι αν είχε οποιοδήποτε παράπονο θα ήταν καλύτερα να το αναφέρει στην Αστυνομία και του ζήτησε να μην τον ενοχλήσει ξανά, πράγμα που έγινε. Ο Κατηγορούμενος 1 αρνήθηκε ότι ζήτησε από το Μ.Κ.3 να τοποθετήσει χρήματα σε λογαριασμό του Κατηγορούμενου
  54. Υποδείχθηκε στον Κατηγορούμενο 1 το Τεκμήριο 7 και αυτός ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αγγλικά, δεν υπόγραψε ποτέ αυτό το έγγραφο και κατήγγειλε το Μ.Κ.3 στην Αστυνομία για πλαστογραφία κάτι που έγινε μετά τη μαρτυρία του Μ.Κ.4 στο Δικαστήριο. Αρνήθηκε ακόμα ότι συνάντησε το Μ.Κ.3 στο καφέ "SENSE" στον Κόλπο των Κοραλλίων ως επίσης ότι του έδωσε το ποσό των €5.000 έναντι του ποσού των Λ.Κ.250.000 διευκρινίζοντας ότι δεν γνωρίζει πού βρίσκεται αυτό το καφέ ως επίσης ότι ουδέποτε έδωσε χρήματα στο Μ.Κ.
  55. Αρνήθηκε επίσης ότι ανέφερε στο Μ.Κ.3 ότι θα έπρεπε να ακυρώσουν τη συμφωνία μεταξύ τους γιατί διαφωνούσε η μητέρα του και ένας αδελφός του αναφέροντας ότι ουδέποτε ανέφερε στο Μ.Κ.2 οτιδήποτε σχετικό με τη μητέρα του και τα αδέλφια του. Διευκρίνισε ότι τα άτομα αυτά δεν έχουν κανένα δικαίωμα στο εν λόγω σπίτι το χρέος του οποίου πληρώνει μέχρι σήμερα και όποτε θέλει μπορεί να το πωλήσει. Τέλος, ο Κατηγορούμενος 1 αρνήθηκε ότι συναντήθηκε με το Μ.Κ.3 και τον Κατηγορούμενο 2 σε πρατήριο βενζίνης στη λεωφόρο Μεσόγης όπου ο Κατηγορούμενος 2 του έδωσε κάποιο μεγάλο χρηματικό ποσό και δήλωσε αθώος στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Κατηγορούμενου 2 ο Κατηγορούμενος 1 επανέλαβε ότι δεν υπόγραψε το Τεκμήριο 7 ως επίσης ότι ο Μ.Κ.3 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ο Κατηγορούμενος 1 αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι ο ίδιος στην πραγματικότητα δεν ενδιαφέρθηκε να πωλήσει το σπίτι στο χωριό Συλίκου και ανέφερε ότι ο άμεσος μεσίτης στην προσπάθεια του να πωλήσει το σπίτι ήτο ο Κατηγορούμενος 2 και όχι ο Δ. Δημητρίου. Αρνήθηκε επίσης σχετική υποβολή ότι ο ίδιος διενήργησε μια άλλη συναλλαγή με τον Μ.Κ.3 ο οποίος για κάποιο λόγο ήθελε χρήματα σε νόμισμα ευρώ δηλαδή θα γινόταν πληρωμή σε ευρώ. Ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε ακόμα ότι η μητέρα του κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν ήτο άρρωστη και κατοικεί στο ένα από τα δύο σπίτια ενώ το άλλο του ανήκει. Ποτέ δεν υπήρξε πρόθεση από τον ίδιο να πωλήσει και τα δύο σπίτια. Επέμενε ότι ο Κατηγορούμενος 2 ήρθε στη Συλίκου μαζί με τον Μ.Κ.3 και το φίλο του Patrick. Ο Κατηγορούμενος 2 τον επισκέφθηκε ακόμη μια φορά στο σπίτι του στη Συλίκου και του ανέφερε ότι καθώς ερχόταν από το Τρόοδος το αυτοκίνητο του παρουσίασε πρόβλημα και του ζήτησε λάδι μηχανής για το αυτοκίνητο του. Επανέλαβε ότι ο ίδιος δεν σύναψε καμιά συμφωνία με τον Μ.Κ.
  56. Αν του μιλήσει κάποιος Άγγλος σήμερα μπορεί σε λίγη ώρα να συνεννοηθούν, όμως δεν ξέρει να γράφει ούτε να διαβάζει αγγλικά. Ανέφερε επίσης ότι όταν συνάντησε τον Μ.Κ.3 μαζί με τον Κατηγορούμενο 2 ο ίδιος είπε στον Κατηγορούμενο 2 ότι ζητούσε για την πώληση του σπιτιού Λ.Κ.250.
  57. Τέλος, ο Κατηγορούμενος 1 επέμεινε ότι κατά την ως άνω συνάντηση ο ίδιος έδωσε στον Κατηγορούμενο 2 ένα φάκελο με έγγραφα που αφορούσαν το σπίτι και το ακίνητο που βρισκόταν μέσα σε αυτό. Αντεξεταζόμενος από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι προτού ειδοποιηθεί από την Αστυνομία ότι υπήρχε καταγγελία εναντίον του ο ίδιος είχε δεχθεί ενόχληση από τον Μ.Κ.3 αλλά ο ίδιος δεν είχε σχέση με την υπόθεση. Ανέφερε ακόμα ότι οι μεσίτες με τους οποίους συνομίλησε για την πρόθεση του να πωλήσει το σπίτι στη Συλίκου ήτο ο Δ. Δημητρίου και ο Κατηγορούμενος
  58. Ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε επίσης ότι γνώρισε τον Δ. Δημητρίου και τον Κατηγορούμενο 2 ταυτόχρονα μέσω κάποιου κοινού τους φίλου και μια μέρα ενώ έπιναν όλοι καφέ τους ανέφερε την πρόθεση του να πωλήσει το ως άνω σπίτι. Τόσο η σύζυγος του όσο και τα αδέλφια του γνώριζαν την πρόθεση του αυτή. Απ΄ ότι γνώριζε ο Δ. Δημητρίου και ο Κατηγορούμενος 2 ήταν φίλοι και ασχολούνταν και οι δύο με αγοραπωλησίες ακινήτων και τους συναντούσε δύο φορές την εβδομάδα ή και περισσότερες. Ο Κατηγορούμενος 2 τον επισκέφθηκε στην οικία του σε 3-4 περιπτώσεις για να πιουν καφέ. Επέμεινε ότι προέβη σε καταγγελία συνοδευόμενος από το δικηγόρο του στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου εναντίον του Μ.Κ.3 σε σχέση με το Τεκμήριο
  59. Όσον αφορά την μόρφωση του ανέφερε ότι τέλειωσε το Γυμνάσιο και παρακολούθησε νυχτερινά μαθήματα για το επάγγελμα του επιμετρητή ποσοτήτων για τρία χρόνια. Όσον αφορά το επάγγελμα του ανέφερε ότι έχει άδεια εργολάβου. Υποδείχθηκε στον Κατηγορούμενο 1 το Τεκμήριο 14 και ο Κατηγορούμενος 1 αναγνώρισε την υπογραφή του σ΄ αυτό. Επανέλαβε όμως ότι ο ίδιος δεν ξέρει να διαβάζει αγγλικά. Σε ερώτηση γιατί το υπόγραψε (όπως και το Τεκμήριο 6Α) αφού δεν γνωρίζει αγγλικά, ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι κάποιος του ζήτησε να υπογράψει και υπόγραψε. Ζητήθηκε από τον Κατηγορούμενο 1 να παρουσιάσει έγγραφο διαχωρισμού του ακινήτου στο οποίο βρισκόταν το σπίτι στο χωριό Συλίκου για να ενισχύσει τη θέση του ότι πράγματι είχε πρόθεση να το πωλήσει και ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι δεν χρειαζόταν να γίνει διαχωρισμός αφού τα αδέλφια του είναι πρόθυμα να υπογράψουν σε ενδεχόμενη πώληση ενώ δέχθηκε ότι δεν συντάχθηκε έγγραφο διαχωρισμού ή διανομής της περιουσίας στην οποία βρισκόταν το ως άνω σπίτι. Ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε στη συνέχεια ότι κατά τη συνάντηση που είχε με τον Μ.Κ.3, το φίλο του Patrick και τον Κατηγορούμενο 2, ο τελευταίος του ανέφερε ότι μόλις ο Μ.Κ.3 θα ήτο έτοιμος να προχωρήσει σε αγορά του σπιτιού θα του τηλεφωνούσαν. Όμως τόσο ο Κατηγορούμενος 2 όσο και ο Μ.Κ.3 δεν του τηλεφώνησαν ποτέ. Ο ίδιος δεν γνώρισε ποτέ το δικηγόρο του Μ.Κ.3 (Π. Ευθυμίου) και δεν πήγε ποτέ στο γραφείο του. Ο Κατηγορούμενος 1 αναγνώρισε τις υπογραφές του επί του Τεκμηρίου 6Α, ανέφερε όμως ότι υπέγραψε το έγγραφο αυτό στο πρατήριο βενζίνης που διατηρεί η οικογένεια του Κατηγορούμενου 2 στη Λεωφόρο Μεσόγης κατόπιν προτροπής του Κατηγορούμενου 2 ούτως ώστε να δείχνει πειστική η πρόθεση του ότι όντως ήθελε να πωλήσει το σπίτι του όταν θα το έδειχνε στον Μ.Κ.
  60. Ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε ακόμα ότι όταν συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Μ.Κ.3 και το φίλο του Patrick οι οποίοι συνοδεύονταν από τον Κατηγορούμενο 2, αυτό έγινε έξω από την οικία του και στη συνέχεια αυτοί ακολούθησαν με το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν το αυτοκίνητο του και μετέβηκαν στο χωριό Συλίκου. Όταν έφτασαν στο χωριό Συλίκου επισκέφθηκαν όλοι μαζί το δεύτερο σπίτι το οποίο ανήκει στον ίδιο ενώ στο άλλο διέμενε η μητέρα του η οποία εξακολουθεί να διαμένει μέχρι σήμερα εκεί. Κατά τη συνάντηση αυτή ο ίδιος δεν μίλησε καθόλου με τον Μ.Κ.
  61. Απλώς τους σύστησε ο Κατηγορούμενος 2 και είπαν "hello" χωρίς να πουν οτιδήποτε άλλο. Ο Κατηγορούμενος 1 ανέφερε επίσης ότι μετέβηκε μια φορά στη ζωή του στο κτηματομεσιτικό γραφείο που διατηρούσε ο πατέρας του Κατηγορούμενου 2 και αυτό έγινε τρία περίπου χρόνια προτού συναντήσει τον Μ.Κ.
  62. Ο Κατηγορούμενος 1 δέχθηκε ότι συναντήθηκε με τον Μ.Κ.3 και τη σύζυγο του σε καφέ στη Λεμεσό οι οποίοι τον είχαν προηγουμένως επισκεφθεί στην οικία του. Επανέλαβε ότι ο Μ.Κ.3 τον επισκέφθηκε για να του αναφέρει ότι κατέθεσε χρήματα σε λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 για να «κάνουν δουλειά μαζί» και ότι δεν θα αγόραζε το σπίτι του. Ο Μ.Κ.3 τον επισκέφθηκε ακόμη μια φορά στην οικία του και η σύζυγος του η οποία άνοιξε την πόρτα της οικίας του ζήτησε να μην ξαναρθεί στο σπίτι της. Τέλος ο Κατηγορούμενος 1 δέχθηκε ότι ο Μ.Κ.3 κίνησε πολιτική αγωγή εναντίον του της οποίας δεν ξέρει το αποτέλεσμα αφού η αγωγή δεν έχει ακόμη «ξεκινήσει». Ο Κατηγορούμενος 1 στο υπόλοιπο μέρος της αντεξέτασης του επέμενε στις θέσεις του. Ο Μ.Υ.1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι αδελφός του Κατηγορούμενου 1 ως επίσης ότι το έτος 2008 διέμενε στο χωριό Συλίκου και ήτο μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου Συλίκου. Έχει ακόμα δύο αδέλφια. Ο Μ.Υ.1 ανέφερε στη συνέχεια ότι ο πατέρας του ονομαζόταν Ανδρέας Χρίστου Παναγή και απεβίωσε το έτος
  63. Η μητέρα του Χρυσούλλα Σολωμού διέμενε μόνη της κατά το έτος 2008 στο χωριό Συλίκου σε τεμάχιο γης στην τοποθεσία «Τσουβατάριες». Το πιο πάνω τεμάχιο έχει έκταση Περίπου 4.000 τ.μ. και είναι ιδιοκτησία του μακαρίτη του πατέρα του. Εντός του πιο πάνω τεμαχίου υπάρχει και δεύτερο σπίτι το οποίο είναι ακατοίκητο. Προτού αποβιώσει ο πατέρας του πώλησε στον αδελφό του Αντώνη (Κατηγορούμενο 1) το δεύτερο σπίτι, ο οποίος το έβαλε υποθήκη στην ΣΠΕ Κυπερούντας. Ο λόγος που το έβαλε υποθήκη ήταν επειδή ο πατέρας του χρωστούσε λεφτά και έτσι ανέλαβε το χρέος ο Κατηγορούμενος 1 ως αντάλλαγμα για την παραχώρηση του σπιτιού. Σχετικά με το τεμάχιο γης που βρίσκεται στην πιο πάνω τοποθεσία, όπως επίσης και όλη η ακίνητη περιουσία του πατέρα του, ήταν εγγεγραμμένη ακόμα κατά το έτος 2008 στο όνομα του. Αμέσως μετά το θάνατο του πατέρα του ξεκίνησε μαζί με τα υπόλοιπα αδέλφια του και τη μητέρα του διαδικασία μεταβίβασης περιουσίας στα ονόματα τους. Σύμφωνα με συμφωνία που έκανε με τα αδέλφια του ο καθένας τους θα έπαιρνε μερίδιο από το τεμάχιο γης που βρίσκεται στην τοποθεσία «Τσουβατάριες». Μέχρι τον Μάιο του έτους 2008 δεν είχε ξεκαθαρίσει το μέρος της περιουσίας που θα έπαιρνε ο καθένας τους. Τον Μάιο του έτους 2008 ο ίδιος δεν είχε πολύ στενές σχέσεις με τον Κατηγορούμενο 1 στον οποίο δεν είχε μιλήσει για τέσσερεις περίπου μήνες. Κατά τον ίδιο χρόνο ο ίδιος δεν γνώριζε το Δ. Δημητρίου και τον Ιάκωβο Διογένους (Κατηγορούμενο 2) από την Πάφο. Ο Κατηγορούμενος 1 δεν του ανέφερε ποτέ την πρόθεση του να προχωρήσει σε πώληση του πιο πάνω τεμαχίου γης. Την 22/5/08 στην παρουσία του ιδίου και του Μ.Κ.1 ο Μ.Κ.3 υπέδειξε το τεμάχιο γης στην τοποθεσία «Τσουβατάριες» το οποίο του πώλησε ο Κατηγορούμενος
  64. Επίσης ο Αστ. 1991 έλαβε αριθμό φωτογραφιών του πιο πάνω τεμαχίου. Το πιο πάνω τεμάχιο είναι αυτό που φαίνεται και στο αντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας με αρ. 9681, αρ. Φ/Σχ. XLVII/45, αρ. τεμαχίου 20/2, το οποίου του έδειξε ο Μ.Κ.1 όταν του λάμβανε κατάθεση κατά την ως άνω ημερομηνία. Κατά το χρόνο αυτό ο ίδιος δεν γνώριζε οτιδήποτε για την υπόθεση που του ανέφερε ο Μ.Κ.1 και για την οποία συνελήφθηκε ο Κατηγορούμενος
  65. Ο Μ.Υ.1 ανέφερε επίσης ότι στο ως άνω τεμάχιο υπήρχαν δύο κατοικίες από τις οποίες η μια ανήκει στη μητέρα του και η άλλη στον Κατηγορούμενο
  66. Το εν λόγω τεμάχιο, συνέχισε ο Μ.Υ.1, αποτελείτο από έξι μερίδια στα δύο από τα οποία ήταν κτισμένες οι δύο κατοικίες. Τα υπόλοιπα τέσσερα μερίδια είναι οικόπεδα. Σκοπός του ίδιου, της μητέρας του και των αδελφών του ήτο να γίνει διαχωρισμός του εν λόγω τεμαχίου και να πάρει ο καθένας τους από ένα μερίδιο. Εφόσον γινόταν διαχωρισμός ο Κατηγορούμενος 1 μπορούσε να κάνει το μερίδιο του ότι ήθελε, δηλαδή μπορούσε να το πωλήσει και σε τέτοια περίπτωση ο ίδιος, τα αδέλφια του και η μητέρα του ήσαν πρόθυμοι να μεταβούν στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο και να υπογράψουν οποιαδήποτε έγγραφα μεταβίβασης. Υποδείχθηκε στο Μ.Υ.1 το Τεκμήριο 2 και ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι το σπίτι που φαίνεται στη δεξιά πλευρά της πρώτης φωτογραφίας του Τεκμηρίου 2 ανήκει στον Κατηγορούμενο 1 το οποίο απεικονίζεται στην δεύτερη και τρίτη φωτογραφία του ιδίου Τεκμηρίου. Αντεξεταζόμενος από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής ο Μ.Υ.1 δέχθηκε ότι δεν γνώριζε καθόλου το Μ.Κ.3 και ότι τον είδε για πρώτη φορά όταν την 22/5/08 ήρθε μαζί με τον Αστυνομία στο χωριό Συλίκου. Ο Μ.Υ.1 επανέλαβε ότι ο ίδιος κατά τον ως άνω χρόνο δεν γνώριζε οτιδήποτε για οποιοδήποτε συμβόλαιο πώλησης που είχε συνάψει ο Κατηγορούμενος 1 για το συγκεκριμένο τεμάχιο ούτε ο Κατηγορούμενος 1 του είχε αναφέρει οποιαδήποτε πρόθεση του να πωλήσει το συγκεκριμένο τεμάχιο. Ο Μ.Υ.1 ανέφερε επίσης ότι όταν θα ολοκληρωνόταν το ζήτημα του ως άνω δανείου, ο Κατηγορούμενος 1 θα μπορούσε να πωλήσει αν ήθελε το μερίδιο του και σε τέτοια περίπτωση ο ίδιος, τα αδέλφια του και η μητέρα του θα παρουσιάζονταν (και θα υπέγραφαν) στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο. Τέλος, ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι μέχρι σήμερα το εν λόγω τεμάχιο εξακολουθεί να είναι εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι του πατέρα του ως επίσης ότι δεν έχει γίνει ακόμη διαχωρισμός του. Ο Μ.Υ.2 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι αδελφός του Κατηγορούμενου 1 ως επίσης ότι ο πατέρας του Ανδρέας Χρίστου Παναγή απεβίωσε το έτος 1999 ενώ η μητέρα του Χρυσούλλα Σολωμού εξακολουθεί να διαμένει στο χωριό Συλίκου μέχρι σήμερα. Έχει ακόμα δύο αδέλφια. Ο Μ.Υ.2 ανέφερε στη συνέχεια ότι η μητέρα του διαμένει σε τεμάχιο γης στην είσοδο του χωριού Συλίκου, στην τοποθεσία που ονομάζεται «Τσουβατάριες». Το πιο πάνω τεμάχιο είναι έκτασης περίπου δυόμιση σκαλών και σε αυτό είναι κτισμένα δύο σπίτια τα οποία έκτισε ο μακαρίτης ο πατέρας του πριν από περίπου 30 χρόνια. Στο ένα από αυτά διαμένει η μητέρα του (στην οποία ανήκει) ενώ το άλλο ανήκει στον αδελφό του τον Αντώνη. Κατά την περίοδο μεταξύ των ετών 1995-1996 περίπου ο πατέρας του μεταβίβασε το σπίτι στον αδελφό του Κατηγορούμενο 1 με τη συμφωνία ότι ο Κατηγορούμενος 1 θα αναλάμβανε την εξόφληση του χρέους που δημιουργήθηκε από το κτίσιμο του. Μέχρι και τον Μάϊο του έτους 2008 όλη η ακίνητη περιουσία του μακαρίτη του πατέρα του ήτο εγγεγραμμένη στο όνομα του, συμπεριλαμβανομένου και του τεμαχίου που βρίσκεται στην τοποθεσία «Τσουβατάριες». Λόγω διαφορών που είχαν μεταξύ τους μέχρι τον Μάϊο του 2008 δεν κατέστη δυνατό να χωριστούν τα τεμάχια που ανήκαν στον μακαρίτη τον πατέρα του. Κατά τον χρόνο αυτό ο ίδιος δεν είχε πολύ στενές σχέσεις με τον αδελφό του Κατηγορούμενο 1 ενώ η τελευταία φορά που τον είχε δει ήταν περίπου εφτά μήνες πριν από την 22/5/08 όταν έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία. Ο Κατηγορούμενος 1 δεν του ανέφερε ποτέ την πρόθεση του να προχωρήσει σε πώληση του τεμαχίου γης στην τοποθεσία «Τσουβατάριες». Κατά το χρόνο αυτό δεν γνώριζε τον Κατηγορούμενο 2 και τον Δημήτρη Δημητρίου από την Πάφο. Δεν είχε ξαναδεί το πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας με αρ. 9681, Φ/Σχ. XLVII/45, αρ. τεμ. 20/2, το οποίο του έδειξε ο Μ.Κ.1 (όταν του λάμβανε γραπτή κατάθεση την 22/5/08) με ιδιοκτήτη τον πατέρα του. Σχετικά με το συμβόλαιο πώλησης ημερ. 14/2/2007, το οποίο επίσης του έδειξε ο Μ.Κ.1, ανέφερε ότι πρώτη φορά το έβλεπε και δεν αναγνώρισε οποιαδήποτε υπογραφή που υπήρχε σε αυτό. Δεν γνώριζε οτιδήποτε σχετικά με την υπόθεση για την οποία συνελήφθηκε ο αδελφός του-Κατηγορούμενος 1, ούτε τον Μ.Κ.
  67. Ο Μ.Υ.2 ανέφερε ακόμα ότι το ως άνω τεμάχιο γης αποτελείτο από έξι οικόπεδα (μερίδια) στα δύο από τα οποία ήταν κτισμένα τα δύο σπίτια. Ο Μ.Υ.2 ανέφερε επίσης ότι το ένα από τα δύο σπίτια ανήκει στον αδελφό του-Κατηγορούμενο 1 και θα μπορούσε να το κάνει ότι θέλει και σε περίπτωση που θα ήθελε να το πωλήσει ο ίδιος τα αδέλφια του και η μητέρα του θα υπόγραφαν τα σχετικά έγγραφα για να μεταβιβαστεί στον ενδιαφερόμενο αγοραστή. Το σπίτι που ανήκει στον Κατηγορούμενο 1 είναι αυτό που απεικονίζεται στη δεξιά πλευρά της πρώτης φωτογραφίας του Τεκμηρίου
  68. Αντεξεταζόμενος από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής ο Μ.Υ.2 επανέλαβε ότι ο ίδιος δεν γνώριζε ότι ο Κατηγορούμενος 1 είχε πρόθεση να πωλήσει το συγκεκριμένο σπίτι. Διευκρίνισε ακόμα ότι ο αδελφός του-Κατηγορούμενος 1 θα είχε δικαίωμα να εγγράψει επ΄ ονόματι του το συγκεκριμένο σπίτι όταν θα εξοφλούσε το χρέος που αφορούσε το συγκεκριμένο σπίτι. Δέχθηκε ότι μέχρι σήμερα δεν έγινε διαχωρισμός του ως άνω τεμαχίου το οποίο εξακολουθεί να είναι εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι του πατέρα του. Δέχθηκε ακόμα ότι όταν ανάφερε ότι το συγκεκριμένο σπίτι ανήκει στον Κατηγορούμενο 1 εννοούσε ότι του ανήκει βάσει της συμφωνίας που έκανε με τον πατέρα του και ο ίδιος δεν έχει οποιαδήποτε απαίτηση πάνω στο σπίτι αυτό. Τέλος επανέλαβε ότι δεν γνωρίζει τον Μ.Κ.3 ούτε τον είδε ποτέ. Ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι η μόνη εμπλοκή του στην παρούσα υπόθεση ήταν η μεταφορά των χρημάτων του παραπονούμενου (Μ.Κ.3) μέσω του λογαριασμού του στην τράπεζα Alpha Bank. Δεν είχε οποιαδήποτε άλλη εμπλοκή στην υπόθεση αυτή. Ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε στη συνέχεια ότι κατά τον Φεβρουάριο του έτους 2007 του ζητήθηκε από τον φίλο του Δ. Δημητρίου να αποδεχθεί τη μεταφορά των χρημάτων κάποιου Άγγλου (Μ.Κ.3) μέσω του λογαριασμού του στην Alpha Bank που ήταν σε ευρώ. Ο ίδιος αποδέχθηκε και πράγματι ο Μ.Κ.3 μετέφερε χρήματα στο λογαριασμό του τα οποία και του παρέδωσε ακολουθώντας δικές του οδηγίες. Ο ίδιος δεν γνώριζε για ποιο λόγο ο Δημήτρης Δημητρίου και ο Μ.Κ.3 ήθελαν τα χρήματα σε ευρώ. Ούτε και ήξερε για ποια συναλλαγή θα χρησιμοποιούνταν τα χρήματα αυτά. Δεν πήγε ποτέ στο γραφείο του δικηγόρο Παύλου Ευθυμίου ούτε και ασφαλώς ήτο παρών κατά την υπογραφή από τον Μ.Κ.3 οποιουδήποτε πωλητηρίου εγγράφου ούτε και είδε τέτοιο πωλητήριο έγγραφο. Ούτε και υπέγραψε ως μάρτυρας σε τέτοιο έγγραφο όπως ψευδώς ισχυρίστηκε ο Μ.Κ.3 στο Δικαστήριο. Την πρώτη φορά που είδε τον Μ.Κ.3 ήταν στο μεσιτικό γραφείο του πατέρα του. Εκείνη την περίοδο διέμενε στον ημιώροφο του πιο πάνω γραφείου. Ο Δ. Δημητρίου είχε έλθει στο πιο πάνω γραφείο για να τον γνωρίζει με τον Μ.Κ.3 αφού ο ίδιος είχε αποδεχθεί να μεταφερθούν τα χρήματα του μέσω του λογαριασμού του στην Alpha Bank ώστε αυτός να τα λάβει σε ευρώ. Η επόμενη φορά κατά την οποία συνάντησε τον Μ.Κ.3 ήταν όταν, με δική του παράκληση, τον συνάντησε στην τράπεζα Alpha Bank για να μεταφέρει χρήματα στο λογαριασμό του και ο ίδιος να του δώσει το ποσό που θα ζητούσε. Μετά από λίγες μέρες ξανασυνάντησε τον Μ.Κ.3 στην Alpha Bank, μετά από δική του παράκληση, όπου και του έδωσε το χρηματικό ποσό το οποίο του ζήτησε να αποσύρει από το λογαριασμό του. Μετά από κάποιες μέρες ο Μ.Κ.3 του ζήτησε να συναντηθούν στο πρατήριο βενζίνης του αδελφού του για να του δώσει το υπόλοιπο ποσό των χρημάτων που είχε μεταφέρει στο λογαριασμό του, πράγμα το οποίο έγινε. Ο ίδιος ουδέποτε έλαβε γνώση περί ακύρωσης πωλητηρίου εγγράφου και δεν είχε καμιά ανάμειξη με τέτοιο ζήτημα. Το μόνο το οποίο γνώριζε είναι ότι ακολούθησε η σύλληψη του μετά από περισσότερο από ένα χρόνο και η προσαγωγή του στο Δικαστήριο για έκδοση διατάγματος προσωποκράτησης. Κατά την είσοδο του στο Δικαστήριο για σκοπούς της πιο πάνω διαδικασίας ο παραπονούμενος ήταν εκεί και έκπληκτος τον ρώτησε γιατί τον είχαν συλλάβει εφόσον η καταγγελία του δεν τον αφορούσε. Μετά από 1-2 μήνες ζήτησε από τον παραπονούμενο να συναντηθούν για να του υπογράψει δήλωση του ότι ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε ευθύνη αναφορικά με την υπόθεση που είχε καταγγείλει, πράγμα το οποίο και έγινε. Ο ίδιος ετοίμασε τη δήλωση αυτή σε συνεννόηση μαζί του. Σε καμία περίπτωση δεν ετοίμασε οποιαδήποτε άλλη δήλωση. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 1 ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι γνώριζε το Δ. Δημητρίου για αρκετό καιρό πριν από την 14/2/07 που είναι η ημερομηνία που φέρει το πωλητήριο συμβόλαιο (Τεκμήριο 6Α). Κατά το χρόνο αυτός ο ίδιος ασχολείτο με το πλύσιμο αυτοκινήτων στο πρατήριο βενζίνης του αδελφού του Π. Διογένους ενώ δεν γνωρίζει με τι ασχολείτο ο Δ. Δημητρίου κατά τον ως άνω χρόνο. Γνώρισε τον Μ.Κ.3 για πρώτη φορά στο γραφείο του πατέρα του χωρίς να θυμάται πότε έγινε αυτό. Υπέθεσε ότι αυτό θα πρέπει να έγινε λίγες μέρες πριν από την ημερομηνία του ως άνω συμβολαίου. Δεν γνωρίζει ποιες ήταν οι σχέσεις του Δ. Δημητρίου με τον Μ.Κ.
  69. Γνώρισε τον Μ.Κ.3 όταν ο Δ. Δημητρίου του ζήτησε να μεταφερθούν-κατατεθούν κάποια χρήματα στο λογαριασμό του εκ μέρους του Μ.Κ.
  70. Ο ίδιος αποδέχθηκε και στη συνέχεια έγινε η συνάντηση στο γραφείο του πατέρα του για να αλληλογνωριστούν. Ο λόγος που διευθετήθηκε συνάντηση στο γραφείο του πατέρα του που τότε ήταν κτηματομεσίτης ήτο γιατί ο ίδιος διέμενε στον ημιώροφο του ιδίου γραφείου. Η εταιρεία του πατέρα του ονομαζόταν "SMART MOVE". Ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε στη συνέχεια ότι ο ίδιος ουδέποτε ασχολήθηκε με τα κτηματομεσιτικά. Δέχθηκε ότι η εταιρεία του αδελφού του που είχε σχέση με το πρατήριο βενζίνης ονομαζόταν P&P Diogenous Ltd αλλά δεν ήξερε τους αριθμούς των τηλεφώνων ή του τηλεομοιότυπου του πρατηρίου. Ανέφερε επίσης ότι γνωρίζει τον Κατηγορούμενο 1 εδώ και πολλά χρόνια. Ο Κατηγορούμενος 2 αρνήθηκε στη συνέχεια σχετικές ερωτήσεις-υποβολές λέγοντας ότι ουδέποτε δεν γνώριζε ότι ο Κατηγορούμενος 1 ήθελε να πωλήσει το σπίτι του στο χωριό Συλίκου, ότι βρήκε αγοραστή για το σπίτι τον Μ.Κ.3, ότι μετέβηκε στο χωριό Συλίκου (το οποίο δεν γνωρίζει πού βρίσκεται), ότι έλαβε οποιοδήποτε φάκελο από τον Κατηγορούμενο 1, αφού συνεννοήθηκε προηγουμένως μαζί του, που περιείχε έγγραφα που αφορούσαν το εν λόγω ακίνητο, ούτε γνωρίζει τον Π. Ευθυμίου, ούτε πήγε στο γραφείο του και ούτε γνώριζε τι ακριβώς έκανε ο Μ.Κ.3, ούτε του είπε οτιδήποτε και τέλος ότι δεν συνεργαζόταν επαγγελματικά με τον Μ.Κ.3 κάνοντας επενδύσεις. Ανέφερε επίσης ότι το συμβόλαιο-Τεκμήριο 6Α δεν το είχε δει ποτέ προηγουμένως ούτε το αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 6Β), ούτε ακόμα ότι απέστειλε το Τεκμήριο 6Β μέσω τηλεομοιότυπου στο γραφείο του δικηγόρου Π. Ευθυμίου. Δέχθηκε ότι ο αριθμός τηλεομοιότυπου
(26946925)που αναγράφεται στο Τεκμήριο 6Β είναι ορθός και ανήκει στην εταιρεία του αδελφού του αλλά ο ίδιος δεν απέστειλε οτιδήποτε. Συμπλήρωσε ότι μπορεί κάποιο άλλο πρόσωπο να χρησιμοποίησε το εν λόγω τηλεομοιότυπο στο πρατήριο. Ο ίδιος συνάντησε τον Μ.Κ.3 στην τράπεζα γιατί αυτός του είχε τηλεφωνήσει προηγουμένως ζητώντας του να συναντηθούν στην τράπεζα για να γίνει η μεταφορά των χρημάτων στον δικό του λογαριασμό. Επανέλαβε ότι ο ίδιος επέστρεψε στον Μ.Κ.3 το ποσό που είχε μεταφερθεί στο λογαριασμό του κάτι το οποίο επιβεβαιώνεται στο Τεκμήριο 41 το οποίο συνέταξε μετά από οδηγίες του Μ.Κ.3 ο οποίος το υπέγραψε. Υποδείχθηκε στον Κατηγορούμενο 2 το Τεκμήριο 7 και ανέφερε ότι ο ίδιος δεν είχε σχέση με το έγγραφο αυτό το οποίο έβλεπε για πρώτη φορά. Ο Κατηγορούμενος 2 δέχθηκε στη συνέχεια ότι έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Αυστραλία και ότι ήρθε στην Κύπρο όταν ήταν 7 ετών. Δεν αρνήθηκε ότι ομιλεί και γράφει πολύ καλά την αγγλική γλώσσα. Δέχθηκε επίσης ότι μετέβηκε στο γραφείο κάποιου ιδιώτη στην Λάρνακα όπου ήτο παρών και κάποιος άλλος ιδιώτης ως επίσης ο Κατηγορούμενος 1 και ο Μ.Κ.
  1. Ο ένας από τους δύο ιδιώτες ρώτησε τον ίδιο και τον Κατηγορούμενο 1 αν είχαν οποιαδήποτε εκκρεμότητα με τον Μ.Κ.3 και τότε ο ίδιος αρνήθηκε παρουσιάζοντας το Τεκμήριο 41 και τα πρόσωπα αυτά αφού το διάβασαν τους είπαν να φύγουν και η συνάντηση αυτή έλαβε τέλος. Αντεξεταζόμενος από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι σήμερα βοηθά τον αδελφό του στο πλυντήριο αυτοκινήτων του ιδίου πρατηρίου βενζίνης. Δέχθηκε ακόμα ότι διαθέτει καταστήματα όπου πωλεί και αγοράζει χρυσό και ότι είναι παντρεμένος με Ουκρανέζα από το έτος
  2. Δέχθηκε επίσης ότι κατά τα έτη 2007 και 2008 ο πατέρας του ήτο κτηματομεσίτης και λειτουργούσε το κτηματομεσιτικό γραφείο "SMART MOVE". Όσον αφορά τον Δ. Δημητρίου ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι τον γνώριζε πριν από το έτος
  3. Ανέφερε όμως ότι με το πρόσωπο αυτό δεν είχε στενές σχέσεις. Ερωτώμενος γιατί τότε δέχθηκε την πρόταση του Δ. Δημητρίου να μεταφερθούν χρήματα στο λογαριασμό του αφού δεν είχε στενές σχέσεις μαζί του ο Κατηγορούμενος 2 απάντησε ότι δέχθηκε επειδή γνώριζε τον πατέρα του αρκετά καλά ο οποίος ήτο καθημερινός πελάτης στο πρατήριο βενζίνης του αδελφού του. Δέχθηκε ακόμα την πρόταση αυτή γιατί δεν αντιλήφθηκε να υπάρχει οτιδήποτε κακό στην όλη πράξη αφού θα μεταφέρονταν τα χρήματα στο λογαριασμό του και στη συνέχεια θα έκανε ανάληψη και θα τα έδινε πίσω, παρόλο που ο Δ. Δημητρίου δεν του είπε το λόγο που ήθελε να μεταφερθούν τα λεφτά στο λογαριασμό του. Ο Κατηγορούμενος 2 δέχθηκε στη συνέχεια ότι κατά τον ως άνω χρόνο ο Δ. Δημητρίου δούλευε σε ένα εστιατόριο "Kamares Club" αφού του το είχε πει ο ίδιος. Ανέφερε ακόμα ότι έκανε λάθος κατά το χρόνο που αντεξετάζετο από το συνήγορο του Κατηγορούμενου 1 όταν απάντησε ότι δεν γνώριζε. Ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε στη συνέχεια ότι τον Κατηγορούμενο 1 τον γνώρισε πριν από δέκα χρόνια στη Λεμεσό μέσω κάποιας κοινής παρέας και έγιναν φίλοι. Δεν γνώριζε όμως την πρόθεση του Κατηγορούμενου 1 να πωλήσει οποιοδήποτε ακίνητο του. Επισκέφθηκε τον Κατηγορούμενο 1 στο σπίτι του σε δύο περιπτώσεις και ήπιαν καφέ. Ζητήθηκε από τον Κατηγορούμενο 2 να αναφέρει τι ακριβώς του είπε ο Δ. Δημητρίου σχετικά με τον Μ.Κ.3 για να του τον γνωρίσει και ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι ο Δ. Δημητρίου του είπε ότι ο Μ.Κ.3 είχε κάποια χρήματα στο εξωτερικό και ήθελε να τα μεταφέρει στην Κύπρο. Δέχθηκε ότι τον ισχυρισμό αυτό δεν τον ανέφερε κατά την κύρια εξέταση του. Υποδείχθηκε στον Κατηγορούμενο 2 το Τεκμήριο 6Β και αυτός ανέφερε ότι το όνομα της εταιρείας που αναγράφεται σ΄ αυτό (P&P Diogenous Ltd) είναι ορθό όμως δεν γνωρίζει αν ο αριθμός του τηλεομοιότυπου είναι ορθός. Είπε επίσης ότι τα πιο πάνω στοιχεία ίσως να παραπέμπουν στο τηλεομοιότυπο που υπήρχε το πρατήριο βενζίνης όμως το συγκεκριμένο μηχάνημα το χρησιμοποιούσε αρκετός κόσμος, αρκετοί πελάτες του πρατηρίου βενζίνης. Ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε στη συνέχεια ότι όταν συνάντησε για πρώτη φορά τον Μ.Κ.3 στο γραφείο του πατέρα του στην παρουσία του Δ. Δημητρίου, του λέχθηκε ότι θα μεταφερόταν ένα χρηματικό ποσό στον λογαριασμό του και στη συνέχεια θα το επέστρεφε σε ευρώ. Δεν λέχθηκε οτιδήποτε άλλο. Ακολούθησε στη συνέχεια η γνωριμία τους. Δεν θυμόταν αν ήταν παρόντες ο πατέρας του και ο αδελφός του. Ο Κατηγορούμενος 2 αρνήθηκε σχετική υποβολή ότι γνωρίζει το δικηγόρο Παύλο Ευθυμίου ως επίσης ότι ήταν παρών κατά την υπογραφή του σχετικού συμβολαίου (Τεκμήριο 6Α). Ερωτήθηκε ακόμη ο Κατηγορούμενος 2 πώς είναι δυνατόν την επόμενη της ημερομηνίας του συμβολαίου (Τεκμήριο 6Α) να συναντήθηκε με τον Μ.Κ.3 στην Alpha Bank και ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι απλώς του τηλεφώνησε την προηγούμενη μέρα ο Μ.Κ.3 και του ζήτησε να συναντηθούν χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει αν είχε υπογράψει οποιοδήποτε συμβόλαιο. Δεν γνωρίζει πως ο Μ.Κ.3 γνώριζε τον αριθμό τηλεφώνου του συμπληρώνοντας ότι ίσως να του το έδωσε ο Δ. Δημητρίου. Ο ίδιος πάντως δεν είχε στενές σχέσεις με τον Μ.Κ.3 τον οποίο δεν γνώριζε προηγουμένως και αρνήθηκε ότι τον αποκαλούσε φίλο του. Υποδείχθηκε στον Κατηγορούμενο 2 η δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 6Α και συγκεκριμένα η υπογραφή του μάρτυρα υπ΄ αριθμό 2 και ο Κατηγορούμενος 2 αρνήθηκε ότι η υπογραφή ανήκει σ΄ αυτόν. Όσον αφορά την μεταφορά των χρημάτων στο λογαριασμό του και τον ισχυρισμό του ότι τα επέστρεψε στον Μ.Κ.3 ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι όταν συναντήθηκε μαζί του για να γίνει η πρώτη μεταφορά χρημάτων, ο Μ.Κ.3 του ζήτησε κάποιο ποσό το οποίο ο ίδιος έκανε αμέσως ανάληψη και του το έδωσε, συναντήθηκαν ξανά στην τράπεζα όπου μεταφέρθηκε ένα δεύτερο ποσό και συγχρόνως ο Μ.Κ.3 του ζήτησε ξανά να κάνει ανάληψη ένα δεύτερο σεβαστό ποσό το οποίο του έδωσε και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα του ζήτησε να προβεί σε ανάληψη και του υπόλοιπου ποσού και να συναντηθούν στο πρατήριο βενζίνης του αδελφού του για να του το παραδώσει, πράγμα που έγινε. Όταν παρέδωσε στον Μ.Κ.3 το τελευταίο ποσό αυτός στη συνέχεια έφυγε από το μέρος μαζί με τον Κατηγορούμενο 1 χωρίς να γνωρίζει τι ακολούθησε μετά. Αρνήθηκε ακόμα ότι συναντήθηκε οποτεδήποτε με τον Μ.Κ.3 και τον Κατηγορούμενο 1 στην καφετέρια "SENSE" στον Κόλπο των Κοραλλίων. Όσον αφορά το Τεκμήριο 7 ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι δεν το είχε δει ποτέ του προηγουμένως ούτε το ετοίμασε ο ίδιος. Όσον αφορά το τεκμήριο 41 ο Κατηγορούμενος 2 επέμενε ότι το ετοίμασε ο ίδιος και το υπόγραψε ο Μ.Κ.3 στην παρουσία του. Αρνήθηκε ότι πλαστογράφησε το συγκεκριμένο έγγραφο πλαστογραφώντας το περιεχόμενο του και ότι στην πραγματικότητα ο Μ.Κ.3 του υπέγραψε κάποιο άλλο έγγραφο με διαφορετικό περιεχόμενο για να μπορέσει να πάρει πίσω από την Αστυνομία το διαβατήριο του για να μπορέσει να ταξιδέψει στην Ουκρανία. Το Τεκμήριο 41 το έδωσε στο δικηγόρο του από την αρχή της υπόθεσης. Ο Κατηγορούμενος 2 δέχτηκε ότι υπάρχουν ομοιότητες ανάμεσα στα Τεκμήρια 7 και 41 όπως στη γραμματοσειρά και στον τρόπο που καταγράφονται σ΄ αυτά οι τελείες, η ημερομηνία και ο τίτλος των εγγράφων. Ο Κατηγορούμενος 2 στο υπόλοιπο μέρος της αντεξέτασης του επέμεινε στις θέσεις του. Επανεξεταζόμενος ο Κατηγορούμενος 2 ανέφερε ότι υπάρχουν και διαφορές ανάμεσα στα Τεκμήρια 7 και 41 αφού το Τεκμήριο 41 αποτελείται από μια παράγραφο ενώ το Τεκμήριο 7 από δύο ενώ τα περιθώρια τους είναι επίσης διαφορετικά. Ο Μ.Υ.3 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είναι εμπειρογνώμονας για την εξέταση και αναγνώριση εγγράφων, χειρόγραφων-δακτυλογραφημένων κειμένων, πλαστών εντύπων και πλαστών χαρτονομισμάτων και κατέθεσε στο Δικαστήριο σχετική έκθεση (Τεκμήριο 54), συγκριτικό πίνακα (Τεκμήριο 55) και φωτοτεχνικό πίνακα (Τεκμήριο 56). Ο Μ.Υ.3 υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του-Τεκμήριο 54 και επανέλαβε την κατάληξη του ότι δηλαδή οι αμφισβητούμενες υπογραφές στην θέση «Μάρτυρες» των Τεκμηρίων 6Α και 43 με τα δείγματα υπογραφής του Κατηγορούμενου 2 παρουσιάζουν διαφορές μεταξύ τους και δεν πρόκειται για γνήσιες υπογραφές του προσώπου αυτού. Οι διαφορές που παρατηρούνται είναι στη γενική εμφάνιση, στην μορφή, στο ρυθμό χάραξης, στον αυτοματισμό, στο μέγεθος και στο ανάπτυγμα της υπογραφής, στον αριθμό των γραφικών κινήσεων, στον τυπογραφικό τύπο της υπογραφής και στην ταχύτητα. Η άλλη κατάληξη που αφορούσε το κατά πόσον το Τεκμήριο 41 ήταν έγχρωμη αναπαραγωγή. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Τεκμήριο 41 είναι έγχρωμη αναπαραγωγή από κάποιο πρωτότυπο έγγραφο. Το πρωτότυπο έγγραφο του δόθηκε την ίδια μέρα από τον Κατηγορούμενο 2 ο οποίος του ανέφερε ότι το είχε στην κατοχή του. Ο ίδιος ρώτησε τον Κατηγορούμενο 2 γιατί δεν το κατέθεσε κατά την ακροαματική διαδικασία και αυτός του ανέφερε ότι έκανε λάθος και θεώρησε την έγχρωμη αναπαραγωγή ως το πρωτότυπο έγγραφο. Από την εξέταση την οποία προέβηκε διαπίστωσε ότι υπάρχει πλήρης ταύτιση μεταξύ των δύο εγγράφων και κατά τη γνώμη του το Τεκμήριο 41 προέρχεται από το πρωτότυπο έγγραφο που παρέλαβε από τον Κατηγορούμενο 2 το οποίο κατέθεσε στο Δικαστήριο και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  4. Αντεξεταζόμενος από τον εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής ο Μ.Υ.3 ανέφερε ότι εργάστηκε ως υπεύθυνος του εργαστηρίου γραφολογίας της Αστυνομίας από το έτος 1988 μέχρι το 2003 και διετέλεσε διευθυντής της Εγκληματολογικής Υπηρεσίας μέχρι το έτος
  5. Ακολούθως μετατέθηκε στο Τμήμα Μελετών και Ανάπτυξης ως Αστυνομικός Διευθυντής και αφυπηρέτησε το έτος 2008 με το βαθμό του Ανώτερου Αστυνόμου. Ο Μ.Υ.3 δέχθηκε ότι η μέθοδος η οποία ακολουθεί για σύγκριση υπογραφών είναι η λήψη δειγμάτων ανύποπτου χρόνου πλησιόχρονη προγενέστερης και μεταγενέστερης χρονικής περιόδου από την περίοδο που παραπέμπει το έγγραφο στο οποίο εξετάζει τις υπογραφές. Αυτό γίνεται για να εντοπιστούν τα γραφολογικά χαρακτηριστικά του ατόμου από το οποίο θα ληφθούν τα δείγματα. Λόγω του ότι το Τεκμήριο 6Α παραπέμπει στο έτος 2007 ο ίδιος ζήτησε από τον Κατηγορούμενο 2 να τον προμηθεύσει με δείγματα ανύποπτου χρόνου που πλησίαζαν την πιο πάνω περίοδο. Όμως ο Κατηγορούμενος 2 τον προμήθευσε μόνο με δείγματα μεταγενέστερα που παραπέμπουν στο έτος
  6. Έλαβε και ο ίδιος δείγματα από τον Κατηγορούμενο 2 ειδικά για την συγκεκριμένη περίπτωση. Παρόλο που ο ίδιος δεν βρήκε δείγματα που παραπέμπουν στο έτος 2007 θεωρεί ότι το συμπέρασμα του είναι ασφαλές λόγω του ότι οι αμφισβητούμενες υπογραφές και τα δείγματα που έλαβε παρουσιάζουν γραφική ασυνέπεια δηλαδή δεν μπορούν να συγκριθούν. Παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την όλη παρουσία και τις αντιδράσεις τους. Οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 με αντικειμενικότητα και αμεροληψία ανέφεραν στο Δικαστήριο τις ενέργειες στις οποίες προέβηκαν και κατέθεσαν τα διάφορα τεκμήρια τα οποία συνέλεξαν. Μου άφησαν καλή εντύπωση. Υπάρχει βέβαια ένα σημείο που κρίνω σκόπιμο όπως διασαφηνιστεί. Ο Μ.Κ.1 ανέφερε κατά τη μαρτυρία του ότι το πρωτότυπο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο ημερ. 14/2/07 με επισυναπτόμενο φωτοαντίγραφο πιστοποιητικού ακίνητης ιδιοκτησίας (Τεκμήρια 6Α και 6Β αντίστοιχα) του τα παρέδωσε ο Αστ. 1031 Μάριος Τρύφωνος την 20/5/08 και ότι ο Αστ. 1031 είχε παραλάβει τα ως άνω έγγραφα την ίδια μέρα από το δικηγορικό γραφείο του Π. Ευθυμίου. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε κατά τη μαρτυρία του ότι κατά την έρευνα την οποία διενήργησε την 21/5/08 δυνάμει εντάλματος έρευνας στην οικία του Κατηγορούμενου 1 βρήκε και παρέλαβε αντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής του τεμαχίου 9681 Φ/Σχ. ΧLVII/45 στη Συλίκου και αναγνώρισε το Τεκμήριο 6Β ως το αντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας που παρέλαβε από την οικία του Κατηγορούμενου
  7. Επί του σημείου αυτού δέχομαι την μαρτυρία του Μ.Κ.1 αφού αυτός αναφέρθηκε σε επισυναπτόμενο αντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 6Β) στο αγοραπωλητήριο έγγραφο (Τεκμήριο 6Α). Το Τεκμήριο 6Α κατατέθηκε μαζί με το Τεκμήριο 6Β ενώ και τα δύο έγγραφα φέρουν πρωτότυπες υπογραφές και στάληκαν στην ΥΠΕΓΕ Αρχηγείου για γραφολογικές εξετάσεις (βλ. Τεκμήριο 4). Αντίθετα ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι βρήκε το αντίγραφο πιστοποιητικού ακίνητης ιδιοκτησίας του ιδίου ακινήτου χωρίς αυτό να επισυνάπτεται σε οποιοδήποτε έγγραφο. Επομένως δεν θα μπορούσε το έγγραφο αυτό να ήταν το Τεκμήριο 6Β. Πιθανόν να ήταν ακόμη ένα φωτοαντίγραφο του ίδιου πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας αλλά όχι το Τεκμήριο 6Β. Συνεπεία των πιο πάνω δέχομαι την μαρτυρία του Μ.Κ.1 και του Μ.Κ.2 και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα με τη διευκρίνιση που σημειώθηκε πιο πάνω. Οι Μ.Κ.4, Μ.Κ.5, Μ.Κ.6 και Μ.Κ.7 επίσης μου άφησαν καλή εντύπωση αφού ήσαν σαφείς και άμεσοι στις απαντήσεις τους και δεν υπέπεσαν σε ουσιώδεις αντιφάσεις. Ο Μ.Κ.4 με εντυπωσίασε με την αντικειμενικότητα και την αμεροληψία του αλλά και οι Μ.Κ.5, Μ.Κ.6 και Μ.Κ.7 μου έδωσαν την εντύπωση ανεξάρτητων μαρτύρων που ανέφεραν στο Δικαστήριο την αλήθεια. Δέχομαι τη μαρτυρία τους και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Ο Μ.Κ.3 είναι ο παραπονούμενος στην παρούσα υπόθεση. Η μαρτυρία του ήταν μακρά και αντεξετάσθηκε εξαντλητικά από την Υπεράσπιση. Ο Μ.Κ.3 κατά την μαρτυρία του παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του και δεν υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις. Η μαρτυρία του συνάδει σε γενικές γραμμές με την μαρτυρία των υπόλοιπων μαρτύρων κατηγορίας. Μου έδωσε την εντύπωση προσώπου το οποίο προσπάθησε να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια αφού απαντούσε τις διάφορες ερωτήσεις άμεσα και χωρίς περιστροφές. Αναφέρω χαρακτηριστικά ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.7 και το περιεχόμενο των εντύπων μεταφοράς-Τεκμηρίων 18Α έως Ε αλλά και της συγκεντρωτικής κατάστασης κίνησης λογαριασμού του Κατηγορούμενου 2, οι μεταφορές χρημάτων στο λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 από τους λογαριασμούς του Μ.Κ.3 και της συζύγου έγιναν την 15/2/07, δηλαδή την επόμενη της υπογραφής του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 14/2/07, την 20/2/07 και την 23/2/
  8. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Κ.6 και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 50Α ο τότε δικηγόρος του Μ.Κ.3 κατέθεσε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο ημερ. 14/2/07 (Τεκμήριο 50Γ) την 21/2/07, δηλαδή μεταξύ της 2ης και 3ης ημερομηνίας μεταφοράς των χρημάτων. Το γεγονός ότι ο Μ.Κ.3 άρχισε να καταβάλλει το τίμημα πώλησης την επομένη της υπογραφής του συμβολαίου ημερ. 14/2/07 ως επίσης ότι ενώ είχε πληρώσει μεγάλο μέρος του τιμήματος και απέμενε η πληρωμή ενός μέρους του κατατέθηκε από το δικηγόρο του το εν λόγω συμβόλαιο κάτι που επιβεβαιώνεται και από την απόδειξη ημερομηνίας 21/2/07-Τεκμήριο 50Β, καταδεικνύει ότι η εκδοχή του ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Φαντάζει απίθανο ο Μ.Κ.3 να προέβηκε σε αυτές τις ενέργειες χωρίς να έχει την εντύπωση ή την πεποίθηση ότι υπήρχε σε ισχύ έγκυρο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο σε σχέση με το ως άνω ακίνητο ανάμεσα στον ίδιο και τον ιδιοκτήτη του ακινήτου. Δέχομαι την μαρτυρία του εκτός από δύο σημεία τα οποία θα αναφερθούν στη συνέχεια. Δέχομαι το μέρος της μαρτυρίας του ότι το Τεκμήριο 7 του το έδωσε ο Κατηγορούμενος
  9. Η μαρτυρία του Μ.Κ.4 αποκάλυψε ότι η υπογραφή στο όνομα ANDONIS CHRISTOU προήλθε με τη μέθοδο της πολλαπλής φωτοτύπησης από το Τεκμήριο 43 δηλαδή το πρωτότυπο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο που είχε στην κατοχή του ο Μ.Κ.3 και είχε δώσει στον δικηγόρο του για σκοπούς καταχώρησης πολιτικής αγωγής. Σύμφωνα όμως με τη μαρτυρία που έχει δοθεί ο Μ.Κ.3 δεν είχε στην κατοχή του το Τεκμήριο 43 από τη στιγμή που ο ίδιος το υπόγραψε. Ο Μ.Κ.3 ανέφερε στη μαρτυρία του ότι υπέγραψε το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο στο γραφείο του δικηγόρου του και έφυγε από το μέρος αφού, ο Κατηγορούμενος 2 του είπε ότι μίλησε τηλεφωνικώς με τον Κατηγορούμενο 1 τον οποίο ανέμενε για να υπογράψουν μαζί, και του είπε ότι θα καθυστερούσε. Αργότερα τον ειδοποίησε ο δικηγόρος του ότι υπογράφηκε το συμβόλαιο από τον πωλητή. Άρα ο Μ.Κ.3 δεν είχε κατοχή του συμβολαίου αμέσως μετά την υπογραφή του από τα συμβαλλόμενα μέρη αλλά σε μεταγενέστερο στάδιο. Επομένως δεν μπορεί να εξαχθεί ως μόνο συμπέρασμα ότι είναι ο Μ.Κ.3 που μετέφερε την υπογραφή του Κατηγορούμενου 1 με την μέθοδο της πολλαπλής φωτοτύπησης από το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο (Τεκμήριο 43) στο Τεκμήριο
  10. Ακόμα, το Τεκμήριο 43 παρουσιάσθηκε από τον Μ.Κ.3 κατά την αντεξέταση του από το συνήγορο του Κατηγορούμενου
  11. Ο Μ.Κ.3 με προθυμία, κάτι που τον χαρακτήριζε σε όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του, επικοινώνησε με το δικηγόρο του στη Λεμεσό και παρουσίασε στο Δικαστήριο το Τεκμήριο
  12. Συμπεριφέρθηκε δηλαδή ως άτομο που δεν είχε τίποτα να κρύψει. Δέχομαι επομένως το μέρος αυτό της μαρτυρίας του. Σημειώνεται ότι στο Τεκμήριο 7 περιέχεται δήλωση του Κατηγορούμενου 1 ότι συναντήθηκε με το Μ.Κ.3 στο καφέ "SENSE" στον Κόλπο των Κοραλλίων και του έδωσε το ποσό των €5.000 στην παρουσία του Δ. Δημητρίου και του Κατηγορούμενου
  13. Αναφέρεται ακόμη στο έγγραφο αυτό (το οποίο είναι αντίγραφο) εκ μέρους του Κατηγορούμενου 1 ότι η πιο πάνω πληρωμή ήτο μερική πληρωμή του ποσού των Λ.Κ.250.000 που οφείλει στο Μ.Κ.3 και ότι ο Κατηγορούμενος 2 και ο Δ. Δημητρίου δεν εμπλέκονται με οποιοδήποτε τρόπο στα πιο πάνω εκτός από την παρουσία τους στην πληρωμή αυτή. Όσον αφορά την παρουσία του Κατηγορούμενου 2 στο δικηγορικό γραφείο του Π. Ευθυμίου κατά την υπογραφή του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου δέχομαι το μέρος αυτό της μαρτυρίας του. Δεν μπορεί όμως να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός του ότι ο Κατηγορούμενος 2 υπέγραψε ως μάρτυρας επί του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου. Η μαρτυρία του Μ.Υ.3 (που επί του σημείου αυτού γίνεται δεκτή) αποκλείει κάτι τέτοιο. Σημειώνεται ακόμα ότι ο Μ.Κ.3 δεν ανέφερε αυτό τον ισχυρισμό του στις γραπτές καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήρια 27Α, 27Β, 28Α, 28Β, 29Α και 29Β) και επομένως δεν διενεργήθηκαν επιστημονικές εξετάσεις εκ μέρους της Αστυνομίας για το θέμα αυτό. Περαιτέρω δεν μπορεί να γίνει δεκτός ο ισχυρισμός του ότι η γραπτή δήλωση-Τεκμήριο 40 αποτελεί πλαστογραφία και ότι η υπογραφή του την οποία δεν αμφισβητεί μεταφέρθηκε στο Τεκμήριο αυτό από κάποιο άλλο πρόσωπο το οποίο ο ίδιος πιθανολογεί ότι είναι ο Κατηγορούμενος
  14. Ο Μ.Υ.3 κατά τη μαρτυρία του απέκλεισε κάτι τέτοιο και κατέθεσε το Τεκμήριο 57 ως το πρωτότυπο έγγραφο των Τεκμηρίων 40 και 41 τεκμηριώνοντας τη θέση του μέσω του φωτοτεχνικού πίνακα (Τεκμήριο 56). Σημειώνεται ακόμα ότι και ο ίδιος ο Μ.Κ.3 παραδέχθηκε κατά τη μαρτυρία του ότι είχε υπογράψει μια δήλωση για να διευκολύνει τον Κατηγορούμενο 2, τον οποίο κατά το χρόνο αυτό θεωρούσε ακόμα φίλο του και τον εμπιστευόταν, χωρίς να είναι όμως σε θέση να αναφέρει το ακριβές περιεχόμενο της, δηλαδή ούτε ο Μ.Κ.3 ήτο επί του σημείου αυτού σαφής. Εκτός λοιπόν των πιο πάνω σημείων δέχομαι το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.3 και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Ο Κατηγορούμενος 1 δεν μου άφησε καλή εντύπωση. Η εκδοχή των γεγονότων που παρουσίασε στο Δικαστήριο δεν χαρακτηρίζεται από συνέπεια και συνέχεια ενώ δεν αντέχει στον έλεγχο της κοινής λογικής. Ο ισχυρισμός του ότι δεν γνωρίζει την αγγλική γλώσσα δεν μπορεί να γίνει πιστευτός. Ενώ αρχικά κατά την κύρια εξέταση του ανέφερε ότι δεν μίλησε στον Μ.Κ.3 τηλεφωνικώς αφού δεν ήξερε αγγλικά, σε άλλο σημείο της κύριας εξέτασης του είπε ότι ο Μ.Κ.3 του τηλεφώνησε λέγοντας του ότι «έβαλε memo στο Κτηματολόγιο». Ανέφερε ακόμα ότι δεν ξέρει να διαβάζει αγγλικά και ότι απλώς υπέγραψε το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο-Τεκμήριο 6Α γιατί του το ζήτησε ο Κατηγορούμενος 2 για να φανεί πειστικός προς τον Μ.Κ.3 ότι πράγματι είχε πρόθεση να πωλήσει το σπίτι του στην Συλίκου. Αν έτσι είχαν τα πράγματα τότε γιατί υπόγραψε το Τεκμήριο 14 που είναι συμβόλαιο επίσης συνταγμένο στα αγγλικά; Η δικαιολογία που έδωσε ότι υπόγραψε γιατί του ζητήθηκε δεν είναι καθόλου πειστική. Ανέφερε ακόμα ότι ο Μ.Κ.3 του τηλεφώνησε και του ανέφερε ότι δεν ήθελε να αγοράσει το σπίτι του και ότι κατέθεσε χρήματα σε λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 και ότι τα ίδια του είπε και προσωπικά όταν συναντήθηκε μαζί του στη Λεμεσό στην παρουσία της συζύγου του. Αυτός ο ισχυρισμός δεν αντέχει στον έλεγχο της κοινής λογικής. Αν ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε συνδιαλλαγή με τον Μ.Κ.3 γιατί έγιναν όλα αυτά; Ακόμα αν δεν ήταν γνώστης της αγγλικής γλώσσας γιατί υπήρξαν αυτές οι επαφές με τον Μ.Κ.3; Ισχυρίστηκε ότι υπόγραψε το Τεκμήριο 6Α ως Αντώνης Χρίστου γι΄ αυτό και ο ίδιος δεν θεωρεί ότι διενήργησε πλαστογραφία αφού δεν ήξερε αγγλικά και δεν ήξερε τι όνομα αναγραφόταν στο σημείο που υπέγραψε. Ακόμη και αν ο ισχυρισμός του ότι υπέγραψε ως Αντώνης Χρίστου γίνει πιστευτός εντούτοις δεν υπόγραψε ολογράφως. Ακόμη οι υπογραφές του στα Τεκμήρια 6Α και 6Β διαφέρουν από την υπογραφή στο Τεκμήριο 30 που είναι η συμφωνία ως ισχυρίζεται του ιδίου και της συζύγου του με τον αποβιώσαντα πατέρα του αφού στην υπογραφή του Τεκμηρίου 30 αναγράφεται πρώτα το επίθετο και μετά το όνομα δηλαδή αντίθετα με τις υπογραφές στα Τεκμήρια 6Α και 43 που αναγράφεται πρώτα το μικρό όνομα και μετά το επίθετο. Όπως φαίνεται από τη μελέτη του Τεκμηρίου 6Α δίπλα από το όνομα "ANDREAS CRHISTOU PANAYI of Limassol" αναγράφεται "I.D. number 383612", δηλαδή ο αριθμός ταυτότητας του πιο πάνω προσώπου. O αριθμός ταυτότητας του Κατηγορούμενου 1 αναγράφεται σε διάφορα Τεκμήρια όπως π.χ. στην γραπτή συγκατάθεση του για λήψη μετρήσεων (Τεκμήριο 11), στη γραπτή κατάθεση του ημερ. 20/5/08 (Τεκμήριο 12), στην γραπτή κατηγορία ημερ. 24/5/08 (Τεκμήριο 23) που είναι 615498 δηλαδή είναι αριθμοί και όχι γράμματα σε ξένη γλώσσα. Επομένως ο Κατηγορούμενος 1 θα μπορούσε εύκολα να αντιληφθεί ότι στο σημείο που υπόγραψε αναγράφονται στοιχεία (δηλαδή ο αριθμός ταυτότητας) άλλου προσώπου. Ο Κατηγορούμενος 1 γνώριζε τον αριθμό ταυτότητας του αποβιώσαντα πατέρα του και αυτό φαίνεται στο Τεκμήριο 36 που ο ίδιος υποστηρίζει ότι είναι η πρώτη σελίδα της συμφωνίας του ιδίου και της συζύγου του με τον αποβιώσαντα πατέρα του, είναι δηλαδή η πρώτη σελίδα του εγγράφου-Τεκμήριο
  15. Ούτε η θέση του ότι πρόθεση του ήτο να πωλήσει μόνο το σπίτι στο χωριό Συλίκου και όχι ολόκληρο το τεμάχιο περιλαμβανομένων των δύο σπιτιών σ΄ αυτό μπορεί να γίνει πιστευτή αφού όπως ανέφεραν οι Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2 ακόμη δεν είχε γίνει διαχωρισμός του ακινήτου και δεν είχε γίνει γνωστό πόσο εμβαδόν αναλογούσε σε κάθε ένα από τους κληρονόμους. Αυτό προκύπτει σαφέστατα από τη μαρτυρία των Μ.Υ.1 και Μ.Υ.
  16. Ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι κατά τον Μάιο του έτους 2008 δεν είχε ξεκαθαρίσει το μέρος της περιουσίας που θα έπαιρνε ο καθένας από τους κληρονόμους ενώ ο Μ.Υ.2 ανέφερε ότι μέχρι το Μάιο του έτους 2008, λόγω διαφορών που είχαν ο ίδιος και τα αδέλφια του μεταξύ τους, δεν κατέστη δυνατό να διαχωριστούν τα τεμάχια γης που ήσαν εγγεγραμμένα επ΄ ονόματι του πατέρα τους. Τέλος, και οι δύο μάρτυρες ανέφεραν ότι κατά τον χρόνο κατάθεσης τους στο Δικαστήριο δεν είχε γίνει ακόμη διαχωρισμός του εν λόγω ακινήτου στο χωριό Συλίκου. Εξάλλου κανένας από αυτούς δεν είχε πληροφορηθεί από τον Κατηγορούμενο 1 την οποιαδήποτε πρόθεση του να πωλήσει το σπίτι του στο χωριό Συλίκου. Σύμφωνα ακόμα με την εκδοχή του Κατηγορούμενου 1 και των όσων ισχυρίζεται σε σχέση με τα Τεκμήρια 30 και 36 ο πατέρας του πώλησε στον ίδιο και στη σύζυγο του το 1/6 του ως άνω ακινήτου (αρ. εγγραφής 9681 Φ/Σχ. XLVII/45, Τεμ. 20/2 στη Συλίκου) και επομένως εφόσον ο ίδιος ισχυρίζεται ότι προτίθετο να πωλήσει στο Μ.Κ.3 μόνο το μερίδιο του μέσα στο οποίο ήταν κτισμένο και το ως άνω σπίτι, θα έπρεπε να γνωρίζει ότι θα έπρεπε να υπογράψει και η σύζυγος του στο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο που θα υπόγραφε με τον Μ.Κ.
  17. Παρόλα αυτά απουσιάζει κάτι τέτοιο από τα Τεκμήρια 6Α και 43 και τα υπόλοιπα αντίγραφα του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου ημερ. 14/2/07 που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου (Τεκμήρια 8Α, 42 και 50Γ), δηλαδή δεν αναγράφεται καθόλου το όνομα της συζύγου του στα εν λόγω τεκμήρια και ούτε υπάρχει σ΄ αυτά σημείο που θα έπρεπε να υπογράψει. Υπογράφοντας επομένως ο Κατηγορούμενος 1 το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο ημερ. 14/2/07 θα έπρεπε, αν έλεγε την αλήθεια, να διερωτηθεί γιατί δεν ζητήθηκε και από τη σύζυγο του να το υπογράψει πράγμα που δεν φαίνεται από τη μαρτυρία να το έπραξε. Δεν δέχομαι τη μαρτυρία του Κατηγορούμενου
  18. Οι Μ.Υ.1 και Μ.Υ.2 μου άφησαν σε γενικές γραμμές καλή εντύπωση αφού παρέμειναν σε γενικές γραμμές σταθεροί στις θέσεις τους, δεν υπέπεσαν σε ουσιώδεις αντιφάσεις και ως εκ τούτου δέχομαι τη μαρτυρία τους. Ο Κατηγορούμενος 2 δεν με έχει πείσει ότι ανέφερε στο Δικαστήριο όλη την αλήθεια. Ο ισχυρισμός του ότι δέχθηκε να μεταφερθεί το ποσό των €430.499,73 (Λ.Κ.251.960,29) απλώς και μόνο λόγω του ότι του το ζήτησε ο Δ. Δημητρίου του οποίου ο πατέρας ήταν πελάτης στο πρατήριο βενζίνης του αδελφού του δεν είναι καθόλου πειστικός. Δεν είναι πειστικός και για το λόγο ότι αφού ο ίδιος δεν θεωρούσε φίλο του τον Δ. Δημητρίου ούτε γνώριζε τον Μ.Κ.3 γιατί να μπει σε όλη αυτή τη φασαρία αν δεν είχε να κερδίσει κάτι; Η όλη μαρτυρία του χαρακτηριζόταν από κάποια ασάφεια και προσπαθούσε συνεχώς να αποστασιοποιηθεί από τα γεγονότα. Δεν δέχομαι το μεγαλύτερο μέρος της μαρτυρίας του. Δέχομαι όμως τον ισχυρισμό του ότι ο Μ.Κ.3 υπέγραψε το περιεχόμενο του κειμένου που περιλαμβάνεται στα Τεκμήρια 40, 41 και 57 για τους λόγους που έχουν επεξεγηθεί πιο πάνω και ότι ο ίδιος δεν υπόγραψε ως μάρτυρας επί του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 14/2/07 (Τεκμήρια 6Α και 43). Όσον αφορά τον Μ.Υ.3 δέχομαι το μέρος της μαρτυρίας του που αναφέρεται στα Τεκμήρια 57 και 41, ότι δηλαδή το Τεκμήριο 57 είναι το πρωτότυπο έγγραφο και το Τεκμήριο 41 είναι έγχρωμη αναπαραγωγή του (όπως και ότι το Τεκμήριο 40 αποτελεί αντίγραφο του Τεκμηρίου 57). Όσον αφορά το μέρος της μαρτυρίας του που αναφέρεται στις υπογραφές των μαρτύρων στα Τεκμήρια 6Α και 43 είναι γεγονός ότι η μέθοδος που ακολούθησε δεν ήτο αυτή που ακολουθείται συνήθως, κάτι που παραδέχθηκε και ο ίδιος. Δηλαδή για να συγκρίνει τις υπογραφές των μαρτύρων στα Τεκμήρια 6Α και 43 χρησιμοποίησε δείγματα υπογραφής του Κατηγορούμενου 2 του έτους 2013 και όχι δείγματα (ιδιαίτερα δείγματα υπογραφής ανύποπτου χρόνου) που χρονικά πλησιάζουν το έτος
  19. Παρόλα αυτά το μέρος αυτό της μαρτυρίας του παρέμεινε αναντίλεκτο. Καταλήγω επομένως ότι στην απουσία αντίθετης μαρτυρίας η θέση του ότι οι υπογραφές μαρτύρων στα Τεκμήρια 6Α και 43 με τα δείγματα υπογραφής που αποδίδονται στον Κατηγορούμενο 2 παρουσιάζουν διαφορές και δεν συγκρίνονται, θα πρέπει να γίνει αποδεκτή. Δέχομαι επομένως τη μαρτυρία του. Η δεύτερη κατηγορία την οποία οι Κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν είναι αυτή της πλαστογραφίας κατά παράβαση των άρθρων 331, 333 και 336 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  20. Σύμφωνα με το άρθρο 331 «πλαστογραφία είναι ο καταρτισμός πλαστού εγγράφου με σκοπό καταδολίευσης». Σύμφωνα επίσης με το άρθρο 333: «
  21. Καταρτίζει πλαστό έγγραφο όποιος— (α) καταρτίζει έγγραφο που εµφανίζεται ως να µην είναι στην πραγµατικότητα· (β) αλλοιώνει έγγραφο χωρίς εξουσία κατά τέτοιο τρόπο ώστε αν η αλλοίωση είχε εξουσιοδοτηθεί, αυτή θα µετέβαλλε τις συνέπειες του εγγράφου· (γ) κατά τη σύνταξη του εγγράφου, εισάγει κάτι σε αυτό χωρίς εξουσία το οποίο, αν εισαγόταν κατόπιν εξουσίας θα µετέβαλλε τις συνέπειες του εγγράφου· (δ) υπογράφει έγγραφο— (i) µε το όνοµα άλλου χωρίς την εξουσιοδότηση του, ανεξάρτητα αν το όνοµα αυτό είναι το ίδιο µε εκείνο που υπογράφει αυτός ή όχι· (ii) µε το όνοµα φανταστικού προσώπου που προβάλλεται ότι υπάρχει, ανεξάρτητα αν το φανταστικό πρόσωπο προβάλλεται ή όχι, ότι έχει το ίδιο όνοµα µε εκείνο που υπογράφει· ή (iii) µε όνοµα παριστάµενου ότι ανήκει σε πρόσωπο διαφορετικό από εκείνο πού υπογράφει και που σκοπεύεται να θεωρηθεί ότι είναι το όνοµα του εν λόγω προσώπου∙ (iv) με το όνομα προσώπου, πλαστοπροσωπούμενου από εκείνο που υπογράφει το έγγραφο, νοουμένου ότι οι συνέπειες του εγγράφου εξαρτώνται από την ταύτιση εκείνου του προσώπου που υπογράφει το έγγραφο με το πρόσωπο το οποίο αυτός ισχυρίζεται ότι είναι.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πλαστογραφίας είναι λοιπόν τα εξής: (α) Ο καταρτισμός πλαστού εγγράφου, (β) Με σκοπό καταδολίε

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.