ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. Aνδρέας Γεωργίου, Αρ. Υπόθεσης: 7718/12, 15/11/2013

(1)/2000, 5

(1)/2010, 8

(1)/2010 και την Κ.Δ.Π. 312/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο κατηγορούμενος την 21ην Μαρτίου του 2011 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου παρά την Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΕΒ 471 χωρίς την δέουσα προσοχή και φροντίδα και προκάλεσε ατύχημα. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Ως Μ.Κ. 1 κατέθεσε ο αστ. 2988 κ. Μάριος Κρεμμά. Κατέθεσε και υιοθέτησε ως τεκμήριο 1 την γραπτή του κατάθεση την οποία και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του δυνάμει του άρθρου 25 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.
2. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι σταθμεύει στην αστυνομική διεύθυνση Πάφου και είναι τοποθετημένος στην τροχαία Πάφου στον κλάδο διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων. Στις 21/3/2011 και ώρα 12:30 επισκέφθηκε την σκηνή τροχαίου δυστυχήματος που έγινε την ίδια ημέρα και περί ώρα 12:15 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου παρά την έξοδο Γεροσκήπου με ενεχόμενα αυτοκίνητα με αρ. εγγραφής ΗΕΒ 471 που οδηγούσε ο κατηγορούμενος και το αυτοκίνητο της αστυνομίας με αρ. KSW 646 με υπεύθυνο οδηγό τον αστ. 4096 Παναγιώτη Παναγιώτου. Στην σκηνή βρισκόταν μαζί με τον αστ. 4096 και οι αστ. 1358 Χρ. Μαρίνου, αστ. 2379 Παύλος Παύλου και η Γ/Αστ 3868 Ζωή Χριστοδούλου οι οποίοι διοχέτευαν την τροχαία κίνηση προς την Γεροσκήπου λόγω διαμαρτυρίας των αγελαδοτρόφων στον κυκλικό κόμβο Κονιών. Κατά την άφιξη του στην σκηνή, βρήκε τα ενεχόμενα στο δυστύχημα αυτοκίνητα στις τελικές τους θέσεις και τους δύο οδηγούς παρόντες. Στην παρουσία τους ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο - τεκμήριο 2 - (και με βάση αυτό ετοίμασε το τεκμήριο 3 ως ανέφερε προφορικά στην κύρια εξέταση τoυ) της σκηνής του δυστυχήματος και έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα σημειώνοντας σε αυτό μεταξύ άλλων το σημείο σύγκρουσης των δύο αυτοκινήτων με το γράμμα Χ. Αφού εξήγησε το σχέδιο στους δύο οδηγούς, συμφώνησαν και το υπέγραψαν ως ορθό. Έγινε προκαταρκτικός έλεγχος αλκοτέστ στον κατηγορούμενο με μηδενική ένδειξη, τα ενεχόμενα οχήματα υπέστησαν υλικές ζημιές και ειδικότερα το όχημα της αστυνομίας στην δεξιά πόρτα, δεξιό μπροστινό φτερό, δεξιό μπροστινό τροχό και μπροστινό προφυλακτήρα και το όχημα του κατηγορουμένου στον μπροστινό προφυλακτήρα, μπροστινό καπό, γρίλια και αριστερό μπροστινό φτερό. Από εξετάσεις που έκανε ο μάρτυρας, διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε χωρίς πιστοποιητικό ασφάλειας, χωρίς άδεια κυκλοφορίας και χωρίς πιστοποιητικό καταλληλότητας (Μ.Ο.Τ.) με ληγμένη μαθητική άδεια Α.Ο. και χωρίς πινακίδες μαθητευόμενου Ε. Το δυστύχημα έγινε κατά την διάρκεια της ημέρας, ο καιρός ήταν αίθριος και η άσφαλτος στεγνή και καθαρή. Η περιοχή που έγινε το δυστύχημα είναι σε αυτοκινητόδρομο και το ανώτατο όριο ταχύτητας είναι 100 Χ.Α.Ω, η τροχαία κίνηση ήταν κανονική, η ορατότητα ήταν πολύ ικανοποιητική, ο μάρτυρας έλεγξε τον αυτοκινητόδρομο προς Πάφο και διαπίστωσε ότι υπήρχαν πινακίδες και κώνοι που υποδείκνυαν στα αυτοκίνητα να ελαττώσουν και να κατευθυνθούν προς την Γεροσκήπου και η ορατότητα μέχρι την έξοδο της Γεροσκήπου ήταν 300 μέτρα. Στην συνέχεια της προφορικής του εξέτασης, κατέθεσε τα τεκμήρια 2 και 3 των οποίων υιοθέτησε το περιεχόμενο τους. Είναι ο εξεταστής της παρούσας υπόθεσης και εξετάζει τροχαία ατυχήματα από το
3. Αναφορικά με τα προσόντα του, ανέφερε ότι έχει εκπαιδευτεί στην αστυνομική ακαδημία Κύπρου στην σκιαγράφηση σκηνής τροχαίων ατυχημάτων και εκπαιδεύτηκε σε ολιγοήμερα σεμινάρια για αναπαράσταση τροχαίων ατυχημάτων. Κατέθεσε ως τεκμήρια 4 έως 7 τις καταθέσεις των αστυνομικών 4096, 3868, 2379 και
4. Σύμφωνα με την μαρτυρία που έχει συλλέξει, οι αστυνομικοί οι οποίοι διοχέτευαν την τροχαία κίνηση, τοποθέτησαν το περιπολικό όχημα κάθετα στον δρόμο στην έξοδο της Γεροσκήπου και σε απόσταση 300 μέτρων από το περιπολικό υπήρχαν 4 αστυνομικοί οι οποίοι ήταν με τα φωσφορούχα γιλέκα στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με το πως στέκονταν υπήρχαν κώνοι και προειδοποιητική πινακίδα ως επίσης και τόξα που έδειχναν υποχρεωτική κατεύθυνση προς την έξοδο Γεροσκήπου. Οι αστυνομικοί ήταν παραταγμένοι σε απόσταση 300 μέτρων στην δεξιά λωρίδα ο ένας πίσω από τον άλλον και ο τελευταίος βρισκόταν κοντά στο περιπολικό και οι πινακίδες ήταν τοποθετημένες πάνω στους κώνους. Το σημείο σύγκρουσης επί του τεκμηρίου 3 απεικονίζεται με το γράμμα Χ και βρίσκεται εντός της δεξιάς λωρίδας σύμφωνα με την κατεύθυνση του κατηγορουμένου και στο σημείο σύγκρουσης ο μάρτυρας κατέληξε λόγω του ότι υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο κατηγορούμενος και στο σημείο όπου γίνεται η σύγκρουση με το περιπολικό υπάρχουν και τα ίχνη που παρουσιάζουν καμπή στο εν λόγω σημείο. Ως προς την ορατότητα που είχε ο κατηγορούμενος σε σχέση με την πορεία του και το σημείο σύγκρουσης Χ ήταν πολύ ικανοποιητική, πριν την έξοδο προς Γεροσκήπου σύμφωνα με την πορεία του κατηγορουμένου ο δρόμος παρουσιάζει δεξιόστροφη στροφή, ελαφρώς ανηφορικός, μετά όταν πλησιάζει την έξοδο προς Γεροσκήπου ο δρόμος είναι ευθύς με ορατότητα πάνω από 300 μέτρα. Κατέθεσε επίσης ο μάρτυρας τα τεκμήρια 8 και 9 τα οποία αφορούν την κατάθεση που έδωσε ο κατηγορούμενος στην αστυνομία και την απαγγελία των κατηγοριών εναντίον του και την απάντηση που έδωσε στην αστυνομία. Εξέτασε τον ισχυρισμό που έχει προβάλει ο κατηγορούμενος σύμφωνα με τον οποίο σε κάποιο σημείο του δρόμου πρόσεξε έναν αστυνομικό από απόσταση 15 μέτρων πριν την έξοδο προς Γεροσκήπου και σύμφωνα με τον μάρτυρα αυτή η θέση δεν ευσταθεί διότι υπάρχουν ίχνη τροχοπέδησης του αυτοκινήτου πριν το σημείο σύγκρουσης τα οποία είναι 40 μέτρα από το περιπολικό, άρα όταν είδε τον κίνδυνο που ήταν και εφάρμοσε τα φρένα του ήταν μεγαλύτερη η απόσταση από τα 15 μέτρα. Κατέθεσε ο μάρτυρας επίσης τα τεκμήρια 10 και 11 τα οποία ετοιμάστηκαν από τον ίδιο και στα οποία αποτυπώνονται οι ζημιές των ενεχόμενων οχημάτων και ως τεκμήριο 12 την έκθεση που έχει ετοιμαστεί αναφορικά με το κόστος των ζημιών που έχουν αποκατασταθεί στο περιπολικό όχημα και που ανέρχονται στο ποσό των € 2,699,26 σεντ. Τέλος ανέφερε ότι οι καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν όταν έγινε το επίδικο ατύχημα υπήρχε ηλιοφάνεια και ο καιρός ήταν αίθριος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου και η πορεία του το μεγαλύτερο μέρος ήταν στην δεξιά λωρίδα του δρόμου. Όταν μετέβηκε ο μάρτυρας στην σκηνή, εκεί βρίσκονταν οι τρεις από τους αστυνομικούς που ανέφερε, ο δρόμος μέχρι και την έξοδο της Γεροσκήπου πριν υπάρχει στροφή και είναι ελαφρώς ανηφορικός, ο πιο απόμακρος αστυνομικός πρέπει να ήταν τοποθετημένος στην στροφή, όταν ο μάρτυρας μετέβηκε στην σκηνή βρήκε μόνο το κτυπημένο περιπολικό και πιθανόν να υπήρχε και άλλο διότι οι αστυνομικοί ήταν τέσσερις και από ότι γνωρίζει σε κάθε περιπολικό επιβαίνουν δύο αστυνομικοί. Συμφώνησε ότι το κτυπημένο περιπολικό βρισκόταν κάθετα στον δρόμο και έκοβε και τις δύο λωρίδες κυκλοφορίας, αλλά δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει που βρισκόταν το δεύτερο περιπολικό. Δεν έχει μετρηθεί η απόσταση μεταξύ του σημείου σύγκρουσης μέχρι το σημείο εκτροπής της εξόδου, οι κώνοι βρίσκονταν στην δεξιά λωρίδα στην γραμμή όπου είναι ο δρόμος ασφαλείας, όπως ΄΄ερχόταν΄΄ ο δρόμος στην αριστερή, στην άσπρη συνεχή γραμμή, υπήρχαν κώνοι σε λογική απόσταση από το περιπολικό χωρίς ο μάρτυρας να γνωρίζει την απόσταση μεταξύ των κώνων, υπήρχε μια πινακίδα με την σήμανση ΄΄αστυνομία - σταμάτα΄΄ και μια πινακίδα με τόξο που υποδείκνυε την πορεία προς Γεροσκήπου. Δεν ήταν σε θέση ο μάρτυρας να αναφέρει ποιο είναι το αρμόδιο τμήμα για την σηματοδότηση και την ανακοπή ενός αυτοκινητόδρομου, ανέφερε όμως ότι όποτε υπάρχει κάποιο συμβάν και πρέπει να γίνει εκτροπή του δρόμου αυτό μπορεί να γίνει και από την αστυνομία και όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι σε περίπτωση που χρειάζεται εκτροπή σε αυτοκινητόδρομο το αρμόδιο τμήμα για κατάλληλη σηματοδότηση είναι το τμήμα των δημοσίων έργων και όχι η αστυνομία, ανέφερε εκ νέου ότι δεν το γνωρίζει. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η πορεία δεν ήταν σηματοδοτημένη με κώνους και δεν έχει σηματοδοτηθεί με οτιδήποτε, ανέφερε ότι ήταν σηματοδοτημένη και υπήρχαν τέσσερις αστυνομικοί με φωσφορούχα γιλέκα. Ερωτώμενος γιατί χρειάζονταν τέσσερις αστυνομικοί σε απόσταση 300 μέτρων για να προειδοποιούν τους οδηγούς των αυτοκινήτων από την στιγμή που υπήρχε αυτή η σηματοδότηση, ανέφερε ότι επειδή είναι αυτοκινητόδρομος και αναπτύσσονται μεγάλες ταχύτητες και οι εκεί αστυνομικοί ήταν διασκορπισμένοι σε μεγάλη απόσταση έτσι ώστε να γίνονται ορατοί από τα διερχόμενα αυτοκίνητα. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι λόγος που οι αστυνομικοί ήταν παραταγμένοι στο σημείο ήταν επειδή δεν υπήρχε καθόλου σηματοδότηση από κώνους ή πινακίδα που να παρεκτρέπουν τα αυτοκίνητα προς την έξοδο της Γεροσκήπου και γι΄ αυτό οι αστυνομικοί παρατάχθηκαν σε απόσταση 100 μέτρων ο ένας από τον άλλον, απάντησε ότι υπήρχε σηματοδότηση. Ερωτώμενος εάν τα περιπολικά της αστυνομίας είναι εφοδιασμένα όταν είναι σε περιπολία με κώνους και πινακίδες για σκοπούς σήμανσης, απάντησε καταφατικά, λέγοντας μάλιστα ότι σε περίπτωση που δεν υπάρχουν, καταφθάνει ένα άλλο περιπολικό και φέρνει τα πιο πάνω. Είναι συνήθης πρακτική να λαμβάνονται φωτογραφίες σε τροχαία ατυχήματα, όταν αυτά είναι σοβαρά με σοβαρούς τραυματισμούς. Εξέφρασε την άποψη αλλά όχι με βεβαιότητα, ότι στο μέρος κατεύθασε και υπάλληλος της ασφάλειας η οποία είχε ασφαλίσει την ιδιοκτήτρια του οχήματος που οδηγούσε ο κατηγορούμενος, απαντώντας σε σχετική υποβληθείσα θέση ότι έχει καταυθάσει στο μέρος και ότι έχουν ληφθεί φωτογραφίες. Ερωτώμενος κατά πόσο οι κώνοι θα πρέπει να τοποθετούνται διαγώνια και όχι ευθεία όταν είναι για σκοπούς παρέκκλισης των αυτοκινήτων, ανέφερε ότι δεν υπάρχει σημασία η διάταξη των κώνων από την στιγμή που αυτοί είναι ορατοί και στην συγκεκριμένη περίπτωση οι κώνοι ήταν σε ευθεία γραμμή και ήταν ορατοί. Ως Μ.Κ. 2 κατέθεσε ο αστ. 4096 κ. Παναγιώτης Παναγιώτου ο οποίος αναγνώρισε και υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο
5. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι υπηρετεί στο τμήμα Β΄ Αρχηγείου και είναι αποσπασμένος στον Ο.Π.Ο.Δ. (ουλαμό προλήψεως οδικών δυστυχημάτων) Αυδήμου. Στις 21/3/2011 ανέλαβε καθήκον η ώρα 05:45 για συνεχή υπηρεσία μέχρι τις 14:15 της ίδιας ημέρας. Περί ώρα 10:05 ενώ βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου με το αστυνομικό όχημα KSW 646 με οδηγό τον αστ. 2379, έλαβαν οδηγίες από τον ανώτερο υπαστυνόμο Νίκο Μακρίδη του τμήματος Β, όπως μεταβούν στον κυκλικό κόμβο Κονιών, λόγω της ύπαρξης πληροφορίας ότι θα διεξαγόταν διαμαρτυρία από τους κτηνοτρόφους. Αφού μετέβηκαν στο μέρος, ήδη υπήρχαν συγκεντρωμένοι αρκετοί κτηνοτρόφοι οι οποίοι διαμαρτύρονταν και σε κάποια φάση έκοψαν τις δύο κατευθύνσεις του αυτοκινητόδρομου προς Λεμεσό και Πάφο. Τότε ο αστ. 2379 ενημέρωσε τον ανώτερο υπαστυνόμο κ. Μακρίδη για το πως είχε η κατάσταση στο μέρος, ήτοι ότι ο κυκλικός κόμβος των Κονιών ήταν κομμένος και τα αυτοκίνητα σχημάτισαν λωρίδα περίπου δύο χιλιομέτρων και τότε έλαβαν οδηγίες να μεταβούν και τα δύο περιπολικά του Ο.Π.Ο.Δ. τόσο ο ίδιος ο μάρτυρας, όσο και οι αστ. 1358 και 3868 στον αυτοκινητόδρομο, στην έξοδο της Γεροσκήπου προς Πάφο για να κάνουν εκτροπή της τροχαίας κίνησης. Τότε μετέβηκαν στο μέρος και περί ώρα 11:50 έκαναν εκτροπή κόβοντας και τις δύο λωρίδες του αυτοκινητόδρομου τοποθετώντας την κατάλληλη σηματοδότηση, ήτοι κώνους, ταμπέλλες και το αστυνομικό όχημα KSW 646 με αναμμένους τους φάρους στην μέση του δρόμου το οποίο τοποθέτησε ο ίδιος ο μάρτυρας και το αστυνομικό όχημα KMF 365 στην λωρίδα ασφαλείας. Πρώτος στεκόταν ο αστ. 1358 στα 300 μέτρα περίπου κάνοντας σήμα στα οχήματα για να ελαττώνουν, μετά λίγο πιο κάτω η αστ. 3868 και μετά ο αστ. 2379 οι οποίοι έκαναν σήμα στα οχήματα για να κατευθύνονται προς την έξοδο της Γεροσκήπου και μετά ο μάρτυρας στεκόταν λίγα μέτρα μπροστά από το όχημα KSW 646 κάνοντας το ίδιο σήμα στα αυτοκίνητα. Περί ώρα 12:10 ένα όχημα με αρ. εγγραφής ΗΕΒ 471 μάρκας MAZDA, αφού δεν αντιλήφθηκε τα σήματα που του έκαναν ο μάρτυρας και οι πιο πάνω αστυνομικοί, προσέκρουσε στο ακινητοποιημένο αστυνομικό όχημα με αρ. εγγραφής KSW 646 κτυπώντας στην πόρτα του οδηγού και τον μπροστινό δεξιό τροχό. Αφού ο μάρτυρας ρώτησε τον οδηγό αν τραυματίστηκε, αυτός του ανέφερε ότι δεν έχει τραυματιστεί και ο εν λόγω οδηγός είναι ο κατηγορούμενος ως ανέφερε ο μάρτυρας στο τέλος της κυρίας εξέτασης του. Στην συνέχεια του ζήτησε όπως του δώσει τα στοιχεία του και μετά από έλεγχο διαπίστωσε ότι πρόκειται για τον κατηγορούμενο ο οποίος του ανέφερε ότι είναι στρατιώτης στην βάση Ανδρεά Παπανδρέου και είναι κάτοχος μαθητικής άδειας οδηγού. Αμέσως ο μάρτυρας υπέβαλε τον κατηγορούμενο σε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης με την συσκευή C022 με μηδενική ένδειξη. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του, ανέφερε ότι γνωρίζει τον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου πάρα πολύ καλά, διότι υπηρετεί στην τροχαία η οποία είναι υπεύθυνη για τον εν λόγω δρόμο και καθημερινώς περιπολούν σε αυτόν, γνωρίζει το επίδικο σημείο στο οποίο είναι η έξοδος προς Γεροσκήπου και έχουν προβεί ξανά στο παρελθόν σε παρόμοια εκτροπή της τροχαίας κίνησης. Ο κατηγορούμενος οδηγώντας το όχημα του, η ορατότητα που είχε σε σχέση με την πορεία του και σε σχέση με το σημείο όπου συγκρούστηκε με το περιπολικό ήταν αρκετή, ήταν μεσημέρι, ο καιρός ήταν αίθριος και η απόσταση όπου έγινε η εκτροπή ήταν 300 - 400 μέτρα και οι τέσσερις αστυνομικοί που βρίσκονταν στο σημείο φορούσαν φωσφορούχα γιλέκα η οποία είναι η συνήθης ενδυμασία πέραν της αστυνομικής σχολής διότι είναι και η τροχαία υπηρεσία του αυτοκινητοδρόμου και φορούν αυτά τα γιλέκα σε όλην την διάρκεια των καθηκόντων τους. Το περιπολικό όχημα με αρ. εγγραφής KSW 646 ήταν τοποθετημένο κάθετα στον αυτοκινητόδρομο, ήτοι ήταν στην μέση του δρόμου και έκοβε και τις δύο λωρίδες. Όσον αφορά τους κώνους για τους οποίους έκανε αναφορά στην κατάθεση του, ανέφερε ότι υπήρχε κώνος με ταπέλλα αναγράφοντας ΄΄αστυνομία - ελαττώστε ταχύτητα΄΄ όπου ήταν η πρώτη σήμανση που βρισκόταν στην αρχή, ήτοι στην άλλη μεριά που γινόταν η εκτροπή και ήταν τοποθετημένοι στην άσπρη γραμμή του ερείσματος, μετά υπήρχαν άλλοι κώνοι και μετά υπήρχε κώνος με ταπέλλα στην οποία υπήρχε τόξο που έδειχνε κατεύθυνση προς τα οχήματα που έρχονταν για να βγουν στην έξοδο. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι ο δρόμος στο σημείο εκεί υπάρχει μια στροφή όπως έρχονται τα αυτοκίνητα, αλλά στο τεκμήριο 3 δεν φαίνεται κάποια καμπύλη. Το όχημα στο οποίο ήταν επιβάτης ο μάρτυρας ήταν το KSW 646 το οποίο ήταν αυτό που έκοψε τον δρόμο κάθετα, το αστυνομικό όχημα με αριθμούς εγγραφής ήταν σταθμευμένο εκτός του αυτοκινητοδρόμου στο έρεισμα (παγκέττο) το οποίο δεν έχει χρησιμοποιηθεί για τους σκοπούς της εκτροπής η οποία ήταν περίπου 300 - 400 μέτρα. Προβαίνουν συχνά σε εκτροπές και συνήθουν παίρνουν μια απόσταση έτσι ώστε τα αυτοκίνητα να έχουν μια ορατότητα και στην συγκεκριμένη περίπτωση επειδή ο δρόμος ήταν λοξός αριστερά, άρχισαν να κάνουν την σήμανση πριν την στροφή και αναλόγως της περίπτωσης γίνεται και η ανάλογη σήμανση, αρκεί η ορατότητα να είναι καλή και για σκοπούς ασφάλειας. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι η απόσταση από το σημείο που αρχίζει ο δρόμος να έχει κλίση αριστερά μέχρι και την έξοδο προς Γεροσκήπου είναι μεγαλύτερη των 300 - 400 μέτρων, ανέφερε ότι δεν μετρούν την απόσταση και ότι η απόσταση είναι ΄΄στο περίπου΄΄, αναλόγως της απόστασης για την ικανοποιητική ορατότητα προβαίνουν και στην εκτροπή που μπορεί να είναι από 300 - 500 μέτρα και στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχουν μετρήσει την απόσταση. Αναφορικά με τον τρόπο παράταξης των αστυνομικών, ανέφερε ότι μετά την πρώτη ταπέλλα με την ένδειξη ΄΄αστυνομία - ελαττώστε΄΄ υπήρχε ο αστυφύλακας 1358 κάνοντας σήμα στους οδηγούς να ελαττώσουν, πριν από αυτόν ήταν η Γ/Αστ. 3868, ο αστ. 2379 και μετά κάποια μέτρα μπροστά από το περιπολικό KSW 646 ο μάρτυρας, ο οποίος μαζί με τους αστ. 3868 και 2379 έκαναν σήμα στους οδηγούς να εισέλθουν αριστερά προς την έξοδο της Γεροσκήπου. Οι κώνοι ως προς την πορεία του κατηγορουμένου υπήρχαν και στο έρεισμα και στην δεξιά λωρίδα οι οποίοι ήταν βοηθητικοί για την εκτροπή και όχι για να κόψουν τον δρόμο, χωρίς όμως να μπορεί ο μάρτυρας να τους προσδιορίσει αριθμητικά. Στα αριστερά ήταν ο κώνος με την ταπέλλα ΄΄ελαττώστε ταχύτητα΄΄, ο ίδιος ήταν μπροστά από το περιπολικό, δεν ήταν σε θέση να θυμάται που ήταν ο αστ. 1358 διότι ο 1358 προέβαινε σε σήμα για να να ελαττώσουν οι οδηγοί ταχύτητα, ο μάρτυρας ήταν στην μέση του δρόμου δεξιά και προέβαινε σε σήμα στους οδηγούς για να βγουν προς την έξοδο. Οι κώνοι δεν ήταν διάσπαρτοι, ήταν στην δεξιά μεριά, ήτοι είχε και στο έρεισμα, υπήρχαν στην μέση του δρόμου περίπου τρεις μπροστά από το περιπολικό και οι κώνοι αυτοί βρίσκονται στα περιπολικά για αυτές τις περιπτώσεις. Δεν ήταν σε θέση ο μάρτυρας να θυμάται κατά πόσο υπάλληλος της ασφαλιστικής εταιρείας της ιδιοκτήτριας του οχήματος που οδηγούσε ο κατηγορούμενος προσήλθε στην σκηνή του δυστυχήματος. Ερωτώμενος εάν στην συγκεκριμένη περίπτωση αυτός ήταν ο ενδεδειγμένος τρόπος εκτροπής της τροχαίας κίνησης ή εάν ήταν κάτι το έκτακτο, ανέφερε ότι ήταν κάτι το έκτακτο και ότι δεν υπήρχαν αρκετοί κώνοι και τόξα, έπρεπε άμεσα να γίνει εκτροπή και αυτός ήταν ο λόγος που η εκτροπή έγινε ουσιαστικά από τους τέσσερις αστυνομικούς. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ουδέποτε τοποθετήθηκαν κώνοι κατά μήκος, δεξιά ή στην μέση του δρόμου για σκοπούς εκτροπής, απάντησε αρνητικά, λέγοντας επίσης ότι η Τροχαία δεν διαθέτει τους κώνους που διαθέτουν το τμήμα των Οδικών Έργων. Ερωτώμενος κατά πόσο είναι η Τροχαία ή το τμήμα των Οδικών Έργων αρμόδιο για τέτοιες εκτροπές, ανέφερε ότι αυτές τις εκτροπές τις κάνει και η Τροχαία και τις κάνει επαρκώς, διότι από την ώρα που έγινε η εκτροπή μέχρι την σύγκρουση είχαν περάσει 20 λεπτά περίπου, όσα αυτοκίνητα πέρασαν και τα οποία ήταν αρκετά βγήκαν κανονικά από την έξοδο και μετά από την σύγκρουση έμειναν οι αστυνομικοί στο σημείο και συνέχισαν την εκτροπή και συνεπώς για την Τροχαία ήταν ικανοποιητικός ο τρόπος της εκτροπής. Ερωτώμενος γιατί χρειάζονταν τέσσερις αστυνομικοί και κατά πόσο προκαλείτο σύγχυση διότι συνήθως οι κώνοι τοποθετούνται διαγώνια, ανέφερε ότι για να γίνει τέτοια εκτροπή θα πρέπει να έρθουν από το τμήμα των Δημοσίων Έργων με αρκετούς κώνους και τόξα που να αναμοσβήνουν και στην συγκεκριμένη περίπτωση υπήρχαν διαθέσιμοι κάποιοι κώνοι με τους οποίους έγινε η εκτροπή συμπεριλαμβανομένων και των τεσσάρων αστυνομικών για σκοπούς καταλληλότητας της ορατότητας από τους οδηγούς. Ως Μ.Κ. 3 κατέθεσε ο αστ. 2379 κ. Παύλος Παύλου. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 6 - την οποία αναγνώρισε και υιοθέτησε, αναφέρει ότι υπηρετεί στο τμήμα Β αρχηγείου και είναι αποσπασμένος στο Ο.Π.Ο.Δ. Αυδήμου. Στις 21/3/2011 ανέλαβε καθήκον η ώρα 05:45 για συνεχή υπηρεσία μέχρι τις 14:15 της ίδιας ημέρας. Περί ώρα 10:05 ενώ βρισκόταν σε μηχανοκίνητη περιπολία στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου με το αστυνομικό όχημα KSW 646 και με συνοδηγό τον αστ. 4096, έλαβαν οδηγίες από τον ανώτερο υπαστυνόμο Νίκο Μακρίδη του τμήματος Β, όπως μεταβούν στον κυκλικό κόμβο Κονιών, λόγω του ότι υπήρχε πληροφορία ότι θα διεξαγόταν διαμαρτυρία από τους κτηνοτρόφους. Μετέβηκαν στο μέρος και ήδη υπήρχαν συγκεντρωμένοι κτηνοτρόφοι όπου έκοψαν την κίνηση στον κυκλικό κόμβο. Τότε ο μάρτυρας ενημέρωσε τον ανώτερο υπαστυνόμο Νίκο Μακρίδη για το πως ήταν η κατάσταση στο μέρος, ήτοι ότι ο κυκλικός κόμβος των Κονιών ήταν κομμένος και τα αυτοκίνητα σχημάτισαν λωρίδα περίπου δύο χιλιομέτρων και τότε έλαβαν οδηγίες να μεταβούν στην έξοδο της Γεροσκήπου και να κόψουν και τις δύο λωρίδες και να κάνουν εκτροπή προς την έξοδο της Γεροσκήπου. Στο μέρος μετέβηκαν και οι αστ. 1358 και η 3868 με το αστυνομικό όχημα KMF
6. Περί ώρα 11:50 έκαναν εκτροπή κόβοντας και τις δύο λωρίδες του αυτοκινητόδρομου τοποθετώντας την κατάλληλη σηματοδότηση, ήτοι κώνους, ταμπέλλες και το αστυνομικό όχημα με αρθμούς εγγραφής KSW 646 με αναμμένους τους φάρους στην μέση του δρόμου. Πρώτος στεκόταν ο αστ. 1358 στα 300 μέτρα περίπου κάνοντας σήμα στα οχήματα για να ελαττώνουν, λίγο πιο κάτω η αστ. 3868, μετά ο μάρτυρας και τελευταίος ο αστ. 4096 όπου έκαναν σήμα στα οχήματα για να κατευθύνονται προς την έξοδο της Γεροσκήπου. Περί ώρα 12:10 το όχημα (που οδηγούσε ο κατηγορούμενος) αφού δεν αντιλήφθηκε τα σήματα που του έκαναν οι αστυνομικοί, προσέκρουσε στο ακινητοποιημένο αστυνομικό όχημα KSW 646 κτυπώντας στην πόρτα του οδηγού και τον μπροστινό δεξιό τροχό. Όταν ρώτησε ο μάρτυρας τον κατηγορούμενο γιατί δεν αντιλήφθηκε τους αστυνομικούς και προσέκρουσε στο αστυνομικό όχημα, τότε αυτός τους ανέφερε ΄΄νόμιζα ότι πήγαινε πισινή το περιπολικό΄΄. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του ο μάρτυρας ανέφερε ότι το περιπολικό όχημα KSW 646 ήταν τοποθετημένο κάθετα στον δρόμο και έκοβε και τις δύο λωρίδες, οι κώνοι ήταν τοποθετημένοι στην άσπρη γραμμή που χωρίζει τον δρόμο με την λωρίδα ασφαλείας, ο μάρτυρας ήταν ντυμένος με την αστυνομική στολή και φωσφορούχο γιλέκο και αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως τον οδηγό του εμπλεκόμενου οχήματος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι κώνοι ήταν πάνω στην άσπρη γραμμή που χωρίζει τον δρόμο με το έρεισμα, υπήρχαν δύο κώνοι που είχαν ταμπέλλες, η δε μια έγγραφε ΄΄αστυνομία - ελαττώστε ταχύτητα΄΄ και η δεύτερη έδειχνε τόξο με κατεύθυνση αριστερά και υπήρχαν ακόμα 2 - 3 στην ίδια ευθεία. Ως Μ.Κ. 4 κατέθεσε ο αστ. 1358 κ. Χρίστος Μανώλη ο οποίος αναγνώρισε και υιοθέτησε την κατάθεση του - τεκμήριο
7. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι υπηρετεί στον Ο.Π.Ο.Δ. αρχηγείου και είναι τοποθετημένος στο κλιμάκιο της Αυδήμου. Την 21/3/2011 ανέλαβε καθήκον η ώρα 05:45 για συνεχή υπηρεσία μέχρι τις 14:15 της ίδιας ημέρας. Περί ώρα 11:50 μετέβηκε με το αστυνομικό όχημα με αριθμούς εγγραφής KMF 365 και με συνοδηγό την Γ.Αστ 3868 στην έξοδο της Γεροσκήπου προς Πάφο για να κάνουν εκτροπή της τροχαίας κίνησης μετά από οδηγίες, διότι ο κυκλικός κόμβος Κονιών ήταν κλειστός λόγω διαμαρτυρίας των αιγοπροβατοτρόφων Πάφου. Στάθμευσε το αστυνομικό όχημα στην λωρίδα ασφαλείας και ακολούθως μαζί με τους αστ. 2379, 4096 και 3868 αφού σηματοδότησαν κατάλληλα τον δρόμο με κώνους και τα ταπέλλες, έκοψαν και τις δύο λωρίδες και έκαναν σήμα όπως τα οχήματα κατευθυνθούν στην έξοδο της Γεροσκήπου. Οι αστ. 2379 και 4096 στάθμευσαν το αστυνομικό όχημα KSW 646 στην μέση του δρόμου με ανοικτούς τους φάρους, ο μάρτυρας βρισκόταν 300 μέτρα περίπου από την έξοδο και έκαμνε σήμα να ελαττώνουν οι οδηγοί, σε πιο κοντινή απόσταση από τον ίδιο βρισκόταν η αστ. 3868, μετά ο αστ. 2379 και τελευταίος λίγα μέτρα μπροστά από το αστυνομικό όχημα KSW 646 ο αστ. 4096 όπου έκαμναν σήμα όπως οι οδηγοί κατευθυνθούν προς την έξοδο. Ενώ η κίνηση των οχημάτων προς την εκτροπή διεξαγόταν κανονικά, περί ώρα 12:10 το όχημα που οδηγούσε ο κατηγορούμενος, αφού δεν αντιλήφθηκε τα σήματα που του έκαναν οι αστυνομικοί, προσέκρουσε στο ακινητοποιημένο αστυνομικό όχημα KSW 646 κτυπώντας στην πόρτα του οδηγού και τον μπροστινό δεξιό τροχό και ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι είναι στρατιώτης στην βάση Ανδρέας Παπανδρέου και είναι κάτοχος μαθητικής άδειας οδηγού. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του προφορικώς, ανέφερε ότι γνωρίζει πολύ καλά τον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου διότι εργάζεται στον ουλαμό πρόληψης οδικών δυστυχημάτων του τμήματος Β αρχηγείου από το
8. Η ορατότητα που είχε ο κατηγορούμενος σε σχέση με την πορεία του και με το σημείο σύγκρουσης με το περιπολικό όχημα ήταν πάρα πολύ καλή στον ίδιο τον μάρτυρα και ήταν περίπου 300 μέτρα. Όταν προέβαινε ο ίδιος σε σήμα στους διερχόμενους οδηγούς και στον κατηγορούμενο να ελαττώσουν ταχύτητα φορούσε την συνήθη στολή και φωσφορούχο μακρομάνικο γιλέκο, το περιπολικό όχημα το οποίο κτυπήθηκε ήταν σταθμευμένο κάθετα παίρνοντας και τις δύο λωρίδες του δρόμου και όσον αφορά τους κώνους, σίγουρα μπροστά από τον μάρτυρα υπήρχε ένας κώνος με ταπέλλα η οποία έγγραφε ΄΄αστυνομία ελαττώστε΄΄ αλλά δεν ήταν σε θέση να θυμάται που και πόσοι ήταν τοποθετημένοι οι άλλοι κώνοι. Ο μάρτυρας ήταν σε απόσταση 300 μέτρων από το σταθμευμένο περιπολικό όχημα και αναγνώρισε ο μάρτυρας τον κατηγορούμενο ως τον οδηγό του οχήματος που συγκρούστηκε με το περιπολικό όχημα. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, του έκανε ιδιαίτερη εντύπωση ότι την ώρα που έκανε σήμα και ο κατηγορούμενος πέρασε με το όχημα του από δίπλα του δεν τον αντιλήφθηκε καν ενώ ο μάρτυρας έκανε σήμα κανονικά για να ελαττώσουν όπως έκανε σήμα και τα υπόλοιπα 20 λεπτά και πέρασαν πέραν των 200 αυτοκινήτων και αντιλήφθηκαν το σήμα τόσο του ιδίου, όσο και των συναδέλφων του και περιέγραψε ο μάρτυρας παραστατικά τον τρόπο όπου έκανε σήμα. Όταν ο μάρτυρας κατάλαβε ότι ο κατηγορούμενος δεν τον έχει αντιληφθεί, ο μάρτυρας του έκανε σήμα και με τα δύο χέρια αλλά πάλι δεν τον έχει αντιληφθεί καν και αμέσως ο μάρτυρας γύρισε και είδε το αυτοκίνητο που συγκρούστηκε με το περιπολικό. Τέλος ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να αναφέρει διαστάσεις και γενικά τα χαρακτηριστικά των κώνων που χρησιμοποιήθηκαν εκείνην την μέρα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ο κώνος για τον οποίο έκανε αναφορά με την ταπέλλα ήταν μπροστά του γύρω στα 10 - 15 μέτρα, δεν ήταν σε θέση να θυμάται το σύνολο των κώνων που τοποθετήθηκαν αλλά αυτό που μπορούσε να πει είναι ότι επειδή η εκτροπή δεν ήταν προγραμματισμένη, χρησιμοποιήθηκαν όσοι κώνοι είχαν τα αστυνομικά οχήματα τα οποία είχαν από 2 - 3 το καθένα. Όλα τα οχήματα που πέρασαν δεν είχαν κανένα πρόβλημα και κανένας άλλος οδηγός δεν παρουσίασε πρόβλημα μη αντίληψης της εκτροπής ή να χρησιμοποιήσει απότομα τα φρένα. Τέλος ανέφερε ότι δεν θυμόταν που ήταν τοποθετημένοι οι κώνοι. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα, η κατηγορούσα αρχή έκλεισε την υπόθεση της και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του έκρινε ότι έχει καταδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ο κατηγορούμενος επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως και δεν κατέθεσαν μάρτυρες υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος αναγνώρισε την κατάθεση του - τεκμήριο 8. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι στις 21/3/2011 και ώρα 12:15 οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΕΒ 471 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου με κατεύθυνση προς Πάφο. Το εν λόγω αυτοκίνητο ανήκει στην αδελφή του και το οδηγούσε ο κατηγορούμενος χωρίς να το γνωρίζει η αδελφή του διότι απουσίαζε από την Κύπρο και τα κλειδιά του αυτοκινήτου τα πήρε από το συρτάρι της. Η ταχύτητα που είχε ήταν περίπου 100 Χ.Α.Ω. και φορούσε την ζώνη του, μπροστά του δεν υπήρχαν προπορευόμενα οχήματα και οδηγούσε στην δεξιά λωρίδα του αυτοκινητοδρόμου σε σχέση με την πορεία του. Σε κάποιο σημείο του δρόμου πρόσεξε έναν αστυνομικό πριν την έξοδο προς Γεροσκήπου από απόσταση περίπου 15 μέτρων από τον ίδιο, ο αστυνομικός φορούσε φωσφορούχο γιλέκο και από ότι αντιλήφθηκε ο κατηγορούμενος, έκανε σήμα για να ελαττώσει ταχύτητα. Τότε ο κατηγορούμενος άρχισε να ελαττώνει και αμέσως μετά είδε ένα περιπολικό αυτοκίνητο της αστυνομίας στην μέση του δρόμου σταθμευμένο και δίπλα από αυτούς άλλους τρεις αστυνομικούς οι οποίοι του έκαμναν και αυτοί σήμα από ότι κατάλαβε να βγει από την έξοδο της Γεροσκήπου. Μόλις ο κατηγορούμενος είδε το περιπολικό, για να αποφύγει την σύγκρουση πάτησε τα φρένα και έστριψε και το τιμόνι, αλλά το όχημα του συνέχισε να πηγαίνει ευθεία και τελικά συγκρούστηκε με το περιπολικό που ήταν στον αυτοκινητόδρομο και δεν υπήρχαν κώνοι και προειδοποιητικές πινακίδες. Μετά από την σύγκρουση ήρθε ένας αστυνομικός και ρώτησε τον κατηγορούμενο εάν είναι καλά και ο κατηγορούμενος του απάντησε θετικά. Μετά από λίγο ήρθε ένας άλλος αστυνομικός και ετοίμασε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής με το οποίο ο κατηγορούμενος συμφώνησε και υπέγραψε και υποβλήθηκε ο κατηγορούμενος σε άλκοτεστ με μηδενική ένδειξη. Γνώριζε ο κατηγορούμενος ότι η άδεια του ήταν ληγμένη αλλά έπρεπε να πάει στον στρατώνα όπου υπηρετεί ως στρατιώτης και θα είχε πρόβλημα με τον διοικητή του και δεν θα του έδινε υπηρεσιακά για να δουλεύει και να συντηρεί την οικογένεια του. Το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος δεν είχε πινακίδες μαθητευόμενου και ο κατηγορούμενος το γνώριζε και είχε σκοπό να τις τοποθετήσει στο μέλλον. Δεν γνώριζε ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε δεν είχε πιστοποιητικό καταλληλότητας και άδεια κυκλοφορίας και εξέφρασε την απολογία του. Από το δυστύχημα ο κατηγορούμενος πονούσε τον ώμο και το στήθος του και ζαλιζόταν. Όταν συγκρούστηκε με το περιπολικό, υπήρχε ακόμα ένα περιπολικό σταθμευμένο πιο αριστερά σε σχέση με την πορεία του κατηγορουμένου πάνω στην ζωγραφιστή νησίδα και έτσι ο χώρος του για να αποφύγει το δυστύχημα ήταν περιορισμένος. Σχετικά με το πιστοποιητικό ασφάλειας είχε σκοπό να κάνει στο μέλλον όταν θα είχε την οικονομική ευχέρεια. Στην συνέχεια της κύριας εξέτασης του ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τον λόγο για τον οποίο έδωσε κατάθεση μετά από 3 μήνες διότι αρχικά του ανέφεραν να πάει την ίδια ημέρα αλλά μετά του είπαν ότι θα του τηλεφωνήσουν, πράγμα που έγινε μετά από 3 μήνες. Επανέλαβε την θέση του ότι οδηγούσε με ταχύτητα 100 Χ.Α.Ω και ανέφερε ότι όπως πήγαινε στον δρόμο, μετά την στροφή την ώρα που ίσιωσε ο δρόμος αντιλήφθηκε έναν αστυνομικό και ΄΄έκανε΄΄ τα χέρια του, δεν αντιλήφθηκε ότι ήταν αστυνομικός και μέχρι να καταλάβει τι γινόταν και ο αστυνομικός κάτι ΄΄έκανε΄΄ με τα χέρια του και να γυρίσει μπροστά, είδε το περιπολικό και εφάρμοσε τα φρένα του αλλά δεν κατάφερε να σταματήσει το αυτοκίνητο. Πέραν του αστυνομικού που είδε, υπήρχε ακόμα ένας μπροστά από το αστυνομικό όχημα και δεν μπορούσε ο κατηγορούμενος να αποφύγει το ατύχημα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι όταν έγινε το επίδικο ατύχημα διέμενε στην Πάφο και η άδεια που κατείχε τότε ήταν μαθητική η οποία ήταν ληγμένη και ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 18 - 19 ετών. Μέχρι εκείνην την ημέρα έχει ξαναοδηγήσει μόνος του γύρω στις 10 φορές εκ των οποίων οι τρεις στον αυτοκινητόδρομο. Τότε ήταν στρατιώτης στην αεροπορική βάση Ανδρέας Παπανδρέου και οι τρεις φορές που οδήγησε στον αυτοκινητόδρομο ήταν η μια για να πάει στο στρατόπεδο και οι άλλες δύο για να μετακινήσει κάποιο αυτοκίνητο της δουλειάς από την Πάφο προς Αγία Βαρβάρα χωρίς να γνωρίζει την απόσταση μεταξύ τους. Μέχρι την ημέρα του δυστυχήματος δεν είχε δικό του αυτοκίνητο, το αυτοκίνητο που οδηγούσε την επίδικη ημέρα δεν το οδηγούσε όλες τις φορές που έχει αναφέρει αλλά το έχει οδηγήσει δύο φορές, η μια φορά ήταν την επίδικη ημέρα και η άλλη πριν από πολύ καιρό. Την επίδικη ημέρα είχε έξοδο από την μονάδα του με υπηρεσιακό και θα επέστρεφε το βράδυ στην μονάδα του και ο λόγος της εξόδου του ήταν για να μεταβεί στην εργασία του και στην μητέρα του η οποία αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα και έπρεπε να την φροντίσει εν΄ όψει και του ότι οι αδελφές του ήταν στο εξωτερικό. Η ώρα που θα έπρεπε να μεταβεί στην εργασία του ήταν η ώρα 2:30 και δεν βιαζόταν να κάνει αυτά τα οποία ανέφερε διότι του χορήγησαν από τον στρατό έγκαιρα την πιο πάνω άδεια και αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι βιαζόταν, λέγοντας ότι έχει διαλέξει τον αυτοκινητόδρομο διότι οι έλεγχοι που γίνονται εκεί είναι συνήθως για το όριο ταχύτητας ή για κάποια εξέταση που σπανίζει. Δεν έχει τύχει ξανά στον κατηγορούμενο να του κάνει σήμα η αστυνομία, μέχρι εκείνη την ημέρα του δυστυχήματος έχει κάνει μαθήματα οδήγησης και έχει διδαχθεί για τον τρόπο που η αστυνομία κάνει σήμα και ότι θα πρέπει να σταματά σε τέτοια περίπτωση. Ερωτώμενος εάν υπήρχε κάποιος λόγος που κρατούσε την δεξιά λωρίδα στον αυτοκινητόδρομο και όχι την αριστερή, ανέφερε ότι μόλις εισήλθε στον αυτοκινητόδρομο από την Τίμη, υπήρχε ένα φορτηγό, χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει ακριβώς την τοποθεσία που το βρήκε αλλά ήταν 4 - 5 χιλιόμετρα πίσω, το οποίο πήγαινε πολύ σιγά και τότε ο κατηγορούμενος ΄΄ένεψε΄΄ ότι θα πάει δεξιά, όπως και έκανε και προσπέρασε το φορτηγό. Κράτησε για λίγο την δεξιά λωρίδα και δεν είχε πρόθεση να μείνει για πολλή ώρα στην δεξιά λωρίδα διότι δεν υπήρχαν αυτοκίνητα πίσω του και δεν ενοχλούσε κανέναν. Μόλις ΄΄έκοψε΄΄ ο κατηγορούμενος την στροφή, είδε έναν ανθρωπο (ενώ αρχικά είπε έναν αστυνομικό) που έκανε κάποιες κινήσεις με τα χέρια του και από την στιγμή που γύρισε να τον δει, γύρισε μπροστά του και είδε το περιπολικό, εφάρμοσε τα φρένα του και έγινε το ατύχημα, ήταν πολύ κοντά από το ατύχημα ο αστυνομικός και δεν κατάφερε να σταματήσει το αυτοκίνητο και ήταν αδύνατο. Έδειξε με παραστατικό τρόπο στην αίθουσα του Δικαστηρίου την απόσταση που είχε το άτομο όπου του έκανε σήμα και ανέφερε ότι μέχρι να αντιληφθεί τι γινόταν, είδε μπροστά του το περιπολικό σε απόσταση 40 μέτρων και τότε γύρισε και είδε, έβαλε το πόδι του πάνω στα φρένα χωρίς να τα εφαρμόσει και μετά όταν γύρισε μπροστά είδε το περιπολικό, εφάρμοσε τα φρένα αλλά δεν κατάφερε να αποφύγει την σύγκρουση, παρόλο που προσπαθούσε μέχρι την τελευταία στιγμή, διότι υπήρχε ακόμα ένα άλλο περιπολικό στα αριστερά που δεν τον άφηνε να αποφύγει την σύγκρουση. Κατάλαβε ο κατηγορούμενος μετά το ατύχημα ότι το άτομο που του έκανε σήμα ήταν αστυνομικός και ο λόγος που εφάρμοσε τα φρένα του, ήταν επειδή είδε το περιπολικό που ήταν κάθετα στον δρόμο και έκοβε και τις δύο λωρίδες και δεν είδε τους φάρους του περιπολικού να είναι αναμμένοι διότι υπήρχε ήλιος, αλλά κατάλαβε ότι ήταν περιπολικό λόγω του μπλε χρώματος των γραμμάτων και το αντιλήφθηκε όταν εφάρμοσε τα φρένα. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι όταν έδινε την κατάθεση του στην αστυνομία καθοδηγείτο από τον αστυνομικό για το πως θα δώσει την κατάθεση του αναφορικά με το άτομο που είδε όταν του έκανε σήμα και την σχετική απόσταση, λέγοντας ότι του αστυνομικού του είπε το περιστατικό όπως το περιέγραψε στο Δικαστήριο. Στην αστυνομία όταν έδιδε την κατάθεση, ήταν και η αδελφή του που ήθελε να φύγει και κρατήθηκαν μέχρι τις 10 το βράδυ για περίοδο τριών ωρών. Δεν αντιλήφθηκε το άτομο που του έκανε σήμα ότι φορούσε φωσφορούχο γιλέκο αλλά το αντιλήφθηκε μετά το ατύχημα όταν ήρθε κοντά του. Στην τελευταία στιγμή πριν το ατύχημα προσπάθησε να το αποφύγει προς τα αριστερά αλλά είδε ότι υπήρχε άλλο όχημα της αστυνομίας πάνω στις νησίδες ασφαλείας, λέγοντας ότι και να ήθελε να αποφύγει το περιπολικό θα συγκρουόταν με το άλλο περιπολικό και έτσι συνέχισε να εφαρμόζει τα φρένα του, λέγοντας επίσης ότι εάν δεν ήταν το άλλο περιπολικό στα αριστερά θα μπορούσε να στρίψει αριστερά. Ανέφερε ότι αυτό που κατέγραψε στην κατάθεση του περί στριψίματος του τιμονιού είναι ορθό, διότι έστριψε το τιμόνι αλλά είδε ότι υπήρχε το περιπολικό και δεν άφησε τα φρένα διότι εάν τα άφηνε το αυτοκίνητο θα πήγαινε αριστερά και θα έκανε ατύχημα με το άλλο περιπολικό και έτσι συνέχισε να εφαρμόζει τα φρένα του επειδή το αυτοκίνητο του δεν έχει το σύστημα πέδησης ABS με το οποίο όταν εφαρμόζονται τα φρένα μπορεί το αυτοκίνητο να στίψει. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι ο λόγος για τον οποίο ο κατηγορούμενος πήγαινε ευθεία και συγκρούστηκε με το περιπολικό ήταν διότι τον εμπόδιζε το άλλο περιπολικό λόγω της μεγάλης ταχύτητας που ανέπτυξε ο κατηγορούμενος και επειδή αφού κλείδωσαν τα φρένα η μόνη πορεία που μπορούσε να ακολουθήσει είναι ευθεία για 40 μέτρα και να προκληθεί το ατύχημα, ανέφερε ότι όταν αφήσει τα φρένα μπορεί να στρίψει το τιμόνι. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι το δυστύχημα προκλήθηκε λόγω της απειρίας του ως οδηγού, ανέφερε ότι και άλλοι οδηγοί που έρχονταν και δεν ήξεραν που να πάνε και φρέναραν στον δρόμο και τελευταία στιγμή σταματούσαν και πήγαιναν από την έξοδο και ύστερα όταν ρυμούλκησαν το αυτοκίνητο του, φρέναρε ένα Mercedes χρώματος γκρίζου και πέρασε από την σκηνή του δυστυχήματος, σταμάτησε περίπου 30 μέτρα πιο κάτω και έβαλε πισινή ταχύτητα και πήγαν οι αστυνομικοί για να του πουν που να πάει και μετά πέρασε ακόμα ένα αυτοκίνητο το οποίο δεν φρενάρισε καθόλου και πήγε ευθεία ακριβώς. Αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι εάν δεν οδηγούσε αμελώς, στα 300 μέτρα που ήταν ο αστυνομικός που του έκανε σήμα, θα προλάβαινε να ελαττώσει και να ακολουθήσει τις οδηγίες τόσο του πρώτου αστυνομικού, όσο και των ταπελλών που υπήρχαν στους κώνους αλλά και τους άλλους αστυνομικούς, λέγοντας ότι δεν υπήρχαν κώνοι, ταπέλλες και άλλοι αστυνομικοί που να κάνουν σήμα, διευκρινίζοντας σε σχέση με αυτά που είπε στην κατάθεση του ότι μετά το ατύχημα είδε ότι υπήρχαν αστυνομικοί και μετά αντιλήφθηκε ότι αυτό που έκαναν με τα χέρια τους ήταν σήμα και ότι την στιγμή που έδιδε κατάθεση δεν ήξερε ότι έπρεπε να λέει τα πράγματα όπως τα είχε στο μυαλό του. Για να δώσει την κατάθεση του περίμενε πάρα πολλή ώρα, αφού ήρθε η αδελφή του η ώρα 7:00 και πήγαν στο αστυνομικό τμήμα, έλαβαν μια γρήγορη κατάθεση από την αδελφή του και τους κρατούσαν εκεί επειδή είχαν κάτι άλλο να κάνουν ώσπου να δώσουν την κατάθεση. Αρνήθηκε υποβληθείσα θέση ότι η κατάθεση του άρχισε στις 8:55 και διήρκησε 25 λεπτά, ως επίσης αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι είναι ο αποκλειστικός υπαίτιος για το επίδικο ατύχημα διότι οδηγούσε αμελώς λόγω της απειρίας του στην οδήγηση και στο ότι δεν ήξερε το αυτοκίνητο αφού ήταν η δεύτερη φορά που το οδηγούσε, λέγοντας ότι η οδήγηση του δεν ήταν αμελής, επειδή μετά το ατύχημα πέρασαν δύο άτομα του τμήματος δημοσίων έργων και αφού αναρωτήθηκαν τι έγινε, του είπαν υπό τύπον ερώτησης ΄΄να σε σκοτώσουν θέλουνε΄΄ και αμέσως τα εν λόγω άτομα πήγαν προς τους αστυνομικούς και τους φώναζαν γιατί δεν τους ειδοποίησαν και δεν τοποθέτησαν κώνους και ταπέλλες και αυτά δεν τα είπε στην κατάθεση του διότι ήταν η πρώτη φορά που έδιδε κατάθεση. Επίσης αρνήθηκε σχετική υποβληθείσα θέση ότι εάν ήταν ένας μέσος συνετός οδηγός θα μπορούσε να δει τον Μ.Κ. 4 να του κάνει σήμα και να φορεί γιλέκο και να λάβει τα δέοντα μέτρα σε απόσταση 300 μέτρων από το σημείο που ήταν σταματημένο το περιπολικό, λέγοντας ότι η απόσταση του αστυνομικού από το περιπολικό ήταν πολύ κοντινή χωρίς να μπορεί να την προσδιορίσει. Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι αντιλήφθηκε ότι φορούσε φωσφορούχο γιλέκο το άτομο που του έκανε σήμα μετά το ατύχημα. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει ότι όποιος οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό χωρίς να καταβάλλει την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή, ή χωρίς να επιδεικνύει εύλογη μέριμνα για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν την οδό, είναι ένοχος αδικήματος. Το τι συνιστά αμέλεια έχει επανειλημμένα κριθεί σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας,

(1998)2 ΑΑΔ 68 αναφέρονται τα ακόλουθα στη σελίδα 73: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο. Το τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως. Όπως αναφέρεται στη Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 στη σελίδα 4: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». Βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 300, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1, Βίττη ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Knell v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86. Όπως προκύπτει και από τη σχετική Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Constantinou v. Katsouri

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78). Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή, παράλειψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (βλ. Κυριάκος Αργυρού ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 378). Η θεμελίωση της αμέλειας του κατηγορουμένου απαιτεί την απόδειξη ότι παρέλειψε να δει κάτι που ήταν απλά ορατό και ότι η πιθανότητα κινδύνου ήταν εύλογα αντιληπτή και παρέλειψε να λάβει ενέργειες προφύλαξης. Η μη αποφυγή της σύγκρουσης δεν εξυπακούει αμέλεια (βλ. Παππάς ν. Ναθαναήλ

(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 275 στη σελίδα 279). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο είναι σε θέση να αξιολογήσει όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Το Δικαστήριο αξιολογεί τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Το σχέδιο αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελεί περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος. Βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 307, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 ΑΑΔ 160, Κονναρή ν. Κυριάκου,

(1996)1Α ΑΑΔ 267, Κυριάκου ν. Δημητρίου,

(1997)1Γ ΑΑΔ 1362, Α/φοι Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ,

(1997)1Γ ΑΑΔ

1. Ο Μ.Κ. 1 άφησε πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο διέκρινε κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης ότι ο μάρτυρας μέσα από το εδώλιο του μάρτυρα κατέθετε με νηφαλιότητα, φυσικότητα, αμεσότητα και με πηγαίο τρόπο, χωρίς αντιφάσεις και υπεκφυγές, δεν προσέφευγε στην υπερβολή ή στο ψεύδος για να βοηθήσει την κατηγορούσα αρχή ή να βλάψει τον κατηγορούμενο, απεκάλυπτε την πηγή των γνώσεων του εάν κάτι δεν αποτελούσε προιόν της άμεσης γνώσης του και δεν δίσταζε να παραδεχθεί εάν κάτι δεν γνώριζε ή δεν ήταν σίγουρος, όπως π.χ. η ύπαρξη και του δεύτερου περιπολικού στην σκηνή η οποία είναι παραδεκτή από όλες τις πλευρές, ενισχύοντας έτσι την αντικειμενικότητα και αμεροληψία του και αποκλείοντας έτσι τον οποιοδήποτε προσχεδιασμό ή προμελέτη της μαρτυρίας του. Εφοδίασε το Δικαστήριο με τα εχέγγυα της αντικειμενικότητας του, όλη εκείνην την πραγματική μαρτυρία δια μέσου των σχεδίων της σκηνής του δυστυχήματος, έχοντας το Δικαστήριο το ασφαλές υπόβαθρο για να εξάξει τα αναγκαία ευρήματα και συμπεράσματα ως προς τις συνθήκες και τα αίτια πρόκλησης του επίδικου ατυχήματος. Η αξιοπιστία του μάρτυρα όχι μόνο δεν έχει κλονιστεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης, αλλά απεναντίας ενισχύθηκε και πέρασε αλώβητος από αυτήν, δίνοντας περαιτέρω λογικές και πειστικότατες απαντήσεις που ενισχύονται από την πραγματική μαρτυρία, όπως π.χ. η εξέταση και απόρριψη του ισχυρισμού που προβλήθηκε από την υπεράσπιση ότι ο κατηγορούμενος είδε τον πρώτο αστυνομικό στα 15 μέτρα, ενώ αυτό αντικρούεται από τα ίχνη τροχοπέδησης που άφησε ο κατηγορούμενος που είναι μήκους 40 μέτρων. Συνακόλουθα το Δικαστήριο χωρίς κανένα δισταγμό αποδέχεται την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα στην ολότητα της ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη. Οι Μ.Κ. 2, 3 και 4 άφησαν επίσης πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Ήταν οι τρεις από τους τέσσερις αστυνομικούς ( η αστυφύλακας δεν κατέθεσε για λόγους υγείας) οι οποίοι ήταν οι άμεσα εμπλεκόμενοι, οι αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες του επίδικου ατυχήματος. Ήταν τα άτομα που κατά τον ουσιώδη τόπο και χρόνο προέβαιναν στην εκτροπή της τροχαίας κίνησης όπως την έχουν περιγράψει, λόγω της διαμαρτυρίας που υπήρχε στην περιοχή. Το Δικαστήριο κατά την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, παρακολούθησε με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρας όταν έδιδαν μαρτυρία δια ζώσης από το εδώλιο του μάρτυρα, και το Δικαστήριο έχει πεπειστεί για την ακεραιότητα, ειλικρίνεια, αντικειμενικότητα και φιλαλήθεια τους. Εφοδίασαν το Δικαστήριο με την αντικειμενικότητα και αμεροληψία τους, αφού δεν έχει διακριθεί οποιαδήποτε προσπάθεια τους να αποκρύψουν οτιδήποτε ή να προσφύγουν στο ψεύδος, στην ασάφεια, στην υπερβολή έτσι ώστε να βοηθήσουν την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής ή να βλάψουν τον κατηγορούμενο, με όλα εκείνα τα γεγονότα που έζησαν και στις ενέργειες που έχουν προβεί, έτσι ώστε το Δικαστήριο να έχει το ασφαλές μαρτυρικό υπόβαθρο για να εξάξει τα αναγκαία ευρήματα και συμπεράσματα ως προς τις συνθήκες και τα αίτια που οδήγησαν στο επίδικο ατύχημα, αλλά και ως προς την αναγκαιότητα και καταλληλότητα της εκτροπής που διενήργησαν και που ήταν ένα από τα αμφισβητούμενα θέματα μαζί με αυτό της αμέλειας του κατηγορουμένου. Οι οποιεσδήποτε μικροαντιφάσεις ή μικρά κενά μνήμης στις μαρτυρίες των εν λόγω μαρτύρων, όχι μόνο δεν κλόνισαν την αξιοπιστία τους, αλλά αυτές, όπως και η αντεξέταση στην οποία έχουν υποβληθεί, ενίσχυσαν την αξιοπιστία τους και εξάλειψαν κάθε ίχνος υποψίας περί προγραμματισμένης, προσχεδιασμένης και προμελετημένης μαρτυρίας τους στο Δικαστήριο. Κατέθεταν με φυσικό, ήρεμο και πηγαίο τρόπο και το Δικαστήριο έχει πεπειστεί για την αντικειμενικότητα και ακεραιότητα τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους και το Δικαστήριο έχει πειστεί για την καταλληλότητα των μέτρων που έχουν ληφθεί για την εκτροπή της τροχαίας κίνησης, όχι μόνο διότι ήταν έκτακτη η ανάγκη που προέκυψε λόγω της διαμαρτυρίας στην εκεί περιοχή, αλλά και επειδή η απόσταση που υπήρχε μεταξύ του περιπολικού και του πρώτου αστυνομικού που έκανε σήμα στους οδηγούς για να σταματήσουν, η παράταξη των αστυνομικών και η απόσταση που είχαν και τα τεχνικά μέσα και εξοπλισμός που χρησιμοποίησαν, έδιδαν στους οδηγούς την δυνατότητα να αντιληφθούν την παρουσία των αστυνομικών και της εκτροπής έγκαιρα, όπως έγινε με όλους τους οδηγούς, με εξαίρεση βεβαίως τον κατηγορούμενο, ο οποίος όπως θα επεξηγηθεί πιο κάτω, όχι μόνο υπήρξε αμελής, αλλά και άκρως επικίνδυνος, αφού κάλλιστα θα μπορούσε το επίδικο ατύχημα να είχε σοβαρούς τραυματισμούς ή ακόμα και θύματα και είναι ευτύχημα που υπήρχαν μόνο υλικές ζημιές. Συνακόλουθα και χωρίς κανένα δισταγμό, το Δικαστήριο αποδέχεται την μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη στο σύνολο τους. Στον αντίποδα, ο κατηγορούμενος άφησε κακή εντύπωση στο Δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή τον κατηγορούμενο όταν έδιδε μαρτυρία δια ζώσης από το εδώλιο του μάρτυρα, και το Δικαστήριο το μόνο για το οποίο έχει πεπειστεί ήταν η προσπάθεια του κατηγορουμένου να πείσει το Δικαστήριο, ανεπιτυχώς, για το επιμελές της οδήγησης του και το λανθασμένο των ενεργειών των αστυνομικών. Ήταν έκδηλη η προσπάθεια του αποφύγει τις συνέπειες και την οποιαδήποτε εμπλοκή του που προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του είναι γεμάτη από τέτοιας φύσεως και έκτασης αντιφάσεις που έχουν κλονίσει καίρια την αξιοπιστία του η οποία έχει επίσης καταρρακωθεί κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Δεν δίστασε ο κατηγορούμενος να έρθει σε αντίθεση με την ίδια την κατάθεση του αλλά και με το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος με το οποίο συμφώνησε και υπέγραψε. Π.χ. ο κατηγορούμενος ήρθε σε πλήρη ρίξη με την ίδια του την υπογραφή στο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος στο οποίο φαίνονται τα ίχνη τροχοπέδησης του αυτοκινήτου που οδηγούσε μήκους 40 μέτρων, λέγοντας ότι είδε τον αστυνομικό στα 15 μέτρα, ερχόμενος ουσιαστικά και σε πλήρη ρίξη με την λογική καθ΄ ότι το μήκος των ιχνών τροχοπέδησης υποδηλώνει ότι είδε τον αστυνομικό σε μεγαλύτερη απόσταση από αυτήν των 15 μέτρων. Άλλες αντιφάσεις στις οποίες έχει περιπέσει ο κατηγορούμενος αλλά και προσπάθειες στο να αποφύγει οποιαδήποτε ευθύνη για το επίδικο ατύχημα και να επιρρίψει την όλη ευθύνη στην αστυνομία, ήταν ο υστερόβουλος ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι δεν έχει αντιληφθεί ότι το άτομο που του έκανε σήμα ήταν αστυνομικός ενώ στην κατάθεση του αναφέρει ρητά ότι το άτομο που του έκανε σήμα ήταν αστυνομικός, προβάλλοντας τον υστερόβουλο και μη πειστικό ισχυρισμό ότι ανέφερε στον αστυνομικό τα γεγονότα όπως τα περιέγραψε αλλά ο αστυνομικός του υπέδειξε τι λεκτικό να καταγραφεί, αλλά και τον υστερόβουλο ισχυρισμό ότι η διάρκεια της κατάθεσης του ήταν πέραν τις 9:20 μ.μ, ερχόμενος ουσιαστικά σε πλήρη ρίξη με το περιεχόμενο της κατάθεσης του αλλά και με την αξιοπιστία. Ο κατηγορούμενος προσπάθησε να εμπλουτίσει την προσφορική του μαρτυρία με υστερόβουλους και μη πειστικούς ισχυρισμούς οι οποίοι δεν έχουν προβληθεί στην κατάθεση του, σε μια προσπάθεια εντυπωσιασμού αλλά και να προβάλει την θέση ότι ήταν λανθασμένος ο τρόπος με τον οποίο έγινε η εκτροπή της τροχαίας κίνησης, λέγοντας ότι ακόμα ένα αυτοκίνητο Mercedes φρέναρε την τελευταία στιγμή και ότι άτομα του τμήματος δημοσίων έργων διαμαρτυρήθηκαν στους αστυνομικούς για την μη κλήτευση τους αλλά και του τρόπου εκτροπής της τροχαίας κίνησης. Ακόμα ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των αντιφάσεων του κατηγορουμένου μεταξύ της κατάθεσης του και της προφορικής του μαρτυρίας, ήταν το θέμα της ύπαρξης των τριών άλλων ασυνομικών στην σκηνή αλλά και του πρώτου αστυνομικού και κατά πόσο αυτός φορούσε φωσφορούχο γιλέκο, αφού ο κατηγορούμενος παρουσίαζε επί αυτών των θεμάτων εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές. Συνακόλουθα το Δικαστήριο χωρίς κανένα δισταγμό απορρίπτει την μαρτυρία του κατηγορουμένου στα ζητήματα που είναι αμφισβητούμενα, ήτοι, στο ζήτημα της αμέλειας του και της καταλληλότητας και αναγκαιότητας της εκτροπής, στην ολότητα της ως αναληθή και αναξιόπιστη. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση λοιπόν την πιο πάνω αξιολόγηση, το Δικαστήριο προβαίνει στα πιο κάτω ευρήματα και συμπεράσματα: Στις 21/3/2011, ο κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΗΕΒ 471 στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού - Πάφου με κατεύθυνση τηn Πάφο. Η αστυνομία, λόγω της διαμαρτυρίας των αγελαδοτρόφων και κτηνοτρόφων που απέκοψαν τον κυκλικό κόμβο των Κονιών, προέβηκαν εκτάκτως σε εκτροπή της τροχαίας κίνησης κάνοντας σήμα στους διερχόμενους οδηγούς να εισέλθουν στην έξοδο της Γεροσκήπου, φορώντας την αστυνομική τους στολή και φωσφορούχα γιλέκα και τοποθετώντας κώνους στον δρόμο, ένας εκ των οποίων είχε την ένδειξη ότι υπάρχει αστυνομία και να ελαττώσουν ταχύτητα και άλλος κώνος είχε τόξο με ένδειξη να στρίψουν οι οδηγοί στην έξοδο προς Γεροσκήπου. Οι Μ.Κ. 2, 3 και 4 μαζί με την αστυφύλακα 3868, έκαναν σήμα στους οδηγούς και ήταν παραταγμένοι ο ένας πίσω από τον άλλον σε απόσταση 300 μέτρων από το περιπολικό με αριθμούς εγγραφής KSW 646 το οποίο τοποθετήθηκε κάθετα στον δρόμο με αναμμένους τους φάρους και αποκόπτωντας και τις δύο λωρίδες κυκλοφορίας. Ο κατηγορούμενος δεν έχει αντιληφθεί τους αστυνομικούς και τα σήματα που του έκαναν έγκαιρα, ούτε και τους κώνους και πινακίδες που υπήρχαν, με αποτέλεσμα λόγω αυτής του της ολιγορίας και απροσεξίας και της ταχύτητας που είχε που αυτά συνιστούν και την αμέλεια του, προσέκρουσε στο πιο πάνω περιπολικό προκαλώντας ζημιές ύψους € 2,699,
2. Ο κατηγορούμενος εάν ήταν επιμελής οδηγός, θα αντιλαμβανόταν έγκαιρα την ικανοποιητική, έγκαιρη λόγω της απόστασης που κρατήθηκε μεταξύ του πρώτου αστυνομικού και του περιπολικού που κτυπήθηκε, αλλά και ευδιάκριτη σήμανση που υπήρχε και κυρίως την ύπαρξη των αστυνομικών που ήταν ευδιάκριτοι αφού φορούσαν και φωσφορούχα γιλέκα και του πιο πάνω περιπολικού που επίσης ήταν ευδιάκριτο αφού είχε και αναναμμένους τους φάρους, διότι όλοι οι άλλοι οδηγοί έχουν διακρίνει έγκαιρα τόσο τους αστυνομικούς όσο και τις πιο πάνω σημάνσεις με εξαίρεση τον κατηγορούμενο, έτσι ώστε ο κατηγορούμενος να εφάρμοζε έγκαιρα τα φρένα του και να είχε μικρότερη ταχύτητα και θα απέφευγε το ατύχημα, που ευτυχώς περιορίστηκε σε υλικές ζημιές, αφού λόγω της απροσεξίας του θα υπήρχε ο κίνδυνος να προκαλέσει ακόμα και τραυματισμούς ή θύματα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για τους λόγους που το Δικαστήριο προσπάθησε να εξηγήσει, η κατηγορούσα αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και την αμέλεια του κατηγορουμένου και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)................ ΑΛ. ΦΥΛΑΚΤΟΥ, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο