← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Γεώργιος Δημητρίου, Αρ. Υπόθεσης: 12524/2010, 26/11/2013

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Γεώργιος Δημητρίου, Αρ. Υπόθεσης: 12524/2010, 26/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B118 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 12524/2010 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. Γεώργιος Δημητρίου Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 26.11.13 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ. Παπαλαζάρου (ο κ. Σ. Συμεού για ν' ακούσει απόφαση) Για Κατηγορούμενο: κος Δ. Νικόπουλος Κατηγορούμενος: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες κλοπής υπό αντιπροσώπου και συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση των άρθρων 255 και 270 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων, καθώς επίσης κατηγορία άσκησης του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη από μη εγγεγραμμένο κτηματομεσίτη κατά παράβαση των άρθρων 2 και 14 του Περί Κτηματομεσιτών Νόμου, Ν.273(Ι)/2004μετά των συναφών τροποποιήσεων. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία στις κατηγορίες της κλοπής υπό αντιπροσώπου και της άσκησης του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη από μη εγγεγραμμένο κτηματομεσίτη (δεύτερη και τρίτη κατηγορία) ενώ αθωώθηκε και απαλλάχτηκε στην κατηγορία της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος (πρώτη κατηγορία). Σύμφωνα με τις τροποποιημένες λεπτομέρειες αδικημάτων, ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι μεταξύ των μηνών Ιουνίου και Ιουλίου του 2008 στην Πάφο, ενώ ήταν πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του Θεοδόση Σάββα Κυριάκου από την Πάφο και ο τελευταίος του εμπιστεύτηκε την πώληση του τεμαχίου γης με αρ. εγγραφής 8921 στην τοποθεσία 'Χολέτρα' (στο εξής το 'ακίνητο') που βρίσκεται στο χωριό Κελοκέδαρα για το ποσό των €25.630, πώλησε το πιο πάνω τεμάχιο γης στην Τροοδία Ηλία από την Πάφο για το ποσό των €153.770,00 και οικειοποιήθηκε το ποσό των €127.370,00, ασκώντας παράλληλα το επάγγελμα του κτηματομεσίτη χωρίς να είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης στο μητρώο κτηματομεσιτών. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της υπόθεσης της, η κατηγορούσα αρχή κάλεσε 6 μάρτυρες, ήτοι την λειτουργό του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου Μαρία Εύζωνα (ΜΚ1), τη λειτουργό των Εσωτερικών Προσόδων Παναγιώτα Ζήνωνος (ΜΚ2), τον αστυφύλακα 2886 Αλέκο Αλεξάνδρου (ΜΚ3), τον παραπονούμενο Θεοδόση Σάββα Κυριάκου (ΜΚ4), τον επενδυτή ακινήτων Κωνσταντίνο Οικονομίδη (ΜΚ5) και την δικολάβο Μαρία Κυριακίδου (ΜΚ6). Μετά την ενδιάμεση απόφαση για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον τoυ κατηγορουμένου στην δεύτερη και τρίτη κατηγορία που αντιμετωπίζει και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, ο κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε χωρίς όρκο κατάθεση από την θέση στην οποίαν βρισκόταν χωρίς να καλέσει οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Παράλληλα, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατατέθηκαν 18 τεκμήρια και ένα τεκμήριο 'Α' προς αναγνώριση. Η ΜΚ1 κατά τον κρίσιμο χρόνο που έγινε η μεταβίβαση του ακινήτου εργαζόταν στον κλάδο αποδοχής μεταβιβάσεων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου. Στην γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 24.02.09 που έδωσε στην αστυνομία και κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως Τεκμήριο 1 αναφέρει ότι στις 07.07.08, στα πλαίσια μεταβίβασης του πιο πάνω ακινήτου, παρουσιάστηκαν ενώπιον της ο κατηγορούμενος ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του παραπονούμενου (δικαιοπάροχος-ιδιοκτήτης και πωλητής του επιδίκου ακινήτου) και ο Ιορδάνης Κωστέκογλου ως αντιπρόσωπος της Τροοδίας Ηλίας (δικαιοδόχος-αγοράστρια του επιδίκου ακινήτου). Όπως η εν λόγω μάρτυρας ακολούθως είπε, στη συνάντηση εκείνη ρώτησε τον κατηγορούμενο αν του πληρώθηκε το ποσό των €153.770,00 και ότι αυτός της απάντησε ότι το πληρώθηκε. Αφού ο κατηγορούμενος και ο Κωστέκογλου συμφώνησαν σε όλα όσα η μάρτυρας τους ανάγνωσε και αφού έγινε εκτίμηση του επιδίκου τεμαχίου από τον κλάδο εκτιμήσεων, το ύψος της οποίας συμφωνούσε με το τίμημα πώλησης και πληρώθηκαν τα μεταβιβαστικά τέλη, η μεταβίβαση του ακινήτου ολοκληρώθηκε. Στη συνέχεια η μάρτυρας κατάθεσε ως Τεκμήριο 2 δέσμη εγγράφων που καταχωρήθηκαν στο κτηματολόγιο στα πλαίσια μεταβίβασης του πιο πάνω ακινήτου όπως: (α) Δήλωση Μεταβιβάσεως Ακινήτου (Τύπος Ν.270), την οποία υπογράφουν εκ μέρους και για λογαριασμό του παραπονούμενου-δικαιοπάροχου ο κατηγορούμενος δυνάμει ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου και της Τροοδίας Ηλία-δικαιοδόχου ο Κωστέκογλου επίσης δυνάμει ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου, όπου δηλώνεται ως τίμημα πώλησης το ποσό των €153.770,00, το οποίο θεωρήθηκε από τους λειτουργούς του κτηματολογίου ικανοποιητικό σε σημερινές τιμές με την μεταβίβαση να εγκρίνεται στις 14.07.
  1. (β) Πιστοποιητικό διευθέτησης φορολογικής υποχρέωσης φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας/κεφαλαιουχικών κερδών (Έντυπο Ν.313) σε σχέση με το επίδικο ακίνητο στη βάση δηλωμένου τιμήματος πώλησης το ποσό των €153.770,
  2. (γ) Απόδειξη πληρωμής μεταβιβαστικών τελών ύψους €5.980,33 ημερομηνίας 07.07.08 εις το όνομα της Τροοδίας Ηλία. Η ΜΚ2, η οποία εργάζεται στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων στην Πάφο, στη δική της κατάθεση ημερομηνίας 03.11.08 στην αστυνομία που κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως Τεκμήριο 3 αναφέρει ότι ο κεφαλαιουχικός φόρος σε σχέση με το επίδικο ακίνητο υπολογίστηκε στο ποσό των €26.852,14, το οποίο και πληρώθηκε με επιταγή της δικολάβου Μαρίας Κυριακίδου. Ακολούθως, η μάρτυρας κατάθεσε ως Τεκμήριο 4 δέσμη εγγράφων που καταχωρήθηκαν στο τμήμα εσωτερικών προσόδων στα πλαίσια μεταβίβασης του πιο πάνω ακινήτου όπως: (α) Δήλωση διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας-έντυπο υπολογισμού φόρου κεφαλαιουχικών κερδών στο ποσό των €26.852,14, υπογραμμένη από τον κατηγορούμενο εκ μέρους και για λογαριασμό του παραπονούμενου ως διαθέτη. (β) Γραπτή εξουσιοδότηση στη δικολάβο Μαρία Κυριακίδου (ΜΚ6) από τον κατηγορούμενο για να προσέλθει στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων και καταθέσει την πιο πάνω δήλωση διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας και έντυπο υπολογισμού φόρου κεφαλαιουχικών κερδών, εξασφαλίσει οποιαδήποτε πληροφορία που αφορούσε φορολογική υποχρέωση του παραπονούμενου σε σχέση με το επίδικο ακίνητο και εξασφάλιση του απαλλακτικού εντύπου Ν.313 για το εν λόγω ακίνητο. Η εξουσιοδότηση αυτή κατατέθηκε στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων στις 04.07.
  3. (γ) Δήλωση ακίνητης ιδιοκτησίας ημερομηνίας 03.07.08 υπογραμμένη από τον κατηγορούμενο και καταχωρημένη στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων στις 04.07.
  4. (δ) Η επιταγή υπ' αριθμό 00776179 της Societe Generale με ημερομηνία πληρωμής 07.07.08 υπογεγραμμένη από τη δικολάβο Μαρία Κυριακίδου για το ποσό των €26.852,14 με την οποία πληρώθηκε ο φόρος κεφαλαιουχικών κερδών. (ε) Η απόδειξη πληρωμής του φόρου κεφαλαιουχικών κερδών ημερομηνίας 07.07.08 εκδομένης εις το όνομα του παραπονούμενου. Ο ΜΚ3, αστυφύλακας 2886 Αλέκος Αλεξάνδρου, είναι το πρόσωπο που κατέγραψε την καταγγελία του παραπονούμενου στις 18.07.08 και έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στις 10.02.10, την οποία και κατάθεσε ως Τεκμήριο 7 στην παρούσα διαδικασία, πράγμα που ανάφερε στη δική του γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 08.03.10 που κατατέθηκε και αυτή στην διαδικασία αυτή ως Τεκμήριο
  5. Είναι ακόμη αυτός που κατηγόρησε στις 10.02.10 τον κατηγορούμενο σε γραπτό έντυπο τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει στο παρόν κατηγορητήριο, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  6. Επίσης κατάθεσε ως Τεκμήριο 9 την πρώτη σελίδα αγοραπωλητηρίου εγγράφου που στις 14.07.08 φαίνεται να βρισκόταν στην κατοχή της εταιρείας Damalona Ltd στα γραφεία της στη Λεμεσό και με το οποίο σημειώνεται πώληση του επιδίκου τεμαχίου στην Τροοδία Ηλία για το ποσό των €155.000,00, από τις οποίες €55.000,00 θα πληρώνονταν με την υπογραφή του εγγράφου και οι υπόλοιπες €100.000,00 ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση του ακινήτου. Όπως ο μάρτυρας εξήγησε το έγγραφο αυτό του το έδωσε ο παραπονούμενος όταν το παρέλαβε από το γραφείο της δικολάβου Κυριακίδου. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ο εν λόγω μάρτυρας κατάθεσε ως Τεκμήριο 6 γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 03.02.09 του Ιορδάνη Κωστέκογλου με την οποία αναφέρεται ότι η Τροοδία Ηλία του έδωσε το ποσό του τιμήματος πώλησης, ήτοι τα €153.770,00 σε 3-4 επιταγές, το οποίο και διέθεσε εξ' ολοκλήρου για την αγορά του εν λόγω ακινήτου. Από το συνολικό ποσό του τιμήματος πώλησης €101.000,00 τις έδωσε ο ίδιος σε μετρητά στον κατηγορούμενο ένα λεπτό πριν από την μεταβίβαση του πιο πάνω ακινήτου ενώ το υπόλοιπο ποσό των €52.770,00 μείον €26.852,00 που χρησιμοποιήθηκαν για την πληρωμή του φόρου κεφαλαιουχικών κερδών δόθηκαν στην πλευρά του παραπονούμενου. Την ημέρα της μεταβίβασης του εν λόγω ακινήτου στο κτηματολόγιο εμφανίστηκε ο ίδιος για την Τροοδία Ηλία και ο κατηγορούμενος ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του παραπονούμενου. Όπως ο μάρτυρας αυτός είπε, εκείνη την ημέρα αφού η υπάλληλος του κτηματολογίου ανάφερε ότι το εν λόγω ακίνητο μεταβιβάζεται από τον παραπονούμενο στην Τροοδία Ηλία για το ποσό των €153.770,00 στη συνέχεια ρώτησε τον κατηγορούμενο αν πληρώθηκε αυτό το ποσό και ότι αυτός απάντησε καταφατικά. Ο ίδιος δεν πήρε προμήθεια για την αγορά του συγκεκριμένου ακίνητο. Καταλήγοντας, ο ΜΚ3 παρουσίασε ως Τεκμήριο 10 γραπτή κατάθεση της Τροοδίας Ηλία στην αστυνομία ημερομηνίας 29.07.09 με την οποία δηλώνεται ότι προχώρησε με την υποθήκευση του συγκεκριμένου ακινήτου αρχικά στη Λαϊκή Τράπεζα και μετά στην ΣΠΕ Στροβόλου στα πλαίσια εξασφάλισης δανείου ύψους €155.000,
  7. Το έγγραφο υποθήκης του επιδίκου ακινήτου, το οποίο κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως Τεκμήριο 11, φέρει ημερομηνία υπογραφής του από την Ηλία και αρμοδίους υπαλλήλους της ΣΠΕ Στροβόλου στις 09.07.09 και αφορά υποθήκευση όλου του μεριδίου του εν λόγω ακιμήτου για το ποσό των €155.000,
  8. Ο ΜΚ4, παραπονούμενος στην υπόθεση αυτή, αφού υπέδειξε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο στο οποίο υπέγραψε το πληρεξούσιο έγγραφο πώλησης του ακινήτου του που αυτός ετοίμασε, παρουσίασε δύο γραπτές καταθέσεις του ημερομηνίας 18.07.08 και 02.12.09 που έδωσε στην αστυνομία και παρουσίασε στη διαδικασία αυτή ως Τεκμήρια 12 και 13 αντίστοιχα μέσα από τις οποίες αναφέρει ότι τον Ιούνιο του έτους 2008 ο κατηγορούμενος ανέλαβε την πώληση του επιδίκου τεμαχίου. Όπως ο παραπονούμενος είπε, ο κατηγορούμενος του ανάφερε ότι αγοραστής επιθυμούσε να αγοράσει το ακίνητο προσφέροντας το ποσό των €26.630,00 πλέον το ποσό που αναλογούσε στο φόρο μεταβίβασης του χωρίς όμως ποτέ να του αναφέρει το όνομα του αγοραστή. Μετά πάροδο 2 ημερών ο κατηγορούμενος του παρέδωσε το χρηματικό ποσό των €5.000,00 ως προκαταβολή χωρίς να ζητήσει απόδειξη και του είπε ότι θα του έδινε το υπόλοιπο ποσό των €20.630,00 με τη μεταβίβαση, πράγμα που έπραξε στις 07.07.08 στην παρουσία του φίλου του Ανδρέα Παναγιώτου χωρίς πάλι να ζητήσει απόδειξη. Όπως ο παραπονούμενος είπε, ο κατηγορούμενος του είχε αναφέρει ότι στις 07.07.08 εμφανίστηκε εκ μέρους του στο κτηματολόγιο και υπέγραψε τη μεταβίβαση του ακινήτου. Αυτό προκάλεσε την υποψία του παραπονούμενου και σε συνεννόηση με τη σύζυγο του η τελευταία επισκέφτηκε το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων στην Πάφο και αφού παρέλαβε αντίγραφο της δήλωσης διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας διαπίστωσαν ότι το επίδικο ακίνητο είχε πωληθεί για το ποσό των €153.770,
  9. Όταν ο παραπονούμενος έθεσε το γεγονός αυτό υπόψη του κατηγορουμένου ο τελευταίος ενώ αρχικά επέμεινε ότι το τίμημα πώλησης ήταν €26.630,00 ακολούθως και όταν του υποδείχτηκε το πιο πάνω έντυπο του τμήματος εσωτερικών προσόδων αυτός του ανάφερε ότι τον ξεγέλασαν χωρίς όμως να του διευκρινίζει ποιος τον ξεγέλασε. ΜΚ5 ήταν ο επενδυτής ακινήτων Κωνσταντίνος Οικονομίδης, ο οποίος αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως τον κοινοτάρχη του χωριού Αμαργέτης. Μέσα από τη γραπτή κατάθεση του ημερομηνίας 04.03.09 που έδωσε στην αστυνομία και κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως Τεκμήριο 14 αναφέρει ότι στις 18.06.08 στο γραφείο του Κώστα Θεοφάνους στη Γεροσκήπου ήταν παρών κατά την υπογραφή μιας συμφωνίας που αφορούσε την πώληση του επιδίκου ακινήτου στην εταιρεία Adin Properties Ltd, της οποίας διευθυντής ήταν ο Ιορδάνης Κωστέκογλου για το ποσό των €29.900,
  10. Ως μάρτυρες της συμφωνίας αυτής υπέγραψε ο ΜΚ5 και ο Κώστας Θεοφάνους. Αντίγραφο της συμφωνίας αυτής που φέρει ημερομηνία 18.07.08 κατατέθηκε από τον εν λόγω μάρτυρα ως Τεκμήριο 'Α' προς αναγνώριση. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, τη συμφωνία αυτή υπέγραψαν ο κατηγορούμενος ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του παραπονουμένου, ιδιοκτήτη του επιδίκου τεμαχίου και ο Κωστέκογλου εκ μέρους και για λογαριασμό της εταιρείας Adin Properties Ltd. ΜΚ6 ήταν η δικολάβος Μαρία Κυριακίδου, η οποία στη μαρτυρία της στο Δικαστήριο ανάφερε ότι η επιταγή υπ' αριθμό 00776179 της Societe Generale (μέρος του Τεκμηρίου 4) αφορά την πληρωμή του φόρου που προέκυψε από την πώληση του επιδίκου ακινήτου. Η εν λόγω μάρτυρας ανάφερε ότι η εργασία που ανέλαβε ήταν η συμπλήρωση των εντύπων χωρίς να έχει οποιοδήποτε κέρδος με εξαίρεση το ποσό αμοιβής που δηλώνει στην κατάθεση της ημερομηνίας 05.08.08 που έδωσε στην αστυνομία και κατατέθηκε στην παρούσα διαδικασία ως Τεκμήριο
  11. Μέσα από την γραπτή κατάθεση της αυτή η ΜΚ6 αναφέρει ότι έχει συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν με τον κατηγορούμενο για μεταβιβάσεις ακινήτων έναντι αμοιβής. Όπως η εν λόγω μάρτυρας διευκρίνισε, ότι είχε συμπληρώσει έναντι πληρωμής έντυπα μεταβίβασης ακίνητης ιδιοκτησίας που αφορούν τον φόρο κεφαλαιουχικών κερδών και το κτηματολόγιο για λογαριασμό του κατηγορουμένου. Σε σχέση με την υπόθεση αυτή η ΜΚ6 ανάφερε ότι τον Ιούλιο του 2008 ο κατηγορούμενος ήλθε στο γραφείο της και της ανάθεσε να αναλάβει τη συμπλήρωση των απαραίτητων εντύπων που αφορούν τη μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου. Όπως η μάρτυρας αυτή είπε, για την γραφειακή αυτή εργασία πληρώθηκε από τον κατηγορούμενο με το ποσό των €120,00, χωρίς να λάβει οποιαδήποτε προμήθεια για την πώληση του επιδίκου ακινήτου. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ6 δήλωσε, ανάμεσα σ' άλλα, ότι κάποιος της έδωσε τα χρήματα, δίχως να θυμάται όμως ποιος, για να πληρωθεί ο φόρος κατόπιν διακανονισμού των δύο συμβαλλομένων μερών χωρίς να έχει οποιαδήποτε ανάμειξη αλλά διεκπεραιώνοντας απλά διευκόλυνση. Σύμφωνα με τη μάρτυρα αυτή, όλα τα έντυπα ήταν συμπληρωμένα πριν να υπογραφούν από τα μέρη, τα οποία και τα δύο θεωρούσε ως πελάτες της. Ακολούθως, κατατέθηκαν από κοινού οι καταθέσεις των Γιώργου Σωτηριάδη ημερομηνίας 12.01.09, υπεύθυνου στον κλάδο εγγραφών στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου, Κώστα Θεοφάνους ημερομηνίας 18.03.09, φίλος του κατηγορουμένου και Γεώργιου Αραούζου ημερομηνίας 12.02.10, λειτουργός στο Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών στην αστυνομία ως Τεκμήρια 15, 16 και 18, το περιεχόμενο των οποίων είναι παραδεκτό από τα μέρη ως προς την αλήθεια του. Μέσα από το Τεκμήριο 15, ο Σωτηριάδης ανάφερε ότι η μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου έγινε στις 30.07.08 στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου από τους αντιπροσώπους του παραπονούμενου-πωλητή και Τροοδίας Ηλία που ήταν ο κατηγορούμενος εκ μέρους και για λογαριασμό του πρώτου και του Κωστέκογλου εκ μέρους και για λογαριασμό της δεύτερης στη βάση ειδικών πληρεξουσίων εγγράφων και στην παρουσία της υπευθύνου του κλάδου μεταβιβάσεων. Μέσα από το Τεκμήριο 16, ο Θεοφάνους αναφέρει ότι στις 18.07.08 στο γραφείο του υιού του στη Γεροσκήπου υπογράφτηκε το Τεκμήριο 'Α' προς αναγνώριση από τον κατηγορούμενο εκ μέρους και για λογαριασμό του παραπονούμενου και κάποιου αντιπροσώπου της εταιρείας Adin Properties Ltd, του οποίου δεν θυμάται το όνομα του. Ο ίδιος υπέγραψε ως μάρτυρας στη συμφωνία όπως και ο Οικονομίδης (ΜΚ5) με τις υπογραφές των πιο πάνω αντιπροσώπων των συμβαλλομένων μερών να θέτονται στην παρουσία του. Όπως ο μάρτυρας είπε, δυνάμει της συμφωνίας ο παραπονούμενος πωλούσε το επίδικο ακίνητο στην εταιρεία Adin Properties Ltd. Μέσα από το Τεκμήριο 18, ο Αραούζος αναφέρει ότι κατόπιν ελέγχου του μητρώου εγγραφής κτηματομεσιτών διαπιστώθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης και ούτε κατά τον ουσιώδη χρόνο του παρόντος κατηγορητηρίου κατείχε άδεια από το Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών να ασκεί το επάγγελμα του κτηματομεσίτη. Γι' αυτό και μέσα από την εν λόγω κατάθεση υποβλήθηκε σχετική καταγγελία στην αστυνομία. Ο δε κατηγορούμενος προέβηκε σε χωρίς όρκο δήλωση λέγοντας ότι είναι αθώος. Με τον παραπονούμενο είναι συνέταιρος σε επιχείρηση στο χωριό Αμαργέτη. Σε σχέση με την υπόθεση ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι υπήρξε θύμα μιας καλοστημένης παγίδας από την ΜΚ6 που με τη δικαιολογία της εξοικονόμησης χρόνου τον έπεισε να υπογράψει εν λευκώ και χωρίς να είναι συμπληρωμένα τα έγγραφα που απαιτούνταν να κατατεθούν στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων στα πλαίσια πληρωμής δικαιωμάτων κεφαλαιουχικών κερδών. Τη δε ημέρα της μεταβίβασης και προτού έλθει η σειρά της μεταβίβασης του επιδίκου τεμαχίου, η ΜΚ6 τον μετέφερε στο χώρο του κτηματολογίου όπου αφού ενημέρωσε την ΜΚ1 ότι ο πωλητής είχε λάβει εξ΄ ολοκλήρου το ποσό ζήτησε να υπογραφεί το σχετικό έντυπο. Σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, η ΜΚ1 τον ρώτησε αν είχε λάβει το ποσό και ο ίδιος απάντησε ότι το είχε πάρει, χωρίς όμως να γνωρίζει ακριβώς το ποσό που έγινε η συναλλαγή. Όπως ο κατηγορούμενος είπε, ότι έπραξε το έκανε για να βοηθήσει τον παραπονούμενο με επίγνωση των οικονομικών προβλημάτων του. Ακολούθως, ο μάρτυρας ανάφερε ότι στην παρουσία ατόμων η ΜΚ6 παραδέχτηκε ότι το επίδικο ακίνητο πωλήθηκε έναντι του ποσού των €26.000,00 αλλά δηλώθηκε περισσότερο καθαρά για σκοπούς υποθήκευσης έτσι ώστε οι αγοραστές να εισπράξουν χρήματα από τον χρηματοπιστωτικό οργανισμό. Επίσης, ο κατηγορούμενος δήλωσε ότι ουδέποτε είδε την αγοράστρια (Τροοδία Ηλία) ενώ τον Ιορδάνη Κωστέκογλου τον είδε μόνο μια και συγκεκριμένα όταν πληρώθηκε το ποσό της προκαταβολής. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της ΜΚ6 περί μεταξύ τους συνεργασίας στο παρελθόν, ο κατηγορούμενος παραδέχεται ότι αυτό συνέβηκε μία φορά και αφορούσε τη μεταβίβαση ενός κληρονομικού ακινήτου και αφού η ΜΚ6 είχε στο μεταξύ διοριστεί από τον αγοραστή του τεμαχίου ως δικολάβος σ' εκείνη την υπόθεση. Καταλήγοντας, ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι έχει εξασκήσει το επάγγελμα του κτηματομεσίτη. Τελικές Αγορεύσεις: Στην τελική αγόρευση της η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που προσκομίστηκε είναι ικανοποιητική και ότι στη βάση αυτής έχουν αποδειχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας οι κατηγορίες 2 και 3 που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Είναι η νομική θέση της κυρίας Παπαλαζάρου ότι το τεμάχιο αποδεδειγμένα πωλήθηκε στην τιμή των €153.770,00 ενώ τεκμηριωμένα η πραγματική αξία του είναι €25.630,00, πράγμα που σημαίνει ότι υπήρξε πλουτισμός εις βάρος του παραπονούμενου. Είναι ακόμη η νομική θέση της κυρίας Παπαλαζάρου ότι τη στιγμή που η τιμή πώλησης των €153.770,00 έχει δηλωθεί στις αρμόδιες αρχές όπως π.χ. στο σχετικό φάκελο του Κτηματολογίου αλλά και στα κεφαλαιουχικά κέρδη του Φόρου Εισοδήματος και πλέον δεν ανήκει στον παραπονούμενο, ο τελευταίος έχει στην πραγματικότητα εισπράξει πολύ λιγότερα χρήματα. Στη βάση αυτών, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει τον κατηγορούμενο ένοχο στις δύο τελευταίες κατηγορίες του κατηγορητηρίου. Αντίθετα, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης δήλωσε πως η μαρτυρία της κατηγορούσας αρχή πρέπει να κριθεί αναξιόπιστη, πρόδηλα αστήρικτη και αντιφατική. Προς υποστήριξη της θέσης του αυτής ο κύριος Νικόπουλος έκανε αναφορά σε αποσπάσματα από μαρτυρίες των μαρτύρων κατηγορίας που κατά την άποψη του φανερώνουν στοιχεία αναξιοπιστίας και αντιφατικότητας μεταξύ τους. Επιπλέον, είναι η νομική θέση του εν λόγω συνηγόρου ότι δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος εισέπραξε το ποσό των €153.770,00 ή ότι χρηματίστηκε ή ότι πήρε οποιαδήποτε αμοιβή, με εξαίρεση την κατάθεση του Κωστέκογλου που είναι εξ΄ακοής μαρτυρία του αστυφύλακα 2886 Αλέκο Αλεξάνδρου (ΜΚ3) και σύμφωνα με το συνήγορο υπεράσπισης δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. Με αυτά τα δεδομένα, ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης ευσεβάστως εισηγήθηκε την αθώωση και απαλλαγή του κατηγορουμένου από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνυφασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Η ΜΚ1 ήταν ειλικρινής μάρτυρας χωρίς, εκ της θέσεως της ως κτηματολογικός γραφέας στον κλάδο αποδοχής μεταβιβάσεων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, να έχει οποιοδήποτε συμφέρον από την υπόθεση. Θεωρώ ότι ήλθε στο Δικαστήριο και είπε την αλήθεια λέγοντας τα γεγονότα εκείνα που διαδραματίστηκαν εντός της σφαίρας της προσωπικής αντίληψης της. Αυτό αποδεικνύεται μέσα από την ευθύτητα και σαφήνεια των διαφόρων απαντήσεων που έδιδε. Ουσιαστική μαρτυρία της, όπως αυτή κατατέθηκε δια ζώσης στο Δικαστήριο αλλά και δια της γραπτής κατάθεσης της στην Αστυνομία (Τεκμήριο 1), επιβεβαιώνεται από πραγματική μαρτυρία ενισχύοντας έτσι την αξιοπιστία της. Συγκεκριμένα, το ότι στις 07.07.08, ήτοι την ημέρα της μεταβίβασης στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου, στα πλαίσια υλοποίησης της συναλλαγής, εμφανίστηκαν δυνάμει σχετικών μη ανακλημένων πληρεξουσίων εγγράφων ο κατηγορούμενος ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του παραπονούμενου, Θεοδόση Σάββα Κυριάκου, που ως εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης και πωλητής του επιδίκου ακινήτου ήταν ο δικαιοπάροχος μαζί με τον Ιορδάνη Κωστέκογλου ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Τροοδίας Ηλία, η οποία ως αγοράστρια του εν λόγω τεμαχίου ήταν η δικαιοδόχος, επαληθεύεται από τη 'Δήλωση Μεταβιβάσεως Ακινήτου' (Τύπος Ν.270) αλλά και από το κείμενο των εν λόγω πληρεξουσίων εγγράφων που είναι έγγραφα μέρος της δέσμης των εγγράφων που αποτελούν το Τεκμήριο 2 και φέρει τα ονόματα, υπογραφές, ημερομηνία υπογραφής και ιδιότητες που είχαν τα προαναφερόμενα πρόσωπα που ενεργούσαν ως πληρεξούσιοι αντιπρόσωποι των Κυριάκου και Ηλία, πράγμα το οποίο αποδέχομαι αφού η αυθεντικότητα τους δεν αμφισβητήθηκε. Επίσης προκύπτει ως αληθής η θέση της ΜΚ1 ότι η πιο πάνω 'Δήλωση Μεταβιβάσεως Ακινήτου' αποστάληκε στον κλάδο εκτιμήσεων όπου και έγινε εκτίμηση του επιδίκου τεμαχίου για σκοπούς μεταβιβαστικών τελών, το ύψος της οποίας συμφωνούσε με το τίμημα πώλησης, καθότι επαληθεύεται από τη 'Δήλωση Μεταβιβάσεως Ακινήτου' μέσα από την οποία σημειώνεται από λειτουργούς της υπηρεσίας κλάδου εκτιμήσεων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου ότι στις 07.07.08 το συμφωνημένο τίμημα πώλησης ύψους €153.770,00 θεωρήθηκε ικανοποιητικό σε επίπεδο τότε τιμών αγοράς. Αληθής όμως είναι και η θέση της ΜΚ1 ότι αφού πληρώθηκαν τα μεταβιβαστικά τέλη η μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου ολοκληρώθηκε. Η κίτρινη απόδειξη πληρωμής υπ' αριθμό 169335 ημερομηνίας 07.07.08 σε σχέση με τον αρ. φακ. Π1442/08, η οποία επίσης αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 2, φανερώνει πληρωμή από μέρους της Τροοδίας Ηλία του ποσού των €5.980,33 ως τέλη και δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας στην μεταβίβαση του εν λόγω ακινήτου, γεγονός το οποίο και αποδέχομαι. Η δε μαρτυρία της ΜΚ1 ότι είχαν προηγηθεί οι απαραίτητοι έλεγχοι στα έγγραφα μεταβίβασης και ότι στη συνέχεια η εν λόγω λειτουργός διάβασε στον κατηγορούμενο και Κωστέκογλου τη 'Δήλωση Μεταβιβάσεως Ακινήτου' αναφέροντας τους το δηλωμένο τίμημα στα €153.770,00 και ότι αφού τα πιο πάνω πρόσωπα συμφώνησαν με αυτά και πληρώθηκαν τα μεταβιβαστικά τέλη η μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου ολοκληρώθηκε, παρέμεινε αναντίλεκτη και ως εκ τούτου αποδέχομαι. Όσον αφορά τη θέση της ΜΚ1 ότι ρώτησε τον κατηγορούμενο αν πληρώθηκε το ποσό των €153.770,00 και ότι αυτός της απάντησε ότι το πληρώθηκε, η οποία αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο που κατά την εκδίκαση της υπόθεσης προώθησε τον ισχυρισμό ότι αυτό που απλά ερωτήθηκε από την εν λόγω μάρτυρα ήταν κατά πόσο ο ίδιος έλαβε τα χρήματα από την πώληση του επιδίκου τεμαχίου χωρίς όμως να του αναφέρει το ποσό της πώλησης που έπρεπε να είχε πάρει, υπονοώντας με αυτό ότι ήταν με την εντύπωση πως το συμφωνημένο τίμημα πώλησης ήταν €29.900,00 και ότι όταν αυτός της απάντησε ότι εισέπραξε το ποσό του τιμήματος πώλησης το ύψος εκείνο είχε κατά νου, το Δικαστήριο θεωρεί ότι η ΜΚ1, χωρίς να έχει οποιοδήποτε συμφέρον από την υπόθεση αυτή, δεν έχει κανένα λόγο να ψεύδεται και κανένα όφελος για να επιδιώξει ή να επιθυμεί να θέσει τον κατηγορούμενο σε μειονεκτική θέση. Ούτε η συμπεριφορά της ΜΚ1 από το εδώλιο του μάρτυρα ήταν τέτοια που θα μπορούσε να εκληφθεί ότι αφήνει σκιές ως προς την εντιμότητα και ειλικρίνεια της. Παράλληλα, ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε στοιχείο που να καταρρίπτει τη μαρτυρία αυτή της ΜΚ
  1. Η δε θέση του κατηγορουμένου ότι η ΜΚ1 ήλθε στο Δικαστήριο με σκοπό να βοηθήσει την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής και κατ' επέκταση να καλύψει τις κατ' ισχυρισμό ευθύνες της Κυριακίδου (ΜΚ6) δεν συνοδεύεται από τέτοια στοιχεία που θα τεκμηρίωναν τον ισχυρισμό του αυτό με αποτέλεσμα να παραμένει μετέωρος και αναπόφευκτα να απορρίπτεται. Συνεπώς, αποδέχομαι την πιο πάνω θέση της ΜΚ1 ως αληθή. Πέραν και ανεξαρτήτως των πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει ότι ο κατηγορούμενος δια του συνηγόρου του παρέλειψε να θέσει στην ΜΚ1 τον ισχυρισμό του περί προσπάθειας της εν λόγω μάρτυρας να προστατέψει την ΜΚ6, που εκ των υστέρων προώθησε, έτσι ώστε το Δικαστήριο ακούγοντας την τοποθέτηση της ΜΚ1 προς την οποία απευθυνόταν ο ισχυρισμός αυτός, να είχε ολοκληρωμένη εικόνα στο θέμα αυτό. Συνεπεία αυτής της παράλειψης, ο ισχυρισμός αυτός του κατηγορουμένου δεν μπορεί να εκληφθεί ως δεδομένος και κατ' επέκταση αγνοείται. Ακόμη όμως και να δεχτώ αληθή την θέση του κατηγορουμένου, η περιγραφή που η ΜΚ1 έκανε ως προς τη διαδικασία που ακολουθείται σε όλες τις περιπτώσεις μεταβίβασης ενός ακινήτου παρέμεινε αδιαμφισβήτητη. Η ίδια διαδικασία εφαρμόστηκε και στην παρούσα υπόθεση. Μέρος της διαδικασίας αφορά την ανάγνωση στα συμβαλλόμενα μέρη ή τους αντιπροσώπους αυτών του περιεχομένου της 'Δήλωσης Μεταβιβάσεως Ακινήτου' πάνω στην οποία αναγράφεται, ανάμεσα σ' άλλα, το συμφωνημένο τίμημα πώλησης. Το ύψος του συμφωνημένου τιμήματος πώλησης του ακινήτου που πρόκειται να μεταβιβαστεί, που στην προκειμένη περίπτωση είναι €153.770,00, είναι ένα από τα στοιχεία της 'Δήλωσης Μεταβιβάσεως Ακινήτου' που εδώ ανακοινώθηκε από την ΜΚ1 στους πληρεξούσιους αντιπροσώπους των συμβαλλομένων μερών (παραπονούμενου και Ηλία), ήτοι στον κατηγορούμενο και Κωστέκογλου αντίστοιχα. Αυτό μαζί με την παραδοχή του κατηγορουμένου ότι εισέπραξε το ποσό του τιμήματος πώλησης, ανεξαρτήτως ποιο ποσό αυτός ισχυρίζεται ότι είχε κατά νου, σε συνδυασμό με το ότι η 'Δήλωση Μεταβιβάσεως Ακινήτου' καθώς και το πιστοποιητικό διευθέτησης φορολογικής υποχρέωσης βρίσκονταν ενώπιον του κατηγορουμένου και της ΜΚ1 κατά την κοινή συνάντηση τους μαζί με τα υπόλοιπα άτομα, στο υπογεγραμμένο από τον κατηγορούμενο περιεχόμενο των οποίων αναφέρεται 3 φορές το ποσό των €153.770,00 ως το συμφωνημένο τίμημα πώλησης, χωρίς οποτεδήποτε αυτά να γίνουν η αιτία για να διαμαρτυρηθεί ο κατηγορούμενος ή να του προκαλέσουν έκπληξη ή ανησυχία, στερεί από την ουσία του ισχυρισμού του κάθε μορφής πειστικότητας. Επομένως, η ανακοίνωση στον κατηγορούμενο και Κωστέκογλου από την ΜΚ1 του περιεχομένου της 'Δήλωσης Μεταβιβάσεως Ακινήτου' περιλαμβανομένου του ποσού των €153.770,00 ως το τίμημα πώλησης που συμφωνήθηκε σαν μέρος της διαδικασίας που ακολουθήθηκε στην συγκεκριμένη περίπτωση καθιστά άνευ σημασίας το επιχείρημα του κατηγορουμένου περί μη ερώτησης του ιδίου από την ΜΚ1 ως προς το ύψος που αυτός εισέπραξε από την πώληση του επιδίκου ακινήτου. Υπάρχουν όμως και άλλα στοιχεία στα οποία θα αναφερθώ στη συνέχεια που υποδεικνύουν ότι ο εν λόγω ισχυρισμός του κατηγορούμενου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Στη βάση των πιο πάνω και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η ΜΚ1 δεν υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις που θα κλόνιζαν την αξιοπιστία της, αποδέχομαι την μαρτυρία της μάρτυρας αυτής στην ολότητα της ως αληθή και αξιόπιστη. Μαζί με αυτή αποδέχομαι και το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1, το οποίο αποτελεί μέρος της μαρτυρίας της ΜΚ
  2. Περαιτέρω, κατόπιν αξιολόγησης της, αποδέχομαι το περιεχόμενο της δέσμης εγγράφων που αποτελούν το Τεκμήριο 2 ως ορθό, αληθές και αξιόπιστο, πέραν του ότι τόσο το περιεχόμενο όσο και η γνησιότητα των εγγράφων που συνθέτουν τη δέσμη δεν αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο. Από το περιεχόμενο των εγγράφων του Τεκμηρίου 2 παρατηρώ, πέραν των όσο έχω ήδη αναφέρω στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας της ΜΚ1, τα εξής, τα οποία και αποδέχομαι: (α) Το επίδικο ακίνητο φέρει τα εξής στοιχεία: Αριθμός εγγραφής 8921, Φ/Σχ. XLVI/43, Τεμάχιο 333, χωράφι με ελιές, εμβαδό 11.966 τετραγωνικά μέτρα, στα Κελοκέδαρα της επαρχίας Πάφου. (β) Πωλητής-Δικαιοπάροχος εμφανίζεται ο παραπονούμενος (Θεοδόσης Σάββα Κυριάκου) και Αγοραστής-Δικαιοδόχος η Τροοδία Ηλία. (γ) Για τη μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου εμφανίστηκαν εκ μέρους και για λογαριασμό του παραπονούμενου ο κατηγορούμενος ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του δυνάμει μη ανακληθέντος ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου ημερομηνίας 20.06.08 και εκ μέρους και για λογαριασμό της αγοράστριας ο Ιορδάνης Κωστέκογλου δυνάμει επίσης μη ανακληθέντος ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου ημερομηνίας 07.07.
  3. (ε) Το συμφωνημένο τίμημα πώλησης του πιο πάνω ακινήτου ανέρχεται στα €153.770,00 (στ) Στη βάση του προαναφερόμενου συμφωνημένου τιμήματος πώλησης εξασφαλίστηκε πιστοποιητικό διευθέτησης φορολογικής υποχρέωσης φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας και κεφαλαιουχικών κερδών, το οποίο φέρει τις υπογραφές του κατηγορουμένου εκ μέρους και για λογαριασμό του παραπονούμενου ως διαθέτη και δικαιοπάροχου. (ζ) Το περιεχόμενο του εντύπου της 'Δήλωσης Μεταβιβάσεως Ακινήτου' (Τύπος Ν.270) έγινε δεκτό από μέρους της ΜΚ1 (Μαρίας Χρ. Εύζωνα) εκ μέρους και για λογαριασμό του κτηματολογίου στις 07.07.08 και ώρα 13:
  4. (ι) Η μεταβίβαση του εν λόγω ακινήτου καταχωρήθηκε στο κτηματικό μητρώο στις 30.07.
  5. (κ) Το πιστοποιητικό εγγραφής σε σχέση με το επίδικο ακίνητο ετοιμάστηκε στις 30.07.
  6. Τα όσα ανάφερα για την ΜΚ1 ισχύουν και για την ΜΚ2, η οποία εργάζεται στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων με καθήκοντα, ανάμεσα σ' άλλα, τον έλεγχο της δήλωσης διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας που αφορούν τη μεταβίβαση ακινήτων (Έντυπο Ε.ΠΡ.401) καθώς και την έκδοση απαλλαχτικού (Έντυπο Ν.313) που παρουσιάζεται στο κτηματολόγιο για σκοπούς μεταβίβασης ενός ακινήτου. Η ΜΚ2 ήταν από τα άτομα που ήλθαν και είπαν την αλήθεια στο Δικαστήριο με το σύνολο της μαρτυρία της, όπως αυτή αποτελείται από την προφορική της κατάθεση στο Δικαστήριο όσο και από τη γραπτή κατάθεση της στην αστυνομία που είναι το Τεκμήριο 3, να υποστηρίζεται από πραγματική μαρτυρία και συγκεκριμένα τη δέσμη εγγράφων που αποτελούν το Τεκμήριο
  7. Με δεδομένο ότι η μαρτυρία της είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις, αποδέχομαι την μαρτυρία της περιλαμβανομένου και του Τεκμηρίου 3 στην ολότητα της ως αληθή και αξιόπιστη. Περαιτέρω, κατόπιν αξιολόγησης της, αποδέχομαι το περιεχόμενο της δέσμης εγγράφων που αποτελούν το Τεκμήριο 4 ως ορθό, αληθές και αξιόπιστο, πέραν του ότι τόσο το περιεχόμενο όσο και η γνησιότητα των εγγράφων που συνθέτουν τη δέσμη δεν αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο. Από το περιεχόμενο των εγγράφων του Τεκμηρίου 4 παρατηρώ, πέραν των όσο έχω ήδη αναφέρω στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας της ΜΚ2, τα εξής, τα οποία και αποδέχομαι: (α) Ο υπολογισμός του φόρου κεφαλαιουχικών κερδών αναφορικά με την επίδικο τεμάχιο που διατίθεται έγινε στη βάση του συμφωνημένου τιμήματος πώλησης που στη 'Δήλωση Διάθεσης Ακίνητης Ιδιοκτησίας' σημειώνεται ως το ποσό των €153.770,
  8. (β) Σύμφωνα με τη 'Δήλωση Διάθεσης Ακίνητης Ιδιοκτησίας' (έγγραφο της δέσμης του Τεκμηρίου 4), ο φόρος κεφαλαιουχικών κερδών υπολογίστηκε στο ποσό των €26.852,
  9. (γ) Η 'Δήλωση Διάθεσης Ακίνητης Ιδιοκτησίας' υπογράφεται από τον κατηγορούμενο εκ μέρους και για λογαριασμό του παραπονούμενου ως διαθέτη και της Τροοδίας Ηλία ως δικαιοδόχος. (δ) Στα πλαίσια μεταβίβασης του επιδίκου ακινήτου ο κατηγορούμενος ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό του παραπονούμενου δυνάμει ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου ημερομηνίας 20.06.08 ενώ ο Ιορδάνης Κωστέκογλου ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό της αγοράστριας του επιδίκου τεμαχίου Τροοδίας Ηλία δυνάμει επίσης ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου ημερομηνίας 07.07.
  10. (ε) Δυνάμει γραπτής υπογραμμένης εξουσιοδότησης ο κατηγορούμενος εξουσιοδότησε την δικολάβο Κυριακίδου (ΜΚ6) να προσέλθει στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, Υπηρεσία Ακίνητης Ιδιοκτησίας και Κεφαλαιουχικών Κερδών και να καταθέσει τις δηλώσεις ακίνητης ιδιοκτησίας και κεφαλαιουχικών κερδών και οποιαδήποτε άλλα έντυπα της υπηρεσίας, εξασφαλίσει οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με τη φορολογική υποχρέωση του παραπονούμενου για το ακίνητο που επρόκειτο να μεταβιβαστεί καθώς και να εξασφαλίσει το απαλλακτικό έντυπο Ν.313 για τη μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου (πιστοποιητικό διευθέτησης φορολογικής υποχρέωσης φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας και κεφαλαιουχικών κερδών). (στ) Η πιο γραπτή εξουσιοδότηση παρουσιάστηκε και σφραγίστηκε στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, Κλάδο Φορολογίας Ακίνητης Ιδιοκτησίας και Κεφαλαιουχικών Κερδών στην Πάφο ότι παραλήφθηκε στις 04.07.
  11. (ζ) Υπό την ιδιότητα του αντιπροσώπου του παραπονούμενου ως διαθέτη του επιδίκου ακινήτου, στις 03.07.08 ο κατηγορούμενος υπέγραψε τόσο τη 'Δήλωση Ακίνητης Ιδιοκτησίας' όσο και τη 'Συμπληρωματική 'Δήλωση Ακίνητης Ιδιοκτησίας', οι οποίες παραλήφθηκαν και προς τούτο σφραγίστηκαν από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, Κλάδο Φορολογίας Ακίνητης Ιδιοκτησίας και Κεφαλαιουχικών Κερδών στην Πάφο στις 04.07.
  12. (η) Το ποσό των €26.852,14 που ήταν ο υπολογισμένος φόρος κεφαλαιουχικών κερδών πληρώθηκε από το λογαριασμό των πελατών της δικολάβου Κυριακίδου (ΜΚ6) υπ' αριθμό 27-58612-0081-01-7 δια της επιταγής της Societe Generale υπ' αριθμό 00776179 με ημερομηνία πληρωμής 07.07.08, η οποία εκδόθηκε και υπογράφηκε από την ΜΚ
  13. (θ) Για την πληρωμή του πιο πάνω ποσού στις 07.07.08 εκδόθηκε η απόδειξη υπ' αριθμό 6- 6001-2008-009902 από λειτουργό του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων της Κυπριακής Δημοκρατίας εις το όνομα του παραπονούμενου. (ι) Εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης επί όλου μεριδίου του επιδίκου τεμαχίου δυνάμει σχετικού πιστοποιητικού εγγραφής ήταν μέχρι την μεταβίβαση ο παραπονούμενος. Η μαρτυρία του ΜΚ3 διακρίνεται σε πρωτότυπη και εξ' ακοής. Η πρωτότυπη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού ήταν διαδικαστικής φύσεως αφού περιορίστηκε στην καταγραφή της καταγγελίας του παραπονούμενου, στη λήψη ανακριτικών καταθέσεων από τον κατηγορούμενο και τον Κωστέκογλου καθώς και στο γεγονός ότι κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο με τις κατηγορίες του παρόντος κατηγορητηρίου αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο. Οι ενέργειες του αυτές όχι μόνο επαληθεύονται από τα Τεκμήρια 5, 6, 7, 8 και 10 αλλά δεν αμφισβητήθηκαν από τον κατηγορούμενο. Κάτω από αυτά τα δεδομένα αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη την μαρτυρία του που περιστρέφεται γύρω από τις αναντίλεκτες ενέργειες που αυτός έκαμε περιλαμβανομένου της γραπτής κατάθεσης του που είναι το Τεκμήριο
  14. Επίσης, κατόπιν αξιολόγησης του, αποδέχομαι το Τεκμήριο 8, που είναι οι γραπτές κατηγορίες προς τον κατηγορούμενο ως αδιαμφισβήτητη ενέργεια που έγινε από μέρους του μάρτυρα αυτού. Ακόμη, μετά από αξιολόγηση, αποδέχομαι, ως ορθό, αληθές και αξιόπιστο, πέραν του ότι τόσο το περιεχόμενο του δεν αμφισβητήθηκε από οποιονδήποτε κατά την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής, το Τεκμήριο 11 που είναι το έγγραφο ημερομηνίας 09.07.09 με το οποίο η Τροοδία Ηλία συμφώνησε στην υποθήκευση του επιδίκου ακινήτου στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου για το ποσό των €155.000,
  15. Αντίθετα, προσδίδω μηδενική βαρύτητα στο μέρος της μαρτυρίας του ΜΚ3 που ασχολείται με αναφορές και δηλώσεις του Ιορδάνη Κωστέκογλου και Τροοδίας Ηλία καθώς επίσης στο περιεχόμενο των γραπτών καταθέσεων που έδωσαν στην αστυνομία, ήτοι τα Τεκμήρια 6 και 10 που είναι καθαρά εξ' ακοής μαρτυρία, για τους λόγους που σημειώνονται αμέσως πιο κάτω. Με γνώμονα την χαραγμένη μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης αυτής γραμμή υπεράσπισης, η οποία αμφισβητεί την αλήθεια και αξιοπιστία των θέσεων των εν λόγω προσώπων και λαμβάνοντας υπόψη τις παραμέτρους αξιολόγησης τέτοιας μαρτυρίας, όπως αυτές καθορίζονται κατά τρόπο μη εξαντλητικό από το άρθρο 27 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 μετά των συναφών τροποποιήσεων, αναφέρω τα εξής: (α) Παρόλο ότι ήταν εύλογο και εφικτό η κατηγορούσα αρχή να είχε κλητεύσει τον Κωστέκογλου και την Ηλία, εντούτοις αυτό δεν έγινε χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε δικαιολογία γι' αυτό. (β) Εφόσον η γραπτή κατάθεση του Κωστέκογλου στην αστυνομία είναι ανακριτικής φύσεως και σύμφωνα με την αστυνομία κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης αυτής υπήρχαν στην κατοχή της αστυνομίας στοιχεία που δημιουργούσαν εύλογη υποψία ότι ενέχεται στη διάπραξη αδικημάτων, το πρόσωπο αυτό είχε κάθε λόγο και κίνητρο να αποκρύψει ή να παραποιήσει γεγονότα. (γ) Η μη προσαγωγή των πιο πάνω ατόμων ως μάρτυρες κατηγορίας και να υποστούν τη βάσανο της αντεξέτασης στέρησε από την υπεράσπιση τη δυνατότητα να θέσει τις δικές της τοποθετήσεις και συνάμα να αντικρούσει τις θέσεις που η κατηγορούσα αρχή προώθησε, δια του δικαιώματος της αντεξέτασης. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, επί της ουσίας της γραπτής κατάθεσης του Ιορδάνη Κωστέκογλου που είναι το Τεκμήριο 6, δεν έχω κανένα ενδοιασμό να πω ότι πρόκειται για έγγραφο που περιέχει ασύστολα ψεύδη προκειμένου να αποτινάξει την εικόνα του συνωμότη στη διάπραξη κακουργήματος, και του ατόμου που ενέχεται στη διάπραξη των αδικημάτων κλοπής υπό αντιπροσώπου και της απόσπασης περιουσίας με ψευδείς παραστάσεις που η αστυνομία του απέδιδε την στιγμή λήψης της κατάθεσης αυτής. Το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του είναι σε ορισμένα ουσιώδη σημεία του αντιφατικό και στερείται λογικής εξήγησης ενώ σε κάποια άλλα καταρρίπτεται ως αναληθές από πραγματική μαρτυρία. Σε κάποια άλλα δε σημαντικά μέρη της δεν ήταν σε θέση να δώσει εξηγήσεις καθότι τον είχε προδώσει η μνήμη του. Συγκεκριμένα, ο ίδιος ισχυρίζεται ότι δεν είναι κτηματομεσίτης, δεν πήρε καμία προμήθεια από την αγοραπωλησία του επιδίκου ακινήτου και δεν έχει στην κατοχή του οποιαδήποτε έγγραφα σχετικά με την αγοραπωλησία του. Η ουσιώδης αυτή αναφορά του όμως: (α) έρχεται σε αντίθεση με προγενέστερη αναφορά του ότι η εταιρεία Adin Properties Ltd στην οποία είναι γενικός διευθυντής ασχολείται επαγγελματικά με την αγοραπωλησία γης. (β) έρχεται σε αντίθεση με προηγούμενη αναφορά του ότι καθημερινά έρχονται στην κατοχή του χωρομετρικά σχέδια διαφόρων χωραφιών που ήταν προς πώληση. (γ) έρχεται σε αντίθεση με αναφορά του ότι ο ίδιος είπε είχε συνάντηση με την Ηλία με σκοπό την εξεύρεση ενός τεμαχίου με προοπτική την αγορά του κατά τη διάρκεια της οποίας της έδειξε χωρομετρικά σχέδια διαφόρων χωραφιών στις επαρχίες Λεμεσού και Πάφου που ήταν προς πώληση. (δ) δεν εξηγεί τη χρησιμότητα ή αναγκαιότητα κατάθεσης των επιταγών της Τροοδίας Ηλία που προορίζονταν για την αγορά του επιδίκου τεμαχίου σε προσωπικούς λογαριασμούς του και/ή σε λογαριασμούς της εταιρείας Adin Properties Ltd ή και δυνατότητα κατάθεσης αυτών των χρημάτων της Ηλία σε τέτοιου είδους λογαριασμούς αν οι εν λόγω επιταγές είχαν εκδοθεί εις το όνομα του παραπονούμενου, ως πωλητή του επιδίκου τεμαχίου. Επίσης, ο Κωστέκογλου ενώ αρχικά σημείωσε ότι έλαβε από την Ηλία το ποσό των €153.770,00 στη συνέχεια αναφέρει ότι το ποσό που η Ηλία του έδωσε ήταν €155.000,
  16. Περαιτέρω, ο Κωστέκογλου ανάφερε ότι μέρος των χρημάτων που η Ηλία του παρέδωσε για την αγορά του επιδίκου τεμαχίου, ήτοι ποσό €26.852,00, χρησιμοποιήθηκε για την πληρωμή του φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας. Αυτή όμως η θέση του έρχεται σε αντίθεση με το Τεκμήριο 4, το οποίο αποδεικνύει ότι η πληρωμή του φόρου κεφαλαιουχικών κερδών που υπολογίστηκε από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων πληρώθηκε από το λογαριασμό των πελατών της δικολάβου Κυριακίδου (ΜΚ6) υπ' αριθμό 27-58612-0081-01-7 δια της επιταγής της Societe Generale υπ' αριθμό 00776179 με ημερομηνία πληρωμής 07.07.08, η οποία εκδόθηκε και υπογράφηκε από την ΜΚ
  17. Κοντά στα πιο πάνω προστίθεται η αδυναμία του Κωστέκογλου να θυμηθεί πως περιήλθαν τα χωρομετρικά σχέδια του επιδίκου τεμαχίου στην κατοχή του, με ποιο πρόσωπο είχε τότε μιλήσει για την τιμή πώλησης του, στοιχεία των επιταγών που έλαβε από την Ηλία, σε ποιον και με ποιο τρόπο έδωσε το ποσό των €25.000,00 περίπου που αποτελεί μέρος του τιμήματος πώλησης του επιδίκου τεμαχίου στην Ηλία και θα έπρεπε να είχαν δοθεί στον παραπονούμενο που ήταν ο πωλητής καθώς και κατά πόσο ο Κωστέκογλου έδωσε οποιαδήποτε χρήματα είτε στην Κυριακίδου είτε στον κατηγορούμενο για να τα δώσουν στον κατηγορούμενο. Δεν έχω αμφιβολία ότι στη γραπτή κατάθεση του ο Κωστέκογλου δεν είπε τελικά την αλήθεια για τους δικούς του λόγους και συνεπώς με το σκεπτικό ότι δεν θα ήταν ασφαλές να στηριχτώ σ' αυτή δεν θα έδιδα οποιαδήποτε βαρύτητα στο περιεχόμενο της. Σε σχέση με το Τεκμήριο 9 αυτό που γίνεται αντιληπτό είναι η έντεχνη προσπάθεια συγκάλυψης παράνομων ενεργειών που επρόκειτο να ληφθούν εις βάρος του παραπονούμενου αναφορικά με το επίδικο ακίνητο, πράγμα που αποτυπώνεται μέσα από τη μοναδική σελίδα του εγγράφου υπό τον τίτλο 'Αγοραπωλητήριο Έγγραφον' που έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο. Είναι γι' αυτό το λόγο που η διερεύνηση αυτής της σοβαρής, δύσκολης και περίπλοκης υπόθεσης θα έπρεπε να είχε διεξαχθεί σε μεγαλύτερο βάθος καλύπτοντας και άλλες πτυχές έτσι ώστε να εξεταστεί η τυχόν συμμετοχή και άλλων προσώπων. Ειδικότερα, μέσα από το Τεκμήριο 9 φαίνεται η προσπάθεια πώλησης του επιδίκου τεμαχίου στην Τροοδία Ηλία με πωλητή τον παραπονούμενο έναντι του ποσού των €155.000,00, ο οποίος δηλώνει άγνοια για την συναλλαγή αυτή. Από το πιο πάνω ποσό δηλώνεται ότι €100.000,00 θα πληρώνονταν με τη μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου κατά ή περί τις 03.07.08, ημερομηνία που συμπίπτει με αυτή που ο κατηγορούμενος υπέγραψε τη 'Δήλωση Ακίνητης Ιδιοκτησίας' αλλά και τη 'Συμπληρωματική 'Δήλωση Ακίνητης Ιδιοκτησίας', οι οποίες παραλήφθηκαν και προς τούτο σφραγίστηκαν από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, Κλάδο Φορολογίας Ακίνητης Ιδιοκτησίας και Κεφαλαιουχικών Κερδών στην Πάφο ότι παραλήφθηκαν στις 04.07.
  18. Το υπόλοιπο ποσό των €51.000,00 θα πληρωνόταν προκαταβολικά και προφανώς ενωρίτερα από τις 03.07.
  19. Προκύπτει ότι το εν λόγω τεκμήριο βρισκόταν στην κατοχή της εταιρείας Damalona Ltd. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι ένα τέτοιο έγγραφο ουδέποτε κατατέθηκε στο κτηματολόγιο στα πλαίσια μεταβίβασης του επιδίκου ακινήτου. Αυτό διαπιστώνεται από το περιεχόμενο της 'Δήλωσης Μεταβιβάσεως Ακινήτου' μέσα από το οποίο δηλώνεται ότι δεν υπάρχει πωλητήριο έγγραφο. Πέραν της πιο πάνω αναφοράς, το εν λόγω έγγραφο δεν έχει οποιαδήποτε αποδεικτική αξία καθότι με τη μοναδική και δια τηλεομοιοτύπου που φαίνεται να αποστάληκε σελίδα δεν αφήνονται περιθώρια για κάτι τέτοιο. Είναι προφανές ότι η μαρτυρία του ΜΚ3 γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο με εξαίρεση τα προαναφερόμενα μέρη της που αποτελούν εξ' ακοής μαρτυρία και δεν δέχομαι για τους λόγους που έχουν σημειωθεί. Ο παραπονούμενος (ΜΚ4) στη δική του μαρτυρία ήταν απλός και ουσιαστικός. Με αφοπλιστική ειλικρίνεια περιέγραψε τα γεγονότα που εκτυλίχτηκαν και ενέπιπταν στην προσωπική γνώση και αντίληψη του. Έχω πειστεί ότι ήλθε και είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του υποστηρίζεται από έγγραφα που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, πράγμα που ενισχύει την αξιοπιστία της και την καθιστά πειστική. Είναι πρόδηλο ότι η άγνοια του και συνάμα η επιλογή του να απέχει από τη λήψη ενεργειών και συμμετοχή σε διαδικασίες περί θεμάτων πώλησης και μεταβίβασης ακίνητης περιουσίας στράφηκαν εις βάρος του. Δεν έχω αμφιβολία ότι πρόκειται για το πρόσωπο που παραπλανήθηκε και εξαπατήθηκε και προς το οποίο οφείλονταν επαρκείς εξηγήσεις αναφορικά με την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου τεμαχίου του ένεκα της πληροφόρησης που έτυχε από τον κατηγορούμενο κάτω από την ιδιότητα του πληρεξουσίου αντιπροσώπου που είχε, σε συνδυασμό με το ποσό που εισέπραξε από τον κατηγορούμενο ως τίμημα πώλησης και υπό το φως της ενημέρωσης που είχε αλλά και των εγγράφων που περισυνέλλεξε από τις αρμόδιες κυβερνητικές υπηρεσίες. Η μαρτυρία του παρέμεινε μέχρι τέλους αταλάντευτη και απαλλαγμένη από ασάφειες και ουσιώδεις αντιφάσεις. Αυτά που χωρίς δεύτερη σκέψη προκύπτουν ως ουσιώδη γεγονότα μέσα από τη μαρτυρία του είναι ότι ο κατηγορούμενος ανέλαβε την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου τεμαχίου ως αντιπρόσωπος του παραπονούμενου δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου που ο τελευταίος υπέγραψε για το σκοπό αυτό και ότι για τη συναλλαγή αυτή εισέπραξε το ποσό των €25.630,00 από τον κατηγορούμενο (μετά τη διόρθωση που έκανε στη δια ζώσης μαρτυρία του), χωρίς όμως ο κατηγορούμενος ποτέ να του αναφέρει ποιος ήταν ο αγοραστής και δίχως να του ζητηθεί να εκδώσει απόδειξη είσπραξης χρημάτων. Επίσης, γίνεται αντιληπτό ότι τελικά στο κτηματολόγιο δηλώθηκε ως τίμημα πώλησης του επιδίκου τεμαχίου το ποσό των €153.770,
  20. Οι θέσεις του παραπονούμενου περί παροχής πληρεξουσίου εγγράφου στον κατηγορούμενο και του ύψους του τιμήματος πώλησης που δηλώθηκε στο κτηματολόγιο επαληθεύονται μέσα από τη δέσμη των εγγράφων που αποτελούν τα Τεκμήρια 2 και 4 αντίστοιχα. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος προσπάθησε χωρίς επιτυχία να τον πείσει ότι το τίμημα πώλησης του επιδίκου ακινήτου ήταν €25.630,
  21. Ακόμη γίνεται γνωστό ότι ο παραπονούμενος δεν πλήρωσε προσωπικά στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων το ποσό των €26.852,14 που αφορά τον αναλογούντα φόρο κεφαλαιουχικών κερδών που υπολογίστηκε στη βάση εκτίμησης που έγινε από το κτηματολόγιο και ανερχόταν στο ίδιο ύψος με το τίμημα πώλησης που δηλώθηκε στη 'Δήλωση Ακίνητης Ιδιοκτησίας', δηλαδή €153.770,
  22. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ4 περιλαμβανομένων και των Τεκμηρίων 12 και 13 ως αξιόπιστη και με την οποία εκφράζεται η αληθινή όψη των γεγονότων. Εξαίρεση του πιο πάνω αποτελούν οι προσωπικές εκτιμήσεις του παραπονούμενου περί μη ύπαρξης παραπόνου προς τον κατηγορούμενο, περί έρευνας του ιδίου και πεποίθησης του ότι ο κατηγορούμενος δεν πήρε χρήματα, περί μη υποβολής παραπόνου στην αστυνομία εναντίον του κατηγορουμένου προσωπικά και περί παραπλάνησης του κατηγορουμένου από άλλα πρόσωπα, οι οποίες είναι άνευ σημασίας και συνεπώς δεν λαμβάνονται υπόψη. Ο ΜΚ5 γενικά δημιούργησε καλή εικόνα στο Δικαστήριο ως μάρτυρας. Ήταν θετικός και σαφής στις τοποθετήσεις του χωρίς τάση υπερβολής. Η ουσιαστική μαρτυρία του σε σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης περιορίζεται σε γεγονότα που διαδραματίστηκαν και για τα οποία ο ίδιος είχε προσωπική αντίληψη τους. Μπορεί να έδωσε την εντύπωση ότι ενδεχομένως να γνώριζε περισσότερα, αλλά σ' αυτά που μετέδωσε στο Δικαστήριο ήταν καθ' όλα πειστικός χωρίς να υποπέσει σε ουσιώδεις αντιφάσεις. Η μαρτυρία του υποστηρίζεται από πραγματική μαρτυρία και ταυτόχρονα ταυτίζεται με παραδεκτά γεγονότα. Είναι αλήθεια ότι ο μάρτυρας αυτός δεν απέφυγε την παγίδα να μην επεκταθεί σε εξειδικευμένα θέματα που δεν ήταν ειδικός, πλην όμως θεωρώ ότι αυτό δεν ήταν αρκετό στο να πλήξει ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία του ως μάρτυρας γεγονότων που ήταν. Εν πάσει περιπτώσει, το μέρος αυτό ης μαρτυρίας του δεν γίνεται αποδεκτό από το Δικαστήριο. Αυτό που αβίαστα προκύπτει μέσα από την όλη μαρτυρία του είναι ότι υπήρξε συνάντηση στο γραφείο κάποιου Κώστα Θεοφάνους στη Γεροσκήπου στην οποία ο εν λόγω μάρτυρας ήταν παρών. Εκεί υπογράφτηκε μία συμφωνία που αφορούσε την πώληση του επιδίκου ακινήτου από τον παραπονούμενο ως πωλητή και από την εταιρεία Adin Properties Ltd ως αγοραστής για το ποσό των €29.900,
  23. Προκύπτει ακόμη από τα λεγόμενα του μάρτυρα ότι η συγκεκριμένη συμφωνία υπογράφτηκε από τον κατηγορούμενο υπό την ιδιότητα του πληρεξούσιου αντιπροσώπου του παραπονούμενου και από τον Ιορδάνη Κωστέκογλου υπό την ιδιότητα του διευθυντή της εταιρεία Adin Properties Ltd. Όπως περαιτέρω αποκαλύπτεται από τις εξηγήσεις του μάρτυρα, η υπογραφή της συμφωνίας από τους κατηγορούμενο και Κωστέκογλου εκ μέρους και για λογαριασμό των παραπονούμενου και της εταιρείας Adin Properties Ltd έγινε στην παρουσία του ιδίου και του Κώστα Θεοφάνους, οι οποίοι και έθεσαν τις υπογραφές τους στην εν λόγω συμφωνία ως μάρτυρες. Όλα αυτά είναι αποδεκτά από το Δικαστήριο. Ένα σημείο όμως που χρήζει προσοχής είναι η ημερομηνία που η πιο πάνω συμφωνία υπογράφτηκε στο γραφείο του Θεοφάνους. Ο ΜΚ5 στη γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία (Τεκμήριο 14) αναφέρει ότι η υπογραφή αυτής της συμφωνίας έγινε στις 18.06.
  24. Ωστόσο από την υπόλοιπη μαρτυρία του ιδίου μάρτυρα, τόσο μέσα από το υπόλοιπο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 14 όσο και στη δια ζώσης μαρτυρία του, καθίσταται φανερό ότι το εν λόγω γεγονός διαδραματίστηκε στις 18.07.08 και όχι στις 18.06.
  25. Ειδικότερα, μέσα από το υπόλοιπο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 14 που ακολουθεί της αρχικής γραπτής αναφοράς ο ΜΚ5 συνεχίζει να παρέχει λεπτομέρειες της εν λόγω γραπτής συμφωνίας. Κατά τη λήψη της γραπτής κατάθεσης του στην αστυνομία, ο ΜΚ3 του υπέδειξε το περιεχόμενο μιας γραπτής συμφωνίας που ο μάρτυρας αυτός ευθύς αναγνώρισε ως το έγγραφο στο οποίο ο ΜΚ5 είχε υπογράψει σαν ένας εκ των μαρτύρων και στη βάση του οποίου είχε προηγουμένως αναφέρει γραπτώς όλες τις πληροφορίες και λεπτομέρειες. Ακολούθως, κατά την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης και συγκεκριμένα στην κυρίως εξέταση του, ο ίδιος μάρτυρας αναγνώρισε αμέσως το κείμενο ενός εγγράφου που του υποδείχτηκε από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής και προτού αυτό κατατεθεί στο Δικαστήριο, ως τη γραπτή συμφωνία στην οποία είχε τοποθετήσει την υπογραφή του ως μάρτυρας και στη βάση της οποίας είχε αναφέρει μέσα από τη γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία όλες τις λεπτομέρειες της συνάντησης και της υπογραφής της συμφωνίας και που στο μεταξύ το κείμενο της είχε ήδη αναγνωρίσει και σε αντίγραφο που ο ΜΚ3 του είχε υποδείξει κατά τη σύνταξη του Τεκμηρίου
  26. Από το έγγραφο που του υποδείχτηκε από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής και προτού αυτό κατατεθεί στο Δικαστήριο, ο ΜΚ5 αναγνώρισε και υπέδειξε χωρίς περιστροφές το όνομα και την υπογραφή του σ' αυτή καθώς και το ποσό των €29.900,00 που ήταν το τίμημα πώλησης και για το οποίο είχε, όπως ο μάρτυρας είπε, κάνει γραπτή αναφορά στο Τεκμήριο
  27. Το έγγραφο αυτό φέρει ημερομηνία 18 Ιουλίου
  28. Όλα αυτά τα δεδομένα, τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από το συνήγορο υπεράσπισης, οδηγούν μονοδρομικά στο εύρημα ότι η συνάντηση στην οποία υπογράφτηκε η προαναφερόμενη συμφωνία διεξήχθηκε στις 18.07.08 και όταν ο εν λόγω μάρτυρας αναφερόταν στο χρονικό σημείο που διεξήχθηκε η προαναφερόμενη συνάντηση εννοούσε την 18η Ιουλίου του έτους
  29. Συνεπώς, η αρχική γραπτή αναφορά του μάρτυρα στο Τεκμήριο 14 σε ημερομηνία 18.06.08 οφείλεται καθαρά σε αβλεψία. Επίσης, από τη μαρτυρία του ΜΚ5 προκύπτει ότι μετά πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος και ενώ ο εν λόγω μάρτυρας βρισκόταν στο γραφείο της δικολάβου Κυριακίδου ο παραπονούμενος μετέβηκε εκεί για να διαμαρτυρηθεί για την εξέλιξη που τελικά είχε η αγοραπωλησία του τεμαχίου του. Με γνώμονα τα πιο πάνω και υπό το φως της διόρθωσης που έγινε στην ημερομηνία υπογραφής της προαναφερόμενης συμφωνίας πώλησης του επιδίκου ακινήτου στην εταιρεία Adin Properties Ltd, από τη μαρτυρία του ΜΚ5 περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 14 αποδέχομαι μόνο τις αναφορές του στη πιο πάνω γραπτή συμφωνία καθώς και στο περιστατικό με τον παραπονούμενο στο γραφείο της δικολάβου Κυριακίδου επειδή πρόκειται για μαρτυρία που πηγάζει μέσα από γεγονότα τα οποία ο ΜΚ5 με την παρουσία του σ' αυτά γνωρίζει προσωπικά. Αντίθετα, το Δικαστήριο δεν αποδέχεται τις αναφορές του εν λόγω μάρτυρα στη ζώνη ανάπτυξης που ισχυρίζεται ότι βρίσκεται το επίδικο ακίνητο καθώς και στην αξία πώλησης του καθότι ο μάρτυρας αυτός όχι μόνο δεν είναι ειδικός στα θέματα αυτά με βάση το επάγγελμα του αλλά ούτε και δήλωσε στο Δικαστήριο από που άντλησε αυτή την τεχνογνωσία του. Επομένως, οι τοποθετήσεις αυτές του μάρτυρα γεγονότων αποτελούν προσωπικές εκτιμήσεις του, οι οποίες δεν λαμβάνονται υπόψη. Η ΜΚ6 ήλθε στο Δικαστήριο καταθέτοντας τη μαρτυρία της, ουσιαστικό μέρος της οποίας επαληθεύεται από έγγραφα. Μέρος όμως της μαρτυρίας της καταρρίπτεται από μαρτυρίες άλλων μαρτύρων της κατηγορούσας αρχής, χωρίς όμως το κομμάτι αυτό να επηρεάζει την αλήθεια και αξιοπιστία του ουσιαστικού μέρους της μαρτυρίας της που υποστηρίζεται από έγγραφα. Μπορεί να έδωσε την εντύπωση ότι ενδεχομένως να γνώριζε περισσότερα, αλλά στο ουσιαστικό κομμάτι της μαρτυρίας της που άπτεται της ουσίας των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, η ΜΚ6 ήταν ευθύς, σαφής και χωρίς περιστροφές. Οι θετικές απαντήσεις της καλλιέργησαν κλίμα αξιοπιστίας και πειστικότητας της μαρτυρίας της μάρτυρας αυτής. Από την μαρτυρία της ΜΚ6 περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 17 αποδέχομαι τα εξής: (α) Ότι τον Ιούλιο του 2008 ο κατηγορούμενος ήλθε στο γραφείο της ΜΚ6 και της ανάθεσε να αναλάβει τη συμπλήρωση των απαραίτητων εντύπων που αφορούν το φόρο και το κτηματολόγιο για την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου. (β) Για το σκοπό αυτό ο κατηγορούμενος της παρουσίασε σχετικό πληρεξούσιο έγγραφο (βλέπε Τεκμήρια 2 και 4). (γ) Στα πλαίσια διεκπεραίωσης της εργασίας που ο κατηγορούμενος της ανάθεσε, η ΜΚ6 συμπλήρωσε το έντυπο Ε.ΠΡ.401 που είναι η δήλωση διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας που αφορά τη μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου, το έντυπο Ν.313 που είναι το πιστοποιητικό διευθέτησης φορολογικής υποχρέωσης φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας και κεφαλαιουχικών κερδών σε σχέση με την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου καθώς και τα έντυπα Ν.301, 302 και 303 τα οποία απαιτούνται για να δηλωθεί στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων η σκοπούμενη πώληση του επιδίκου τεμαχίου. (δ) Τα πιο πάνω έντυπα συμπληρώθηκαν προτού υπογραφούν από τον κατηγορούμενο ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του παραπονούμενου (βλέπε Τεκμήρια 2 και 4). (ε) Ότι από το λογαριασμό πελατών της υπ' αριθμό 27-58612-0081-01-7 εξέδωσε και υπέγραψε την επιταγή της Societe Generale υπ' αριθμό 00776179 με ημερομηνία πληρωμής 07.07.08 με την οποία πληρώθηκε ο υπολογισμένος φόρος κεφαλαιουχικών κερδών αναφορικά με την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου (βλέπε Τεκμήριο 4). (στ) Ότι για την πιο πάνω εργασία της πληρώθηκε από τον κατηγορούμενο με το ποσό των €120,
  30. (ζ) Ότι γνωρίζει τον ΜΚ5, τον Κώστα Θεοφάνους και Ιορδάνη Κωστέκογλου ως πελάτες της με του οποίους συνεργάστηκε στο παρελθόν για μεταβιβάσεις ακινήτων. Από την μαρτυρία της ΜΚ6 προκύπτει ακόμη ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η ίδια ενεργούσε εκ μέρους και για λογαριασμό του κατηγορούμενου και κατ' επέκταση προς όφελος του πωλητή που ήταν ο παραπονούμενος. Η αποδεκτή μαρτυρία της ότι τον Ιούλιο του 2008 ο κατηγορούμενος ήλθε στο γραφείο της ΜΚ6 και της ανάθεσε να αναλάβει τη συμπλήρωση των απαραίτητων εντύπων που αφορούν το φόρο και το κτηματολόγιο για την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου σε συνδυασμό με τη γραπτή υπογραμμένη εξουσιοδότηση που ο κατηγορούμενος της έδωσε για να μπορέσει να καταθέσει στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, Υπηρεσία Ακίνητης Ιδιοκτησίας και Κεφαλαιουχικών Κερδών τα προαναφερόμενα έντυπα (βλέπε Τεκμήριο 4), επαληθεύει το εύρημα αυτό του Δικαστηρίου. Ωστόσο από την μαρτυρία της ΜΚ6 δεν αποδέχομαι τη θέση της ότι με τον κατηγορούμενο η ίδια έχει συνεργαστεί ξανά στο παρελθόν για μεταβιβάσεις ακινήτων. Πρόκειται για ένα γενικό και αόριστο ισχυρισμό περί συνεργασίας πέραν της μιας φοράς, χωρίς να συνοδεύεται από οποιαδήποτε λεπτομέρεια που θα τον καθιστούσε πειστικό μπροστά στη δηλωμένη περί του αντιθέτου θέση της υπεράσπισης στο ζήτημα αυτό. Στοιχεία όπως πότε υπήρξε τέτοια συνεργασία, ποια ακίνητα αφορούσε, ποια ήταν τα συμβαλλόμενα μέρη, ποια ήταν η εργασία που διεκπεραίωσε προς όφελος του κατηγορουμένου, ποια ήταν η δική της αμοιβή που εισέπραξε σε κάθε μια περίπτωση, υπό ποια ιδιότητα ο κατηγορούμενος ενεργούσε σε κάθε μια από τις περιπτώσεις στις οποίες συνεργάστηκε μαζί του και κατά πόσο ο κατηγορούμενος παρείχε τέτοιες υπηρεσίες επί αμοιβής ήταν αναγκαία για να προσδώσουν στον εν λόγω ισχυρισμό της συγκεκριμένη υπόσταση. Η απουσία τέτοιων λεπτομερειών εμφανίζει τον ισχυρισμό αυτό χωρίς πραγματική ταυτότητα και συνάμα τον καθιστά μη πειστικό. Ακόμη από την μαρτυρία της ΜΚ6 δεν αποδέχομαι τη θέση της ότι δεν γνωρίζει τον παραπονούμενο. Οι μαρτυρίες του παραπονούμενου και του ΜΚ5 καθώς και η γραπτή κατάθεση του Κώστα Θεοφάνους στην αστυνομία, το περιεχόμενο της οποίας είναι κοινά παραδεκτό ως προς την αλήθεια του (Τεκμήριο 16), που δίδουν λεπτομέρειες περί μετάβασης του παραπονούμενου στο γραφείο της ΜΚ6 και έντονης συζήτησης μαζί της καθώς και προσπαθειών της αλλά και συναντήσεων που αυτή είχε μαζί με τον παραπονούμενο στην παρουσία και άλλων προσώπων για να τον μεταπείσει να μην προσφύγει στο Δικαστήριο, καθιστά την εν λόγω θέση της αναληθής. Δεν διαφεύγει ακόμη της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η ΜΚ6 απέφυγε να αποκαλύψει ποιος της έδωσε τα χρήματα για να πληρώσει τον κεφαλαιουχικό φόρο σε σχέση με την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου τόσο στη δια ζώσης της μαρτυρία στο Δικαστήριο όσο και προγενέστερα στην γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία (Τεκμήριο 17) όταν ανέλυε τις εργασίες που διεκπεραίωσε. Αυτό, ανάμεσα σ' άλλα, αποδεικνύει ως αληθή τη θέση του Δικαστηρίου ότι η εν λόγω μάρτυρας γνώριζε περισσότερα από όσα είπε στο Δικαστήριο. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση πλήττει την αξιοπιστία του μέρους της μαρτυρίας της ΜΚ6 που έγινε αποδεκτό από το Δικαστήριο. Συνεπώς, αποδέχομαι την μαρτυρία της ΜΚ6 περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 17 στο βαθμό και την έκταση που έχει εξηγηθεί πιο πάνω. Όσον αφορά το περιεχόμενο των γραπτών καταθέσεων των Γιώργου Σωτηριάδη (Τεκμήριο 15), Κώστα Θεοφάνους (Τεκμήριο 16) και Γεώργιου Αραούζου (Τεκμήριο 18) στην αστυνομία ημερομηνίας 12.01.09, 16.03.09 και 12.02.10 αντίστοιχα, έγινε, κατόπιν έγκρισης του Δικαστηρίου, παραδεκτό από τα μέρη ως προς την αλήθεια του. Αυτό που προκύπτει ως παραδεκτό γεγονός μέσα από το Τεκμήριο 15 είναι ότι η μεταβίβαση του εν λόγω ακινήτου καταχωρήθηκε στο κτηματικό μητρώο στις 30.07.08, πράγμα που συνάδει με τη 'Δήλωση Μεταβιβάσεως Ακινήτου' (Τύπος Ν.270) που είναι έγγραφο μέρος της δέσμης των εγγράφων που αποτελούν το Τεκμήριο
  31. Επίσης, αυτό που προκύπτει ως παραδεκτό γεγονός μέσα από το Τεκμήριο 18 είναι ότι μετά από έλεγχο που έγινε στο μητρώο εγγραφής κτηματομεσιτών διαπιστώθηκε ότι το έτος 2008 ο κατηγορούμενος δεν ήταν εγγεγραμμένος και ούτε κατείχε άδεια από το Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών να ασκεί το επάγγελμα του κτηματομεσίτη. Επιπλέον, από το Τεκμήριο 16 προκύπτουν τα ακόλουθα ως παραδεκτά γεγονότα: (α) Στις 18.07.08 στο γραφείο του υιού του στη Γεροσκήπου ο Κώστας Θεοφάνους μαζί με τον ΜΚ5 υπέγραψαν ως μάρτυρες σε γραπτή συμφωνία για την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου. (β) Την πιο πάνω γραπτή συμφωνία υπέγραψαν ως συμβαλλόμενα μέρη ο κατηγορούμενος και κάποιος αντιπρόσωπος της εταιρείας Adin Properties Ltd. (γ) Σύμφωνα με την προαναφερόμενη γραπτή συμφωνία ο παραπονούμενος πωλούσε το επίδικο τεμάχιο του στην εταιρεία Adin Properties Ltd για το ποσό των €29.900,
  32. (δ) Δεκαπέντε μέρες περίπου αργότερα της υπογραφής της πιο πάνω γραπτής συμφωνίας, ο Κώστας Θεοφάνους άκουσε έντονες συζητήσεις να προέρχονται από το γραφείο της δικολάβου Κυριακίδου (ΜΚ6) και αφού πήγε εκεί πρόσεξε ότι στο γραφείο της ΜΚ6 ήταν ο παραπονούμενος, η σύζυγος του παραπονούμενου, ο ΜΚ5 και η ΜΚ6 με τον παραπονούμενο να φωνάζει ότι τον ξεγέλασαν καθότι το τεμάχιο του πωλήθηκε για περισσότερα χρήματα. Ακόμη η αναφορά του Θεοφάνους στην 18η Ιουλίου 2008 ως την ημερομηνία που υπογράφτηκε η γραπτή συμφωνία πώλησης και μεταβίβασης του επιδίκου ακινήτου του παραπονούμενου από μέρους του κατηγορουμένου στην εταιρεία Adin Properties Ltd για το ποσό των €29.900,00 επαληθεύει απόλυτα τη θέση του Δικαστηρίου ότι η αρχική γραπτή αναφορά του ΜΚ5 στο Τεκμήριο 15 για υπογραφή της ιδίας συμφωνίας σε ημερομηνία 18.06.08 οφείλεται καθαρά σε παραδρομή και αβλεψία και ότι ως τέτοια ημερομηνία εννοούσε τις 18.07.
  33. Ο κατηγορούμενος, όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, προέβηκε σε χωρίς όρκο κατάθεση από την θέση στην οποίαν βρισκόταν, εξασκώντας έτσι το δικαίωμα που του παρέχει το άρθρο 74
(1)(γ) της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ.155 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Είναι γνωστό ότι η παροχή χωρίς όρκο κατάθεσης δεν επενεργεί εις βάρος του κατηγορουμένου αλλά ούτε και εκλαμβάνεται ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του. Είναι αποσαφηνισμένο μέσα από τη νομολογία ότι η χωρίς όρκο δήλωση του κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ωστόσο, όπως έχει επίσης νομολογηθεί, η αξία που έχει μία τέτοια δήλωση είναι περιορισμένη αφού δεν υποβάλλεται στη δοκιμασία της αντεξέτασης (Anastassiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Δημοσθένους κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Ιωάννου και Σιμιανός ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195, R. v. Frost [1964] 64 Cr. App. R. 284, Σίφουνας v. Δημοκρατίας και Πέτρου v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ.91, Vrakas v. R
(1973)2 CLR 139, Θεμιστοκλέους v. Αστυνομίας
(1981)2 CLR 200, Καντάρ v. Δημοκρατίας
(1978)2 CLR 132). Στην δε υπόθεση Θεοχάρους v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 22 τονίστηκε πως η ανώμοτη δήλωση κατηγορουμένου δεν μπορεί να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει την ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε αξιόπιστη. Το Δικαστήριο όμως έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη πριν καταλήξει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της. Έχω αξιολογήσει την χωρίς όρκο κατάθεση του κατηγορουμένου και παρατηρώ τα εξής:
(1)Η θέση του κατηγορουμένου πως ότι έκαμε το έπραξε για να βοηθήσει τον παραπονούμενο δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου δεν γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο. Αν η πρόθεση του κατηγορουμένου ήταν όντως αυτή που ισχυρίζεται τότε αυτός θα φρόντιζε ο παραπονούμενος να ήταν παρών μαζί του σε κάθε διαδικασία που αφορούσε το επίδικο ακίνητο του περιλαμβανομένου κατά την μεταβίβαση του τεμαχίου στο κτηματολόγιο, στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων και σε οποιεσδήποτε άλλες αρμόδιες κυβερνητικές υπηρεσίες καθώς και στην υπογραφή της γραπτής συμφωνίας στις 18.07.08, ιδιαίτερα όταν ο κατηγορούμενος είχε αποταθεί στη δικολάβο Κυριακίδου (ΜΚ6) για τη συμπλήρωση όλων των αναγκαίων εγγράφων στο κτηματολόγιο και Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων (βλέπε ένορκη αποδεκτή μαρτυρία της ΜΚ6), πράγμα που αποδεδειγμένα δεν έπραξε. Επίσης, εφόσον ήθελε να βοηθήσει τον παραπονούμενο ο κατηγορούμενος θα τον πληροφορούσε ποιος τον ξεγέλασε και με ποιο τρόπο, ως ήταν ο ισχυρισμός του, πράγμα που αποδεδειγμένα με βάση την ένορκη αποδεκτή μαρτυρία του παραπονούμενου ουδέποτε έπραξε.
(2)Η θέση του κατηγορουμένου ότι προτού προβεί σε οποιαδήποτε πράξη ενημέρωνε τον παραπονούμενο και ενεργούσε κατόπιν δικών του οδηγιών δεν ευσταθεί και ως εκ τούτου δεν γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο. Αν ίσχυε αυτό που ο κατηγορούμενος ισχυρίζεται τότε: (α) Θα αποκάλυπτε αμέσως στον παραπονούμενο το όνομα του αγοραστή του επιδίκου ακινήτου, πράγμα που αποδεδειγμένα με βάση την ένορκη αποδεκτή μαρτυρία του παραπονούμενου ουδέποτε έπραξε. (β) Θα ενημέρωνε αμέσως τον παραπονούμενο για το περιεχόμενο της συμφωνίας που προέβηκε εκ μέρους και για λογαριασμό του, πράγμα που αποδεδειγμένα με βάση την ένορκη αποδεκτή μαρτυρία του παραπονούμενου ουδέποτε έπραξε. (γ) Θα εξηγούσε στον παραπονούμενο ποιος ο λόγος να εμφανιστεί στις 18.07.08 και να υπογράψει σχετική γραπτή συμφωνία πώλησης και μεταβίβασης του επιδίκου τεμαχίου στην εταιρεία Adin Properties Ltd για το ποσό των €29.900,00 (βλέπε ένορκη αποδεκτή μαρτυρία ΜΚ5 και παραδεκτά γεγονότα με βάση το Τεκμήριο 16) τη στιγμή που προγενέστερα είχε υπογράψει τη δήλωση διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας που αφορά τη μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου (έντυπο Ε.ΠΡ.401), τη 'Δήλωσης Μεταβιβάσεως Ακινήτου' (Τύπος Ν.270), το πιστοποιητικό διευθέτησης φορολογικής υποχρέωσης φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας και κεφαλαιουχικών κερδών σε σχέση με την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου (έντυπο Ν.313) καθώς και οποιαδήποτε άλλα έντυπα που απαιτούνταν για τη μεταβίβαση και συγκεκριμένα έφεραν την υπογραφή του ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του παραπονούμενου και τη στιγμή που στις 07.07.08 είχε εμφανιστεί στο κτηματολόγιο για μεταβίβαση του ιδίου επιδίκου ακινήτου χωρίς να υπάρχει γραπτή συμφωνία (βλέπε δέσμη εγγράφων Τεκμηρίων 2 και 4). (δ) Θα υποδείκνυε στον παραπονούμενο όλα τα προαναφερόμενα έγγραφα που υπέγραψε, πράγμα που αποδεδειγμένα με βάση την ένορκη αποδεκτή μαρτυρία του παραπονούμενου ουδέποτε έπραξε. (ε) Θα ενημέρωνε τον παραπονούμενο ότι είχε δώσει γραπτή εξουσιοδότηση στη δικολάβο Κυριακίδου (ΜΚ6) για τη συμπλήρωση όλων των αναγκαίων εγγράφων στο κτηματολόγιο και Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, πράγμα που αποδεδειγμένα με βάση την ένορκη αποδεκτή μαρτυρία του παραπονούμενου ουδέποτε έπραξε.
(3)Η θέση του κατηγορουμένου ότι υπέγραψε τα έντυπα χωρίς να είναι συμπληρωμένα καταρρίπτεται από την περί του αντιθέτου ένορκη αποδεκτή μαρτυρία της ΜΚ6 ότι όταν ο κατηγορούμενος υπέγραψε τα έντυπα αυτά ήταν ήδη συμπληρωμένα από την ίδια.
(4)Η θέση του κατηγορουμένου ότι όντως το ποσό που πωλήθηκε το ακίνητο ήταν €26.000,00 αλλά δηλώθηκε διαφορετικά καθαρά για σκοπούς υποθήκευσης καταρρίπτεται από την περί του αντιθέτου ένορκη αποδεκτή μαρτυρία της ΜΚ6.
(5)Η θέση του κατηγορουμένου ότι τον Κωστέκογλου τον είδε μόνο όταν έγινε η πρώτη έγγραφη συγκατάθεση για την προκαταβολή χωρίς έκτοτε να τον έχει ξαναδεί αποδεικνύεται αναληθής: (α) Ενόψει της παρουσίας του κατηγορουμένου και Κωστέκογλου στο κτηματολόγιο στις 07.07.08 (βλέπε Τεκμήριο 2) και υπό το φως της ένορκης αποδεκτής μαρτυρίας της ΜΚ1 ότι και στους δύο που εκείνη την ημέρα βρέθηκαν ενώπιον της τους διαβάστηκε το περιεχόμενο της 'Δήλωσης Μεταβιβάσεως Ακινήτου' με το οποίο συμφώνησαν, ο μεν πρώτος ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του παραπονούμενου ως πωλητή και ο δε δεύτερος ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της αγοράστριας Τροοδίας Ηλία με δηλωμένο τίμημα πώλησης το ποσό των €153.770,
  1. (β) Ένεκα της παρουσίας του κατηγορουμένου και Κωστέκογλου στο γραφείο του υιού του Κώστα Θεοφάνους στις 18.07.08 όπου υπέγραψαν σχετική συμφωνία πώλησης του επιδίκου ακινήτου στην παρουσία των μαρτύρων Κώστα Θεοφάνους και ΜΚ5 ο μεν πρώτος ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του παραπονούμενου ως πωλητή και ο δε δεύτερος ως αντιπρόσωπος της αγοράστριας εταιρείας Adin Properties Ltd για το ποσό των €29.900,00 (βλέπε ένορκη αποδεκτή μαρτυρία ΜΚ5 και παραδεκτά γεγονότα με βάση το Τεκμήριο 16). Παράλληλα, ο κατηγορούμενος παραδέχεται ότι η ΜΚ1 τον ρώτησε όταν εμφανίστηκε στο κτηματολόγιο αν είχε λάβει το ποσό της πώλησης και ότι αυτός της απάντησε καταφατικά. Ταυτόχρονα όμως ο κατηγορούμενος προβάλλει τη θέση ότι το είπε χωρίς να γνωρίζει το ακριβές ποσό της συναλλαγής. Η παραδοχή του κατηγορουμένου επί του σημείου αυτού λαμβάνεται υπόψη και επιπλέον το Δικαστήριο αναζήτησε ενισχυτική μαρτυρία, την οποία βρήκε στις ακόλουθες πτυχές ένορκης αποδεκτής μαρτυρίας αλλά και παραδεκτών γεγονότων:
  2. Σύμφωνα με την ένορκη αποδεκτή μαρτυρία της ΜΚ1, η ίδια είχε ρωτήσει ευθέως και σαφώς τον κατηγορούμενο στις 07.07.08 που αυτός εμφανίστηκε στο κτηματολόγιο για την μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου αν του πληρώθηκε το ποσό των €153.770,00 και αυτός της απάντησε κατηγορηματικά ότι πληρώθηκε το ποσό αυτό.
  3. Διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν στο κτηματολόγιο και στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων και φέρουν την υπογραφή του κατηγορουμένου μετά που αυτά είχαν συμπληρωθεί από την ΜΚ6 σημειώνουν ξεκάθαρα ως συμφωνημένο τίμημα πώλησης το ποσό των €153.770,00 (βλέπε δέσμη εγγράφων Τεκμηρίων 2 και 4 καθώς και ένορκη αποδεκτή μαρτυρία της ΜΚ6).
  4. Στις 07.07.08 όταν ο κατηγορούμενος είχε εμφανιστεί στο κτηματολόγιο για την μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου του είχε διαβαστεί από την ΜΚ1 το περιεχόμενο της 'Δήλωσης Μεταβιβάσεως Ακινήτου', μεταξύ άλλων, του λέχθηκε ότι το συμφωνημένο τίμημα πώλησης ανερχόταν στο ποσό των €153.770,00 χωρίς αυτός να παραπονεθεί ή να διαμαρτυρηθεί ή να ανησυχήσει ή έστω να διερωτηθεί (βλέπε Τεκμήριο 2 και ένορκη αποδεκτή μαρτυρία της ΜΚ1).
  5. Είναι αφού διαβάστηκε ολόκληρο το περιεχόμενο της 'Δήλωσης Μεταβιβάσεως Ακινήτου' στον κατηγορούμενο και Κωστέκογλου από την ΜΚ1 και εφόσον ο κατηγορούμενος απάντησε κατηγορηματικά σε σχετική ερώτηση ότι πληρώθηκε το συγκεκριμένο ποσό των €153.770,00, που η ΜΚ1 αποδέχτηκε τη δήλωση μεταβίβασης του επιδίκου ακινήτου με βάση το Τεκμήριο 2 στις 07.07.08 και ώρα 13:00 (βλέπε Τεκμήριο 2).
  6. Όταν στις 18.07.08 ο κατηγορούμενος συμφωνούσε και υπέγραφε, εκ μέρους και για λογαριασμό του παραπονούμενου, την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου στην εταιρεία Adin Properties Ltd για το ποσό των €29.900,00 στην παρουσία των μαρτύρων Κώστα Θεοφάνους και ΜΚ5, ο κατηγορούμενος είχε ήδη εμφανιστεί στο κτηματολόγιο στις 07.07.08 και είχε δηλώσει πώληση και μεταβίβαση του ιδίου επιδίκου ακινήτου στην Τροοδία Ηλία έναντι του ποσού των €153.770,00, δήλωση την οποία υπέγραψε μαζί με τον Κωστέκογλου και η οποία έγινε δεκτή από την ΜΚ1 εκ μέρους του κτηματολογίου στη βάση του περιεχομένου της (βλέπε Τεκμήριο 2, ένορκη αποδεκτή μαρτυρία ΜΚ5 και παραδεκτά γεγονότα με βάση το Τεκμήριο 16). Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα, ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι όταν απάντησε στην ΜΚ1 ότι πληρώθηκε το ποσό του τιμήματος πώλησης του επιδίκου ακινήτου δεν γνώριζε το ακριβές ποσό της συναλλαγής, καταρρίπτεται ως μη ανταποκρινόμενος στην πραγματικότητα και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο κατηγορούμενος δεν μπορούσε και σε καμία περίπτωση δικαιολογείτο να είχε στο μυαλό του ότι τα χρήματα που είσπραξε ως συμφωνημένο τίμημα πώλησης του επιδίκου ακινήτου προέρχονται από τη γραπτή συμφωνία με την Adin Properties Ltd αφού αυτή τελικά έγινε στις 18.07.08 και χρονικά μεταγενέστερα της δήλωσης μεταβίβασης του ακινήτου που κατατέθηκε στο κτηματολόγιο στις 07.07.08 με συμφωνημένο τίμημα πώλησης το ποσό των €153.770,00, η οποία έγινε αυθημερόν δεκτή από την ΜΚ1 εκ μέρους του κτηματολογίου. Προφανώς η υπογραφή στις 18.07.08 αυτής της εκ των υστέρων συμφωνίας αποσκοπούσε στην παραπλάνηση του παραπονούμενου εξυπηρετώντας την ολοκλήρωση του ψεύτικου σεναρίου που ο κατηγορούμενος σέρβιρε στον παραπονούμενο περί εξεύρεσης αγοραστή του επιδίκου ακινήτου με τον οποίο δήθεν συμφώνησε την πώληση και μεταβίβαση έναντι είτε του ποσού των €29.900,00 που ο ίδιος ισχυρίζεται είτε ποσού των €25.630,00 πλέον την πληρωμή των σχετικών φόρων μεταβίβασης που είναι η θέση του παραπονούμενου ότι του είπε έτσι ο κατηγορούμενος και είναι η μαρτυρία που έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο. Επομένως, καταλήγω στο εύρημα ότι ο κατηγορούμενος μέχρι τις 07.07.08 είχε εισπράξει ολόκληρο το ποσό των €153.770,00 που ήταν το συμφωνημένο τίμημα πώλησης του επιδίκου ακινήτου στην Τροοδία Ηλία, από το οποίο ποσό έδωσε στον παραπονούμενο €25.630,00 σε δύο δόσεις, ήτοι ποσό €5.000,00 στις 22.06.08 και ποσό €20.630,00 στις 07.07.
  7. Επίσης, υπάρχει επαρκής μαρτυρία που με οδηγεί στο ασφαλές εύρημα ότι από το υπόλοιπο ποσό των €128.140,00 μέρος αυτού και συγκεκριμένα €26.852,14 χρησιμοποιήθηκε για την πληρωμή του φόρου κεφαλαιουχικών κερδών σε σχέση με την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου μέσω της επιταγής της Societe Generale υπ' αριθμό 00776179 με ημερομηνία πληρωμής 07.07.08, η οποία εκδόθηκε και υπογράφτηκε από την ΜΚ6 και προερχόταν από το λογαριασμό πελατών της υπ' αριθμό 27-58612-0081-01-
  8. Ειδικότερα, η ανάθεση στην ΜΚ6 από τον κατηγορούμενο της συμπλήρωσης των απαραίτητων εντύπων που αφορούν το φόρο και το κτηματολόγιο για την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου όπως για παράδειγμα το έντυπο Ν.313 που είναι το πιστοποιητικό διευθέτησης φορολογικής υποχρέωσης φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας και κεφαλαιουχικών κερδών καθώς και η υπογραφή γραπτής εξουσιοδότησης από τον κατηγορούμενο στην ΜΚ6 για διεκπεραίωση των καθηκόντων που αυτός της ανάθεσε αποδεικνύουν το πιο πάνω γεγονός. Ακόμη από το πιο πάνω υπόλοιπο ποσό αφαιρούνται €120,00 που πληρώθηκαν στην ΜΚ6 από τον κατηγορούμενο ως αμοιβή για τις υπηρεσίες που πρόσφερε. Με γνώμονα ότι το ποσό των €5.980,00 που αφορούσε τέλη και δικαιώματα μεταβίβασης του επιδίκου ακινήτου πληρώθηκε από την αγοράστρια Τροοδία Ηλία στις 07.07.08 για την οποία πληρωμή εκδόθηκε η απόδειξη υπ' αριθμό 169335 εις το όνομα της, καταλήγω στο εύρημα ότι ποσό ύψους €101.167,86 που προοριζόταν για τον παραπονούμενο και που έπρεπε να του είχε καταβληθεί στα πλαίσια πώλησης και αγοράς του επιδίκου τεμαχίου του στην αγοράστρια Τροοδία Ηλία παρέμεινε και παραμένει στην κατοχή του κατηγορουμένου ο οποίος συνεχίζει να το κατακρατεί και να το οικειοποιείται. Ωστόσο, η θέση του κατηγορουμένου ότι ο ίδιος συνεργάστηκε στο παρελθόν με την ΜΚ6 μόνο μια φορά και αφορούσε τη μεταβίβαση ενός κληρονομικού ακινήτου και αφού η ΜΚ6 είχε στο μεταξύ διοριστεί από τον αγοραστή του τεμαχίου ως δικολάβος σ' εκείνη την υπόθεση, αξιολογούμενη μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας που προσκομίστηκε, γίνεται από το Δικαστήριο αποδεκτή. Αναφορικά με τη γραπτή ανακριτική κατάθεση ημερομηνίας 10.02.10 του κατηγορουμένου στην αστυνομία που είναι το Τεκμήριο 7 φαίνεται ότι αυτή δεν αποτέλεσε μέρος της χωρίς όρκου κατάθεσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο και ως εκ τούτου το περιεχόμενο της ουδεμία σημασία ή αποδεικτική αξία έχει. Πέραν όμως και ανεξαρτήτως του πιο πάνω, μέσα από το Τεκμήριο 7 ο κατηγορούμενος προβαίνει σε μια έντεχνη προσπάθεια αποπροσανατολισμού του ουσιώδους χρόνου δηλώνοντας ότι υπέγραψε την συμφωνία με την Adin Properties Ltd για το ποσό των €29.900,00 στις 18.06.08 αντίς στις 18.07.08 που είναι η ορθή ημερομηνία με βάση ένορκη αποδεκτή μαρτυρία ΜΚ5 και παραδεκτά γεγονότα με βάση το Τεκμήριο
  9. Το Δικαστήριο διερωτάται πως είναι δυνατό ο κατηγορούμενος να είχε υπογράψει τη σχετική συμφωνία στις 18.06.08 εκ μέρους και για λογαριασμό του παραπονούμενου, όπως λανθασμένα ισχυρίζεται, και ο παραπονούμενος να του υπογράψει πληρεξούσιο έγγραφο για την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου στις 20.06.08 και ο πιστοποιών υπάλληλος να το πιστοποιήσει και να το υπογράψει στις 26.06.08 (βλέπε Τεκμήριο 2). Συνεπώς, όλοι οι ισχυρισμοί του κατηγορουμένου που ακολουθούν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Ούτε η θέση του κατηγορουμένου ότι δεν γνωρίζει από ποιον πήρε οδηγίες η ΜΚ6 σε σχέση με τα έντυπα που απαιτούνταν για τη μεταβίβαση του επιδίκου τεμαχίου. Εφόσον ο ίδιος δεν γνώριζε τότε για ποιο λόγο δέχτηκε να της υπογράψει γραπτή εξουσιοδότηση για να ενεργήσει ως δικολάβος στη συγκεκριμένη περίπτωση (βλέπε Τεκμήριο 4). Ένα εύλογο ερώτημα που ο ίδιος δεν απαντά. Ούτε η θέση του κατηγορουμένου ότι στις 07.07.08 που ο ίδιος εμφανίστηκε στο κτηματολόγιο ο Κωστέκογλου δεν ήταν παρών ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα υπό το φως της περί του αντιθέτου ένορκης αποδεκτής μαρτυρίας της ΜΚ
  10. Πραγματικό έρεισμα δεν έχει ούτε ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι δήθεν η ΜΚ6 του είπε ότι το εν λόγω ακίνητο δηλώθηκε στο κτηματολόγιο ότι πωλήθηκε έναντι του ποσού των €153.770,00 επειδή ο αγοραστής είχε σκοπό να το υποθηκεύσει και να εξασφαλίσει έτσι δάνειο. Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου που να τεκμηριώνει τον ισχυρισμό αυτό. Αντίθετα, η ένορκη αποδεκτή μαρτυρία της ΜΚ6 τον καταρρίπτει. Το δε Τεκμήριο 11 δείχνει υποθήκευση του επιδίκου ακινήτου στην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Στροβόλου για το ποσό των €155.000 στις 09.07.09, δηλαδή ένα χρόνο περίπου μετά από την ημερομηνία που καταχωρήθηκε η δήλωση μεταβίβασης του εν λόγω ακινήτου στο κτηματολόγιο. Επιπροσθέτως όμως, ο κλάδος εκτίμησης του κτηματολογίου έκρινε ότι το τίμημα πώλησης των €153.770,00 ήταν ικανοποιητικό σε επίπεδο τότε τιμών (βλέπε Τεκμήριο 2). Το δε υπόλοιπο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 17 καταρρίπτεται είτε από άλλη ένορκη αποδεκτή μαρτυρία, είτε από παραδεκτά γεγονότα είτε από πραγματική μαρτυρία, με τα οποία το Δικαστήριο έχει ήδη ασχοληθεί και έχει σχολιάσει πιο πάνω, στα οποία και παραπέμπει. Είναι γεγονός ότι το Τεκμήριο 7 περιέχει πολλές αναλήθειες και πολλές ανακρίβειες κατά τρόπο έντεχνο και παραπλανητικό. Το δε περιεχόμενο του συγκρούεται με πραγματική μαρτυρία (για παράδειγμα Τεκμήρια 2 και 4) αλλά και με παραδεκτά γεγονότα (Τεκμήριο 16). Συνεπώς, κάτω από αυτές τις περιστάσεις δεν θα προσέδιδα οποιαδήποτε βαρύτητα στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου
  11. Για σκοπούς ολοκληρωμένης αξιολόγησης της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, οφείλω να σημειώσω ότι ουδεμία βαρύτητα αποδίδω στο Τεκμήριο 'Α' προς αναγνώριση καθώς και σε όποια μαρτυρία προέκυψε μέσα από ερωτήσεις επί του περιεχομένου του μετά την κατάθεση του εν λόγω εγγράφου ως μη κανονικό τεκμήριο. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης αυτής και λαμβάνοντας υπόψη μου τα παραδεκτά γεγονότα καθώς και τα γεγονότα που τελικά δεν αμφισβητήθηκαν, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από την προσκομισθείσα μαρτυρία, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο: Κατά τον ουσιώδη χρόνο του κατηγορητηρίου και συγκεκριμένα την περίοδο μεταξύ Ιουνίου - Ιουλίου 2008 ο παραπονούμενος ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης επί όλου μεριδίου ενός χωραφιού με ελιές, αριθμός εγγραφής 8921, Φ/Σχ. XLVI/43, αριθμός τεμαχίου 333, εμβαδού 11.966 τετραγωνικά μέτρα στα Κελοκέδαρα της επαρχίας Πάφου. Επειδή ο παραπονούμενος ενδιαφερόταν να πωλήσει το επίδικο ακίνητο αποτάθηκε τον Ιούνιο 2008 για βοήθεια στον κατηγορούμενο με τον οποίο είναι συνέταιροι σε επιχείρηση δίδοντας του φωτοαντίγραφο του πιστοποιητικού εγγραφής και του τοπογραφικού σχεδίου του. Μετά πάροδο 2-3 ημερών ο κατηγορούμενος του είπε ότι βρήκε κάποιο αγοραστή που ενδιαφερόταν να αγοράσει το συγκεκριμένο τεμάχιο έναντι του ποσού των €25.630,00 πλέον το ποσό που αναλογούσε τους φόρους μεταβίβασης, χωρίς όμως να του αποκαλύπτει το όνομα του ενδιαφερόμενου αγοραστή. Ο παραπονούμενος τότε ανάφερε στον παραπονούμενο να προχωρήσει με την πώληση του επιδίκου τεμαχίου του υπογράφοντας του στις 20.06.08 σχετικό γραπτό ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο, το οποίο πιστοποιήθηκε από πιστοποιών υπάλληλο στις 26.06.
  12. Στις 22.06.08 ο κατηγορούμενος παρέδωσε στον παραπονούμενο το χρηματικό ποσό των €5.000,00 που ήταν η προκαταβολή για την πώληση του επιδίκου τεμαχίου λέγοντας του ότι το υπόλοιπο ποσό θα πληρωνόταν με τη μεταβίβαση του επιδίκου τεμαχίου στο νέο ιδιοκτήτη του. Περί τις αρχές Ιουλίου 2008 ο κατηγορούμενος αποτάθηκε στην δικολάβο Μαρία Κυριακίδου (ΜΚ6) αναθέτοντας της έναντι αμοιβής τη συμπλήρωση των απαραίτητων εντύπων που αφορούν το φόρο και το κτηματολόγιο για την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου. Για την διεκπεραίωση των καθηκόντων που της ανάθεσε ο κατηγορούμενος υπέγραψε σχετική γραπτή εξουσιοδότηση. Ακολούθως, η ΜΚ6 συμπλήρωσε το έντυπο Ε.ΠΡ.401 που είναι η δήλωση διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας που αφορά τη μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου, το έντυπο Ν.313 που είναι το πιστοποιητικό διευθέτησης φορολογικής υποχρέωσης φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας και κεφαλαιουχικών κερδών σε σχέση με την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου, τα έντυπα Ν.301, 302 και 303, τη 'Δήλωση Ακίνητης Ιδιοκτησίας' αλλά και τη 'Συμπληρωματική 'Δήλωση Ακίνητης Ιδιοκτησίας', οι οποίες παραλήφθηκαν και προς τούτο σφραγίστηκαν από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, Κλάδο Φορολογίας Ακίνητης Ιδιοκτησίας και Κεφαλαιουχικών Κερδών στην Πάφο στις 04.07.08, έγγραφα απαραίτητα για να δηλωθεί στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων η σκοπούμενη πώληση του επιδίκου τεμαχίου καθώς και τη 'Δήλωση Μεταβιβάσεως Ακινήτου' (Τύπος Ν.270) που είναι αναγκαίο έγγραφο για τη μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου. Με οδηγίες του κατηγορουμένου τα προαναφερόμενα έντυπα συμπληρώθηκαν αναφέροντας την πώληση του επιδίκου τεμαχίου από τον παραπονούμενο ως πωλητή-δικαιοπάροχο προς την Τροοδία Ηλία ως αγοραστή-δικαιοδόχο έναντι του συμφωνημένου τιμήματος πώλησης των €153.770,
  13. Τα έντυπα αφού συμπληρώθηκαν από την ΜΚ6 υπογράφτηκαν από τον κατηγορούμενο υπό την ιδιότητα του πληρεξουσίου αντιπροσώπου του παραπονούμενου στη βάση μη ανακλητού πληρεξουσίου εγγράφου καθώς και από τον Ιορδάνη Κωστέκογλου υπό την ιδιότητα του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Τροοδίας Ηλία στη βάση μη ανακλητού πληρεξουσίου εγγράφου ημερομηνίας 07.07.
  14. Για την παροχή των πιο πάνω υπηρεσιών ο κατηγορούμενος πλήρωσε την ΜΚ6 με το ποσό των €120,
  15. Στις 07.07.08 ο κατηγορούμενος εμφανίστηκε μαζί με τον Κωστέκογλου στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου με σκοπό την μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου του παραπονούμενου στην Ηλία έναντι του τιμήματος πώλησης των €153.770,
  16. Εκεί ο κλάδος εκτιμήσεων του κτηματολογίου προέβηκε σε εκτίμηση του επιδίκου τεμαχίου για σκοπούς μεταβιβαστικών τελών, το ύψος της οποίας συμφωνούσε με το τίμημα πώλησης. Ειδικότερα, λειτουργοί της υπηρεσίας κλάδου εκτιμήσεων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου σημείωσαν στις 07.07.08 ότι το συμφωνημένο τίμημα πώλησης ύψους €153.770,00 θεωρήθηκε ικανοποιητικό σε επίπεδο τότε τιμών αγοράς. Τα τέλη και δικαιώματα μεταβίβασης του επιδίκου τεμαχίου υπολογίστηκαν στο ποσό των €5.980,83, το οποίο και καταβλήθηκε από την Ηλία. Επ' αυτού στις 07.07.08 εκδόθηκε σχετική απόδειξη υπ' αριθμό 169335 εις το όνομα της Ηλία. Ο δε φόρος κεφαλαιουχικών κερδών σε σχέση με την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου υπολογίστηκε στο ποσό των €26.852,14, το οποίο στις 07.07.08 πληρώθηκε εκ μέρους και για λογαριασμό του παραπονούμενου μέσω της επιταγής της Societe Generale υπ' αριθμό 00776179 με ημερομηνία πληρωμής 07.07.08 από το λογαριασμό πελατών της ΜΚ6 υπ' αριθμό 27-58612-0081-01-7, η οποία την εξέδωσε και την υπέγραψε. Ακολούθως, αφού έγιναν οι απαραίτητοι έλεγχοι στα έγγραφα μεταβίβασης και διαπιστώθηκαν ότι ήταν νομότυπα, ο κατηγορούμενος μαζί με Κωστέκογλου παρουσιάστηκαν ενώπιον της αρμόδιας λειτουργού του κτηματολογίου, Μαρία Εύζωνα (ΜΚ1), η οποία τους διάβασε το περιεχόμενο της 'Δήλωσης Μεταβιβάσεως Ακινήτου' (Τύπος Ν.270) όπου, μεταξύ άλλων, τους λέχθηκε ότι το συμφωνημένο τίμημα πώλησης ανερχόταν στο ποσό των €153.770,00 χωρίς να εντοπιστεί οποιοδήποτε πρόβλημα και δίχως να υπάρξει αντίδραση από οποιονδήποτε. Η ΜΚ1 τότε ρώτησε τον κατηγορούμενο κατά πόσο πληρώθηκε το ποσό των €153.770,00 που ήταν το συμφωνημένο τίμημα πώλησης και αυτός απάντησε κατηγορηματικά ότι πληρώθηκε το ποσό αυτό. Ακολούθως, η ΜΚ1 αποδέχτηκε τη δήλωση μεταβίβασης του επιδίκου ακινήτου με βάση 'Δήλωσης Μεταβιβάσεως Ακινήτου' στις 07.07.08 και ώρα 13:00, στην οποία πωλητής-δικαιοπάροχος ήταν ο παραπονούμενος και αγοραστής-δικαιοδόχος η Τροοδία Ηλία. Η μεταβίβαση του εν λόγω ακινήτου καταχωρήθηκε στο κτηματικό μητρώο στις 30.07.08 ενώ το πιστοποιητικό εγγραφής του επιδίκου ακινήτου ετοιμάστηκε επίσης στις 30.07.
  17. Η μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου πραγματοποιήθηκε χωρίς την κατάθεση οποιουδήποτε συμφωνητικού εγγράφου πώλησης. Επίσης, στις 07.07.08 ο κατηγορούμενος παρέδωσε στον παραπονούμενο το χρηματικό ποσό των €20.630,00 αναφορικά με την πώληση του επιδίκου ακινήτου. Στα πλαίσια πώλησης και μεταβίβασης του επιδίκου ακινήτου ο κατηγορούμενος εισέπραξε το ποσό των €153.770,00 που ήταν το δηλωμένο συμφωνημένο τίμημα πώλησης του. Από αυτό ποσό €25.630,00 δόθηκε στον παραπονούμενο, ο οποίος ήταν με την εντύπωση ότι εκείνο ήταν το συμφωνημένο τίμημα αγοράς. Επίσης, από το πιο πάνω ποσό πληρώθηκαν €26.852,14 που ήταν ο υπολογισμένος φόρος κεφαλαιουχικών κερδών καθώς και €120,00 που ήταν η αμοιβή της ΜΚ6 για τις υπηρεσίες που πρόσφερε. Το ποσό των €101.167,86 που υπολείπεται και προοριζόταν για τον παραπονούμενο και που έπρεπε να του είχε καταβληθεί στα πλαίσια πώλησης και αγοράς του επιδίκου τεμαχίου του στην αγοράστρια Τροοδία Ηλία παρέμεινε και παραμένει στην κατοχή του κατηγορουμένου ο οποίος συνεχίζει να το κατακρατεί και να το οικειοποιείται. Για να μην αποκαλυφθεί το σχέδιο του στον παραπονούμενο, στις 18.07.08 ο κατηγορούμενος υπέγραψε εκ μέρους και για λογαριασμό του παραπονούμενου γραπτή συμφωνία που αφορούσε την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου στην εταιρεία Adin Properties Ltd έναντι του ποσού των €29.900,
  18. Εκ μέρους της εν λόγω εταιρείας υπέγραψε ο διευθυντής της, Ιορδάνης Κωστέκογλου. Η υπογραφή της συμφωνίας αυτής από κατηγορούμενο και Κωστέκογλου έγινε στην παρουσία των Κώστα Θεοφάνους και Κωνσταντίνου Οικονομίδη, οι οποίοι υπέγραψαν ως μάρτυρες. Ωστόσο η συμπεριφορά του κατηγορούμενου έγειρε υποψίες στον παραπονούμενο, ο οποίος, αφού προέβηκε σε έρευνα στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, διαπίστωσε ότι το επίδικο τεμάχιο του πωλήθηκε στην τιμή των €153.770,00 και όχι στην τιμή των €25.630,00 που του είχε πει ο κατηγορούμενος. Ζήτησε εξηγήσεις από τον κατηγορούμενο, ο οποίος προσποιήθηκε ότι τον ξεγέλασαν αποφεύγοντας όμως να πει στον παραπονούμενο ποιος τον ξεγέλασε. Δεκαπέντε ημέρες αργότερα της υπογραφής της πιο πάνω γραπτής συμφωνίας ο παραπονούμενος μετέβηκε με τη βοήθεια του κατηγορουμένου στο γραφείο της ΜΚ6 όπου στην παρουσία της ιδίας αλλά της συζύγου του παραπονούμενου και του ΜΚ5 και του κουμπάρου του παραπονούμενου φωνάζοντας ότι εξαπατήθηκε από την πώληση του επιδίκου ακινήτου του, το οποίο πωλήθηκε για περισσότερα χρήματα από αυτά που εισέπραξε και από αυτά που τον ενημέρωσαν ότι πωλήθηκε. Διεξήχθηκαν συναντήσεις και έντονες συζητήσεις με σκοπό τη διευθέτηση της υπόθεσης χωρίς όμως αποτέλεσμα. Στις 09.07.09 η νέα πλέον ιδιοκτήτρια του επιδίκου ακινήτου, Τροοδία Ηλία, υπέγραψε έγγραφο υποθήκης του συγκεκριμένου τεμαχίου επί όλου του μεριδίου για το ποσό των €155.000,00 περίπου. Κατόπιν ελέγχου που έγινε στο μητρώο εγγραφής κτηματομεσιτών διαπιστώθηκε ότι το έτος 2008 ο κατηγορούμενος δεν ήταν εγγεγραμμένος και ούτε κατείχε άδεια από το Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών να ασκεί το επάγγελμα του κτηματομεσίτη. Μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου αποτελούν και όλα αυτά που θα προσδιοριστούν πιο κάτω κατά την εξαγωγή συμπερασμάτων από το Δικαστήριο. Νομική Πτυχή και Συμπεράσματα: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλέπε Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε πιο πάνω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Όπως έχει προαναφερθεί ο κατηγορούμενος κατηγορείται για τη διάπραξη των αδικημάτων της κλοπής υπό αντιπροσώπου και της άσκησης του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη από μη εγγεγραμμένο κτηματομεσίτη. Το αδίκημα της κλοπής υπό αντιπροσώπου διέπεται από το άρθρο 270 του Κεφ.154, το οποίο πρέπει να διαβάζεται πάντοτε με το άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα. Το άρθρο 270 είναι ξεχωριστό αδίκημα στο οποίο εμπεριέχεται η έννοια της κλοπής (Παναγή ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 4/2012, ημερομηνίας 23.11.12, Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ 486). Οι λεπτομέρειες της δεύτερης κατηγορίας η οποία αφορά το αδίκημα της κλοπής υπό αντιπροσώπου παραπέμπει στο εδάφιο (δ) του άρθρου 270, το οποίο ρητά προνοεί κατά λέξη τα εξής: " το προϊόν, ολόκληρο ή μέρος, το οποίο απορρέει από τη διάθεση περιουσίας, το οποίο λήφθηκε από τον υπαίτιο δυνάμει πληρεξουσιότητας για τέτοια διάθεση, εφόσον η πληρεξουσιότητα δόθηκε στον υπαίτιο με εντολή το πιο πάνω ποσό να χρησιμοποιηθεί για οποιοδήποτε σκοπό ή να πληρωθεί σε οποιοδήποτε πρόσωπο όπως ορίζεται στην εντολή. " Μελέτη των πιο πάνω διατάξεων καθιστά σαφές ότι τα συστατικά στοιχεία της κατηγορίας αυτής κλοπής υπό υπαλλήλου είναι τα πιο κάτω: (α) Ο κατηγορούμενος, (β) λαμβάνει προϊόν είτε ολόκληρο είτε μέρος αυτού, (γ) που απορρέει από τη διάθεση περιουσίας, (δ) για την οποία περιουσία δόθηκε πληρεξουσιότητα, (ε) με εντολή το προϊόν, (στ) να χρησιμοποιηθεί για οποιοδήποτε σκοπό ή να πληρωθεί σε οποιοδήποτε πρόσωπο όπως ορίζεται στην εντολή, (ζ) το οποίο και κλέβει. Στην προκειμένη περίπτωση είναι αναντίλεκτο γεγονός ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο του κατηγορητηρίου και συγκεκριμένα μεταξύ Ιουνίου και Ιουλίου 2008 ο παραπονούμενος ήταν ο αποκλειστικός και μοναδικός εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης επί όλου μεριδίου ενός χωραφιού με ελιές, αριθμός εγγραφής 8921, Φ/Σχ. XLVI/43, αριθμός τεμαχίου 333, εμβαδού 11.966 τετραγωνικά μέτρα στα Κελοκέδαρα της επαρχίας Πάφου, το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο πώλησης και μεταβίβασης. Επίσης, παρέμεινε μέσα από την εκδίκαση της υπόθεσης αναντίλεκτο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ενεργούσε υπό την ιδιότητα του πληρεξουσίου αντιπροσώπου στη βάση σχετικού γραπτού ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου με το οποίο μπορούσε να προβεί σε συγκεκριμένες ενέργειες με σκοπό την πώληση του επιδίκου ακινήτου, υλοποιώντας έτσι οδηγίες του παραπονούμενου με τις οποίες του εμπιστεύτηκε την πώληση και μεταβίβαση του ακινήτου του καθώς και παράλληλα τη διαβίβαση του τιμήματος πώλησης στον ίδιο (τον παραπονούμενο). Ήταν γνωστό στον κατηγορούμενο ότι θα προέβαινε στην πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου και το προϊόν της πώλησης, αφαιρουμένων του φόρου κεφαλαιουχικών κερδών, τελών και άλλων εξόδων, θα έπρεπε να το δώσει στον παραπονούμενο ως το δικαιούχο του υπολοίπου ποσού. Ο κατηγορούμενος προέβηκε στην πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου ακινήτου. Ενώ όμως πληροφόρησε τον παραπονούμενο και ιδιοκτήτη του επιδίκου τεμαχίου ότι αυτό πωλήθηκε και μεταβιβάστηκε για το ποσό των €25.630,00 στην πραγματικότητα το πώλησε και το μεταβίβασε για το ποσό των €153.770,00, αποκρύβοντας του το γεγονός αυτό. Η εκ των υστέρων υπογραφή γραπτής συμφωνίας τη στιγμή που προηγουμένως είχε εμφανιστεί στο Κτηματολόγιο και είχε ήδη προχωρήσει στη μεταβίβαση του ακινήτου έναντι τιμήματος πώλησης πολλαπλάσιου από αυτού που σημειώνεται στην εν λόγω, το γεγονός ότι απέκρυψε από τον παραπονούμενο του πραγματικού τιμήματος πώλησης σε συνδυασμό με την όλη συμπεριφορά που ο κατηγορούμενος επέδειξε μέσα από την υπόθεση αυτή, φανερώνει πρόθεση για καταδολίευση του θύματος (παραπονούμενο) από τον κατηγορούμενο και ταυτόχρονα σκοπό οικειοποίησης του υπολοίπου ποσού. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω πώλησης και μεταβίβασης του ακινήτου, έλαβε ποσό των €153.770,00, που είναι το προϊόν της πώλησης και αφού πλήρωσε €26.852,14 που ήταν ο υπολογισμένος φόρος κεφαλαιουχικών κερδών καθώς και €120,00 που ήταν η αμοιβή της ΜΚ6 για τις υπηρεσίες που πρόσφερε, επέστρεψε μέρος τους προϊόντος διάθεσης του ακινήτου στον παραπονούμενο και συγκεκριμένα ποσό €25.630,00. Το έπραξε αυτό εν αγνοία και ασφαλώς χωρίς τη συναίνεση του παραπονούμενου ως ιδιοκτήτη και πωλητή του επιδίκου ακινήτου. Ενεργώντας με δόλιο τρόπο, απέκτησε άνευ καλής πίστης και χωρίς να του ανήκει ή να δικαιούται κατοχή μέρους του ποσού που προέρχεται από την πώληση του ακινήτου, χωρίς πρόθεση να το επιστρέψει στον παραπονούμενο ως ήταν οι οδηγίες που είχε. Συγκεκριμένα, ενώ υπέγραψε εικονικά εκ μέρους και για λογαριασμό του παραπονούμενου ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του σχετική γραπτή συμφωνία με σημειωμένο τίμημα πώλησης €29.900,00 με πωλητή την εταιρεία Adin Properties Ltd στην πραγματικότητα πώλησε και μεταβίβασε προγενέστερα το ακίνητο άνευ γραπτής συμφωνίας στην Τροοδία Ηλία με δηλωμένο τίμημα πώλησης €153.770,00, χωρίς ποτέ να ενημερώσει γι' αυτό τον παραπονούμενο, ο οποίος παρέμεινε με την εντύπωση πώλησης του ακινήτου του για το ποσό των €25.630,00 μέχρι που ο τελευταίος με πρωτοβουλία δική του ανακάλυψε την αλήθεια. Το υπόλοιπο ποσό των €101.167,86 που προκύπτει μετά την πληρωμή φόρων, τελών και εξόδων σχετικά με την μεταβίβαση του ακινήτου και ενώ προοριζόταν για τον παραπονούμενο προς τον οποίο και ανήκε, παρέμεινε και παραμένει στην κατοχή του κατηγορουμένου ο οποίος συνεχίζει να το κατακρατεί και να το οικειοποιείται. Κατά συνέπεια, η κατηγορούσα αρχή απέδειξε σωρευτικά και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας του κατηγορητηρίου. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι η πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας απόδειξης της δεύτερης κατηγορίας αφορά μέρος των λεπτομερειών αυτής καθότι έχει αποδειχτεί από μέρους του κατηγορουμένου οικειοποίηση ποσού €101.167,86 και όχι €127.370,00 όπως εκεί σημειώνεται. Με βάση το άρθρο 85
(1)του Κεφ.155 ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στο αδίκημα της κλοπής υπό αντιπροσώπου για το ποσό όμως των €101.167,86, χωρίς να απαιτείται μεταβολή του κατηγορητηρίου. Το δε αδίκημα της άσκησης του επαγγέλματος του κτηματομεσίτη από μη εγγεγραμμένο κτηματομεσίτη που είναι η τρίτη κατηγορία που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει, εμπίπτει, με βάση τον χρόνο που οι τροποποιημένες πλέον λεπτομέρειες της συγκεκριμένης κατηγορίας επικαλούνται και που είναι το έτος 2008, στις διατάξεις προγενέστερης νομοθεσίας, ήτοι του Περί Κτηματομεσιτών Νόμου του 2004 (Ν.273(Ι)/2004), ο οποίος από τις 16.07.10 αντικαταστάθηκε από τον Περί Κτηματομεσιτών Νόμο του 2010 (Ν.71(Ι)/2010). Σύμφωνα με το άρθρο 14 του Ν.273(Ι)/2004: "
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Νόμου, κανένα πρόσωπο δε δικαιούται- (α) να ασκεί το επάγγελμα του κτηματομεσίτη ή με οποιοδήποτε τρόπο να ενεργεί ως κτηματομεσίτης ή να προβάλλεται ή διαφημίζεται ως κτηματομεσίτης ή να επαγγέλλεται με οποιοδήποτε όνομα, επωνυμία ή τίτλο στον οποίο περιέχονται οι λέξεις "κτηματομεσίτης", "κτηματομεσιτικοί σύμβουλοι", "κτηματομεσιτικές επιχειρήσεις" ή "κτηματομεσιτεία" ή άλλες παρόμοιες φράσεις ή λέξεις ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο αφήνει να νοηθεί ότι πραγματοποιεί κτηματομεσιτεία, ή (β) να αξιώσει ή εισπράξει οποιαδήποτε αμοιβή αναφορικά με υπηρεσίες που παρασχέθηκαν και έχουν σχέση, άμεση ή έμμεση, με την εργασία του κτηματομεσίτη, εκτός αν το πρόσωπο αυτό είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης και κατέχει ισχύουσα ετήσια άδεια άσκησης του επαγγέλματος που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 15.
(2)Πρόσωπο το οποίο ενεργεί κατά παράβαση των διατάξεων του εδαφίου
(1)είναι ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.
(3)Για τους σκοπούς ποινικής δίωξης για το αδίκημα που προβλέπεται στο εδάφιο
(2), πρόσωπο θα θεωρείται εκ πρώτης όψεως ότι ασκεί το επάγγελμα του κτηματομεσίτη ή άλλως πως πραγματοποιεί κτηματομεσιτεία, αν με οποιοδήποτε τρόπο διαφημίζει ή προβάλλει ή προτείνει οποιαδήποτε κτηματική αγορά ή πώληση ή άλλη κτηματική συναλλαγή αναφορικά με ακίνητη ιδιοκτησία, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είναι εγγεγραμμένη στο όνομά του ή στο όνομα συγγενικού του εξ αίματος ή εξ αγχιστείας προσώπου μέχρι δευτέρου βαθμού ή σε εταιρεία της οποίας είναι διευθυντής ή εκτελεστικός σύμβουλος: Νοείται ότι επιχειρηματίας ανάπτυξης γης και οικοδομών δε θεωρείται ότι ασκεί το επάγγελμα του κτηματομεσίτη ή άλλως πως πραγματοποιεί κτηματομεσιτεία, αν με οποιοδήποτε τρόπο διαφημίζει ή προβάλλει ή προτείνει οποιαδήποτε κτηματική αγορά ή πώληση ή άλλη κτηματική συναλλαγή αναφορικά με ακίνητη ιδιοκτησία η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είναι εγγεγραμμένη στο όνομά του ή στο όνομα συγγενικού του εξ αίματος ή εξ αγχιστείας προσώπου μέχρι δεύτερου βαθμού, αλλά αποτελεί προϊόν επιχειρηματικής του δραστηριότητας που προέκυψε μετά από σύμβαση αντιπαροχής με τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του ακινήτου." Από τα πιο πάνω καθίσταται αντιληπτό ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού είναι: (α) η λήψη οποιασδήποτε ενέργειας από τον κατηγορούμενο που εμπίπτει στο επάγγελμα του κτηματομεσίτη όπως για παράδειγμα το να προτείνει οποιαδήποτε κτηματική αγορά, πώληση, κτηματική αλλαγή ή (β) η αξίωση ή είσπραξη οποιασδήποτε αμοιβής από μέρους του κατηγορουμένου ή (γ) ο κατηγορούμενος να διαφημίζεται ως κτηματομεσίτης ή να επαγγέλλεται με συναφείς με τη λέξη 'κτηματομεσίτης' επωνυμίες και ορολογίες και (δ) ο κατηγορούμενος να μην είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης και να μην κατέχει ισχύουσα ετήσια άδεια άσκησης του επαγγέλματος. Ο ορισμός του 'κτηματομεσίτη' παρέχεται μέσα από το άρθρο 2 του Ν.273(Ι)/2004 που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο της νομοθεσίας αυτής και "σημαίνει φυσικό ή νομικό πρόσωπο του οποίου η απασχόληση είναι η έναντι αμοιβής μεσολάβηση για κτηματική συναλλαγή." Συνεπώς, βασικό προαπαιτούμενο για να θεωρείται κάποιος κτηματομεσίτης είναι η μεσολάβηση έναντι αμοιβής. Στην παρούσα υπόθεση είναι γεγονός ότι ο κατηγορούμενος μεσολάβησε για την πώληση και μεταβίβαση του επιδίκου τεμαχίου του παραπονούμενου με τον οποίο είναι φίλος και συνέταιρος σε επιχείρηση. Είναι ακόμη παραδεκτό γεγονός ότι μετά από έλεγχο που έγινε στο μητρώο εγγραφής κτηματομεσιτών διαπιστώθηκε ότι το έτος 2008 ο κατηγορούμενος δεν ήταν εγγεγραμμένος και ούτε κατείχε άδεια από το Συμβούλιο Εγγραφής Κτηματομεσιτών να ασκεί το επάγγελμα του κτηματομεσίτη. Ωστόσο δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας που να αποδεικνύει ότι για τη μεσολάβηση του αυτή έλαβε αμοιβή ή προμήθεια. Οι ενέργειες και παραστάσεις του κατηγορουμένου για πώληση και μεταβίβαση του πιο πάνω τεμαχίου δεν συνοδεύτηκαν από οποιαδήποτε στοιχεία που να τεκμηριώνει ότι ο κατηγορούμενος εισέπραξε χρήματα ως αμοιβή ή προμήθεια για τα διαβήματα στα οποία προέβηκε. Ούτε και υπάρχει μαρτυρία που να δείχνει ότι υπήρξε συμφωνία μεταξύ του παραπονούμενου και του κατηγορουμένου για παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής ή έστω καταβολής χρημάτων υπό οποιαδήποτε μορφή. Περαιτέρω, ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε που να δείχνει ότι ο κατηγορούμενος συνεργάστηκε το έτος 2008 με οποιοδήποτε πρόσωπο αναφορικά με την αγοραπωλησία και μεταβίβαση ακινήτων έναντι αμοιβής ή προμήθειας ή υπό οποιασδήποτε άλλης μορφής είσπραξης χρημάτων ή ότι ασχολείται είτε επαγγελματικά είτε ερασιτεχνικά με διαθέσεις ακινήτων ή ότι προτείνει τέτοιες κτηματικές συναλλαγές έναντι χρηματικού οφέλους. Επίσης, καμία μαρτυρία τέθηκε ενώπιον μου που να στοιχειοθετεί διαφήμιση από μέρους του κατηγορουμένου ως κτηματομεσίτη ή να δηλώνει ότι επαγγέλλεται με υπηρεσίες κτηματομεσίτη ή με άλλες συναφείς επωνυμίες και ορολογίες. Παράλληλα, η εξήγηση που ο κατηγορούμενος έδωσε σε σχέση με τον ισχυρισμό της ΜΚ6 περί μεταξύ τους συνεργασίας στο παρελθόν έγινε αποδεκτή σφραγίζοντας έτσι την απορριπτική κατάληξη της κατηγορίας αυτής. Υπό το φως των πιο πάνω, ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στη δεύτερη κατηγορία, πάντοτε σε σχέση με το ποσό των €101.167,86, ενώ αθωώνεται και απαλλάσσεται στην τρίτη κατηγορία του κατηγορητηρίου. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: General/Criminal/Final Judgment Αναφορά: Ποινικό/Κλοπή υπό αντιπροσώπου/Άρθρο 270 Κεφ.154/Τελική Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.