Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Θανάσης Χρίστου Θεοδούλου, Αρ. Υπόθεσης: 3254/13, 21/11/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B113 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3254/13 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσας Αρχής v. Θανάσης Χρίστου Θεοδούλου Κατηγορουμένου ----------------------- Ημερομηνία: 21/11/2013. Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χρύσω Περγαντή. Για τον Κατηγορούμενο : κ. Αλέξανδρος Αλεξάνδρου. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σύμφωνα με το κατηγορητήριο τις ακόλουθες κατηγορίες: 1) Διαφθορά γυναίκας ηλίθιας ή μειωμένου νοητικού. 2) Σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιού. 3) Διαφθορά νεαρής γυναίκας που έχει ηλικία κάτω των δεκατριών χρονών ή άνω και κάτω των δεκαεπτά χρονών. 4) Αποστολή δια δημόσιου δικτύου επικοινωνιών μήνυμα ή οτιδήποτε άλλο το οποίο είναι κατάφωρα προσβλητικού ή και άσεμνου ή αισχρού χαρακτήρα. Ο κατηγορούμενος προτού απαντήσει στο κατηγορητήριο έθεσε θέμα κατάχρησης της διαδικασίας και ζήτησε όπως το ζήτημα αυτό ακουστεί προδικαστικά. Με βάση τα πρακτικά του Δικαστηρίου η υπόθεση αναβλήθηκε επανειλημμένως με σκοπό να ετοιμαστούν και να κατατεθούν παραδεκτά γεγονότα επί των οποίων θα βασιστεί η εισήγηση της υπεράσπισης. Ουσιαστικά η πλευρά της υπεράσπισης δεσμεύτηκε όπως παραδώσει στην άλλη πλευρά δύο κατηγορητήρια που καταχωρήθηκαν ενώπιον του Κακουργιοδικείου εναντίον του κατηγορούμενου για τα ίδια αδικήματα και οι αποφάσεις του εν λόγω Δικαστηρίου στις οποίες φαίνεται η κατάληξη τους. Προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ο συνήγορος υπεράσπισης ανέφερε ότι το πρώτο κατηγορητήριο ακυρώθηκε διότι έπασχε προφανώς δικονομικά ενώ η δεύτερη υπόθεση διακόπηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα μετά από απόρριψη αιτήματος αναβολής της κατηγορούσας αρχής. Στις 30/10/2013, ημερομηνία που ορίστηκε η υπόθεση με σκοπό να κατατεθούν παραδεκτά γεγονότα και να ακουστεί η εισήγηση της υπεράσπισης, προέκυψε διαφωνία από τη κατηγορούσα αρχή στο να αποδεκτεί να κατατεθούν στο Δικαστήριο οποιαδήποτε παραδεκτά γεγονότα καθότι θεωρεί ότι δεν είναι το κατάλληλο στάδιο να ακουστεί το ζήτημα αυτό και ότι θα πρέπει να ακουστεί μαρτυρία στα πλαίσια της δίκης. Η πλευρά της υπεράσπισης εν τω μεταξύ, παρέδωσε στην κατηγορούσα αρχή τα δύο προηγούμενα κατηγορητήρια και τις δύο αποφάσεις του κακουργιοδικείο και ήταν η θέση της ότι αυτά είναι έγγραφα τα οποία προκύπτουν από τους φακέλους του Δικαστηρίου που αφορούν στις άλλες δύο υποθέσεις. Αν η κατηγορούσα αρχή αμφισβητεί την ύπαρξη τους, συνέχισε, ζήτησε από το Δικαστήριο άδεια να κλητεύσει τον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου με σκοπό να καταθέσει τα έγγραφα αυτά. Μετά την πιο πάνω διαφωνία της κατηγορούσας αρχής στην κατάθεση παραδεκτών γεγονότων και του αιτήματος της υπεράσπισης στο να κλητεύσει μάρτυρα, στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο έθεσε ζήτημα διαδικασίας και ζήτησε τις απόψεις των μερών κατά πόσο υπάρχει δυνατότητα στο στάδιο αυτό, πριν απαντήσει ο κατηγορούμενος και πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, να ακούσει μαρτυρία με σκοπό να καταστεί δυνατή η εξέταση του ζητήματος της κατάχρησης διαδικασίας προδικαστικά. Ο κ. Αλεξάνδρου, ανέφερε ότι το ζήτημα της κατάχρησης διαδικασίας μπορεί να ακουστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας και είναι ένα ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα και το Δικαστήριο δεν μπορεί να στερήσει από τον κατηγορούμενο να εγείρει ένα τέτοιο ζήτημα. Στην περίπτωση είπε, που η κατηγορούσα αρχή δεν συμφωνεί να κατατεθούν παραδεκτά γεγονότα στο στάδιο αυτό, τότε θα πρέπει να δοθεί το δικαίωμα στην υπεράσπιση να κλητεύσει μάρτυρα για να τα θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν ήταν σε θέση να παραπέμψει το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε Νόμο ή κανονισμό που να επιτρέπει αυτή τη διαδικασία, αλλά ανέφερε ότι είναι αυτονόητο ότι ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να το πράξει για να του δοθεί η ευκαιρία να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το ζήτημα αυτό. Από την άλλη πλευρά, όταν ζητήθηκε η άποψη της εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής για το διαδικαστικό αυτό ζήτημα το οποίο εγέρθηκε, μετά την απόφαση της να μην συμφωνήσει σε παραδεκτά γεγονότα με σκοπό να ακουστεί προδικαστικά το ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας, η θέση της ήταν ότι δεν έχει να πει κάτι επί τούτου και ότι η θέση της είναι ότι δεν είναι το κατάλληλο στάδιο να ακουστεί το ζήτημα αυτό. Κατ' αρχή θα πρέπει να αναφερθεί ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να διατάζει την αναστολή οποιασδήποτε εκκρεμούσας υπόθεσης όταν διαφανεί ότι η συνέχιση της θα αποτελούσε κατάχρηση δικαστικών διαδικασιών. Η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου δεν έχει οποιαδήποτε νομοθετική προέλευση αλλά είναι σύμφυτη δηλαδή εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας (βλ. Έλληνας v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 144, Τζεννάρο Περέλλα v. Διευθυντή των Φυλακών
(1995)1 Α.Α.Δ. 217 και Χαραλαμπίδης v. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522). Στην Χαραλαμπίδης v. Κωμοδρόμου (ανωτέρω), στην απόφαση της πλειοψηφίας αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η αναστολή της δίκης ή η απόρριψη υπόθεσης για κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας χωρεί μόνο εφόσον απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό του αντιδίκου. Η δικαιοδοσία για πάταξη τέτοιων περιπτώσεων είναι σύμφυτη χωρίς να έχει οποιαδήποτε νομοθετική προέλευση. Είναι μια αυτονόητη και απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και την αξιοπιστία των θεσμών και μέσων επίτευξης των στόχων της.» Πιο κάτω στην ίδια απόφαση, με παραπομπή σε Αγγλικές αποφάσεις, αναφέρθηκε ότι το Δικαστήριο πρέπει να βεβαιώνεται σε κάθε περίπτωση ότι η διαδικασία είναι τόσο καθαρά και έντονα καταχρηστικής φύσεως ώστε να δικαιολογείται η καταστολή της με το κατάλληλο διάταγμα και η άσκηση τέτοιας δραστικής εξουσίας θα πρέπει να ασκείται φειδωλά (βλ. Walpole v. Partidge and Wilson [1994] 1 All E.R. 385, Director of Public Prosecutions v. Humphrys [1977] A.C.1, R v. Oxford City Justices, ex. p. Smith 75 Crim. App. Rep. 200 και ARCHBOLD, Criminal Pleading, Evidence and Practice
(2009), σελ. 384, 387 και 388). Δεδομένης της πιο πάνω εξουσίας του Δικαστηρίου, η οποία να σημειωθεί ότι μπορεί να ασκηθεί και αυτεπάγγελτα από το ίδιο το Δικαστήριο εφόσον διαπιστώσει τέτοια κατάχρηση διαδικασίας, το ζήτημα που εγείρεται στην παρούσα και το οποίο προκύπτει να είναι διαδικαστικό, είναι πότε μπορεί να εγερθεί ένα τέτοιο θέμα, κατά πόσο μπορεί να εγερθεί προδικαστικά και σε τέτοια περίπτωση τι διαδικασία θα πρέπει να ακολουθηθεί. Θεώρηση της νομολογίας μας δεν καταδεικνύει συγκεκριμένο στάδιο το οποίο ένα τέτοιο ζήτημα μπορεί και πρέπει να εγερθεί. Προκύπτει όμως, ότι σε περιπτώσεις που εγέρθηκε ένα τέτοιο ζήτημα, ότι αυτό εγέρθηκε μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ή ακόμη και στο τέλος αυτής όταν ολόκληρη η μαρτυρία προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και υπήρχε συγκεκριμένη βάση γεγονότων επί των οποίων μπορούσε να αποφασιστεί το ζήτημα αυτό (βλ. Έλληνας v. Δημοκρατίας (ανωτέρω), Τζεννάρο Περέλλα v. Διευθυντή των Φυλακών (ανωτέρω) και Χαραλαμπίδης v. Κωμοδρόμου (ανωτέρω). Παραπέμπω επίσης, στην Τάσος Φιλίππου v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 360 όπου αφορούσε διαταγή για κράτηση του εφεσείοντος μετά την παραπομπή του στο κακουργιοδικείο και ένας από τους λόγους ένστασης ήταν ότι η διαδικασία αποτελούσε κατάχρηση των διαδικασιών. Ο λόγος αυτός απορρίφθηκε και αναφέρθηκε ότι βασιζόταν σε υπόθεση και όχι σε γεγονότα. Προκύπτει από τα πιο πάνω και θεωρώ ότι δεν καθορίζεται οποιοδήποτε στάδιο στο οποίο το ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας μπορεί να εγερθεί και ότι αυτό μπορεί να γίνει σε οποιοδήποτε στάδιο, νοουμένου ότι υπάρχουν γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου επί των οποίων μπορεί να βασιστεί το αίτημα και να αποφασιστεί. Επομένως, θεωρώ ότι ένας κατηγορούμενος δεν εμποδίζεται να θέσει το θέμα αυτό ακόμη και προδικαστικά. Μάλιστα στο σύγγραμμα ARCHBOLD, Criminal Pleading, Evidence and Practice
(2009), στη παράγραφο 4-50a, σελ. 385 κάτω από το τίτλο «Time for application and general procedure» αναφέρονται τα ακόλουθα: «Αn application to stay proceedings as an abuse of process is, in effect, a plea in bar and should be considered as a preliminary issue before plea, although there is nothing to prevent the issue raised at a later stage:..... .». Παρά ταύτα όμως, θα πρέπει να εξεταστεί επί τη βάσει ποιών γεγονότων θα πρέπει να εξεταστεί ζήτημα κατάχρησης διαδικασίας σε αυτό το στάδιο και πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Στο πιο πάνω σύγγραμμα στην παράγραφο 4-52, σελ. 386 κάτω από τον τίτλο «Εvidence», αναφέρονται τα ακόλουθα: «Α judge must determine an application to stay proceedings for abuse of process on the material provided by the prosecution and the defence. He has no power to order discovery of documents, and a witness summons to produce documents is not appropriate, because the procedure under the Criminal Procedure (Attendance of Witnesses) Act 1965 relates to the requirements of the trial and is not applicable outside the confines of the trial itself:..» Φαίνεται από τα πιο πάνω ότι το ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας σε αυτό το αρχικό στάδιο μπορεί να εξεταστεί με βάση τα όσα τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές και ότι δεν είναι κατάλληλο να κλητευθεί μάρτυρας για να προσκομίσει έγγραφα αφού αυτό μπορεί να γίνει μόνο στα πλαίσια της ίδιας της δίκης. Περαιτέρω, σύμφωνα με τον Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 155, άρθρο 74, με την άρνηση των κατηγοριών, η κατηγορούσα αρχή έχει υποχρέωση να καλέσει μάρτυρες για να αποδείξει την υπόθεση της και ακολούθως, όταν και εφόσον ο κατηγορούμενους κληθεί σε απολογία να προσκομίσει τη δική του μαρτυρία για σκοπούς υπεράσπισης του. Προκύπτει και είναι ξεκάθαρο ότι μαρτυρία μπορεί να προσκομιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου μόνο μετά την απάντηση του κατηγορουμένου στο κατηγορητήριο, είτε παραδοχή και υπάρχει διάσταση στα γεγονότα, είτε μη παραδοχή και αρχίζει η ακροαματική διαδικασία. Επίσης, πέραν από τις γενικές απαντήσεις στο κατηγορητήριο δηλαδή παραδοχή και μη παραδοχή, στο άρθρο 69 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 προνοούνται και ειδικές απαντήσεις και συγκεκριμένα η ειδική απάντηση ότι το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία, ότι ο κατηγορούμενος έχει καταδικαστεί ή αθωωθεί για το ίδιο αδίκημα και ότι έτυχε χάριτος. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να προσκομίσει μαρτυρία για να αποδείξει την ειδική αυτή απάντηση (βλ. άρθρο 69
(2)). Περαιτέρω, με βάση το άρθρο 66 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 155 οποιοδήποτε εκ πρώτης όψεως τυπικό μειονέκτημα στο κατηγορητήριο, προβάλλεται στο Δικαστήριο μετά την ανάγνωση του και πριν να απαντήσει ο κατηγορούμενος. Σε αυτή την περίπτωση είναι προφανές ότι δεν απαιτείται οποιαδήποτε μαρτυρία, πέραν το ίδιο το κατηγορητήριο, για να εγερθεί το ζήτημα ότι αυτό πάσχει. Ο κ. Αλεξάνδρου ανέφερε ότι το ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας θα πρέπει να θεωρηθεί ως ειδική απάντηση και να ακολουθηθεί η ίδια διαδικασία, θέση με την οποία δεν συμφωνεί το Δικαστήριο. Δεν περιλαμβάνεται το ζήτημα κατάχρησης της διαδικασίας στο άρθρο 69 του Κεφ. 155 και ούτε μπορεί να θεωρηθεί ως ειδική απάντηση. Παρόλο, που σε περίπτωση επιτυχίας ενός τέτοιου επιχειρήματος, ουσιαστικά θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα ως η επιτυχία μιας ειδικής απάντησης, εντούτοις αυστηρά ομιλούντες το ζήτημα αυτό δεν περιλαμβάνεται ως μια από τις ειδικές απαντήσεις του άρθρου 69 ανωτέρω και επίσης, μπορεί να εγερθεί και σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας. Είναι η θέση του παρόντος Δικαστηρίου, με βάση όλα τα πιο πάνω που ανέφερα, ότι δικονομικά δεν παρέχεται ευχέρεια να ακουστεί μαρτυρία στο στάδιο αυτό δηλαδή πριν καν απαντήσει ο κατηγορούμενος στο κατηγορητήριο και πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Υπάρχει δικαίωμα του κατηγορούμενου να εγείρει το ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης, εφόσον όμως υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου, είτε συμφωνημένη βάση γεγονότων και από τις δύο πλευρές ή μαρτυρία η οποία να προκύπτει και να έχει προσκομιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της δίκης. Το Δικαστήριο, θα πρέπει να διαφυλάξει το δικαίωμα του κατηγορουμένου να έχει μια δίκαιη δίκη και εντός των πλαισίων και διαδικασιών που προνοείται στον Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 155. Δεν είναι δυνατό να ακούγεται μαρτυρία σταδιακά ενώπιον του Δικαστηρίου για συγκεκριμένα ζητήματα και να κλητεύονται συγκεκριμένοι μάρτυρες γι αυτά τα ζητήματα και στην πορεία να υπάρχει ο κίνδυνος να χρειαστεί οι ίδιοι μάρτυρες να πρέπει να κλητευθούν και για σκοπούς της δίκης. Ούτε μπορεί να γίνονται ξεχωριστές αυτοτελείς δίκες για συγκεκριμένα ζητήματα. Αυτό θεωρώ, θα είχε ως αποτέλεσμα την εκτροπή της διαδικασίας με ενδεχόμενη κατάληξη την κακοδικία. Από την άλλη το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να παραμένει προσκολλημένο σε διαδικαστικά θέματα τα οποία θα απόληγαν σε στέρηση του κατηγορούμενου να προβάλει τα δικαιώματα του. Έχω λάβει υπόψη μου τη σοβαρότητα του ζητήματος που επιθυμεί η υπεράσπιση να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου και τις συνέπειες που θα έχει η απόφαση του Δικαστηρίου να μην επιτρέψει να ακουστεί μαρτυρία στο στάδιο αυτό καθώς επίσης και το γεγονός κατά πόσο με αυτό τον τρόπο επηρεάζονται καθοιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα του ή κατά πόσο θα του στερηθεί αυτό το δικαίωμα. Κρίνω ότι δεν υφίσταται τέτοιο ζήτημα αφού το ζήτημα της κατάχρησης της διαδικασίας μπορεί να εγερθεί σε μεταγενέστερο στάδιο και το Δικαστήριο θα έχει τη δυνατότητα να εξετάσει το ζήτημα αυτό όταν θα υπάρχει ενώπιον του συγκεκριμένη μαρτυρία επί του θέματος. Επομένως, καταλήγω ότι από τη στιγμή που δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου συμφωνημένη βάση γεγονότων, το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει την προσαγωγή μαρτυρίας ή εγγράφων στο στάδιο αυτό για τους λόγους που ανέφερα ανωτέρω και ο κατηγορούμενος θα έχει την ευκαιρία και το δικαίωμα να εγείρει το ζήτημα αυτό σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας όταν και εφόσον υπάρχει συγκεκριμένη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου επί της οποίας θα μπορεί να στηριχτεί ένα τέτοιο επιχείρημα. Υπό το φως των πιο πάνω, το αίτημα της υπεράσπισης για κλήτευση του Πρωτοκολλητή να καταθέσει έγγραφα και μαρτυρία στο στάδιο αυτό για να τεθεί το υπόβαθρο επί του οποίου η υπεράσπιση θα υποστηρίξει τη θέση της για κατάχρηση της παρούσας διαδικασίας, απορρίπτεται. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)........... Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο