Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Χριστάκης Πυρούτος, Αρ. Υπόθεσης: 11638/2013, 9/12/2013

(2)και 51 του Ν.113(Ι)/2004 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, στις 08.04.12 στο χωριό Κάτω Ακουρδάλεια της επαρχίας Πάφου ο κατηγορούμενος μετέφερε πυροβόλο όπλο της κατηγορίας 'Δ' που ήταν ΔΟΚΟ με αρ. κατασκευής 73205 κατά τη διάρκεια της κλειστής περιόδου για το κυνήγι, χωρίς ειδική άδεια του Αρχηγού Αστυνομίας. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος, μετά από δική του παραδοχή, στην κατηγορία της μεταφοράς εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του επιθεωρητή εκρηκτικών υλών κατά παράβαση του Περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ.54 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, κατά τον ίδιο με την πρώτη κατηγορία χρόνο και τόπο ο κατηγορούμενος μετέφερε φυσίγγια κυνηγετικού όπλου, χωρίς άδεια του επιθεωρητή εκρηκτικών υλών. Επίσης, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, στην κατηγορία της οπλοφορίας προς διέγερση τρόμου κατά παράβαση του άρθρου 80 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 μετά των συναφών τροποποιήσεων. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, κατά τον ίδιο με την πρώτη κατηγορία χρόνο και τόπο ο κατηγορούμενος δημόσια και άνευ νομίμου αιτίας μετέφερε επιθετικό όπλο ή όργανο που ήταν το ΔΟΚΟ με αρ. κατασκευής 73205 κατά τρόπο που διέγειρε τρόμο στον Gary Lakes από τη Λευκωσία. Επιπλέον, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος, μετά από δική του παραδοχή, στην κατηγορία της απειλής κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, κατά τον ίδιο με την πρώτη κατηγορία χρόνο και τόπο ο κατηγορούμενος προκάλεσε τρόμο στον Gary Lakes από τη Λευκωσία απειλώντας τον ότι θα επαγάγει βλάβη στο πρόσωπο του με τη φράση "Έλα έξω να σου δείξω." Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως έχουν εκτεθεί από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, είναι τα ακόλουθα: Μετά από καταγγελία που έγινε στην αστυνομία από τον David Lakes με την οποία σημειωνόταν ότι ο κατηγορούμενος μετέβηκε έξω από την οικία του πατέρα του, Gary Lakes, η ώρα 17:00 όπου κρατώντας ένα ΔΟΚΟ τον απείλησε με τη φράση που περιέχεται στο κατηγορητήριο, μετέβηκε στο μέρος ο αστυφύλακας 2190 Σ. Φιλίππου όπου συνάντησε τον Gary Lakes, ο οποίος του είπε ότι είχε μια διαφορά με τον κατηγορούμενο που στο μεταξύ αποχώρησε από τη σκηνή του επεισοδίου ως προς το ότι ο πρώτος δεν έμεινε ικανοποιημένος από το κλάδεμα μιας ελιάς που έκανε ο δεύτερος. Η παρεξήγηση προέκυψε το πρωί της ημέρας του επεισοδίου. Ειδικότερα, στις 06.04.12 οι David και Gary Lakes διαπίστωσαν ότι το κλάδεμα της συγκεκριμένης ελιάς έγινε με λανθασμένο τρόπο ενώ στις 08.04.12 και μεταξύ των ωρών 13:30-14:00 διαδραματίστηκε η επίμαχη λογομαχία. Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος αποχώρησε από το μέρος και περί ώρα 17:00 επέστρεψε έχοντας στην κατοχή του το ΔΟΚΟ όπου και έλαβε χώραν το συγκεκριμένο επεισόδιο. Σε σχέση με τη διάπραξη του αδικήματος της μεταφοράς εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια από τον Επιθεωρητή εκρηκτικών υλών, η κυρία Παπαλαζάρου παρέπεμψε στις λεπτομέρειες της δεύτερης κατηγορίας. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε δυνάμει δικαστικού διατάγματος και απάντησε "Κάνετε τη δουλειά σας." Παράλληλα, έγινε έρευνα και παραλήφθηκαν το ΔΟΚΟ και ένα ΦΛΟΜΠΕΡ. Ακολούθως, ο Gary Lakes έδωσε κατάθεση στην αστυνομία στην οποία ανάφερε ότι δεν έχει οποιοδήποτε παράπονο από τον κατηγορούμενο επειδή επρόκειτο για μεταξύ τους παρεξήγηση. Στην ανακριτική κατάθεση του ο κατηγορούμενος ανάφερε ότι εκνευρίστηκε επειδή ο David Lakes μαζί με τον Gary Lakes τον εξύβρισαν στην αγγλική γλώσσα. Όπως επίσης είπε, ήταν θολωμένος και σκοπός του δεν ήταν να του προξενήσει κακό αλλά να τους εκφοβίσει. Ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε σε όλες τις κατηγορίες και απολογήθηκε. Καταλήγοντας, η κυρία Παπαλαζάρου ανάφερε ότι οι δύο πλευρές έχουν συμφιλιωθεί και ζήτησε όπως τόσο το ΔΟΚΟ όσο και το ΔΟΚΟ FLOMPERT επιστραφούν στον ιδιοκτήτη τους. Η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ανάφερε ακόμη ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ δήλωσε ότι δεν έχουν δημιουργηθεί οποιαδήποτε έξοδα σε σχέση με την υπόθεση αυτή. Λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 61 ετών και εργάζεται περιστασιακά ως εργάτης στο Κοινοτικό Συμβούλιο Κάτω Ακουρδάλειας έχοντας μηνιαίο εισόδημα €400,
2. Είναι νυμφευμένος και πατέρας 3 ενήλικων παιδιών. Η σύζυγος του είναι άνεργη. Εξαιτίας των μεγάλων οικονομικών υποχρεώσεων του αλλά και λόγω των πολύ χαμηλών εισοδημάτων που λαμβάνει, προβαίνει σε ενέργειες με σκοπό να μεταβεί στο εξωτερικό για να εργαστεί. Υπάρχουν χρέη €150.000,00 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Εργαζομένων Κύπρου για τα οποία υφίσταται μηνιαία δόση €500,00, η οποία όμως δεν καταβάλλεται τα τελευταία 2 χρόνια. Η οικογένεια του κατηγορουμένου διαμένει σε κατοικία αξίας €180.000,00 ενώ ακόμη διαθέτει αυτοκίνητο αξίας €500,
3. Ο κατηγορούμενος περιγράφεται σαν εργατικό και φιλήσυχο άτομο τόσο από το οικογενειακό όσο και από το ευρύτερο περιβάλλον. Χωρίς να αμφισβητήσει επί της ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, ο κατηγορούμενος, αφού απολογήθηκε για την αξιόποινη συμπεριφορά του, ανάφερε ότι τη συγκεκριμένη επίδικη ημέρα και περί ώρα 14:00-14:30 περνούσε τυχαία έξω από την οικία του Gary Lakes, σταμάτησε και εξήλθε του οχήματος του για να ρωτήσει τους David και Gary Lakes αν ήταν ευχαριστημένοι από την εργασία που διεκπεραίωσε προς όφελος του Gary Lakes, η οποία δεν περιοριζόταν στο κλάδεμα ενός δένδρου αλλά περιποίηση όλου του κήπου του. Ευθύς όμως αυτοί άρχιζαν να τον εξυβρίζουν στα αγγλικά και προσπάθησαν να του επιτεθούν επειδή ο Gary Lakes δεν ήταν ευχαριστημένος με το κλάδεμα ενός δένδρου. Ο ίδιος έφυγε από το μέρος και επέστρεψε στην οικία του αλλά λόγω των βρισιών που του είπαν δεν μπορούσε να ησυχάσει. Μετά που ήπιε ένα ποτό πήγε να τους εκφοβίσει. Ήταν ή ώρα 17:00 περίπου. Ακολούθως, ειδοποιήθηκε η αστυνομία, μέλη της οποίας τον εντόπισαν. Τότε ο κατηγορούμενος απολογήθηκε στους David και Gary Lakes και αντίστροφα και αφού συμφιλιώθηκαν έκαναν μεταξύ τους χειραψία. Έκτοτε είναι φίλοι. Ερχόμενος στις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του, ο κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Αναμφίβολα όλα τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι πολύ σοβαρά. Ενδεικτική δε της σοβαρότητας τους είναι οι προβλεπόμενες στο νόμο ποινές. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο νόμο ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (Βραχίμης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 632, Παπαγεωργίου (Γιάγκος) v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα της μεταφοράς πυροβόλου όπλου κατηγορίας 'Δ' εντός της Δημοκρατίας κατά τη διάρκεια της κλειστής περιόδου για το κυνήγι χωρίς να έχει εξασφαλίσει ειδική άδεια από τον Αρχηγό Αστυνομίας τιμωρείται, με βάση το άρθρο 51

(1)σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 15 έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα €42.715,04 (ισότιμο σε Λ.Κ.25.000,00) ή και στις δύο αυτές ποινές. Επίσης, το αδίκημα της μεταφοράς εκρηκτικών υλών χωρίς άδεια του Επιθεωρητή εκρηκτικών υλών επισύρει, σύμφωνα με το άρθρο 4

(4)(δ) του Κεφ.54, ποινή φυλάκισης μέχρι 10 έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τα €2.562,90 (ισότιμο σε Λ.Κ.1.500,00) ή και στις δύο αυτές ποινές. Βέβαια επειδή τα εν λόγω αδικήματα δικάζονται συνοπτικά το μέγιστο της ποινής που θα έχει υπόψη του το παρόν Δικαστήριο θα είναι, με βάση το άρθρο 24

(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60μετά των συναφών τροποποιήσεων, σε 5 έτη φυλάκισης. Το δε αδίκημα της μεταφοράς χωρίς νόμιμης αιτίας επιθετικού όπλου ή οργάνου με τέτοιο τρόπο που να διεγείρει τρόμο σε άλλο άτομο (οπλοφορία για διέγερση τρόμου) τιμωρείται, με βάση το άρθρο 80 του Κεφ.154, σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 2 χρόνια ενώ τα όπλα ή όργανα του κατάσχονται. Επιπλέον, το αδίκημα της απειλής επισύρει, σύμφωνα με το άρθρο 91Α του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια. Η σοβαρότητα των αδικημάτων αυτών έγκειται επίσης στο γεγονός ότι η διάπραξη τους όταν συνοδεύεται με παράνομη πράξη υπονομεύει την έννομη τάξη, οδηγεί στην αναρχία, καταρρακώνουν την προσωπικότητα ατόμων, δημιουργεί αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους νομιμόφρονες πολίτες και γενικότερα διασαλεύουν την ειρηνική διαβίωση πολιτών, στοιχεία που δεν έχουν θέση σε μια δημοκρατική κοινωνία. Δεν διαφεύγει ακόμη της προσοχής του Δικαστηρίου η συχνότητα και ευκολία με την οποία το αδίκημα της απειλής διαπράττεται, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο αντιμετωπίζει τέτοιας φύσεως αδικήματα με αυστηρότητα. Σε σχέση δε με τα αδικήματα της παράνομης και χωρίς εξουσιοδότηση μεταφοράς πυροβόλου όπλου και εκρηκτικών υλών επιβάλλει ποινές αποτρεπτικής φύσεως για προστασία των νομοταγών πολιτών. Οι οδυνηρές συνέπειες αυτών των αδικημάτων είναι γνωστές και πρέπει να αρχίσει μια γενική επαγρύπνηση και εκτός αν εξαπολυθεί ένας ανελέητος πόλεμος εναντίον όσων εμπλέκονται σε αυτού του είδους αδικήματα, η προστασία των φιλήσυχων και νομοταγών πολιτών και οι δημοκρατικές διαδικασίες σε αυτή την πολιτεία θα βρίσκονται σε συνεχή κίνδυνο (Παπαγεωργίου (Γιάγκος) v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646 και Θεοδούλου v. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 206). Όσον αφορά το αδίκημα της απειλής αυτό θεωρείται ακόμη σοβαρό για τον επιπλέον λόγο της συχνότητας και ευκολίας με την οποία αυτό διαπράττεται. Θεώρηση της νομολογίας καταδεικνύει ότι για όλα τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ενοχή συνήθως επιβάλλονται ποινή φυλάκισης. Στην υπόθεση Θεοδούλου v. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 206 επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 και 5 ετών αντίστοιχα για αδικήματα κατοχής πυροβόλου όπλου και εκρηκτικών υλών. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Λεωνίδου

(1997)2 Α.Α.Δ. 300 σε άτομο νυμφευμένο και πατέρα τριών μικρών παιδιών που έχαιρε εκτίμησης στην κοινότητα του, με λευκό ποινικό μητρώο και με παραδοχή στη διάπραξη των αδικημάτων της παράνομης κατοχής πυροβόλου όπλου και εκρηκτικών υλών, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 μηνών με αναστολή, οι οποίες όμως κρίθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο έκδηλα ανεπαρκείς και αντικαταστάθηκαν με συντρέχουσες ποινές άμεσης φυλάκισης ενός έτους. Περαιτέρω, στην υπόθεση Παπαγεωργίου (Γιάγκος) v. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646 ποινή φυλάκισης 3 ετών και 6 μηνών που επιβλήθηκαν για τη διάπραξη των αδικημάτων της παράνομης κατοχής πυροβόλου όπλου και κατοχή εκρηκτικών υλών σε άτομο που προέβηκε σε άμεση παραδοχή, με λευκό ποινικό μητρώο, ηλικίας 61 ετών και πατέρας 3 ενηλίκων παιδιών, όπου το όπλο δεν χρησιμοποιήθηκε για εγκληματική πράξη και είχε αναφέρει ότι το βράδυ της σύλληψης του πήγαινε να παραδώσει σε φίλο του αστυνομικό, επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει ακόμη στις υποθέσεις Γρηγορίου v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 158, Ψωμάς v. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α. Δ. 312, Καύκαρος κ.ά. v. Δημοκρατίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 51, Πέγκερος v. Δημοκρατίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 143, Σούτζιης v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 224, Ιωάννου v. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ.582 και Κλεάνθους v. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 281. Σημασία βέβαια για το μέγεθος της ποινής έχουν οι συνθήκες και περιστάσεις της κάθε υπόθεσης, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 463. Αναφορικά με υποθέσεις που περιλαμβάνουν το αδίκημα της απειλής ή άλλων ομοειδών αδικημάτων ενδεικτικά σημειώνονται οι πιο κάτω: Στην Ομήρου v. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 588 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 9 μηνών σε άτομο που κρίθηκε ένοχος στη διάπραξη του αδικήματος της απειλής βιαιοπραγίας, που είναι αδίκημα ομοειδές με αυτό της απειλής. Επίσης, στην υπόθεση Βασιλειάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 409 άτομο που κρίθηκε ένοχος στο αδίκημα απειλής βιαιοπραγίας καταδικάστηκε σε 4 μήνες φυλάκισης. Περαιτέρω, στην υπόθεση Ιωάννου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 327 σε άτομο ηλικίας 19 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο και που είχε συμφιλιωθεί με τον παραπονούμενο επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 μηνών για το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο ομιλεί από μόνο του: "Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, που αντανακλάται στο απόσπασμα και παρατίθεται στην απόφαση του Κακουργιοδικείου από το σύγγραμμα του Thomas «Principles of Sentencing", και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους." Σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 135: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police

(1971)2 C.L.R. 194]." Η διαδικασία όμως εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλέπε Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής του κατηγορουμένου στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικό στοιχείο τη σοβαρότητα που εκ φύσεως ενέχεται στα αδικήματα αυτά, όπως αυτή έχει σημειωθεί πιο πάνω, καθώς και την ανάγκη επιβολής αυστηρών ποινών. Σε σχέση δε με το το αδίκημα της απειλής, στα πλαίσια επιβολής ποινής, λαμβάνω υπόψη μου τη συχνότητα και ευκολία με την οποία αυτό διαπράττεται. Η σοβαρότητα των αδικημάτων ενισχύεται στην προκειμένη περίπτωση από τα γεγονότα και τις συνθήκες διάπραξης τους. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο λαμβάνει πολύ σοβαρά υπόψη του το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε την παράνομη και χωρίς εξουσιοδότηση μεταφορά πυροβόλου όπλου τύπου ΔΟΚΟ και εκρηκτικών υλών για να απειλήσει και να εκφοβίσει το θύμα, ευτυχώς όμως χωρίς να το τραυματίσει ή να προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στην περιουσία του. Συνεπώς, το ότι η παράνομη και χωρίς εξουσιοδότηση μεταφορά πυροβόλου όπλου και εκρηκτικών υλών συνοδεύτηκε και συνάμα συνδυάστηκε με την διάπραξη άλλων σοβαρών αδικημάτων είναι επιβαρυντικό στοιχείο που προσμετράται. Ένα άλλο επιβαρυντικό στοιχείο που προσμετράται είναι το ότι η αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορουμένου χαρακτηρίζεται από στοιχεία προσχδιασμού και εκδίκησης. Ειδικότερα, ενώ το περιστατικό, όπου οι David και Gary Lakes εξύβρισαν τον κατηγορούμενο και προσπάθησαν να του επιτεθούν για μέρος εργασίας που εκτελέστηκε προς όφελος τους από τον τελευταίο και θεώρησαν ότι δεν έγινε ορθά, συνέβηκε μεταξύ των ωρών 14:00-14:30 στις 08.04.12, ο κατηγορούμενος μετά μετέβηκε στην οικία του και αντίς να ηρεμήσει και να διαγράψει το συμβάν αυτό από το μυαλό του αποβάλλοντας το θυμό και την οργή του που ένιωθε εκείνη τη στιγμή ή εναλλακτικά αντίς να μεταβεί στον πλησιέστερο αστυνομικό σταθμό και να καταγγείλει ότι εξυβρίστηκε από τα προαναφερόμενα άτομα αφήνοντας πλέον τις ανακριτικές αρχές να διερευνήσουν την υπόθεση και αν τα στοιχεία δικαιολογούσαν κάτι τέτοιο την προσαγωγή των David και Gary Lakes ενώπιον της δικαιοσύνης, ο ίδιος επέλεξε να επιληφθεί προσωπικά της κατάστασης με τον παράνομο τρόπο που το έπραξε και παίρνοντας το νόμο στα χέρια του επέστρεψε στο χώρο όπου διαδραματίστηκε το επίδικο επεισόδιο περί ώρα 17:00 της ίδιας ημέρας. Κατά συνέπεια, ενώ ο κατηγορούμενος είχε χρόνο στη διάθεση του για να ησυχάσει και να συγκεντρώσει την προσοχή του αλλού, εντούτοις τον ανάλωσε στην επιθυμία του να εκδικηθεί σχεδιάζοντας ότι αυτό μπορούσε να γίνει με τον παράνομο τρόπο που ενέργησε. Προς όφελος του κατηγορουμένου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση, λαμβάνω υπόψη μου τα εξής: (α) Την άμεση παραδοχή του στην αστυνομία με την οποία συνεργάστηκε για τη διερεύνηση και εξιχνίαση της υπόθεσης αυτής. (β) Την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο. (γ) Το λευκό ποινικό μητρώο του. (δ) Το ότι επιδίωξε και συμφιλιώθηκε με τους David και Gary Lakes με τους οποίους έδωσε τα χέρια και αποκατάστησε τις σχέσεις του. (ε) Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου σε συνδυασμό με την συμφιλίωση του με τα άλλα εμπλεκόμενα στο επεισόδιο άτομα καθώς και την άμεση παραδοχή του στην αστυνομία και στο Δικαστήριο αλλά και τη συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές στην διερεύνηση και εξιχνίαση της υπόθεσης αυτής, φανερώνει ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό προερχόμενο από μία απερίσκπεπτη, πλην όμως επικίνδυνη και καταδικαστέα, ενέργεια του κατηγορουμένου και για το οποίο έχει επιδείξει έμπρακτη μεταμέλεια που σε καμία όμως περίπτωση διαγράφει τόσο τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε καθώς και όλους τους προαναφερόμενους επιβαρυντικούς παράγοντες. (στ) Η αξιόπινη συμπεριφορά του κατηγορούμενου περιορίστηκε σε εκφοβισμό και ευτυχώς δεν επεκτάθηκε σε τραυματισμό του παραπονούμενου ή πρόκλησης ζημιάς στην περιουσία του. (η) Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές περιέχονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ειδικότερα ότι: · Είναι ηλικίας 61 ετών, νυμφευμένος και πατέρας 3 ενήλικων παιδιών. · Το 2000 απεβίωσε το δεύτερο παιδί του σε τροχαίο ατύχημα. · Εργάζεται περιστασιακά ως εργάτης στο Κοινοτικό Συμβούλιο Κάτω Ακουρδάλειας έχοντας μηνιαίο εισόδημα €400,00 ενώ η σύζυγος τους είναι άνεργη. · Υπάρχουν χρέη €150.000,00 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Εργαζομένων Κύπρου για τα οποία υφίσταται μηνιαία δόση €500,00, η οποία όμως δεν καταβάλλεται τα τελευταία 2 χρόνια. · Η οικογένεια του κατηγορουμένου διαμένει σε κατοικία αξίας €180.000,00 ενώ ακόμη διαθέτει αυτοκίνητο αξίας €500,00. · Αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα και ένεκα αυτών αλλά και λόγω των πολύ χαμηλών εισοδημάτων που λαμβάνει υποχρεώθηκε να προβεί σε ενέργειες με σκοπό να μεταβεί στο εξωτερικό για να εργαστεί. · Ο κατηγορούμενος περιγράφεται σαν εργατικό και φιλήσυχο άτομο τόσο από το οικογενειακό όσο και από το ευρύτερο περιβάλλον. Γενικά, λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε άλλο έχει αναφερθεί ή τεθεί ενώπιον μου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο. 'Οσον αφορά τη θέση του κατηγορουμένου ότι ήπιε ένα ποτό προτού προβεί στη διάπραξη των αδικημάτων, αυτή δεν έχει οποιαδήποτε σημασία καθότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο που να τη συνδέει με την παράνομη συμπεριφορά του κατηγορουμένου καθώς επίσης ουδέποτε προβλήθηκε η θέση ότι όταν ο κατηγορούμενος προέβαινε στις παράνομες ενέργειες του βρισκόταν υπό το καθεστώς μέθης. Αντίθετα, ο ίδιος ο κατηγορούμενος απέδωσε την αξιόποινη συμπεριφορά του στο γεγονός ότι δεν μπορούσε να ησυχάσει εξαιτίας του ότι εξυβρίστηκε από τους David και Gary Lakes. Περαιτέρω, ο κατηγορούμενος επισήμανε ότι προέβηκε στη διάπραξη των αδικημάτων μετά που εξυβρίστηκε και αφού δεν μπορούσε να ησυχάσει. Θα μπορούσε κάποιος εδώ να πει ότι ο κατηγορούμενος επιχειρεί να υπαινιχθεί θέμα πρόκλησης. Η έννοια της πρόκλησης εξετάστηκε στην Αγγλική υπόθεση Dofty [1949] 1 All E.R. 932 όπου ο Δικαστής Devlin ανέφερε ότι: "Η πρόκληση είναι μια πράξη ή μια σειρά πράξεων που κάμνει το θύμα προς τον κατηγορούμενο που μπορεί ή μπορούν να προκαλέσουν σε ένα λογικό άνθρωπο, και στην πραγματικότητα προκαλούν, μια ξαφνική προσωρινή απώλεια αυτοελέγχου που κάμνει τον κατηγορούμενο έρμαιο πάθους έτσι που να τον καθιστά στιγμιαία όχι αφέντη του μυαλού του (master of his mind)." Στην Κύπρο το στοιχείο της πρόκλησης εξετάστηκε στις αποφάσεις Kyrmizis v. The Republic

(1965)2 C.L.R. 55 και Pantazis v. The Police

(1967)2 C.L.R. 277 όπου τονίστηκε ότι είναι ένας σοβαρός παράγων που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή της ποινής. Στην υπόθεση Ιωάννου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 327 υποδείκτηκε ότι το θέμα της πρόκλησης, ως ελαφρυντικού παράγοντα θα πρέπει να υποβάλλεται με συγκεκριμένη μορφή, έτσι που να δίνεται η ευχέρεια στην κατηγορούσα αρχή, είτε να αποδεχθεί τους ισχυρισμούς που προβάλλονται, είτε να ζητήσει να παρουσιάσει προφορική μαρτυρία για να τους αντικρούσει. Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος δεν έθεσε ευθέως θέμα πρόκλησης του ως ξεχωριστού και ανεξάρτητου ελαφρυντικού παράγοντα με συγκεκριμένη μορφή έτσι που να δίδεται η ευχέρεια στην κατηγορούσα αρχή είτε να αποδεχθεί τους ισχυρισμούς που προβάλλονται είτε να ζητήσει να παρουσιάσει προφορική μαρτυρία για να τους αντικρούσει. Παρόλα αυτά, έχοντας υπόψη ότι η ίδια η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής κατά την έκθεση των γεγονότων ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος στην ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε επικαλέστηκε εξύβριση του, το Δικαστήριο δέχεται ότι ο κατηγορούμενος εξυβρίστηκε από τους David και Gary Lakes, το λαμβάνει υπόψη του αποδίδοντας σ' αυτό την πρέπουσα σημασία υπό το φως των αδιαμφισβήτητων γεγονότων. Παράλληλα, το Δικαστήριο δεν αμφισβητεί ότι η εξύβριση απασχόλησε τον κατηγορούμενο μετά που μετέβηκε στην οικία του. Ωστόσο το Δικαστήριο, στη βάση των γεγονότων της υπόθεσης, δεν δέχεται ότι το περιστατικό της εξύβρισης λειτούργησε ως πρόκληση υπό την έννοια ότι τον οδήγησε στο να απωλέσει τον αυτοέλεγχο του και να κυριευθεί από έρμαιο πάθος. Για να υπήρχε τέτοια περίπτωση, το αναμενόμενο και φυσιολογικό θα ήταν ο κατηγορούμενος να αντιδρούσε αμέσως και όχι να αποχωρήσει από το μέρος, να μεταβεί στην οικία του, να πιεί με την ησυχία του ένα ποτό και μετά πάροδο 2,5 ωρών περίπου να επιστρέψει στο χώρο για να εκδικηθεί τον Gary Lakes όταν αυτός πλέον δεν το ανέμενε. Το αδιαμφισβήτητο ως γεγονός μεγάλο χρονικό διάστημα που διέρρευσε από το περιστατικό της εξύβρισης μέχρι το επεισόδιο του εκφοβισμού καθώς και το επίσης αδιαμφισβήτητο ως γεγονός μεσολαβούσα διάθεση και στη συνεχεία ενέργεια του κατηγορουμένου να πιεί ένα ποτό κάθε άλλο δικαιολογεί θολωμένο μυαλό, απώλεια ψυχραιμαίας και κυρίευση από πάθος από μέρους του κατηγορουμένου για να προδιαγράψει το τι θα ακολουθούσε. Αντίθετα, τα πιο πάνω φανερώνουν στοιχεία σχεδιασμού και εκδίκησης από τον κατηγορούμενο αναφορικά με το τι επακολούθησε. Καθοδηγούμενος από τη σχετική επί του θέματος νομολογία και συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω περιλαμβανομένου των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, χωρίς παράλληλα να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο είναι αυτή της ποινής φυλάκισης. Ειδικότερα, η σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, καθιστά αναπόφευκτη την επιβολή στον κατηγορούμενο ποινή στερητικής της ελευθερίας του. Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας και συχνότητας διάπραξης των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και των περιστατικών της υπόθεσης αυτής, για αποφυγή επιβολής της αρμόζουσας ποινής. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος αλλά όχι όμως και το είδος της ποινής. Καταληκτικά επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: Πρώτη κατηγορία - ποινή φυλάκισης 4 μηνών Δεύτερη κατηγορία - ποινή φυλάκισης 3 μηνών Τρίτη κατηγορία - ποινή φυλάκισης 1 μηνός Τέταρτη κατηγορία - ποινή φυλάκισης 2 μηνών Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο συντρέχουν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω τώρα αυτεπάγγελτα εάν οι ποινές που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση του ή δύναται να ανασταλούν δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ' Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3

(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου v. Αστυνομίας

(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στην υπόθεση αυτή είναι χαρακτηριστικό και ομιλεί από μόνο του: "Με βάση τα κριτήρια που ίσχυαν πριν τον περιορισμό της εξουσίας του δικαστηρίου όπως είχε επιβληθεί με το Ν.41(Ι)/97(που τώρα έχει καταργηθεί), τα κριτήρια που μπορούσε να λάβει υπόψη το δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να εκδώσει ή όχι τέτοιο διάταγμα ήσαν τα ακόλουθα: (α) η σοβαρότητα του αδικήματος και τα κίνητρα διάπραξης του (β) το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου δηλαδή αν είναι τέτοιο που υπάρχει η ανάγκη αποτροπής και (γ) η διαγωγή του κατηγορουμένου μετά τη διάπραξη του αδικήματος συμπεριλαμβανομένης και της μεταμέλειας. Ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο έχει καλύτερη απαίτηση για αναστολή (βλ. Sentencing in Cyprus του κ. Γ. Μ. Πική, σελ. 11-13, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σατανά κ.α.

(1996)2 Α.Α.Δ. 257 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Λ. Φανιέρου

(1996)2 Α.Α.Δ. 303)." Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 61 ετών, άτομο λευκού ποινικού μητρώου. Παρόλο ότι έχουν περάσει περίπου 1 χρόνος και 8 μήνες από τότε που διέπραξε τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης εντούτοις δεν απασχόλησε ξανά την δικαιοσύνη. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με το ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου καθώς και το ότι ο κατηγορούμενος επέδειξε έμπρακτη μεταμέλεια στα αδικήματα αυτά που διέπραξε επιτρέπει στο Δικαστήριο να εκλάβει το συγκεκριμένο περιστατικό ως μεμονωμένο. Παράλληλα, το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος, ως το μοναδικό άτομο στην οικογένεια που εργάζεται, σε μια προσπάθεια του να βελτιώσει τις συνθήκες επιβίωσης του ιδίου καθώς και της οικογένειας του, καταβάλλει απεγνωσμένες ενέργειες για να μεταβεί στο εξωτερικό για να εργαστεί λόγω των χαμηλών εισοδημάτων που λαμβάνει σε συνάρτηση με τις μεγάλες οικονομικές υποχρεώσεις που έχει αλλά και τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει. Υπό αυτές τις περιστάσεις, το Δικαστήριο είναι απρόθυμο στο να σταθεί εμπόδιο στη σημαντική αυτή προσπάθεια του κατηγορουμένου από την οποία εξαρτάται και η επιβίωση άλλων μελών ης οικογένειας του, εξαιτίας μιας μεμονωμένης απερίσκεπτης και εντελώς αψυχολόγητης ενέργειας του. Το Δικαστήριο, εξαντλώντας κάθε δυνατή επιείκεια, θα δώσει μία δεύτερη ευκαιρία στον κατηγορούμενο να προχωρήσει με τη ζωή του ευελπιστώντας ότι ο κατηγορούμενος θα την αδράξει και θα παραδειγματιστεί από το λάθος του. Με βάση τα πιο πάνω συντρέχουν τέτοιες προϋποθέσεις που συνηγορούν στην αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο. Ως εκ τούτου, διατάσσεται όπως οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο ανασταλούν για περίοδο τριών ετών από σήμερα. (Εξηγείται στον κατηγορούμενο η έννοια της αναστολής της ποινής φυλάκισης). Ως προς το ζήτημα της δήμευσης, για το οποίο γίνεται πρόνοια στο άρθρο 80 του Κεφ.154, καταλήγω ότι δεν θα εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα δήμευσης καθότι αυτό όχι μόνο δεν ζητήθηκε και ουδεμία αναφορά έγινε σε σχέση με την αξία του πυροβόλου όπλου κατηγορίας 'Δ' τύπου ΔΟΚΟ με αρ. κατασκευής 73205 που χρησιμοποιήθηκε στη διάπραξη των αδικημάτων αλλά αντίθετα η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής ευσεβάστως εισηγήθηκε όπως τόσο το επίδικο ΔΟΚΟ όσο και το ΔΟΚΟ FLOMPERT επιστραφούν στον ιδιοκτήτη τους. Αντίθετα, οι εκρηκτικές ύλες που χρησιμοποιήθηκαν για τη διάπραξη των αδικημάτων να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Sentence Αναφορά: Ποινικό/Παράνομη μεταφορά πυροβόλου όπλου και εκρηκτικών υλών, οπλοφορίας προς διέγερση τρόμου και απειλή/Ποινή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο