Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου ν. Χρίστος Γενεθλίου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1932/2010, 18/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2013:B138 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1932/2010 Μεταξύ: Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου Κατηγορούσας Αρχής Και
- Χρίστος Γενεθλίου
- Κυριάκος Χαραλαμπίδης
- Νίκος Νικολάου Κατηγορουμένων ----------------------- Ημερομηνία: 18 Δεκεμβρίου 2013 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Ξ. Ξενοφώντος Για τον κατηγορούμενο 1: κα Α. Σαββίδου για κ. Μάτσα Για τον κατηγορούμενο 2: κα Α. Σαββίδου Για τον κατηγορούμενο 3: κ. Αλ. Αλεξάνδρου Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3: παρόντες ----------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παράθεση του ιστορικού της υπόθεσης κρίνω ότι είναι αναγκαία τόσο για σκοπούς δομής της παρούσας απόφασης, όσο και για σκοπούς συνέχειας και κατανόησης μέσα από αυτά που προηγήθηκαν και είναι σχετικά και άμεσα συνδεδεμένα με την ένσταση του δικηγόρου του κατηγορούμενου 3 για την παρουσίαση της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου 3 ημερομηνίας 17.6.
- Σε προηγούμενο στάδιο όταν η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τον Μ.Κ.3 Α/Αστ. 2693 Ζήνωνα Ζήνωνος να παρουσιάσει την γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου 3, την οποία ο τελευταίος έδωσε στις 16.6.2009, o συνήγορος του ήγειρε ένσταση στην κατάθεση της για τέσσερεις λόγους. Διεξήχθη δίκη εντός δίκης για να διαφανούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες λήφθηκε η πάνω κατάθεση του κατηγορούμενου 3 και το δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 6.11.2013 αποδέχτηκε την ένσταση ως προς το μέρος που αφορούσε την πληροφόρηση του κατηγορούμενου 3 πριν από την λήψη της για το δικαίωμα επικοινωνίας με δικηγόρο. Η κατάληξη του δικαστηρίου υπήρξε η ακόλουθη: Κάτω από αυτές τις περιστάσεις μου έχει δημιουργηθεί αμφιβολία στο κατά πόσο ο Μ.1 προέβη στην σχετική πληροφόρηση προς τον κατηγορούμενο 3 αναφορικά με το δικαίωμα του να επικοινωνήσει ή να έχει τις υπηρεσίες δικηγόρου. Συνεπώς καταλήγω πως η αποδοχή και η ένταξη στο μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης της κατάθεσης ημερ. 16.6.2009 του κατηγορούμενου 3, θα παράβλαπτε ανεπανόρθωτα το δικαίωμα του για δίκαιη δίκη όπως αυτό κατοχυρώνεται στο άρθρο 30 του Συντάγματος. Ως εκ των ως άνω η ένσταση επιτυγχάνει ως προς το πιο πάνω σκέλος. Μετά την πιο πάνω ενδιάμεση απόφαση του δικαστηρίου και κατά την διάρκεια της δίκης, ο ίδιος πιο πάνω μάρτυρας, επιχείρησε να παρουσιάσει την γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου 3, την οποία ο κατηγορούμενος 3 έδωσε και ο ίδιος έλαβε στις 17.6.2009, δηλαδή την επόμενη ημέρα που έδωσε την κατάθεση που αφορούσε η δίκη εντός δίκης που διεξήχθη. O συνήγορος του κατηγορούμενου 3 ήγειρε ένσταση στην κατάθεση της. Συγκεκριμένα ο κ. Αλεξάνδρου, εισηγήθηκε ότι σε σχέση με την κατάθεση ημερ. 17.6.2009 δεν υπάρχει αναγκαιότητα διεξαγωγής δίκης εντός δίκης καθότι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες λήφθηκε έχουν προκύψει κατά διεξαγωγή της δίκη εντός δίκης που αφορούσε την κατάθεση ημερ. 16.6.2009 επίσης δεν θα πρέπει να επιτραπεί η παρουσίαση της κατάθεσης ημερ. 17.6.2009 καθότι δεν επιτράπηκε η κατάθεση της κατάθεσης ημερ. 16.6.2009 που αποτελεί την βάση και το θεμέλιο της επίδικης κατάθεσης, όπως την χαρακτήρισε. Αφού αναφέρθηκε στο περιεχόμενο της επίδικης κατάθεσης, υποστήριξε ότι υπάρχει απόλυτη σύνδεση και αιτιώδης συνάφεια με την κατάθεση ημερ. 16.6.2009, η οποία λήφθηκε με δεδομένο, τόσο για τον αστυνομικό όσο και για την καταθέτη, τον κατηγορούμενο 3, της ύπαρξης της κατάθεσης ημερ 16.6.2009 η παρουσίαση της οποίας δεν επιτράπηκε. Για να υποστηρίξει την ένσταση του ο κ. Αλεξάνδρου, επικαλέστηκε κατ΄ αναλογία τα νομολογηθέντα στο Νομικό Ερώτημα 285 Δημοκρατία ν. Δημήτρη Κυπριανίδη κ.ά
(1994)2 ΑΑΔ 37. Αντίθετη υπήρξε η θέση της Κατηγορούσας Αρχής και στις δύο πιο πάνω θέσεις του κ. Αλεξάνδρου. Αρχικά η κα Ξενοφώντος, αφού έκανε αναφορά στην προηγούμενη εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής για την διεξαγωγή δίκης εντός δίκης και για τις δύο καταθέσεις και όχι μόνο για την κατάθεση ημερ. 16.9.2009, εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να διεξαχθεί νέα δίκη εντός δίκης σε σχέση με την κατάθεση ημερ 17.6.2009 και δεν μπορεί το δικαστήριο να αποκλείσει την εν λόγω κατάθεση χωρίς την διεξαγωγή άλλης δίκης εντός δίκης. Σε ότι φορά το δεύτερο σκέλος της θέσης του κ. Αλεξάνδρου και σε περίπτωση που το δικαστήριο αποδεχτεί την θέση για την μη αναγκαιότητα διεξαγωγής δίκης εντός δίκης, η κα Ξενοφώντος επικαλέστηκε τα νομολογηθέντα την υπόθεση Γεώργιος Π. Μαύρος, άλλως «Χατζής» ν. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ
- Τέλος, αυτό το οποίο διευκρινίστηκε μετά από σχετική παρέμβαση του δικαστηρίου, είναι ότι ο κ. Αλεξάνδρου, δεν αμφισβητεί ότι οι συνθήκες λήψης της επίδικης κατάθεσης είναι όπως αυτές έχουν διαφανεί μέσα από την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής στην δίκη εντός δίκης που διεξάχθηκε για την κατάθεση ημερ. 16.6.
- Σύμφωνα με την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (στην δίκη εντός δίκης για την κατάθεση ημερ. 16.6.2009) την οποία το δικαστήριο αποδέχτηκε. Η επίδικη κατάθεση λήφθηκε την επόμενη ημέρα από την κατάθεση της οποίας η παρουσίαση δεν επιτράπηκε και αφού ο κατηγορούμενος 3 είχε ήδη συλληφθεί δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης. Μετά την σύλληψη του κατηγορούμενου 3 και πριν από την λήψη της επίδικης κατάθεσης, ο Α/Αστ. 2693 Ζήνωνα Ζήνωνος του επέδωσε έντυπο με τα δικαιώματα επικοινωνίας κρατουμένων το οποίο υπέγραψε, δηλώνοντας ότι δεν επιθυμεί να επικοινωνήσει με δικηγόρο, στην συνέχεια ο Α/Αστ. 2693 Ζήνωνα Ζήνωνος του έλαβε δεύτερη ανακριτική κατάθεση που είναι η επίδικη κατάθεση. Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω θα ήταν αχρείαστη υπό τις περιστάσεις η διεξαγωγή νέας δίκης εντός δίκης σε σχέση με την επίδικη κατάθεση τη αφού η ένσταση στην κατάθεση της περιορίζεται σε συγκεκριμένο λόγο χωρίς αμφισβήτηση της θεληματικότητα της. Ως προς το δεύτερο ζήτημα, που αφορά το κατά πόσο η επίδικη κατάθεση, θα πρέπει να αποκλειστεί γιατί είναι συναφής κατά τρόπο που έχει χάσει την αυθυπαρξία της, με βάση την εισήγηση του κ. Αλεξάνδρου και επειδή, η βάση και το θεμέλιο της που είναι η κατάθεση ημερ. 16.6.2009 έχει καταρρεύσει, θα διαφωνήσω. Από τις δύο αποφάσεις που έχουν επικαλεστεί οι δικηγόροι θεωρώ πως η απόφαση που επικαλέστηκε η κα Ξενοφώντος είναι πληρέστερη προς το υπό εξέταση θέμα. Η υπόθεση που επικαλέστηκε ο κ. Αλεξάνδρου, αφορούσε τον αποκλεισμό από την μαρτυρία αποδεικτικών στοιχείων, που αποτελούσαν προϊόν παραβίασης του δικαιώματος της προσωπικής ελευθερίας κατηγορούμενου όπως επίσης και στοιχείων αιτιωδώς συναφών προς την παράβαση. Το κακουργιοδικείο απέκλεισε ως αποδεικτικά στοιχεία τον ρουχισμό που είχε ληφθεί από τους κατηγορούμενους κρίνοντας ότι ήταν ουσιωδώς συναφής με την παράνομη κράτηση με συνέπεια να μολύνεται από αυτή παρά την έκδοση στο μεταξύ εντάλματος σύλληψης των κατηγορούμενων. Το πιο πάνω ζήτημα αποτέλεσε το τέταρτο νομικό ερώτημα και αποφασίστηκε ότι είναι ζήτημα πραγματικό και δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο γνώμης στο πλαίσιο εφαρμογής του άρθρου 148 του Κεφ.
- Στην υπόθεση Γ. Μαύρος (πιο πάνω), το Κακουργιοδικείο δεν αποδέχτηκε την κατάθεση του κατηγορούμενου ημερ. 20.1.1998, η οποία περιείχε ομολογία για την τοποθέτηση βόμβας στο Ταχυδρομείο, με το σκεπτικό ότι «οι συνθήκες λήψης της κατάθεσης προβάλλουν τέτοια αβεβαιότητα που να δημιουργεί επαρκείς υποψίες ώστε να κρίνεται ότι η αποδοχή της κατάθεσης, όπως και των αμέσως προηγηθέντων αυτής προφορικών αναφορών, δεν θα ήταν δίκαιο προς τον κατηγορούμενο ούτε συνάδουσα με το γενικότερο συμφέρον της διεξαγωγής δίκαιης δίκης». Από τον κατηγορούμενο 2 μέρες μετά, την 22.1.1998, είχε ληφθεί άλλη γραπτή κατάθεση, την οποία η Κατηγορούσα Αρχή, για δικούς της λόγους, δεν επιδίωξε να την παρουσιάσει το Κακουργιοδικείο. Την επόμενη 23.1.1998 λήφθηκε και τρίτη κατάθεση από τον κατηγορούμενο η οποία και πάλι περιείχε ομολογία, στην οποία ο κατηγορούμενος έκανε αναφορά στις προηγούμενες καταθέσεις του. Η υπεράσπιση ήγειρε ένσταση στην παρουσίαση της πιο πάνω κατάθεσης, και το Κακουργιοδικείο αφού έκρινε ότι δεν υπήρχε οτιδήποτε ύποπτο στις συνθήκες λήψης της που να την καθιστά μη αποδεχτή για οποιοδήποτε λόγο επέτρεψε την κατάθεση της. Η έφεση, στην πιο πάνω υπόθεση, αφορούσε μεταξύ άλλων και το αποδεχτό της γραπτής ομολογίας του εφεσείοντα της 23.1.
- Υπήρξε η θέση του συνηγόρου του κατηγορούμενου, ότι το Κακουργιοδικείο εσφαλμένα αποφάσισε ότι η εν λόγω ομολογία ήταν αποδεχτή ως μαρτυρία σε βάρος του εφεσείοντα και τούτο διότι αυτή έκαμνε εισαγωγική αναφορά και είχε ως υπόβαθρο προηγούμενες γραπτές καταθέσεις του εφεσείοντα, ήτοι την γραπτή ομολογία της 20.1.1998, η οποία ύστερα από δίκης εντός δίκης κρίθηκε από το Κακουργιοδικείο ως μη αποδεχτή και επίσης η δεύτερη γραπτή ομολογία του κατηγορούμενου για δικούς της λόγους η Κατηγορούσας Αρχή δεν επιδίωξε να παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου. Το εφετείο αναφορικά με τα πιο πάνω ανάφερε τα εξής: «Δεν συμφωνούμε με αυτή την θέση. Η θεληματικότητα και, επομένως, το αποδεχτό της κάθε κατάθεσης που δίδει ύποπτος στην αστυνομία κρίνεται πάντοτε με βάση τις ιδιαίτερες συνθήκες που την περιβάλλουν. Εφόσον οι συνθήκες αυτές δεν δημιουργούν οποιαδήποτε αμφιβολία για την θεληματικότητα της, η οποιαδήποτε αναφορά σε προηγούμενη κατάθεση, που για τον «άλφα» ή «βήτα» λόγο κρίθηκε ως μη αποδεχτή ή δεν παρουσιάστηκε, δεν εξυπακούει ότι και η κατάθεση που ακολούθησε πρέπει να θεωρηθεί ως μη αποδεχτή, παρά την θεληματοκότητα της.» Για τους σκοπούς της διαδικασίας και αφού εγέρθη η ένσταση, η κατάθεση του κατηγορούμενου 3 ημερομηνίας 17.6.2009 τέθηκε υπόψη του δικαστηρίου η οποία και σημειώθηκε Τεκμήριο Α προς αναγνώριση και πράγματι διαπιστώνω ότι τόσο ο κατηγορούμενους 3, όσο και ο αστυνομικός που λαμβάνει την κατάθεση αναφέρονται στο περιεχόμενο της κατάθεσης του ημερ. 16.6.
- Παρά την πιο πάνω διαπίστωση, έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω, και ειδικότερα τα όσα αποφασίστηκαν στην υπόθεση Γ. Μαύρος (πιο πάνω), εφόσον δεν αμφισβητείται η θεληματικοτητα της κατάθεση του κατηγορούμενου 3 ημερομηνίας 17.6.2009, το γεγονός και μόνο ότι σε αυτή γίνεται αναφορά στην προηγούμενη κατάθεση του, η οποία μετά από δίκη εντός δίκης δεν επιτράπηκε η κατάθεση της, δεν μπορεί να οδηγήσει στην μη αποδοχή της παρουσίασης της. Η θέση του συνηγόρου του κατηγορούμενου ότι αν επιτραπεί η παρουσίαση της κατάθεσης ημερ. 17.6.2009 θα πρόκειται για ένα λειψό κείμενο εφόσον η κατάθεση μιλά για αυτά που είπε την προηγούμενη ημέρα, στην κατάθεση του ημερ. 16.6.2009, δεν μπορεί να αποτελέσει εμπόδιο στην παρουσίαση της, στο αποδεχτό της κατάθεσης της, άλλωστε η μαρτυρία κρίνεται στο σύνολο της και το δικαστήριο μπορεί και έχει την εξουσία ακόμη και μαρτυρία την οποία έχει επιτρέψει να παρουσιαστεί να την αποκλείσει σε μεταγενέστερο χρόνο. Δηλαδή αυτό το οποίο θέλω καταλήξω είναι ότι απλά και μόνο επειδή η κατάθεση ημερ. 17.6.2009 κάνει αναφορά σε προηγούμενη κατάθεση του κατηγορούμενου 3, που δεν είναι βρίσκεται ενώπιον του δικαστηρίου αφού η κατάθεση της δεν επιτράπηκε, χωρίς όμως να τίθεται ζήτημα ως προς την θεληματικότητα της, αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο που να εμποδίσει την παρουσίαση της. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω είναι φανερό ότι οι λόγοι ένστασης ως προς την παρουσίαση της κατάθεση του κατηγορούμενου 3 ημερ. 17.6.2009 δεν μπορούν να επιτύχουν και απορρίπτονται. Το Τεκμήριο Α δι΄ Αναγνώριση σημειώνεται ως Τεκμήριο
- (Υπ.) ............................................. Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο