Α σ τ υ ν ο μ ί α ν. Αντώνη Ζάρτηλα κ.α., Αρ. Υπόθεσης 2276/10, 25/2/2013

(1)/2000 και το άρθρο 20Α του Νόμου 86/72 όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 80

(1)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί μετά από την τροποποίηση τους: «Οι κατηγορούμενοι μεταξύ των ημερομηνιών 29.06.2009 και 14.07.2009 συμπεριλαμβανομένων, στο Λιοπέτρι της Επαρχίας Αμμοχώστου, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση, επέφεραν το θάνατο του Ιάκωβου Χ¨ Σπύρου τέως από το Παραλίμνι, δηλαδή παρέλειψαν να εντοπίσουν ότι ο μπροστινός άξονας μετάδοσης κίνησης του οχήματος ACMAT ΕΦ 7070 της Εθνικής Φρουράς (Ε.Φ.) (στη συνέχεια το όχημα), ήταν ανάποδα τοποθετημένος και παρέλειψαν να εφαρμόσουν όπως έπρεπε την ασφάλεια που συγκρατεί το ρουλεμάν στην αντίστοιχη υποδοχή του άξονα μετάδοσης κίνησης, με αποτέλεσμα στις 15.09.2009 στο Αυγόρου να προκληθεί δυστύχημα και να επέλθει ο θάνατος του Ιάκωβου Χ¨ Σπύρου». Οι υπόλοιπες κατηγορίες 2 - 6 αφορούν η κάθε μια το αδίκημα των αμελών πράξεων που προκαλούν σωματική βλάβη, κατά παράβαση των άρθρων 20 και 237 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και το Νόμο 166/
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών αυτών οι οποίες ταυτίζονται ως προς το περιεχόμενο τους με μόνη διαφορά το όνομα του θύματος, οι κατηγορούμενοι μεταξύ των ημερομηνιών 29.06.2009 και 14.07.2009 στο Λιοπέτρι της Επαρχίας Αμμοχώστου ενώ ήταν υπεύθυνοι για την επιδιόρθωση του οχήματος ACMAT ΕΦ 7070 της Εθνικής Φρουράς παρέλειψαν να διενεργήσουν πράξη την οποία είχαν καθήκον να εκτελέσουν, δηλαδή παρέλειψαν να εντοπίσουν ότι ο μπροστινός άξονας μετάδοσης κίνησης του πιο πάνω αναφερόμενου οχήματος ήταν ανάποδα τοποθετημένος και ότι παρέλειψαν να εφαρμόσουν όπως έπρεπε την ασφάλεια που συγκρατεί το ρουλεμάν στην αντίστοιχη υποδοχή του άξονα μετάδοσης κίνησης με αποτέλεσμα στις 15.09.2009 στο Αυγόρου να προκληθεί δυστύχημα και να τραυματιστούν οι Μάριος Κουδελλή από το Ξυλοφάγου, Ευάγγελος Κέλη από το Παραλίμνι, Μιχάλης Σιαντάνη από το Ξυλοφάγου, Χριστάκης Ευσταθίου από την Ορόκλινη και Λάζαρος Αρτέμη από το Ξυλοφάγου. Ουσιαστικά στις κατηγορίες αυτές οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται για δύο ισχυριζόμενες πράξεις ή παραλείψεις τους, ότι δηλαδή παρέλειψαν να διενεργήσουν πράξη την οποία είχαν καθήκον να εκτελέσουν, δηλαδή: (α) να εντοπίσουν ότι ο μπροστινός άξονας μετάδοσης κίνησης του οχήματος ήταν τοποθετημένος ανάποδα και (β) ότι παρέλειψαν να εφαρμόσουν όπως έπρεπε την ασφάλεια που συγκρατεί το ρουλεμάν στην αντίστοιχη υποδοχή του άξονα μετάδοσης κίνησης. Αποτέλεσμα των πιο πάνω ενεργειών ή παραλείψεων τους ήταν να προκαλέσουν το θάνατο του Ιάκωβου Χ¨ Σπύρου λόγω απερίσκεπτης ή επικίνδυνης ή αλόγιστης πράξης ή συμπεριφοράς και τον τραυματισμό πέντε άλλων προσώπων λόγω επίδειξης εκ μέρους τους αμέλειας. Υπήρξαν αναμφισβήτητα γεγονότα ότι ο 1ος κατηγορούμενος υπηρετούσε κατά τον επίδικο χρόνο ως Μόνιμος Λοχίας στην Ε.Φ. και ήταν υπεύθυνος της 7ης Δ/ρίας Τεχνικού η οποία είναι 3ο Κλιμάκιο Συντήρησης με έδρα το Λιοπέτρι και ο 2ος κατηγορούμενος ο οποίος ανήκε στο πολιτικό προσωπικό της Ε.Φ. εργαζόταν ως εργατοτεχνίτης και ήταν υφιστάμενος του 1ου κατηγορουμένου στο ίδιο Κλιμάκιο Συντήρησης. Στο πιο πάνω κλιμάκιο είχε εισαχθεί το επίδικο όχημα μεταξύ των ημερομηνιών 29.06.2009 και 14.07.2009 με σκοπό την επισκευή του κιβωτίου βοηθητικών ταχυτήτων όπου και αντικαταστάθηκε από τον 2ον κατηγορούμενο γεγονός το οποίο αμφισβητήθηκε εκ μέρους της υπεράσπισης του και κατ΄ ισχυρισμό της Κατηγορούσας Αρχής ότι η επισκευή έγινε υπό την επίβλεψη του 1ου κατηγορουμένου. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσαν διά ζώσης οι ακόλουθοι οκτώ μάρτυρες (Μ.Κ.):
3. Ο Αστ. 2251 Γ. Ασπρή υπηρετούσε κατά τον επίδικο χρόνο στο Τμήμα Τροχαίας Αμμοχώστου και ήταν εκπαιδευμένος στη διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων, εκπαίδευση η οποία περιλαμβάνει ετοιμασία σχεδιαγραφήματος της σκηνής σε κλίμακα, εξέταση μηχανοκινήτων οχημάτων για τον εντοπισμό βλάβης στο τιμόνι, στα φρένα και τα ελαστικά,
4. ο Λοχ. 519 Α. Κωνσταντίνου επίσης του Τμήματος Τροχαίας Αμμοχώστου ήταν και αυτός ένας από τους εξεταστές της υπόθεσης,
5. ο κ. Κώστας Αρμοστής εργαζόταν κατά τον επίδικο χρόνο στην Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία ως Αρχιεπιστάτης Μηχανολογίας και είχε επιθεωρήσει το όχημα μετά το δυστύχημα κλήθηκε δε για να καταθέσει για τα ευρήματα του,
6. ο Αν/ρχης Πεζικού κ. Γιάννης Παντελίδης, ο οποίος είναι όπως ήταν και κατά τον επίδικο χρόνο Διοικητής Τάγματος Συντήρησης 3ου Κλιμακίου της Ε.Φ. ο οποίος επίσης επιθεώρησε το όχημα μετά το δυστύχημα και κλήθηκε για να καταθέσει για τα ευρήματα του,
7. ο Επιλοχίας της Ε.Φ. κος Μιχάλης Κυπριανού ο οποίος ήταν επιφορτισμένος κατά τον επίδικο χρόνο με τον προγραμματισμό κίνησης των οχημάτων του 293 Τάγματος Πεζικού στο οποίο ανήκε και το όχημα,
8. ο κ. Γιάννης Ιωάννου ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε τη θητεία του στην Ε.Φ. ως κληρωτός στο Γραφείο Κινήσεως του υπό αναφορά 293 Τάγματος Πεζικού,
9. ο Ε.Π.Υ. Λοχίας κ. Ανδρέας Τσιολάκκης με την ειδικότητα του οπλουργού ο οποίος εκτελούσε και τα καθήκοντα αναπλήρωσης του 1ου κατηγορουμένου στα καθήκοντα του υπεύθυνου της 7ης Δ/ρίας Τεχνικού όταν ο τελευταίος απουσίαζε και
10. ο κ. Λάζαρος Αρτέμη, Μόνιμος Ανθυπολοχαγός στην Ε.Φ. κατά τον επίδικο χρόνο, ο οποίος ήταν ο οδηγός του οχήματος όταν είχε προκληθεί το δυστύχημα. Κατά τη διάρκεια της παράθεσης της μαρτυρίας των πιο πάνω δηλώθηκαν διάφορα επί μέρους γεγονότα ως παραδεκτά, τα οποία εγκρίνονταν κάθε φορά από το Δικαστήριο, όπως π.χ. ότι συνεπεία του επίδικου δυστυχήματος επήλθε ο θάνατος του Ιάκωβου Χ¨ Σπύρου όπως κατονομάζεται στις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας, τα οποία σε κάθε περίπτωση λαμβάνονται υπόψη και στα οποία θα γίνει αναφορά όπου χρειαστεί στη συνέχεια. Συμφωνήθηκε επίσης και κατατέθηκαν εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους οι καταθέσεις των τεσσάρων εφέδρων αξιωματικών που επέβαιναν του οχήματος και οι ιατρικές τους εκθέσεις (τεκμ.29 - 37). Πρόκειται για την κατάθεση του Μάριου Κουδελλή η οποία σημειώθηκε ως τεκμ. 29 (α) και (β), η συμπληρωματική κατάθεση του ίδιου η οποία σημειώθηκε ως τεκμ. 30 (α) και (β), η ιατρική αναφορά του η οποία σημειώθηκε ως τεκμ. 31, η κατάθεση του Ευάγγελου Κέλη η οποία σημειώθηκε ως τεκμ. 32 (α) και (β) και η ιατρική αναφορά του η οποία σημειώθηκε ως τεκμ. 33, η κατάθεση του Μιχάλη Σιαντάνη η οποία σημειώθηκε ως τεκμ. 34 (α) και (β) και η ιατρική αναφορά του η οποία σημειώθηκε ως τεκμ. 35, η κατάθεση του Χριστάκη Ευσταθίου η οποία σημειώθηκε ως τεκμ. 36(α) και (β) και η ιατρική του αναφορά η οποία σημειώθηκε ως τεκμ.
11. Στο περιεχόμενο των πιο πάνω καταθέσεων θα γίνει αναφορά στο κατάλληλο στάδιο της απόφασης μου και στα ευρήματα και συμπεράσματα όπου αυτό κριθεί αναγκαίο. Όλοι οι μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, πέραν των διευκρινιστικών ερωτήσεων στις οποίες απάντησαν, έτυχαν και ενδελεχούς αντεξέτασης από τους συνηγόρους των κατηγορουμένων και όσα προέκυψαν από τη μαρτυρία τους όπως και από την υπόλοιπη μαρτυρία που κατατέθηκε με δηλώσεις παραδεκτών γεγονότων ή της εκ συμφώνου κατάθεσης διαφόρων καταθέσεων ή αναφορών λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς της παρούσας απόφασης μου. Οι κατηγορούμενοι όταν κλήθηκαν σε απολογία επέλεξαν το δικαίωμα της σιωπής. Θα προσπαθήσω στη συνέχεια να κάμω κατά το δυνατόν μια συνοπτική αναφορά στη μαρτυρία και σε γεγονότα που αποκαλύφτηκαν κατά τη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας τα οποία δίδουν την εικόνα της μαρτυρίας την οποία είχε υπόψη της η Κατηγορούσα Αρχή και η οποία την οδήγησε στην έκθεση των συγκεκριμένων κατηγοριών στους κατηγορούμενους. Ο Αστ. 2251 Γ. Ασπρή (Μ.Κ.1) είχε αναλάβει μαζί με τον Λοχ. 519 Α. Κωνσταντίνου (Μ.Κ.2) την διερεύνηση των συνθηκών του δυστυχήματος. Ο μάρτυρας περιέγραψε τη σκηνή όπου επισυνέβη το δυστύχημα και τα όσα είχε αντιληφθεί όταν είχαν φτάσει εκεί με τον Λοχ. Α. Κωνσταντίνου λίγα μόλις λεπτά μετά που είχε προκληθεί αυτό. Ο μάρτυρας, πέραν των μετρήσεων που έκαμε στη σκηνή και τα ευρήματα που βρήκε και κατέγραψε στην κατάθεση του και στο σχεδιαγράφημα και περιέγραψε περαιτέρω και στο Δικαστήριο, παραδέχθηκε ότι δεν μπορούσε να βοηθήσει περαιτέρω σε σχέση με το τι ήταν που προκάλεσε το δυστύχημα και αν αυτό συνέβη συνεπεία συγκεκριμένης μηχανικής βλάβης εφόσον ο ίδιος δεν είχε τέτοιες γνώσεις ούτε και έκαμε σχετική μηχανολογική εξέταση του οχήματος. Ο μάρτυρας είχε μάθει κατά τη διάρκεια της κατάθεσης του ενώπιον του Δικαστηρίου ότι το όχημα είχε ¨προσποριστεί¨ κατά την ορολογία που χρησιμοποιείται στην Ε.Φ., δηλαδή είχαν αφαιρεθεί από αυτό όλα τα χρήσιμα εξαρτήματα και το κουφάρι του είχε πεταχτεί με διαταγή από την Ε.Φ. και αυτό συνέβη λίγο μόνο χρόνο αφότου καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση στις 11.06.2010 ήτοι κατά ή περί τον Ιούλιο του
12. Υποστήριξε κατά την μαρτυρία του το εύρημα του ότι υπήρχε μια απόσταση 125μ. από την αρχική εκδορά στο οδόστρωμα η οποία ισχυρίστηκε ότι προκλήθηκε από το όχημα μέχρι το σημείο από όπου εκτράπηκε αυτό προς το χωράφι (σημεία Ε1 - Β του τεκμ. 3) και ότι δεν βρέθηκαν καθόλου ίχνη τροχοπέδησης παρόλο ότι ο ίδιος γνωρίζει ότι και να είχε πέσει ο άξονας τα φρένα του οχήματος και πάλι ήταν σε λειτουργία και θα μπορούσαν να είχαν χρησιμοποιηθεί. Ο μάρτυρας επιβεβαίωσε ακόμα ότι δεν είχε χρεωθεί σταυρός με ρουλεμάν και επομένως δεν είχε γίνει τέτοια επισκευή στο επίδικο όχημα μεταξύ των ημερομηνιών 29.06.2009 και 14.07.
13. Ο Λοχ. 519 Ανδρέας Κωνσταντίνου (Μ.Κ.2) περιέγραψε και αυτός όπως και ο προηγούμενος μάρτυρας τις διαπιστώσεις του όταν είχε φτάσει στη σκηνή και ανέλαβαν τη διερεύνηση του δυστυχήματος. Γνώριζε ότι οι εξετάσεις που διενήργησε ο κ. Κ. Αρμοστής επί του οχήματος κατέδειξαν ότι το μπροστινό μέρος του άξονα μετάδοσης κίνησης στους μπροστινούς τροχούς είχε αποσυνδεθεί. Ο μάρτυρας είχε παραλάβει πιστά αντίγραφα των μητρώων του οχήματος από τον Ε.Π.Υ. Λοχία Παναγιώτη Θεοφάνους. Πρόκειται για τα έντυπα που αφορούν τη διαδικασία που ακολουθείτο για τη συντήρηση των οχημάτων της Ε.Φ. και του συγκεκριμένου οχήματος τα οποία και είχε μελετήσει και τα οποία επεξήγησε ενώπιον του Δικαστηρίου. Το όχημα είχε εισαχθεί στην 7η Δ/ρία Τεχνικού στις 29.06.09 με σκοπό την αντικατάσταση του κιβωτίου ταχυτήτων και εξήχθη από αυτή στις 14.07.
14. Σχετικό έντυπο φέρει την υπογραφή και σφραγίδα του 1ου κατηγορουμένου και σε άλλα έντυπα που αφορούν την κίνηση του επίδικου οχήματος από το 293 Τάγμα Πεζικού στο οποίο ήταν ενταγμένο προς την 7η Δ/ρία Τεχνικού φαίνεται ότι το όχημα το είχε παραλάβει ο 1ος κατηγορούμενος ως υπεύθυνος της Δ/ρίας Τεχνικού και αυτός είχε χρησιμοποιήσει ως τεχνίτη για την επισκευή του τον υφιστάμενο του 2ον κατηγορούμενο, ο οποίος ήταν μηχανικός τροχοφόρων οχημάτων και ότι ήταν οι μόνοι σύμφωνα με τη μαρτυρία οι οποίοι είχαν ασχοληθεί με το όχημα κατά το πιο πάνω χρονικό διάστημα, δηλαδή μεταξύ της 29.06.2009 και 14.07.
15. Ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση του απάντησε σε πληθώρα ερωτήσεων και έδωσε λεπτομερείς απαντήσεις για ζητήματα τα οποία καταγράφηκαν ή/και προέρχονται από τα διάφορα έγγραφα που σχετίζονται με το όχημα τα οποία είχε παραλάβει από την Ε.Φ. και αφορούν τους διάφορους ελέγχους, επισκευές και συντηρήσεις που έγιναν σε αυτό όπως και τα εμπλεκόμενα κάθε φορά πρόσωπα και τις ενέργειες ή διαπιστώσεις τους τόσο πριν την εισαγωγή του στην 7η Δ/ρία Τεχνικού όσο και μετά μέχρι και την ημέρα του δυστυχήματος. Ο κ. Κώστας Αρμοστής (Μ.Κ.3), επιθεώρησε το επίδικο όχημα την ίδια ημέρα του δυστυχήματος δηλαδή στις 15.09.2009 και ήταν η πρώτη φορά που είχε δει όχημα τύπου Acmat. Διευκρίνισε ότι παρόμοιους άξονες προώθησης της κίνησης είχε δει χιλιάδες κατά το παρελθόν καθώς τέτοιους διαθέτουν πολλά οχήματα και έτσι ισχυρίστηκε ότι διαθέτει εμπειρία γι΄αυτούς. Η έκθεση του σημειώθηκε ως τεκμ.
16. Σε αυτή αναφέρει ότι είχε επιθεωρήσει το εν λόγω όχημα στις 15,16,18 και 21.09.2009 και είχε διαπιστώσει τα εξής, τα οποία καταγράφω αυτολεξεί καθώς η μαρτυρία του ως ειδικού με την οποία κατέθεσε είναι σημαντική: «
17. Ο μπροστινός άξονας μετάδοσης κίνησης βρέθηκε να είναι ανάποδα τοποθετημένος,
18. από τον πισινό σύνδεσμο (σταυρό) του μπροστινού άξονα μετάδοσης κίνησης έλειπαν το ένα από τα τέσσερα ρουλεμάν και η ασφάλεια του,
19. από την μπροστινή φλάντζα του μπροστινού άξονα μετάδοσης κίνησης έλειπαν τρεις βίδες και η τέταρτη ήταν κομμένη πάνω στη φλάντζα του διαφορικού,
20. από τη πισινή φλάντζα του μπροστινού άξονα μετάδοσης κίνησης έλειπε μια βίδα με το παξιμάδι (πούλι) της,
21. οι βίδες του μπροστινού άξονα μετάδοσης κίνησης (όσες βρέθηκαν πάνω στο όχημα), δεν ήταν ίδιες με αυτές του πισινού άξονα μετάδοσης κίνησης,
22. δεν υπήρχε προστατευτική λάμα ή αλυσίδα με σκοπό τη συγκράτηση του άξονα,
23. τα συστήματα πέδησης, διεύθυνσης και ανάρτησης ήταν σε καλή λειτουργική κατάσταση. Εξέφρασε την άποψη ότι ο λόγος του ατυχήματος ήταν η απουσία του ρουλεμάν του πισινού συνδέσμου του μπροστινού άξονα μετάδοσης κίνησης. Αυτό δημιουργεί παράκεντρη δόνηση του άξονα η οποία οδηγεί στη χαλάρωση και κόψιμο των βιδών στο μπροστινό μέρος του άξονα με αποτέλεσμα την αποσύνδεση και πέσιμο του.» Σε απάντηση διευκρινιστικών ερωτημάτων που του είχαν τεθεί υπηρεσιακά στις 15.01.2010 κατέγραψε τα ακόλουθα στη σχετική αναφορά του (τεκμ. 25): «
24. Οι άξονες μετάδοσης κίνησης, όπως και πολλά άλλα ανταλλακτικά των οχημάτων εφαρμόζονται σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή του οχήματος. Δεν μπορώ να σας απαντήσω υποθετικά αν συνέτεινε ή πόσο συνέτεινε η λανθασμένη εφαρμογή του συγκεκριμένου άξονα στην πρόκληση του δυστυχήματος,
25. Σύμφωνα με τα ευρήματα και τις ενδείξεις που βρήκα όταν επιθεώρησα το όχημα, το ρουλεμάν και η ασφάλεια πρέπει να είχαν εφαρμοστεί όταν επισκευάστηκε το όχημα. Η άποψη μου είναι ότι η ασφάλεια που συγκρατεί το ρουλεμάν, δεν εφαρμόστηκε (πάτησε) καλά στην υποδοχή (κανάλι) που υπάρχει στο σύνδεσμο, με αποτέλεσμα από τη φυγόκεντρο δύναμη που αναπτύσσει ο άξονας και τους κραδασμούς που δέχεται το όχημα από το οδόστρωμα, υποθέτω να είχε φύγει από την υποδοχή της. Υποθέτω, ότι η ασφάλεια και το ρουλεμάν πρέπει να είχαν φύγει λίγα χιλιόμετρα πριν το δυστύχημα.» Σημαντικό σημείο της μαρτυρίας του ήταν η αναφορά του για τη διαδικασία αλλαγής του κιβωτίου βοηθητικών ταχυτήτων για την οποία ανέφερε ότι ξεβιδώνονται οι τέσσερις βίδες με τις οποίες ενώνεται το πίσω μέρος του εμπρόσθιου άξονα μετάδοσης με το βοηθητικό κιβώτιο ταχυτήτων. Έτσι απελευθερώνεται το κιβώτιο βοηθητικών ταχυτήτων από τον άξονα και στη συνέχεια, αφού αφαιρεθεί και αντικατασταθεί με το νέο, βιδώνονται ξανά οι βίδες στο κιβώτιο βοηθητικών ταχυτήτων. Μπορεί να κατεβεί το μέρος που είναι συνδεδεμένος ο άξονας με το κιβώτιο βοηθητικών ταχυτήτων. Ο Αν/χης Τεχνικού κ. Γ. Παντελίδης (M.K.4), ανέφερε ότι μεταξύ των οχημάτων που έτυχε να συντηρήσουν στη μονάδα του ήταν και οχήματα τύπου Acmat τα οποία χαρακτήρισε ως από τα πλέον αξιόπιστα οχήματα που διαθέτει η Ε.Φ. Το όχημα αυτό ενόψει του ότι έχει συνεχή τετρακίνηση απαιτείται και η χρήση των βοηθητικών ταχυτήτων. Κατά την 15.09.09 στο όχημα αυτό υπήρχαν εν λειτουργία οι βοηθητικές ταχύτητες και συγκεκριμένα στη στάση "High". Περιέγραψε και αυτός κατά παρόμοιο τρόπο όπως και ο Μ.Κ.3 τον τρόπο αντικατάστασης του βοηθητικού κιβωτίου ταχυτήτων ως ακολούθως: «Ξεβιδώνονται οι τέσσερις βίδες με τις οποίες ενώνεται το πίσω μέρος του εμπρόσθιου άξονα μετάδοσης κίνησης με το βοηθητικό κιβώτιο ταχυτήτων. Έτσι απελευθερώνεται το κιβώτιο από τον άξονα και στη συνέχεια, αφού αφαιρεθεί και αντικατασταθεί με νέο, βιδώνονται ξανά οι βίδες στο βοηθητικό κιβώτιο. Μπορεί να κατεβεί το μέρος που είναι συνδεδεμένος ο άξονας για να γίνει η αντικατάσταση. Είναι μια απλή διαδικασία, βιδώνεις και ξεβιδώνεις τις τέσσερις βίδες του άξονα και τίποτε άλλο.» Ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι είχε διαπιστώσει όταν είχε επισκεφθεί τη σκηνή του δυστυχήματος την ίδια ημέρα που είχε συμβεί, αλλά και τις επόμενες δύο ημέρες στον αστυνομικό σταθμό όπου είχε μεταφερθεί το όχημα, ότι ο εμπρόσθιος άξονας μετάδοσης κίνησης ήταν ανάποδα εγκαταστημένος στο όχημα και είχε καταλήξει μετά από επιθεώρηση του και τις επόμενες δύο ημέρες ότι το ατύχημα συνέβη εξαιτίας μηχανικής βλάβης του οχήματος για τους ακόλουθους λόγους τους οποίους παραθέτω αυτολεξεί: «
26. Η μηχανική βλάβη συνιστάται στην αποκοπή των βιδών σύνδεσης του εμπρόσθιου άξονα με το εμπρόσθιο διαφορικό,
27. η αποκοπή των βιδών προκλήθηκε εξαιτίας δυσλειτουργίας του άξονα,
28. η δυσλειτουργία του άξονα συνιστάται στην αδυναμία αυξομείωσης του μήκους του ανάλογα με τις συνθήκες κίνησης,
29. η δυσλειτουργία του άξονα οφείλεται στο ότι δεν λειτούργησε στις προβλεπόμενες γωνιές διότι ήταν εγκαταστημένος ανάποδα στο όχημα και
30. στο ανατραπέν όχημα κατά το χρονικό διάστημα που ορίζεται από τη στιγμή αποκοπής της 1ης βίδας μέχρι τη στιγμή της αποκοπής της τελευταίας βίδας της 4ης, αναπτύχθηκαν ασυνήθιστοι κλυδωνισμοί.» Εξέφρασε περαιτέρω την άποψη ότι αν ο οδηγός του οχήματος διαπίστωνε κατά την κίνηση του οχήματος κλυδωνισμούς, ασυνήθιστους θορύβους και συγκεκριμένα του μοχλού των βοηθητικών ταχυτήτων με βάσει το δελτίο κινήσεως θα έπρεπε να σταματήσει και να μην συνεχίσει την κίνηση εάν βέβαια όπως διευκρίνισε κατά την αντεξέταση του είχε τον απαραίτητο χρόνο να το πράξει. Τη διαπίστωση του ότι ο άξονας μετάδοσης κίνησης ήταν ανάποδα τοποθετημένος την αντλεί και από το εγχειρίδιο της κατασκευάστριας εταιρείας για το επίδικο όχημα το οποίο κατέθεσε ως τεκμ.
31. Επεσήμανε βέβαια το παράδοξο που συμβαίνει στο εγχειρίδιο, όπου στη φωτογραφία παρουσιάζεται τοποθετημένος όπως ήταν πράγματι τοποθετημένος και στο επίδικο όχημα αλλά στις οδηγίες εξηγείται η ορθή τοποθέτηση του που ήταν η ανάποδη από αυτή που βρέθηκε στο όχημα. Το γεγονός ότι ο άξονας έχει ίσια και ανάποδη εξήγησε ότι μπορεί κάποιος να το διακρίνει από τις γωνίες που βρίσκονται στα άκρα του. Υπέθεσε ότι ο άξονας είχε υποστεί ζημιά σταδιακά και οι βίδες πιθανόν να αποκόπτονταν σταδιακά γι΄αυτό και το όχημα παρουσίαζε κλυδωνισμούς. Παραδέχθηκε ότι θα ήταν πολύ δύσκολο για τον 2ον κατηγορούμενο ενόψει και του σχεδίου στο εγχειρίδιο να είχε εντοπίσει αυτή την ανάποδη τοποθέτηση του άξονα. Εξήγησε ότι ο σταυρός αλλάζει με τα τέσσερα ρουλεμάν και ότι αυτά πάνε μαζί. Ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι είχαν αλλάξει σύμφωνα με την πληροφόρηση του μόνο το κιβώτιο ταχυτήτων. Ο Μόνιμος Επιλοχίας της Ε.Φ. κ. Μ. Κυπριανού (Μ.Κ.5), κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε ως βοηθός του επικεφαλή της ομάδας συντηρήσεως του 293 Τ.Π. Είχε εκπαιδευτεί ως τεχνικός στην λειτουργία πετρελαιοκινητήρων - μηχανολογία. Μεταξύ άλλων κατά την εκπαίδευση του και κατά την υπηρεσία του είχε μάθει τα έντυπα που χρησιμοποιεί η ομάδα συντηρήσεως και τον τρόπο συμπλήρωσης τους, τις πάγιες διαταγές, τις τεχνικές οδηγίες που ακολουθούνται κατά την είσοδο και συντήρηση ενός οχήματος που αναλαμβάνει η ομάδα συντηρήσεως. Ήταν επικεφαλής της ομάδας που είχε διενεργήσει την τελευταία τριμηνιαία προληπτική συντήρηση στο όχημα η οποία είχε γίνει στις 24.06.
32. Σημαντικό από την κατάθεση του είναι ότι γνώριζε ότι ο άξονας κίνησης έχει εμπρόσθιο και οπίσθιο μέρος. Μπορούσε βάσει του σημείου όπου βρίσκεται ο γρασαδόρος να πει ποιο είναι το εμπρόσθιο και ποιο το οπίσθιο μέρος του άξονα. Δεν θυμόταν αν είχε ελέγξει κατά τον πιο πάνω έλεγχο αν ο άξονας ήταν σωστά τοποθετημένος. Αν ήταν τοποθετημένος λανθασμένα θα το καταλάβαινε το πιο πιθανό βάσει του γρασαδόρου. Εξήγησε ότι ο έλεγχος οχημάτων στο Τάγμα του γινόταν μέχρι 2ου κλιμακίου. Ο κ. Ιωάννης Ιωάννου (Μ.Κ.6), κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε ως στρατιώτης στην 7η Δ/ρία Τεχνικού στο Λιοπέτρι και εκτελούσε χρέη γραφέα. Ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη ως προς τη παρούσα υπόθεση χρόνο αυτός και κάποιος συνάδελφος του ονόματι Καλλής Σουρουλλάς συμπλήρωναν τα ανάλογα έντυπα και μητρώα από την ημέρα εισαγωγής μέχρι την ημέρα που γινόταν εξερχόμενο οποιοδήποτε αντικείμενο από την Δ/ρία στην οποία υπηρετούσαν. Διοικητής της ήταν ο 1ος κατηγορούμενος τον οποίο αντικαθιστά ο Ε.Π.Υ. Λοχίας Ανδρέας Τσιολάκκης. Τα εν λόγω έντυπα ανέφερε ότι αρχειοθετούνται στην Δ/ρία. Γνώριζε ότι το επίδικο όχημα βρισκόταν με βλάβη στο κιβώτιο διανομής στη Δ/ρία τους τη χρονική περίοδο από 29.06.2009 μέχρι την 14.07.
33. Το όχημα αυτό είχε επιθεωρηθεί από τον μηχανικό της Δ/ρίας 2ον κατηγορούμενο ο οποίος συμπλήρωσε και υπέγραψε το σχετικό έντυπο Ε.Φ. 13 ως ¨Επιθεωρών¨. Στη συνέχεια το είχε παραλάβει ο Ε.Π.Υ. Λοχίας Ανδρέας Τσιολάκκης ο οποίος υπέγραψε στο ίδιο έντυπο ως ¨Παραλαβών¨. Το έντυπο αυτό στη συνέχεια δόθηκε στον ίδιο χωρίς να θυμάται από ποιόν για να συμπληρώσει τα σχετικά μητρώα και έντυπα, καταγραφές τις οποίες περιγράφει με λεπτομέρεια και ακρίβεια επεξηγώντας τον τρόπο που λειτουργούσαν μέχρι και την παραλαβή του οχήματος από την μονάδα στην οποία ανήκε το όχημα δηλαδή το 293 Τ.Π. Διαπίστωνε από το έντυπο Ε.Φ.10 ότι ο 2ος κατηγορούμενος ο οποίος υπέγραψε τη σχετική απόδειξη παρέλαβε στις 14.07.2009 κιβώτιο βοηθητικών ταχυτήτων. Σύμφωνα με το έντυπο Ε.Φ. 116 την οποία δεν την είχε συμπληρώσει ο ίδιος, το όχημα έγινε εξερχόμενο από τη Δ/ρία στις 14.07.
34. Στο εν λόγω έντυπο τέθηκε σφραγίδα της Ε.Φ. και υπογραφή του 1ου κατηγορουμένου ότι το όχημα είχε γίνει εξερχόμενο. Στο πίσω μέρος του εντύπου αναγράφεται ως μοναδικός τεχνίτης που εργάστηκε σε αυτό ο 2ος κατηγορούμενος ο οποίος εργάστηκε συνολικά 16 ώρες. Από ό,τι ήξερε ο 1ος κατηγορούμενος κάποτε βοηθούσε τους δύο μηχανικούς στις επισκευές αλλά δεν τον είχε δει ποτέ να εργάζεται μόνος του σε κάποιο όχημα. Ανέφερε ότι το όχημα το είχε παραλάβει από τη Δ/ρία τους ο Μόνιμος Επιλοχίας Μιχάλης Κυπριανού του 293 Τ.Π. Από την αντεξέταση του προέκυψε ότι δεν θυμόταν ποιος τελικά είχε επισκευάσει το εν λόγω όχημα. Τα όσα ανέφερε στην κατάθεση του στην αστυνομία προέρχονταν από τις καταγραφές στα έντυπα στα οποία έκαμε αναφορά και ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο κ. Ανδρέας Τσιολάκκης (Μ.Κ. 7) που είναι Λοχίας Ε.Π.Υ. στην Ε.Φ. από το 2000 με ειδικότητα οπλουργού από της πρόσληψης του στην Ε.Φ. είναι τοποθετημένος στην 7η Δ/ρία Τεχνικού στο Λιοπέτρι της οποίας υπεύθυνος ήταν ο 1ος κατηγορούμενος και στη περίπτωση απουσίας του τελευταίου τα καθήκοντα του τα εκτελούσε αυτός. Εξήγησε τη διαδικασία εισαγωγής ενός αντικειμένου προς επισκευή και τα έντυπα που συμπληρώνονται. Αναφερόμενος στην εισαγωγή του επίδικου οχήματος έκαμε αναφορά στο έντυπο Ε.Φ.13 (τεκμ. 14), όπου φαίνεται ότι το είχε παραλάβει ο ίδιος και το ανέλαβε ως Επιθεωρών ο 2ος κατηγορούμενος ως τεχνίτης του οποίου αναγνώρισε την υπογραφή στο έντυπο Ε.Φ. 10 με το οποίο χρεώθηκε το ανταλλακτικό. Στο έντυπο Ε.Φ. 116 που είναι το βιβλίο εργασίας οχημάτων υπάρχει σφραγίδα του 1ου κατηγορουμένου και η υπογραφή του για το καθαρά λογιστικό μέρος. Μετά την πιο πάνω επιβεβαίωση του 1ου κατηγορουμένου κλείνει το έντυπο - καρτέλα που αυτό σημαίνει ότι έγιναν όλες οι δουλειές και ότι το όχημα έγινε εξερχόμενο όπως πράγματι έγινε και στη συγκεκριμένη περίπτωση στις 14.07.
35. Διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν είχε οποιαδήποτε οπτική επαφή με το εν λόγω όχημα κατά τη διάρκεια που βρισκόταν στη Δ/ρία τους και ότι ακόμα και όταν απουσιάζει ο 1ος κατηγορούμενος τα χρέη Υπεύθυνου της Δ/ρίας που εκτελεί συνίστανται στην γραφειακού τύπου δουλειά. Στην συγκεκριμένη περίπτωση εξερχόμενο όχημα έγινε από τον 1ον κατηγορούμενο. Διευκρίνισε κατά την αντεξέταση του ότι ο ίδιος δεν έχει τεχνικές γνώσεις για να επιθεωρήσει ένα όχημα και η διαδικασία που ακολουθείτο στην 7η Δ/ρία Τεχνικού ήταν να υπέγραφε όταν απουσίαζε ο 1ος κατηγορούμενος, απλώς και μόνο όπως εξήγησε για τη λογιστική τακτοποίηση των υλικών ως μέρος της διαδικασίας εισαγωγής και εξαγωγής τους από τη Μονάδα τους. Ο Μόνιμος Ανθυπολοχαγός τότε του 293 Τ.Π. κ. Λ. Αρτέμη (Μ.Κ.8), ήταν ο οδηγός του επίδικου οχήματος. Σε σχέση με το δυστύχημα ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά: «Καθ΄ όλη τη διαδρομή χρησιμοποιούσα τις κανονικές ταχύτητες και όχι τις βοηθητικές αφού η όλη διαδρομή μας είχε να κάμει με ασφάλτινο δρόμο. Όσον αφορά τις βοηθητικές ταχύτητες δεν είχα διαπιστώσει οποιοδήποτε πρόβλημα αφού δεν τις χρησιμοποιούσα. Κατά τη διαδρομή επειδή ο μοχλός των ταχυτήτων κτυπούσε στον πυροσβεστήρα και προκαλούσε θόρυβο τον ακουμπούσα ανά διαστήματα για να γλιτώνουμε από τη φασαρία. Όταν βγήκαμε από το χωριό Αυγόρου προς το Λιοπέτρι έτρεχα περίπου γύρω στα 50 Χ.Α.Ω. έχοντας την τρίτη ή τέταρτη ταχύτητα. ενώ οδηγούσα κανονικά στον δρόμο άκουσα ένα μεταλλικό θόρυβο ο οποίος ήταν έντονος να προέρχεται από την κοιλιά του αυτοκινήτου. Τον θόρυβο πρέπει να τον άκουσε και ο Χ¨ Σπύρου αφού είδα να παραξενεύεται και αυτός από το κτύπημα. Σε κλάσματα δευτερολέπτου μετά το θόρυβο έχασα τον έλεγχο του αυτοκινήτου αφού όλο το όχημα άρχισε να κινείται πλευρικά στο δρόμο σαν να γλιστρούσε. Κρατούσα το τιμόνι με τα δύο μου χέρια και προσπαθούσα να ελέγχω το αυτοκίνητο και να το επαναφέρω ίσια. Το τιμόνι όμως δεν ανταποκρινόταν και το αυτοκίνητο συνέχιζε να γλιστρά πλευρικά προς τα δεξιά στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Ακολούθως το αυτοκίνητο κατέληξε στο αυλάκι δεξιά και αφού έδωσε μια τούμπα στο χωράφι ακινητοποιήθηκε σε οριζόντια θέση με τους τροχούς να αγγίζουν το έδαφος.» Στις συμπληρωματικές του καταθέσεις επιμένει ότι οδηγούσε συνεχώς σε ασφάλτινο δρόμο, ότι δεν είχε ακούσει παράξενους θορύβους, όπως επέμεινε και ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την αντεξέταση του, ότι το τρέμουλο του μοχλού των βοηθητικών ταχυτήτων ήταν το συνηθισμένο που παρουσιάζεται σε τέτοιου τύπου οχήματα, δεν είχε προσέξει κάποιο πρόβλημα με αυτές ούτε και ήταν σε λειτουργία εφόσον δεν τις είχε χρησιμοποιήσει καθότι δεν υπήρξε τέτοια ανάγκη, ότι πριν την οδήγηση είχε ελέγξει το όχημα και δεν παρουσίαζε οποιεσδήποτε εμφανείς διαρροές λαδιών ή πετρελαίου ή και μετά που το οδήγησε για την επιστροφή τους στο στρατόπεδο τους. ΟΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ευπαίδευτη συνήγορος που εκπροσώπησε την Κατηγορούσα Αρχή επικεντρώθηκε κατά την αγόρευση της στη μαρτυρία των δύο εμπειρογνωμόνων του κ. Κ. Αρμοστή (Μ.Κ.3 ) και του κ. Γ. Παντελίδη (Μ.Κ.4). Σχολιάζοντας τη μαρτυρία τους ανέφερε ότι ο κ. Αρμοστής σωστά υπέδειξε τον άξονα και πως θα έπρεπε να ήταν αυτός τοποθετημένος. Παραδέχθηκε όμως ότι πράγματι υπήρξε κάποια σύγχυση του για το πώς βρέθηκε πράγματι να είναι τοποθετημένος ο άξονας. Εισηγήθηκε ότι αντιπαραβολή της μαρτυρίας των πιο πάνω καταδεικνύει ότι ο άξονας ήταν ανάποδα τοποθετημένος. Κάλεσε το δικαστήριο να εξετάσει με προσοχή τη μαρτυρία των δύο πιο πάνω εμπειρογνωμόνων η οποία παρουσιάζεται από την υπεράσπιση ως συγκρουόμενη και να καταλήξει στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα. Η μαρτυρία κατέδειξε την εμπλοκή των δύο κατηγορουμένων στην επιδιόρθωση του οχήματος όταν αυτό είχε εισαχθεί προς επιδιόρθωση και αυτό φαίνεται από τα σχετικά έντυπα που τηρήθηκαν σε εκείνο το στάδιο όπου παρουσιάζονται τα ονόματα και των δύο. Εισηγήθηκε ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων και κάλεσε το Δικαστήριο να τους βρει ένοχους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του 1ου κατηγορούμενου σχολιάζοντας την εισήγηση της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία κάλεσε το Δικαστήριο στην ουσία να διαλέξει έναν από τους δύο εμπειρογνώμονες που κάλεσε η ίδια, εισηγήθηκε ότι αυτή η θέση δεν συνάδει με τη νομολογία μας. Στη συνέχεια αφού υιοθέτησε τα όσα εισηγήθηκε και κατά την εισήγηση του για το εκ Α΄ Όψεως, εισηγήθηκε περαιτέρω τα ακόλουθα καλώντας το Δικαστήριο να αθωώσει τον 1ον κατηγορούμενο: Σύμφωνα με τη μαρτυρία ο 1ος κατηγορούμενος είναι προϊστάμενος μονάδας της Ε.Φ. όπου επισκευάστηκε το επίδικο όχημα. Η μαρτυρία καταδεικνύει ότι αυτό μετά την επισκευή του παραδόθηκε σε άριστη κατάσταση στον κ. Μιχάλη Κυπριανού ο οποίος το παρέλαβε για λογαριασμό της μονάδας στην οποία ανήκε και ήταν έτοιμο για κίνηση και κανένα παράπονο δεν υποβλήθηκε από τα άτομα που το χρησιμοποίησαν για όλο το διάστημα που μεσολάβησε μέχρι και το επίδικο ατύχημα. Μεσολάβησαν δε αρκετές εβδομαδιαίες συντηρήσεις κατά τις οποίες σύμφωνα με τη μαρτυρία γινόταν έλεγχος τόσο στον άξονα όσο και σε όλες τις βίδες του οχήματος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία πολλοί στρατιώτες στο μεσοδιάστημα είχαν αγγίξει βίδες του οχήματος για τον έλεγχο τους και μάλιστα χωρίς εξειδικευμένα μηχανήματα ή με εργαλεία ακριβείας αλλά με το χέρι. Ειδικά σε σχέση με τις βίδες υπάρχει μαρτυρία (βλέπε μαρτυρία κ. Αρμοστή), ότι το δυστύχημα θα συνέβαινε σε περίπτωση που οι βίδες οι οποίες συγκρατούσαν τον άξονα ήταν χαλαρές ή κομμένες λόγω υπερβολικού σφιξίματος όπου σύμφωνα με τη μαρτυρία συνιστά μια άλλη πιθανότητα πρόκλησης του ατυχήματος πέραν της θέσης της Κατηγορούσας Αρχής όπως διατυπώνεται στο κατηγορητήριο. Η Κατηγορούσα Αρχή με το να μη παρουσιάσει όλους όσους είχαν εμπλακεί με τη συντήρηση του επίδικου οχήματος από της εξόδου του από τη μονάδα των κατηγορουμένων μέχρι και το επίδικο ατύχημα άφησε στη μαρτυρία της τεράστιο κενό ως προς την ορθότητα των ενεργειών όλων των μετέπειτα εμπλεκομένων με τη συντήρηση του. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο 1ος κατηγορούμενος ενήργησε με τον τρόπο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Ούτε μαρτυρία ότι οφειλόταν η κατάσταση του οχήματος, δηλαδή με τον άξονα τοποθετημένο ανάποδα και την ασφάλεια τοποθετημένη λανθασμένα, σε δικές του ενέργειες ή παραλείψεις. Αντίθετα η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ότι αυτό παραδόθηκε σε άριστη κατάσταση και έτοιμο για κίνηση όταν παραδόθηκε στον Μιχάλη Κυπριανού. Οι επιβαίνοντες του οχήματος κατά τη διαδρομή που κατέληξε στο δυστύχημα είχαν διαπιστώσει ότι ο μοχλός ταχυτήτων ¨έτρεμε¨ και ότι οι επιβαίνοντες έκαναν αστεία περί τούτου υποβαθμίζοντας έτσι τον κίνδυνο που εγκυμονούσε αυτό το γεγονός. Παρέπεμψε προς τούτο και σε σχετικές αναφορές από τη μαρτυρία του κ. Παντελίδη. Υπάρχει διακοπή της ανύπαρκτης εξάλλου αιτιώδους συνάφειας της σχέσης των κατηγορουμένων με το επίδικο όχημα από τις ενέργειες που ακολούθησαν άλλων προσώπων και αυτού του οδηγού του οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο και του αποτελέσματος που ήταν η πρόκληση του ατυχήματος. Επεσήμανε την αναφορά του κ. Παντελίδη στη παραδοξότητα που υπάρχει στο εγχειρίδιο των οδηγιών του επίδικου οχήματος από τον κατασκευαστή του όπου η φορά του άξονα στο σχεδιαγράφημα φαίνεται να είναι αντίθετη από ό,τι αναφέρεται στις οδηγίες τοποθέτησης του οι οποίες αναγράφονται σε άλλο σημείο στα αγγλικά. Η μη διευκρίνιση αυτής της παραδοξότητας από τον κατασκευαστή και η εξακρίβωση της ορθής φοράς με την οποία τοποθετείται ο άξονας προκαλούν κενό στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και δεν επιτρέπει ασφαλές συμπέρασμα από το Δικαστήριο. Η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων τους οποίους παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή κατατείνει στην αθώωση των κατηγορουμένων παρά στην καταδίκη τους. Ο εμπειρογνώμονας της Κατηγορούσας Αρχής κ. Αρμοστής δεν εκφράστηκε με βεβαιότητα για την αιτία του δυστυχήματος αφού οι απαντήσεις του δεν ήταν σαφείς από τις οποίες θα μπορούσε να εξαχθεί σαφές συμπέρασμα. Ακόμα και η παράλειψη τοποθέτησης αλυσίδας ή λάμας η οποία να συγκρατεί τον άξονα η οποία εφαρμόζεται διά νόμου και δεν υπήρχε στο επίδικο όχημα, σύμφωνα με τον ίδιο πιο πάνω εμπειρογνώμονα θα μπορούσε να απέτρεπε την πρόκληση του δυστυχήματος. Παραπέμποντας στην αρχική του εισήγηση αμφισβήτησε την ιδιότητα των κ.κ. Αρμοστή και Παντελίδη (Μ.Κ.3 και 4) ως εμπειρογνωμόνων με βάση τα όσα οι ίδιοι ανέφεραν σε σχέση με την έκθεση τους ή την γνώμη που εξέφρασαν, γνώμες που εν πάση περιπτώσει δεν συμπίπτουν αλλά η μια αναιρεί την άλλη. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι που εκπροσώπησαν τον 2ον κατηγορούμενο αρχίζοντας την αγόρευση τους έκαμαν αναφορά στη συνταγματική και νομοθετική κατοχύρωση της αθωότητας ενός κατηγορουμένου μέχρις ότου αποδειχθεί ένοχος σύμφωνα με τον νόμο. Η υποχρέωση της Κατηγορούσας Αρχής όταν ένας κατηγορούμενος αρνείται όλα τα επίδικα θέματα είναι να αποδείξει στη δίκη κάθε γεγονός ή περιστατικό που αναφέρεται στο κατηγορητήριο το οποίο είναι σχετικό και αναγκαίο για να αποδείξει το αδίκημα που είναι το αντικείμενο της κατηγορίας. Στη συνέχεια ανέλυσαν τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου παραθέτοντας και εκτεταμένα αποσπάσματα της, λαμβάνοντας υπόψη και τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων, τα οποία όπως ήταν η εισήγηση δεν έχουν αποδειχθεί. Εισηγήθηκαν ότι ο 2ος κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί καθώς δεν έχει προσκομιστεί καμιά άμεση ή παραδεκτή μαρτυρία ότι αυτός επισκεύασε ή είχε οποιαδήποτε επαφή με το όχημα ή ότι αυτός προέβη σε επισκευή αυτού του οχήματος καθώς επεσήμαναν η μαρτυρία του συγκατηγορουμένου του δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη σύμφωνα με τη νομολογία μας. Χαρακτήρισαν τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής ως ανεπαρκή, ελλιπή και τέτοιας ποιότητας που από μόνη της δεν μπορεί να λειτουργήσει ως ένα ασφαλές υπόβαθρο προς τεκμηρίωση μιας ενδεχόμενης καταδίκης του 2ου κατηγορουμένου. Περαιτέρω εισηγήθηκαν ότι η μαρτυρία εκτός από αδύνατη πάσχει από κενά και πάσχει από θεμελιακές αντιφάσεις που προκαλούν ρήξη στην υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Ανέλυσαν διεξοδικά με αναφορά σε επιμέρους αναφορές τη μαρτυρία των δύο εμπειρογνωμόνων τους οποίους κάλεσε η Κατηγορούσα Αρχή του κ. Κ. Αρμοστή (Μ.Κ. 3) και του κ. Γ. Παντελίδη (Μ.Κ.4) για να καταδείξουν ότι αυτές συγκρούονται μεταξύ τους, δεν είναι σαφείς και αφήνουν κενά τα οποία δεν μπορούν να παραβλεφθούν και τα οποία οδηγούν αναπόφευκτα στην αθώωση των κατηγορουμένων. Πέραν όμως της πιο πάνω βασικής διαπίστωσης - εισήγησης, γίνεται απαρίθμηση των λόγων τους οποίους η υπεράσπιση θεωρεί σημαντικούς προς επίρρωση της εισήγησης ότι δεν αποδείχθηκαν οι κατηγορίες τους οποίους και ανέλυσαν διεξοδικά στη συνέχεια: Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ότι ο 2ος κατηγορούμενος έπρεπε ή όφειλε ή είχε καθήκον να προσέξει ότι ο άξονας του επίδικου οχήματος ήταν τοποθετημένος ¨ανάποδα¨ και δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία που να αποδεικνύει ότι ο 2ος κατηγορούμενος όφειλε ή είχε καθήκον ή έπρεπε να εφαρμόσει την ασφάλεια που συγκρατεί το ρουλεμάν στην αντίστοιχη υποδοχή του άξονα μετάδοσης κίνησης. Αν ο οδηγός του οχήματος κατά τον επίδικο χρόνο πατούσε τα φρένα του, το όχημα δεν θα ανατρεπόταν και θα αποφευγόταν το δυστύχημα κάτι για το οποίο μαρτύρησαν οι Μ.Κ.1 Αστ. 2251 Γ. Ασπρής και οι εμπειρογνώμονες που κάλεσε η Κατηγορούσα Αρχή κ. Αρμοστής και κ. Παντελίδης (Μ.Κ. 3 και 4 αντίστοιχα). Το όχημα που είναι το πιο σημαντικό τεκμήριο της υπόθεσης έχει ¨προσποριστεί¨, δηλαδή έχει καταστραφεί με ειδική διαταγή από την Εθνική Φρουρά (Ε.Φ.). Το γεγονός αυτό παραβιάζει έκδηλα το συνταγματικό δικαίωμα των κατηγορουμένων για διεξαγωγή δίκαιης δίκης καθώς επίσης παραβιάζεται και η νομολογιακά θεμελιωμένη αρχή του « equality of arms». Ο ανακριτής της υπόθεσης Λοχ. Κωνσταντίνου (Μ.Κ.2), όπως παραδέχθηκε είχε εισηγηθεί την ποινική δίωξη του οδηγού του οχήματος και όχι των δύο παρόντων κατηγορουμένων. Από τις 14.07.2009 μέχρι την 15.09.2009 είχαν διενεργηθεί 8 εβδομαδιαίες συντηρήσεις και 6 κινήσεις του επίδικου οχήματος κατά τις οποίες δεν εντοπίστηκε οποιοδήποτε πρόβλημα από τους τεχνικούς του Τάγματος 293 είτε με τον άξονα είτε με τα ρουλεμάν είτε με τις ασφάλειες του επίδικου οχήματος. Δεν έχει διαφανεί ποια είναι η ίσια και ποια η ανάποδη θέση του άξονα μετάδοσης κίνησης του επίδικου οχήματος. Ο κ. Αρμοστής (Μ.Κ.3) υπέδειξε ότι ο άξονας ήταν τοποθετημένος πάνω στο επίδικο όχημα προς μια κατεύθυνση ενώ ο κ. Παντελίδης (Μ.Κ.4) υπέδειξε ότι ο άξονας ήταν τοποθετημένος προς την αντίθετη κατεύθυνση. Το ανάποδο δηλαδή του ενός ήταν το ίσιο του άλλου. Η διαδικασία αντικατάστασης κιβωτίου βοηθητικών ταχυτήτων δεν έχει καμιά σχέση, είτε με τον άξονα μετάδοσης κίνησης, είτε με την ασφάλεια που συγκρατεί το ρουλεμάν στην αντίστοιχη υποδοχή του άξονα μετάδοσης κίνησης. Το κιβώτιο βοηθητικών ταχυτήτων βρίσκεται στη μέση του αυτοκινήτου ενώ οι σταυροί με τα ρουλεμάν και τις ασφάλειες βρίσκονται στις άκριες του άξονα όπου δεν χρειάζεται η επαφή για αλλαγή του κιβωτίου βοηθητικών ταχυτήτων. Το ίδιο το εγχειρίδιο της κατασκευάστριας εταιρείας συγχύζει και είναι παραπλανητικό γιατί περιέχει μια παραδοξότητα: παρουσιάζει τον άξονα στο μηχανολογικό σχέδιο τοποθετημένο με την κατεύθυνση που ήταν τοποθετημένος ο άξονας στο επίδικο όχημα, ενώ σε μια παράγραφο του γραπτού κειμένου ο κ. Παντελίδης (Μ.Κ.4), εντόπισε οδηγίες που αναφέρονται σε τοποθέτηση του άξονα με διαφορετικό τρόπο από αυτόν του μηχανολογικού σχεδίου. Ο μάρτυρας κ. Παντελίδης εντοπίζοντας αυτή την παραδοξότητα, διαβεβαιώνει ότι ένας άνθρωπος με τις γνώσεις του 2ου κατηγορουμένου δεν θα ήταν σε θέση να εντοπίσει αυτό που εντόπισε μόνο ο ίδιος. Σύμφωνα με τον κ. Παντελίδη (Μ.Κ.4), για να κινηθεί το συγκεκριμένο όχημα είναι απαραίτητη η χρήση των βοηθητικών ταχυτήτων και κατά τον επίδικο χρόνο αυτές ήταν σε λειτουργία. Ο οδηγός του οχήματος επιβεβαιώνει ότι όταν οι βοηθητικές ταχύτητες μπουν σε λειτουργία και/ ή λειτουργούν όταν ένα όχημα κινείται με μεγάλη ταχύτητα (π.χ. όπως τα 50 χ.α.ω. με τα οποία εκινείτο το επίδικο όχημα) τότε θα σπάσουν οι άξονες του και θα κοπούν. Ο οδηγός, βέβαια του οχήματος δεν παραδέχθηκε ότι οι βοηθητικές ταχύτητες ήταν σε λειτουργία την ημέρα του δυστυχήματος. Καταρρίπτεται a priori ο ισχυρισμός της κατηγορούσας αρχής ότι ο 2ος κατηγορούμενος δεν εφάρμοσε την ασφάλεια του ρουλεμάν όπως έπρεπε καθ΄ότι υπάρχει μαρτυρία ότι δεν παραγγέλθηκε και άρα δεν επισκευάστηκε ποτέ σταυρός με ρουλεμάν από την 7η Διμοιρία Τεχνικού κατά τη χρονική περίοδο μεταξύ της 29.06.2009 και της 14.07.
36. Να σημειωθεί ότι ο σταυρός έχει ενσωματωμένα και/ή εφαρμοσμένα πάνω του 4 ρουλεμάν και παραγγέλνεται, αντικαθίσταται και εφαρμόζεται ως ένα ενιαίο εξάρτημα. Επισημάνθηκε περαιτέρω το γεγονός ότι στις λεπτομέρειες των αδικημάτων, οι λόγοι διάπραξης τους δεν παρουσιάζονται διαζευκτικά. Ως εκ τούτου, το γεγονός ότι καταρρίπτεται a priori ο ισχυρισμός της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο 2ος κατηγορούμενος δεν εφάρμοσε την ασφάλεια του ρουλεμάν όπως έπρεπε, σημαίνει ότι καταρρίπτονται και δεν αποδεικνύονται συνολικά οι λεπτομέρειες των αδικημάτων όλων των κατηγοριών καθ΄ ότι ένα από τα βασικά και ουσιώδη στοιχεία καταρρίπτεται a priori. Πριν προχωρήσω θα ήθελα να πω ότι η βοήθεια που παρέσχαν στο Δικαστήριο οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με τις τελικές εισηγήσεις και τις επισημάνσεις τους ήταν πολύ σημαντική και υποβοηθητική προς το Δικαστήριο. Η ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ: Το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Όποιος λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος.» Το άρθρο 237 του Ποινικού Κώδικα διαλαμβάνει τα ακόλουθα: « Όποιος διενεργεί παράνομα οποιαδήποτε πράξη ή παραλείπει να διενεργήσει πράξη την οποία έχει καθήκον να εκτελέσει η οποία δεν είναι πράξη ή παράλειψη που ορίζεται στο προηγούμενο άρθρο, από την οποία πράξη ή παράλειψη προκαλείται σωματική βλάβη σε άλλο, είναι ένοχος κακουργήματος.» Το Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα στο οποίο επίσης βασίζονται οι κατηγορίες διαλαμβάνει τα ακόλουθα: ¨ Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα, καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχθεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: (α) εκείνος που διενεργεί πράγματι την πράξη ή παράλειψη, η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα˙ (β) εκείνος που διαπράττει ή παραλείπει να διαπράξει κάτι με σκοπό να καταστήσει δυνατή τη διάπραξη ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει βοήθεια για τη διάπραξη τέτοιου αδικήματος από άλλον˙ (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος˙ (δ) εκείνος που συμβουλεύει ή που προάγει άλλον για διάπραξη ποινικού αδικήματος. Στην τέταρτη περίπτωση ο υπαίτιος δύναται να διωχθεί είτε ως αυτουργός του ποινικού αδικήματος είτε σε ποινικό αδίκημα της παροχής συμβουλής ή της προαγωγής για διάπραξη τέτοιου αδικήματος. Καταδίκη για το αδίκημα της παροχής συμβουλής ή της προαγωγής για διάπραξη ποινικού αδικήματος, συνεπάγει ίδιες συνέπειες από κάθε άποψη, καθώς και καταδίκη για διάπραξη αδικήματος. Εκείνος που προάγει άλλο στη διενέργεια πράξης ή παράλειψης τέτοιας φύσης ώστε, αν γινόταν από τον ίδιο θα διενεργείτο από αυτόν κάποιο ποινικό αδίκημα, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος του ίδιου είδους και υπόκειται στην ίδια ποινή, όπως αν είχε διενεργήσει ο ίδιος τέτοια πράξη ή παράλειψη, δύναται να διωχθεί δε όπως αν είχε διενεργήσει ο ίδιος τέτοια πράξη ή παράλειψη. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής να καταθέτουν από το εδώλιο του μάρτυρα. Εξέτασα με πολύ μεγάλη προσοχή και την υπόλοιπη έγγραφη και πραγματική μαρτυρία η οποία κατατέθηκε κατά τη διάρκεια της παράθεσης της μαρτυρίας είτε εκ συμφώνου είτε υπό μορφή παραδεκτών γεγονότων. Λαμβάνω επίσης υπόψη τα όσα αναφέρονται σε καταθέσεις οι οποίες κατατέθηκαν εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος που είχαν οι μάρτυρες στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν αυτοί να παρακολουθήσουν ή να γνωρίζουν τα διαδραματισθέντα ή τα γεγονότα γενικά που περιβάλλουν την υπόθεση, τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Καρεκλά v. Κλεάνθους,

(1997)1 Β Α.Α.Δ. σελ. 1199, Αθανασίου και άλλων v. Κουνούνη,

(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 614 στην οποία έγινε αναφορά στην Benmax v. Austin Motor Co Ltd,

(1955)1 All E.R. 326 όπου επικροτήθηκε η απόφαση του δικαστή Thankerton στην Watt or Thomas v. Thomas,

(1947)1 All E.R. 582 (H.L.) ως αυθεντία όπου εκτίθενται με σαφήνεια οι αρχές, την Ζερβού v. Χαραλάμπους,

(1996)1 ΑΑΔ σελ. 447 και την Ομήρου v. Δημοκρατίας,

(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506 όπου λέχθηκε ότι: ¨Η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και με βάση τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Μέρος μαρτυρίας ενός μάρτυρα, ο οποίος κρίθηκε αξιόπιστος, δεν μπορεί να απορρίπτεται χωρίς την παροχή αιτιολογίας με μέτρο κρίσης το συμπέρασμα για την αξιοπιστία άλλου μάρτυρα το οποίο - συμπέρασμα - ήταν το αποτέλεσμα της έντονης πεποίθησης του Δικαστηρίου ότι ο τελευταίος είπε την αλήθεια.¨ Σε σχέση τέλος με την μαρτυρία των κ.κ. Αρμοστή και Παντελίδη (Μ.Κ.3 και 4), οι οποίοι παρουσιάστηκαν εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής ως εμπειρογνώμονες σε σχέση με τα τεχνικά χαρακτηριστικά του επίδικου οχήματος θα γίνει ιδιαίτερη αναφορά κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους και θα έχω υπόψη μου πώς θα πρέπει να αντικρίζεται η μαρτυρία μαρτύρων οι οποίοι καλούνται να καταθέσουν και να βοηθήσουν το Δικαστήριο ως ειδικοί σύμφωνα με τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία μας. Επομένως η αξιολόγηση που θα ακολουθήσει λαμβάνει υπόψη μεταξύ άλλων και τους πιο πάνω παράγοντες όπως αυτοί έχουν διαχρονικά καθιερωθεί από τη νομολογία μας και εξετάζονται και εφαρμόζονται ανάλογα κάθε φορά από τα δικαστήρια μας σε αυτό το τελικό στάδιο. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας από την άποψη αν είπαν ή όχι την αλήθεια οι μάρτυρες δεν προκαλεί ιδιαίτερο πρόβλημα εφόσον ούτε κατά την διάρκεια της ζωντανής παράθεσης της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου υπήρξαν σημεία έντονης αντιπαράθεσης αλλά και η εκ συμφώνου κατάθεση και για την αλήθεια του περιεχομένου τους των καταθέσεων, στις οποίες έκανα αναφορά πιο πάνω, δείχνει ότι η υπεράσπιση δεν είχε ως σκοπό την αντιπαράθεση επί αυτής της βάσης. Εξάλλου για κάτι τέτοιο δεν γίνεται και εισήγηση στις τελικές τους αγορεύσεις. Γενικά η παρουσία των μαρτύρων ενώπιον του Δικαστηρίου μου προκάλεσε θετική εντύπωση. Σε επιμέρους θέματα βέβαια πάντοτε όπως είναι φυσικό επόμενο είναι δυνατό να υπάρχει διαφορετική αντίκριση και σε αυτά θα αναφερθώ στη συνέχεια, αυτά όμως δεν διαφοροποιούν την εικόνα που δημιούργησαν οι μάρτυρες η οποία είναι γενικά θετική. Επιβάλλεται σε βάθος ανάλυση της μαρτυρίας των δύο εμπειρογνωμόνων (Μ.Κ.3 και 4) τους οποίους κάλεσε η Κατηγορούσα Αρχή, οι όποιες διαφοροποιήσεις τους επισημάνθηκαν από την υπεράσπιση και είναι γεγονός ότι υπήρξαν τέτοιες και ο βαθμός επίδρασης τους στη διαμόρφωση της τελικής απόφανσης μου θα εξετασθούν επίσης στη συνέχεια. Είναι γεγονός ότι το σημαντικότερο τεκμήριο στην παρούσα υπόθεση το ίδιο το όχημα έχει ¨προσποριστεί¨ σύμφωνα με την στρατιωτική ορολογία που χρησιμοποιείται στην Ε.Φ., δηλαδή έχει καταστραφεί πριν δοθεί η δυνατότητα στους δικηγόρους των κατηγορουμένων και των δικών τους εμπειρογνωμόνων να το επιθεωρήσουν. Ως εκ τούτου ήταν η θέση των συνηγόρων των κατηγορουμένων ότι παραβιάστηκε κατ΄ αυτόν τον τρόπο συνταγματικό δικαίωμα τους για διεξαγωγή δίκαιης δίκης και επίσης η νομολογιακά θεμελιωμένη αρχή του «equality of arms». Όπως φάνηκε από τη μαρτυρία το επίδικο όχημα καταστράφηκε λίγο πριν την έναρξη της δικαστικής διαδικασίας με ειδική διαταγή της Ε.Φ. Αναμφισβήτητα το γεγονός αυτό αποστέρησε τους κατηγορούμενους από το δικαίωμα τους να εξετάσουν αυτό το σημαντικό τεκμήριο της υπόθεσης. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας (Αρ.3),

(2009)1 Β Α.Α.Δ. σελ. 1249 αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Θεμελιακό υπόβαθρο για την υπό αμφισβήτηση απόφαση του Κακουργιοδικείου συνιστά η απόφαση του ΕΔΑΔ στην υπόθεση Korellis αρ. 54528/2000 ημερομηνίας 7.01.

1. Θεωρώ σκόπιμο να μεταφέρω αυτούσιο μέρος του σκεπτικού της υπό αμφισβήτηση απόφασης: « Επιπρόσθετα, έχουμε υπόψη τα όσα έχει αποφασίσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Korellis 54528/2000 ημερ. 7.01.
2. Από την τελευταία αυτή απόφαση προκύπτει ότι στα πλαίσια των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου για δίκαιη δίκη, όπως διασφαλίζονται από το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει σε κατηγορούμενο την επιθεώρηση και επιστημονική εξέταση μαρτυρικού υλικού, νοουμένου βέβαια ότι ο κατηγορούμενος θα καταδείξει σχετικότητα με την υπόθεση που αντιμετωπίζει, όπως επίσης και ενδεχόμενη (potential) σχετικότητα με την υπεράσπιση του. Από την ίδια απόφαση προκύπτει επίσης ότι κάθε υπόθεση εξετάζεται με βάση τα δικά της γεγονότα». Στην απόφαση της πλειοψηφίας στην υπόθεση Korellis (πιο πάνω), κάτω από τον τίτλο « Συμπέρασμα» ο Δικαστής Καλλής συνοψίζει τις σχετικές αρχές που ακολουθούνται και εν κατακλείδι αναφέρει τα εξής: «Εναπόκειται στον κατηγορούμενο στο τέλος της δίκης να ισχυριστεί ότι μη αποκαλυφθέν υλικό ήταν απαραίτητο για την ετοιμασία της υπεράσπισης του (βλ. Jespers πιο πάνω) και ότι η μη αποκάλυψη του τον έχει πράγματι επηρεάσει δυσμενώς (prejudice) (Βλ. Law of the European Convention on Human Rights (πιο πάνω) σελ. 255). Σε τέτοια περίπτωση ο κατηγορούμενος δεν μένει χωρίς θεραπεία. Το δικαστήριο έχει εξουσία να προχωρήσει στην απαλλαγή του.» Στην προκείμενη περίπτωση διερωτώμαι ποια ήταν η ανάγκη της επίδειξης τόσης σπουδής ώστε το επίδικο όχημα να ¨προσποριστεί¨ και έτσι να αποστερηθεί η υπεράσπιση των κατηγορουμένων από την εξέταση ενός σημαντικού, ίσως του πιο σημαντικού μαζί με τον άξονα τεκμηρίου. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 11.06.2010 μετά από σχεδόν ένα χρόνο από το επισυμβάν ατύχημα. Ποια ανάγκη επέβαλε ώστε αυτό το τεκμήριο να τύχει αυτής της μεταχείρισης που σύμφωνα με τη μαρτυρία έλαβε χώρα μόλις ένα μήνα μετά, δηλαδή τον Ιούλιο του
3. Παρόλο ότι δεν πρόκειται για περίπτωση όπου η Κατηγορούσα Αρχή διέθετε κατά τη διάρκεια της δίκης μαρτυρία ή τεκμήριο το οποίο δεν έθεσε υπόψη της Υπεράσπισης, εντούτοις το ότι αυτό το τεκμήριο βρισκόταν στη κατοχή των διωκτικών αρχών το οποίο εξετάστηκε από τους εμπειρογνώμονες τους και στη μαρτυρία των οποίων βασίζονται στην ουσία οι κατηγορίες δεν διαφοροποιεί την υποχρέωση που είχε να το διαφυλάξει έτσι που αν αυτό το ζητούσε η υπεράσπιση να τεθεί στη διάθεση της. Επομένως αυτή η ενέργεια της μόνο ως κατακριτέα μπορεί να χαρακτηριστεί. Η ερμηνεία του άρθρου 6

(3)(β) της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων γίνεται καθαρό ότι είναι ανθρώπινο δικαίωμα ενός κατηγορούμενου να τυγχάνει αποκάλυψης μαρτυρικού υλικού από τις διωκτικές αρχές, στοιχείο το οποίο είναι αναγκαίο για την επίτευξη της ¨ισότητας των όπλων¨ και την εξασφάλιση δίκαιης δίκης (βλ. Kaufman v. Belgium (Application N. 10938/84, 50 DR 98, Jespers v. Βelgique Appl. No. 8404/78 και Foucher v. France (10/1996/629/812, βλ. επίσης την Κυπριακή απόφαση Πέγκερος v. Δημοκρατίας

(1995)2 Α.Α.Δ. σελ. 143 για την υποχρέωση της Κατηγορούσας Αρχής να φέρει ουσιώδη μαρτυρία η οποία να καταδικάζει ή να αθωώνει ένα κατηγορούμενο.) Επομένως εξ αυτού του λόγου καταλήγω ότι παραβιάστηκε το Συνταγματικό δικαίωμα των κατηγορουμένων όπως επεξηγήθηκε πιο πάνω και αυτή η άποψη μου θα είχε και το ανάλογο αποτέλεσμα. Όμως, θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω και την ουσία της μαρτυρίας η οποία τέθηκε ενώπιον μου από τους δύο εμπειρογνώμονες και κατά πόσο αυτή είναι τέτοια που θα μπορούσε να με οδηγήσει σε καταδίκη των κατηγορουμένων. Προέκυψε από τη μαρτυρία του κ. Κ. Αρμοστή (Μ.Κ.3) ότι αυτός εξέτασε τη σκηνή του δυστυχήματος και το ίδιο το επίδικο όχημα τον τύπο του οποίου για πρώτη φορά έβλεπε και ότι μέχρι εκείνη την ημέρα δεν γνώριζε ότι υπήρχαν τέτοια οχήματα στην Ε.Φ. Είναι γεγονός ότι με τη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου προκάλεσε σύγχυση τόσο σε σχέση με το κατά πόσο ο άξονας που είχε κατατεθεί ως τεκμ. 2 ήταν ο ίδιος αυτός του οχήματος ή κάποιος άλλος, όπως είχε ξεκινήσει την κατάθεση του ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και σε σχέση με την άποψη του για το ποιο είναι το μπροστινό και ποιο το πίσω μέρος του άξονα μετάδοσης κίνησης και κατά πόσο αυτός πράγματι ήταν τοποθετημένος ανάποδα στο επίδικο όχημα. Παραδέχθηκε ότι η γνώση του γι΄αυτό το ζήτημα δεν προερχόταν από δική του εκπαίδευση η εμπειρία που διέθετε για τα τεχνικά χαρακτηριστικά αυτών των οχημάτων αλλά από υπόθεση που έκαμε μετά από έλεγχο άλλων ίδιου τύπου οχημάτων σε άλλο στρατόπεδο τα οποία είχαν τον άξονα σε διαφορετική φορά από το επίδικο όχημα. Σημειώνω ότι μεταγενέστερος έλεγχος που διατάχθηκε όλων των οχημάτων της Εθνικής Φρουράς αυτού του τύπου, κατέδειξε ότι υπήρχαν εκτός από το επίδικο και άλλα οχήματα που έφεραν τον άξονα τους κατά τον ίδιο τρόπο όπως ήταν τοποθετημένος και στο επίδικο όχημα. Ο ίδιος μάρτυρας ανέφερε ότι σε κάποια οχήματα ο άξονας δεν έχει ίσια και ανάποδη. Διερωτήθηκε δε αν σε περίπτωση που τοποθετηθεί ανάποδα μπορεί να προκαλέσει ζημιά. Σημαντική επίσης ήταν η δήλωση του ότι ¨αν ο κατασκευαστής δεν θέλει να μπει ανάποδα θα κάμει τις φλάντζες τούτες διαφορετικά για να μην μπορείς να το εφαρμόσεις ανάποδα.¨ Επί του ίδιου ζητήματος σημειώνω τη διαφοροποίηση του κ. Παντελίδη (Μ.Κ.4), ο οποίος ήταν ο δεύτερος εμπειρογνώμονας που κάλεσε η Κατηγορούσα Αρχή, ο οποίος συμφώνησε ότι το μπροστινό του μέρος ήταν αυτό που ανέφερε ο κ. Αρμοστής σε αντίθεση όμως με εκείνον ανέφερε ότι στο επίδικο όχημα αυτό το μέρος, δηλαδή το αρσενικό, ήταν τοποθετημένο στο κιβώτιο ταχυτήτων, δηλαδή ανάποδα. Όπως δε χαρακτηριστικά ανέφερε δεν ήταν εκείνο το μέρος που έπεσε στον δρόμο αλλά το αντίθετο μέρος του άξονα δηλαδή το θηλυκό. Ενδελεχής εξέταση αυτού του μέρους της μαρτυρίας των δύο αυτών μαρτύρων προκάλεσε τέτοιας μορφής σύγχυση η οποία εξακολούθησε να παραμένει μέχρι το τέλος της δίκης. Εύλογα προκύπτει το ερώτημα πως μπορεί ένα Δικαστήριο να βασιστεί σε αυτές τις διαμετρικά αντίθετες εκδοχές δύο εμπειρογνωμόνων όταν η ίδια η Κατηγορούσα Αρχή δεν επιλέγει ποια από τις δύο θα προωθήσει και υποστηρίξει ενώπιον του Δικαστηρίου για να αποδείξει τις κατηγορίες οι οποίες στηρίζονται στη παράλειψη ακριβώς των κατηγορουμένων να εντοπίσουν ότι ο μπροστινός άξονας μετάδοσης κίνησης του επίδικου οχήματος ήταν ανάποδα τοποθετημένος. Πρόκειται για μαρτυρία στην οποία ασφαλώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί για να εξαγάγει οποιαδήποτε ασφαλή συμπεράσματα. Σύμφωνα με την νομολογία μας το Δικαστήριο δεν μπορεί να υποδυθεί το ρόλο του εμπειρογνώμονα και δεν μπορεί να μετατραπεί σε εμπειρογνώμονα καταλήγοντας σε συμπεράσματα χωρίς την ύπαρξη εμπεριστατωμένης μαρτυρίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Πότση,

(2000)2 Α.Α.Δ. σελ. 252). Ουσιαστικά δηλαδή καλείται στη προκείμενη περίπτωση το Δικαστήριο να διαλέξει μια από τις δύο εκδοχές κάνοντας υποθετικά σενάρια καθώς είναι γεγονός ότι η μαρτυρία επί αυτού του καίριου ζητήματος που δόθηκε από τους δύο εμπειρογνώμονες, που είναι και ο κορμός των κατηγοριών, έχει αφήσει ασάφειες, κενά, προκαλεί σύγχυση και είναι αντίθετες μεταξύ τους. Όπως δε έχει τονιστεί στην υπόθεση Μιχαήλ v. Δημοκρατίας,

(2007)2 Α.Α.Δ. 428, όπου η καταδίκη στηρίζεται σε περιστατική μαρτυρία, αυτή πρέπει να οδηγεί εκεί ως τη μόνη λογική κατάληξη, χωρίς να υπάρχουν κενά στην πορεία της. Το πρώτο σκέλος επομένως των λεπτομερειών σύμφωνα με τα πιο πάνω έχει καταρριφθεί από την ίδια τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής. Επισημαίνω ότι σε σχέση με το δεύτερο σκέλος οι λεπτομέρειες των αδικημάτων δεν παρουσιάζονται διαζευκτικά και ως εκ τούτο αναπόφευκτα καταρρίπτεται και το δεύτερο που αφορά την παράλειψη τους να εφαρμόσουν όπως έπρεπε την ασφάλεια που συγκρατεί το ρουλεμάν στην αντίστοιχη υποδοχή του άξονα. Σε σχέση όμως με το τελευταίο ζήτημα, θα έλεγα και πάλι ότι η μαρτυρία που προσφέρθηκε δεν είναι επίσης καθόλου διαφωτιστική. Ο κ. Αρμοστής (Μ.Κ.3), καθορίζει ως λόγο πρόκλησης του ατυχήματος την απουσία του ρουλεμάν του πισινού συνδέσμου του μπροστινού άξονα μετάδοσης κίνησης. Ο κ. Παντελίδης (Μ.Κ.4), ανέφερε ότι το ρουλεμάν αφαιρέθηκε κατά την πρόσκρουση του άξονα στο οδόστρωμα. Επίσης άλλο στοιχείο που υποδηλοί το παραπάνω είναι το αποτύπωμα της ασφάλειας του ρουλεμάν. Επομένως ο μάρτυρας θεωρεί ότι, τόσο το ρουλεμάν όσο και η ασφάλεια του αφαιρέθηκαν κατά την πρόσκρουση του άξονα στο οδόστρωμα την ώρα που προκλήθηκε το δυστύχημα καθότι, εάν είχαν αφαιρεθεί από πριν, δεν θα υπήρχε το αποτύπωμα της ασφάλειας πάνω στον σταυρό, γιατί αυτό, βάσει της λογικής, θα είχε αλλοιωθεί από το χρόνο με αποτέλεσμα να χαθεί το αποτύπωμα. Η εξέταση και πάλι της μαρτυρίας των δύο αυτών εμπειρογνωμόνων για το ζήτημα του ρουλεμάν και της ασφάλειας και πάλι αναδεικνύει δύο εκδοχές με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση. Για τους ίδιους πιο πάνω λόγους απορρίπτεται και αυτή η πτυχή των λεπτομερειών των αδικημάτων. Δεν θα με απασχολήσουν τα διάφορα άλλα επιμέρους ζητήματα τα οποία επεσήμανε η Υπεράσπιση και τα οποία αφορούν χαρακτηριστικά του επίδικου οχήματος τα οποία αν υπήρχαν ή ετηρούνταν ή αποφεύγονταν, ανάλογα με το χαρακτηριστικό που επισημάνθηκε από τους μάρτυρες, ίσως να αποτρεπόταν το δυστύχημα. Ως τέτοια αναφέρθηκαν η μεγάλη ηλικία του οχήματος, το ότι το επίδικο όχημα δεν ήταν όχημα μεταφοράς προσωπικού και εντούτοις εχρησιμοποιείτο ως τέτοιο, ότι τα οχήματα της Ε.Φ. δεν περνούν από έλεγχο Μ.Ο.Τ. όπως και το επίδικο, ότι το συγκεκριμένο όχημα δεν είχε προστατευτική αλυσίδα όπως διαθέτουν παρόμοια οχήματα, η οποία αν υπήρχε θα συγκρατούσε τον άξονα από του να χτυπήσει στο οδόστρωμα κάτι που πιθανόν να μη προκαλούσε το ατύχημα. Αυτά τα ζητήματα θα ήταν καλό η πολιτεία να τα εξέταζε και αν κριθεί ότι μπορούν να ληφθούν διορθωτικά μέτρα και διαβήματα τότε θα πρέπει άμεσα να ληφθούν. Σε σχέση με τη μη άσκηση ποινικής δίωξης και εναντίον του οδηγού του επίδικου οχήματος για ενδεχόμενες δικές του ευθύνες παρατηρώ απλώς ότι η εξουσία του Γενικού Εισαγγελέα για την άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον κάποιου και όχι εναντίον κάποιου άλλου όπως ήταν η παρατήρηση της υπεράσπισης δεν μπορεί να ελεγχθεί από το Δικαστήριο. Εξετάζοντας τη μαρτυρία ειδικότερα των κ.κ. Ιωάννη Ιωάννου και Ανδρέα Τσιολάκκη (Μ.Κ.6 και 7) προκύπτει αβίαστα ότι ήταν ο 2ος κατηγορούμενος ο οποίος είχε αναλάβει την αντικατάσταση του κιβωτίου βοηθητικών ταχυτήτων μεταξύ των ημερομηνιών 29.06.2009 και 14.07.2009 και αυτή η αντίληψη προέρχεται και από αναφορές και εγγραφές επί των σχετικών εντύπων τα οποία τηρούνται από την Ε.Φ. για τους τεχνικούς ελέγχους και παράδοση και παραλαβή εξαρτημάτων και τις εργασίες που επιτελούνται σε στρατιωτικό υλικό. Επομένως οι αιτιάσεις της Υπεράσπισης περί μη απόδειξης οποιασδήποτε εμπλοκής του 2ου κατηγορουμένου με το επίδικο όχημα δεν έχει έρεισμα στην μαρτυρία και απορρίπτονται. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Αναμφισβήτη τη μαρτυρία κατέδειξε ότι στις 15.09.2009 στο δρόμο Αυγόρου Λιοπετρίου προκλήθηκε δυστύχημα με ενεχόμενο στρατιωτικό όχημα τύπου Acmat με Αρ. Ε.Φ. 7070 το οποίο ανήκε στο 293 Τάγμα Πεζικού με έδρα του το Λιοπέτρι. Συνεπεία του δυστυχήματος τραυματίστηκε θανάσιμα ο Ιάκωβος Χ'' Σπύρου ο οποίος επέβαινε του οχήματος στη θέση του συνοδηγού και τραυματίστηκαν ελαφριά ο οδηγός του και άλλοι τέσσερις επιβαίνοντες σε αυτό όπως περιγράφονται στις κατηγορίες 2 -

1. Το όχημα αυτό είχε παραληφθεί από την Ε.Φ. στις 30.05.1991 και χρεώθηκε για χρήση στο πιο πάνω τάγμα στις 10.09.
2. Μεταξύ των ημερομηνιών 29.06.2009 και 14.07.2009 το όχημα είχε εισαχθεί στην 7η Δ/ρία Τεχνικού της οποίας υπεύθυνος ήταν ο 1ος κατηγορούμενος. Ο 2ος κατηγορούμενος, ο οποίος ανήκε στο πολιτικό προσωπικό της Ε.Φ. ως μηχανικός, είχε αναλάβει την αντικατάσταση του κιβωτίου βοηθητικών ταχυτήτων για την οποία και εισήχθη στην εν λόγω Δ/ρία το όχημα. Όλα τα χρόνια που προηγήθηκαν το όχημα υποβαλλόταν στις προβλεπόμενες συντηρήσεις όπως παρουσιάζονται μέσα από τα έγγραφα του που παρουσιάστηκαν με ένα κενό για το οποίο δεν δόθηκε καμιά εξήγηση μεταξύ των ετών 2005 -
3. Φάνηκε από τη μαρτυρία ότι μετά τις 14.07.2009 οπότε και παραδόθηκε προς χρήση μετά την αλλαγή του κιβωτίου των βοηθητικών ταχυτήτων και μέχρι το δυστύχημα το όχημα είχε χρησιμοποιηθεί σε διάφορες περιπτώσεις με τους ανάλογους κάθε φορά ελέγχους και έτυχε και οκτώ εβδομαδιαίους ελέγχους και/ή συντηρήσεις με επέμβαση επί αυτού διαφόρων προσώπων. Οι κ.κ. Κ. Αρμοστής και Γ. Παντελίδης (Μ.Κ.3 και 4) με ανάλογες σπουδές ή εκπαιδεύσεις και πείρα σε μηχανολογικά θέματα κλήθηκαν και κατέθεσαν εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής ως εμπειρογνώμονες όσα είχαν διαπιστώσει μετά από επιθεώρηση του οχήματος μετά το δυστύχημα. Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας τους ενώπιον του Δικαστηρίου είναι γεγονός ότι προκλήθηκε σύγχυση όπως περιγράφεται πιο πάνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, σε σχέση με το εύρημα κατά πόσο ο μπροστινός άξονας μετάδοσης κίνησης του οχήματος ήταν τοποθετημένος ανάποδα και ότι ήταν αυτός ο λόγος που προκλήθηκε μηχανική βλάβη επί του οποίου στηρίχθηκαν και οι κατηγορίες. Για το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε ασφαλές εύρημα. Δεν έχει καταδειχθεί από τη μαρτυρία ότι η αλλαγή του κιβωτίου των βοηθητικών ταχυτήτων την οποία είχε αναλάβει η 7η Διμοιρία Τεχνικού στο επίδικο όχημα, έχει σχέση είτε με τον άξονα μετάδοσης κίνησης του οχήματος, είτε με τον σταυρό, είτε με τα ρουλεμάν, είτε με τις ασφάλειες που συγκρατούν τα ρουλεμάν στην αντίστοιχη υποδοχή του άξονα μετάδοσης κίνησης του επίδικου οχήματος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία ο σταυρός με τα ενσωματωμένα 4 ρουλεμάν και τις ασφάλειες τους βρίσκεται στο άκρο του άξονα ενώ το κιβώτιο βοηθητικών ταχυτήτων ενώνεται με 4 ξεχωριστές βίδες στη μέση του άξονα. Η αναφορά του κ. Κ. Αρμοστή (Μ.Κ.3) για επισκευή του οχήματος σε κάποιο προγενέστερο άγνωστο χρόνο δεν έχει συνδεθεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο με τους παρόντες κατηγορούμενους. Το εγχειρίδιο της κατασκευάστριας περιέχει την ¨παραδοξότητα¨ όπως χαρακτηρίστηκε κατά τη διάρκεια της παράθεσης της μαρτυρίας την οποία μόνο ο κ. Παντελίδης (Μ.Κ.4) αντιλήφθηκε και την οποία ένας άνθρωπος στη θέση του 2ου κατηγορουμένου με τις δεδομένες γνώσεις του, δεν θα ήταν σε θέση να αντιληφθεί όπως ο ίδιος ο κ. Παντελίδης (Μ.Κ.4) παραδέχθηκε. Επομένως η μη εξαγωγή ασφαλούς ευρήματος σε σχέση με τη φορά που θα έπρεπε να έχει ο άξονας του οχήματος δικαιολογείται και εξ αυτού του λόγου. Το ζήτημα της τοποθέτησης του άξονα μετάδοσης κίνησης στο επίδικο όχημα ανάποδα δεν έχει αποδειχθεί με μαρτυρία πέρα από κάθε αμφιβολία. Οι δύο εμπειρογνώμονες (Μ.Κ.3 και 4) φαίνεται ότι δεν συμφωνούν επί του σημείου και λαμβάνοντας υπόψη και το εγχειρίδιο (τεκμ.27), η σύγχυση επιτείνεται σε σημείο που να προκαλούνται εύλογες αμφιβολίες. Ο κ. Αρμοστής (Μ.Κ.3) ανέφερε ότι δεν μπορούσε να απαντήσει υποθετικά αν συνέτεινε ή πόσο συνέτεινε η λανθασμένη εφαρμογή του συγκεκριμένου άξονα στην πρόκληση του δυστυχήματος. Ούτε αποδείχθηκε επέμβαση των δύο κατηγορουμένων επί του άξονα εφόσον η εργασία που κλήθηκαν να διενεργήσουν καθόλου δεν επηρέαζε αυτόν. Επομένως οι λεπτομέρειες των αδικημάτων που βασίζονται στο πιο πάνω γεγονός παρέμειναν αναπόδεικτες στο βαθμό και στο επίπεδο που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις. Η μαρτυρία κατέδειξε ότι ποτέ δεν είχε παραγγελθεί σταυρός με ρουλεμάν για το εν λόγω όχημα προς επισκευή από την 7η Διμοιρία μεταξύ 29.06.09 - 14.07.09 περίοδο που το όχημα βρισκόταν σε αυτή τη μονάδα της Ε.Φ. όπου υπηρετούσαν οι κατηγορούμενοι. Το γεγονός αυτό όπως γίνεται αποδεχτό καταδεικνύει ότι οι κατηγορούμενοι δεν είχαν να κάμουν οτιδήποτε με την εφαρμογή όπως έπρεπε της ασφάλειας που συγκρατεί το ρουλεμάν στην αντίστοιχη υποδοχή του άξονα μετάδοσης κίνησης. Επομένως ο ισχυρισμός της Κατηγορούσας Αρχής σε σχέση με αυτό το ζήτημα δεν αποδείχθηκε και έτσι δεν μπορούν να επιρρίπτονται ευθύνες σε αυτούς για εργασία την οποία δεν κλήθηκαν να εκτελέσουν. Δέχομαι ως γεγονός κάτι που προέκυψε από τη μαρτυρία του κ. Παντελίδη (Μ.Κ.4), ότι οι βοηθητικές ταχύτητες του οχήματος ήταν σε λειτουργία στη στάση (High) όταν το επιθεώρησε. Σε αυτό το σημείο υπάρχει διάσταση σε σχέση με τη μαρτυρία του οδηγού, αποδέχομαι όμως αυτή του ΜΚ4 ως ανεξάρτητη. Σε τέτοια περίπτωση όπως παραδέχθηκε και ο οδηγός του επίδικου οχήματος όταν οι βοηθητικές ταχύτητες βρίσκονται σε λειτουργία και το όχημα βρίσκεται σε κίνηση με ψηλή ταχύτητα έχει ως αποτέλεσμα να σπάσει ο άξονας με αποτέλεσμα να πέσει από το όχημα. Οι κατηγορούμενοι δεν είχαν καμιά επαφή ή προέβησαν σε οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη αναφορικά με τον άξονα μετάδοσης κίνησης του επίδικου οχήματος ή τον σταυρό του ή τα ρουλεμάν του ή τις ασφάλειες του. Η μαρτυρία δεν κατέδειξε εργασία την οποία όφειλαν να είχαν εκτελέσει οι κατηγορούμενοι στο επίδικο όχημα και η οποία αφορούσε τον σταυρό και τα ρουλεμάν του. Καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι οι κατηγορούμενοι όφειλαν ή είχαν καθήκον να προσέξουν ότι ο άξονας του επίδικου οχήματος ήταν τοποθετημένος ¨ανάποδα¨ και δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει ότι οι κατηγορούμενοι όφειλαν ή είχαν καθήκον ή έπρεπε να εφαρμόσουν την ασφάλεια που συγκρατεί το ρουλεμάν στην αντίστοιχη υποδοχή του άξονα μετάδοσης κίνησης. Προέκυψε περαιτέρω από τη μαρτυρία ότι γίνονταν εβδομαδιαίες τεχνικές συντηρήσεις στην μονάδα στην οποία ανήκε το επίδικο όχημα και ότι μετά που είχαν εμπλακεί με τον τρόπο που περιγράφηκε πιο πάνω οι παρόντες κατηγορούμενοι είχαν αγγίξει το όχημα διάφορα άλλα πρόσωπα και επομένως μεταξύ των κρίκων της αλυσίδας μεσολάβησαν σύμφωνα με τη μαρτυρία και άλλα τρίτα πρόσωπα προβαίνοντας σε διάφορες ενέργειες όπως ήταν η μαρτυρία του Λοχ. Κωνσταντίνου (Μ.Κ.2), ο οποίος συμβουλευόμενος διάφορα έντυπα αναφέρθηκε με λεπτομέρειες σ' αυτές τις ενέργειες οι οποίες όμως από μόνες τους προκαλούν αμφιβολία. Εφόσον ακόμα και το σφίξιμο κάποιας βίδας πέραν του προβλεπόμενου σημείου ήταν δυνατόν να σπάσει τη βίδα που συγκρατούσε τον άξονα όπως παραδέχθηκε και ο Μ.Κ.
4. Στην υπόθεση Λοΐζου v. Αστυνομίας,

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 στην οποία η μαρτυρία παρουσίασε τέτοιας σημασίας ¨αγεφύρωτο¨ κενό το οποίο δεν επέτρεπε ασφαλές συμπέρασμα ότι δεν είχε αλλοιωθεί το τεκμήριο (ενσφράγιστο σακουλάκι) τονίστηκε μεταξύ άλλων ότι: «Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά βαρύνουν εξ ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη πραγματικών γεγονότων που συνιστούν ή αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη.» Στην υπόθεση Σωτηριάδης v. Δημοκρατίας,

(1990)2 ΑΑΔ σελ. 102 είχε κριθεί ότι η μαρτυρία πρέπει να είναι αξιόπιστη και σαφής στο σύνολο της και ότι κάθε στοιχείο που συνιστά την κατηγορία βαρύνει εξ ολοκλήρου την κατηγορούσα αρχή να το αποδείξει καθώς δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και να είναι. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Μετά τα όσα ανέφερα πιο πάνω καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει στο βαθμό που επιβάλλεται σε ποινικές υποθέσεις τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι καθώς πέραν από τα κενά και τις ασάφειες εμφιλοχώρησαν και αμφιβολίες στο μυαλό μου για την ευθύνη τους ως προς το συγκεκριμένο εξάρτημα του οχήματος, δηλαδή τον μπροστινό άξονα μετάδοσης της κίνησης και αν είχαν ευθύνη να τον ελέγξουν όταν η εργασία που ανέλαβαν να επιτελέσουν δεν είχε σχέση με αυτόν. Ως εκ τούτου αυτοί απαλλάσσονται και αθωώνονται. (Υπ.)............... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο