ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. Ττοφή Γιάγκου Ττόφα, Αρ. Υπόθεσης 3477/2013, 27/12/2013 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2013:B22 ΕΠΑΡΧΚΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ (ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ). Ενώπιον:- Λ. Μουγή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης 3477/2013 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ -ν- Ττοφή Γιάγκου Ττόφα Κατηγορούμενου 27 Δεκεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ. Α. Αντωνίου. Για τον κατηγορούμενο: Η κα Κουρουζίδου. Κατηγορούμενος παρών. A Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορία για το αδίκημα της αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος κατηγορείται ότι την 1/1/13 και περί ώρα 13:45 στην οδό Μ .Αλεξάνδρου στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής ΒΒL181 μη καταβάλλων την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή. Για την απόδειξη της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή κατάθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο μάρτυρες και μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου, και αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του σύμφωνα με το άρθρο 74(Ι)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.155, αυτός επέλεξε να παραμείνει σιωπηλός. Κατατέθηκαν τέλος και οκτώ συνολικά τεκμήρια. Στην παρούσα υπόθεση δεν θεωρώ σκόπιμο να προχωρήσω στην παράθεση περίληψης της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Θα πρέπει όμως να αναφέρω ότι το βάρος είναι στην Κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει με επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία την κατηγορία που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην υπό κρίση περίπτωση και έχοντας υπόψη μου το σύνολο του τεθέντος μαρτυρικού υλικού, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποσείσει το βάρος που την βαρύνει. Θεωρώ ότι σε βασικά σημεία η προσφερθείσα μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας δεν ήταν αξιόπιστη αλλά ακόμα και σε σημείο που ήταν αληθής στερείτο επάρκειας για απόδειξη του αδικήματος στο βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις. Κατ΄ αρχήν θα πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ το δυστύχημα επεσυνέβηκε την 1/1/13 ο Λοχ.2449 Κ. Καούλλας (Μ.Κ.2) μετέβηκε στη σκηνή για διερεύνησή του στις 5/1/
- Το ζήτημα το οποίο δημιουργείται είναι ότι τα αυτοκίνητα μετακινήθηκαν από τις θέσεις τους με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατό να προσδιοριστεί το σημείο σύγκρουσης, ενόψει και του γεγονότος ότι ως ο Μ.Κ.2 ανέφερε δεν βρέθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ούτε οτιδήποτε στη σκηνή που να βοηθά την υπόθεση. Συνεπώς η τοποθέτηση του σημείου σύγκρουσης Χ επί των προχείρου και τελικού σχεδίου σκηνής του δυστυχήματος, τεκ.3 και 4 αντίστοιχα, έστω και αν υποδείχθηκε από την Μ.Κ.1 για τη μαρτυρία της οποίας θα αναφερθώ στη συνέχεια, δεν μπορεί να προσδώσει την απαιτούμενη βεβαιότητα ότι όντως είναι ως τα τεκ.3 και
- Περαιτέρω, και πέραν του γεγονότος ότι η Μ.Κ.1 επέμενε ότι ήταν αυτή πρώτη που κατάγγειλε το δυστύχημα στην αστυνομία, σε αντίθεση με την αναφορά του Μ.Κ.2 ότι ήταν ο κατηγορούμενος ο οποίος το έπραξε, υπάρχει ακόμα μια αντίφαση στα όσα η Μ.Κ.1 ανάφερε ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με την κατάθεσή της, τεκ.1, της οποίας το περιεχόμενο υιοθέτησε. Ενώ στην κατάθεσή της τεκ.1 αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος οδήγησε το όχημα του πισινή μέσα στον δρόμο, σταμάτησε μέσα στην άλλη πορεία κυκλοφορίας και μόλις ή ίδια έφτασε στο ύψος του άλλου αυτοκινήτου το σταματημένο αυτοκίνητο ξαναεκκίνησε με αποτέλεσμα να της κτυπήσει, αντεξεταζόμενη επέμενε ότι δεν ανάφερε ότι το όχημα του κατηγορουμένου ήταν σταματημένο. Παρατηρώντας επίσης τις ζημιές των οχημάτων, ως αυτές σημειώνονται στα τεκ.5 και 6, θεωρώ ότι δεν συνάδουν με την εκδοχή της Μ.Κ.1, χωρίς φυσικά να αποφαίνομαι περί του ορθού της εκδοχής που η υπεράσπιση προώθησε. Η ζημιά στο όχημα που ο κατηγορούμενος οδηγούσε, όπως φαίνεται στο τεκ.5 αλλά όπως την αναφέρει και ο Μ.Κ.2 στην κατάθεσή του τεκ.2, είναι στο πισινό αριστερό φτερό. Αν όντως ο κατηγορούμενος έβγαινε πισινή προς το δρόμο και κτυπούσε το όχημα της Μ.Κ.1 τότε το λογικό θα ήταν να υπήρχε και ζημιά στον πίσω προφυλακτήρα του οχήματος του κατηγορουμένου, ζημιά η οποία δεν φαίνεται να υπάρχει. Επίσης η ζημιά στο όχημα της Μ.Κ.1 βρίσκεται σε δύο διαφορετικά σημεία, ως σημειώνεται στο τεκ.6, και είναι ότι έσπασε το μπροστινό δεξιό φτερό και γδάρθηκε η πόρτα του οδηγού. Αυτό καταγράφεται και από τον Μ.Κ.
- Από αυτές τις ζημιές δημιουργείται το ερώτημα πώς γίνεται να υπάρχουν ζημιές σε δύο διαφορετικά σημεία τη στιγμή που η θέση της Μ.Κ.1 ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα του προς τα πίσω και της κτύπησε με το πίσω μέρος του οχήματός του. Είναι νομολογημένο ότι η Κατηγορούσα Αρχή φέρει το βάρος απόδειξης ενοχής ενός κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στην παρούσα περίπτωση και έχοντας υπόψη μου την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία, όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποτύχει να αποδείξει, στο βαθμό που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις, το αδίκημα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Υπάρχουν κενά στη μαρτυρία που η Κατηγορούσα Αρχή πρόσφερε και τα οποία δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα ως προς τις συνθήκες που επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα. Αυτό αναπόφευκτα λειτουργεί προς όφελος του κατηγορούμενου ο οποίος αθωώνεται και απαλλάσσεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............... Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο