Δήμος Δερύνειας ν. Τάσου Ψάλτη, Αρ. Υπόθεσης: 3132/2012, 9/9/2013

(1)(β)(στ), 20

(1)(α)(δ), 20

(2)I-V, 20

(3)(α)(β) και 20(3Α) του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος των Κατηγοριών, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται ότι από τις 24/5/2012 μέχρι σήμερα στη Δερύνεια της Επαρχίας Αμμοχώστου άρχισε να ανεγείρει οικοδομή (στην Πρώτη Κατηγορία), επέτρεψε την έναρξη της ανέγερσης οικοδομής (στην Δεύτερη Κατηγορία) και ανέχθηκε την έναρξη ανέγερσης οικοδομής (στην Τρίτη Κατηγορία), ήτοι περίφραξη με μεταλλικές κατασκευές και ή πασσάλους, εντός του τεμαχίου 564(κρατική γη), Φ/Σχ.33/36Ε2, εντός των ορίων του Δήμου Δερύνειας, χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι το Δήμο Δερύνειας. Σημειωτέον ότι το Κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 29/5/
2. Για την απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο μάρτυρες. Ο δε Κατηγορούμενος, όταν κλήθηκε σε απολογία, προέβη σε ανώμοτη δήλωση και κάλεσε δύο μάρτυρες προς υποστήριξη της υπεράσπισής του. Ως πρώτη μάρτυρας κατέθεσε η κα. Γαβριέλλα Γαβριήλ Πολυκάρπου (Μ.Κ.1), Πολιτικός Μηχανικός του Δήμου Δερύνειας, η οποία ανέφερε κατ' αρχάς ότι μεταξύ των καθηκόντων της είναι η έκδοση αδειών οικοδομής. Ακολούθως, η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι κάποιοι γείτονες και τα Ηνωμένα Έθνη ενημέρωσαν το Δήμο Δερύνειας για εργασίες ανέγερσης κατασκευής εντός του τεμαχίου 564, Φ/Σχ.33/36Ε2 στο Δήμο Δερύνειας, τεμάχιο το οποίο εμπίπτει στην ουδέτερη, νεκρή ζώνη. Κατόπιν τούτου, η Μ.Κ.1 μετέβη με τον Δήμαρχο επί τόπου στο τεμάχιο, όπου διαπίστωσε ότι ο Κατηγορούμενος είχε ξεκινήσει την ανέγερση περίφραξης. Συγκεκριμένα, είχαν βγει κάποιοι λάκκοι, είχαν μπει κάποιοι μεταλλικοί πάσσαλοι και ο Κατηγορούμενος είχε ξεκινήσει να τοποθετεί ττέλι. Όταν πήγαν στο χώρο, βρίσκονταν εκεί ο Κατηγορούμενος και δύο αδέλφια του. Σύμφωνα με τη Μ.Κ.1, το τεμάχιο 564 είναι ένα μεγάλο χαλίτικο και στο κέντρο αυτού υπάρχει ένα ιδιωτικό τεμάχιο της οικογένειας του Κατηγορουμένου, δηλαδή ο Κατηγορούμενος είναι συνιδιοκτήτης του τελευταίου με τα αδέλφια του. Η περίφραξη είχε καλύψει περιμετρικά την κρατική γη και ο Δήμαρχος και η Μ.Κ.1 είπαν στα αδέλφια του Κατηγορουμένου ότι θα πρέπει να βγάλουν άδεια. Ακολούθως, η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος την επισκέφτηκε στο γραφείο της, όπου του εξήγησε τη διαδικασία για την έκδοση άδειας. Ανέφερε, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος αποτάθηκε στα Ηνωμένα Έθνη και εξασφάλισε πρόσβαση, αλλά δεν υπέβαλε αίτηση στο Δήμο Δερύνειας για την έκδοση άδειας οικοδομής. Σύμφωνα με την Μ.Κ.1, οι πάσσαλοι και το ττέλι υπάρχουν στο χώρο μέχρι και σήμερα. Διαπίστωσε τούτο τόσο στις 13/2/2013 όσο και μια βδομάδα πριν την ένορκη κατάθεσή της, όταν πήγε επί τόπου στο χώρο. Μάλιστα, στις 13/2/2013, η ίδια έβγαλε κάποιες φωτογραφίες, τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήρια«1Α» έως«1Η». Με αναφορά στα Τεκμήρια 1Α έως 1Δ, η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι έχει δημιουργηθεί ένας μεγάλος σωρός από χώματα, τα οποία έχουν περιφραχθεί περιμετρικά. Πιο νότια υπάρχει κάποια άλλη περίφραξη. Και οι δύο βρίσκονται εντός του τεμαχίου 564 και η μια πιθανόν να ακουμπά το ιδιωτικό τεμάχιο. Σύμφωνα με τη Μ.Κ.1, από τις φωτογραφίες 1Ε-1ΣΤ φαίνεται ότι δημιουργήθηκε περίφραξη του χαλίτικου με σωρούς από χώματα. Τον Μάιο του 2012, εκεί υπήρχαν πάσσαλοι και ο Κατηγορούμενος ξεκίνησε να τοποθετεί ττέλι. Όταν πήγε τον Φεβρουάριο του 2013, η Μ.Κ.1 διαπίστωσε ότι οι πάσσαλοι που υπήρχαν το Μάιο του 2012 είχαν φύγει και τοποθετήθηκε χώμα για σκοπούς περίφραξης. Κατά την αντεξέτασή της, η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι εργάζεται στο Δήμο Δερύνειας από το 1996 και είναι υπεύθυνη των Τεχνικών Υπηρεσιών. Γνωρίζει ότι η οικογένεια του Κατηγορουμένου υπέβαλε αίτηση στο Κτηματολόγιο για εκμίσθωση του τεμαχίου 564 και το Κτηματολόγιο ζήτησε τις απόψεις του Δήμου Δερύνειας για την παραχώρηση της κρατικής γης στους κληρονόμους του πατέρα του Κατηγορουμένου. Ανέφερε πως η οριοθέτηση ενός τεμαχίου δεν χρειάζεται άδεια οικοδομής. Δεν γνωρίζει κατά πόσον ο πατέρας του Κατηγορουμένου εκμίσθωσε για 100 χρόνια το τεμάχιο 564 και πως υπήρχε εκμίσθωση μέχρι το
3. Όταν την επισκέφτηκε ο Κατηγορούμενος στο γραφείο, μετά από δική της παράκληση, αυτός της παρουσίασε μια εκμίσθωση στο όνομα του πατέρα του. Αντίγραφο της σύμβασης μίσθωσης ημερομηνίας 3/12/1979 κατατέθηκε ως Τεκμήριο «2». Τότε και στην παρουσία του Κατηγορουμένου, η Μ.Κ.1 επικοινώνησε με το Κτηματολόγιο και της είπαν ότι, από τότε που πέθανε ο πατέρας του Κατηγορουμένου, η εκμίσθωση δεν ήταν σε ισχύ. Δεν γνωρίζει κατά πόσον ο Κατηγορούμενος είχε πληρωμένη μίσθωση μέχρι το 2013 ή κατά πόσον το ιδιωτικό τεμάχιο, ήτοι το τεμάχιο 122, Φ/Σχ.33/36Ε2 στη Δερύνεια, ανήκει στον αδελφό του Κατηγορουμένου, Γιώργο Ψάλτη. Στη συνέχεια της αντεξέτασής της, όμως, δέχθηκε ότι το τεμάχιο 122 ανήκει στον αδελφό του Κατηγορουμένου, Γεώργιο Ψάλτη, και κατατέθηκε ως Τεκμήριο «3» πιστόν αντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, ημερομηνίας 17/5/2013, σε σχέση με το χωράφι με αρ. εγγραφής 0/3080, Φ/Σχ.33/36Ε2, Τμήμα 0, τεμάχιο 122, στην τοποθεσία Καραντώνης του Δήμου Δερύνειας. Κατατέθηκε, επίσης, ως Τεκμήριο «4» πιστόν αντίγραφο επίσημου κτηματικού σχεδίου του Φ/Σχ.33/36Ε2 στη Δερύνεια, όπου υπέδειξε το τεμάχιο 122, ως και το τετραγωνισμένο κομμάτι του 564 που περιβάλλει το ιδιωτικό. Η σύμβαση μίσθωσης αφορά το εν λόγω τετραγωνισμένο κομμάτι του χαλίτικου. Η Μ.Κ.1 αναγνώρισε, επίσης, αντίγραφο εγγράφου με τίτλο «Unficyp permit», το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο «5». Σε υποβολή ότι ο Δήμος Δερύνειας καταδιώκει τον Κατηγορούμενο για να γίνει ο προσφυγικός οικισμός, η Μ.Κ.1 απάντησε ότι τα Ηνωμένα Έθνη έδωσαν στον Κατηγορούμενο άδεια για να εισέρχεται στο τεμάχιο 122 για γεωργικούς σκοπούς («farming») και πως για να κτίσει σε αυτό χρειάζεται άδεια οικοδομής. Αρνήθηκε υποβολή ότι δεν έγινε περίφραξη, προσθέτοντας ότι αυτή υπάρχει μέχρι και την ημέρα της ένορκης κατάθεσής της κάτι που διαπίστωσε σε επί τόπου επίσκεψη που πραγματοποίησε το πρωϊ πριν το Δικαστήριο. Η Μ.Κ.1 κατέθεσε ως Τεκμήρια «5.Α.1 - 5.Α.8» οκτώ φωτογραφίες που τράβηξε η ίδια κατά την επίσκεψή της στο χώρο στις 21/5/
4. Ανέφερε, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος έβαλε πασσάλους και ττέλι. Την πρώτη φορά που πήγε στην περιοχή είχε και μπετόν, αλλά τώρα είναι χωσμένη η βάση τους, εφόσον ολοκληρώθηκε η περίφραξη. Στη συνέχεια ανέφερε ότι δεν ξέρει τί βρίσκεται από κάτω από το χώμα, αλλά κατά την επίσκεψή της στις 21/5/2013 είδε πασσάλους και ττέλι. Όταν πήγε με τον Δήμαρχο την πρώτη φορά, ο Κατηγορούμενος έβγαζε λάκκους και τοποθετούσε πασσάλους με μπετόν. Ανέφερε, επίσης, ότι αρκετές παρανομίες εντοπίζονται με τη βοήθεια των δημοτών, αλλά είναι το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου που αποφασίζει ποιοί θα διωχθούν. Ακολούθως, ανέφερε ότι όταν πήγε στο τεμάχιο 564 με τον Δήμαρχο, ο Κατηγορούμενος βρισκόταν εκεί και ασχολούνταν με την περίφραξη. Τα δύο αδέλφια του ερχόντουσαν εκείνη την ώρα με το αυτοκίνητο. Δεν θυμόταν ακριβώς πότε έγινε τούτο, αλλά στις 25/5/2012 συζητήθηκε το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Σύμφωνα με την Μ.Κ.1, το τεμάχιο 122 βρίσκεται σε νερκή ζώνη, η οποία είναι προσβάσιμη για ανάπτυξη. Υπάρχει, επίσης, ένας διαχωρισμός οικοπέδων για προσφυγικά οικόπεδα και η Δημοκρατία προσπαθεί να εξασφαλίσει άδεια των Ηνωμένων Εθνών. Το 2007, τα Ηνωμένα Έθνη αρνήθηκαν, αλλά το θέμα επανεξετάζεται. Κατά την επανεξέτασή της, η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι η πρώτη επίσκεψη με το Δήμαρχο έγινε την βδομάδα που πραγματοποιήθηκε η συζήτηση στο Δημαρχείο στις 25/5/
5. Ως δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο κ. Δημήτρης Πέτρου (Μ.Κ.2), ο οποίος εργάζεται στον κλάδο διαχειρίσεως κρατικών γαιών του Επαρχιακού Κτηματολογικού γραφείου Αμμοχώστου. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι το τεμάχιο 564 είναι κρατική γη, για την οποία ο πατέρας του Κατηγορουμένου είχε σύμβαση μίσθωσης, η οποία τερματίστηκε με τον θάνατου του μισθωτή. Το τεμάχιο 122 δεν έχει σχέση με το τεμάχιο
6. Απλώς το πρώτο είναι περίκλειστο από το τελευταίο. Ο Μ.Κ.2 κατέθεσε ως Τεκμήριο «6» επίσημο κτηματικό σχέδιο του Φ/Σχ.33/36Ε2 στη Δερύνεια. Ακολούθως, ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι στις 7/6/2013 επισκέφτηκε το τεμάχιο 564, όπου διαπίστωσε ότι εντός αυτού υπάρχουν διάφορα μπάζα, παλιά αυτοκίνητα και δύο περιφράξεις, όπου μέσα σε αυτές υπάρχουν, μεταξύ άλλων, ακαθαρσίες και κότες. Ο Μ.Κ.2 ετοίμασε χωρομετρικό σχέδιο, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο «7», όπου, ως είπε, αποτύπωσε τις διάφορες επεμβάσεις. Με αναφορά στο Τεκμήριο 7, ο Μ.Κ.2 ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι εντός των δύο περιφράξεων υπάρχουν παλιοσίδερα και παλιά αυτοκίνητα. Οι περιφράξεις είναι κατασκευασμένες με ττέλι και σίδερο. Ακολούθως, ανέφερε ότι η μίσθωση της κρατικής γης από τον πατέρα του Κατηγορουμένου, Τεκμήριο 2, ακυρώθηκε με τον θάνατο του εκμισθωτή στις 6/1/2012, ο οποίος απεβίωσε στις 5/1/
7. Ο Μ.Κ.2 κατέθεσε ως Τεκμήριο «8» αντίγραφο κάποιας βεβαίωσης, ημερομηνίας 22/6/2012, που, ως είπε, κατέθεσε στο Κτηματολόγιο ο Κατηγορούμενος, ο οποίος πληροφορήθηκε ότι η μίσθωση είχε ακυρωθεί. Ήταν η θέση του Μ.Κ.2 πως η σύμβαση μίσθωσης ακυρώνεται αυτοδίκαια με τον θάνατο του εκμισθωτή. Οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα πατέρα του Κατηγορουμένου υπέβαλαν στις 28/6/2012 νέα αίτηση για την μίσθωση της κρατικής γης, αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως Τεκμήριο «9». Το Κτηματολόγιο ζήτησε τις απόψεις διάφορων αρμόδιων τμημάτων και εκρεμούν οι απόψεις του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως. Ακολούθως, η αίτηση θα οδηγηθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο για έγκριση. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.2 αρνήθηκε ότι χρειαζόταν να πάρει την άδεια των Ηνωμένων Εθνών για να εισέλθει στο τεμάχιο 564, εφόσον η περιοχή είναι προσβάσιμη. Ακολούθως ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ποιός έκανε τις δύο περιφράξεις που εντόπισε εντός του τεμαχίου
8. Παρά το ότι πληρώθηκε το μίσθωμα, η σύμβαση μίσθωσης τερματίστηκε με τον θάνατο, εφόσον το δικαίωμα μίσθωσης δεν μεταβιβάζεται. Το ενοίκιο δεν επιστράφηκε επειδή εκκρεμεί η αίτηση, Τεκμήριο
9. Ανέφερε, επίσης, ότι τα διάφορα οικόπεδα που είναι σχεδιασμένα στο Τεκμήριο 4 και σημειωμένα με τα γράμματα του αλφαβήτου δεν υπάρχουν επί τόπου. Πρόκειται για σχεδιασμούς του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για την αυτοστέγαση προσφύγων. Σε περίπτωση που εγκριθεί ο σχεδιασμός, τότε το Τεμάχιο 122, το οποίο βρίσκεται στην νεκρή ζώνη, θα απαλλοτριωθεί. Ο σχεδιασμός ξεκίνησε το 2007, αλλά δεν γνωρίζει γιατί δεν προχώρησε. Ως ανέφερε, είναι πολιτική απόφαση για το τί θα γίνει. Ως προανέφερα, ο Κατηγορούμενος προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Αυτή ήταν μακροσκελής και συνοπτικά ανέφερε τα εξής: Ότι η Μ.Κ.1 ήταν αναξιόπιστη μάρτυρας γιατί ενώ αρχικά ανέφερε ότι τον Μάιο του 2012 είδε τον Κατηγορούμενο και τα δύο αδέλφια του να περιφράσσουν, κατά την επόμενη δικάσιμο αυτή αναίρεσε και είπε ότι απλώς βρήκαν τα αδέλφια του Κατηγορουμένου στο δρόμο και συνομίλησαν. Ένα άτομο δεν θα μπορούσε να περιφράσσει από μόνο του. Η Μ.Κ.1 ανέφερε αρχικά ότι το τεμάχιο 122 ανήκει στην οικογένεια Ψάλτη, αλλά κατά την επόμενη δικάσιμο δέχθηκε ότι αυτό ανήκει στον αδελφό του Κατηγορουμένου. Η Μ.Κ.1 δεν ανέφερε, επίσης, κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο που έκανε παράπονο εναντίον του Κατηγορουμένου. Σε σχέση με τα οικόπεδα που ο Δήμος Δερύνειας είπε ότι θα χωρίσει σε οικόπεδα, η απάντηση των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία είναι κυρίαρχα εκεί, είναι αρνητική. Επίσης, ο Κατηγορούμενος διαφωνεί ότι η συμφωνία για την ενοικίαση από την Κυβέρνηση της κρατικής γης στον αποβιώσαντα πατέρα του δεν ισχύει συνεπεία του θανάτου. Σε κάθε περίπτωση, η κατάθεση του Τεκμηρίου 8 αποδεικνύει ότι υπάρχει διαδικασία για την ανανέωση της σύμβασης. Ο Κατηγορούμενος έχει επιστολή που του στάλθηκε από το Κτηματολόγιο ότι δέχθηκαν την αίτηση από την οικογένεια Ψάλτη και εξετάζεται και η αίτηση για την παραχώρηση δικαιώματος διάβασης. Το δικαίωμα διάβασης ανοίγει το δρόμο στο τεμάχιο 122 ή και στο άλλο ώστε ο δικαιούχος να κάνει αίτηση για άδεια οικοδομής, περίφραξης κ.λ.π., κάτι το οποίο η Μ.Κ.1 αρνήθηκε εξ αρχής να δεχθεί επειδή δεν υπάρχει δικαίωμα διάβασης. Ακολούθως, στην ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου αναφέρεται ότι δεν έγινε περίφραξη και η Μ.Κ.1 στη συνάντηση που είχαν στο γραφείο της, είπε στον Κατηγορούμενο ότι δεν θα βγει η άδεια. Υπάρχει κίνητρο για την ποινική δίωξη του Κατηγορουμένου επειδή υπάρχει μια συνοριακή διαφορά μεταξύ του Δήμου Δερύνειας και της συζύγου του Κατηγορουμένου, της οποίας ο Κατηγορούμενος είναι πληρεξούσιος αντιπρόσωπος, και έκαναν αγωγή, μεταξύ άλλων, του Δήμου Δερύνειας, επειδή οι τελευταίοι επενέβηκαν σε κάποιο τεμάχιο χωρίς την συγκατάθεση του Κατηγορουμένου και της συζύγου του και εκδόθηκε απαγορευτικό διάταγμα. Σε κάποια στιγμή σταμάτησαν τις εργασίες επειδή ο Κατηγορούμενος έβαλε κάποιο αυτοκίνητο και δεν μπορούσαν να εργαστούν. Μετά από παράκληση του Δημάρχου ότι θα τα βρουν, ο Κατηγορουμενος έφυγε τα μηχανήματα, άνοιξε ο δρόμος και συνέχισαν τα έργα, αλλά το Δημαρχείο δεν τήρησε την υπόσχεσή του. Τότε ο Κατηγορούμενος ξαναέβαλε τα μηχανήματα στο δρόμο, αυτοί δεν μπορούσαν να εργαστούν και τότε επενέβη η Αστυνομία, η οποία κάλεσε το Κτηματολόγιο, το οποίο είπε ότι ο δρόμος είναι του Κατηγορουμένου. Η Αστυνομία παρακάλεσε τον Κατηγορούμενο να μετακινήσει τα αυτοκίνητα ώστε να μπορέσει να προχωρήσει η Cybarco με τα έργα και να διευθετηθεί η διαφορά με το Δημαρχείο. Την επομένη, ο Κατηγορούμενος κατήγγειλε στην Αστυνομία ότι ο Δήμος Δερύνειας αθέτησε το λόγο της και έκανε πρέμιξ του δρόμου. Την ίδια ημέρα, ο Κατηγορούμενος πήγε στο γραφείο του Δημάρχου και ο τελευταίος δεν απολογήθηκε και προκάλεσε τον Κατηγορούμενο με τα λεγόμενά του, έτσι ο Κατηγορούμενος έφυγε και έκτοτε οι σχέσεις με το Δημαρχείο δεν ήταν καλές. Ο Κατηγορούμενος δεν ενεργοποίησε την υπόθεση για την εκτέλεση του προσωρινού διατάγματος και υπολόγιζε ότι ο Δήμος Δερύνειας θα εκτιμούσε τούτο και θα ήταν πιο επιεικής στις σχέσεις του με τον Κατηγορούμενο. Τουναντίον, του έστειλαν μήνυμα ότι θα τον κάψουν, εξ ου και ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την παρούσα δίωξη. Θέλουν να ταλαιπωρήσουν τον Κατηγορούμενο, αλλά ο Κατηγορούμενος είναι διατεθειμένος να συζητήσει με το Δήμο Δερύνειας φτάνει ο τελευταίος να είναι ειλικρινής. Στην ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου αναφέρεται, επίσης, ότι η θέση του Υπουργείου Εσωτερικών ότι τερματίστηκαν όλα τα στεγαστικά σχέδια για τους πρόσφυγες παγκυπρίως λόγω της τρόικας και των οικονομικών δυσκολιών έχει αρνητικό αποτέλεσμα στη θέση του Δήμου Δερύνειας που θέλει να ανεγείρει οικισμό στο τεμάχιο
10. Τα σχέδια του Δήμου Δερύνειας είναι δεσμευτικά για τον Κατηγορούμενο, ο οποίος θέλει να περιφράξει το τεμάχιο 564 σε περίπτωση που είναι θετική η γνωμάτευση του Κτηματολογίου. Διαφορετικά, ο Κατηγορούμενος θα ζητήσει άλλο πέρασμα και θα υποβάλει αίτηση για περίφραξη του τεμαχίου
11. Θα πάρει όλες τις άδειες επειδή ο γιος του είναι άνεργος πτυχιούχος χημικός μηχανικός με διδακτορικό και θέλει να δραστηριοποιηθεί με τη διαχείριση αποβλήτων και θέλει απλώς ένα περιφραγμένο τεμάχιο. Ο Δήμος Δερύνειας, όμως, δεν τον βοηθά. Αναφέρεται, περαιτέρω, ότι η Μ.Κ.1 ήταν αναξιόπιστη μάρτυρας επειδή ανέφερε ότι είδε τον Κατηγορούμενο να βγάζει τρύπα και να βάζει τσιμέντο και πάσσαλο για να περιφράξει, ενώ το Κτηματολόγιο δεν είπε ότι υπήρχαν σκαμμένοι λάκκοι και τσιμέντο για να στερεώνεται ο πάσσαλος. Πέραν τούτου, η Μ.Κ.1 δεν απέδειξε ότι ο Κατηγορούμενος έκανε την περίφραξη, κάτι που δεν παραδέχεται. Ως πρώτος μάρτυρας υπεράσπισης κατέθεσε ο κ. Αντρέας Βουτουρής (Μ.Υ.1), επιτηρητής κατασκευαστικών έργων στην Επαρχιακή Διοίκηση Αμμοχώστου, ο οποίος ανέφερε ότι στην συγκεκριμένη ημερομηνία κατασκεύαζαν ένα δρόμο με πρέμιξ στην οδό Δημοκρατίας στο Δήμο Δερύνειας και ο ίδιος ήταν επιβλέπων. Κάποιος του είπε ότι χαλούσαν τον δρόμο στην άλλη πλευρά και μέχρι να πάει ο Μ.Υ.1 έφυγαν τα μηχανήματα και είδε κάποιο μηχάνημα που έφευγε με τα αρχικά των Ηνωμένων Εθνών. Διαπίστωσε ότι ήταν χαλασμένο κάποιο τμήμα του δρόμου και ο Μ.Υ.1 ειδοποίησε το Δήμο Δερύνειας για το περιστατικό. Ο Μ.Υ.1 ανέφερε το περιστατικό στον προϊστάμενό του και σε κάποιο Τάσο του Δήμου Δερύνειας. Δεν ήταν σίγουρος κατά πόσον μίλησε με την κα. Γαβριέλλα. Σε ερώτηση αν διορθώθηκε ο δρόμος που καταστράφηκε, ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι καταστράφηκε ένα τμήμα της ασφάλτου. Η περιοχή εκεί είναι έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά δεν γνωρίζει κατά πόσον είναι στη νεκρή ζώνη. Απλώς γνωρίζει ότι κάποιο τμήμα στην περιοχή έχει σχέση με τα Ηνωμένα Έθνη επειδή περνούσε σχεδόν καθημερινά αυτοκίνητο των Ηνωμένων Εθνών. Ο Μ.Υ.1 δεν αντεξετάστηκε. Ως δεύτερος μάρτυρας υπεράσπισης κατέθεσε ο κ. Βραχίμης Αρτυματάς (Μ.Υ.2) τοπογράφος μηχανικός από το Παραλίμνι, ο οποίος ανέφερε ότι στις 25/6/2013 ο Κατηγορούμενος πήγε κοντά και του έδωσε την κάμερα ασφαλείας και το Τεκμήριο 7 και του ζήτησε να αποδείξει ότι συγκεκριμένο σημείο στο Τεκμήριο 7 βρίσκεται σε συγκεκριμένο τεμάχιο και ότι οι φωτογραφίες που του έδωσε έχουν πράγματι τραβηχτεί στο συγκεκριμένο τεμάχιο. Ο Μ.Υ.2 πέρασε τις φωτογραφίες από την κάμερα ασφαλείας στον υπολογιστή του, τις τύπωσε και κατέθεσε μερος αυτών ως Τεκμήρια «11» και «13» -«32». Με τα στοιχεία που του δόθηκαν και την επίσκεψη που διενήργησε στο μέρος, όπου προέβη σε μετρήσεις με G.P.S., ο Μ.Υ.2 ανέφερε ότι οι φωτογραφίες Τεκμήρια 11 και 13-32, αφορούν το τεμάχιο 564, Φ/Σχ.33/36Ε2, τμήμα 0 στη Δερύνεια και απεικονίζουν την σημερινή επί τόπου κατάσταση. Ο Μ.Υ.2 έβγαλε αντίγραφο του Τεκμηρίου 7 και σημείωσε σε αυτό με κόκκινο μελάνι το σημείο που απεικονίζεται στις φωτογραφίες. Το γράμμα «χ» που σημείωσε στο Τεκμήριο «11» είναι το τσιμεντένιο βάθρο που βρίσκεται σε όλες τις φωτογραφίες. Στις 8/7/2013, ο Μ.Υ.2 τράβηξε και ο ίδιος φωτογραφία από την ίδια οπτική γωνία, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο «12». Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Υ.2 ανέφερε ότι πήγε στο τεμάχιο με τα μηχανήματά του και διαπίστωσε τόσο από τις φωτογραφίες όσο και από τα τοπογραφικά σχέδια ότι η επί τόπου κατάσταση είναι η ίδια ως απεικονίζεται στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 11 και 13-
12. Μετέφερε τις φωτογραφίες από την κάμερα ασφαλείας στον υπολογιστή του με usb. Δεν γνωρίζει, όμως, πώς τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες, Τεκμήρια 11 και 13-32, ούτε και από ποιάν γωνία. Σε σχέση με τη φωτογραφία, Τεκμήριο 12, ο Μ.Υ.2 ανέφερε ότι δεν υπάρχει κατασκευασμένη περίφραξη. Πρόκειται για ένα πρόχειρο σιδερένιο κατασκεύασμα, σαν περίφραξη, αποτελείται από ττέλι και πασσάλους και περιφράσσει κότες. Στο στάδιο των αγορεύσεων, ο Κατηγορούμενος αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, σε διάφορα γεγονότα, για τα οποία δεν δόθηκε μαρτυρία κατά την ακροαματική διαδικασία. Επίσης, εισηγήθηκε ότι η Μ.Κ.1 είναι αναξιόπιστη μάρτυρας. Αναφέρθηκε, επίσης, στους κανονισμούς των Ηνωμένων Εθνών. Περαιτέρω, ανέφερε ότι οι φωτογραφίες, Τεκμήριο 1, που λήφθηκαν στις 13/2/2013 δεν αφορούν τις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει και είναι άσχετες με τα γεγονότα και την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Σε σχέση με τον Μ.Κ.2, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι το Τεκμήριο 7 δεν σχετίζεται, επίσης, με τις ημερομηνίες των αδικημάτων των Κατηγοριών. Αναφερθηκε, περαιτέρω, στην πρόσφατη αναθεώρηση των προνοιών και όρων των στεγαστικών σχεδίων που απευθύνονται σε εκτοπισθέντες και στην εκκρεμμότητα της αίτησης, Τεκμήριο
13. Ανέφερε, επίσης, ότι στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 11 και 13-32, δεν παρουσιάζεται η περίφραξη που σχεδίασε ο Μ.Κ.
14. Στις φωτογραφίες φαίνεται, επίσης, κάποια μάντρα, για την οποία δεν έγινε τίποτα από το Δήμο Δερύνειας. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι θέλει να περιφράξει το τεμάχιο 122 για να δουλέψουν τα παιδιά του και καυστηριάζει το ότι ο Δήμος Δερύνειας δεν έχει όραμα για ανάπτυξη, προσθέτοντας ότι στη σημερινή δύσκολη οικονομική κατάσταση η κυβέρνηση και οι άλλοι φορείς πρέπει να είναι ελαστικοί και βοηθητικοί με τους πολίτες για να δραστηριοποιηθούν επαγγελματικά. Καταληκτικά αναφέρει ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έπρεπε να καταχωρήσει την παρούσα ποινική υπόθεση, εφόσον δεν υφίσταται το αδίκημα. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις της, εισηγήθηκε ότι οι μάρτυρες κατηγορίες ήταν αξιόπιστοι και η μαρτυρία τους δεν αμβισβητήθηκε ή κλονίστηκε. Ανέφερε, επίσης, ότι με την αναφορά του Κατηγορουμένου στην ανώμοτη δήλωση ότι ήθελε να περιφράξει παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος. Η κα. Πασή σχολίασε ως άσχετη τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 και σε σχέση με την μαρτυρία του Μ.Υ.2 ανέφερε ότι αυτός δεν ήταν σε θέση να πει ποιός τοποθέτησε, που τοποθετήθηκε η κάμερα ασφαλείας που ανέφερε, ως επίσης ποιό ακριβώς χώρο απεικονίζουν οι φωτογραφίες που κατέθεσε ως τεκμήρια. Περαιτέρω, η κα. Πασή αναφέρθηκε στα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια και με αναφορά σε νομολογία εισηγήθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η περίφραξη που έκανε ο Κατηγορούμενος αποτελεί οικοδομή εντός της εννοίας του Νόμου. Εισηγήθηκε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος και ζήτησε όπως αυτός κριθεί ένοχος σε όλες τις Κατηγορίες. Αξιολόγηση-Ευρήματα Έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τον τρόπο, το ύφος, τη συμπεριφορά, τις αντιδράσεις και γενικά την παρουσία τους στο Δικαστήριο και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με σκοπό να καταλήξω στα αναγκαία ευρήματα και συμπεράσματα για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Η Μ.Κ.1 μου προξένησε γενικά καλή εικόνα ως ειλικρινής και αξιόπιστη μάρτυρας. Πέραν κάποιων σημείων στην μαρτυρία της, για τα οποία θα προβώ σε ξεχωριστό σχολιασμό κατωτέρω, η μαρτυρία της ήταν πειστική και συνεπής και αυτή περιορίστηκε να αναφερθεί στο τί διαπίστωσε κατά τις τέσσερις επισκέψεις της στο τεμάχιο 564 του Φ/Σχ.33/36Ε2 εντός των ορίων του Δήμου Δερύνειας τον Μάιο του 2012, στις 13/2/2013, στις αρχές του Μαϊου του 2013, ως και στις 21/5/2013, τις ενέργειες που προέβη κατά την επίσκεψη του Κατηγορουμένου στο γραφείο της τον Μάιο του 2012, ως και σε διάφορα γεγονότα, για τα οποία ως εκ της θέσης της ως Πολιτικού Μηχανικού και υπεύθυνη των Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Δερύνειας ήταν σε θέση να καταθέσει θετικά. Ο Κατηγορούμενος επιχείρησε να πλήξει την αξιοπιστία της Μ.Κ.1 επειδή κατά την άποψή του αυτή έδωσε δύο διαφορετικές εκδοχές σε σχέση με το τί διαπίστωσε κατά την πρώτη επίσκεψή της στο τεμάχιο 564 που πραγματοποίησε με τον Δήμαρχο Δερύνειας. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την θέση της υπεράσπισης. Το ότι αρχικά αυτή ανέφερε ότι κατά την πρώτη επίσκεψη βρίσκονταν στο χώρο και τα δύο αδέλφια του Κατηγορουμένου, δεν έρχεται σε αντίφαση με τη δήλωση που έκανε κατά την δεύτερη ημέρα της αντεξέτασής της, ότι δηλαδή τα αδέλφια του Κατηγορουμένου κατέφθαναν εκείνη την ώρα με τον αυτοκίνητο. Δηλαδή, παραμένει σταθερή η θέση ότι τα δύο αδέλφια ήταν στο χώρο κατά την επίσκεψη της Μ.Κ.1 και του Δημάρχου στο τεμάχιο, όπως σταθερή ήταν η θέση της ότι είναι τον Κατηγορούμενο που είδε να ασχολείται με την περίφραξη. Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας της η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι είδε κάποιο από τα δύο αδέλφια να ασχολούνται με την περίφραξη, όπως εισηγήθηκε ο Κατηγορούμενος. Κατά την πρώτη δικάσιμο, η Μ.Κ.1 δεν είχε μαζί της τίτλο ιδιοκτησίας του τεμαχίου 122 και πολύ ορθά αυτή δεν επέμενε ότι είναι ορθή η θέση της ότι ο Κατηγορούμενος είναι μεταξύ των ιδιοκτητών του εν λόγω τεμαχίου. Αυτή, όμως, μερίμνησε να εξασφαλίσει αμέσως το Τεκμήριο 3 και διόρθωσε την αρχική της αναφορά, στάση που κατά την άποψή μου καταδεικνύει την πρόθεσή της να μην παραποιήσει οποιοδήποτε μέρος των γεγονότων. Δεν θα αναμένετο, επίσης, από την Μ.Κ.1 να αναφέρει ονομαστικά τους γείτονες που ανέφεραν στο Δήμο Δερύνειας για τις εργασίες εντός του τεμαχίου 564 τον Μάιο του 2012, εφόσον τέτοιες αναφορές συνήθως δεν αποκαλύπτονται κατόπιν επιθυμίας των πολιτών για ευνόητους λόγους. Σε κάθε περίπτωση, η Μ.Κ.1 ανέφερε ότι ο Δήμος Δερύνειας είχε πληροφόρηση και από τα Ηνωμένα Έθνη και, κατά την αντεξέτασή της, ουδόλως αμφισβητήθηκε η αναφορά της περί πληροφοριών είτε από γείτονες είτε από τα Ηνωμένα Έθνη. Σε συνδυασμό, όμως, με την μαρτυρία του Μ.Κ.2, υπήρξε κάποια σύγχυση στη μαρτυρία της Μ.Κ.1, σε σχέση με τις διάφορες περιφράξεις που υπήρχαν ή υπάρχουν στο τεμάχιο
15. Στο σημείο αυτό θα πρέπει, βεβαίως, να λεχθεί ότι σχημάτισα την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου για τον Μ.Κ.2, ο οποίος μου έκαμε, επίσης, καλή εντύπωση. Πέραν του ότι δεν έχω εντοπίσει ο,τιδήποτε είτε στον τρόπο που κατέθετε είτε σε αυτά που έλεγε από τα οποία να προκύπτει πρόθεση να παραποιήσει οποιοδήποτε μέρος των γεγονόταν, έχω ικανοποιηθεί ότι ως εκ της θέσης και της εμπειρίας του ήταν σε θέση να προβεί στις επί τόπου διαπιστώσεις που περιέγραψε στις 7/6/2013 και να τοποθετήσει αυτές επί του Τεκμηρίου 7, το οποίο αποδέχομαι ως ανταποκρινόμενο στην πραγματικότητα. Χρήζει, βεβαίως, αναφοράς ότι η μόνη θέση του Μ.Κ.2 που αμφισβητήθηκε από τον Κατηγορούμενο κατά την αντεξέταση του είναι το κατά πόσον τερματίστηκε ή όχι η ισχύς της σύμβασης εκμίσθωσης (Τεκμήριο 2) αυτόματα με το θάνατο του πατέρα του Κατηγορουμένου. Αυτό το ζήτημα, όμως, είναι καθαρά νομικό, το οποίο προφανώς να κληθούν να αποφασίσουν τα πολιτικά δικαστήρια. Ο Μ.Κ.2 δεν μετέφερε στο Δικαστήριο τίποτε περισσότερο παρά τη θέση τη δίκη του ως και του Κτηματολογίου επί του θέματος και ως τέτοια δεν αποτελεί αντικείμενο αξιολόγησης. Επίσης, δεν παρουσιάστηκε ο,τιδήποτε από την υπεράσπιση, από την οποία να προκύπτει ότι ήταν παράνομη η είσοδός του στο τεμάχιο
16. Αυτό το οποίο προκύπτει από την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Κ.2 και τα τεκμήρια που αυτός κατέθεσε είναι ότι εντός του τεμαχίου 564 υπήρχαν τουλάχιστον μέχρι τις 7/6/2013 δύο περιφράξεις, οι οποίες όμως δεν καλύπτουν περιμετρικά είτε το τεμάχιο 564 είτε το τεμάχιο 122 είτε το τετραγωνισμένο κομμάτι του τεμαχίου 564, το οποίο περιβάλλει το τεμάχιο 122, αντικείμενο της σύμβασης μίσθωσης, Τεκμήριο
17. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ρητά ότι οι δύο περιφράξεις που αποτύπωσε είναι αυτές που απεικονίζονται στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 1Α-1Δ, οι οποίες σύμφωνα με την Μ.Κ.1 λήφθηκαν στις 13/2/
18. Η Μ.Κ.1, όμως, ανέφερε ότι η περίφραξη την οποία ο Κατηγορούμενος έφτιαχνε τον Μάιο του 2012 είχε καλύψει περιμετρικά την κρατική γη. Δεν ανέφερε ότι τον Μάιο του 2012 είδε να κατασκευάζεται ή να υπάρχει κάποια άλλη περίφραξη που να καλύπτει κάποιο άλλο χώρο εντός του τεμαχίου
19. Παρά το ότι αποδέχομαι ότι τόσο κατά τις 13/2/2013 όσο και στις αρχές και τα τέλη Μαϊου βρίσκονταν εντός του τεμαχίου 564 οι δύο περιφράξεις, μέρος των οποίων απεικονίζεται στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 1Α-1Δ , ως και στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 5Α, και πρόκειται για τις περιφράξεις που υπήρχαν μέχρι και τις 7/6/2013, ως αυτές αποτυπώνονται με το γράμμα Α στο Τεκμήριο 7, είναι προφανές ότι αυτές δεν υπήρχαν και δεν ξεκίνησαν να κατασκευάζονται τον Μάιο του 2012 εφόσον δεν καλύπτον περιμετρικά την κρατική γη. Η μόνη περίφραξη, η οποία ξεκίνησε να κατασκευάζεται από τον Κατηγορούμενο τον Μάιο του 2012 είναι αυτή που κάλυπτε περιμετρικά την κρατική γη, η οποία, όμως, δεν υπήρχε στις 13/2/2013 και στη θέση της δημιουργήθηκε περίφραξη με σωρούς από χώματα ως φαίνεται στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 1Ε-1ΣΤ. Είναι προφανές ότι η Μ.Κ.1 αναφέρθηκε στις δύο αυτές περιφράξεις, επειδή θεώρησε ότι αυτές καλύπτονται από τις Λεπτομέρειες Αδικήματος των Κατηγοριών και δεν έκανε τον διαχωρισμό στις διάφορες περιφράξεις που εντόπισε κατά τα διάφορα χρονικά διαστήματα. Επίσης, δεν θεωρώ ότι η Μ.Κ.1 ήταν σε θέση να καταθέσει με βεβαιότητα κατά πόσον κατά τις εργασίες περίφραξης που διεξήγαγε ο Κατηγορούμενος περιμετρικά του τεμαχίου 564 χρησιμοποιούσε και μπετόν. Αν έτσι είχαν τα πράγματα, τότε θα ανέφερε τούτο κατά την πρώτη δικάσιμο της μαρτυρίας της, όπου περιέγραψε με λεπτεμέρεια τί διαπίστωσε και τις ενέργειες του Κατηγορουμένου. Αναφέρθηκε σε μπετόν τη δεύτερη ημέρα της αντεξέτασής της και ουδόλως δικαιολόγησε αυτή τη διαφοροποίηση στη μαρτυρία της. Δηλαδή, δεν ανέφερε κατά πόσον ξέχασε να αναφέρει τούτο εξ αρχής ή κατά πόσον συμβουλεύτηκε κάποιο έγγραφο ή σημειώσεις που ετοίμασε τότε και θυμήθηκε ότι χρησιμοποιήθηκε μπετόν. Δεν ανέφερε, επίσης, πώς γνωρίζει ότι είναι ο Κατηγορούμενος ο οποίος κατασκεύασε τις δύο περιφράξεις που βρίσκονται εντός του τεμαχίου
20. Με τις διαφοροποιήσεις και διευκρινίσεις, λοιπόν, στις οποίες προβαίνω ανωτέρω, η μαρτυρία των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 γίνεται αποδεκτή. Ως έχει προαναφερθεί, ο Kατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, επιλογή η οποία αποτελεί απόλυτο δικαίωμά του και σε καμία περίπτωση μπορεί η επιλογή του αυτή να ληφθεί εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία της, είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η δήλωση κατηγορούμενου χωρίς όρκο εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πώς ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Είναι υποχρέωση του Δικαστηρίου να της δώσει τη βαρύτητα που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν φθάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεσή της. Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είπε με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο με την αντεξέταση. Επίσης, δεν είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη. (Βλ. Vrakas v. Republic

(1972)2 CLR 139, Themistocleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastassiades v. Republic

(1977)2 CLR 97, Khadar v. Republic

(1978)2 C.L.R. 152, Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Συμιανός ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22 και Αχτάρ ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 397). Μπορεί, όμως, να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως. Σε καμιά περίπτωση, όμως, δεν θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία παραμένει με την υποχρέωση να αποδείξει την ενοχή του κατηγορουμένου με την παρουσίαση αξιόπιστης μαρτυρίας και ταυτόχρονα ικανοποιητικής για να αποδείξει την κατηγορία. Αφού έλαβα υπόψη το περιεχόμενο της ανώμοτης κατάθεσης του Κατηγορουμένου, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να δοθεί οπιαδήποτε βαρύτητα σε αυτή στο βαθμό που επιχειρεί να ισχυριστεί ότι υπήρχε κάποιο κίνητρο εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής ή στην Μ.Κ.1 για τους λόγους που εξήγησε, εφόσον δεν δόθηκε ένορκη μαρτυρία σε σχέση με τις διαφορές και τις διαδικασίες που υπήρχαν και υπάρχουν μεταξύ του Κατηγορουμένου και της συζύγου του, από την μια, και του Δήμου Δερύνειας, από την άλλη. Σε κάθε περίπτωση, οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν τέθηκαν από τον Κατηγορούμενο κατά την αντεξέταση της Μ.Κ.1, ώστε αυτή να είναι σε θέση να απαντήσει δεόντως. Καμιά, επίσης, βαρύτητα, δύναται να δοθεί σε ο,τιδήποτε άλλο ανέφερε ο Κατηγορούμενος με την ανώμοτη δήλωσή του για το οποίο δεν δόθηκε ένορκη μαρτυρία. Οι αναφορές του περί αναξιοπιστίας της Μ.Κ.1 αποτελούν βεβαίως επιχειρηματολογία, η οποία και λήφθηκε υπόψη κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της Μ.Κ.

1. Η αναφορά του, όμως, ότι δεν έγινε περίφραξη και ότι αυτός δεν έκανε κάποια περίφραξη, έρχεται σε αντίθεση με την αποδεκτή μαρτυρία της Μ.Κ.
2. Όσον δε αφορά τις υπόλοιπες αναφορές που περιλαμβάνει, θα της δοθεί η αρμόζουσα βαρύτητα κατά την απόφασή μου κατά πόσον η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεσή της εναντίον του Κατηγορουμένου. Να σημειώσω, βεβαίως, ότι κατά την αξιολόγηση της υπόλοιπης μαρτυρίας είχα υπόψη μου το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης του Κατηγορουμένου. Ο Μ.Υ.1 μου προξένησε γενικά μέτρια εντύπωση, αλλά τα όσα ανέφερε δεν μπορούν παρά να θεωρηθούν άσχετα με την παρούσα υπόθεση. Είναι προφανές ότι όταν κάλεσε τον Μ.Υ.1 να καταθέσει, ο Κατηγορούμενος είχε υπόψη του το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης σε σχέση με κάποιο επεισόδιο που ανέφερε ότι έλαβε χώρα. Εφόσον, όμως, για τους λόγους που εξήγησα, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στο συγκεκριμένο μέρος της ανώμοτης δήλωσης του Κατηγορουμένου, είναι προφανές ότι η μαρτυρία του Μ.Υ.1 παρέμεινε να αιωρείται στο κενό και να είναι ασύνδετη με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Συνεπώς, η μαρτυρία του Μ.Υ.1 απορρίπτεται ως άσχετη με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης. Τέλος, σχημάτισα την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου για τον Μ.Υ.2, ο οποίος μου έκαμε, επίσης, καλή εντύπωση. Δεν έχω εντοπίσει ο,τιδήποτε είτε στον τρόπο που κατέθετε είτε σε αυτά που έλεγε από τα οποία να προκύπτει πρόθεση να παραποιήσει οποιοδήποτε μέρος των γεγονότων. Επίσης, έχω ικανοποιηθεί ότι ως εκ της θέσης και της εμπειρίας του ήταν σε θέση να προβεί στον εντοπισμό και την τοποθέτηση επί του Τεκμηρίου 7 του σημείου χ που ανέφερε, ως επίσης, να μαρτυρήσει θετικά ότι οι φωτογραφίες, Τεκμήρια 11 και 13-32, αφορούν συγκεκριμένο μέρος του τεμαχίου 564 και απεικονίζουν την επί τόπου κατάσταση αυτού του μέρους, ως ήταν κατά την επίσκεψη που πραγματοποίησε στις 8/7/
3. Αποδέχομαι, επίσης, ότι το περιεχόμενο της φωτογραφίας, Τεκμήριο 12, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ο Μ.Υ.2, όμως, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει πότε και πώς τραβήχτηκαν οι φωτογραφίες, Τεκμήρια 11 και 13-32, πέραν του ότι μετέφερε αυτές από την κάμερα ασφαλείας την οποία του παρέδωσε ο Κατηγορούμενος, η οποία δεν ήξερε σε ποιό σημείο είναι τοποθετημένη. Δεν είναι αρκετό το ότι στο κάτω μέρος των φωτογραφιών, Τεκμήρια 11 και 13-32, υπάρχει ημερομηνία και ώρα. Δεν δόθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με το πότε και ποιός τοποθέτησε και ρύθμισε την λειτουργία της εν λόγω κάμερα ασφαλείας ώστε να μπορεί να γίνει εύρημα ότι οι φωτογραφίες αυτές λήφθηκαν τις ημερομηνίες και ώρες που καταγράφεται σε αυτές. Δεδομένης περαιτέρω της αμφισβήτησης από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής σε σχέση με το πότε και πώς λήφθηκαν οι εν λόγω φωτογραφίες, το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε εύρημα σε σχέση με την ημερομηνία λήψης τους. Με τις διευκρινίσεις και διαφοροποιήσεις, λοιπόν, που προβαίνω ανωτέρω, η μαρτυρία του Μ.Υ.2 γίνεται αποδεκτή. Με βάση, λοιπόν, την πιο πάνω αξιολόγηση, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: Εντός του Φ/Σχ.33/36Ε2 στα δημοτικά όρια του Δήμου Δερύνειας υπάρχει το τεμάχιο 564 (στο εξής «το Τεμάχιο 564»), το οποίο αποτελεί κρατική γη. Το Τεμάχιο 564 είναι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι γης και βρίσκεται εντός της νεκρής ζώνης. Στο Τεμάχιο 564 βρίσκεται το τεμάχιο 122 (στο εξής «το Τεμάχιο 122»), το οποίο είναι ιδιοκτησίας του αδελφού του Κατηγορουμένου, κ. Γεώργιου Ψάλτη. Το Τεμάχιο 122 περιβάλλεται από ένα τετραγωνισμένο κομμάτι (στο εξής «το Τετραγωνισμένο Τεμάχιο») του Τεμαχίου 564, το οποίο Τετραγωνισμένο Τεμάχιο εκμισθώθηκε στις 31/12/1979 από την Κυπριακή Δημοκρατιά στον πατέρα του Κατηγορουμένου, Ανδρέα Γεωργίου Ψάλτη (στο εξής «ο Αποβιώσας»), ο οποίος απεβίωσε στις 5/1/
4. Η θέση του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας είναι ότι η εν λογω εκμίσθωση τερματίστηκε αυτόματα με το θάνατο του Αποβιώσαντα. Στις 28/6/2012, ο Κατηγορούμενος και οι υπόλοιποι κληρονόμοι του Αποβιώσαντα υπέβαλαν αίτηση στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για την εκμίσθωση στο όνομά τους του Τετραγωνισμένου Τεμαχίου, ως και για την παραχώρηση δικαιώματος διάβασης εντός του Τεμαχίου 564, αίτηση η οποία εκκρεμεί. Συγκεκριμένα, έχουν ληφθεί οι απόψεις όλων των αρμοδίων τμημάτων και εκκρεμούν οι απόψεις του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως. Το 2007, το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας έκανε σχεδιασμούς για την δημιουργία οικοπέδων εντός του Τεμαχίου
5. Πρόθεση του Δήμου Δερύνειας είναι όπως εντός του Τεμαχίου 564 δημιουργηθεί οικισμός και τα οικόπεδα να παραχωρηθούν σε πρόσφυγες. Τα Ηνωμένα Έθνη αρχικά αρνήθηκαν τη δημιουργία οικοπέδων, αλλά το θέμα επανεξετάζεται. Ο σχεδιασμός των οικοπέδων καλύπτει και το Τεμάχιο
6. Δηλαδή, σε περίπτωση που προχωρήσει η υλοποίηση του σχεδιασμού και η δημιουργία οικοπέδων, τότε το Τεμάχιο 122 θα πρέπει να απαλλοτριωθεί. Περί τις 24/5/2012, ο Κατηγορούμενος διενεργούσε εντός του Τεμαχίου 564 εργασίες ανέγερσης περίφραξης (στο εξής «η Πρώτη Περίφραξη»). Συγκεκριμένα, είχαν δημιουργηθεί λάκκοι, στους οποίους τοποθετήθηκαν μεταλλικοί πάσσαλοι περιμετρικά του Τεμαχίου 564 και ο Κατηγορούμενος τοποθετούσε ττέλι. Η Πρώτη Περίφραξη δεν υφίσταται σήμερα, αλλά από τις 13/2/2013 υπάρχουν άλλες δύο περιφράξεις εντός του Τεμαχίου 564, αποτελούμενες από μεταλλικούς πασσάλους και ττέλι. Η μια (στο εξής «η Δυτική Περίφραξη») βρίσκεται δυτικά του Τεμαχίου 122 και το μεγαλύτερο μέρος αυτής εντός του Τετραγωνισμένου Τεμαχίου. Η άλλη (στο εξής «η Νότια Περίφραξη») βρίσκεται στα νότια του Τεμαχίου 122 και μέρος αυτής εντός του Τετραγωνισμένου Τεμαχίου. Εντός των δύο περιφράξεων υπάρχουν, μεταξύ άλλων, παλιοσίδερα, παλιά αυτοκίνητα και κότες. Μέρος της Νότιας Περίφραξης είναι σήμερα πεσμένο στο έδαφος (Τεκμήριο 11). Στις 18/7/2012, ο Κατηγορούμενος εξασφάλισε από τα Ηνωμένα Έθνη άδεια για να έχει πρόσβαση στο Τεμάχιο 122 για γεωργικούς σκοπούς («farming»). Ο Δήμος Δερύνειας δεν παραχώρησε άδεια οικοδομής για την Πρώτη Περίφραξη, ούτε για την Δυτική Περίφραξη, αλλά ούτε και για τη Νότια Περίφραξη. Νομική πτυχή και συμπεράσματα Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του αδικήματος, αντικείμενο της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσον εύλογες κι εάν είναι. Βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363. Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής. Βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401. Όπως τονίστηκε στην Γενικός Εισαγγγελέας ν. Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 246 «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής.» Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί και αθωωθεί από την κατηγορία. Σύμφωνα με το Άρθρο 3

(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 (στο εξής «ο Νόμος»), κανένα πρόσωπο δεν δύναται- «(α) .................. (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή. (γ) .................. (δ) .................. (ε) .................. (στ) να αρχίζει προβαίνοντας σε οποιαδήποτε από τις εργασίες ή από τα ζητήματα που εκτίθενται πιο πάνω, χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο

(2)...» Από το λεκτικό των εδαφίων (β) και (στ) του Άρθρου 3

(1)του Νόμου, συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι τα ακόλουθα:

(1)Η έναρξη των εργασιών

(2)ανέγερσης οικοδομής

(3)χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής. Περαιτέρω, οι ερμηνευτικές διατάξεις του Άρθρου 2 του Νόμου ερμηνεύουν τον όρο «οικοδομή» να σημαίνει«οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο.» Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της οικοδομής καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή από οποιαδήποτε ύλη (β) που περικλείει ή οριοθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οριοθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291, το κατά πόσον μια κατασκευή θεωρείται «οικοδομή» ή όχι είναι θέμα πραγματικό. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα, όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα, και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός, αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος. Ενδεικτικά μπορεί να αναφερθεί ότι ακόμη και η τοποθέτηση πασσάλου παράλληλα προς υφιστάμενο τοίχο και η τοποθέτηση στέγης κρίθηκε ότι αποτελεί κατασκευή, η οποία περικλείει και οριοθετεί τοίχο. Βλ. Κυπριανού ν. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344. Σύμφωνα δε με τις ερμηνευτικές διατάξεις των Άρθρων 2 και 3

(2)(α) του Κεφ. 96, «αρμόδια αρχή» εντός οποιασδήποτε περιοχής Δήμου, είναι το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου αυτού. Σύμφωνα, επίσης, με το Άρθρο 20

(1)(α) του Κεφ. 96, οποιοδήποτε πρόσωπο παραβαίνει τις διατάξεις του Άρθρου 3 διαπράττει αδίκημα, το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες (το αντίστοιχο σήμερα σε Ευρώ) ή και με τις δύο αυτές ποινές. Κατ' αρχάς θα πρέπει να λεχθεί ότι σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται όχι για την ανέγερση οικοδομής, όπως υποστήριξε με τις τελικές της αγορεύσεις η κα. Πασή, αλλά για το ότι ξεκίνησε την ανέγερση οικοδομής από τις 24/5/2012 μέχρι και την ημερομηνία καταχώρησης του Κατηγορητηρίου, ήτοι τις 29/5/

1. Είναι προφανές ότι το Κατηγορητήριο περιλάμβανε μόνο κατηγορία για έναρξη εργασιών σε συγκεκριμένο και περιορισμένο χρονικό διάστημα εφόσον επιδιώχθηκε με την άμεση καταχώρηση του Κατηγορητηρίου η έκδοση προσωρινού διατάγματος εναντίον του Κατηγορουμένου, το οποίο και εξασφαλίστηκε. Η Κατηγορία, όμως, που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος αφορά μία περίφραξη, η οποία ξεκίνησε να ανεγείρεται περί τις 24/5/2012 μέχρι και τις 29/5/
2. Όπως σχολίασα ήδη κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας των μαρτύρων κατηγορίας, από περί τις 24/5/2012 μέχρι και τις 29/5/2012 ξεκίνησαν οι εργασίες για την ανέγερση της Πρώτης Περίφραξης και όχι οι εργασίες για την Δυτική και την Ανατολική Περίφραξη, για τις οποίες δεν υπάρχει ξεχωριστή Κατηγορία. Συνεπώς, το Δικαστήριο θα περιοριστεί στην εξέταση του κατά πόσον η Κατηγορούσα Αρχή έχει επιτύχει να αποδείξει την κατηγορία της έναρξης των εργασιών ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια με αναφορά στην Πρώτη Περίφραξη και μόνον. Θα επανέλθω σε σχέση με τις Κατηγορίες για επίτρεψη ή ανοχή έναρξης των εργασιών αμέσως μετά την κατάληξή μου επί της Πρώτης Κατηγορίας. Δεδομένων, λοιπόν, των ευρημάτων στα οποία προβαίνω αμέσως πριν την παράθεση της Νομικής Πτυχής, σύμφωνα με τα οποία ο Κατηγορούμενος περί τις 24/5/2013 διενεργούσε εργασίες ανέγερσης της Πρώτης Περίφραξης, είναι πρόδηλο ότι το πρώτο ζήτημα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσον η Πρώτη Περίφραξη αποτελούσε «οικοδομή» εντός της εννοίας του Νόμου. Υπό το φως της πιο πάνω ερμηνευτικής διάταξης ως και της ευρείας ερμηνείας που η νομολογία απέδωσε στον όρο «οικοδομή», στα περιστατικά της παρούσας δεν χωρεί αμφιβολίας ότι η Πρώτη Περίφραξη αποτελεί «οικοδομή» εν τη εννοία του Άρθρου 2 του Κεφ.
3. Επί του προκειμένου, συμφωνώ με τις εισηγήσεις και παρατηρήσεις της κας. Πασή, ήτοι ότι δεν κέκτηται σημασίας το κατά πόσον χρησιμοποιήθηκε μπετόν για την ανέγερσή της. Εφόσον για την κατασκευή της Πρώτης Περίφραξης χρησιμοποιήθηκαν μεταλλικοί πάσσαλοι, οι οποίοι στερεώθηκαν στο έδαφος, μετά το άνοιγμα λάκκων, και επί αυτών τοποθετήθηκε ττέλι, προκύπτει ότι σκοπός της Πρώτης Περίφραξης ήταν όπως αυτή αποτελέσει ένα σταθερά και μόνιμα προσαρτημένο στο έδαφος περίφραγμα, το οποίο είχε σκοπό να οροθετήσει γη. Η τοποθέτηση ττελιού αποκλείει τη θέση που αρχικά επιχείρησε να προβάλει ο Κατηγορούμενος κατά την αντεξέταση της Μ.Κ.1, ήτοι ότι αυτό που είδε ήταν ροθέσια. Περαιτέρω, ενόψει του ευρήματός μου ότι η Πρώτη Περίφραξη αναγείρονταν εντός του Τεμαχίου 564, το οποίο βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Δερύνειας, έχω ικανοποιηθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι αρμόδια αρχή, εντός της εννοίας των Άρθρων 2 και 3

(2)(α) του Κεφ. 96, είναι το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Δερύνειας. Υπό το φως των ευρημάτων μου ως ανωτέρω, έχω ικανοποιηθεί, επίσης, ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Δερύνειας δεν εξέδωσε οποτεδήποτε άδεια οικοδομής για την Πρώτη Περίφραξη. Βλ. Ηλιάδης ν. Δήμου Λάρνακας

(1998)2 Α.Α.Δ. 75. Στα περιστατικά της παρούσας κρίνω αναγκαίο να τονίσω το αυτονόητο, το οποίο συνάγεται και από τα λεχθέντα στην υπόθεση Μηλιδώνη ν. Επάρχου Λευκωσίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 384, ότι σκοπός του νομοθέτη με την θεσμοθέτηση του Κεφ. 96 είναι η εξασφάλιση της ασφαλούς, από κατασκευαστικής άποψης, ανέγερσης και κατ' επέκταση χρήσης των οικοδομών από τον άνθρωπο, η οποία επιτυγχάνεται με την εκ των προτέρων εξασφάλιση της συγκατάθεσης της αρμόδιας αρχής και την επιβεβαίωση, με τον τρόπο αυτό, ότι η οικοδομή θα είναι ασφαλής για κατοχή και χρήση. Συνεπώς, η υποχρέωση του Κατηγορουμένου να μην ξεκινήσει την ανέγερση της Πρώτης Περίφραξης εκτός εάν και μέχρις ότου εξασφάλιζε άδεια οικοδομής από το Δήμο Δερύνειας δεν διαφοροποιείται από το κατά πόσον αυτός και η οικογένειά του θεωρεί, δικαιολογημένα ή όχι, ότι δικαιούνται να χρησιμοποιούν το Τετραγωνισμένο Τεμάχιο ή αν διαφωνούν με τις πολιτικές του Δήμου Δερύνειας σε σχέση με την αξιοποίηση του Τεμαχίου 564 ή αν θεωρούν ότι με την έγκριση του αίτησης, Τεκμήριο 9, και κατ' επέκταση την εξασφάλιση πρόσβασης, θα μπορούν να αποταθούν και να εξασφαλίσουν άδεια οικοδομής για περίφραξη του Τεμαχίου

1. Επαναλαμβάνω, ότι σκοπός του νομοθέτη είναι να εξασφαλίσει ότι οι οικοδομές είναι ασφαλείς για αυτούς που τις χρησιμοποιούν και για όσους βρίσκονται ή τυγχάνει να βρεθούν στον περιβάλλοντα χώρο αυτών. Οφείλω, βεβαίως, να αναφέρω ότι παρά το ότι το Δικαστήριο δεν μένει απαθές στη διεκδίκηση από τον Κατηγορούμενο αυτών που ο ίδιος θεωρεί ότι δικαιούται, τούτο ουδόλως απαλλάσσει τον Κατηγορούμενο από την υποχρέωση που του επιβάλλει το Κεφ.96, ούτε και μεταβάλλει την ύπαρξη της παρανομίας. Υπενθυμίζω, βεβαίως, ότι το Δικαστήριο που ασκεί ποινική δικαιοδοσία δεν ασκεί αναθεωρητικό έλεγχο στις αποφάσεις της διοίκησης, αρμοδιότητα που ανήκει στο Ανώτατο Δικαστήριο. Επίσης, δεν αποτελεί υπεράσπιση στον Κατηγορούμενο η μη δίωξη από την Κατηγορούσα Αρχή άλλων παραβατών του Νόμου εντός του Δήμου Δερύνειας. Όσον αφορά την κατ' ισχυρισμόν κατάχρηση της ποινικής διαδικασίας από την Κατηγορούσα Αρχή, σύμφωνα με τη νομολογία, το κυρίαρχο και μοναδικό ζήτημα που αναδύεται σε υποθέσεις, όπως η παρούσα, είναι η ύπαρξη ή όχι παραβάσεων του Κεφ.
2. Τα ελατήρια του κατηγόρου ή ο απώτερος σκοπός του, ακόμη και σε ιδιωτικές ποινικές διώξεις, είναι στοιχεία εντελώς άσχετα, υπό την έννοια ότι δεν αποτελούν έρεισμα για τον μη καταλογισμό ποινικής ευθύνης στον κατηγορούμενο. Βλ., μεταξύ άλλων, Neratzia Hotel Appartments Ltd ν. Αριστοδήμου Λτδ κ.ά.

(2004)2 Α.Α.Δ. 512 και Φλουρής (ανωτέρω). Συνεπώς, ακόμη και να αποδεικνύονταν από τον Κατηγορούμενο ή υπαρξη αλλότριων κινήτρων ή άλλων ελατηρίων από την Κατηγορούσα Αρχή, κάτι που σε κάθε περίπτωση δεν έχει αποδειχθεί, τούτο δεν θα ήταν ικανό για τον μη καταλογισμό ποινικής ευθύνης στον Κατηγορούμενο. Υπό το φως των ανωτέρω, αποτελεί αναπόδραστη κατάληξή μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της Πρώτης Κατηγορίας εναντίον του Κατηγορουμένου, ο οποίος και κρίνεται ένοχος σε αυτή. Αυτός, όμως, απαλλάσσεται και αθωώνεται στη Δεύτερη και Τρίτη Κατηγορία εφόσον δεν προέκυψε από την ενώπιόν μου μαρτυρία ότι αυτός είτε ανέχθηκε είτε επέτρεψε τις εργασίες ανέγερσης της Πρώτης Περίφραξης από οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο. (Υπ.) ...................................... Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο