Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Κυριάκος Κυριάκου, Αρ.Υπόθεσης:2353/2012, 28/2/2013

(14)και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, Κ.Δ.Π. 66/84, όπως τροποποιήθηκε, και του Άρθρου 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν.86/72, όπως τροποποιήθηκε. Ειδικότερα, κατηγορείται ότι στις 17/3/2012 στη Λεωφόρο Πρωτάρα στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KZG040 και δεν έλαβε κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε τα χέρια του να είναι ελεύθερα σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή για άμεσο, πλήρη έλεγχο του οχήματός του, δηλαδή χρησιμοποιούσε τηλέφωνο με τα χέρια. Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ένα μάρτυρα, ενώ ο Κατηγορούμενος, όταν κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπισή του, κατέθεσε ο ίδιος ενόρκως και κάλεσε ένα μάρτυρα προς υποστήριξη της υπεράσπισής του. Μοναδικός, λοιπόν, μάρτυρας κατηγορίας ήταν ο Αστυφύλακας 3748, Κώστας Χριστοδούλου (Μ.Κ.1), ο οποίος υπηρετεί στο Τμήμα Τροχαίας Αμμοχώστου, όπου και υπηρετούσε στις 17/3/

1. Κατ' αρχάς, ο Μ.Κ.1 κατέθεσε, ως Τεκμήριο «1», έγγραφο με τίτλο «Ανακριτικός Φάκελος Αρ. 2 Α», το οποίο, ως είπε, συμπλήρωσε ο ίδιος. Στο Τεκμήριο 1 καταγράφεται ότι στις 17/3/2012 και ώρα 12:05 στην Λεωφόρο Πρωταρά, ο Μ.Κ.1 κατήγγειλε τον οδηγό του οχήματος Smart Hatch Back με αρ. εγγραφής KZG040 (στο εξής «το Αυτοκίνητο») για το αδίκημα της οδήγησης με μη ελεύθερα χέρια (χρήση τηλεφώνου ή άλλου αντικειμένου). Αφού πληροφόρησε τον οδηγό του Αυτοκινήτου, ήτοι τον Κυριάκο Κυριάκου, ότι θα καταγγελθεί και του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, ο τελευταίος απάντησε: «Δεν μιλούσα». Εκδόθηκε στον οδηγό εξώδικο με το σύστημα Η.Υ. με αρ. H5680000394 για το ποσό των €85,00, το οποίο δεν πληρώθηκε εντός της καθορισμένης από το Νόμο προθεσμίας. Ακολούθως, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι την συγκεκριμένη μέρα και ώρα βρισκόταν για έλεγχο ταχύτητας στη Λεωφόρο Πρωταρά στο Παραλίμνι. Ενώ διενεργούσε έλεγχο, πέρασε από μπροστά του ο Κατηγορούμενος, ο οποίος οδηγούσε το Αυτοκίνητο και κρατούσε κινητό τηλέφωνο στο δεξί του χέρι και μιλούσε στο δεξί αυτί. Ο Μ.Κ.1 ακολούθησε το Αυτοκίνητο με το αυτοκίνητο της τροχαίας, χωρίς να χάσει οπτική επαφή, για ένα λεπτό περίπου. Χρησιμοποίησε τις σειρήνες του αστυνομικού οχήματος για να σταματήσει ο Κατηγορούμενος, ο οποίος όταν σταμάτησε είπε στον Μ.Κ.1 ότι δεν μιλούσε στο κινητό και ο Μ.Κ.1 του είπε να παρκάρει το Αυτοκίνητο. Ο Κατηγορούμενος είπε στον Μ.Κ.1 ότι θα τον καταγγείλει γιατί πάρκαρε σε διπλή κίτρινη γραμμή. Ο Μ.Κ.1 κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο για το υπό κρίση αδίκημα και του εξέδωσε εξώδικο. Κατά την αντεξέταση, υπεβλήθη, κατ' αρχάς, στο Μ.Κ.1 ότι το δεξί αυτί του Κατηγορουμένου έχει απώλεια και δεν μπορεί να ακούσει με αυτό, παρά μόνο βαρετούς ήχους και ο Μ.Κ.1 απάντησε ότι ο Κατηγορούμενος κρατούσε το κινητό τηλέφωνο. Αρνήθηκε, επίσης, υποβολή ότι ο Κατηγορούμενος δεν μιλούσε στο κινητό και ότι καταδίωξε αυτόν «τύπου Texas», προσθέτοντας ότι απλώς άναψε τις σειρήνες. Αρνήθηκε, επίσης, υποβολή ότι το αυτοκίνητο της τροχαίας μπήκε μπροστά του και του ανέκοψε την πορεία, ως και ότι βρισκόταν στο αυτοκίνητο της τροχαίας, το οποίο κινείτο, όταν είδε τον Κατηγορούμενο, λέγοντας ότι ήταν σταματημένος όταν είδε τον Κατηγορούμενο. Δεν πρόλαβε να κάνει σήμα στον Κατηγορούμενο να σταματήσει όταν τον είδε να περνά από μπροστά του και μιλούσε στο κινητό. Ο Κατηγορούμενος οδηγούσε στην αριστερή λωρίδα του δρόμου με κατεύθυνση προς Αγία Νάπα. Ο Μ.Κ.1 βρισκόταν στην απέναντι πλευρά του δρόμου, το πλάτος του οποίου είναι περίπου 7 μέτρα και είδε τον Κατηγορούμενο ο οποίος πέρασε απέναντί του. Όπως ερχόταν τον Αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος, ο Μ.Κ.1 τον στόχευσε, αλλά επειδή δεν έτρεχε κατέβασε το ταχύμετρο. Δεν περνούσε κάποιο άλλο αυτοκίνητο εκείνη την στιγμή, γι αυτό και είδε τον Κατηγορούμενο που περνούσε και μιλούσε στο κινητό. Αρνήθηκε, επίσης, ότι είπε στον Κατηγορούμενο «Είμαι ο Κώστας από τη Σωτήρα και έλα βρες με», προσθέτοντας ότι ο Κατηγορούμενος του ανέφερε κάποιους αστυνομικούς για να μην τον καταγγείλει. Ο Μ.Κ.1 δέχθηκε ότι του είπε ο Κατηγορούμενος να μην του χαλάσουν την Κυριακή. Δεν θυμόταν κατά πόσον ο Κατηγορούμενος του είπε «Εάν μιλούσα μην με γράψεις.» Αρνήθηκε, επίσης, ότι ήταν αγενέστατος και ότι απείλησε τον Κατηγορούμενο. Αρνήθηκε, επίσης, υποβολή ότι το λάθος του ήταν η συμπεριφορά του απέναντι στον Κατηγορούμενο και ο τρόπος που τον κατήγγειλε. Κατά την επανεξέτασή του, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι δεν οδηγούσε αυτός το αυτοκίνητο της τροχαίας. Ο Κατηγορούμενος στη δική του ένορκη μαρτυρία ανέφερε κατ΄αρχάς ότι είναι κτηματομεσίτης και διαμένει στη Λάρνακα. Ακολούθως, ανέφερε ότι εκείνη την ημέρα και ενώ οδηγούσε από Πρωταρά προς Αγία Νάπα, πριν το ανήφορο προς Grecian Park είδε πίσω του κάποιο αυτοκίνητο με σειρήνες να του κάνει σήμα με τα φώτα. Τότε ο Κατηγορούμενος ελάττωσε ταχύτητα γιατί δεν ήξερε τί να κάνει. Ο δρόμος είχε διπλή κίτρινη γραμμή και δεν ήθελε να σταματήσει. Ενώ οδηγούσε ο Κατηγορούμενος, το περιπολικό του έκοψε το δρόμο. Έτσι αυτός σταμάτησε στην διπλή κίτρινη γραμμή. Ο Μ.Κ.1 τον πλησίασε και του είπε ότι μιλούσε στο κινητό και ο Κατηγορούμενος του είπε ότι ήταν επικίνδυνα στο σημείο που σταμάτησαν. Τότε ο Μ.Κ.1 είπε στον Κατηγορούμενο να τον ακολουθήσει και σταμάτησαν σε απόσταση 200 μέτρων, ήτοι στην έξοδο του εν λόγω ξενοδοχείου. Ο Μ.Κ.1 του είπε ότι τον είδε 2-3 χ.λ.μ. πιο κάτω να μιλά στο κινητό και ο Κατηγορούμενος του απάντησε ότι δεν τον είδε να του κάνει σήμα να σταματήσει. Ο Κατηγορούμενος είχε δει το περιπολικό της αστυνομίας, αλλά βρισκόταν σε κίνηση. Επίσης, ο Κατηγορούμενος είπε στον Μ.Κ.1 ότι δεν παραδέχεται και αυτολεξεί: «Άτε ρε φίλε. Μην μου χαλάσεις την Κυριακή. Ούλλοι έχουμε φίλους ή γνωστούς αστυνομικούς. Σε παρακαλώ μην με γράψεις.» Στη συνέχεια, ο Μ.Κ.1 ύψωσε τον τόνο της φωνής του και του είπε ότι όλοι αυτό λεν και πως αυτός δεν τον φοβάται και να πάει να τον βρει. Εις απάντηση, ο Κατηγορούμενος του είπε να μην φωνάζει και θα του κάνει πρόβλημα, δηλαδή θα τον καταγγείλει, και ο Μ.Κ.1 του είπε ότι δεν φοβάται κανένα. Ακολούθως, ο Μ.Κ.1 τον «έγραψε» και ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε. Κατά την αντεξέτασή του, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι αν του έδειχνε ο Μ.Κ.1 να σταματήσει και αν μιλούσε δεν θα είχε αντίρρηση. Αρνήθηκε ότι ο λόγος που δεν τον σταμάτησε ήταν επειδή πρόλαβε και πέρασε, λέγοντας ότι είδε τον Μ.Κ.1 να οδηγά στη Λεωφόρο Πρωταρά. Δεν ήταν σταματημένος ο Μ.Κ.
2. Επέμενε ότι δεν μιλούσε και πως έχει πρόβλημα με το δεξί του αυτί. Μπορεί να έκανε κάποια κίνηση, αλλά δεν μιλούσε. Ανέφερε, επίσης, ότι στο εξωτερικό όπου έζησε δεν γίνεται τέτοια καταδίωξη σαν αυτή που του έκανε η αστυνομία εκείνη την ημέρα και υπάρχουν πιο πολιτισμένοι τρόποι για να γίνει σήμα σε ένα προπορευόμενο όχημα για να σταματήσει. Σε ερώτηση γιατί παρακάλεσε τον Μ.Κ.1 να μην τον γράψει, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι είπε «Έστω και αν μιλούσα μην με γράψεις για να μην βάλω κάποιο γνωστό να το σβήσει.» Ως Μ.Υ.1 κατέθεσε ο κ. Σόλωνας Χατζηκωνσταντίνου, Ωτορινολαρυγγολόγος, Χειρουργός κεφαλής και τραχήλου. Αυτός ανέφερε ότι σπούδασε γενική ιατρική στην Ιταλία και έκανε την ειδικότητά του στον Ευαγγελισμό στην Αθήνα για έξι χρόνια. Είναι ωτορινολαρυγγολόγος από το
3. Την προηγούμενη ημέρα της κατάθεσής του στο Δικαστήριο τον επισκέφτηκε στο ιατρείο του ο Κατηγορούμενος, ο οποίος του ζήτησε να του κάνει ακοολογικό έλεγχο. Έτσι, ο Μ.Υ.1 έκανε ακοολογική εξέταση στον Κατηγορούμενο. Η εξέταση έγινε με εξειδικευμένο ακοογράφο μέσα σε καμπίνα με πλήρη μόνωση για να μην επηρεάζεται από άλλο ήχο. Έλεγξε και τα δύο αυτιά του Κατηγορουμένου και εξέδωσε σχετική βεβαίωση με το αποτέλεσμα, την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο «2». Ο Μ.Υ.1 υιοθέτησε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2, σύμφωνα με το οποίο βεβαιώνεται ότι ο Κατηγορούμενος πάσχει με βαριά βαρηκοϊα του δεξιού αυτιού. Από το δεξιό αυτί ο Κατηγορούμενος θα μπορούσε να ακούσει μόνο με ακουστικό βαρηκοϊας. Το αριστερό του αυτί έχει απώλεια ακοής 25%. Ο Μ.Υ.1 κατέθεσε, επίσης, στο Δικαστήριο, ως Τεκμήριο «3», έντυπο με το αποτέλεσμα της εξέτασης με τίτλο «Ακοογράφημα», το οποίο επεξήγησε στο Δικαστήριο. Ανέφερε, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος ακούει με το αριστερό αυτί, αλλά έχει πτώση των υψηλών συχνοτήτων. Δηλαδή, δεν ακούει λεπτούς εξειδικευμένους ήχους. Το δεξί αυτί έχει πτώση της ακοής μέχρι 60% και στους υψηλούς ήχους είναι νεκρό. Δηλαδή, ο Κατηγορούμενος δεν ακούει καθόλου με το δεξί αυτί. Στη συνέχεια, ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι δεν ξέρει από που προήλθε η κώφωση είτε από πότε δεν ακούει ο Κατηγορούμενος. Αντεξεταζόμενος, ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι δεν υπάρχει ειδικός ακοολόγος. Είναι μέρος της ωτορινολαρυγγολογίας. Η προηγούμενη ημέρα ήταν η πρώτη φορά που είδε τον Κατηγορούμενο, άλλα νομίζει ότι το πρόβλημα είναι παλιό. Σε ερώτηση πώς είναι δυνατόν να ακούει στην αίθουσα του Δικαστηρίου ο Κατηγορούμενος χωρίς ακουστικό, ο Μ.Υ.1 ανέφερε ότι από το δεξί αυτί δεν ακούει καθόλου, αλλά ακούει από το αριστερό. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, ο Μ.Υ.1 είναι 1000% βέβαιος ότι με το δεξί αυτί ο Κατηγορούμενος δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τηλέφωνο. Αρνήθηκε υποβολή ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο, προσθέτοντας ότι τον κάλεσαν για να έρθει. Επέμενε, επίσης, ότι με πτώση της ακοής της τάξης του 60% δεν ακούς τίποτα. Αν βάλεις, όμως, ακουστικό βαρηκοϊας, τότε ακούς. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων, ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι είναι αθώος. Δεν μιλούσε στο κινητό και όσες φορές μίλησε το πλήρωσε. Δεν ακούει στο δεξί αυτί και δεν χρησιμοποιεί με αυτό το κινητό τηλέφωνο. Το πρόβλημα αυτό το έχει, ως είπε, από τον στρατό. Στην αντίπερα όχθη, η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε από το Δικαστήριο να αποδεχθεί ως αξιόπιστη τη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και να απορρίψει την μαρτυρία του Κατηγορουμένου για τους λόγους που εξήγησε. Μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι από όσα ανέφερε ο Κατηγορούμενος στο Δικαστήριο προκύπτει ότι αυτό που τον ενόχλησε ήταν η συμπεριφορά του Μ.Κ.
4. Σχολίασε, επίσης, αρνητικά το ότι ο Κατηγορούμενος δεν έφερε στο Δικαστήριο κάποιο ιστορικό για το πρόβλημα που λέει ότι έχει ή έστω κάποιο γιατρό που λογικά θα πρέπει να τον παρακολουθεί με τέτοιο πρόβλημα. Αξιολόγηση-Ευρήματα-Νομική Πτυχή Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του αδικήματος, αντικείμενο της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσον εύλογες και αν είναι. Βλ. Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363. Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής. Βλ. Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401. Όπως τονίστηκε στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 264 «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής.» Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτή θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να αθωωθεί και απαλλαγεί από την κατηγορία. Ο Κανονισμός 58

(14)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 μέχρι 2010 (στο εξής «οι Κανονισμοί»), ο οποίος αποτελεί το νομικό υπόβαθρο της Κατηγορίας, διαλαμβάνει τα εξής: «Κάθε οδηγός, κατά την οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος, οφείλει να λαμβάνει κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε τα χέρια του, πέρα από το ασφαλές κράτημα του τιμονιού, να είναι ελεύθερα σε οποιαδήποτε δεδομένη στιγμή για άμεσο, πλήρη και ασφαλή έλεγχο του οχήματος. Ειδικότερα ο οδηγός απαγορεύεται κατά τη διάρκεια της οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος να κρατά οποιοδήποτε αντικείμενο άσχετο με την οδήγηση, περιλαμβανομένου και κινητού τηλεφώνου.» Σε σχέση με την ερμηνεία που η νομολογία απέδωσε στον εν λόγω Κανονισμό παραπέμπω στην υπόθεση Θεοδότου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ.

1. Έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τον τρόπο, το ύφος, τη συμπεριφορά, τις αντιδράσεις και γενικά την παρουσία τους στο Δικαστήριο και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με σκοπό να καταλήξω στα αναγκαία ευρήματα και συμπεράσματα για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Κρίνω σκόπιμο να ξεκινήσω από την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Μ.Υ.
2. Θα ήθελα να επισημάνω από την αρχή ότι, αφού εξέτασα τα προσόντα, την εκπαίδευση, την εμπειρία και το επάγγελμα του μάρτυρα, τον θεωρώ εμπειρογνώμονα έχοντας κατά νου τις αρχές που καθορίζουν το πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας. Βλ. Evangelou and another v. Ambizas

(1982)1 C.L.R. 41, 57. Κατά συνέπεια, η μαρτυρία του θα προσεγγιστεί με βάση τις αρχές προσέγγισης μαρτυρίας εμπειρογνώμονα. Όπως έχει συναφώς νομολογηθεί, ο εμπειρογνώμονας, κατ' εξαίρεση προς το γενικό κανόνα που απαγορεύει την έκφραση γνώμης από μάρτυρα, μπορεί να εκφράσει γνώμη αναφορικά με ζητήματα που εμπίπτουν στη σφαίρα της ειδικότητάς του. Βλ. Vassiliko Cement Works v. Stavrou

(1978)1 C.L.R. 389, Constantinides ν. Mavrogenis

(1983)1 C.L.R. 663, Νικολάου ν. Σταύρου

(1982)1 Α.Α.Δ 746. Σε τέτοια περίπτωση, ο εμπειρογνώμονας εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του έτσι που να μπορέσει το Δικαστήριο να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με εφαρμογή αυτών των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία. Βλ. Pouris v. R

(1983)2 C.L.R. 170, Philippou v. Odysseos

(1989)1 C.L.R.1. Εμπειρογνώμονας μπορεί να καταθέσει τη γνώμη του, με βάση τη γενική πείρα που διαθέτει, χωρίς να παραβιάζεται ο εξ ακοής κανόνας. Βλ. Καουρής ν. Δημητρίου κ.ά.

(2008)1(Β) Α.Α.Δ.

1. Περαιτέρω, το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υιοθετήσει τις απόψεις ενός εμπειρογνώμονα έστω και αν αυτές παραμένουν χωρίς αντεξέταση. Η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων προσφέρεται στο Δικαστήριο με σκοπό την παρουσίαση της επιστημονικής βάσης πάνω στην οποία οι εμπειρογνώμονες εργάστηκαν, ώστε το ίδιο το Δικαστήριο να μπορέσει να εξαγάγει τα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα. Τα συμπεράσματα αυτά θα αποτελέσουν την ανεξάρτητη κρίση του Δικαστηρίου με βάση τα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί μέσα από τη μαρτυρία αφενός, βοηθούμενο όμως και από την επιστημονική άποψη των εμπειρογνωμόνων αφετέρου. Το Δικαστήριο μπορεί να υιοθετήσει τη θέση ενός εμπειρογνώμονα είτε εν όλω είτε εν μέρει είτε καθόλου, ανάλογα με τα ευρήματά του και την αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας υπόψη ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν κανένα προβάδισμα έναντι άλλων μαρτύρων και η μαρτυρία τους υπόκειται στους ίδιους ακριβώς κανόνες αξιολόγησης, όπως των συνηθισμένων μαρτύρων επί γεγονότων. Ο Μ.Υ.1 κατέθεσε με απλότητα, αμεσότητα, και με τρόπο κατανοητό, επεξηγηματικό και πειστικό σε σχέση με την ακοολογική εξέταση που διενήργησε στον Κατηγορούμενο την προηγούμενη ημέρα της ένορκης κατάθεσής του στο Δικαστήριο, τον τρόπο με τον οποίο έγινε η εξέταση και τα ευρήματα του ακοογραφήματος, δηλαδή την πτώση της ακοής που παρουσιάζεται σε έκαστο αυτί του Κατηγορουμένου και τις συνέπειες από αυτή στην ικανότητα του Κατηγορουμένου να ακούει διάφορους ήχους. Προς υποστήριξη δε των ευρημάτων του προσκόμισε στο Δικαστήριο το Ακοογράφημα, Τεκμήριο 3, σε σχέση με τις μετρήσεις του ακοολογικού ελέγχου στον οποίο προέβηκε. Δεν έχω εντοπίσει κάτι σε αυτά που ανέφερε ο Μ.Υ.1 είτε κατά την κυρίως εξέτασή του είτε κατά την αντεξέτασή του, είτε γενικότερα στον τρόπο που κατέθετε στο Δικαστήριο το οποίο θα μπορούσε να με οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι αυτός ήρθε στο Δικαστήριο για να παραποιήσει τα γεγονότα και να δώσει μια ψεύτικη γνωμάτευση. Αυτός μάλιστα ήταν ειλικρινής στο ότι δεν είχε ξαναδεί τον Κατηγορούμενο και δεν επιχείρησε να εκφέρει άποψη επί θεμάτων που δεν ενέπιπταν στην προσωπική του γνώση, όπως για παράδειγμα από πού προήλθε η κώφωση του Κατηγορουμένου. Καθοδηγούμενη, λοιπόν, από τις αρχές που διέπουν την προσέγγιση της μαρτυρίας εμπειρογνώμονα, έχω ικανοποιηθεί περί της αλήθειας και της ορθότητας της μαρτυρίας του Μ.Υ.1, την οποία και αποδέχομαι στην ολότητά της, συμπεριλαμβανομένων των Τεκμηρίων 2 και 3, τα οποία και αποτελούν σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου. Συνοψίζοντας, αναφέρω ότι αποτελεί εύρημά μου ότι το δεξί αυτί του Κατηγορουμένου έχει πτώση της ακοής μέχρι 60% και στους υψηλούς ήχους είναι νεκρό. Δηλαδή, ο Κατηγορούμενος δεν μπορεί να ακούσει καθόλου από το δεξί αυτί, παρά μόνο με ακουστικό βαρηκοϊας. Με την κώφωση αυτή είναι φύσει αδύνατο για τον Κατηγορούμενο να χρησιμοποιήσει τηλέφωνο και να ακούσει με το δεξί αυτί εκτός αν φορά ακουστικό βαρηκοϊας. Το πρόβλημα κώφωσης του Κατηγορουμένου χρονολογείται. Όσον αφορά τον Μ.Κ.1, οφείλω να αναφέρω εξ αρχής ότι αυτός μου προξένησε γενικά καλή εντύπωση και θεωρώ ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει το τί πραγματικά περιήλθε στην αντίληψή του σε σχέση με τα διαδραματισθέντα. Ομολογουμένως αρκετό μέρος της μαρτυρίας του περιστράφηκε γύρω από το τί έλαβε χώρα μετά την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη του αδικήματος από τον Κατηγορούμενο, ενόψει και της έντονης αμφισβήτησης που έγινε από τον τελευταίο σε σχέση με τον τρόπο που ακολουθήθηκε και ανεκόπη το Αυτοκίνητο από το όχημα της τροχαίας. Σε σχέση με το συγκεκριμένο μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 θεωρώ ότι η μαρτυρία του ήταν σαφής, πειστική και αξιόπιστη και ουδόλως κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του. Εξετάζοντας το περιεχόμενο της μαρτυρίας του και παρακολουθώντας τον ενώ κατέθετε, ο Μ.Κ.1 δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι ασκεί τα καθήκοντά του και συμπεριφέρεται στους πολίτες με τον υπεροπτικό και επιθετικό τρόπο που επιχείρησε να παρουσιάσει ο Κατηγορούμενος. Ομολογουμένως ήταν αχρείαστη η χρήση των σειρήνων για να ανακοπεί το Αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου. Πέραν τούτου, όμως, δέχομαι ότι το Αυτοκίνητο ανεκόπη με τον τρόπο που ανέφερε ο Μ.Κ.1 και ουχί ο Κατηγορούμενος, η μαρτυρία του οποίου στο εν λόγω σημείο δεν με έπεισε. Κατ' αρχάς προκαλεί απορία η αναφορά του Κατηγορουμένου ότι δεν σταμάτησε αμέσως όταν αντιλήφθηκε ότι το όχημα της τροχαίας του έκανε σήμα να σταματήσει επειδή, όπως είπε, δεν ήθελε να παρανομήσει σταματώντας το Αυτοκίνητο σε διπλή κίτρινη γραμμή, θέλοντας ουσιαστικά να παρουσιάσει τον εαυτό του σαν ένα πολίτη που τηρεί κατά γράμμα τους κανονισμούς της τροχαίας, τη στιγμή που ο ίδιος ανέφερε ότι υπήρξαν φορές που μιλούσε στο κινητό ενώ οδηγούσε! Γενικά, ο Κατηγορούμενος μου έκανε μέτρια εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Πέραν του σημείου που σχολιάζω ανωτέρω, με προβλημάτισε ιδιαίτερα η αναφορά του ότι παρακάλεσε τον Μ.Κ.1 να μην τον καταγγείλει ακόμη και αν μιλούσε γιατί αν τον κατήγγειλε θα χρησιμοποιούσε τους γνωστούς του αστυνομικούς για να διαγράψουν την καταγγελία. Πέραν της απαρέσκειας που προξενεί η εν λόγω αναφορά του Κατηγορουμένου, γεννάται το εύλογο ερώτημα γιατί αυτός, ενώ ήταν κατά τα άλλα κατηγορηματικός στο ότι δεν μιλούσε στο κινητό, να χρησιμοποιήσει τις λέξεις «ακόμη και αν μιλούσα.» Ή μιλούσε ή δεν μιλούσε! Από την άλλη, όμως, θεωρώ ότι ο Κατηγορούμενος είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο σε σχέση με την κώφωση που παρουσιάζει στο δεξί του αυτί. Παρά το ότι θα μπορούσε κάλλιστα να παρουσιάσει στο Δικαστήριο κάποιο ιστορικό σε σχέση με την πτώση της ακοής του στο δεξί του αυτί ή να καλέσει ως μάρτυρα κάποιο γιατρό που τον παρακολουθούσε στο παρελθόν, εντούτοις είναι προφανές ότι ο Κατηγορούμενος, ο οποίος και χειρίστηκε μόνος του την υπόθεση, επέλεξε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο κάποιο ειδικό γιατρό με έδρα στο Παραλίμνι, όπου στεγάζεται το παρών Δικαστήριο για πρακτικούς λόγους. Ο Κατηγορούμενος προέβαλε την κώφωση στο δεξί του αυτί κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1 και η θέση του ενισχύθηκε με την μαρτυρία του Μ.Υ.1, την οποία έχω ήδη αποδεχθεί. Παρά την μέτρια εντύπωση που σχημάτισα σε σχέση με την μαρτυρία του Κατηγορουμένου, δεν τον θεωρώ ικανό να μην πει την αλήθεια στο Δικαστήριο σε σχέση με την ακοολογική του κατάσταση. Επίσης, παρά το ότι ο Μ.Υ.1 δεν ήταν σε θέση να μαρτυρήσει με βεβαιότητα από πότε υπάρχει το πρόβλημα κώφωσης του δεξιού αυτιού του Κατηγορουμένου, θεωρώ ότι η αναφορά του Μ.Υ.1, ότι δηλαδή θεωρεί ότι το πρόβλημα του Κατηγορουμένου είναι παλιό, σε συνδυασμό με την αποδεκτή μαρτυρία του τελευταίου, είναι ικανή για να οδηγήσει το Δικαστήριο σε εύρημα ότι στις 17/3/2012 ο Κατηγορούμενος δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μέσω τηλεφώνου χρησιμοποιώντας το δεξί του αυτί. Παρά, λοιπόν, τη γενικότερη μέτρια εντύπωση που μου προξένησε ο Κατηγορούμενος και την γενική καλή εικόνα που σχημάτισα για τον Μ.Κ.1, εντούτοις δεν έχω ικανοποιηθεί ότι ο Μ.Κ.1 ήταν σε θέση να καταθέσει στο Δικαστήριο με βεβαιότητα ότι πράγματι είδε τον Κατηγορούμενο να κρατά κινητό τηλέφωνο στο δεξί του χέρι και να επικοινωνεί μέσω αυτού χρησιμοποιώντας το δεξί του αυτί. Στην εν λόγω κατάληξή μου συνεπικούρησε και η απάντηση που ο Μ.Κ.1 έδωσε σε σχετική υποβολή του Κατηγορουμένου κατά την αντεξέτασή του, ότι δηλαδή ο Κατηγορούμενος δεν μιλούσε στο κινητό και δεν μπορεί να ακούσει με το δεξί του αυτί. Ο Μ.Κ.1 δεν επέμενε ότι είδε τον Κατηγορούμενο να μιλά στο κινητό, αλλά περιορίστηκε να πει ότι ο Κατηγορούμενος κρατούσε τηλέφωνο. Δεν μπορώ, λοιπόν, να αποδεχθώ το συγκεκριμένο μέρος της μαρτυρίας του Μ.Κ.
2. Είναι προφανές ότι αυτός εσφαλμένα σχημάτισε την εντύπωση ότι είδε τον Κατηγορούμενο να κρατά κινητό τηλέφωνο και να μιλά με αυτό. Υπό το φως του πιο πάνω ευρήματός μου, αποτελεί αναπόδραστη κατάληξή μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει, πέραν πάσας λογικής αμφιβολίας, συστατικό στοιχείο του αδικήματος της αποδιδόμενης στον Κατηγορούμενο Κατηγορίας, ήτοι ότι χρησιμοποιούσε κινητό τηλέφωνο με τα χέρια. Συνεπώς, ο Κατηγορούμενος απαλλάσσεται και αθωώνεται στην Κατηγορία που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα της Κατηγορούσας Αρχής εξ €20,00 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) ............. Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο