Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Νίκος Πούλλος, Αρ. Υπόθεσης: 23435/12, 17/1/2014

(2)(ιβ), 15, 16, 19, 20, 22 και 23 του Περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία θυμάτων) Νόμου 119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 212(Ι)/04 και συγκεκριμένα ότι στις την 17 Ιουλίου 2012, στη Δευτερά της επαρχίας Λευκωσίας, παράνομα επιτέθηκε εναντίον της εν διαστάσει συζύγου του Σοφίας Πέτρου από την Δευτερά, αρ. κατηγορίας 1. Παραδέχτηκε επίσης το αδίκημα της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4), 15, 16, 22 και 23 του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119

(1)/2000 όπως τροποποιήθηκε, και συγκεκριμένα ότι την ίδια ημερομηνία επιτέθηκε εναντίον του γιου του Γιώργου Πούλλου από τη Δευτερά και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη, αρ. κατηγορίας 2. Παραδέχτηκε επίσης την κατηγορία αρ. 3 στο κατηγορητήριο, δηλαδή πράξη ή συμπεριφορά στη παρουσία ανήλικου τέκνου η οποία ήταν δυνατό να προκαλέσει σε αυτό ψυχική βλάβη κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4), 15, 16, 17, 21, 22, 23 και 40 του Περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 212(Ι)/04 και ειδικότερα ότι την ίδια ημέρα που αναφέρεται και στις άλλες κατηγορίες στην παρουσία των ανήλικων τέκνων του Νεόφυτου και Γιώργου Πούλλου παράνομα επιτέθηκε και εξύβρισε με τις λέξεις «Μαλακισμένη, γαμώ την ράτσα σου, γαμώ τον σιήστο σας» την εν διαστάσει συζύγου του Σοφία Πέτρου από την Δευτερά. Ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε επίσης άλλη μια κατηγορία για επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη εναντίον της εν διαστάσει συζύγου του Σοφίας Πέτρου η οποία έλαβε χώρα στις 2.1.2012 για την οποία καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση αρ. 13169/12 η οποία με τη σύμφωνο γνώμη της Κατηγορούσας Αρχής λαμβάνεται υπόψη στην παρούσα υπόθεση για σκοπούς επιβολής μίας ποινής στον κατηγορούμενο. Τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση 23435/12 όπως έχουν αναφερθεί από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως ακολούθως: Η ώρα 19.20 της 17.7.2012 προσήλθαν στον Αστυνομικό Σταθμό Πάνω Δευτεράς η Σοφία Πέτρου μαζί με τον γιο της Γιώργο Πούλλο και κατήγγειλαν ότι την ίδια ημέρα και περί ώρα 18.45 στο σπίτι τους στη Δευτερά κτυπήθηκαν από τον σύζυγο και πατέρα τους αντίστοιχα, Νίκο Πούλλο. Διευκρινίστηκε ότι ο κατηγορούμενος και η Σοφία Πέτρου βρισκόντουσαν σε διάσταση αλλά έμεναν κάτω από την ίδια στέγη. Ο επί καθήκοντι Αστυνομικός τους προμήθευσε με τα σχετικά έντυπα και μετέβηκαν στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας για εξέταση. Πριν ακόμα φύγουν από το Σταθμό προσήλθε ο κατηγορούμενος και ανέφερε ότι κτυπήθηκε από τη σύζυγο του και εφοδιάστηκε και ο ίδιος με ιατρικό έντυπο. Ο κατηγορούμενος προέβηκε σε κατάθεση όπου παραδέχτηκε την διάπραξη των αδικημάτων που αναφέρονται στο κατηγορητήριο και ζήτησε συγνώμη. Ο κατηγορούμενος είχε κτυπήσει και την σύζυγο και το γιο του με τα χέρια του στο πρόσωπο και στο κεφάλι. Σύμφωνα με τα ιατρικά πιστοποιητικά τα ευρήματα του γιατρού που εξέτασε την Σοφία Πέτρου ήταν κτύπημα στο τριχωτό της κεφαλής. Η παραπονούμενη ανέφερε αυχεναλγία και της δόθησαν οδηγίες για χρήση μαλακού κολάρου. Ο Γιώργος Πούλλος έφερε ήπιο οίδημα δεξιάς παρειάς χωρίς ευαισθησία κατά την ψηλάφηση. Σε ότι αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης 13169/12 η Σοφία Πέτρου προσήλθε στο Αστυνομικό Σταθμό Πάνω Δευτεράς περί ώρα 01.00 και κατήγγειλε ότι στις 00.20 κτυπήθηκε από το σύζυγο της Νίκο Πούλλο, συγκεκριμένα την τράβηξε από τα μαλλιά. Σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό που δόθηκε στην παραπονούμενη έφερε εκδορά στο τέταρτο δάκτυλο του δεξιού χεριού, δεν υπήρχαν εξωτερικές κακώσεις, της έγινε ακτινογραφία χωρίς παθολογικά ευρήματα ενώ ανέφερε κεφαλαλγία. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, έχουν δημιουργηθεί έξοδα €120 τα οποία η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως πληρωθούν από τον κατηγορούμενο και ζήτησε επίσης όπως τα τεκμήρια, που είναι μια ηχητική κασέτα και μια βιντεοκασέτα, καταστραφούν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος και η παραπονούμενη ήταν παντρεμένοι για διάστημα πέραν των 20 ετών, την επίδικη χρονική περίοδο ήταν σε διάσταση αλλά διέμεναν στο ίδιο σπίτι. Ο κατηγορούμενος ουδέποτε προηγουμένως είχε εκδηλώσει βία ή παρόμοια διάθεση προς την οικογένεια του αλλά μετά τη διάσταση άρχισαν προβλήματα για περιουσιακές διαφορές μεταξύ τους, ειδικά σε σχέση με το σπίτι στο οποίο ζούσαν το οποίο κατέχουν ανά ½ μερίδιο έκαστος το οποίο κτίστηκε σε οικόπεδο περιουσίας του κατηγορουμένου. Ήταν η θέση του κ. Κωνσταντινίδη του ότι η παραπονούμενη συνεχώς προκαλούσε τον κατηγορούμενο με διάφορους τρόπους με απώτερο σκοπό να μπορέσει να εκδώσει εναντίον του διάταγμα αποκλεισμού και να παραμείνει η ίδια και να χρησιμοποιεί αποκλειστικά την συζυγική εστία. Την συγκεκριμένη μέρα ο κατηγορούμενος είχε πάει στο σπίτι από την εργασία του ήθελε να κάνει μπάνιο η παραπονούμενη δεν τον άφηνε, έγινε καυγάς και αφού έχασε την ψυχραιμία του την έβρισε και την κτύπησε και κτύπησε και το γιο του. Ήταν επίσης η θέση του κ. Κωνσταντινίδη ότι η παραπονούμενη ζήτησε από τον κατηγορούμενο ανταλλάγματα για να αποσύρει τα παράπονα της σε σχέση με την παρούσα υπόθεση. Όπως ανέφερε ο κ. Κωνσταντινίδης ο κατηγορούμενος έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας, παρακολουθείται συχνά από νευρολόγο, χάνει εύκολα την ψυχραιμία του λόγω αυτού του προβλήματος του, πράγμα το οποίο η παραπονούμενη το γνώριζε πολύ καλά. Προσπαθεί τώρα να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τα παιδιά του και έχει μετανιώσει για την συμπεριφορά του. Ο κ. Κωνσταντινίδης κατέθεσε επίσης δύο ιατρικά πιστοποιητικά για τον κατηγορούμενο. Το πρώτο υπογράφεται από το Δρ. Σάββα Παπακώστα του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου στο οποίο αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος παρακολουθείται για χρόνια στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής λόγω επιληψίας η οποία προέκυψε μετά από τοποθέτηση βαλβίδας στον εγκέφαλο λόγω υδροκεφαλίας. Έχει παραμένει ελεύθερος κρίσεων με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή επί σειρά ετών και μπορεί να οδηγεί όχημα. Στο δικό του ιατρικό πιστοποιητικό ο Δρ. Ν. Χ. Σπανός αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος υπεβλήθη σε εγχείρηση σε βρεφική ηλικία επειδή παρουσίασε υδροκέφαλο, τον Αύγουστο του 1983 προέβηκε σε νέα χειρουργική επέμβαση για να αντικατασταθεί το σύστημα παροχέτευσης που είχε παρουσιάσει δυσλειτουργία και έκτοτε λειτουργεί κανονικά χωρίς προβλήματα. Το 1983 εμφάνισε επιληπτικές κρίσεις οι οποίες ελέγχονται με φαρμακευτική αγωγή πολύ ικανοποιητικά. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 45 ετών και εργάζεται στο Τμήμα Δημοσίων Έργων ως εργάτης. Διαμένει με τους γονείς του στη Δευτερά. Παντρεύτηκε τη Σοφία Πέτρου το 1999 και απέκτησαν δύο παιδιά τον Νεόφυτο 15 ετών και τον Γιώργο 13 ετών. Και τα δύο παιδιά φοιτούν στο Grammar School. Από το 2006 ήταν σε διάσταση με την σύζυγο του παρόλο που έμεναν στο ίδιο σπίτι, εκδόθηκε ακολούθως το διαζύγιο τους και διάταγμα διατροφής αλλά εκκρεμεί ακόμα η επίλυση των περιουσιακών τους διαφορών. Ο κατηγορούμενος παρουσίασε εκ γενετής προβλήματα, πάσχει από υδροκεφαλία και υπεβλήθηκε σε επέμβαση τοποθέτησης βαλβίδας. Στην ηλικία των 14 και ακολούθως των 28 ετών υποβλήθηκε σε ακόμα δύο επεμβάσεις για έλεγχο και προσαρμογής της βαλβίδας. Μετά από την τελευταία επέμβαση παρουσίασε προβλήματα επιληψίας, παρακολουθείται από το Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Σύμφωνα με το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ.1.000 ή και στις δύο αυτές ποινές. Σύμφωνα με το άρθρο 243 Ποινικού Κώδικα όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση 3 ετών. Με βάση το άρθρο 4

(1)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119

(1)/2000, όταν τα αδικήματα που αναφέρονται στην 1η στήλη διαπράττονται από το ένα μέλος της οικογένειας εις βάρος άλλου μέλους θεωρούνται για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου αυξημένης σοβαρότητας και το Δικαστήριο δύναται να επιβάλει τις αυξημένες ποινές που προβλέπονται αντί τις ποινές που προβλέπονται στα αντίστοιχα άρθρα του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με το άρθρο 4

(2)(φ) για το αδίκημα της κοινής επίθεσης η ποινή φυλάκισης αυξάνεται από 1 σε 2 χρόνια και σύμφωνα με το άρθρο 4

(2)(ια) για το αδίκημα της επίθεσης προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη η ποινή αυξάνεται από 3 σε 5 χρόνια. Προκύπτει λοιπόν ότι τα αδικήματα υπό εξέταση, ακριβώς γιατί αφορούν πρόσωπα της ίδιας οικογένειας, είναι αυξημένης σοβαρότητας. Με βάση το άρθρο 3

(3)του ίδιου Νόμου όταν πράξη ή συμπεριφορά που συνιστά βία διαπράττεται στην παρουσία ανήλικου μέλους της οικογένειας θεωρείται βία η οποία ασκείται εναντίον του εν λόγω ανηλίκου εφόσον δύναται να προκαλέσει σε αυτό ψυχική βλάβη. Τα αδικήματα που αφορούν βία μεταξύ των μελών της ίδιας οικογένειας έχουν απασχολήσει πολλές φορές τα Δικαστήρια και με βάση την πλούσια νομολογία έχουν καθιερωθεί νομικές αρχές με βάση τις οποίες εξετάζονται. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τόκκαλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95 αναφέρθηκαν τα εξής: «Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης είτε ως μέσο εκδίκησης είτε ως μέσο τιμωρίας δεν έχει θέσει στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωση της πρέπει να τιμωρείται με την αυστηρότητα που επιβάλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για την γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς.» Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζήνωνα Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 272, η αύξηση που έχει παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια στα περιστατικά βίας στην οικογένεια κατέστησε αναγκαία την θέσπιση του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου, στον οποίο προβλέπονται αυξημένες ποινές για εγκλήματα βίας στην οικογένεια, σε σύγκριση με τα ανάλογα αδικήματα στον Ποινικό Κώδικα. Χαρακτηριστικά λέχθηκε σε σχέση με αυτό: «Η διάκριση είναι εμφανής. Η αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου προς τους ενόχους αδικημάτων βίας στην οικογένεια εκφράζεται μέσω της αυστηρότερης ποινής που προβλέπει ο νόμος ενώ, ταυτόχρονα επιδιώκεται, μέσω της ποινής, και η εξυπηρέτηση του σκοπού της αποτροπής». Στην υπόθεση Θεοχάρης Θεοχάρους ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575, αναφέρθηκε ότι η σοβαρότητα αυτής της φύσης αδικημάτων έγκειται στο γεγονός ότι η βία στρέφεται ενάντια στην προσωπικότητα, καταρρακώνουν την αξιοπρέπεια του ατόμου και πλήττουν το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας. Χαρακτηριστικό θεωρώ και το απόσπασμα από την απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου

(2003)2 Α.Α.Δ. 534, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Η ιδιαίτερη αυστηρότητα με την οποία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται η άσκηση βίας σε μέλος της οικογένειας κατηγορουμένου, τονίστηκε και στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου, Ποιν. Εφ. 7012 ημερ. 11.4.2001. Είναι αδιανόητο κάποιος να κακοποιείται στο οικογενειακό σπίτι που αποτελεί το καταφύγιο του και όπου θα έπρεπε να βρίσκει προστασία και στοργή». (βλ. επίσης Κωνσταντίνος Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 28/2010 ημερ. 7.5.2010 και Αιμίλιος Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 327). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αναστάσιου Γεωργίου

(2002)2 Α.Α.Δ. 464 ανέφερε τα εξής: «Η σοβαρότητα εγκλημάτων βίας στην οικογένεια είναι αυτόδηλη. Εκτός από το τραύμα που επιφέρουν, τείνουν να πλήξουν τη συνοχή της οικογένειας και την υπόσταση των μελών της. Χρήση βίας από το σύζυγο κατά της συζύγου του αποτελεί ιδιαίτερη πτυχή εγκλημάτων βίας στην οικογένεια, τα οποία έχουν ως γενεσιουργό αιτία τη χρήση βίας ως μέσο επιβολής της θέλησης του συζύγου επί της συζύγου του και την κυριαρχία του στην οικογένεια, με έρεισμα τη σωματική του δύναμη. Η βία αντικαθιστά το λόγο και η ισχύς τη λογική. Εξαρθρώνεται το κλίμα ισότητας που πρέπει να χαρακτηρίζει τις σχέσεις των συζύγων - (βλ. Κούλλουρος ν. Κούλλουρου & Άλλου

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 50). Η άσκηση βίας από το σύζυγο εις βάρος της συζύγου του αποτελεί ανάθεμα για τις συζυγικές σχέσεις και πλήττει τον πυρήνα της οικογένειας. Τέτοια συμπεριφορά δε γίνεται ανεκτή. Πρέπει να εκριζωθεί από την οικογένεια». Η επιβολή ποινής είναι ένα πολύ λεπτό έργο του Δικαστηρίου αφού απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από την μία, και η εξατομίκευση της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Η σοβαρότητα αδικημάτων βίας στην οικογένεια είναι δεδομένη. Στην υπό εκδίκαση περίπτωση έχουμε ένα πατέρα να επιτίθεται εναντίον της εν διαστάσει συζύγου του, του ανήλικου παιδιού του και να εκθέτει και τα δύο παιδιά του σε συμπεριφορά που μπορούσε να τους προκαλέσει ψυχική βλάβη δηλαδή στην παρουσία τους επιτέθηκε παράνομα και εξύβρισε με χυδαίες λέξεις την εν διαστάσει σύζυγο του και μητέρα τους. Ο γιος του κατηγορούμενου Γιώργος ήταν ηλικίας 11 ετών όταν έγινε το αδίκημα, δηλαδή ένα ανυπεράσπιστο παιδί, το οποίο έχει γίνει θύμα βίας από τον ίδιο του τον πατέρα ο οποίος θα έπρεπε να είναι ο προστάτης του. Μάλιστα φαίνεται να τον έχει κτυπήσει πολλαπλές φορές στο πρόσωπο το οποίο παρουσίαζε οίδημα. Σημειώνω επίσης ότι η 17.7.2012 δεν ήταν η μοναδική φορά που ο κατηγορούμενος άσκησε βία εναντίον της συζύγου του, έχει παραδεχτεί όπως έχει ήδη αναφερθεί, ακόμα μια υπόθεση βίας που έχει γίνει προηγουμένως, στις 2.1.2012. Προς μετριασμό της ποινής λαμβάνω υπ' όψιν μου το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και την παραδοχή του στο Δικαστήριο η οποία εφόσον έχει γίνει πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας θα θεωρηθεί ως άμεση. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τα προβλήματα υγείας τα οποία αντιμετωπίζει από νεαρής ηλικίας. Σημειώνω ότι σύμφωνα και με τα δύο ιατρικά πιστοποιητικά που έχουν προσκομιστεί τα προβλήματα είναι πλήρως ελεγχόμενα με την φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνει και η κατάσταση του είναι σταθερή εδώ και πολύ καιρό. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι έχει φύγει πλέον από τη συζυγική εστία και διαμένει με τους συνταξιούχους γονείς του και ότι καταβάλλει προσπάθειες για να βελτιώσει τη σχέση του με τα παιδιά του και προσπαθεί να αποδείξει ότι έχει γνησία μεταμεληθεί για τη συμπεριφορά του. Από την άλλη καμία εκδήλωση βίας και ειδικά ενδοοικογενειακής όση πρόκληση και αν υπάρχει, ως η θέση του κ. Κωνσταντινίδη, δεν μπορεί να διαγραφεί και να δικαιολογηθεί. Όπως αναφέρθηκε και στις διάφορες υποθέσεις στις οποίες γίνεται πλήρης αναφορά πιο πάνω, η βία δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Ειδικά δε όταν το θύμα βίας είναι το ανυπεράσπιστο παιδί από το ίδιο το πρόσωπο που θα έπρεπε να το στηρίζει και να το προστατεύει, τον γονιό του. Ενόψει όλων των ανωτέρω είναι η θέση μου ότι η αρμόζουσα ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο για να μπορέσει μέσω της ποινής να αντιληφθεί το μεγάλο και σοβαρό λάθος που έχει πράξει είναι αυτή της φυλάκισης. Του επιβάλλονται λοιπόν οι ακόλουθες ποινές: - Στην κατηγορία αρ. 1 ποινή φυλάκισης 2 μηνών. - Στην κατηγορία αρ. 2 ποινή φυλάκισης 3 μηνών. - Στην κατηγορία αρ. 3 ποινή φυλάκισης 2 μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν. Έχοντας επιβάλει τις ποινές φυλάκισης θα εξετάσω κατά πόσον μπορούν αυτές να ανασταλούν. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο

(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού

(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή

(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic

(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou

(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη

(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ.

1. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, έχει παραδεχθεί άμεσα τη διάπραξη του αδικήματος, η απαράδεχτη συμπεριφορά του έλαβε χώρα ενάμιση χρόνο προηγουμένως, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας και καίρια και καθοριστικά έχει μεταμεληθεί για την συμπεριφορά του και προσπαθεί να αποκαταστήσει τη σχέση του με τα παιδιά του. Τα πιο πάνω με οδηγούν στο ότι το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης σε συνδυασμό με τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορούμενου μπορούν να επενεργήσουν για αναστολή των επιβληθεισών ποινών φυλάκισης, στην επιθυμία μου να δοθεί σε αυτόν μία δεύτερη ευκαιρία. Τούτων δεδομένων, οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Στην παρούσα υπόθεση έχει ληφθεί υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής η υπόθεση αρ. 13169/
2. Ο κατηγορούμενος θα πληρώσει €120 που έχουν δημιουργηθεί με την υπόθεση αρ. 13169/
3. Τα τεκμήρια που είναι στην κατοχή της Αστυνομίας να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο