Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Aναστάσιος Αναστασίου, Αρ. Υπόθεσης: 14871/13, 31/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:B11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 14871/13 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Aναστάσιος Αναστασίου Κατηγορουμένου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31 Ιανουαρίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Αγ. Κορέλλης Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί τέσσερεις κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της άσεμνης πράξης, κατά παράβαση των άρθρων 176 και 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 166/87 και 145
(1)- Ειδικότερα έχει παραδεχθεί ότι στις 14.9.2012 και στις 8.10.2012 στη Λακατάμεια, της επαρχίας Λευκωσίας, σε δημόσιο χώρο, δηλαδή στο περίπτερο με την ονομασία "EASY FOR U" στην Λεωφόρο Μακαρίου, τέλεσε άσεμνη πράξη, δηλαδή επέδειξε τα γεννητικά του όργανα στην Δέσποινα Λενή από την Ελλάδα και τώρα στο Στρόβολο, αριθμός κατηγοριών 1 και 3 και ότι στις 18.9.2012 και 16.10.2012 στη Λακατάμεια, της Επαρχίας Λευκωσίας, σε δημόσιο χώρο, δηλαδή στο περίπτερο με την ονομασία "EASY FOR U" στην Λεωφόρο Μακαρίου, τέλεσε άσεμνη πράξη, δηλαδή επέδειξε τα γεννητικά του όργανα στην Dimitrinka Buyanova από την Βουλγαρία και τώρα στη Λακατάμεια, αριθμός κατηγοριών 2 και
- Τα γεγονότα όπως εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής με τα οποία συμφώνησε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου ήταν ότι στις 14.10.2012 η παραπονούμενη Δέσποινα Λενή κατήγγειλε ότι σε δύο περιπτώσεις στις 14.9 και 8.10 του ίδιου χρόνου άγνωστος άντρας εισήχθη εντός περιπτέρου στο οποίο εργαζόταν και αφού πήρε ένα πορνοπεριοδικό πλησίασε στον πάγκο και το πλήρωσε έχοντας εκτεθειμένα τα γεννητικά του όργανα. Στις 29.10.2012 η παραπονούμενη Dimitrinka Buyanova κατήγγειλε το ίδιο ακριβώς συμβάν το οποίο επεσυνέβηκε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο στις 18.
- και 16.10 του ίδιου χρόνου. Από εξετάσεις που έγιναν από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης περιπτέρου εντοπίστηκε το όχημα του άγνωστου άντρα και από περαιτέρω εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι ήταν ο κατηγορούμενος ο οποίος αμέσως παραδέχτηκε την διάπραξη των αδικημάτων και ζήτησε συγνώμη. Όπως ανέφερε η κα Ναθαναήλ ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και ζήτησε όπως το τεκμήριο της παρούσας υπόθεσης που είναι ο ψηφιακός δίσκος από το κλειστό κύκλωμα του περιπτέρου παραμείνει στην κατοχή της Αστυνομίας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου σε μια εμπεριστατωμένη αγόρευση αναφέρθηκε αφενός στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, προς τούτο υιοθέτησε σχετικά την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου τόσο ενώπιον των ανακριτικών αρχών αλλά και στο Δικαστήριο, και αφετέρου μεγάλο μέρος της αγόρευσης του εστιάστηκε στα προβλήματα ψυχικής υγείας που παρουσίαζε ο κατηγορούμενος την θεραπευτική αγωγή που ακολούθησε εφοδιάζοντας το Δικαστήριο με τα σχετικά ιατρικά πιστοποιητικά. Ένα άλλο μέρος της αγόρευσης του ήταν σε σχέση με την τιμωρία που έχει ήδη υποστεί ο κατηγορούμενος εφόσον ως η εισήγηση του λόγω της τεράστιας δημοσιότητας που έλαβε το θέμα έχει εκτεθεί σε χλεύη και έχει επηρεαστεί και η προσωπική του ζωή από το γεγονός αυτό αλλά επίσης λόγω του επαγγέλματος του είναι Ειδικός Αστυφύλακας έχει περάσει από πειθαρχική διαδικασία και του έχει επιβληθεί η ποινή της εξ αναγκασμού σε παραίτηση. Έχει εφεσιβάλει την εν λόγω απόφαση της πειθαρχικής επιτροπής και εκτελεί τα καθήκοντα του με άδεια του Αρχηγού Αστυνομίας μέχρι την έκβαση της έφεσης και ήταν η θέση του κ. Κορέλλη ότι έχει ήδη τιμωρηθεί αυστηρά. Όπως έχω ήδη αναφέρει, μεγάλο μέρος της αγόρευσης του κ. Κορέλλη επικεντρώθηκε στην ψυχολογική αξιολόγηση του κατηγορουμένου από τον θεράποντα ιατρό του Αντρέα Ασημένο και ειδικά στη θέση του ότι: «Κατά την περίοδο του αδικήματος ο κ. Αναστασίου βίωνε μια έντονη ψυχολογική πίεση που πήγαζε από την ύπαρξη σοβαρών προβλημάτων στην πατρική του οικογένεια αλλά και από μια φάση κρίσης που διερχόταν η δική του συζυγική του σχέση. Οι καταστάσεις αυτές βιώνονταν από τον ίδιο σαν πολύ στρεσσογόνες και η συνειδητοποίηση της αδυναμίας του να τις διαχειριστεί ψυχολογικά σωστά του προκαλούσε ένα αίσθημα απώλειας του ελέγχου και αποτελούσε πλήγμα στην αυτοεικόνα και αυτοεκτίμηση του. Η κατάσταση αυτή τον οδήγησε να νιώθει ένα έντονο άγχος και επηρέαζε πολύ αρνητικά την ψυχική του διάθεση. Ήταν στην κορύφωση της ψυχικής του έντασης που κατέφυγε στην εκδήλωση της αποκλίνουσας συμπεριφοράς του. Η επιδειξιομανής συμπεριφορά του είχε σαν ασυνείδητα κίνητρα την αποκατάσταση του αντρικού του Εγώ και το αίσθημα ανάκτησης του ελέγχου, και έκφραζε, πάντοτε ασυνείδητα, ένα αίσθημα δύναμης. Η δυσκολία του να επιλύει προσαρμοσμένα τα διάφορα προβλήματα τον οδήγησε στην βίωση αισθημάτων ανδρικής ανεπάρκειας και ανασφάλειας τα οποία αντισταθμίστηκαν με την κυριαρχική "ανδρική "συμπεριφορά του προς την γυναίκα του περιπτέρου. Μετά την εκδήλωση της παραβατικής συμπεριφοράς του ο κ. Αναστασίου κατακλυζόταν από έντονα συναισθήματα ενοχής, ψυχικής ενόχλησης και ντροπής για την πράξη του τα οποία όμως δεν ήταν ικανά να αποτρέψουν την επανάληψη της.0 λόγος είναι διότι τα κίνητρα τέτοιων συμπεριφορών εντοπίζονται στην ασυνείδητη σφαίρα της προσωπικότητας , πρόκειται για ψυχαναγκαστικές παρορμήσεις και ξεφεύγουν της δυνατότητας αυτοελέγχου του ατόμου. Δεν πρόκειται λοιπόν για μια ενσυνείδητη και ηθελημένη αντίδραση. Κατά την στιγμή της πράξης το άτομο είναι σε τέτοια ψυχική διέγερση που δεν είναι εις θέση να συνειδητοποιήσει τις κοινωνικές, νομικές και άλλες συνέπειες της πράξης του. Πρέπει να τονισθεί ότι η συμπεριφορά του κ. Αναστασίου δεν εμπεριείχε οιανδήποτε πρόθεση να βλάψει σωματικά την γυναίκα προς την οποία έκθεσε μέρη του σώματος του ούτε υπήρχε κίνδυνος για διάπραξη ενός πιο σοβαρό σεξουαλικού αδικήματος (π.χ. βιασμός ). Επίσης πρέπει να αναφερθεί ότι ουδέποτε στο παρελθόν είχε εκδηλώσει ίδια ή παρόμοιας μορφής σεξουαλική συμπεριφορά.» Τέλος ο κ. Κορέλλης ζήτησε από το Δικαστήριο όπως, ενόψει της πραγματικής μεταμέλειας που έχει επιδείξει ο κατηγορούμενος, της θεραπείας της οποίας έτυχε και στηριζόμενος σε πιστοποιητικό που έχει εκδώσει πρόσφατα ο θεράπων ιατρός του και συγκεκριμένα στις 27.11.2013 και στο οποίο αναφέρει ότι: «Μετά από περίπου ενός χρόνου ψυχοθεραπευτικής αγωγής, εκτιμώ ότι ο κ. Αναστασίου επανέκτησε την ψυχοσυναισθηματική του ισορροπία και είναι σήμερα εις θέση να διαχειρίζεται προσαρμοσμένα τα συναισθήματα και την συμπεριφορά του. Κατά συνέπεια οι πιθανότητες να εμφανίσει στο μέλλον την ίδια ή παρόμοιου τύπου παραβατική συμπεριφορά είναι πολύ περιορισμένες», επιδείξει την μέγιστη δυνατή επιείκεια προς τον κατηγορούμενο και αν προσανατολίζεται στην ποινή φυλάκιση να την αναστείλει αφού ο εγκλεισμός του κατηγορουμένου στις Κεντρικές Φυλακές θα έχει ως αποτέλεσμα τη διάλυση της οικογένειας του, την άνευ άλλου απόλυση του από την Αστυνομία, άσχημες επιπτώσεις για την υγεία του μικρότερου του αδερφού Δημήτρη τον οποίο ο κατηγορούμενος στηρίζει ολοκληρωτικά αλλά και θα πάρει τον κατηγορούμενο πίσω σε σχέση με την πρόοδο που έχει κάνει με την θεραπεία που ακολουθεί. Αναντίλεκτα τα αδικήματα που έχει τελέσει ο κατηγορούμενος είναι σοβαρότητα το σχετικό άρθρο του Ποινικού Κώδικα προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι δύο ετών. Τα αδικήματα εναντίον των ηθών τιμωρούνται επίσης αυστηρά από τα Δικαστήρια ακριβώς γιατί προσβάλλουν τα ήθη του κοινού εν γένει και όχι μόνο του συγκεκριμένου παραπονούμενου. Στην παρούσα περίπτωση ο κατηγορούμενος επέδειξε ανάρμοστη και κατάφορα απαράδεχτη συμπεριφορά σε τέσσερεις διαδοχικές περιπτώσεις το ίδιο χρονικό διάστημα, Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου του
- Επισκέφθηκε τέσσερεις φορές το ίδιο περίπτερο και τέλεσε την πράξη του αυτή έναντι και των δύο παραπονούμενων που ασκούσαν κανονικά το επάγγελμα τους στο περίπτερο. Παραπέμπω σε απόσπασμα από την απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου Κυριάκου
(2008)2 Α.Α.Δ 562, στην οποία λέχθηκαν τα εξής:- «Τα αδικήματα της φύσης που διέπραξε ο εφεσίβλητος δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι σοβαρά. Η σοβαρότητά τους προκύπτει μέσα από την προβλεπόμενη ποινή - ποινή φυλάκισης μέχρι δύο έτη - αλλά και από τον τρόπο που αυτά σταθερά αντικρίζονται από τη νομολογία. Αδικήματα σεξουαλικής φύσης τιμωρούνται από τα δικαστήρια με αποτρεπτικές ποινές, σε μια προσπάθεια καταστολής τους, τόσο γιατί στρέφονται και προσβάλλουν τα ήθη γενικά, όσο και γιατί προσβάλλουν και συνθλίβουν την προσωπικότητα των θυμάτων - (βλ. Rana κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 489 και Β.Ε.Κ. ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 228). Καθίστανται δε ιδιαίτερα σοβαρά, όταν στρέφονται εναντίον νεαρών προσώπων, τα οποία δεν έχουν ακόμη ολοκληρωμένη και ορθή εικόνα για τη σεξουαλική πτυχή της ζωής ούτε σταθερές δυνάμεις αντίστασης. Με τη διαπίστωση, βέβαια, της σοβαρότητας των αδικημάτων, το έργο του δικαστηρίου δεν εξαντλείται. Η εξατομίκευση της ποινής είναι μια διεργασία απαραίτητη, που σκοπό έχει να προσαρμόσει την ποινή όχι μόνο στο αδίκημα αλλά και στο συγκεκριμένο δράστη. Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις σεξουαλικών αδικημάτων, αυτή δεν μπορεί να αφήνεται να οδηγεί στην εξουδετέρωση, είτε της προβλεπόμενης από το νόμο ποινής είτε του αποτρεπτικού χαρακτήρα της». Τα δικαστήρια στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τα προσωπικά δεδομένα του κατηγορούμενου ειδικά εάν υπάρχουν ψυχικές διαταραχές, Κωνσταντίνος Μαυραντωνίου ν. Δημοκρατίας, Π.Ε. 204/11, ημερ. 20.6.
- «Περαιτέρω, τα Δικαστήρια έχουν αναγνωρίσει ότι, ανάλογα με το βαθμό ψυχολογικής ή ψυχιατρικής ανισορροπίας, είναι υποχρεωμένα επιβάλλοντας την ποινή να ισοζυγίσουν από τη μια την αναγκαιότητα της επιβολής αποτρεπτικής ποινής, αλλά και από την άλλη να ασκήσουν το εξίσου σοβαρό καθήκον τους να εξατομικεύσουν την ποινή, όχι μόνο σε σχέση με τα προσωπικά δεδομένα του ιδίου του κατηγορουμένου, αλλά ιδιαίτερα και σε σχέση με αυτά που συναρτώνται προς τις όποιες ψυχικές διαταραχές. Για τους αδικοπραγούντες ψυχασθενείς έχει σημασία για το Δικαστήριο να προσπαθήσει να στοχεύσει σε εκείνη την ποινή που θα διασφαλίσει, κατά το δυνατό, στην απομάκρυνση της πιθανότητας ο αδικοπραγών να υποστεί υποτροπή ώστε να εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα τόσο για τον εαυτό του, όσο και για τους συνανθρώπους τους. Αποτελεί πάγια αρχή ότι οι αδικοπραγούντες ψυχασθενείς πρέπει να τυγχάνουν μιας ιδιαίτερης μεταχείρισης, όχι κατ' ανάγκη αυτής που οριοθετούν συγκεκριμένες νομοθετικές πρόνοιες, όπως αυτές που εισήχθησαν με τον περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμο αρ. 77(Ι)/97, όπως τροποποιήθηκε μέχρι το
- Η περίπτωση του εφεσείοντος δεν εμπίπτει βέβαια στις σοβαρότερες περιπτώσεις ψυχικών ασθενειών που θα έπρεπε να τύχουν μεταχείρισης δυνάμει των προνοιών του πιο πάνω Νόμου. Όμως, η διαταραγμένη ψυχική υγεία λαμβάνεται υπόψη προς επιμέτρηση της ποινής. Η συνήθης αντιμετώπιση είναι να μειώνεται η ποινή φυλάκισης λογίζοντας υπέρ του κατηγορουμένου την επιβάρυνση της ψυχικής υγείας, όπως συνέβη στη Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (Αρ.1)
(2001)2 Α.Α.Δ.
- Πιο πρόσφατα στην Κύπρου Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 155/2010, ημερ. 20.2.2012, το Εφετείο έλαβε υπόψη την ψυχική κατάσταση του εφεσείοντος, ο οποίος παρά το γεγονός ότι είχε αντίληψη των πράξεων και επίγνωση των επιπτώσεων τους, παρέμενε ένα ψυχικά ασθενές άτομο παρακολουθούμενο από ιατρούς στη βάση του ότι ήταν «άτομο με μειωμένη ψυχική αντοχή σε στρεσσογόνες και ψυχοπιεστικές καταστάσεις». Μαζί με τα υπόλοιπα μετριαστικά στοιχεία, θεωρήθηκε ορθό να μειωθεί η ποινή των 8 ετών σε 6 έτη, σε κατηγορίες βιασμού, άσεμνης επίθεσης και επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη». Από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος είναι πατέρας ενός παιδιού του Κυριάκου, ηλικίας 4 μηνών, είχε περάσει κρίση στη σχέση του με την σύζυγο του αλλά τώρα οι σχέσεις τους εξομαλύνθηκαν και υπάρχει ισορροπία, το ένα από τα τρία αδέρφια του ο Δημήτρης παρουσιάζει ημιπληγία και ο κατηγορούμενος έχει αναλάβει τις μετακινήσεις του και προς και από το πανεπιστήμιο που φοιτά αλλά και προς τους διάφορους γιατρούς που χρειάζεται να πηγαίνει. Ο πατέρας του κατηγορούμενου πάσχει από τη νόσο Πάρκινσον και διάφορα άλλα προβλήματα όπως και κατάθλιψη και προς τον σκοπό αυτό λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και δεν είναι σε θέση να παρέχει την στήριξη του προς το Δημήτρη. Όπως έχω ήδη αναφέρει ο κ. Κορέλλης έχει παρουσιάσει στο Δικαστήριο τα ιατρικά πιστοποιητικά του Κλινικού Ψυχολόγου Αντρέα Ασημένου ο οποίος παρακολουθεί τον κατηγορούμενο σε τακτά χρονικά διαστήματα από τον Οκτώβριο του
- Μέσα τα πιστοποιητικά αναφορά στα οποία έχει γίνει και προηγουμένως ο γιατρός του θεωρεί ότι έχει συνειδητοποιήσει την απρεπή συμπεριφορά του, την μεταμέλεια του και διαβλέπει ειλικρινά κίνητρα για αντιμετώπιση του προβλήματος του και προσαρμογής του στου κοινωνικούς κανόνες συμπεριφοράς. Ολοκληρώνει δε τη θέση του εκτιμώντας ότι: «Ο κατηγορούμενος παρά τη σοβαρότητα του αδικήματος το οποίο υπέπεσε είναι σε θέση σήμερα να λειτουργήσει με μια ώριμη και φυσιολογική στάση και συμπεριφορά μέσα στο κοινωνικό σύνολο.» Η διάθεση και η ετοιμότητα του να δεχτεί ψυχοθεραπευτική αρωγή και η συνέπεια που επιδεικνύει κατά τη διάρκεια της θεραπείας σύμφωνα πάντα με τον θεράπων ιατρό του όπως και η περίπου ενός χρόνου ψυχοθεραπευτική αγωγή δείχνουν ότι ο κατηγορούμενος επανέκτησε την ψυχοσυναισθηματική του ισορροπία και μπορεί σήμερα να διαχειρίζεται τα συναισθήματα και την συμπεριφορά του, θεωρεί δε ότι οι πιθανότητες να εμφανίσει στο μέλλον την ίδια ή παρόμοιου τύπου παραβατική συμπεριφορά ως πολύ περιορισμένες. Ο κατηγορούμενος είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου οι προσωπικές του συνθήκες από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει αφού εν τω μεταξύ έχει περάσει την κρίση του γάμου του και έχει γίνει πατέρα ενός τετράμηνου αγοριού του Κυριάκου. Η ηθελημένη υποβολή του σε ψυχοθεραπευτική αγωγή και η επιθυμία του να βελτιώσει την παραβατική του συμπεριφορά θα ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο όπως επίσης και το γεγονός ότι συνεπεία της δημοσιότητας που είχε λάβει το θέμα δεδομένου και του επαγγέλματος του κατηγορουμένου είχαν ως αποτέλεσμα να διασυρθεί το όνομα του. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου το ότι έχει αντιμετωπίσει πειθαρχική διαδικασία στην οποία προέβη σε παραδοχή και του επιβληθεί η ποινή του εξαναγκασμού σε παραίτηση. Παράγοντας που θα ληφθεί επίσης υπόψη είναι η στήριξη που προσφέρει στον μικρότερο αδερφό του Δημήτρη στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει και το γεγονός ότι ουσιαστικά έχει αναλάβει γονικό ρόλο έναντι του αδερφού του. Είναι η θέση μου ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί, ο τρόπος διάπραξης τους και η συχνότητα διάπραξης τους το δεδομένο διάστημα δεν δικαιολογούν οποιαδήποτε άλλη επιβολή ποινής πέραν από αυτή της φυλάκισης. Επιβάλλεται λοιπόν στον κατηγορούμενο σε κάθε μια από τις τέσσερεις κατηγορίες που έχει παραδεχτεί ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν. Έχοντας επιβάλει τις εν λόγω ποινές θα εξετάσω το αίτημα του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορούμενου ο οποίος κάλεσε το Δικαστήριο να αναστείλει τυχόν ποινή φυλάκισης που έχει κρίνει ότι θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 39. Έχω τη θέση ότι το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης σε συνδυασμό με τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορούμενου μπορούν να επενεργήσουν για αναστολή των επιβληθείσα ποινή φυλακίσεως, στην επιθυμία μου να δοθεί σε αυτόν μία τελευταία ευκαιρία. Τούτων δεδομένων, οι επιβληθείσες ποινές φυλακίσεως αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Υπ.) ..................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο