Δημοκρατία ν. Asem Ali Ahmed Farag, Αρ. Υπόθεσης: 15031/13, 24/1/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2014:3 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ : Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15031/13 Δημοκρατία v. Asem Ali Ahmed Farag Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 24 Ιανουαρίου 2014 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χρ. Κυθραιώτου για Γενικόν Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χρ. Δημητρίου Κατηγορούμενος παρών ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Με βάση την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 17.01.2014 ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στις κατηγορίες 1 και
- Αυτές αφορούσαν τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, δηλ. της ληστείας, και του αδικήματος της ληστείας. Πριν την έναρξη της ακρόασης ο Κατηγορούμενος, μετά την τροποποίηση των λεπτομερειών αδικήματος της 3ης κατηγορίας, παραδέχθηκε ενοχή σε αυτή για το αδίκημα της παράνομης παραμονής στη Δημοκρατία. Τα γεγονότα που αφορούν τις πρώτες δύο κατηγορίες περιέχονται αναλυτικά στην απόφαση του Δικαστηρίου. Για τον σκοπό της επιβολής ποινής κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε εν συνόψει τα εξής: Οι Παραπονούμενοι οι οποίοι είναι ιδιοκτήτες του αρτοποιείου ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ το οποίο βρίσκεται μπροστά από την οικία τους το βράδυ της 15.7.13 περί ώρα 22.45 υπήρξαν θύματα ληστείας όταν στο σπίτι τους εισήλθαν τρία άτομα με καλυμμένα τα πρόσωπά τους κρατώντας μαχαίρια. Ένας από τους δράστες ήταν και ο Κατηγορούμενος ο οποίος υπήρξε εργοδοτούμενος στο αρτοποιείο των Παραπονουμένων για περίοδο περίπου 3½ ετών. Στην προκειμένη περίπτωση υπήρξε κλοπή του χρηματικού ποσού των €800 το οποίο ήταν περιουσία του Μ.Κ.10 ενώ αμέσως πριν τον χρόνο της κλοπής χρησιμοποιήθηκε πραγματική βία εναντίον τόσο της Μ.Κ.11 όσο και του Μ.Κ.10, όπως και τραυματισμός του τελευταίου. Επίσης κατά και αμέσως μετά τον χρόνο της κλοπής χρησιμοποιήθηκε βία και τραυματισμός του Μ.Κ.
- Ο εντοπισμός και η σύλληψη του Κατηγορουμένου έγινε κατορθωτή αφού κατά τη διάρκεια του συμβάντος υπήρξε η αναγνώριση του μέσω φωνής από τη Μ.Κ.
- Ο Κατηγορούμενος κρίνεται επίσης ένοχος και στην τρίτη κατηγορία κατόπιν δικής του παραδοχής. Αυτή αφορά το αδίκημα της παράνομης παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία μετά τη λήξη της προσωρινής άδειας διαμονής αλλοδαπού. Ειδικότερα, ο Κατηγορούμενος μεταξύ της 20.11.12 και 1.8.13 ενώ του είχε παραχωρηθεί άδεια για προσωρινή παραμονή στη Δημοκρατία παρέμεινε μετά τη λήξη αυτής χωρίς να εξασφαλίσει την απαιτούμενη άδεια της Διευθύντριας του Τμήματος Αρχείου, Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Συγκεκριμένα στις 17.8.12 το αίτημα του για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας απερρίφθη από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων και αυτός έλαβε γνώση της απόρριψης του αιτήματος του στις 5.9.
- Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά τη σύντομη αγόρευση του ο συνήγορος του Κατηγορουμένου επισήμανε εν πρώτοις ότι ο Κατηγορούμενος είναι άτομο με λευκό ποινικό μητρώο. Υιοθέτησε δε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αναφορικά με τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου. Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής ο Κατηγορούμενος είναι 29 ετών και κατάγεται από την Αίγυπτο. Προέρχεται από συγκροτημένη πολυμελή οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και είναι ο 3ος από τα 8 παιδιά της. Φοίτησε για 11 χρόνια σε σχολείο στην Αίγυπτο και μετά την ολοκλήρωση της σχολικής του φοίτησης εργάστηκε ως τεχνικός ελαστικών στην Αίγυπτο. Στην Κύπρο έφθασε το 2008 για σκοπούς εργασίας. Εργάστηκε δε για 3½ χρόνια στο αρτοποιείο των Παραπονουμένων. Μετά που σταμάτησε την εργασία του στο αρτοποιείο υπέβαλε αίτηση για αναγνώριση του ως πολιτικός πρόσφυγας η οποία απερρίφθη στις 17.8.
- Μέχρι το στάδιο της σύλληψης του απασχολήθηκε ως εργάτης στον γεωργικό τομέα στην περιοχή Περιστερώνας. Το αδίκημα της ληστείας για το οποίο κρίθηκε ένοχος ο Κατηγορούμενος είναι από τα πλέον σοβαρά και αυτό αντανακλάται από τη μέγιστη ποινή που προνοείται από τον Ποινικό Κώδικα. Σημειώνουμε ότι κανονικά τιμωρείται με φυλάκιση 14 ετών, αλλά προνοείται ισόβια φυλάκιση όταν ο παραβάτης συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα πρόσωπα ή όταν κατά τη διάρκεια της ληστείας τραυματίζει, κτυπά ή χρησιμοποιεί οποιαδήποτε άλλη βία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου. Ισόβια φυλάκιση κατά μέγιστο όριο προβλέπεται, επίσης, και στην περίπτωση που ο παραβάτης είναι οπλισμένος με οποιοδήποτε επικίνδυνο ή επιθετικό όπλο ή εργαλείο[1]. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η παρούσα κατατάσσεται στις περιπτώσεις για τις οποίες προβλέπεται ισόβια φυλάκιση. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει κατ' επανάληψη τονίσει τη σοβαρότητα του αδικήματος, κάτι το οποίο αντανακλάται στη φυλάκιση διά βίου που ο νομοθέτης θεώρησε σκόπιμο να προνοήσει ως ανώτατο όριο ποινής[2]. Όπως προσφάτως έχει τονιστεί στην υπόθεση Παναγιώτης Μακρή ν. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 33/12 ημερ. 15.1.13 από την ίδια τη φύση του αδικήματος που εμπεριέχει τις διά της βίας και της επίδειξης βίας προς εκφοβισμό και εξαναγκασμό ενέργειες που παραβιάζουν κάθε έννοια της πολιτισμένης συμπεριφοράς, δικαίως το αδίκημα της ένοπλης ληστείας θεωρείται από τα σοβαρότερα του Ποινικού Κώδικα. Θεωρούμε δε αναγκαίο να επισημάνουμε εδώ ότι εγκλήματα αυτού του είδους, άσχετα από την επακριβή μορφή που παίρνει η κάθε περίπτωση, βρίσκονται, δυστυχώς, σε έξαρση και παρουσιάζουν μια αυξητική τάση[3]. Τούτο το διαπιστώνουμε όχι μόνο από τις επισημάνσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αλλά και από τις δικές μας προσωπικές εμπειρίες βάσει της καθημερινής και επαναλαμβανόμενης ενασχόλησης με τέτοιου είδους υποθέσεις. Δεν είναι, πιστεύουμε, υπερβολή να πούμε ότι οι ληστείες, πλείστες εκ των οποίων είναι ένοπλες και με τη χρήση βίας, είναι πλέον καθημερινό φαινόμενο με υποψήφια και ανυποψίαστα θύματα τον καθένα από εμάς με απρόβλεπτες και ανυπολόγιστες συνέπειες. Όπως επισημάνθηκε και σε σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί ο καιρός που οι κάτοικοι της χώρας μας ένιωθαν και ζούσαν σε συνθήκες ασφάλειας. Κανείς πλέον και πουθενά δεν έχει την άνεση να αισθάνεται ασφαλής καθότι όλοι αποτελούμε εν δυνάμει θύματα με ενδεχόμενο τίμημα όχι μόνο την περιουσία μας αλλά και την ίδια τη σωματική μας ασφάλεια και ακεραιότητα. Τούτο καθιστά επιτακτική σε αδικήματα, όπως το υπό εξέταση, την ανάγκη επιβολής αυστηρής ποινής που θα επενεργήσει, ελπίζουμε, αποτρεπτικά.[4] Ο βαθμός βίας που χρησιμοποιείται και η έκθεση ή μη σε κίνδυνο ανθρώπινης ζωής είναι παράγοντες που, ανάλογα με την περίπτωση, συντείνουν στον καθορισμό του ύψους της ποινής η οποία, εν πάση περιπτώσει, θα πρέπει να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα[5]. Όπως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο έχει κατ' επανάληψη τονίσει την σοβαρότητα του αδικήματος χαρακτηρίζοντας τη μάλιστα ως δεσπόζουσας βαρύτητας στην επιμέτρηση της ποινής. Μάλιστα στην απόφαση του στην υπόθεση Τalal Faeg Mahmoud Abed v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ 128, ο (τότε) Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Χρ. Αρτεμίδης, αφού εκδήλωσε την έντονη αγωνία των κατοίκων της χώρας μας και την άκρως ανησυχητική κατάσταση που επικρατεί σήμερα στον τόπο μας, τόνισε και τα ακόλουθα σχετικά: «Το έγκλημα έχει, δυστυχώς, προσλάβει νέα μορφή. Εν πολλοίς, εξελίχτηκε, σε επάγγελμα. Μισθοφόροι διαπράττουν εγκλήματα, ενώ σε πολλές περιπτώσεις εγκληματίες αποσπούν με τη χρήση βίας, ενίοτε σκληρής και άγριας, περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν σε φιλήσυχους και ανυποψίαστους πολίτες, όπως στην περίπτωση που είναι ενώπιον μας. Η ποινή που επέβαλε στον εφεσείοντα το κακουργιοδικείο είναι αυστηρή. Επικροτούμε όμως και την αυστηρότητα και το ύψος της. Οι προσωπικές περιστάσεις, με τα γνωστά στοιχεία που αφορούν στις οικογενειακές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορούμενου αποτελούν μετριαστικούς παράγοντες όταν το έγκλημα και οι περιστάσεις που διεπράχθη δεν είναι του είδους που περιγράφουμε πιο πάνω. Σε εγκλήματα προσχεδιασμένα και όπου ο σκοπός είναι η παράνομη απόσπαση οικονομικού οφέλους, χωρίς σεβασμό στην προσωπικότητα και ακεραιότητα των θυμάτων, μόνο η παραδοχή και απολογία αποτελούν σοβαρό παράγοντα που λαμβάνεται ευνοϊκά υπόψη στη επιμέτρηση της ποινής. Οι υπόλοιποι παράγοντες είναι πράγματι περιθωριακοί.» Στην πιο πάνω απόφαση επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών που επεβλήθη πρωτόδικα. Όσον αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης εκείνης ο Εφεσείων μαζί με άγνωστο συνεργό του είχαν στήσει καρτέρι το βράδυ στον παραπονούμενο ο οποίος, συνοδευόμενος από την αλλοδαπή φίλη του, πήγαινε σε διαμέρισμα πολυκατοικίας. Χρησιμοποίησαν τον ανελκυστήρα για να ανεβούν στο δεύτερο όροφο. Μόλις άνοιξε η πόρτα του ανελκυστήρα ο Εφεσείων και ο συνεργός του επιτέθηκαν εναντίον του παραπονούμενου με ρόπαλο και τον χτύπησαν επανειλημμένα στο κεφάλι και άλλα μέρη του σώματός του προκαλώντας του βαθύ τραύμα στο κεφάλι, χείλη και αριστερό ώμο. Σκοπός τους, και τον πέτυχαν, ήταν να του αποσπάσουν χαρτοφύλακα ο οποίος περιείχε ένα αρκετά σεβαστό χρηματικό ποσό. Αφού άρπαξαν το χαρτοφύλακα άρχισαν να τρέχουν. Τους καταδίωξε η φίλη του παραπονούμενου σε μια προσπάθεια να τους προλάβει. Ωστόσο, ο Εφεσείων και ο συνεργός του κατόρθωσαν να διαφύγουν και εξαφανίστηκαν. Κατά τη φυγή τους μέρος των χρημάτων, που περιείχε ο χαρτοφύλακας, έπεσε στο δρόμο. Το υπόλοιπο ποσό που παρέμεινε στο χαρτοφύλακα και οικειοποιήθηκαν ο Εφεσείων με το συνεργό του ήταν περίπου Λ.Κ.6.000. Αυτό το ποσό δεν ανευρέθη, ούτε επεστράφη. Στην υπόθεση Muhannad Mohammad Mustafa Abunazha ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ 551 κατόπιν παραδοχής του εφεσείοντα του επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 8 ετών σε κατηγορία για ένοπλη ληστεία η οποία ποινή επικυρώθηκε κατ΄ έφεση. Στην υπόθεση Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ σελ. 50 οι κατηγορούμενοι ηλικίας 19 και 23 ετών, παραδέχθηκαν ενοχή σε δύο κατηγορίες ληστείας, κατά παράβαση των άρθρων 255, 282, 283 και 20 του Ποινικού Κώδικα. Οι δύο κατηγορούμενοι, κουκουλοφόροι και οπλισμένοι με μαχαίρια, εισέβαλαν σε διαμέρισμα δύο αλλοδαπών γυναικών και υπό την απειλή βίας και αφού τις κτύπησαν, απέσπασαν το ποσό των £65. Τα γεγονότα της υπόθεσης κρίθηκαν ως εξαιρετικά σοβαρά. Στους κατηγορούμενους επιβλήθηκε ποινή φυλακίσεως 8 ετών που επικυρώθηκε από το Εφετείο. Σημειώνεται ότι οι κατηγορούμενοι είχαν λευκό ποινικό μητρώο και παραδέχθηκαν ενοχή στο Κακουργιοδικείο μετά από μερική ακρόαση. Οι αποφάσεις και οι ποινές που επιβάλλονται σε παρόμοιας φύσεως υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια υπόψη επειδή δεν είναι επιθυμητή η ανομοιομορφία στη μεταχείριση αδικοπραγούντων. Όπως όμως τονίστηκε και σε σχετικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τις ποινές που επιβάλλονται, δεν καθορίζεται με οποιονδήποτε τρόπο μια στατική διατίμηση. Οι προηγούμενες ποινές και η προσέγγιση των Δικαστηρίων στο πρόσφατο και απώτερο παρελθόν είναι ενδεικτικές του τρόπου αντιμετώπισης των υποθέσεων κατά το χρόνο διάπραξής τους[6]. Επιπλέον να επισημάνουμε την πάγια νομολογιακή αρχή ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσεως αδικημάτων παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων ποινών για σκοπούς αποτροπής[7]. Αναφορικά με το αδίκημα της παράνομης παραμονής, παραπέμπουμε στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Tabrizi v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. σελ. 421, στην οποία τονίστηκε ότι τέτοια αδικήματα είναι ιδιαίτερα σοβαρά: «Αδικήματα που αφορούν την παράνομη είσοδο και παραμονή αλλοδαπών στην Κύπρο ή που σχετίζονται με τέτοια αδικήματα αντιμετωπίζονται ως σοβαρά. Έχει επισημανθεί στην σχετική νομολογία ότι τόσο η παράνομη είσοδος στο έδαφος της Δημοκρατίας όσο και η παράνομη παραμονή προσώπων που εισήλθαν αρχικά νόμιμα έχει φθάσει σε τέτοια επίπεδα που δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα κοινωνικής και οικονομικής φύσεως αλλά και προβλήματα αστυνόμευσης. Ακόμα ότι η Κύπρος είναι φιλόξενη χώρα αλλά ο καθένας που επιθυμεί να ζήσει εδώ οφείλει να συμμορφώνεται με τους Νόμους και τους Κανονισμούς της χώρας αυτής. Όπου ένα αδίκημα είναι από τη φύση του σοβαρό ή όπου διαπράττεται με μεγάλη συχνότητα δικαιολογείται η αντιμετώπιση του με ποινές αποτρεπτικού χαρακτήρα έτσι που πέραν από την τιμωρία του κατηγορουμένου να εξυπηρετείται και ο στόχος της αποτροπής διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων στο μέλλον είτε από τον ίδιο τον κατηγορούμενο είτε από άλλα πρόσωπα». Ανασκόπηση της νομολογίας για τέτοιας φύσης αδίκημα καταδεικνύει ότι αυτό αντιμετωπίζεται με ποινή φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπουμε στις υποθέσεις Mohamet v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 295, Nazari ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 231, Soulimi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248 και Al Jibouri κ.ά v. Αστυνομίας
(1992)2 A.A.Δ. 143, οι οποίες αφορούσαν το αδίκημα παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία μετά τη λήξη άδειας προσωρινής διαμονής αλλοδαπού και στις οποίες επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 5,3,4 και 1 μηνός αντίστοιχα. Εξετάζοντας τις συνθήκες διάπραξης των επίδικων αδικημάτων επισημαίνουμε ευθύς εξαρχής ότι ήταν ιδιαίτερα επιβαρυντικές. Είναι προφανές ότι ο Κατηγορούμενος μαζί με άλλα πρόσωπα, αφού συμφώνησαν να διαπράξουν ληστεία, έθεσαν σε εφαρμογή το σχέδιο που κατάστρωσαν, στηριζόμενοι σε στοιχεία και πληροφορίες που γνώριζε εκ των προτέρων ο Κατηγορούμενος. Ο Κατηγορούμενος μαζί με τους δύο άλλους δράστες εισήλθαν αιφνιδιαστικά στο σπίτι των Παραπονουμένων ενώ οι τελευταίοι είχαν προηγουμένως επιστρέψει σπίτι, πρώτα το ανδρόγυνο Καλοπέσα και στη συνέχεια ο γιος τους. Ευρισκόμενος δε ο Μ.Κ.10 στο σαλόνι του όπου έψαχνε τις παντόφλες του και η Μ.Κ.11 στο υπνοδωμάτιο της για να ετοιμαστεί να ξαπλώσει, βίωσαν την άσχημη εμπειρία της ξαφνικής και απρόσμενης εισόδου στο σπίτι τους των 3 δραστών οι οποίοι κρατούσαν μαχαίρια. Στην προσπάθεια τους δε οι δράστες να εξασφαλίσουν λεφτά δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν βία και να τραυματίσουν στο τέλος τόσο τον Μ.Κ. 10 όσο και τον Μ.Κ.
- Μάλιστα μεταξύ του Μ.Κ. 6 και του ενός από τους δράστες έγινε συμπλοκή έξω στον χώρο της αυλής, και ενώ ο δράστης αυτός κρατούσε μαχαίρι. Στο τέλος ο Μ.Κ. 6 τραυματίστηκε από τον Κατηγορούμενο ο οποίος τον κτύπησε στο πίσω μέρος του κεφαλιού, ενώ έχει διαπιστωθεί ότι με το μαχαίρι που κρατούσε προκλήθηκε και τραύμα στη νεφρική χώρα. Υπάρχει και μια άλλη σημαντική παράμετρος στην παρούσα υπόθεση που δεν μπορούμε να παραβλέψουμε. Θεωρούμε εντελώς απαράδεκτο το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος ο οποίος ήλθε στη χώρα μας και φιλοξενήθηκε για σκοπούς εξασφάλισης ενός καλύτερου μέλλοντος για τον ίδιο καταχράστηκε τόσο βάναυσα αυτή τη φιλοξενία διαπράττοντας τόσο σοβαρά αδικήματα σε βάρος των πρώην εργοδοτών του. Ο Κατηγορούμενος εκμεταλλευόμενος τα όσα γνώριζε από την παρουσία και διαμονή του στον χώρο των Παραπονουμένων δεν δίστασε να επιδιώξει με τη χρήση βίας και με τη συνδρομή άλλων προσώπων την εξασφάλιση οικονομικού οφέλους. Είναι ξεκάθαρο από την παράθεση των γεγονότων της υπόθεσης στα πλαίσια της Απόφασης που εκδώσαμε ότι ο Κατηγορούμενος μαζί με τους υπόλοιπους δράστες ενήργησαν με προσχεδιασμό και εκτέλεσαν προσυνεννοημένα το σχέδιο που είχαν καταστρώσει όντες έτοιμοι να αντιμετωπίσουν με κάθε τρόπο όλα τα ενδεχόμενα που πιθανόν να συναντούσαν. Καθ΄ όσον αφορά την κατηγορία της παράνομης παραμονής λαμβάνουμε υπόψη το χρονικό διάστημα για το οποίο ο Κατηγορούμενος παρέμεινε παράνομα στην Κυπριακή Δημοκρατία. Κρίνουμε ότι η σοβαρότητα των πράξεων του Κατηγορουμένου που οδήγησε στη διάπραξη των αδικημάτων που εκτίθενται στο κατηγορητήριο είναι τέτοια που καθιστά επιβεβλημένη την αντιμετώπιση της περίπτωσης με την ανάλογη αυστηρότητα χωρίς, ωστόσο, να παραγνωρίζουμε τους μετριαστικούς παράγοντες που επικαλέστηκε ο συνήγορος του. Ως τέτοιους θεωρούμε το λευκό του ποινικό μητρώο και τις προσωπικές του συνθήκες όπως αυτές αναδύονται από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάσθηκε γι αυτόν. Πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι όπου διαπιστώνεται η ανάγκη επιβολής ποινής με αποτρεπτικό χαρακτήρα, όπως είναι η προκειμένη περίπτωση, οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου λαμβάνονται μεν υπόψη αλλά στον βαθμό και την έκταση που δεν εξουδετερώνουν τον χαρακτήρα αυτό[8]. Οι όποιες προσωπικές περιστάσεις δεν πρέπει να αποπροσανατολίζουν και να εξουδετερώνουν την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής[9]. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω και έχοντας εξετάσει με τη δέουσα προσοχή όλους τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά το στάδιο επιμέτρησης της ποινής θεωρούμε ότι η επιβολή στον Κατηγορούμενο ποινής στερητικής της ελευθερίας του προβάλλει ως αναπόφευκτη. Το ύψος, όμως, της ποινής που θα επιβληθεί θα αντανακλά το σύνολο των ελαφρυντικών παραγόντων που λήφθηκαν υπόψη. Επιβάλλουμε, επομένως, στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία για το αδίκημα της συνωμοσίας κρίνουμε ορθό και δίκαιο όπως μη επιβληθεί ποινή καθότι θα επιβληθεί ποινή στο ουσιαστικό αδίκημα. Στη δεύτερη κατηγορία για το αδίκημα της ληστείας επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 10 ετών. Στην τρίτη κατηγορία για το αδίκημα της παράνομης παραμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Η έκτιση της ποινής αρχίζει από τις 7.8.13 που ο Κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. (Υπ.) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ (Υπ.) Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ (Υπ.) Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ C:my documents/assize/Ποινές [1] Δέστε Άρθρο 283 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- [2] Δέστε Μιχαήλ κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 232, 239. [3] Δέστε Suresh Crisnatha Ranajeeva v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 452 και Πόρας κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 452. [4]Δέστε Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζανέτου Τσαπατσάρη κ.ά.,
(2000)2 Α.Α.Δ. 304, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ.83 David Piliev ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 587 και Ζακ v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 854. [5] Δέστε Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζανέττου Τσαπατσάρη κ.α.
(2000)2 Α.Α.Δ 304 και Γεώργιος Κώστα Σταύρου «Φάντης» ν. Δημοκρατίας [2002] 2 Α.Α.Δ. 61. [6] Δέστε Al-Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ 160, Παλαούτας ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ 70 και Abunanzha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ 551. [7] Δέστε Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ 577 και Abunazha ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551. [8] Δέστε Βαρνάβα Ευγενίου Κλεοβούλου v. Δημοκρατίας
(1998)2ΑΑΔ 57. [9] Δέστε Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. BISCO
(1991)2 A.A.Δ. 16, Atallah v. Δημοκρατίας
(1992)2 A.A.Δ. 94, Ali Hassan v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 143, Moustafa Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Περικλέους v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ 397 και Abed ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ 128. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο