← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωάννης Πιριπίτσης, Αρ. Υπόθεσης: 878/12, 21/2/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωάννης Πιριπίτσης, Αρ. Υπόθεσης: 878/12, 21/2/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:B21 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 878/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Ιωάννης Πιριπίτσης Κατηγορουμένου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21 Φεβρουαρίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ'Κωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ρ. Μαππουρίδης Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Στον κατηγορούμενο αποδίδεται η κατηγορία της αποστολής μηνύματος ενοχλητικού χαρακτήρα διά δημόσιου δικτύου επικοινωνιών κατά παράβαση των άρθρων 2,3,4 και 149

(6)(β) του περί Ρυθμίσεως Ηλεκτρονικών Τηλεπικοινωνιών Υπηρεσιών Νόμου 112(Ι)/
  1. Ειδικότερα, ως οι λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου που έχει καταχωρηθεί στις 30.4.2012, στον κατηγορούμενο αποδίδεται ότι την 6η Ιανουαρίου 2011 στη Λευκωσία με σκοπό την πρόκληση ενόχλησης, παρενόχλησης και άσκοπης ανησυχίας σε άλλο πρόσωπο χρησιμοποίησε επίμονα δημόσιο δίκτυο επικοινωνιών δηλαδή τηλεφωνούσε επίμονα από το κινητό τηλέφωνο με αρ. κλήσεως 99721721 προς το τηλέφωνο με αρ. 99589233 της Χρυστάλλας Κωνσταντίνου προκαλώντας με τον τρόπο αυτό ενόχληση, παρενόχληση και άσκοπη ανησυχία στην Χρυστάλλα Κωνσταντίνου. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή και διεξήχθη ακροαματική διαδικασία. Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας οι οποίοι κατέθεσαν αριθμό τεκμηρίων. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης δεν ήγειρε θέμα μη απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου και το Δικαστήριο αφού θεώρησε ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου, τον κάλεσε σε απολογία. Μετά που του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του βάσει του άρθρου 74(Ι)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ο κατηγορούμενος έδωσε ένορκη μαρτυρία. Δεν κάλεσε κανένα μάρτυρα υπεράσπισης. Πριν την διά ζώσης κατάθεση της Μ.Κ.1, ο συνήγορος του κατηγορουμένου προέβηκε σε δήλωση σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος παραδέχεται ότι στις 6.1.2011 τηλεφώνησε τρεις φορές στη Χρυστάλλα Κωνσταντίνου από το κινητό τηλέφωνο με αριθμό 99721721 το οποίο είναι εγγεγραμμένο σε εταιρεία που του ανήκει στο κινητό τηλέφωνο με αριθμό 99589233 το οποίο είναι το κινητό τηλέφωνο που χρησιμοποιούσε η Χρυστάλλα Κωνσταντίνου, δεν είναι όμως παραδεκτό το περιεχόμενο των τηλεφωνημάτων όπως αναφέρεται από τους μάρτυρες κατηγορίας. Η Μ.Κ.1 παραπονούμενη Χρυστάλλα Κωνσταντίνου είναι σύζυγος του Παρασκευά Κωνσταντίνου (Μ.Κ.2) ο οποίος είναι ιδιοκτήτης ενός χωραφιού στο χωριό Νήσου της επαρχίας Λευκωσίας. Το εν λόγω χωράφι ο σύζυγος της το ενοικίασε στον κατηγορούμενο και υπάρχουν μεταξύ τους διαφορές σε σχέση με αυτό. Ήταν η θέση της ότι στις 6.1.2011 και περί ώρα 12.01 μ.μ., δέχτηκε τηλεφώνημα στο κινητό της τηλέφωνο από τον κατηγορούμενο του οποίου αναγνώρισε τον αριθμό τηλεφώνου, απάντησε το τηλέφωνο και ο κατηγορούμενος της ανέφερε κατά λέξη: «Γεια σου, θέλω να πεις του Παρασκευά ότι είμαι πολλά βαρετός στα κιλά τζιαι μπορώ να του σπάσω τις παίδες του τζιαι τα πόδια του, τζιαι να τον στείλω στο νοσοκομείο.» Περί ώρα 12.04 της ίδιας ημέρας ο κατηγορούμενος της τηλεφώνησε ξανά από το ίδιο τηλέφωνο και της είπε «έχω οκτώ μωρά να μεγαλώσω και εν θέλω να στείλω τον Παρασκευά Νοσοκομείο». Η ίδια τον ρώτησε αν τους απειλεί και η απάντηση του ήταν «Δεν έχω πρόβλημα να σας απειλήσω τζιαι δημόσια, έχω πολλούς φακέλους στην Αστυνομία και εν με κόφτει αν γινεί ακόμα ένας». Αργότερα την ίδια μέρα περί η ώρα 19.51 της τηλεφώνησε για τρίτη φορά και της είπε «μόλις εκατασκότωσα κάποιον έξω που την πεζίνα κοντά στην πολυκατοικία σας τζιαι ο επόμενος εν ο Παρασκευάς αν δεν σταματήσει να μιλά για μένα».» Ανέφερε ότι παλαιότερα με τον κατηγορούμενο ήταν οικογενειακοί φίλοι και είχαν καλές σχέσεις, έχουν μιλήσει πολλές φορές στο τηλέφωνο και ήταν σίγουρη ότι και ο αριθμός τηλεφώνου και η φωνή που της μίλησε ανήκουν στον κατηγορούμενο. Δήλωσε ότι για τις εν λόγω απειλές και ότι ο κατηγορούμενος της τηλεφωνεί στο προσωπικό της τηλέφωνο, έχει παράπονο. Ήταν μάλιστα η θέση της ότι και στις 7.1.2011 που είχε μεταβεί στον Αστυνομικό Σταθμό Ομορφίτας για να καταγγείλει το παράπονο της, της τηλεφώνησε ξανά ο κατηγορούμενος αλλά δεν του απάντησε. Ήταν σίγουρη ότι τα λόγια που της έχει αναφέρει και στα τρία τηλεφωνήματα είναι αυτά που ανέφερε στο Δικαστήριο επακριβώς και είπε ότι τα είχε αναφέρει στο σύζυγο της ο οποίος ήταν μαζί της στο σπίτι την επίδικη ημέρα. Από την αντεξέταση της διαφάνηκε ότι μεταξύ της ιδίας, του συζύγου της και μελών της οικογένειας της αφενός και του κατηγορουμένου αφετέρου υπάρχουν αρκετές διαφορές για τις οποίες έχουν καταχωρηθεί στα Δικαστήρια αγωγές αλλά και άλλη ποινική υπόθεση με αρ. 41335/2011 η οποία είναι προγενέστερη της υπό κρίση υπόθεσης και αφορά ισχυριζόμενες απειλές που έγιναν από τον κατηγορούμενο κατά του συζύγου της στις 18.3.
  2. Φάνηκε επίσης ότι ο σύζυγος της είχε εμπλακεί και σε άλλη ποινική υπόθεση την υπόθεση με αριθμό 41107/2011 η οποία είχε και πάλι καταχωρηθεί εναντίον του κατηγορουμένου σε σχέση με την οποία ο κατηγορούμενος αθωώθηκε Ήταν η θέση της Μ.Κ.1 ότι η ίδια προσωπικά δεν είχε καμιά διαφορά με τον κατηγορούμενο, οι διαφορές του ήταν με τον σύζυγο της και ανέφερε ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που ο κατηγορούμενος, όπως της ανέφερε ο σύζυγος της, απειλούσε και τα παιδιά και τα εγγόνια της. Της υπεβλήθη ότι ουδέποτε ο κατηγορούμενος την απείλησε είτε την δεδομένη μέρα 6.1.2011 είτε οποιαδήποτε άλλη μέρα, ότι σε καμία περίπτωση δεν της ανέφερε στα τρία τηλεφωνήματα που έγιναν στις 6.1.2011 τα όσα στο Δικαστήριο ανέφερε και της υπεβλήθη ειδικά ότι ο λόγος που ο κατηγορούμενος της τηλεφώνησε τρεις φορές στις 6.1.2011 ήταν γιατί μεταξύ του και του συζύγου της εκκρεμούσε πρόταση για εξώδικη διευθέτηση του θέματος που αφορούσε το χωράφι για το οποίο υπάρχουν διαφορές μεταξύ τους, ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε πρώτα στο σύζυγο της και επειδή το τηλέφωνο του ήταν κλειστό τηλεφώνησε στο δικό της τηλέφωνο γύρω στις 12.00 μ.μ. και της ζήτησε να μιλήσει με τον σύζυγο της. Η ίδια του ανέφερε ότι θα έλεγε στο σύζυγο της να πάρει τηλέφωνο τον κατηγορούμενο και επειδή αυτό δεν έγινε δύο, τρία λεπτά μετά στις 12.04 την ξαναπήρε τηλέφωνο για να δει αν είπε στον Παρασκευά ότι τον ψάχνει και αν θα του μιλούσε. Η τελευταία υποβολή του συνηγόρου του κατηγορουμένου προς την Μ.Κ.1 ήταν ότι ο κατηγορούμενος της τηλεφώνησε αργότερα το βράδυ της ίδιας μέρας για να δει εάν θα συναντιόντουσαν με τον Παρασκευά για να λύσουν τις διαφορές τους. Η Μ.Κ.1 δεν συμφώνησε σε καμία από τις υποβολές αυτές και επέμενε στα όσα έχει αναφέρει. Ο Μ.Κ.2, σύζυγος της Μ.Κ.1, επιβεβαίωσε ότι είναι ιδιοκτήτης ενός χωραφιού στη Νήσου το οποίο ενοικίασε στον κατηγορούμενο και για το οποίο έχουν διαφορές για θέματα ενοικίων, ο κατηγορούμενος του χρωστά ενοίκια που συμποσούνται σε αρκετές χιλιάδες ευρώ γι' αυτό και του έχει κινήσει αγωγή. Στις 6.1.2011 βρισκόταν στο σπίτι του μαζί με την σύζυγο του και ήταν παρών όταν ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε στη σύζυγο του τρεις φορές και της είπε να του διαβιβάσει ότι θα του κάνει κακό και συγκεκριμένα ότι θα του σπάσει τα πόδια και τις παίδες του. Ανέφερε επίσης ότι την επόμενη μέρα 7.1.2011, την ώρα που βρίσκονταν στο Αστυνομικό Σταθμό για να δώσουν κατάθεση για το περιστατικό, του τηλεφωνούσε ο κατηγορούμενος στο κινητό του τηλέφωνο αλλά δεν το απάντησε. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι μπορεί στις 6.1.2011 το κινητό του τηλέφωνο να ήταν κλειστό και είναι πιθανό γι' αυτό τον λόγο που ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε στη σύζυγο του. Δεν δέχτηκε ότι ετίθετο θέμα εξώδικου συμβιβασμού για τις διαφορές τους σε σχέση με το χωράφι ούτε και ότι ο κατηγορούμενος τηλεφωνούσε για να βρεθούν με σκοπό την διευθέτηση. Ήταν η θέση του ότι δεν θυμόταν επακριβώς τα λόγια του κατηγορούμενου όπως του τα ανέφερε η σύζυγος του επειδή είναι πολλές οι απειλές που δεχόταν από τον κατηγορούμενο συνεχώς και για τον εαυτό του και για άλλα μέλη της οικογένειας του και δεν μπορεί να τα βάλει σε χρονολογική σειρά. Είπε μάλιστα ότι για τον λόγο αυτό είχε θέσει το τηλέφωνο του υπό παρακολούθηση από την CYTA κάτι το οποίο γνωστοποίησε και στον κατηγορούμενο. Ήταν μάλιστα η θέση του ότι επειδή ο κατηγορούμενος δεν υπολογίζει κανένα γι' αυτό και ενώ ήξερε ότι το τηλέφωνο του ήταν υπό παρακολούθηση, εξακολουθούσε να του τηλεφωνά. Αναφέρθηκε επίσης και στην ποινική υπόθεση 41107/2011, αντίγραφο της απόφασης έχει καταχωρηθεί ως Τεκμήριο 3, στην οποία μετά από απόφαση Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος αθωώθηκε. Κατατέθηκαν επίσης εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους αριθμός τεκμηρίων και συγκεκριμένα επιστολή από τη CYTΑ ημερ. 21.1.2011 σε σχέση με τα στοιχεία συνδρομητών των κινητών τηλεφώνων 99721721 και
  3. Σύμφωνα με τα εν λόγω στοιχεία, ο αριθμός 99721721 είναι εγγεγραμμένος επονόματι της εταιρείας Υ.P. Trade and Service Ltd που όπως αναφέρθηκε και είναι παραδεκτό γεγονός ανήκει στον κατηγορούμενο ενώ ο αριθμός 99589233 είναι εγγεγραμμένος στο όνομα της Γεωργίας Παμπόρη η οποία σε κατάθεση της ημερ. 13.1.2011, Τεκμήριο 5, αναφέρει ότι το εν λόγω τηλέφωνο το χρησιμοποιά η αδερφή της Χρυστάλλα Κωνσταντίνου. Ως Τεκμήριο 6 κατατέθηκε η κατάθεση της Γ/Αστ. 2514 Α. Σάββα η οποία στις 7.1.2011 ανέλαβε την διερεύνηση καταγγελίας χρήσης δημοσίου δικτύου επικοινωνιών με σκοπό την πρόκληση παρενόχλησης άσκοπης ανησυχίας και απειλής χρήσεως βίας σε άλλο πρόσωπο και στα πλαίσια αυτά στις 21.3.2011 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, Τεκμήριο 7, και ακολούθως την ίδια μέρα κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο για το αδίκημα το οποίο αντιμετωπίζει, Τεκμήριο 8, στην οποία ο κατηγορούμενος απάντησε «δεν παραδέχομαι είναι όλα ψέματα και τα κάνει αυτά γιατί έχουμε διαφορές». Ο κατηγορούμενος όπως έχει αναφερθεί έδωσε ένορκη μαρτυρία. Σε αυτή ανέφερε ότι είναι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας Υ.Ρ. Trading Service Ltd, ιδιοκτήτριας του εγγεγραμμένου αριθμού τηλεφώνου 99721721 τον οποίο διαχειρίζεται αποκλειστικά. Το 2008 ενοικίασε μια οικία από τους Παρασκευά Κωνσταντίνου και την κουνιάδα του Γεωργία Παμπόρη. Το σπίτι άρχισε να το χρησιμοποιά ως γραφείο και από το 2011 διαμένουν σε αυτό, αφού το έχει επεκτείνει και ανεγείρει δεύτερη κατοικία, ο ίδιος και η δεκαμελής οικογένεια του. Ανέφερε ότι είναι παντρεμένος και έχει οκτώ παιδιά από πέντε μέχρι δεκατεσσάρων χρονών. Είπε ότι μεταξύ του αφενός και των Παρασκευά Κωνσταντίνου και Γεωργίας Παμπόρη αφετέρου υπήρχαν και υπάρχουν διαφορές σε σχέση με το εν λόγω ακίνητο και εκκρεμούν μεταξύ τους υποθέσεις στα Δικαστήρια. Ήταν η θέση του ότι στις 6.1.2011 το μεσημέρι τηλεφώνησε στον Παρασκευά Κωνσταντίνου για να μιλήσουν για τα προβλήματα τους εκμεταλλευόμενος το πνεύμα των γιορτών, το τηλέφωνο του ήταν κλειστό και έτσι τηλεφώνησε στη σύζυγο του Χρυστάλλα από την οποίαν ζήτησε να μιλήσει στον Παρασκευά η οποία του ανέφερε ότι ο Παρασκευάς δεν μπορούσε να του μιλήσει εκείνη την ώρα και θα τον έπαιρνε πίσω. Αφού πέρασαν τρία λεπτά ξανατηλεφώνησε στη Χρυστάλλα γιατί ο σύζυγος της δεν του τηλεφώνησε για να μάθει αν θα του μιλήσει και πάλι δεν κατάφερε να μιλήσει με τον Παρασκευά και έτσι τηλεφώνησε ξανά κατά τις 8.00 το βράδυ και πάλι χωρίς να καταφέρει να μιλήσει με τον Παρασκευά. Ανέφερε επίσης ότι την επόμενη μέρα, περί ώρα 10.25 το πρωί, χωρίς να γνωρίζει ότι το ζεύγος Παρασκευά βρισκόταν στην Αστυνομία τηλεφώνησε και στους δύο στα κινητά τους τηλέφωνα για να τους μιλήσει χωρίς να του απαντήσουν. Αρνήθηκε ότι απείλησε είτε την Χρυστάλλα είτε τον Παρασκευά και είναι η θέση του ότι όλα αυτά γίνονται καταχρηστικά και εκβιαστικά ενόψει των διαφορών που υπάρχουν μεταξύ τους. Αντεξεταζόμενος επέμενε ότι ουδέποτε απείλησε είτε την Χρυστάλλα είτε τον Παρασκευά, επανέλαβε τη θέση του για τα τρία τηλεφωνήματα που έγιναν στις 6.1.2011 και ισχυρίστηκε ότι η Μ.Κ.1 είναι μια σωστή κυρία και καλή Χριστιανή, όλα όσα έχει αναφέρει είναι ψέματα, σενάρια του συζύγου της του Παρασκευά ο οποίος την πιέζει αφόρητα και λόγω μάλιστα της συμπεριφοράς του δεν κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο. Ξέρει μάλιστα ότι η Μ.Κ.1 μετά την κατάθεση της στο Δικαστήριο στις 16.1.2014 πήγε στον Πνευματικό της και εξομολογήθηκε. Η αξιολόγηση των μαρτύρων δεν παρουσιάζει δυσκολία, είχα την ευκαιρία να τους παρακολουθήσω στο εδώλιο καθώς έδιναν τις απαντήσεις τους και αναφέρω τα εξής: Η Μ.Κ.1 μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση, επέμενε στην εκδοχή της σταθερά χωρίς να κλονιστεί σε κανένα σημείο της αντεξέτασης της, έδωσε στο Δικαστήριο την εντύπωση μάρτυρα που σέβεται τον όρκο της και επίσης έδιδε πλήρεις απαντήσεις στο συνήγορο υπεράσπισης σε όλα τα θέματα που της έχει αναφέρει. Η εκδοχή της, για τα συγκεκριμένα τρία τηλεφωνήματα που είναι παραδεκτό ότι έγιναν τις ώρες που έγιναν είναι κατά την άποψη μου πολύ πιο αληθοφανές και πειστική, ότι δηλαδή έγιναν για τους λόγους που η παραπονούμενη έχει πει δηλαδή για να εκστομιστούν απειλές κατά του συζύγου της παρά την εκδοχή που προέβαλε ο κατηγορούμενος ότι δηλαδή εκμεταλλεύτηκε το πνεύμα των εορτών για να συζητήσει σε φιλικό επίπεδο με τον σύζυγο της για τις διαφορές τους. Ο Μ.Κ.2 ενίσχυσε τα όσα η Μ.Κ.1 έχει αναφέρει. Οι όποιες διαφορές του με τον κατηγορούμενο σίγουρα εκτίνονται και σε βάθος χρόνου και αποτελούν και αντικείμενο πολλών δικαστικών διαμαχών όπως έχει προκύψει εξ ου και ο Μ.Κ.2 περιέπεσε σε κάποιες αντιφάσεις όσον αφορά τις διάφορες υποθέσεις που εκκρεμούν στο Δικαστήριο μεταξύ τους. Δεν θυμόταν επακριβώς τα όσα ο κατηγορούμενος είχε αναφέρει στη σύζυγο του στα τηλεφωνήματα αλλά θεωρώ ότι η αναφορά του ότι η Μ.Κ.1 του είχε αναφέρει το περιεχόμενο και των τριών τηλεφωνημάτων που έγιναν είναι αληθής και αυτό είναι αρκετό για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Αντίθετα με την Μ.Κ.1 δεν θεωρώ ότι ο κατηγορούμενος ήταν αξιόπιστος μάρτυρας, η εκδοχή του για τα τηλεφωνήματα που έκανε την επίδικη μέρα θεωρώ ότι στερείται πειστικότητας, δηλαδή εκμετάλλευση του καλού πνεύματος της ημέρας των εορτών για να μπορέσει να βρεθεί σε φιλική συνάντηση με τον Μ.Κ.
  4. Θεωρώ ότι δεν έχει αναφέρει στο Δικαστήριο την αλήθεια σε σχέση με το περιεχόμενο των τηλεφωνημάτων. Τα όσα έχει αναφέρει στην κυρίως εξέταση του η οποία ήταν υπό μορφή γραπτής δήλωσης δεν είναι σε πλήρη αρμονία με την απάντηση που έχει δώσει στην εξεταστή της υπόθεσης στις 21.3.2011 στα πλαίσια της κατάθεσης του, Τεκμήριο 7 για το περιστατικό όταν μάλιστα ήταν πολύ πιο πρόσφατες στη μνήμη του οι τηλεφωνικές τους συνδιαλέξεις απ' ότι ημέρα στην οποία έκαμε την γραπτή του δήλωση που ήταν δύο χρόνια μετά. Συγκεκριμένα στην απάντηση 6 του Τεκμηρίου 7 ανέφερε ότι: «Τηλεφώνησα στη Χρυστάλλα επειδή ο άντρας της δεν μου απαντούσε και της είπε να τον υπενθυμίσει για συμφωνία που είχαν για την μεταβίβαση του κτήματος και ότι ο ίδιος προχωρά με το δικό του κομμάτι.» Είπε μάλιστα ότι την ίδια μέρα, δηλαδή 6.1.2011 το πρωί, είχε μεταβεί στον Αστυνομικό Σταθμό της Νήσου και έκαμε κάποιο παράπονο για τον Μ.Κ.
  5. Εν τούτοις στη γραπτή του δήλωση στο Δικαστήριο ανέφερε ότι στις 6.1.2011 Ο Παρασκευάς Κωνσταντίνου είχε το τηλέφωνο του κλειστό και ότι με σκοπό την επίλυση των προβλημάτων τους εκμεταλλεύτηκε το πιο ελαφρύ κλίμα των Χριστουγεννιάτικων γιορτών για να μιλήσουν, θέση αντίθετη με το ότι ο Μ.Κ.2 δεν του απαντούσε το τηλέφωνο και ότι είχαν ήδη καταλήξει σε συμφωνία και ο ίδιος τηλεφώνησε για να υπενθυμίσει ότι τηρούσε το δικό του κομμάτι. Είναι συνεπώς εύρημα μου ότι το περιεχόμενο των τριών τηλεφωνημάτων που έγιναν από τον κατηγορούμενο στην Μ.Κ.4 ήταν όπως η Μ.Κ.1 έχει ενόρκως αναφέρει. Όπως έχω ήδη αναφέρει το αδίκημα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος εδράζεται κατά κύριο λόγο στο άρθρο 149
(6)(β) του Ν. 112(Ι)/2004 το οποίο προνοεί τα εξής: «149
(6)Πρόσωπο το οποίο - (β) αποστέλλει δια δημόσιου δικτύου επικοινωνιών, με σκοπό την πρόκληση ενόχλησης, παρενόχλησης ή/και άσκοπης ανησυχίας σε άλλο πρόσωπο, μήνυμα, το οποίο γνωρίζει ότι είναι ψευδές ή/και χρησιμοποιεί επίμονα για τον πιο πάνω σκοπό δημόσιο δίκτυο επικοινωνιών, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε περίπτωση καταδίκης του, σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες (τώρα €1.700).» Είναι φανερό από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου ότι υπάρχουν δύο τρόποι που μπορεί να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα υπό κρίση. Το πρώτο σκέλος αφορά την αποστολή μηνύματος διά δημοσίου δικτύου επικοινωνιών με σκοπό την πρόκληση ενόχλησης το οποίο γνωρίζει ότι είναι ψευδές το δεύτερο σκέλος αφορά την επίμονη χρήση δημοσίου δικτύου επικοινωνιών με σκοπό την πρόκληση ενόχλησης παρενόχλησης και άσκοπης ανησυχίας σε άλλο πρόσωπο. Η επιλογή της Κατηγορούσας Αρχής με βάση τις λεπτομέρειες του αδικήματος που περιγράφονται στο κατηγορητήριο στην παρούσα υπόθεση είναι το αδίκημα της χρήσης επίμονα του δημοσίου δικτύου επικοινωνιών με σκοπό την πρόκληση ενόχλησης, παρενόχλησης και άσκοπης ανησυχίας. Σημειώνω ότι, όπως έχει επισημανθεί στην Ποινική Έφεση 121/2012 Νικόλας Παναγιώτου ν. Αστυνομίας ημερ. 21.5.2013, ο Νόμος 112
(1)/2004 όπως αναφέρεται και στο προοίμιο του είναι εναρμονιστικός. Σύμφωνα δε με το άρθρο 2 του εν λόγω Νόμου το πεδίο εφαρμογής του περιορίζεται στη ρύθμιση «δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών καθώς και των συναφών υπηρεσιών και διευκολύνσεων που απαιτούνται για την εφαρμογή ενός εναρμονισμένου πλαισίου ρύθμισης εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με στόχο να συνδράμει στη σύγκλιση στους Κλάδους των τηλεπικοινωνιών, της τεχνολογίας, της πληροφορίας και των ηλεκτρονικών μέσων.» Όπως έχει αναφερθεί από το Εφετείο στην πιο πάνω απόφαση «όπως προκύπτει ο Νόμος δεν αποσκοπεί όπως άλλοι νόμοι στην προστασία του κοινού από την λήψη ανεπιθύμητων μηνυμάτων, αλλά στοχεύει κατά κύριο λόγο στην προστασία της αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας ενός δημοσίου δικτύου και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Η προστασία του καταναλωτή και των δικαιωμάτων των χρηστών είναι μόνον ένα από τα δέκα πεδία εφαρμογής.». Επομένως, συστατικό στοιχείο του αδικήματος με βάση τα όσα έχουν επισημανθεί, είναι η απόδειξη ότι υπήρξε επίμονη χρήση δημοσίου δικτύου επικοινωνιών. Έχω μεγάλες επιφυλάξεις όπως και αμφιβολίες για το κατά πόσον ο αριθμός των τηλεφωνημάτων που έγιναν από τον κατηγορούμενο προς την Μ.Κ.1 στις 6.1.2011 και τα οποία ως κοινό έδαφος ήταν τρία ένα η ώρα 12.01μ.μ., το δεύτερο η ώρα 12.04 μ.μ. και το τρίτο μετά παρέλευση αρκετής ώρας και συγκεκριμένα 19.51 μ.μ. αποτελούν και ή εμπίπτουν εντός της έννοιας «επίμονη χρήση δημοσίου δικτύου επικοινωνιών». Είναι η θέση μου ότι η απάντηση στο ερώτημα είναι αρνητική λαμβάνοντας υπόψη ότι οι υποθέσεις που αφορούν το άρθρο αυτό αναφέρονται σε επανειλημμένο αριθμό κλήσεων. Ενδεικτικά αναφέρω ότι στην Ποινική Έφεση αρ. 85/2009,ημερ. 7.10.2011 Χαράλαμπος Μαυρομμάτη ν. Αστυνομίας αναφέρεται ενδεικτικά ότι η επίμονη χρήση του δικτυού της ΑΤΗΚ είχε γίνει αφού ο εφεσείων είχε τηλεφωνήσει στον παραπονούμενο οκτώ φορές στις 15.3.2007, δέκα φορές στις 16.3.2007 και τρεις φορές στις 19.3.2007. Αναφέρω βεβαίως ότι στην εν λόγω υπόθεση η καταδίκη και οι ποινές που έχουν επιβληθεί έχουν παραμεριστεί για άλλους λόγους. Η θέση μου αυτή καθορίζει και το αποτέλεσμα της παρούσας υπόθεσης που δεν είναι άλλο από την απόρριψη της. Τονίζω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει επιλέξει ίσως ατυχώς να παρουσιάσει την υπόθεση αυτή με βάση το σχετικό άρθρο του Νόμου επομένως παρέλκει η εξέταση των υπόλοιπων θεμάτων. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.