Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αριστείδης Αριστείδου, Αρ.Υπόθεσης:9572/2013, 10/2/2014

(2)(δ), 71 και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, όπως τροποποιήθηκαν. Ειδικότερα κατηγορείται ότι στις 29/5/2012 στον κύριο δρόμο Τροόδους - Λευκωσίας, παρά τον Κ. Κουτραφά της Επαρχίας Λευκωσίας, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KHV064 παρέλειψε να συμμορφωθεί σε σήμα τροχαίας ή σε σήμανση που χαράχτηκε από την αρμόδια αρχή επί οδού, ήτοι προσπέρασε άλλο όχημα σε συνεχή άσπρη γραμμή, κατά απαγόρευση του σήματος τροχαίας. Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ένα μάρτυρα, ενώ ο Κατηγορούμενος, όταν κλήθηκε σε απολογία, προέβη σε ανώμοτη δήλωση και κάλεσε ένα μάρτυρα προς υποστήριξη της υπεράσπισής του. Μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας, λοιπόν, ήταν ο Ειδικός Αστυφύλακας 6045, Ν. Νικολάου (Μ.Κ.1), ο οποίος τόσο σήμερα όσο και στις 29/5/2012 υπηρετούσε στην Τροχαία Μόρφου. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε ως Τεκμήριο «1» αντίγραφο του ανακριτικού φακέλου που συμπλήρωσε στις 2/7/2012, σύμφωνα με το οποίο στις 29/5/2012 και περί ώρα 13:30 στον κύριο δρόμο Τροόδους - Λευκωσίας κατήγγειλε τον οδηγό του οχήματος AUDI SALOON με αριθμό εγγραφής KHV064 (στο εξής «το Αυτοκίνητο»), ήτοι τον Αριστείδη Αριστείδου, Α.Δ.Τ. 721364, για το αδίκημα του προσπεράσματος σε συνεχή άσπρη γραμμή. Αφού πληροφορήθηκε ότι θα καταγγελθεί και του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, ο εν λόγω οδηγός απάντησε: «Άφησμε να φύω τζιαι παίξε πελλόν για το παράπτωμα που έκαμα.» Σύμφωνα, περαιτέρω, με το Τεκμήριο 1, το Αυτοκίνητο είχε κατεύθυνση προς Λευκωσία και το προσπέρασμα έγινε στο ανήφορο μεταξύ 33ου και 34ου χιλιομέτρου στον Κουτραφά. Εκδόθηκε εξώδικο για το ποσό των €85,00 και δύο βαθμοί ποινής, το οποίο δεν πληρώθηκε εντός της καθορισμένης από το Νόμο προθεσμίας. Πέραν των όσων καταγράφονται στο Τεκμήριο 1, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι βρισκόταν σε καθήκον μαζί με τον συνάδελφό του Αστ. 2471 Α. Αγαθοκλέους διενεργώντας, μεταξύ άλλων έλεγχο ταχύτητας, και το ανήφορο που είδε τον Κατηγορούμενο, τον οποίο αναγνώρισε στην αίθουσα, να προσπερνά, βρισκόταν παρά τον Κουτραφά. Ανέφερε, επίσης, ότι στο δρόμο υπήρχε συνεχής άσπρη γραμμή για μια απόσταση πέριξ του ενός χιλιομέτρου. Το προσπέρασμα από τον Κατηγορούμενο, ο οποίος κατευθυνόταν από το Τρόοδος προς τη Λευκωσία, έγινε σε απόσταση πέριξ των 150-200 μέτρων μπροστά τους και η ορατότητά τους στο δρόμο ως η πορεία του Κατηγορουμένου ήταν πέριξ των 500 μέτρων. Ο Κατηγορούμενος προσπερνούσε κάποιο όχημα σαλούν. Η κίνηση στον δρόμο ήταν αραιή. Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι η ταχύτητα με την οποία οδηγούσε ο Κατηγορούμενος δεν υπερέβαινε το ανώτατο επιτρεπόμενο, ως και ότι καθόταν εντός του περιπολικού της Αστυνομίας την ώρα που είδε τον Κατηγορούμενο να προσπερνά. Αρνήθηκε ότι δεν θα μπορούσε να δει τον Κατηγορούμενο και να προλάβει να βγει από το υπηρεσιακό όχημα για να τον καταγγείλει. Αρνήθηκε, επίσης, ότι ο Κατηγορούμενος προσπέρασε το προπορευόμενο όχημά του σε κάποιο σημείο αρκετά πιο πριν. Ο Μ.Κ.1 αναγνώρισε δύο φωτογραφίες που του υποδείχθηκαν από τον Κατηγορούμενο, οι οποίες κατατέθηκαν ως Τεκμήρια «2» και «3», όπου, μεταξύ άλλων, φαίνεται το σημείο που ήταν σταματημένο το περιπολικό της Αστυνομίας. Αρνήθηκε ότι από το σημείο της στροφής που διακρίνεται στο βάθος των φωτογραφιών, Τεκμήρια 2 και 3, μέχρι το σημείο που βρισκόταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο της Αστυνομίας υπήρχε διακεκομμένη γραμμή, πλην κάποιου σημείου για σκοπούς παρόδου, όπως φαίνεται στη φωτογραφία, Τεκμήριο «4», την οποία ο Μ.Κ.1 αναγνώρισε. Κατατέθηκε, επίσης, κάποια άλλη φωτογραφία ως Τεκμήριο «Α» προς αναγνώριση, και ο Μ.Κ.1 ανέφερε ότι σε αυτή απεικονίζεται το σημείο που υπάρχει πάροδος για να εισέλθει κάποιος στο χωριό Κουτραφά. Σε υποβολή ότι υπάρχουν 5 συνεχείς διακεκομμένες γραμμές στο εν λόγω σημείο, ο Μ.Κ.1 απάντησε ότι δεν υπάρχει διακεκομμένη γραμμή για προσπέρασμα. Αρνήθηκε υποβολή ότι ο Κατηγορούμενος προσπερνούσε στο σημείο που φαίνεται στη φωτογραφία, Τεκμήριο Α προς αναγνώριση, προσθέτοντας ότι ο Κατηγορούμενος είχε ήδη περάσει την πάροδο όταν προσπερνούσε. Ο Κατηγορούμενος στην ανώμοτή του δήλωση ανέφερε ότι κατευθυνόταν από το Τρόοδος προς Λευκωσία. Παρά το χωριό Κάτω Κουτραφάς και σε κάποιο σημείο που υπάρχει διακεκομμένη γραμμή, ο Κατηγορούμενος προχώρησε να προσπεράσει το προπορευόμενό του όχημα. Ένα χιλιόμετρο πιο πάνω ανακόπηκε η πορεία του Κατηγορουμένου από τους αστυνομικούς, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι προσπέρασε σε συνεχόμενη άσπρη γραμμή. Ο Κατηγορούμενος διαμαρτυρήθηκε έντονα και τους επέστησε την προσοχή ότι στην συγκεκριμένη περιοχή υπάρχει μέρος με 7 διακεκομμένες γραμμές. Ο Αστυνομικός χλεύασε τον Κατηγορούμενο και ισχυρίστηκε πως αν παν Δικαστήριο, είναι δύο οι αστυνομικοί και δεν είχε υπόθεση ο Κατηγορούμενος. Ο Αστυνομικός δεν ενδιαφερόταν να ακούσει τον Κατηγορούμενο. Ανέφερε, επίσης, ότι ενώπιον του Δικαστηρίου ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε ότι στο συγκεκριμένη περιοχή υπήρχαν διακεκομμένες γραμμές και δεν αναγνώρισε καν τη φωτογραφία Α προς αναγνώριση. Ο Μ.Κ.1 δεν γνώριζε καν ότι υπήρχαν διακεκομμένες γραμμές στο δρόμο. Μοναδικός μάρτυρας για την υπεράσπιση ήταν ο κ. Ιωάννης Χριστοφή (Μ.Υ.1), ο οποίος αναγνώρισε το περιεχόμενο της φωτογραφίας, Τεκμήριο Α προς αναγνώριση, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο «5». Κατά την αντεξέτασή του, ο Μ.Υ.1 ανέφερε πως γνωρίζει το συγκεκριμένο σημείο του δρόμου, εφόσον διαμένει στην Περιστερώνα και πέρασε από εκεί αρκετές φορές. Αναγνώρισε, επίσης, το περιεχόμενο της φωτογραφίας, Τεκμήριο

1. Σημείωσε, επίσης, με κόκκινο εντός της φωτογραφίας, Τεκμήριο 2, το συγκεκριμένο σημείο του δρόμου που φαίνεται στη φωτογραφία, Τεκμήριο
2. Οι διακεκομμένες γραμμές του Τεκμηρίου 5 βρίσκονται σε κατηφορικό σημείο του δρόμου. Ο Μ.Υ.1 δεν μπορούσε να πει για πόση απόσταση υπάρχει η διακεκομμένη γραμμή ή η συνεχής άσπρη γραμμή στο δρόμο, λέγοντας πως δεν μπορεί να υπολογίσει την απόσταση. Ανέφερε, επίσης, ότι τα σημεία που φαίνονται στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 4 και 5, βρίσκονται στο ίδιο σημείο στο δρόμο. Στο δρόμο υπάρχουν πινακίδες που απαγορεύουν το προσπέρασμα εκεί που υπάρχει συνεχής γραμμή. Σε ερώτηση αν οι διακεκομμένες γραμμές είναι γι' αυτούς που χρησιμοποιούν τις παρόδους, ο Μ.Υ.1 ανέφερε πως δεν γνωρίζει. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων, η ευπαίδευτη συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, μεταξύ άλλων, ζήτησε να κριθεί αξιόπιστος ο Μ.Κ.1, ο οποίος δεν αρνήθηκε ότι υπάρχει διακεκομμένη γραμμή στο δρόμο, αλλά όχι στο σημείο που προσπερνούσε ο Κατηγορούμενος. Ο Μ.Υ.1 ανέφερε απλώς ότι σε κάποιο σημείο του δρόμου που είναι σαν κατήφορο υπάρχει διακεκομμένη γραμμή. Για τους περαιτέρω λόγους που εξήγησε ζήτησε όπως ο Κατηγορούμενος κριθεί ένοχος στην Κατηγορία που αντιμετωπίζει. Στην αντίπερα όχθη, ο Κατηγορούμενος ζήτησε την αθώωσή του, υιοθετώντας το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσής του. Πρόσθεσε, επίσης, ότι ο Μ.Κ.1 είπε ότι δεν υπάρχει οπουδήποτε διακεκομμένη γραμμή. Ήταν, επίσης, η θέση του οι πάροδοι στον δρόμο είναι χωματόδρομοι. Αξιολόγηση-Ευρήματα Έχω παρακολουθήσει με κάθε δυνατή και επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες, τον τρόπο, το ύφος, τη συμπεριφορά, τις αντιδράσεις και γενικά την παρουσία τους στο Δικαστήριο και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με σκοπό να καταλήξω στα αναγκαία ευρήματα και συμπεράσματα για σκοπούς της παρούσας απόφασης. Ο Μ.Κ.1 μου έκανε καλή εντύπωση ως ειλικρινής και αξιόπιστος μάρτυρας. Απαντούσε με ευθύτητα, απλότητα και ανεπιτήδευτα και, πέραν κάποιων αναφορών, για τις οποίες θα προβώ σε ξεχωριστό σχολιασμό κατωτέρω, μετέφερε στο Δικαστήριο με πειστικότητα και σταθερότητα, η οποία ουδόλως κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή του, τα όσα διαδραματίστηκαν όταν εντόπισε το Αυτοκίνητο που οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο να προσπερνά το προπορευόμενό του όχημα. Πέραν του ότι δεν έχω εντοπίσει ο,τιδήποτε είτε στον τρόπο που κατέθεσε είτε σε αυτά που είπε, από το οποίο να προκύπτει ότι αυτός ήταν διατεθειμένος να παραποιήσει οποιοδήποτε μέρος των γεγονότων, η αντικειμενικότητα της εκδοχής του διαφαίνεται και από το ότι δεν προέτρεξε να διαφωνήσει με τη θέση του Κατηγορουμένου ότι κατά τη διαδικασία του προσπεράσματος αυτός δεν υπερέβη το ανώτατο προβλεπόμενο όριο ταχύτητας. Δεν συμμερίζομαι τη θέση της υπεράσπισης ότι ο Μ.Κ.1 αρνήθηκε ότι υπήρχε διακεκομμένη γραμμή οπουδήποτε εντός της απόστασης του ενός χιλιομέτρου που ο δρόμος είναι σεσημασμένος με συνεχή άσπρη γραμμή. Αυτό που αρνήθηκε είναι ότι επιτρέπεται το προσπέρασμα σε οποιοδήποτε σημείο της εν λόγω απόστασης, εφόσον οι διακεκομμένες γραμμές υπάρχουν για να εξυπηρετούν τις παρόδους. Ομολογουμένως, μου έκανε αρχικά αρνητική εντύπωση η αρχική άρνηση του Μ.Κ.1 να αναγνωρίσει το περιεχόμενο της φωτογραφίας, αρχικά Τεκμήριο Α προς Αναγνώριση, το οποίο κατατέθηκε ακολούθως ως Τεκμήριο 5 κατά την κυρίως εξέταση του Μ.Υ.1, αλλά το σημαντικό είναι πως ο Μ.Κ.1 δέχθηκε ότι στο σημείο που απεικονίζεται στο Τεκμήριο 5 υπάρχει πάροδος που οδηγεί στο χωριό Κουτραφά. Είναι προφανές ότι η αρχική άρνηση του Μ.Κ.1 να αναγνωρίσει το περιεχόμενο της εν λόγω φωτογραφίας οφείλονταν στο ότι αυτή δεν απεικονίζει ολόκληρο το ασφάλτινο οδόστρωμα στο συγκεκριμένο σημείο του δρόμου, ως και ότι δεν φαίνονται πέραν των τεσσάρων διακεκομμένων γραμμών, ως ήταν η θέση της υπεράσπισης. Με αυτά τα δεδομένα, η εν λόγω αρχική στάση του Μ.Κ.1 δεν είναι ικανή να κλονίσει τη γενικότερη καλή εικόνα που σχημάτισα σε σχέση με την αξιοπιστία του Μ.Κ.
3. Πέραν τούτων, έχοντας υπόψη τη θέση στην οποία βρισκόταν ο Μ.Κ.1 όταν είδε το Αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου να προσπερνά το προπορευόμενό του όχημα, την ορατότητα των πέριξ 500 μέτρων που αυτός είχε στο δρόμο, όπως κατευθυνόταν προς το μέρος του ο Κατηγορούμενος, ότι το προσπέρασμα έλαβε σε απόσταση πέριξ των 150-200 μέτρων από το σημείο που βρισκόταν ο Μ.Κ.1 κατά τη διάρκεια της ημέρας και δεν αναφέρθηκε να υπήρχε ο,τιδήποτε που να εμπόδιζε την ορατότητα του μάρτυρα, κρίνω ότι αυτός ήταν σε θέση να διαπιστώσει μετά βεβαιότητας κατά πόσον ο Κατηγορούμενος προσπερνούσε μετά την πάροδο και σε σημείο που υπήρχε συνεχής άσπρη γραμμή στο δρόμο. Σημειώνω, ότι ο Μ.Κ.1 δεν ανέφερε ότι μέτρησε είτε με το ταχύμετρο ή κάποιο μέτρο τις αποστάσεις στις οποίες αναφερόταν και είναι προφανές ότι η αναφορά σε αυτές ήταν κατά προσέγγιση. Με τις διευκρινήσεις στις οποίες προβαίνω ανωτέρω, η μαρτυρία του Μ.Κ.1 γίνεται αποδεκτή. Ως έχει προαναφερθεί, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, επιλογή η οποία αποτελεί απόλυτο δικαίωμά του και σε καμία περίπτωση μπορεί η επιλογή του αυτή να ληφθεί εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία της, είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η δήλωση κατηγορούμενου χωρίς όρκο εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πώς ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Είναι υποχρέωση του Δικαστηρίου να της δώσει τη βαρύτητα που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν φθάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεσή της. Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο με την αντεξέταση. Επίσης, δεν είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη. (Βλ. Vrakas v. Republic

(1972)2 CLR 139, Themistocleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastassiades v. Republic

(1977)2 CLR 97, Khadar v. Republic

(1978)2 C.L.R. 152, Δημοσθένους ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Συμιανός ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22 και Αχτάρ ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 397). Μπορεί, όμως, να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως. Σε καμιά περίπτωση, όμως, δεν θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία παραμένει με την υποχρέωση να αποδείξει την ενοχή του κατηγορουμένου με την παρουσίαση αξιόπιστης μαρτυρίας και ταυτόχρονα ικανοποιητικής για να αποδείξει την κατηγορία. Έχοντας, λοιπόν, κατά νου τις πιο πάνω αρχές, σημειώνω ότι δεν μπορεί να αποδοθεί οποιοδήποτε βαρύτητα στην αναφορά του Κατηγορουμένου ότι αυτός προσπέρασε σε σημείο που υπήρχε διακεκομμένη γραμμή, ως και ότι το προσπέρασμα έγινε σε απόσταση ενός χιλιομέτρου από το σημείο που βρισκόταν σταματημένος ο Μ.Κ.1, εφόσον η εν λόγω εκδοχή στην ανώμοτη δήλωση δεν εξισώνεται με μαρτυρία και έχω ήδη αποδεχθεί τη μαρτυρία του Μ.Κ.1 σε σχέση με το σημείο που ο Κατηγορούμενος προσπερνούσε το προπορευόμενό του όχημα. Για τον ίδιο λόγο δεν μπορεί να δοθεί όποια βαρύτητα στο μέρος εκείνο της ανώμοτης δήλωσης σε σχέση με τα όσα κατ' ισχυρισμόν έλαβαν χώρα μετά που ο Μ.Κ.1 τον κατήγγειλε και τί διεμήφθη μεταξύ τους. Στο σημείο αυτό χρήζει επισήμανσης ότι κατά την αντεξέταση του Μ.Κ.1 η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε την αναφορά του Μ.Κ.1 σε σχέση με την απάντηση του Κατηγορουμένου όταν του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο. Πόσο δε μάλλον δεν τέθηκε στον Μ.Κ.1, ώστε αυτός να είναι σε θέση να τοποθετηθεί δεόντως, ότι ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε την ώρα της ανακοπής ότι προσπερνούσε σε σημείο που υπήρχαν διακεκομμένες γραμμές. Ο Μ.Υ.1 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση ως ειλικρινής και αξιόπιστος μάρτυρας. Σε κάθε περίπτωση, η μαρτυρία του ουσιαστικά περιστράφηκε στο κατά πόσον υπήρχαν διακεκομμένες γραμμές στο σημείο του δρόμου που απεικονίζεται στις φωτογραφίες, Τεκμήρια 4 και 5, θέση που δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή. Προέκυψε, επίσης, από τη μαρτυρία του ότι το εν λόγω σημείο με τις διακεκομμένες γραμμές βρίσκεται σε κάποιο κατηφορικό σημείο του δρόμου, δηλαδή σε κάποια απόσταση πίσω από το σημείο που, σύμφωνα με την αποδεκτή μαρτυρία του Μ.Κ.1, ο Κατηγορούμενος προσπερνούσε το προπορευόμενό του όχημα, όπου ο δρόμος ήταν ανηφορικός ως η πορεία του Κατηγορουμένου. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση και ευρήματα καταλήγω ότι τα πραγματικά γεγονότα εξελίχθηκαν ως εξής: Στις 29/5/2012 και περί ώρα 13:33 και ενώ ο Κατηγορούμενος οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής KHV064 στον κύριο δρόμο Τροόδους - Λευκωσίας, στην περιοχή Κάτω Κουτραφά στην Επαρχία Λευκωσίας με κατεύθυνση από Τρόοδος προς Λευκωσία, αυτός προσπέρασε προπορεύμενο όχημά του τύπου σαλούν σε σημείο που υπήρχε στη μέση του ασφάλτινου οδοστρώματος του δρόμου χαραγμένη συνεχής άσπρη γραμμή, η οποία διαχώριζε τις δύο λωρίδες κυκλοφορίας. Όταν πληροφορήθηκε ότι θα καταγγελθεί και του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο από τον Ειδικό Αστυφύλακα, Μ.Κ.1, ο Κατηγορούμενος απάντησε «Άφησμε να φύω τζιαι παίξε πελλόν για το παράπτωμα που έκαμα.» Προσφέρθηκε εξώδικο στον Κατηγορούμενο για το ποσό των €85,00, το οποίο δεν πληρώθηκε εντός της καθορισμένης από το Νόμο προθεσμίας. Νομική πτυχή και συμπεράσματα Το αδίκημα της Κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος ποινικοποιείται από τους Κανονισμούς 58

(2)(δ) και 72 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 μέχρι 2010 (στο εξής «οι Κανονισμοί»). Συγκεκριμένα, ο Κανονισμός 58

(2)(δ) των Κανονισμών διαλαμβάνει τα εξής: «

(2)- Κάθε πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος, έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις- (α)... (β)... (γ)... (δ) να συμμορφώνεται προς όλα τα σήματα τροχαίας, συμπεριλαμβανομένων πινακίδων, που τοποθετούνται ή χαράσσονται πάνω ή κοντά σε οποιοδήποτε δρόμο ή με ή κατ΄εντολή της Αστυνομίας ή αρχής τοπικής διοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία έχει ανατεθεί δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμιση της τροχαίας κυκλοφορίας:...» Περαιτέρω, ο Κανονισμός 71 των Κανονισμών διαλαμβάνει τα εξής: «Ως σήματα τροχαίας καθορίζονται τα σήματα τα οποία εκτίθενται εις τον Οδικόν Κώδικα τον εκδιδόμενον από καιρού εις καιρόν υπό του Εφόρου και δημοσιευμένου κατά τοιούτον τρόπον ως ο Έφορος ήθελε ορίσει, τα σήματα τα οποία ορίζονται υπό δημοτικού συμβουλίου ή υφ' οιασδήποτε άλλης αρχής εμπεπιστευμένης τον έλεγχον και την ρύθμισιν της τροχαίας, και τα σήματα τα οποία ορίζονται δυνάμει οιουδήποτε νόμου ή κανονισμού ή οιασδήποτε διεθνούς Συμβάσεως εις την οποίαν προσεχώρησε και η Δημοκρατία.» Επίσης, σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του Κανονισμού 2 των Κανονισμών, «σήμα τροχαίας» σημαίνει «οιονδήποτε αντικείμενον ή μέσον (μονίμως τοποθετημένον ή κινητόν), ή οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν, προς μετάδοσιν εις την τροχαίαν κίνησιν εν γένει ή εις ορισμένην κατηγορίαν ταύτης, προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων οιασδήποτε φύσεως, καθώς και οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού ή κεχαραγμένον επί του καταστρώματος οιασδήποτε οδού, προς μετάδοσιν τοιούτων προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων∙» Περαιτέρω, ο Κανονισμός 72 των Κανονισμών προνοεί ότι όποιος παραβαίνει οποιαδήποτε διάταξη των Κανονισμών είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή σε χρηματική ποινή μέχρι €1.708,00 ή και στις δύο αυτές ποινές. Δεν έχει αμφισβητηθεί από τον Κατηγορούμενο η ύπαρξη ή η νομιμότητα της συγκεκριμένης σηματοδότησης ή διαχωριστικής γραμμής, η οποία μάλιστα ήταν συνεχής άσπρη γραμμή. Συνεπώς, επενεργεί στην παρούσα υπόθεση το τεκμήριο της κανονικότητας (omnia preasumuntur rite esse acta). Βλ. Γενικός Εισαγγγελέας ν. Ντίνου Φλωρίδη

(1999)2 Α.Α.Δ. 95. Σύμφωνα με τον Καν. 58

(4)(α) των Κανονισμών, απαγορεύεται το προσπέρασμα οχήματος κινούμενου προς την ίδια κατεύθυνση σε κάθε σημείο που υπάρχει στη μέση του οδοστρώματος συνεχής άσπρη γραμμή. Υπό το φως, λοιπόν, των ευρημάτων που προβαίνω ανωτέρω, αποτελεί αναπόδραστη κατάληξή μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της Κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, ο οποίος και βρίσκεται ένοχος σε αυτή. (Υπ.) ............. Μ. Μηλιώτου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο