Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωάννης ΑΠΕΗΤΟΣ, Αρ. Υπόθεσης: 846/2013, 8/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:B39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 846/2013 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Ιωάννης ΑΠΕΗΤΟΣ Κατηγορουμένου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 8 Απριλίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Μιχ. Σταματάρης Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος μετά από τη δική του παραδοχή βρέθηκε ένοχος σε έξι κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 291, 294(α), 255 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Τα αδικήματα έχουν διαπραχθεί μεταξύ των μηνών Αυγούστου 2011 μέχρι και Μαρτίου του
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο κατηγορούμενος έχει διαρρήξει το κατάστημα «SΑN VANECO», το κατάστημα Δ. Νικολάου και Υιοί Λτδ, τα γραφεία της εταιρείας Καφεκοπτείο Χαραλάμπους, τα γραφεία της εταιρείας NICΚOM Constructors and Developers Ltd, το κατάστημα Σταύρος Πογιατζής Thermostar Ltd και κατάστημα πώλησης υδραυλικών υλικών που βρίσκεται στην οδό Καντάρας 26 Γ Καϊμακλί. Κατά τη διενέργεια των αδικημάτων έχει κλέψει διάφορα αντικείμενα συμπεριλαμβανομένων ηλεκτρονικών υπολογιστών και χρηματικών ποσών. Στη παρούσα υπόθεση για σκοπούς επιβολής ποινής λαμβάνονται υπόψη άλλες δύο υποθέσεις και συγκεκριμένα οι υποθέσεις με αρ. 7887/13 στην οποία ο κατηγορούμενος έχει παραδεχτεί ότι στις 16.3.2012 είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β δηλαδή 0,0866γρ. κάνναβης και η υπόθεση 15035/13 όπου ο κατηγορούμενος έχει επίσης παραδεχτεί ότι στις 4.3.2012 είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β δηλαδή 0,9018 γρ. κάνναβης και ότι κάπνισε χειροποίητο τσιγάρο το οποίο περιείχε κάνναβη. Σημειώνω ότι στην υπόθεση 15035/13 υπήρχε και άλλο πρόσωπο συγκατηγορούμενο αλλά εναντίον του η διαδικασία ανεστάλη. Τα γεγονότα που αφορούν την κυρίως υπόθεση δηλαδή την υπόθεση 846/13, έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή και σύμφωνα με αυτά οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων που φαίνονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων είχαν καταγγείλει στην Αστυνομία τις διαρρήξεις των υποστατικών τους και τις κλοπές. Τις σκηνές επισκέφτηκαν μέλη της Αστυνομικής δύναμης οι οποίοι έλαβαν δειγματοληψίες όπου εντοπίστηκαν αποτυπώματα και γενετικό υλικό. Ο κατηγορούμενος, ο οποίος είχε συλληφθεί επ' αυτοφώρω για μία από τις διαρρήξεις, είχε δώσει συγκατάθεση για να του ληφθούν δακτυλικά αποτυπώματα και δειγματοληψίες παρειακών επιχρισμάτων και παραδέχτηκε τόσον την υπόθεση για την οποία είχε συλληφθεί επ' αυτοφώρω όσο και τις άλλες υποθέσεις. Σημειώνεται είχε ταυτοποιηθεί το γενετικό του υλικό με αυτό που εντοπίστηκε στις διάφορες σκηνές. Για τις υποθέσεις αυτές ο κατηγορούμενος είχε συλληφθεί, έδωσε θεληματική κατάθεση και είχε επίσης εκδοθεί εναντίον του διατάγματα προσωποκράτησης 8 ημερών. Σε ότι αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης 7887/13, στις 16.3.2012 μετά από συγκατάθεση που δόθηκε από τον κατηγορούμενο για να γίνει έρευνα στο αυτοκίνητο του εντοπίστηκε η ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών που αναφέρεται στο κατηγορητήριο και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο εντοπίστηκε και πάλι στο όχημα του η ποσότητα που αναφέρεται στο κατηγορητήριο της υπόθεσης 15035/13 στις 4.3.
- Δεν έχουν δημιουργηθεί έξοδα σε σχέση με τις υποθέσεις. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες για παρόμοιας φύσης αδικήματα. Συγκεκριμένα του έχουν επιβληθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στα πλαίσια της υπόθεσης 19287/10 στις 14.12.2012 συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 και 2 μηνών σε αριθμό κατηγοριών που αφορούσαν και πάλι τα αδικήματα διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από κατοικία αδικήματα τα οποία έγιναν κατά τη διάρκεια του 2009 και συγκεκριμένα τους μήνες Απρίλιο, Μάιο, Ιούλιο και Αύγουστο του
- Σε ότι αφορά τα τεκμήρια για τις υπό κρίση υποθέσεις, σε σχέση με τις ποσότητες ναρκωτικών που αφορούν τις υποθέσεις 15035/13 και 7887/13 ζητήθηκε διάταγμα κατάσχεσης και καταστροφής τους. Σε ότι αφορά τα τεκμήρια της υπόθεσης 848/13, ζητήθηκε όπως η κλοπιμαία περιουσία παραδοθεί στους δικαιούχους της ενώ οι ψηφιακοί δίσκοι, τα παρειακά επιχρίσματα και τα άλλα τεκμήρια παρόμοιας φύσης να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου ανέφερε στο Δικαστήριο ότι είχε ζητήσει με επιστολή του ημερ. 26.10.2012 όπως όλες οι υποθέσεις καθώς και τα R.C.I. που αφορούσαν τον κατηγορούμενο Ιωάννη Απέητο αποσταλούν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για να ληφθούν υπόψη στην υπόθεση 19287/
- Ήταν η θέση του ότι παρά την πιο πάνω επιστολή του αυτό δεν έγινε με αποτέλεσμα να του επιβληθεί όπως έχει ήδη αναφερθεί 19287/10 ποινή άμεσης φυλάκισης, χωρίς τελικά να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου όλες οι υποθέσεις που αφορούσαν τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος σύμφωνα με βεβαίωση του Διευθυντή Τμήματος Φυλακών ημερ. 29.3.2013 είχε κρατηθεί στις Κεντρικές Φυλακές από 14.12.2012 μέχρι 29.3.
- Τα αδικήματα για τα οποία είχε καταδικαστεί σε ποινή άμεσης φυλάκισης ήταν παρόμοιας φύσης με αυτά που έχει παραδεχτεί στις υπό κρίση υποθέσεις, λιγότερο σοβαρά από αυτά που αφορούσε η υπόθεση 19287/10 και μπορούσαν, εάν ετίθεντο ενώπιον του Δικαστηρίου που επέβαλε ποινή στον κατηγορούμενο στις 14.12.12 στην υπόθεση 19287/10, να ληφθούν επίσης υπόψη από το Δικαστήριο αφού οι φάκελοι που τα αφορούσαν και τα RCI είχαν ήδη σχηματιστεί καθ' ότι οι ημερομηνίες των υπό κρίση αδικημάτων ήταν πριν από τις 14.12.2012 που το Δικαστήριο του είχε επιβάλει την ποινή φυλάκισης. Ήταν η θέση του κ. Σταματάρη ότι το γεγονός αυτό θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο κατά την επιβολή ποινής αφού ο κατηγορούμενος μετά την αποφυλάκιση του έχει αλλάξει εντελώς τρόπο ζωής, συνήθειες και χαρακτήρα και κινδυνεύει να του επιβληθεί ποινή άμεσης φυλάκισης, κάτι που αν όντως γίνει θα έχει πολύ δυσμενείς επιπτώσεις σε αυτόν, ουσιαστικά θα τον σπρώξει πίσω στους κακούς δρόμους από τους οποίους με μεγάλο αγώνα έχει απομακρυνθεί. Ανέφερε στο Δικαστήριο ότι από την ημέρα της αποφυλάκισης του έχει περάσει πέραν του ενός χρόνου, ο κατηγορούμενος στο χρονικό πλαίσιο αυτό δεν έχει επιδείξει καμία αντικοινωνική συμπεριφορά, εργάζεται κανονικά από τις 22.8.2013 στην εταιρεία Χρυσοδάλια Βιομηχανία Τροφίμων Λτδ, με μισθό €1.429,05 (ακάθαρτα) και, καίρια και καθοριστικά, έχει πλέον απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά που ήταν και η κακιά εκείνη συνήθεια που τον έσπρωξε στη διάπραξη όλων των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί. Έχει κατατεθεί σχετικά το αποτέλεσμα αναλύσεων που έχει γίνει στον κατηγορούμενο στις 27.3.2014 σε σχέση με ναρκωτικές ουσίες στο Χημείο Ιατρικών Αναλύσεων Γιώργος Κεφάλας Λτδ με ένδειξη αρνητική στην ανίχνευση οποιασδήποτε ναρκωτικής ουσίας. Όπως ανέφερε ο κ. Σταματάρης η έξη του και η εξάρτηση του από τις ναρκωτικές ουσίες ήταν η αιτία που τον οδήγησε στην παραβατική αυτή συμπεριφορά σε ηλικία μικρότερη από αυτή που είναι σήμερα όταν ήταν εντελώς ανώριμος, επιπόλαιος και πολύ εύκολο να παρασυρθεί από κακές παρέες. Ο κατηγορούμενος είχε αρχικά δοκιμάσει την κάνναβη, ακολούθως συνέχισε με άλλες μορφής ουσίες ενώ εξαρτήθηκε από την κοκαϊνη. Σήμερα είναι εντελώς καθαρός και προσπαθεί με την βοήθεια της οικογένειας του να θέσει την ζωή του σε νέες βάσεις. Ο κ. Σταματάρης εισηγήθηκε στο Δικαστήριο όπως, με δεδομένη τη σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος για τα οποία η άμεση ποινή φυλάκισης είναι η προφανής και συνήθης ποινή που επιβάλλεται από τα Δικαστήρια, στα πλαίσια εξατομίκευσης της για τον κατηγορούμενο και ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη την απεξάρτηση του σήμερα και την αλλαγή στην πορεία ζωής του αλλά και του γεγονότος ότι θα μπορούσαν οι υποθέσεις αυτές να ληφθούν υπόψη στα πλαίσια της υπόθεσης 19287/10, να αναστείλει την ποινή φυλάκισης βοηθώντας έτσι τον κατηγορούμενο να διατηρηθεί στην καλή και ορθή πορεία που συνειδητά και με μεγάλες και επίπονες προσπάθειες έχει επιλέξει. Ο κ. Σταματάρης υιοθέτησε επίσης την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σύμφωνα με την οποίαν ο κατηγορούμενος είναι σήμερα 25 ετών διαμένει με τους γονείς του, οι οποίοι προέρχονται από φτωχές οικογένειες αλλά προσπαθούν να τον βοηθήσουν να θέσει τη ζωή του σε νέες βάσεις. Έχει αποφοιτήσει από το Λύκειο Ακρόπολης, υπηρέτησε μόνο 4 μήνες στην Εθνική Φρουρά και τελικά απαλλάγηκε με την αιτιολογία των ψυχικών διαταραχών. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο, ήταν μέλος της ομάδας Νέων της Ομόνοιας αλλά πριν από 3½ χρόνια λόγω της εμπλοκής του με τα ναρκωτικά σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Πέραν επίσης της εξάρτησης του τελικά από την κοκαΐνη εμπλάκηκε με τον τζόγο με αποτέλεσμα να δημιουργήσει χρέη. Όπως ο ίδιος έχει αναφέρει στην Λειτουργό Κοινωνικών Υπηρεσιών η παραμονή του στη φυλακή τον βοήθησε να παραμείνει μακριά από τις ουσίες και έχει διακόψει οποιαδήποτε χρήση ναρκωτικών ουσιών. Πριν να εξεύρει εργασία είχε διαγνωστεί με κατάθλιψη, παρακολουθείτο από κυβερνητικό ψυχίατρο και λάμβανε φαρμακευτική αγωγή, όμως μετά την εξεύρεση εργασίας άρχισε να αισθάνεται καλύτερα, έχει πλέον διακόψει την φαρμακευτική αγωγή και την συνεργασία του με την ψυχίατρο και προσπαθεί με την βοήθεια και την στήριξη των γονέων του να παραμείνει σταθερός στην ορθή πορεία που έχει επιλέξει μετά την αποφυλάκιση του. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος είναι δεδομένη. Αναφέρω ότι ο Ποινικός Κώδικας προβλέπει ποινή φυλάκισης 7 ετών για το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής. Σχετικό είναι το άρθρο 294(α) του Ποινικού Κώδικα. Βεβαίως δεν διαλανθάνει της προσοχής μου ότι η παρούσα υπόθεση εκδικάζεται συνοπτικά. Σε ότι αφορά τις κατηγορίες που έχει παραδεχθεί στα πλαίσια των υποθέσεων 7887/13 και 15035/13 που αφορούν κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή κάνναβης επίσης πρόκειται περί σοβαρών αδικημάτων, έστω και αν η ποσότητα στις υποθέσεις υπό κρίση δεν είναι μεγάλη καθότι αποτελούν αδικήματα με έντονα αυξητικές τάσεις και με σοβαρές επεκτάσεις στην κοινωνία. Η δε ποινή που προβλέπεται είναι ιδιαίτερα αυστηρή. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξήγησε στην υπόθεση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6560 ημερ. 7.8.1998 ότι υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όχι μόνο στους εμπόρους των ναρκωτικών αλλά και στους χρήστες ναρκωτικών διότι το πρόβλημα των ναρκωτικών έχει διεισδύσει πλέον βαθιά στην Κυπριακή Κοινωνία και έχει φέρει μαζί του το πρόβλημα σειρά από άλλα κοινωνικά προβλήματα. Τόνισε επίσης ότι η διάκριση όμως αυτή μεταξύ εμπόρων και χρηστών αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Παράλληλα όμως στην υπόθεση Mehdi Afroughi v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7036 ημερ. 26.3.2001 λέχθηκε από το Εφετείο ότι οι χρήστες ως θύματα των εμπόρων ναρκωτικών δεν πρέπει να τιμωρούνται με αποτρεπτικές ποινές της ίδιας έντασης μ' αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους. Βέβαια σε εκείνη την υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης στον παραβάτη που μειώθηκε από τρία έτη σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην υπόθεση Zoran Jovanovic ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 64/05 ημερομηνίας 21 Νοεμβρίου 2005 το Εφετείο έθεσε κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με τον τρόπο προσέγγισης της επιβολής ποινής σε υποθέσεις παράνομης κατοχής των ναρκωτικών ουσιών. «Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Υπάρχει ανεξέλεγκτη χρήση και διάδοση των ναρκωτικών. Η έξαρση στη διάπραξη των αδικημάτων αυτής της κατηγορίας καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Επομένως όταν επιβάλλεται ποινή το Δικαστήριο πρέπει επιβάλλει ποινή που θα εφαρμόζει αποτελεσματικά τον νόμο και θα προστατεύει την κοινωνία από το κακό της εξάπλωσης των ναρκωτικών στον γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα στα νεαρά πρόσωπα». Στην υπόθεση Παυλίδης ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161, 6161 ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996 όπου τα γεγονότα προσομοιάζουν με τα δικά μας γεγονότα το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 6 μηνών και 9 μηνών σε πρόσωπο που κατείχε ποικίλα μορφής ναρκωτικών σε μεγάλες ποσότητες για δική του χρήση, και σε σχόλια το Εφετείο επεσήμανε ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν θα πρέπει να θεωρούνται επιεικείς. Το σκεπτικό του Εφετείου ήταν το ακόλουθο: προορισμός των ναρκωτικών για προσωπική χρήση δεν εκτόπισε την αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Η συχνότητα στη διάπραξη αδικημάτων αναφορικά με τα ναρκωτικά, δημιουργεί μεγάλη ανησυχία η οποία εκφράστηκε και από το νομοθέτη με την πρόσφατη αύξηση ποινών την οποία επέφερε με τον τροποποιητικό Νόμο 20
(1)/1992. Όπως φαίνεται από την Νομολογία, η συνήθης ποινή για το αδίκημα της διάρρηξης είναι αυτή της φυλάκισης, ακόμη και σε περιπτώσεις νεαρών παραβατών χωρίς προηγούμενες καταδίκες. Στην υπόθεση Akkarkili v. Republic
(1987)2 C.L.R. 125 ποινή φυλακίσεως 3 ½ ετών που είχε επιβληθεί από το Πρωτόδικο Δικαστήριο για την διάρρηξη κατοικίας και κλοπή από αυτή κοσμημάτων αξίας Λ.Κ.5.000,00 επικυρώθηκε κατ' Έφεση. Θεωρήθηκε ότι η προστασία της κοινωνίας από τέτοιες συμπεριφορές προείχε. Παραθέτω χαρακτηριστικό απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση: «Delivering the judgment of the Court of Appeal in the Nicolaou case (supra) and laying stress to the "protection of the community" I concluded with the following which I feel that must be repeated in the present appeal: "And this end can only be achieved by the enforcement of the Law, such enforcement falling squarely on the shoulders of the Courts who must not flinch in discharging such duty». Παραθέτω επίσης απόσπασμα από την απόφαση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381, όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Η απόφαση του Δικαστηρίου να επιβάλει ποινή φυλάκισης, παρά το λευκό ποινικό μητρώο όλων των καταδικασθέντων και την ηλικία του εφεσείοντος, ειδικά, αιτιολογείται επί μακρόν. Γίνεται αναφορά σε σειρά δικαστικών αποφάσεων, που τείνουν να καταδείξουν ότι δικαιολογείται ποινή φυλάκισης και σε νεαρά άτομα που για πρώτη φορά διώκονται για εγκληματικές πράξεις, εφόσον τούτο επιβάλλεται από τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη αποτροπής αδικημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στη Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 228, το Εφετείο ενέκρινε ποινή φυλάκισης εννέα μηνών σε στρατιώτη, ηλικίας 18 ετών, για αδικήματα διάρρηξης και κλοπής.» Η σοβαρότητα εγκλημάτων διάρρηξης και κλοπής, σε συνάρτηση με την εξάπλωση εγκλημάτων αυτής της κατηγορίας, υπογραμμίζεται σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες απολήγουν στην επιβολή ποινών φυλάκισης. Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 A.A.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, «... μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία ...», η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. Το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Εφετείου στην Παναγίδη ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104, συνοψίζει την κρατούσα κατάσταση, όπως και το καθήκον της Δικαιοσύνης, προς διαφύλαξη της έννομης τάξης:- (σελ. 105-106) «Η θλιβερή διαπίστωση είναι πως τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα δικαστήρια αντιμετώπισαν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί προκαλούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβίωση και διαβρώνουν συνάμα το αίσθημα ασφαλείας του πολίτη.» (απόφαση Νικήτα, Δ)». Στην απόφαση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 158 επικυρώθηκε ποινή φυλακίσεως 4 ετών που είχε επιβληθεί σε Κατηγορούμενο ηλικίας 26 ετών για 19 κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας (μερικές κατά την διάρκεια της νύχτας), ενώ λήφθηκαν υπ' όψιν και άλλες 11 υποθέσεις. Η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι δεδομένη. Οι συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων επίσης επιβαρυντικές, αφού στα σχετικά χρονικά διαστήματα ο Κατηγορούμενος επανειλημμένα εισέρχονταν σε κτίρια και έκλεβε από καταστήματα διάφορα αντικείμενα. Τέτοιες πράξεις διαβρώνουν το αίσθημα ασφάλειας του πολίτη. Με έχει προβληματίσει το νεαρό της ηλικίας του Κατηγορουμένου, ιδιαίτερα κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων. Όπως έχει επανειλημμένα λεχθεί σε περιπτώσεις νεαρών προσώπων υπερισχύει η ανάγκη για αναμόρφωση της ανάγκης για τιμωρία. Από την άλλη το Δικαστήριο δεν θα διστάσει να επιβάλει ποινή φυλακίσεως όπου αυτό φαίνεται ότι είναι η ορθή επιλογή. Όπως αναφέρθηκε όμως στην Charitou v. R.
(1987)2 C.L.R. 170 περιπτώσεις διάπραξης αδικημάτων από νεαρούς παραβάτες τα οποία περιλαμβάνουν το στοιχείο της έκδηλης αδιαφορίας για την ασφάλεια των άλλων μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιβολές συντόμων ποινών φυλακίσεως. Στην υπόθεση Costakis Michael Christofi v. P.
(1971)2 C.L.R. 216 επικυρώθηκε η επιβολή 3 χρόνων φυλακίσεως σε νεαρό παραβάτη για την κατηγορία της διάρρηξης γραφείου και κλοπής ο οποίος βαρύνετο με προηγούμενες καταδίκες. Βαρύτητα στην κατάληξη μου έχει και το ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν πρόσωπο εθισμένο στα ναρκωτικά και τον τζόγο. Σίγουρα το παρόν Δικαστήριο δεν μένει απαθές μπροστά στην μάστιγα αυτή που ταλανίζει την κοινωνία μας, και τα προβλήματα που δημιουργεί σε νεαρά πρόσωπα όπως και τον Κατηγορούμενο. Από την άλλη, όμως, δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι δεν επρόκειτο για μία μεμονωμένη πράξη του Κατηγορουμένου, αλλά για μία σειρά διαρρήξεων, οι οποίες έλαβαν χώρα από τον Αύγουστο του 2011 μέχρι τον Μάρτιο 2012. Σε ότι αφορά την παρατήρηση του κ. Σταματάρη ότι η παρούσα υπόθεση θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη στην υπόθεση 19287/10 και να επιβαλλόταν μια ποινή στον κατηγορούμενο ο οποίος δεν θα αντιμετώπιζε τώρα τον σοβαρό κίνδυνο να του επιβληθεί εκ νέου ποινή φυλάκισης για τα υπό κρίση αδικήματα μια από αυτά έχουν διαπραχθεί εντός της περιόδου που η παραβατική του συμπεριφορά λόγω της εξάρτησης του από τα ναρκωτικά φαίνεται να ήταν έντονη και συνεχής, όντως παρατηρώ ότι αυτό θα μπορούσε να είχε γίνει. Είχε σταλεί επιστολή από το συνήγορο του προς τον Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας με την οποία ζητούσε όπως όλες οι υποθέσεις που αφορούσαν τον κατηγορούμενο τεθούν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας το οποίο θα επέβαλλε στον κατηγορούμενο ποινή στα πλαίσια της υπόθεσης 19287/10, ενώ οι ημερομηνίες διάπραξης των υπό κρίση αδικημάτων Αύγουστο, Σεπτέμβριο, Οκτώβριο και Δεκέμβριο του 2011 και Μάρτιο του 2012 ήταν προγενέστερες ημερομηνίες από την ημερομηνία 14.12.2012 που είχε επιβληθεί ποινή στον κατηγορούμενο. Σύμφωνα με το άρθρο 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 όταν ο κατηγορούμενος βρεθεί ένοχος ποινικού αδικήματος, το Δικαστήριο κατά την λήψη απόφασης και την επιβολή ποινής δύναται με την συναίνεση του κατήγορου και του κατηγορουμένου να λάβει υπόψη οποιοδήποτε άλλο ή άλλα ποινικά αδικήματα για τα οποία δεν άρχισε ακόμα δίωξη ή δίκη τα οποία ο κατηγορούμενος ομολογεί ότι διέπραξε. Τα αδικήματα της υπόθεσης 846/13 είναι της ίδιας φύσης με τα αδικήματα της υπόθεσης 19287/10 στα πλαίσια της οποίας είχαν ληφθεί υπόψη άλλη μια υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και δύο RCI του ΤΑΕ Λευκωσίας. Η θέση του συνηγόρου του η οποία μάλιστα είχε εκδηλωθεί και γραπτώς προς την κατηγορούσα αρχή για να ληφθούν υπόψη κατά το στάδιο εκείνο όλες οι υποθέσεις που αφορούσαν τον κατηγορούμενο δεν εισακούστηκε με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος σήμερα, μετά την αποφυλάκιση του, να αντιμετωπίζει και πάλι τον κίνδυνο να επιβληθεί ποινή στερητική της ελευθερίας του. Θα λάβω επίσης υπόψη μου την αλλαγή που επήλθε στη ζωή του κατηγορούμενου μετά την αποφυλάκιση του, το γεγονός ότι πλέον εργοδοτείται και ότι με την βοήθεια των γονέων του έχει αλλάξει πλεύση ζωής και προσπαθεί να επανενταχθεί στην Κυπριακή κοινωνία. Ένας από τους μεγαλύτερους ελαφρυντικούς παράγοντες που θα ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο, πέραν της παραδοχής του κατηγορουμένου, είναι η προσπάθεια του να απεξαρτοποιηθεί από τις ναρκωτικές ουσίες η οποία, ευτυχώς, φαίνεται να είναι επιτυχής. Η σημασία που δίδεται στην απεξάρτηση είναι μεγάλη όπως καταδεικνύεται και από την νομολογία. Στην υπόθεση Μιχάλης Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 7758, ημερ. 31.3.2005, όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Στην προσπάθεια απεξάρτησης αποδίδουμε σημασία. Ανάλογα, βέβαια, πάντοτε με τις περιστάσεις. Στην Πέτρος Α. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 7487, ημερ. 27 Φεβρουαρίου 2004, είπαμε τα εξής: «Σε σχέση λοιπόν με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν είχε μόνο το αν ο εφεσείων τελικά πέτυχε ή όχι. Σημασία είχε και το αν προσπάθησε και πόσο. Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων "ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου" μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει». Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι τα σοβαρότατα αδικήματα που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος έγιναν την περίοδο που ήταν υπό την εξάρτηση των ναρκωτικών. Η σοβαρότητα τους βεβαίως δεν μπορεί να παραγνωριστεί ακόμα και κάτω από τις συνθήκες που έχει γίνει η παραδοχή σήμερα ενόψει των όσων με λεπτομέρεια έχει παρατεθεί πιο πάνω. Θεωρώ, και σχετική καθοδήγηση αντλώ για το θέμα αυτό από τη σχετική νομολογία, ότι η ποινή φυλάκισης είναι όχι μόνο ενδεδειγμένη αλλά και αναπόφευκτη υπό τις περιστάσεις. Επιβάλλονται λοιπόν στον κατηγορούμενο οι πιο κάτω ποινές: - Κατηγορία 1 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Κατηγορία 3 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Κατηγορία 4 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. - Κατηγορία 2 ποινή φυλάκισης 4 μηνών. - Κατηγορία 5 ποινή φυλάκισης 4μηνών. - Κατηγορία 6 ποινή φυλάκισης 4μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν. Το ερώτημα που τίθεται στο στάδιο αυτό είναι κατά πόσον υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου εκείνα τα γεγονότα και στοιχεία που να δικαιολογούν την αναστολή της ποινής φυλάκισης. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελεγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou ν. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία v. Πέττη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 39. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ένα πρόσωπο σχετικά νεαρής ηλικίας ο οποίος λόγω κάποιων ατυχών περιστάσεων στην προσωπική του ζωή κατέφυγε στη χρήση σκληρών ναρκωτικών, ήταν πλήρως εξαρτημένος και το αποτέλεσμα αυτής του της έξης διέπραξε σωρείας σοβαρότατων αδικημάτων. Πλήρωσε για τα σφάλματα του αφού του επιβλήθηκε ποινή άμεσης φυλάκισης, και συνειδητοποιώντας το πρόβλημα του και τις κακές επιδράσεις της εξάρτησης από τα ναρκωτικά, με ωριμότητα και θέληση φαίνεται να έχει καταφέρει να απεξαρτηθεί και να δικαιούται να ελπίζει σε μια ορθή νέα πορεία στη ζωή του παρά τα τραύματα που του έχουν αφήσει οι ατυχείς εκείνες περιστάσεις που τον οδήγησαν σε αυτά. Η προσπάθεια του αυτή φαίνεται να είναι επιτυχής. Θεωρώ ότι δεν θα ήταν ορθό να ανακοπεί αυτή η πορεία του κατηγορουμένου, αντίθετα το Δικαστήριο πρέπει να έρθει αρωγός σε αυτή την προσπάθεια του κατηγορουμένου και όχι τιμωρός. Έτσι, είναι η θέση μου ότι η παρούσα υπόθεση είναι η κατάλληλη περίπτωση για να ανασταλούν οι ποινές φυλάκισης που είχαν επιβληθεί στον κατηγορούμενο οι οποίες αναστέλλονται για περίοδο 3 χρόνων από σήμερα. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο