← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Irinel DUTESCU κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 308/14, 16/4/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Irinel DUTESCU κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 308/14, 16/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:B46 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 308/14 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον

  1. Irinel DUTESCU
  2. Florentina MOISEI
  3. David PETRACHIUTA
  4. Madalina Stefana LUCHIAN
  5. Leonard Bogdan CULITA Κατηγορουμένων ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16 Απριλίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο αρ. 1: κα Μ. Δαμιανού Κατηγορούμενος αρ. 1 παρών. ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί την διάπραξη αριθμού πολύ σοβαρών αδικημάτων. Συγκεκριμένα έχει παραδεχτεί δύο κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της νυκτερινής διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 291, 292(α), και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
  6. Συγκεκριμένα έχει παραδεκτεί ότι στις 22.12.2013 και 31.12.2013, στην Παλλουριώτισσα της επαρχίας Λευκωσίας, κατά την διάρκεια της νύκτας διέρρηξε και εισήλθε εντός των κατοικιών των Χρίστη Χριστόφορου και Νίκου Σπανούδη αντίστοιχα με σκοπό να διαπράξει εντός αυτών κακούργημα, δηλαδή να κλέψει, σχετικές είναι οι κατηγορίες αρ. 1 και
  7. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε επίσης τρεις κατηγορίες σε σχέση με το αδίκημα της κλοπής από κατοικία κατά παράβαση των άρθρων 255, 266(β), 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 και ειδικότερα ότι στις 22.12.2013, δύο φορές στις 31.12.2013 και μεταξύ των ημερομηνιών 22 και 23.12.2013 έκλεψε από τις κατοικίες των Χρίστη Χριστόφορου, Νίκου Σπανούδη και Ουρανίας Αντρέου όλοι από την Παλλουριώτισσα διάφορα αντικείμενα αξίας €13.000, €10.072 και €19.033 αντίστοιχα, όλα περιουσία των πιο πάνω αναφερομένων προσώπων, σχετικές είναι οι κατηγορίες 2, 11 και
  8. Ο κατηγορούμενος παραδέκτηκε επίσης μια κατηγορία για παράνομη κατοχή περιουσίας κατά παράβαση των άρθρων 309, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και ότι στις συγκεκριμένα 21.1.2014 είχε στην κατοχή του περιουσία για την οποία υπάρχει εύλογη υπόνοια ότι είναι κλοπιμαία δηλαδή μεγάλο αριθμό χρυσαφικών, ηλεκτρονικών ειδών, αντρικά και γυναικεία ρολόγια και οινοπνευματώδη ποτά συνολικής αξίας €36.340, κατηγορία αρ.
  9. Η παραδοχή του κατηγορουμένου στις κατηγορίες αυτές έγινε μετά που ανεστάλησαν διάφορες άλλες κατηγορίες. Σημειώνω ότι ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 4.2.2014 μέχρι τις 12.12.2014, ακολούθως τέθηκαν όροι για εξασφάλιση της παρουσίας του στο Δικαστήριο τους οποίους δεν κατάφερε να ικανοποιήσει και επίσης είναι υπό κράτηση μετά από απόφαση του Δικαστηρίου μετά την παραδοχή του στις κατηγορίες ως ανωτέρω, από τις 9.4.
  10. Όπως ανέφερε η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ο κατηγορούμενος συνδέθηκε αρχικά, μετά από πληροφορία, με το αδίκημα της παράνομης κατοχής περιουσίας, κατηγορία 3, και κατά τη διερεύνηση εκέινης της υπόθεσης εξασφαλίστηκε άλλη μαρτυρία που τον συνέδεσε με τις άλλες κατηγορίες που έχει παραδεχθεί. Αξίζει να σημειωθεί ότι αρκετοί από τους παραπονούμενους αναγνώρισαν διάφορα από τα τεκμήρια που κατακρατούνται. Όταν ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς έδωσε κάποιες εκδοχές οι οποίες διερευνήθηκαν από την Αστυνομία. Είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Ο κατηγορούμενος έχει επίσης παραδεχθεί τις κατηγορίες της διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από κατοικία αδικήματα που έγιναν μεταξύ 16 και 19.1.2014 στα Λατσιά όπου ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι διέρρηξε και εισήλθε εντός της κατοικίας Χαράς Τσίσσιου με σκοπό να κλέψει και έκλεψε από την εν λόγω κατοικία ένα ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας Dell αξίας €500 περιουσία του εν λόγω προσώπου. Για τα εν λόγω αδικήματα καταχωρήθηκε η υπόθεση 520/14 η οποία με την σύμφωνη γνώμη της κατηγορούσας αρχής λαμβάνεται υπόψη από το παρόν Δικαστήριο για επιβολή μίας ποινής στον κατηγορούμενο. Σε σχέση με την υπόθεση 520/14 η παραπονούμενη είχε καταγγείλει τη διάρρηξη και την κλοπή, μέλη του ΤΑΕ διαπίστωσαν ότι οι δράστες πέτυχαν είσοδο μέσω δίφυλλου συρόμενου αλουμινένιου παραθύρου το οποίο παραβιάστηκε με την χρήση αιχμηρού αντικειμένου και έξοδο μέσω δίφυλλης συρόμενης αλουμινένιας μπαλκονόπορτας την οποία απασφάλισαν από μέσα. Διενεργήθηκε δακτυλοσκοπικός έλεγχος της σκηνής, αποσπάστηκαν δακτυλικά αποτυπώματα τα οποία διαπιστώθηκαν ότι ανήκαν σε δύο πρόσωπα, μεταξύ των και του κατηγορουμένου. Σημειώνω ότι σε ότι αφορά το άλλο πρόσωπο που κατηγορήθηκε μαζί με τον κατηγορούμενο του έχει ήδη επιβληθεί ποινές άμεσης φυλάκισης ενός έτους σε σχέση με το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας και 9 μήνες σε σχέση με το αδίκημα της κλοπής από κατοικία από άλλο Δικαστήριο. Τα γεγονότα που πλαισιώνουν την διάπραξη των αδικημάτων είναι λίγο πολύ παραδεκτά από την συνήγορο του κατηγορουμένου η οποία με την εμπεριστατωμένη της αγόρευση ανέφερε όλα τα ελαφρυντικά και κάλεσε το Δικαστήριο να του επιβάλει ποινή προσαρμόζοντας την στα δικά του δεδομένα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει στον κατηγορούμενο ποινή σε σχέση με τα σοβαρότατα αυτά αδικήματα. Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
  11. Λευκό Ποινικό Μητρώο, παραδοχή ενώπιον των αστυνομικών αρχών και τη συνεργασία του με την αστυνομία.
  12. Την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο.
  13. Τις προσωπικές του συνθήκες οι οποίες έχουν εκτεθεί ενώπιον μου μέσα από την αγόρευση της συνηγόρου του αλλά και από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία με οδηγίες του Δικαστηρίου έχει συνταχθεί και βρίσκεται στο φάκελο. Σε ότι αφορά τις προσωπικές του συνθήκες προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος είναι Ρουμανικής καταγωγής, ηλικίας 28 ετών, άγαμος και πατέρας δύο παιδιών εκτός γάμου ηλικίας 8 και 3 ετών τα οποία βρίσκονται στην Ρουμανία και φροντίζονται από την πατρική γιαγιά. Στην Κύπρο βρίσκεται μαζί με την σύντροφο του. Η οικογένεια του στη Ρουμανία είναι χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης, οι γονείς του χώρισαν εδώ και αρκετά χρόνια, με τον πατέρα του δεν έχει καμία σχέση ενώ οι σχέσεις του με την μητέρα του περιγράφονται καλές. Είναι ο τέταρτος από τα πέντε παιδιά της οικογένειας του. Διατηρούσε για εννιά χρόνια δεσμό με συμπατριώτισσα του με την οποία απέκτησε δύο παιδιά και χώρισαν μετά που η ίδια εγκατέλειψε τον ίδιο και τα παιδιά τους. Ήρθε στην Κύπρο δύο φορές για σκοπούς εργασίας. Πρώτη φορά το 2008 και δεύτερη φορά μαζί με την συντροφο του στις 4.12.2013, σημειώνω εδώ ελάχιστες μέρες πριν την διάπραξη των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί. Δήλωσε στην Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας που έκαμε την έκθεση ότι παραδέχεται την διάπραξη των αδικημάτων, αντιλαμβάνεται την σοβαρότητα του και εκφράζει μεταμέλεια. Της ανέφερε ότι προέβηκε στα συγκεκριμένα αδικήματα επειδή η μητέρα του τον πληροφόρησε ότι το παιδί του ήταν άρρωστο και χρήζει θεραπείας της οποίας το κόστος είναι μεγάλο χωρίς όμως να γνωρίζει ακριβώς το είδος της θεραπείας ή το κόστος της. Ανέφερε επίσης ότι αντιμετωπίζει καρδιολογικά προβλήματα. Τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος, δηλαδή οι νυχτερινές διαρρήξεις, οι κλοπές από κατοικία και η παράνομη κατοχή περιουσίας είναι πολύ σοβαρά, τα άρθρο 291 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα, αναφέρουν ότι η διάρρηξη εν καιρώ νυκτός είναι κακούργημα και ο υπαίτιος του υπόκειται σε φυλάκιση 10 ετών. Βέβαια ο κατηγορούμενος εκδικάζεται συνοπτικά. Σε ότι αφορά το αδίκημα της κλοπής από κατοικία και πάλι στον Ποινικό Κώδικα οι ποινές που προβλέπονται είναι 5 χρόνια φυλάκιση. Οι στόχοι του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής είναι ως εξής:
  14. Αναμόρφωση του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια που να δίδονται κίνητρα στον παραβάτη να διορθώσει τα λάθη του και να λάβει τα μέτρα να μην επαναλάβει αυτή την συμπεριφορά.
  15. Τιμωρία του παραβάτη. Η ποινή που επιβάλλεται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα δικαιοσύνης των πολιτών με τα να τιμωρηθεί ο παραβάτης για την αξιόμεμπτη του πράξη.
  16. Αποτροπή του εγκλήματος. Η ποινή πρέπει να είναι τέτοια που να επενεργεί ως ανασταλτικός παράγοντας για την επανάληψη της διάπραξης του αδικήματος από τον παραβάτη και από άλλους πιθανόν παραβάτες παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής πρέπει να έχει υπόψη και του τρεις του στόχους. Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τον ένα τον στόχο με αποτέλεσμα να αγνοήσει τους άλλους δύο. Έχει τονιστεί επανειλημμένα από το Aνώτατο Δικαστήριο ότι το συμφέρον της κοινωνίας είναι κατ' εξοχή παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η αποτελεσματική εφαρμογή των νόμων πρωταρχικό καθήκον των Δικαστηρίων (Βλ. Sentencing in Cyprus, R v. S Georgiou 22 CLR
  17. Επομένως παρόλο που οι ποινές θα πρέπει να εξατομικεύονται και να ληφθούν υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διά να βρεθεί η πιο κατάλληλη ποινή αυτός ο παράγοντας δεν μπορεί να επενεργήσει στην εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος με αποτέλεσμα να μην τιμωρηθεί ο παραβάτης και να μην επιτευχθεί η αποτροπή παρομοίων αδικημάτων στο μέλλον. Στην παρούσα περίπτωση θα πρέπει να επιβληθεί αυστηρή ποινή σε σχέση με τον στόχο της τιμωρίας και της αποτροπής αλλά είναι και από τις ιδιάζουσες περιπτώσεις που για την ανάγκη αναμόρφωσης του παραβάτη πρέπει να επιβληθεί αυστηρή ποινή στον κατηγορούμενο για να συνετιστεί και να προβεί σε διορθωτικά μέτρα ελέγχου της αυτής του της συμπεριφοράς. Όπως έχω ήδη αναφέρει, τα αδικήματα που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος είναι αρκετά σοβαρά λαμβανομένου υπόψη το ανώτατο όριο ποινής όπως προβλέπεται από τους νόμους γι' αυτά τα αδικήματα. Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για την επιμέτρηση της ποινής. Το ανώτατο όριο ποινής λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για την έκταση της. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι έκδηλη από τις προβλεπόμενες στον Ποινικό Κώδικα ποινές και όπως φαίνεται και από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην οποία θα γίνει αναφορά πιο κάτω, η συνήθης ποινή για το αδίκημα της διάρρηξης είναι αυτή της φυλάκισης, ακόμη και σε περιπτώσεις νεαρών παραβατών χωρίς προηγούμενες καταδίκες. Στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση Stefan Ilie v Αστυνομίας κ.α. (ΠΕ 180/2011,181/2011 και 182/2011 ημερ. 16.5.2012) οι τρείς εφεσείοντες ηλικίας 54, 21 και 33 ετών αντίστοιχα κρίθηκαν ένοχοι κατόπιν παραδοχής του σε αδικήματα διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 291, 292, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα και της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255, 256 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών που αντιμετώπιζαν οι 3 εφεσείοντες διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία συγκεκριμένου προσώπου με σκοπό την κλοπή και έκλεψαν από την οικία εκείνη το ποσό των ΛΚ 680 και 220 ευρώ. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις επιβληθείσες ποινές των 2 χρόνων και 18 μηνών αντίστοιχα επιδοκιμάζοντας τα όσα το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέφερε με παραπομπή στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Παραθέτω σχετικά τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον του στοιχεία καθοδηγήθηκε από σχετική νομολογία και έλαβε υπόψη και την προβλεπόμενη από το νόμο, ποινή για τα αδικήματα της διάρρηξης και της κλοπής που είναι 7 χρόνια για τη διάρρηξη και 3 χρόνια για την κλοπή. Καθοδηγήθηκε, μεταξύ άλλων, από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Φραντζίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113 και Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104. Στην υπόθεση Παναγίδης (ανωτέρω) τονίστηκε από το Δικαστήριο η θλιβερή διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί τα εγκλήματα αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβρώνουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα καθώς και τα όσα οι τρεις εφεσείοντες ανέφεραν ενώπιον μας, ιδιαίτερα την απολογία και τη συγνώμη τους. Δεν μπορούμε να παρακάμψουμε τη σοβαρότητα των εγκλημάτων που διέπραξαν και παραδέκτηκαν οι τρεις εφεσείοντες δηλαδή της διάρρηξης και της κλοπής. Συμφωνούμε απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν στην Παναγίδης (ανωτέρω) η οποία αποφασίστηκε το 1997 και πέρασαν από τότε περίπου 15 χρόνια στα οποία το έγκλημα παρουσίασε έντονη αυξητική τάση με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών. Συμφωνούμε ότι τα δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές σε αδικήματα αυτής της φύσης όπως είναι η διάρρηξη και η κλοπή.» Στην υπόθεση Ιωάννης Τσιλικίδης v. Αστυνομίας (ΠΕ 7/2013 ημερ. 28.3.2013), όπου ο εφεσείων παραδέχτηκε τη διάπραξη τριών διαρρήξεων κατοικίας κατά παράβαση του άρθρου 292(α) του Ποινικού Κώδικα, τριών κλοπών από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 266(β) και 255 του Ποινικού Κώδικα και μια κατηγορία κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα, το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης σύμφωνα με τα οποία μεταξύ Μαΐου του 2011 και Νοεμβρίου του 2011, σε διάστημα δηλαδή περίπου 6 μηνών, διαπράχθηκαν τα προαναφερόμενα 6 αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών ενώ το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς είχε διαπραχθεί το 2009 επέβαλε στις κατηγορίες διαρρήξεων και κλοπών ποινή φυλάκισης τριών χρόνων και στην κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς, ποινή φυλάκισης ενός χρόνου. Σημειώνεται δε ότι από την προαναφερόμενη εγκληματική δραστηριότητα του ο εφεσείων αποκόμισε περιουσία, σε τιμαλφή και μετρητά, αξίας περίπου €64,000 και κανένα ποσό ή περιουσιακό στοιχείο δεν επιστράφηκε στους δικαιούχους. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας τις πιο άνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης και χωρίς να παραγνωρίζει τις δύσκολες παιδικές συνθήκες του εφεσείοντα ανέφερε μεταξύ άλλων τα πιο κάτω τα οποία παραθέτω αυτούσια: «Εκτός από την απόφαση Κωνσταντίνου το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην υπόθεση Stefan Ilie κ.ά ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 180/11-182/11, ημερ. 16 Μαΐου 2012 στην οποία το εφετείο θεώρησε ως μη έκδηλα υπερβολικές συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που είχε επιβάλει το πρωτόδικο Δικαστήριο σε υπόθεση διάρρηξης και κλοπής. Σε εκείνη την υπόθεση έγινε αναφορά σε προηγούμενη νομολογία όπως η Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 77, Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 και άλλες υποθέσεις στις οποίες τονίστηκε η θλιβερή διαπίστωση ότι, κατά τα τελευταία χρόνια, το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα, είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας, χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα, επειδή αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαταράσσουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα ενώπιον μας στοιχεία, τις συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα, το ποσό το οποίο αποκόμισε ο εφεσείων από τις εγκληματικές του πράξεις και το γεγονός ότι τα θύματα δεν αποζημιώθηκαν καθ΄οιονδήποτε τρόπο από τον εφεσείοντα.» Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381, έγινε αναφορά σε προγενέστερες αποφάσεις οι οποίες αντικατοπτρίζουν την ανησυχητική τάση και έκταση των διαρρήξεων και κλοπών που έχει λάβει στον τόπο μας ως ακολούθως: «Η απόφαση του Δικαστηρίου να επιβάλει ποινή φυλάκισης, παρά το λευκό ποινικό μητρώο όλων των καταδικασθέντων και την ηλικία του εφεσείοντος, ειδικά, αιτιολογείται επί μακρόν. Γίνεται αναφορά σε σειρά δικαστικών αποφάσεων, που τείνουν να καταδείξουν ότι δικαιολογείται ποινή φυλάκισης και σε νεαρά άτομα που για πρώτη φορά διώκονται για εγκληματικές πράξεις, εφόσον τούτο επιβάλλεται από τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη αποτροπής αδικημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση*. Στη Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 228, το Εφετείο ενέκρινε ποινή φυλάκισης εννέα μηνών σε στρατιώτη, ηλικίας 18 ετών, για αδικήματα διάρρηξης και κλοπής. Η σοβαρότητα εγκλημάτων διάρρηξης και κλοπής, σε συνάρτηση με την εξάπλωση εγκλημάτων αυτής της κατηγορίας, υπογραμμίζεται σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες απολήγουν στην επιβολή ποινών φυλάκισης. Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 A.A.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, «... μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία ...», η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. » Η αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιων αδικημάτων για την προστασία της κοινωνίας είναι επιβεβλημένη και όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Φραντζίδης ν Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι αναγκαία η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας και η αυστηρότητα των ποινών είναι ένας τρόπος πάταξης αυτού του φαινομένου. Στο σημείο εδώ επιπρόσθετα των πιο πάνω αναφορών μου θεωρώ ορθό όπως γίνει αναφορά και σε άλλες αποφάσεις ενδεικτικές των επιβληθεισών ποινών για τέτοιας φύσης αδικήματα. Στην υπόθεση Lungu κ.α. ν Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545 όπου οι εφεσείοντες ήταν 3 νεαροί ηλικίας 22,20 και 20 χρόνων αντίστοιχα, με λευκό ποινικό μητρώο, και παραδέχθηκαν τη διάρρηξη αποθήκης και κλοπής από αυτή αθλητικών ειδών ΛΚ 280, μεγάλο μέρος της οποίας περιουσίας θα επιστρέφετο στον ιδιόκτητη της, η ποινή φυλάκισης που τους επιβλήθηκε των 6 μηνών κατ' έφεση μειώθηκε σε 4 μήνες. Στην απόφαση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 158 επικυρώθηκε ποινή φυλακίσεως 4 ετών που είχε επιβληθεί σε Κατηγορούμενο ηλικίας 26 ετών για 19 κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας, μερικές εκ των οποίων έγιναν κατά την διάρκεια της νύχτας, ενώ λήφθηκαν υπ' όψιν και άλλες 11 υποθέσεις, 9 εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Ο εφεσείων βαρύνετο επίσης με 4 προηγούμενες καταδίκες και είχε δύσκολες προσωπικές συνθήκες. Στην υπόθεση Κυριάκος Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας (ΠΕ 117/2009, ημερ. 5.11.2009) ο εφεσείων ηλικίας 21 ετών λευκού ποινικού μητρώου παραδέχθηκε ενοχή σε συνολικά 27 κατηγορίες οι οποίες μεταξύ άλλων αφορούσαν 9 κατηγορίες διάρρηξης καταστήματος και κλοπής, 2 κατηγορίες κλοπής από κατοικία και μια κατηγορία κλοπής από κλειδωμένο κιβώτιο. Λήφθηκαν υπόψη ακόμη άλλες 19 υποθέσεις για παρόμοιας φύσης αδικήματα. Το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε τις ποινές φυλάκισης των 22 μηνών σε 15 μήνες, ενώ επικύρωσε τις ποινές των 12 και 15 μηνών και ανέστειλε την έκτιση αυτών για 3 έτη αφού ο εφεσείων είχε ήδη εκτίσει μέρος της ποινής του, 5 μήνες. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν Παναγιώτη Νικολάου (ΠΕ 212/2009 ημερ. 21.12.2010) ο εφεσίβλητος ηλικίας 27 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο, κρίθηκε ένοχος από το Εφετείο σε υπόθεση διάρρηξης και κλοπής περιουσίας αξίας πέραν των €80.000 η οποία δεν ανακτήθηκε. Παρόλο που το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι η ποινή φυλάκισης θα ήταν η ενδεδειγμένη ποινή εν τούτοις λαμβάνοντας υπόψη ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν δύο χρόνια προηγουμένως χωρίς ο εφεσίβλητος να επιδείξει περαιτέρω αντικοινωνική συμπεριφορά και ότι είχε παραμείνει υπό κράτηση ήδη 8 μήνες εξέδωσε διάταγμα κηδεμονίας για 2 χρόνια με όρους κοινοτικής εργασίας. Στην υπόθεση Glodan Andrian Petrica ν. Αστυνομίας (ΠΕ 159/2012, ημερ. 28.3.2013) όπου ο εφεσείων, μετά από δική του παραδοχή, βρέθηκε ένοχος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας σε δύο κατηγορίες, μια για το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής καταστήματος χρυσαφικών αξίας 500 ευρώ εν καιρώ νυκτός και μια για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύκτας, κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Ποινικού Κώδικα το Ανώτατο Δικαστήριο ενόψει των συγκεκριμένων συνθηκών της υπόθεσης (ο εφεσείοντας είχε καταδικαστεί προηγουμένως σε άλλες υποθέσεις παρόμοιας φύσης όπου η υπό κρίση θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη) με μεγάλο δισταγμό όπως ανέφερε μείωσε την επιβληθείσα στην κατηγορία της διάρρηξης ποινή φυλάκισης των 2 χρόνων σε 15 μήνες αφήνοντας της επιβληθείσα ποινή του ενός χρόνου στην κατηγορία για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων. Το αδίκημα της κλοπής είναι σοβαρό αδίκημα διότι με παράνομη ενέργεια ο δράστης της κλοπής αποστερεί το νόμιμο ιδιοκτήτη του κλαπέντος αντικειμένου από την ιδιοκτησία του. Το δικαίωμα του ανθρώπου να κατέχει την περιουσία του είναι θεμελιώδη δικαίωμα του ανθρώπου που κατοχυρώνεται από το ίδιο το Σύνταγμα. Η πολιτεία οφείλει να εγγυηθεί αυτό το δικαίωμα με νόμους που ποινικοποιούν την άδικη και παράνομη στέρηση της περιουσίας του ανθρώπου. Εκεί όπου η κλοπή έχει επιτευχθεί με σχεδιασμός και με σκέψη θεωρείται πιο σοβαρό το αδίκημα. Εκεί όπου ο παραβάτης έχει χρησιμοποιήσει βία ή απειλή της βίας εναντίον του θύματος για να πετύχει τον σκοπό του το αδίκημα θεωρείται πιο σοβαρό. Στις σοβαρές μορφές της κλοπή η ποινή που πρέπει να επιβληθεί πρέπει να έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα. Όμως στις περιπτώσεις όπου η κλοπή έχει διαπραχθεί με ερασιτεχνικό τρόπο και ο δράστης της κλοπής ενήργησε μ' αυτόν τον τρόπο από απελπισία ή χωρίς να σκεφθεί τις συνέπειες των πράξεων του το Δικαστήριο μπορεί να δώσει περισσότερη προσοχή στις προσωπικές του συνθήκες ιδιαίτερα εάν έχει επιδείξει μεταμέλεια για τις πράξεις του. Αυτή την θεώρηση των πραγμάτων υιοθέτησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χριστοφής ν. Αστυνομία, Ποινική Έφεση 5534 ημερ. 13.2.1992, όπου η αξία του κλαπέντος αντικειμένου ήταν πολύ μικρή και η κλοπή διαπράχθηκε από πρόσφυγα πατέρα ο οποίος αμέσως ομολόγησε το έγκλημα του και αποζημίωσε τους ιδιοκτήτες. Επίσης στην περίπτωση που η κλοπή δεν παρουσιάζει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο και ο δράστης έχει με τις ενέργειες του αποδείξει την έμπρακτη μεταμέλεια του το Δικαστήριο δύναται και οφείλει να του επιβάλει ποινή που προσιδιάζει με την προσωπικότητα του. (Βλ. Ανδρέας Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 5443 ημερ. 30.4.1991). Ο κατηγορούμενος δεν έχει προηγούμενες καταδίκες, είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου και όπως έχει αναφερθεί από την ευπαίδευτο συνήγορο του αλλά και ο ίδιος το ανέφερε στην Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας, αυτό που τον ώθησε στη διάπραξη των αδικημάτων ήταν η ανάγκη να εξεύρει χρήματα για την υγεία του παιδιού του. Όπως φαίνεται και από απλή ανάγνωση του κατηγορητηρίου, η εγκληματική δράση του κατηγορούμενου είναι πλούσια, τα αντικείμενα τα οποία έχουν κλαπεί από τις διάφορες κατοικίες είναι μεγάλης αξίας περίπου €45.000 ενώ βρέθηκε και να κατέχει παράνομα περιουσία συνολικής αξίας €36.
  1. Δεν παραγνωρίζω επίσης τον τρόπο με τον οποίον ο κατηγορούμενος πέτυχε την είσοδο έξοδο του από τις διάφορες κατοικίες, το γεγονός ότι δύο από τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί αφορούν νυχτερινή διάρρηξη κατοικίας με όλους τους κινδύνους που ενέχει για τους ένοικους των κατοικιών που έχει διαρρήξει και κλέψει, αλλά και το γεγονός ότι έχει προβεί σε μεγάλο αριθμό διαρρήξεων και κλοπών σχεδόν ευθύς αμέσως μετά την άφιξή του στην Κυπριακή Δημοκρατία, όπως έχει ήδη αναφερθεί έφθασε στην Κύπρο στις 4.12.2013 η πρώτη ημερομηνία αδικήματος που έχει παραδεχτεί είναι η 22.12.
  2. Η εγκληματική του ενέργεια και δράση συνεχίστηκε έντονα εντός του αμέσως επόμενου χρονικού διαστήματος μέχρι την σύλληψη του που ήταν αρχές Φεβρουαρίου του
  3. Ο κατηγορούμενος δεν σεβάστηκε την χώρα που τον φιλοξενεί και του έδωσε την ευκαιρία να εργαστεί αντίθετα από την πρώτη στιγμή της παρουσίας του στην Κυπριακή Δημοκρατία. Έχει δείξει ότι δεν είναι πρόσωπο που έχει καταβάλει προσπάθεια να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο και ούτε φαίνεται να έχει κάνει προσπάθεια να ασχοληθεί με οτιδήποτε το ωφέλιμο ή παραγωγικό. Είναι λάθος ο κατηγορούμενος και άλλοι σαν αυτόν να θεωρήσουν ότι οι προσωπικές τους συνθήκες και τα όποια προβλήματα υγείας αντιμετωπίζουν είτε οι ίδιοι είτε μέλη της οικογένειας τους μπορούν να τους επιτρέψουν να αποφύγουν την ποινική τους ευθύνη. Τέτοια θεώρηση των πραγμάτων θα ήταν επικίνδυνη και καταστροφική για το κοινωνικό σύνολο διότι θα άνοιγε τους ασκούς τους Αιόλου για όλων των ειδών δικαιολογιών για εγκληματική συμπεριφορά. Για ορισμένες πράξεις είναι αυτονόητη η ευθύνη του ατόμου. Η γραμμή της ατομικής ευθύνης και της κοινωνικής ευθύνης διά το γεγονός ότι συγκεκριμένο άτομο έχει παραπέσει σε εγκληματική συμπεριφορά είναι πάντοτε θολή. Φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος έστω και αν δεν ήταν αρχικά, κατέληξε να είναι επαγγελματίας διαρρήκτης έστω και αν δεχτώ ότι διέπραξε τα αδικήματα αυτά με σκοπό να βοηθήσει το άρρωστο παιδί του γεγονός το οποίο σε συνδυασμό με την δύσκολη οικονομική του κατάσταση τον έκανε πιο ευάλωτο και επιρρεπή στη συγκεκριμένη συμπεριφορά. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να δεχθώ ότι αυτά περιβάλλοντα περιστατικά δικαιολογούν κατά απόλυτο τρόπο την συμπεριφορά του για την οποία θα πρέπει να λογοδοτήσει στην κοινωνία. Η εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορουμένου ήταν συστηματική και ακολουθούσε σχεδόν την ίδια μορφή. Δεν φαίνεται να είχε οποιεσδήποτε αναστολές να διαρρήξει μεγάλων αριθμών κατοικιών. Προκάλεσε ζημιά στην περιουσία άλλων προσώπων στην προσπάθεια του να κλέψει αντικείμενα αξίας. Η εγκληματική του συμπεριφορά ήταν χωρίς όρια και χωρίς διακρίσεις και όποιος και αν ήταν ο σκοπός της δεν μπορεί να μην ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι σε καμία περίπτωση δεν έχει αποζημιώσει τους ιδιοκτήτες για την ζημιά και την απώλεια. Στην παρούσα περίπτωση υπήρχε βαθμός σχεδιασμού και σκέψης στην διάπραξη των αδικημάτων και επέδειξε άκρατη εγκληματική δραστηριότητα. Ο άλλος επιβαρυντικός παράγοντας σχετικά με την συμπεριφορά του κατηγορούμενου είναι το γεγονός ότι μπήκε στον ιδιωτικό χώρο των παραπονούμενων. Αυτό αποτελεί καταπάτηση της προσωπικής ζωής του άλλου και δημιουργεί στο θύμα αυτής της πράξης αισθήματα θυμού και αγανάκτησης. Επίσης είναι δυνατόν οι πράξεις του κατηγορουμένου να είχαν απρόσμενες συνέπειες καθότι υπήρχε η πιθανότητα ιδιαίτερα στις διαρρήξεις κατοικιών να παρευρεθούν οι παραπονούμενοι στα εν λόγω υποστατικά κατά τον χρόνο διάπραξης της διάρρηξης. Το ενδεχόμενο κλιμάκωσης της σοβαρότητας των συνεπειών του αδικήματος σε τέτοια περίπτωση είναι ορατός. Όπως έχω ήδη αναφέρει στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και η παραδοχή του στο Δικαστήριο άμεση. Το σχετικά νεαρό της ηλικίας του όπως και το ότι είναι πατέρας δύο ανήλικων παιδιών είναι οι παράγοντες που θα προσμετρήσουν ευνοϊκά υπέρ του. Από την άλλη ο αριθμός κατηγοριών που έχει παραδεχθεί ο κατηγορούμενος είναι μεγάλος, τα αδικήματα ιδιαιτέρως σοβαρά αλλά και η συνολική αξία των κλαπέντων τα οποία μάλιστα δεν έχουν ανευρεθεί, κατά την άποψη μου καταδεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος θα πρέπει να τιμωρηθεί παραδειγματικά και αρκούντως για τις πράξεις του. Είναι η θέση μου όση συμπάθεια και να έχει το Δικαστήριο στα προσωπικά προβλήματα του κατηγορούμενου και ειδικά στο θέμα του άρρωστου παιδιού του που ήταν σύμφωνα με τον ίδιο και την ευπαίδευτη συνήγορο του το κίνητρο του για τη διάπραξη αυτών των αδικημάτων, δεν μπορεί αυτό να επισκιάσει ούτε τη ζημιά που έχουν υποστεί οι παραπονούμενοι αλλά ούτε και τη δεδομένη σοβαρότητα των αδικημάτων. Ο κατηγορούμενος έχει επιδείξει μία ανεξέλεγκτη τάση προς τη διάπραξη κλοπών και διαρρήξεων άλλα συναφών αδικημάτων. Η επιλογή ποινής φυλάκισης είναι η καταλληλότερη ποινή για την περίπτωση του κατηγορούμενου. Εν όψει λοιπόν των ανωτέρω επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι πιο κάτω ποινές: Σε κάθε μία από τις κατηγορίες 1 και 10 ποινή φυλάκισης 2 ετών. Σε κάθε μια από τις κατηγορίες 2, 11 και 13 ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στην κατηγορία 3 ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν και να αρχίζουν από την ημέρα κράτησης του κατηγορούμενου, δηλαδή 4.2.
  4. Αναφέρω τέλος ότι η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορουμένου έχει καλέσει το Δικαστήριο να αναστείλει τις ποινές φυλάκισης με βάση τα προσωπικά του περιστατικά και το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από τις πρόνοιες του άρθρου 3 του Νόμου 95/72, όπως έχει τροποποιηθεί και αναφύεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το πώς αυτή ασκείται έχει νομολογηθεί σε πάμπολλες αποφάσεις και παραπέμπω ενδεικτικά στις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού,
(1997)2 Α.Α.Δ. 373, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγγου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ.
  1. Είναι γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και έχει παραδεχθεί τη διάπραξη των αδικημάτων. Λαμβάνοντας όμως υπόψη τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, τη μεγάλη του και συχνή δράση εντός του χρονικού διαστήματος που αφορά τις κατηγορίες που έχει παραδεχθεί αλλά και τον μεγάλο αριθμό κλαπέντων αντικειμένων και την αξία τους δεν ικανοποιούμαι ότι αυτές είναι τέτοιες που να δικαιολογούν την αναστολή των ποινών φυλάκισης που έχει επιβληθεί, όλα αυτά έχουν συνυπολογιστεί κατά την επιμέτρηση της ποινής. Στην παρούσα υπόθεση λήφθηκε υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής η υπόθεση αρ. 520/
  2. Τα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.