← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κώστας Πιερής κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 26159/10, 28/4/2014

Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κώστας Πιερής κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 26159/10, 28/4/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:B47 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 26159/10 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον

  1. Κώστας Πιερής
  2. Σταύρος Ιωσήφ
  3. Γεώργιος Φράγκου
  4. Γεώργιος Σταύρου Κατηγορουμένων ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Απριλίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο αρ. 1: κ. K. Ορφανίδης Για τον Κατηγορούμενο αρ. 2: κ. Γ. Καζαντζής Για τον Κατηγορούμενο αρ. 4: κ. T. Μιχαηλίδης Κατηγορούμενοι αρ. 1, 2, 4 παρόντες. ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Μετά από μερική ακρόαση της παρούσας υπόθεσης οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 4 προέβηκαν σε αλλαγή απάντησης και παραδέχτηκαν τις κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου που τους αφορούν. Ειδικότερα, ο κατηγορούμενος 1, Κώστας Πιερή, παραδέχτηκε και συνεπώς βρέθηκε ένοχος με την δική του παραδοχή στις κατηγορίες 1-6 του κατηγορητηρίου, ότι δηλαδή μεταξύ του μηνός Σεπτεμβρίου και 28 Νοεμβρίου του 2009 παράνομα συνωμότησε με τον κατηγορούμενο αρ. 3 (σημειώνω ότι για τον κατηγορούμενο 3 Γεώργιο Φράγκου δεν κατέστη δυνατό να επιδοθεί το κατηγορητήριο γι' αυτό και η υπόθεση εναντίον του ανεστάλη και δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο) να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή να εισάγουν στις Κεντρικές Φυλακές παράνομα τηλέφωνα και ναρκωτικά για λογαριασμό του 3ου κατηγορούμενου, αριθμός κατηγορίας
  5. Παραδέχτηκε επίσης ότι κατά τον ίδιο χρόνο που αναφέρεται πιο πάνω είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Α', δηλαδή 1,9066 γραμμάρια κοκαΐνης, αριθμός κατηγορίας 2, και 25.8203 γραμμάρια κάνναβης, αριθμός κατηγορίας
  6. Περαιτέρω παραδέχτηκε ότι κατείχε τις εν λόγω ποσότητες ναρκωτικών ουσιών με στόχο να τις προμηθεύσει στους κατηγορουμένους 3 και 4, κατηγορίες 4 και 5, και ότι ενώ ήταν πρόσωπο που δεν ήταν κρατούμενος στις φυλακές αποπειράθηκε να εισαγάγει κινητά τηλέφωνα και ναρκωτικά στις φυλακές κατά παράβαση άρθρων του περί Φυλακών Νόμου, αρ. κατηγορίας
  7. Ο κατηγορούμενος 2, Σταύρος Ιωσήφ, (σημειώνω εδώ ότι είναι ο πατέρας του κατηγορούμενου 4, Γεώργιου Σταύρου) παραδέχτηκε ότι κατά τον χρόνο που αναφέρθηκε πιο πάνω συνωμότησε με τον κατηγορούμενο 4 Γεώργιο Σταύρου να διαπράξουν κακούργημα και ειδικότερα να εισάγουν στις Κεντρικές φυλακές μέσω του κατηγορουμένου 1 ναρκωτικά, αριθμός κατηγορίας
  8. Παραδέχτηκε επίσης, όπως και ο κατηγορούμενος 1, ότι κατά τον ίδιο χρόνο είχε στην κατοχή του τις ποσότητες του ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α και του ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β που αναφέρονται στις κατηγορίες 2 και 3, κατηγορίες αρ. 8 και 9 και ότι κατείχε τις εν λόγω ποσότητες ναρκωτικών με σκοπό να τις προμηθεύσει στους κατηγορουμένους αρ. 3 και 4 μέσω του κατηγορουμένου 1, κατηγορίες αρ. 10 και
  9. Παραδέχτηκε επίσης τις κατηγορίες 12 και 13 του κατηγορητηρίου και ειδικότερα ότι ήταν ο ίδιος που προμήθευσε τις ναρκωτικές ουσίες που αναφέρονται στις κατηγορίες 2 και 3 στον κατηγορούμενο
  10. Ο κατηγορούμενος 4, Γιώργος Σταύρου παραδέχτηκε ότι μαζί με τον κατηγορούμενο 2 συνωμότησαν να διαπράξουν κακούργημα δηλαδή να εισάγουν στις Κεντρικές Φυλακές ναρκωτικά μέσω τρίτου προσώπου, δηλαδή του κατηγορούμενου 1, αρ. κατηγορίας 7, και παραδέχτηκε επίσης ότι μαζί με άλλο πρόσωπο, τον κατηγορούμενο 3 που όπως έχω αναφέρει εναντίον του η διαδικασία ανεστάλη λόγω μη επίδοσης, προήγαγαν άλλα πρόσωπα, δηλαδή τους κατηγορούμενους 1 και 2, σε σχέση με την κατοχή των ελεγχόμενων φαρμάκων Τάξεως Α και Β που περιγράφονται στις κατηγορίες 3 και 4, σχετικές είναι οι κατηγορίες 14-17 του κατηγορητηρίου. Παραδέχτηκε τέλος ότι και πάλι μαζί με τον κατηγορούμενο 3 προήγαγαν τον κατηγορούμενο 1 που δεν ήταν κρατούμενο πρόσωπο στις Κεντρικές Φυλακές να εισάξει στις φυλακές απαγορευμένο αντικείμενο δηλαδή κινητά τηλέφωνα και ναρκωτικά, αρ. κατηγορίας
  11. Τα γεγονότα που αφορά η παρούσα υπόθεση όπως εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής έχουν ως εξής: Οι κατηγορούμενοι 3 και 4 την επίδικη χρονική περίοδο ήταν κατάδικοι στις Κεντρικές Φυλακές. Στις 25.11.2009 λήφθηκε πληροφορία ότι στο όχημα ΗΕΧ483 τύπου βαν που χρησιμοποιείται ως κλούβα μεταφοράς καταδίκων στις Κεντρικές Φυλακές υπήρχαν κρυμμένα τρία κινητά τηλέφωνα και ποσότητα ναρκωτικών. Ερευνήθηκε το όχημα το οποίο βρισκόταν στο χώρο στάθμευσης του γραφείου κινήσεως των Κεντρικών Φυλακών όπου και ανευρέθηκαν ημιδιαφανής τσάντα που περιείχε νάιλον διαφανή σακουλάκια που περιείχαν φυτική ύλη ομοιάζουσα με κάνναβη και άσπρη σκόνη ομοιάζουσα με κοκαΐνη, τρία κινητά τηλέφωνα με μπαταρία, βύσμα φορτιστή και κάρτες MTN. Τα τεκμήρια σφραγίστηκαν και παραδόθηκαν στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου για να εξεταστούν στο επίπεδο του DNA, στο Κρατικό Χημείο για εξέταση της ύλης που βρέθηκε και στην ΥΠΕΓΕ για δακτυλοσκοπικές εξετάσεις. Μετά από πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι το πρόσωπο που μετέφερε στις φυλακές όλα τα ανευρεθέντα, ο κατηγορούμενος 1 συνελήφθηκε στις 28.11.2009, ερευνήθηκε μετά από δικαστικό ένταλμα το σπίτι των γονιών του χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε και μετά από συγκατάθεση του το σπίτι που διέμενε με την τότε φιλενάδα του όπου ανευρέθηκαν εννέα κινητά τηλέφωνα Samsung. Για τα τηλέφωνα αυτά ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι ανήκαν στον Γιώργο Φράγκου (κατηγορούμενο 3) και σε θεληματική του κατάθεση ανέφερε ότι συμφώνησε με τον κατάδικο φίλο του Γιώργο Φράγκου να του μεταφέρει στη φυλακή κινητά τηλέφωνα, κάρτες MTN και ποσότητα ναρκωτικών την οποία ο ίδιος ο Φράγκου θα κανόνιζε να τον προμηθεύσουν. Αγόρασε ο ίδιος τα κινητά τηλέφωνα και τις κάρτες ΜΤΝ και επικοινώνησε τηλεφωνικώς με άγνωστο άντρα μετά από οδηγίες του κατηγορουμένου 3 ο οποίος τον προμήθευσε με τα ναρκωτικά. Ο άντρας που του προμήθευσε τα ναρκωτικά ήταν ο κατηγορούμενος 2, Σταύρος Ιωσήφ, ο οποίος σε θεληματική του κατάθεση παραδέχτηκε ότι είχε κατοχή των εν λόγω ναρκωτικών ουσιών, ότι τα προμήθευσε στον κατηγορούμενο 1 και ότι ενεργούσε καθ' υπόδειξη του κατάδικου γιου του κατηγορούμενου 4, Γεώργιου Σταύρου. Οι εξετάσεις των τεκμηρίων κατέδειξαν ότι η άγνωστη φυτική ύλη ήταν κάνναβη βάρους 25,8203 γραμμάρια και η άσπρη σκόνη κοκαΐνη βάρους 1,9066 γραμμάρια. Ο κατηγορούμενος 4 είχε ανακριθεί στις Κεντρικές Φυλακές και είχε αρνηθεί να απαντήσει οποιαδήποτε ερώτηση και δεν παραδέχτηκε τις κατηγορίες που του είχαν απαγγελθεί. Σε ότι αφορά το ποινικό μητρώο των κατηγορουμένων 1, 2 και 4 η κα Χ' Κωνσταντή ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου όπως και ο κατηγορούμενος
  12. Ο κατηγορούμενος 4 είχε καταδικαστεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην υπόθεση 21709/09 σε φυλάκιση 18 και 4 μηνών αντίστοιχα σε σχέση με τα αδικήματα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α, ημερ. καταδίκης 7.4.2010, ημερ. αποκατάστασης των αδικημάτων 6.4.
  13. Σε ότι αφορά τα τεκμήρια ζήτησε όπως όλα κατασχεθούν και καταστραφούν ενώ έχουν δημιουργηθεί €75 έξοδα των μαρτύρων κατηγορίας τα οποία ζήτησε όπως πληρωθούν ανά €25 από κάθε ένα κατηγορούμενο. Κατηγορούμενος 1: Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1 αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής υιοθέτησε πρώτα απ' όλα την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας στην οποία αναφέρονται οι προσωπικές του περιστάσεις. Όπως ανέφερε ο κατηγορούμενος είχε πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια, οι γονείς του αρχικά μετακόμισαν στην Αγγλία ακολούθως ήρθαν στην Κύπρο, επέστρεψαν ξανά στην Αγγλία με αποτέλεσμα να μην υπάρχει σταθερότητα ούτε στους φίλους του ούτε στα σχολεία που φοιτούσε. Είναι τέκνο πολυμελούς οικογένειας, οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν 12 χρονών, ο πατέρας ασκούσε βία στα παιδιά του και στην ηλικία των 13 ετών έχασε τον μικρότερο αδερφό του. Μετά από αυτό η μητέρα του τον αποξένωσε εντελώς, τον απέκλισε από την οικογένεια με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει το σπίτι του στα 14 του χρόνια και περιπλανάτο φιλοξενούμενος σε διάφορους χώρους. Προσπάθησε να συμφιλιωθεί με τους γονείς του σε μεταγενέστερο χρονικό διάστημα χωρίς αποτέλεσμα, οι σχέσεις τους είναι εντελώς τυπικές. Είναι σήμερα ηλικίας 29 ετών, έχει ήδη παντρευτεί και χωρίσει δύο φορές και είναι πατέρας τριών ανήλικων παιδιών, του Αλέξη ηλικίας 7 ετών από την πρώτη του σύζυγο Παρασκευή Ιωάννου ο οποίος διαμένει με την μητέρα του στο Μάμμαρι και των Μάριου 2½ ετών και Ιάκωβου 1 έτους από τον δεύτερο του γάμο με την Χριστίνα Μηνά οι οποίοι μένουν με την μητέρα τους. Ο ίδιος σήμερα συζεί με άλλη κοπέλλα στην Ανθούπολη, διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με τα παιδιά του, τα βλέπει συχνά και συμβάλλει οικονομικά για τις ανάγκες τους όσο μπορεί και διατηρεί φιλικές σχέσεις και με τις δύο πρώην συζύγους του. Όπως ανέφερε και στην Κηδεμονευτική Λειτουργό λόγω των άσχημων παιδικών του βιωμάτων και τις δύσκολες συνθήκες με βάση τις οποίες μεγάλωσε έχει εμπλακεί αρκετές φορές σε άσχημες καταστάσεις που τον οδήγησαν σε παράνομες ενέργειες, σήμερα όμως έχει αλλάξει τρόπο ζωής. Εργάζεται σε εστιατόριο και προσπαθεί να ξαναφτιάξει την ζωή του. Όπως ανέφερε ο κ. Ορφανίδης από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί μέχρι σήμερα οι προσωπικές του καταστάσεις έχουν μεταβληθεί ουσιαστικά, τόνισε την συνεργασία του κατηγορούμενου 1 με την Αστυνομία, την θεληματική του κατάθεση, προέβηκε σε υποδείξεις σκηνών, παραδέχτηκε στο Δικαστήριο την διάπραξη όλων των αδικημάτων για τα οποία κατηγορήθηκε, έχει μεταμεληθεί, είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου ενώ έχει παρέλθει πολύς χρόνος από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει σε αυτόν ποινή. Ο κατηγορούμενος 1 προσπαθεί να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο και ζητά από το Δικαστήριο να εξαντλήσει όλα τα περιθώρια επιείκειας και να του δώσει μια δεύτερη ευκαιρία. Ζήτησε όπως ανασταλούν οι ποινές φυλάκισης που τυχόν επιβληθούν στον κατηγορούμενο 1 για να του δοθεί η δεύτερη ευκαιρία που ζητά. Ο κ. Ορφανίδης σχολίασε επίσης το γεγονός ότι πρέπει να δοθεί βαρύτητα στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 3 που ήταν ουσιαστικά ο εγκέφαλος της όλης υπόθεσης ουδέποτε παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να κριθεί για τις πράξεις του και να πληρώσει γι' αυτές κάτι που λειτουργεί εναντίον της ισότητας των κατηγορουμένων. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 1 Κώστα Πιερή στην παρούσα υπόθεση λαμβάνεται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής η υπόθεση αρ. 23482/12 στην οποία ο κατηγορούμενος έχει παραδεχτεί την κατηγορία της κλοπής, και συγκεκριμένα ότι στις 6.2.2012 έκλεψε έξι κομπρεσόρους κλιματιστικών μαζί με τις εσωτερικές τους μονάδες συνολικής αξίας €600 περιουσία του Παναγιώτη Νεοκλέους από τον Στρόβολο. Τα γεγονότα που αφορούν την εν λόγω υπόθεση ήταν ότι ο παραπονούμενος κατήγγειλε την κλοπή και όπως ανέφερε στη σκηνή είχε θεαθεί ένα βαν αυτοκίνητο να απομακρύνεται. Εντοπίστηκε το όχημα το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο, έγινε έρευνα στο όχημα χωρίς να εντοπιστεί κάτι και ο κατηγορούμενος σε θεληματική του κατάθεση παραδέχτηκε την διάπραξη του αδικήματος αναφέροντας ότι βρισκόταν σε άθλια οικονομική κατάσταση, τα αντικείμενα αυτά ήταν παλαιά εκτός της οικίας του παραπονουμένου και νόμιζε ότι ήταν εγκαταλελειμμένα και τα πήρε με σκοπό να τα πωλήσει ως παλιοσίδερα. Κατηγορούμενος 2: Όπως έχει ήδη αναφερθεί ο κατηγορούμενος 2 είναι ο πατέρας του κατηγορουμένου
  14. Είναι σήμερα ηλικίας 62 ετών, παντρεμένος με την Παρασκευή Σταύρου 66 ετών η οποία από τον Μάιο του 2005 συνεπεία καρδιακού επεισοδίου και εγκεφαλικού έμεινε παραπληγική, έχει ανάγκη από συνεχή φροντίδα και λαμβάνει σύνταξη ανικανότητας από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας. Από τον γάμο τους δεν απέκτησαν παιδιά, το 1977 υιοθέτησαν τον κατηγορούμενο 4 Γιώργο Σταύρου, ο οποίος από την ηλικία των 13 ετών ξεκίνησε την χρήση ναρκωτικών ουσιών και εξέτισε επανειλημμένες ποινές φυλάκισης γι' αυτό το λόγο. Είναι αφοσιωμένος στην φροντίδα της συζύγου του και καλύπτει όλες τις ανάγκες της όπως και την καθημερινή φροντίδα του σπιτιού. Ο κατηγορούμενος εξέφρασε και στην Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας ιδιαίτερη έγνοια για την έκβαση της παρούσας υπόθεσης αναφέροντας ότι τυχόν επιβολή ποινής φυλάκισης σε αυτόν θα αφήσει εντελώς εκτεθειμένη και αβοήθητη την σύζυγο του με απρόβλεπτες συνέπειες γι' αυτή. Ο κ. Καζαντζής κατά την αγόρευση του ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το θέμα ισότητας των κατηγορουμένων τονίζοντας το γεγονός ότι ο εγκέφαλος της όλης υπόθεσης, κατηγορούμενος 3, ουδέποτε παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, ανέφερε ότι έχει περάσει πολύ χρονικό διάστημα από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή με αποτέλεσμα να έχει καταπατηθεί η συνταγματική επιταγή της δίκαιης δίκης εντός ευλόγου χρόνου, κατά την εισήγηση του το αδίκημα έχει εκτονωθεί και δεν θα πρέπει να επιβληθεί ποινή άμεσης φυλάκισης στον κατηγορούμενο ο οποίος στα 62 του χρόνια είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου και ουδέποτε έχει απασχολήσει τις διωκτικές αρχές μετά την διάπραξη των υπό εξέταση αδικημάτων για τα οποία έδωσε θεληματική κατάθεση και τα παραδέχτηκε αμέσως στην αστυνομία με την οποία συνεργάστηκε και επίσης έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση της Αστυνομίας για να αναγνωριστεί από τον κατηγορούμενο 1 όχι σε αναγνωριστική παράταξη αλλά πρόσωπο με πρόσωπο. Ήταν η θέση του κ. Καζαντζή, ενόψει όλων των ανωτέρω αλλά καίρια και καθοριστικά του λευκού ποινικού μητρώου του, του χρονικού διαστήματος που έχει παρέλθει έκτοτε, των οικογενειακών του συνθηκών δηλαδή πατέρας του κατηγορούμενου 4 που έκανε ότι παράνομο είχε κάνει για να τον βοηθήσει αλλά και της εξάρτησης που έχει από τον ίδιο η παραπληγική του σύζυγος, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να τον δει με επιείκεια και ζήτησε ειδικά όπως αναστείλει την επιβληθείσα τυχόν ποινή φυλάκισης. Κατηγορούμενος 4: Ο κατηγορούμενος 4 Γεώργιος Σταύρου την δεδομένη και επίδικη χρονική περίοδο ήταν κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές. Είναι ο εξ υιοθεσίας γιος του κατηγορουμένου
  15. Είναι ηλικίας 36 ετών και βρίσκεται σε διάσταση με την σύζυγο του Έλενα Χαραλάμπους. Είναι πατέρας ενός γιου του Νικόλα, ηλικίας 13 ετών μαθητή Α' τάξης Γυμνασίου στο χωριό Πέρα Χωρίου Νήσου όπου διαμένει με την μητέρα του. Ο κατηγορούμενος 4 λόγω δυσκολιών της μητέρας του να αναλάβει την φροντίδα του, από βρεφικής ηλικίας άρχισε να φιλοξενείται στην οικογένεια του Ιωσήφ και Παρασκευής Σταύρου και στην ηλικία των 6 ετών υιοθετήθηκε από την εν λόγω οικογένεια. Μέχρι την Α' τάξη του Γυμνασίου φοιτούσε κανονικά στο σχολείο και η εξέλιξη του ήταν φυσιολογική, στα 13 του χρόνια όμως επενέβηκε στη ζωή του η βιολογική του μητέρα κάτι που τον αναστάτωσε ψυχολογικά αφού δεν γνώριζε ότι ήταν υιοθετημένος, εγκατέλειψε το σχολείο, άρχισε να εργάζεται και άρχισε την χρήση ναρκωτικών ουσιών παρασυρόμενος από τον φίλο της βιολογικής του μητέρας. Το 2000 τέλεσε τον γάμο του με την Έλενα Χαραλάμπους με την οποία βρίσκεται σε διάσταση από το 2001 καθότι όχι μόνο συνέχιζε την χρήση ναρκωτικών αλλά ξεκίνησε και την χρήση σκληρών ναρκωτικών. Όπως ο ίδιος έχει αναφέρει στην Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας, έκανε πολλές προσπάθειες για απεξάρτηση σε Κέντρα Απεξάρτησης. Μετέβηκε και στο Ισραήλ για αποθεραπεία αλλά οι προσπάθειες του είχαν αποτύχει. Τον Σεπτέμβριο 2008 κατηγορήθηκε για αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου και φυλακίστηκε. Μετά την αποφυλάκιση του διέκοψε την χρήση ουσιών και εργάζεται ως υπάλληλος σε μεταλλικές κατασκευές. Με την εν διαστάσει σύζυγο του και το παιδί του διατηρεί καλές σχέσεις και τους στηρίζει οικονομικά ανάλογα με τις δυνατότητες του. Ο κ. Μιχαηλίδης σε γραπτή του αγόρευση για μετριασμό της ποινής του κατηγορουμένου 4 ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του την παραδοχή του κατηγορουμένου, την μεταμέλεια του, το γεγονός ότι έχουν παρέλθει περίπου 4½ χρόνια από την διάπραξη των αδικημάτων, το γεγονός ότι το πρόσωπο το οποίο παρακίνησε και ενέπλεξε όλους τους άλλους τρεις κατηγορούμενους στην υπόθεση δηλαδή ο πρώην κατηγορούμενος 3 Γεώργιος Φράγκος δεν προσήχθη ενώπιον του Δικαστηρίου, που όπως τόνισε ότι ήταν ο πρωτεργάτης και ο ιθύνον νους του όλου εγχειρήματος και ο οποίος εκμεταλλεύτηκε τον κατηγορούμενο 4 και τον εθισμό του στα ναρκωτικά προκειμένου να τον παρακινήσει να χρησιμοποιήσει και τον πατέρα του κατηγορούμενο 2 για να μεταφερθούν ναρκωτικά στις φυλακές. Σημείωσε επίσης ότι ο κατηγορούμενος 4 όπως και ο κατηγορούμενος 1 κατ' ονόμασαν αμέσως στις αστυνομικές αρχές ότι ο πρώην κατηγορούμενος 3 Γεώργιος Φράγκος ήταν ο εγκέφαλος της υπόθεσης. Ήταν περαιτέρω η θέση του κ. Μιχαηλίδη ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να δώσει βαρύτητα στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 4 έχει αποφυλακιστεί εδώ και ένα χρόνο περίπου, έκτοτε δεν έχει διαπράξει κανένα αδίκημα ενώ έχει καταβάλει γνήσιες προσπάθειες για απεξάρτηση του από τα ναρκωτικά και κατέθεσε σχετικά αποτελέσματα αναλύσεων από το Χημείο Ιατρικών Αναλύσεων A.B.S.L. ημερ. 22.3.2014 σύμφωνα με τα οποία η ένδειξη στην ανίχνευση οποιασδήποτε ναρκωτικής ουσίας ήταν αρνητική. Υιοθέτησε επίσης την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και τόνισε τις προσωπικές του περιστάσεις καθώς και την αρνητική καταλυτική συνέπεια που είχε η συναναστροφή του κατηγορουμένου με την φυσική του μητέρα στην ηλικία των 13 ετών. Ήταν καταληκτικά η θέση του κ. Μιχαηλίδη ότι ο κατηγορούμενος προσπαθεί να επανενταχθεί στην κοινωνία και να γίνει ένα υγιές κύτταρο της, το Δικαστήριο θα πρέπει ενόψει όλων των ελαφρυντικών να δώσει στον κατηγορούμενο μια δεύτερη ευκαιρία αναστέλλοντας την ποινή φυλάκισης που τυχόν θα του επιβληθεί για να μπορέσει με αυτό τον τρόπο να τον βοηθήσει στις γνήσιες προσπάθειες για επανένταξη του στην κοινωνία. Αδιαμφισβήτητα οι κατηγορίες που έχουν παραδεχτεί οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 4 είναι σοβαρότατες. Όχι μόνο έχουν παραδεχτεί κατηγορίες για συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατοχή ελεγχόμενων φαρμάκων Τάξεως Α και Β και μάλιστα κατηγορίες για κατοχή των εν λόγω ελεγχόμενων φαρμάκων με σκοπό την προμήθεια, αδικήματα που επισύρουν ποινές φυλάκισης διά βίου αλλά ιδιαίτερα επιβαρυντικό είναι το γεγονός ότι τα αδικήματα αυτά έγιναν με σκοπό να εισαχθούν παράνομα στις Κεντρικές Φυλακές τόσο οι ναρκωτικές ουσίες όσο και αριθμός κινητών τηλεφώνων. Είναι εκ των ων ουκ άνευ δεδομένη η σοβαρότητα της προσπάθειας εισαγωγής στο σωφρονιστικό ίδρυμα ναρκωτικών ουσιών και τηλεφώνων. Είναι πολύ γνωστές οι αρχές που διέπουν την λειτουργία των σωφρονιστικών ιδρυμάτων των λόγων που αυτά υπάρχουν και η αυστηρότητα με την οποία διοικούνται και εποπτεύονται. Αλίμονο αν σε μια ευνομούμενη κοινωνία τα σωφρονιστικά ιδρύματα τα οποία υπάρχουν ακριβώς για να εξυπηρετούν τον σκοπό που η ίδια η λέξη τους εξυπακούει, γίνουν κέντρο και άντρο διακίνησης παράνομων αντικειμένων και απαγορευμένων ναρκωτικών ουσιών. Σημειώνω ότι με βάση τον Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο Ν.29/77όπως έχει τροποποιηθεί, σχετικό είναι το άρθρο 30

(4)(α)(vii), τοο Δικαστήριο κατά την επιμέτρηση της ποινής λαμβάνει υπόψη του ως καθιστώντα το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό (δική μου υπογράμμιση) το γεγονός ότι το αδίκημα διαπράχθηκε, μεταξύ άλλων, στις φυλακές. Σημασία θα δοθεί στο γεγονός που και οι τρεις συνήγοροι των κατηγορουμένων 1, 2 και 4 έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ότι δηλαδή το πρόσωπο που ήταν ο εγκέφαλος αυτής όλης της διοργάνωσης όπως σχετικά έχουν παραδεχτεί στην Αστυνομία οι κατηγορούμενοι 1 και 4 δηλαδή ο Γεώργιος Φράγκου ο οποίος την δεδομένη στιγμή ήταν επίσης κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για να αναλάβει και εκείνος το δικό του μερίδιο ευθύνης. Στην Ποινική Έφεση 165/2011 Νικήτας Νικήτα ν. Δημοκρατίας, ημερ. 20.3.2012 στην οποία με έχουν παραπέμψει οι συνήγοροι των κατηγορουμένων το Ανώτατο Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να πραγματευτεί εκ νέου την αρχή της ίσης μεταχείρισης των κατηγορουμένων. Στην εν λόγω υπόθεση, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε την αρχή ότι η νομολογία αναγνωρίζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης προκειμένου μη δίωξης συνεργού ή διακοπής δίωξης συγκατηγορούμενου αρχή που όπως είχε αναφερθεί από τον Δικαστή Πική στην υπόθεση Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 141 «.έχει βαθιές ρίζες στο δίκαιο. Αποτελεί μέρος του σκληρού πυρήνα της δικαιοσύνης.» Σχολιάστηκε επίσης ότι και σε εκείνη την υπόθεση όπως και στην παρούσα η μη προσαγωγή σε δίκη ήταν του προσώπου που φερόταν ως ιθύνων νους. Το Εφετείο είχε μειώσει τις ποινές φυλάκισης που είχαν επιβληθεί από το Κακουργιοδικείο αφού θεώρησε δεν είχε δοθεί η δέουσα βαρύτητα στο γεγονός αυτό. Επομένως στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω ιδιαιτέρως υπόψη μου το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 3, ο εγκέφαλος της όλης επιχείρησης όπως έχει χαρακτηριστεί δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο. Η παρέλευση χρόνου περίπου 4½ ετών από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι την ημερομηνία που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή επίσης έχει την δική της σημασία ιδιαίτερα αφού στο μεσοδιάστημα αυτό φαίνεται ότι οι προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων έχουν αλλάξει. Τα αδικήματα όπως έχει αναφερθεί έλαβαν χώρα μεταξύ Σεπτεμβρίου και Νοεμβρίου του
  1. Η υπόθεση καταχωρήθηκε στις 26.10.2010 και τελικά ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία μόλις στις 30.10.2013 από το παρόν Δικαστήριο. Τα πρακτικά που βρίσκονται εντός του φακέλου της υπόθεσης δεικνύουν ότι στις 24.3.2011 που ήταν η πρώτη φορά που η υπόθεση ορίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν είχε επιδοθεί το κατηγορητήρίο στους κατηγορούμενους 1 και 3, ο κατηγορούμενος 2 ήταν παρών ενώ ο κατηγορούμενος 4 βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές και δεν είχε παρουσιαστεί. Ακολούθως ζητήθηκε νομική αρωγή από τους κατηγορούμενους 2 και 4, αναλώθηκε κι άλλος χρόνος μέχρι να ετοιμαστούν οι εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας, εγκρίθηκε τελικά το αίτημα για τον κατηγορούμενο 4 στις 31.5.2011, για τον κατηγορούμενο 2 στις 30.6.2011 και για τον κατηγορούμενο 1 ο οποίος είχε εν τω μεταξύ παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και επίσης υπέβαλε αίτημα για νομική αρωγή στις 20.12.
  2. Ορίστηκε δε η υπόθεση για πρώτη φορά για ακρόαση στις 21.6.2012 και ακολούθως ανεβλήθη μέχρι την ημερομηνία που έχω αναφέρει πιο πάνω για διάφορους λόγους κάποιων από τους οποίους οφείλονταν και στην μη παρουσία κάποιους από τους κατηγορούμενους κατά την ημέρα της ακρόασης είτε επειδή ο κατηγορούμενος 4 ήταν κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές και δεν είχαν γίνει ρυθμίσεις για να παρουσιαστεί ενώ είχε εκδοθεί και ένταλμα σύλληψης για τον κατηγορούμενο 1 λόγω μη παρουσίας του. Στις 6.11.2013, ενώ η υπόθεση ήταν ορισμένη για συνέχιση της ακροαματικής διαδικασίας οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 4 ζήτησαν μέσω των συνηγόρων τους να αλλάξουν απάντηση στις κατηγορίες, προέβηκαν σε παραδοχή και ζητήθηκαν εκ νέου εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας για σκοπούς επιβολής ποινής. Οι εκθέσεις αυτές συμπληρώθηκαν μόλις στις 11.4.2014 και έτσι στις 14.4.2014 που ήταν ορισμένη η υπόθεση μπόρεσαν να εκτεθούν τα γεγονότα και να αγορεύσουν οι συνήγοροι τους προς μετριασμό της ποινής. Όπως φαίνεται έχει διαρρεύσει αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων, το μεγαλύτερο όμως απ' ότι έχει διαφανεί είχε αναλωθεί στο να γίνει κατορθωτό να παρουσιαστούν όλοι οι κατηγορούμενοι ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως έχει ήδη αναφερθεί τούτο δεν έγινε κατορθωτό σε σχέση με τον κατηγορούμενο 3, να εγκριθούν αιτήματα νομικής αρωγής και να ετοιμαστούν οι εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας για σκοπούς επιβολής ποινής. Θεωρώ ότι μεγάλο μέρος του εν λόγω χρονικού διαστήματος είναι εκ των πραγμάτων δικαιολογημένο. Θα λάβω βέβαια υπόψη μου όπως ήδη έχω αναφέρει προηγουμένως ότι στο μεσοδιάστημα προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων έχουν μεταβληθεί. Το ερώτημα είναι κατά πόσον το χρονικό διάστημα που έχει παρέλθει δικαιολογεί επιβολή άλλης ποινής από αυτή της φυλάκισης που είναι η συνήθης ποινή που επιβάλλεται σε παρόμοιας φύσης αδικήματα, δηλαδή κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α και Τάξεως Β και κατοχή των εν λόγων ναρκωτικών ουσιών με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, αλλά και τα σοβαρότατα αδικήματα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο εξήγησε στην υπόθεση Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 6560 ημερ. 7.8.1998 ότι υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όχι μόνο στους εμπόρους των ναρκωτικών αλλά και στους χρήστες ναρκωτικών διότι το πρόβλημα των ναρκωτικών έχει διεισδύσει πλέον βαθιά στην Κυπριακή Κοινωνία και έχει φέρει μαζί του το πρόβλημα σειρά από άλλα κοινωνικά προβλήματα. Τόνισε επίσης ότι η διάκριση όμως αυτή μεταξύ εμπόρων και χρηστών αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Παράλληλα όμως στην υπόθεση Mehdi Afroughi v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 7036 ημερ. 26.3.2001 λέχθηκε από το Εφετείο ότι οι χρήστες ως θύματα των εμπόρων ναρκωτικών δεν πρέπει να τιμωρούνται με αποτρεπτικές ποινές της ίδιας έντασης μ' αυτές που επιβάλλονται στους εμπόρους. Βέβαια σε εκείνη την υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης στον παραβάτη που μειώθηκε από τρία έτη σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην υπόθεση Zoran Jovanovic ν. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 64/05 ημερομηνίας 21 Νοεμβρίου 2005 το Εφετείο έθεσε κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με τον τρόπο προσέγγισης της επιβολής ποινής σε υποθέσεις παράνομης κατοχής των ναρκωτικών ουσιών. «Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής. Υπάρχει ανεξέλεγκτη χρήση και διάδοση των ναρκωτικών. Η έξαρση στη διάπραξη των αδικημάτων αυτής της κατηγορίας καθιστά αναγκαία την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Επομένως όταν επιβάλλεται ποινή το Δικαστήριο πρέπει επιβάλλει ποινή που θα εφαρμόζει αποτελεσματικά τον νόμο και θα προστατεύει την κοινωνία από το κακό της εξάπλωσης των ναρκωτικών στον γενικό πληθυσμό και ιδιαίτερα στα νεαρά πρόσωπα». Στην υπόθεση Παυλίδης ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161, 6161 ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996 το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 6 μηνών και 9 μηνών σε πρόσωπο που κατείχε ποικίλα μορφής ναρκωτικών σε μεγάλες ποσότητες για δική του χρήση, και σε σχόλια το Εφετείο επεσήμανε ότι οι ποινές που επιβλήθηκαν θα πρέπει να θεωρούνται επιεικείς. Το σκεπτικό του Εφετείου ήταν ότι ο προορισμός των ναρκωτικών για προσωπική χρήση δεν εκτόπισε την αναγκαιότητα για επιβολή αποτρεπτικής ποινής. Η συχνότητα στη διάπραξη αδικημάτων αναφορικά με τα ναρκωτικά, δημιουργεί μεγάλη ανησυχία η οποία εκφράστηκε και από το νομοθέτη με την πρόσφατη αύξηση ποινών την οποία επέφερε με τον τροποποιητικό Νόμο 20
(1)/1992. Επαναλαμβάνω, όπως έχω ήδη αναφέρει, ότι πέραν των πιο πάνω ιδιαίτερα βαρύνουσας σημασίας για την παρούσα υπόθεση ήταν ότι η συνωμοσία για την διάπραξη των κακουργημάτων που είχαν παραδεχτεί η κατηγορούμενοι και όλα τα αδικήματα έγιναν με σκοπό να εισαχθούν παράνομα στις Κεντρικές Φυλακές ναρκωτικές ουσίες και τηλέφωνα για λογαριασμό των κατηγορουμένων 3 και 4 που το εν λόγω χρονικό διάστημα ήταν κατάδικοι στις Κεντρικές Φυλακές. Είναι η θέση μου ότι η αρμόζουσα ποινή που πρέπει να επιβληθεί στους κατηγορούμενους, με βάση τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση αλλά καίρια και καθοριστικά του γεγονότος ότι η προσπάθεια ήταν να εισαχθούν στις Κεντρικές Φυλακές παράνομα τηλέφωνα και ναρκωτικά για να μπορέσουν μέσω της ποινής να αντιληφθούν το μεγάλο και σοβαρό λάθος που έχουν πράξει είναι αυτή της φυλάκισης. Λαμβάνοντας υπόψη μου τις υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας ν. Νεοφύτου
(1991)2 Α.Α.Δ. 5, Γενικός Εισαγγελέας ν. Τέλλα
(1991)2 Α.Α.Δ. 77, Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου, Ποιν. Εφ. 7012 ημερ. 11.4.2001, θεωρώ ότι παρά την παρέλευση μακρού χρόνου από την ημέρα της διάπραξης του αδικήματος, η επιβολή ποινής φυλάκισης στην παρούσα περίπτωση είναι απόλυτα αναγκαία. Ενόψει των ανωτέρω επιβάλλονται οι εξής ποινές: Κατηγορούμενος 1: - Κατηγορία αρ. 1 ποινή φυλάκισης 30 μηνών. - Κατηγορία αρ. 2 ποινή φυλάκισης 14 μηνών - Κατηγορία αρ. 3 ποινή φυλάκισης 12 μηνών. - Κατηγορία αρ. 4 ποινή φυλάκισης 18 μηνών. - Κατηγορία αρ. 5 ποινή φυλάκισης 18 μηνών. - Κατηγορία αρ. 6 ποινή φυλάκισης 8 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Κατηγορούμενος 2: - Κατηγορία αρ. 7 ποινή φυλάκισης 30 μηνών. - Κατηγορία αρ. 8 ποινή φυλάκισης 14 μηνών - Κατηγορία αρ. 9 ποινή φυλάκισης 12 μηνών. - Κατηγορία αρ. 10 ποινή φυλάκισης 18 μηνών. - Κατηγορία αρ. 11 ποινή φυλάκισης 18 μηνών. - Κατηγορία αρ. 12 ποινή φυλάκισης 20 μηνών. - Κατηγορία αρ. 13 ποινή φυλάκισης 20 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Κατηγορούμενος 4: - Κατηγορία αρ. 7 ποινή φυλάκισης 30 μηνών. - Κατηγορία αρ. 14 ποινή φυλάκισης 16 μηνών. - Κατηγορία αρ. 15 ποινή φυλάκισης 16 μηνών. - Κατηγορία αρ. 16 ποινή φυλάκισης 16 μηνών. - Κατηγορία αρ. 17 ποινή φυλάκισης 16 μηνών. - Κατηγορία αρ. 18 ποινή φυλάκισης 8 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Έχει ήδη αναφερθεί ότι και οι τρεις συνήγοροι των τριών κατηγορουμένων έχουν ζητήσει από το Δικαστήριο να αναστείλει τις τυχόν ποινές φυλάκισης που τυχόν τους επιβληθούν. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε, και το οποίο αναφέρει ότι, όποτε Δικαστήριο επιβάλλει ποινή φυλακίσεως η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, δύναται να διατάξει όπως η ποινή μη εκτελεστεί εκτός αν, διαρκούσης της περιόδου εφαρμογής του διατάγματος, ο καταδικασθείς διαπράξει άλλο αδίκημα το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση, και, μετά από την διάπραξη αυτή, Δικαστήριο διατάξει όπως η αρχική ποινή εκτελεστεί. Το εδάφιο
(2)του εν λόγω άρθρου αναφέρει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του Κατηγορουμένου». Η ποινή φυλάκισης με αναστολή δεν επιβάλλεται από Δικαστήριο ως μέτρο επιείκειας, αλλά το Δικαστήριο αποφασίζει το ύψος της ποινής, και μετά εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την αναστολή της (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Περατικού
(1997)2 Α.Α.Δ. 373). Οι αρχές για αναστολή ποινής φυλακίσεως έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραπέμπω ενδεικτικά στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Μελέγκου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1, Δημοκρατία ν. Δημητρίου Παντελή
(1974)2 C.L.R. 45, Athanasiou v. Republic
(1978)2 C.L.R. 17, Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, Republic v. Georgiou
(1989)2 Α.Α.Δ. 31, Δημοκρατία ν. Πέπη
(1990)2 Α.Α.Δ. 24, Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Σάββας Παπαευσταθίου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ.
  1. Στην υπόθεση Θεόδωρος Αργυρίδης ν. Αστυνομίας (Π.Ε. 64 - 69/2013 ημερ. 21.6.2013) αναφέρθηκε ότι: «Η καταλληλότητα της περίπτωσης εξετάζεται πρώτα βεβαίως σε συνάρτηση με το αν η ποινή εμπίπτει στα πλαίσια που ο Νόμος ορίζει, και σαφώς οι ποινές αυτές εμπίπτουν στα πλαίσια εκείνα ώστε να μπορούσε να είχε δοθεί η αναστολή αν ήταν πρέπουσα περίπτωση. Το Δικαστήριο φαίνεται όμως να περιόρισε εαυτό στο αποτρεπτικό, όπως το ίδιο ανέφερε, της ποινής που θα έπρεπε να επιβληθεί, επεκτείνοντας αυτό και στο γεγονός της αναστολής. Πέραν τούτου, περιόρισε εαυτό και όσον αφορά τη σημασία των ελαφρυντικών παραγόντων, και δη του νεαρού της ηλικίας, του λευκού ποινικού μητρώου και της δεδομένης, όπως το ίδιο διαπίστωσε, έμπρακτης μεταμέλειας. Θεώρησε δηλαδή ότι αυτοί οι παράγοντες ναι μεν είχαν σημασία ως προς τον καθορισμό της έκτασης της ποινής φυλάκισης αλλά δεν μπορούσαν να αλλάξουν τα δεδομένα της υπόθεσης στα πλαίσια της εξέτασης του θέματος αναστολής. Όμως ο ίδιος ο Νόμος του 2003, τροποποιώντας τον παλαιό Νόμο, αλλά και επιφέροντας ουσιαστικά αλλαγή στην καθιερωθείσα νομολογία η οποία έχει βασιστεί στον παλαιότερο Νόμο, θέλησε να εκφράσει τη θέση του Νομοθέτη ότι τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Θέλησε δηλαδή ο Νομοθέτης να δώσει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να δει αν η αναστολή θα δικαιολογείτο από το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και τα προσωπικά δεδομένα του κάθε κατηγορούμενου, ορίζοντας ταύτα ως κατευθυντήριες γραμμές και μη περιορίζοντας το θέμα της αναστολής της επιβληθείσας ποινής στα κριτήρια που θα έπρεπε να υπάρχουν σύμφωνα με την παλαιότερη αντίληψη και δη μη περιορίζοντας την ευχέρεια του Δικαστηρίου να εξετάσει παράγοντες οι οποίοι μπορεί να έχουν σημασία και ως προς την αναστολή». Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 1 λαμβάνω υπόψη μου ότι δεν έχει προηγούμενα, ότι μετά από την διάπραξη των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί έχει αποκτήσει άλλα δύο παιδιά τον Μάριο και τον Ιάκωβο, ηλικίας 2½ και 1 έτους σήμερα και την όλη συμπεριφορά του μετά την διάπραξη των αδικημάτων υπό κρίση καθώς και τις προσπάθειες του για επανένταξη στο κοινωνικό σύνολο, την προσπάθεια του να έχει καλή επικοινωνία και με τα τρία παιδιά του και να συμβάλει οικονομικά όσο μπορεί στην ανάπτυξη και διατροφή τους αλλά και το γεγονός ότι στο μακρύ χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει έκτοτε δεν έχει διαπράξει άλλο αδίκημα κάτι που καταδεικνύει ότι η μεταμέλεια του είναι έμπρακτη. Τούτων δεδομένων, οι ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί στον κατηγορούμενο 1 αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 2 λαμβάνω υπόψη μου την ηλικία του, η οποία σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό του μητρώο και το γεγονός ότι έκτοτε δεν έχει διαπράξει κανένα άλλο αδίκημα με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η διάπραξη των συγκεκριμένων αδικημάτων ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός το οποίο ουδέποτε επαναλήφθηκε και η θέση του συνηγόρου του ότι το κίνητρο του ήταν η βοήθεια, λανθασμένη βέβαια προς τον γιο του κατηγορούμενο 4 ήταν αυτό που τον έσπρωξε στη λανθασμένη του ενέργεια. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι ουσιαστικά το μοναδικό και απόλυτο στήριγμα της παραπληγικής του συζύγου και τις επιπτώσεις που θα έχει ο εγκλεισμός του στις Κεντρικές Φυλακές για την ίδια. Τούτων δεδομένων, οι ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί στον κατηγορούμενο 2 αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 4 λαμβάνω υπόψη μου ότι έχει καταφέρει να απεξαρτηθεί από τις ναρκωτικές ουσίες, κάτι στο οποίο η νομολογία προσδίδει μεγάλη σημασία, παραπέμπω ενδεικτικά στην υπόθεση Μιχάλης Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 7758, ημερ. 31.3.2005, όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Στην προσπάθεια απεξάρτησης αποδίδουμε σημασία. Ανάλογα, βέβαια, πάντοτε με τις περιστάσεις. Στην Πέτρος Α. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 7487, ημερ. 27 Φεβρουαρίου 2004, είπαμε τα εξής: «Σε σχέση λοιπόν με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν είχε μόνο το αν ο εφεσείων τελικά πέτυχε ή όχι. Σημασία είχε και το αν προσπάθησε και πόσο. Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων "ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου" μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει». Θα συμφωνήσω με την εισήγηση του συνηγόρου του ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να δώσει και σε αυτόν μια δεύτερη ευκαιρία για να επανενταχθεί στην κοινωνία ως αρωγός του κατηγορουμένου και όχι ως τιμωρός του. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τον τρόπο με τον οποίο το Δικαστήριο έχει μεταχειριστεί τους άλλους δύο συγκατηγορούμενους του αναστέλλοντας τους τις ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί. Τούτων δεδομένων, οι ποινές φυλάκισης που έχουν επιβληθεί στον κατηγορούμενο 4 αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. Σε ότι αφορά τον κατηγορούμενο 1 στην παρούσα υπόθεσης λήφθηκε υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής η υπόθεση αρ. 23482/
  2. Όλα τα τεκμήρια που βρίσκονται στην κατοχή της Αστυνομίας να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Σε ότι αφορά τα έξοδα των μαρτύρων κατηγορίας που έχουν δημιουργηθεί, και που όπως έχει αναφερθεί ανέρχονται στο ποσό των €75 έκαστος των κατηγορουμένων 1, 2 και 4 θα πληρώσει €
  3. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.