Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωάννης Γεωργίου Σπανός, Αρ. Υπόθεσης: 48/13, 30/6/2014

(1), 45, 51 και του Πρώτου Παραρτήματος του Περί Πυροβόλων Όπλων, Νόμου 113(Ι)/04, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 91(Ι)/

1. Συγκεκριμένα στον κατηγορούμενο αποδίδεται ότι την 17η Μαΐου 2012, στο Σινά Όρος της επαρχίας Λευκωσίας, είχε στην κατοχή του πυροβόλο όπλο «κατηγορίας Δ», δηλαδή αυτοσχέδια κάννη πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ, χωρίς να είναι κάτοχος αδείας κατοχής, από τον Αρχηγό Αστυνομίας. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε ενοχή και η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε προς απόδειξη της υπόθεσης της μόνο ένα μάρτυρα κατηγορίας τον Α/Αστ. 1917 Α. Αλεξάνδρου. Σημειώνω ότι με την εκ συμφώνου θέση Κατηγορούσας Αρχής και δικηγόρου υπεράσπισης κατατέθηκαν στο Δικαστήριο εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου τους και σημειώθηκαν ως τεκμήρια 1 μέχρι 6 η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου, η γραπτή κατηγορία που του απαγγέλθηκε, δέσμη αποτελούμενη από έξι φωτογραφίες που δείχνουν το σημείο εντός της αυλής του κατηγορούμενου που βρέθηκε το επίδικο αντικείμενο και οι καταθέσεις των Υπαστυνόμου Α. Φωτίου του ΤΑΕ Πάφου, Αστ. 1698 Κ. Κυριάκου του ΤΑΕ Πάφου και Αστ. 1688 Α. Αντρέου φ/δι ΤΑΕ-ΟΠΕ Μόρφου. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε στο Δικαστήριο έγγραφο με τίτλο Εμπιστευτική Έκθεση σε σχέση με το επίδικο αντικείμενο η οποία σημειώθηκε ως Τεκμήριο
2. Σύμφωνα με αυτή παρέλαβε από τον Αστ. 1688 Α. Αντρέου για εξέταση μία μεταλλική σωλήνα μήκους 15,7 εκ. ασημένιου χρώματος η οποία φέρει στο ένα άκρο της πάσα και στο άλλο άκρο σκοπευτική ακίδα. Η αιτούμενη εξέταση έγινε από τον ίδιο, ο οποίος είναι ειδικός για την αναγνώριση των πυροβόλων και πυρομαχικών και είναι απεσπασμένος στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο του Αρχηγείου Αστυνομίας, για να καθοριστεί το είδος του επίδικου μεταλλικού αντικειμένου. Το αποτέλεσμα της εξέτασης όπως αναγράφεται στο εν λόγω τεκμήριο είναι η διαπίστωση του Μ.Κ.1 ότι «πρόκειται για κάννη πυροβόλου όπλου αυτοσχέδιας κατασκευής, διαμετρήματος .410''. Κατέθεσε επίσης μία φωτογραφία σε μεγέθυνση του εν λόγω αντικειμένου την οποία έχει λάβει ο ίδιος και στην οποία έχει γράψει με λεπτομέρεια τα ευρήματα του παραπέμποντας σε κάθε σημείο του αντικειμένου, το Τεκμήριο
3. Ο εν λόγω μάρτυρας αντεξέταστηκε από τον συνήγορο του κατηγορουμένου. Από την αντεξέταση του προέκυψε με βεβαιότητα η θέση του ότι σύμφωνα με τη δική του εμπειρία το εν λόγω αντικείμενο αποτελεί αυτοσχέδια κάννη. Ανέφερε ότι έχει ξαναδεί παρόμοιο αντικείμενο εξηγώντας ότι σε καμία περίπτωση δεν του έτυχε να ξαναδεί ακριβώς το ίδιο αντικείμενο αφού ήταν αυτοσχέδιο και συνεπώς δεν υπάρχουν δύο τα ίδια. Η θέση του ότι πρόκειται για κάννη προκύπτει από το ότι στο πίσω μέρος του, όχι εκεί που είναι η σκοπευτική ακίδα αλλά από την άλλη πλευρά, μπορεί να τοποθετηθεί φυσίγγιο κυνηγετικού όπλου .410 κάτι το οποίο δοκίμασε ο ίδιος. Εξήγησε ότι το εν λόγω αντικείμενο ως έχει δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, πρέπει να προσαρτηθούν σε αυτό άλλα μέρη όπως ελατήριο και επικρουστήρας, κατά την άποψη του είναι επικίνδυνο όπως και κάθε αυτοσχέδιος μηχανισμός και για τρίτα πρόσωπα αλλά και για τον χρήστη του. Σχολιάζοντας την υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι το αντικείμενο όπως βρέθηκε, χωρίς να προσαρτηθούν σε αυτό τα εξαρτήματα που ανέφερε προηγουμένως, είναι μια απλή σωλήνα απάντησε ότι οποιαδήποτε κάννη χωρίς τα χρειώδη είναι απλά μια σωλήνα. Διευκρίνισε επίσης ότι το στόμιο του επίδικου αντικειμένου στο πίσω μέρος εκεί που μπορεί να τοπoθετηθεί το φυσίγγιο έχει διάμετρο 12.30mm ενώ στο μπροστινό μέρος εκεί που είναι η σκοπευτική ακίδα η διάμετρος του στομίου είναι 10.30 mm. Αυτές οι διάμετροι που παρουσιάζουν διαφορά είναι εσωτερικές, η διάμετρος της σωλήνας εξωτερικά είναι 20 mm και εξήγησε ότι εξωτερικά οι διάμετροι των ανοιγμάτων μπροστά και πίσω μπορεί να φαίνονται ίδιες αλλά η εσωτερική μέτρηση κατέδειξε κάτι αντίθετο. Είπε ότι δεν γνωρίζει αν είναι ο κατηγορούμενος που προκάλεσε αυτή τη διαφορά στο διαμέτρημα ούτε αν είχε τρόπο, γνώση ή τον εξοπλισμό για να το προκαλέσει. Ούτως η άλλως ο δικός του ρόλος ήταν μόνο η εξέταση του εν λόγω αντικειμένου με βάση την εμπειρογνωμοσύνη του. Όπως έχει ήδη αναφερθεί ο μάρτυρας παραδέχτηκε ότι ο ίδιος δεν δοκίμασε να δει κατά πόσον η σωλήνα αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κάννη καθότι δεν είχε στο εργαστήριο του εξοπλισμό-μηχανισμό για να μπορέσει να τον προσαρτήσει σε αυτή την αυτοσχέδια κάννη. Σημειώνω ότι ο κ. Κονναρής δεν αμφισβήτησε την πραγματογνωμοσύνη και τα προσόντα του μάρτυρα, αμφισβήτησε, όπως προκύπτει, τα ευρήματα του. Σε ότι αφορά το σημείο που βρέθηκε το εν λόγω αντικείμενο, από την κατάθεση των τεκμηρίων που ως αναφέρω προηγουμένως ήταν εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους, προκύπτει ότι το εν λόγω αντικείμενο ανευρέθηκε κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας στην οικία του κατηγορούμενου στις 17.5.2012 περί η ώρα 07.20 στην είσοδο της αυλής στη δεξιά πλευρά της ράμπας μέσα σε φυτό φυτεμένο σε μαύρο νάιλον σακούλι. Δεν αμφισβητείται ότι το τεκμήριο που εξέτασε ο Μ.Κ.1 είναι αυτό που ανευρέθη στην οικία του κατηγορούμενου. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο κ. Κονναρής έθεσε θέμα μη απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερ. 18.6.2014 απέρριψε το εν λόγω αίτημα και κάλεσε τον κατηγορούμενο σε απολογία αφού του εξήγησε τα δικαιώματα του. Ο κατηγορούμενος επέλεξε την σιωπή και δεν κάλεσε κανένα μάρτυρα. Αγορεύοντας ο κ. Κονναρής προώθησε την θέση του ότι δεν έχει αποδειχτεί η κατηγορία εναντίον του κατηγορουμένου και κάλεσε το Δικαστήριο να τον αθωώσει. Ανέφερε ότι το επίδικο αντικείμενο που είναι μια σωλήνα έπρεπε να δοκιμαστεί για να υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία κατά πόσο αυτό μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Το γεγονός ότι χωρεί φυσίγγιο συγκεκριμένου διαμετρήματος δεν συνεπάγεται αυτόματα ότι είναι κάννη και σημείωσε ότι δεν έχει αναφερθεί κατά πόσο βρέθηκαν φυσίγγια του συγκεκριμένου διαμετρήματος στην κατοχή του κατηγορούμενου. Με δεδομένο ότι το εν λόγω αντικείμενο δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αφού από αυτό απουσίαζε το ελατήριο και ο επικρουστήρας και δεν μπορούσε να τύχει εξέτασης το κατά πόσο είχε χρησιμοποιηθεί ή όχι στην έλλειψη των ευρημάτων ότι σε αυτό υπήρχε πυρίτιδα, ήταν η θέση του συνεπώς ότι δεν μπορεί το Δικαστήριο να αποφανθεί μετα βεβαιότητας ότι ένα αντικείμενο που φέρει τα εξωτερικά χαρακτηριστικά κάννης αλλά δεν έχει δοκιμαστεί ότι όντως είναι κάννη. Επίσης ανέφερε ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για να το δει, ενώπιον του Δικαστηρίου τέθηκαν μόνο φωτογραφίες του αντικειμένου που δεν είναι το ίδιο. Ήταν η θέση του επίσης ότι από την μαρτυρία ελλείπει το στοιχείο της γνώσης του κατηγορουμένου ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο που βρέθηκε στην οικία του στο σημείο που έχει αναφερθεί προηγουμένως και υπό τις συνθήκες που έχουν αναφερθεί ήταν όντως κάννη όπλου. Αντίθετη ήταν η θέση της κας Χ' Κωνσταντή η οποία είπε ότι από την μαρτυρία του εμπειρογνώμονα έχει αποδειχτεί ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο είναι κάννη όπλου. Δεν επηρεάζει ουδόλως την υπόθεση ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και όπως έχει αναφέρει σε πάρα πολλές υποθέσεις δεν παρουσιάζονται στο Δικαστήριο αυτούσια τα τεκμήρια αλλά φωτογραφίες τους. Από τις φωτογραφίες που έχουν κατατεθεί και ειδικά από το Τεκμήριο 8 σε συνδυασμό με την μαρτυρία του Μ.Κ.1 το Δικαστήριο μπορεί με ασφάλεια να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα για το ότι το επίδικο αντικείμενο είναι κάννη. Ήταν επίσης η θέση της ότι η κατοχή του αντικειμένου έχει αποδειχτεί αφού βρέθηκε στην αυλή του κατηγορουμένου και ο κατηγορούμενος προβαίνει σε κάποιες εξηγήσεις σε σχέση με αυτό. Με βάση το άρθρο 5 του περί Πυροβόλων Όπλων, Νόμου 113(Ι)/04, όπως τροποποιήθηκε τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: - η κατοχή - πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ - χωρίς άδεια κατοχής Σε ότι αφορά την άδεια κατοχής είναι κοινό έδαφος μεταξύ Κατηγορούσας Αρχής και δικηγόρου του κατηγορουμένου ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε άδεια κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ. Προς αυτή την κατεύθυνση είναι όλη η τεθείσα μαρτυρία από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής και ο δικηγόρος Υπεράσπισης δεν έχει υποβάλει είτε στον Μ.Κ.1 είτε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος είχε άδεια για να κατέχει πυροβόλο όπλο κατηγορίας Δ. Αντίθετα η υπεράσπιση του κατηγορούμενου είναι ότι το επίδικο αντικείμενο είναι μια απλή μεταλλική σωλήνα και όχι κάτι άλλο. Σε ότι αφορά το πυροβόλο όπλο κατηγορίας Δ το Πρώτο Παράρτημα του εν λόγω Νόμου με τίτλο Κατηγορίες Πυροβόλων Όπλων στην κατηγορία Δ αναφέρει τα ακόλουθα: «(Ι) Μακρύκαννα πυροβόλα όπλα μιας βολής ανά λεία κάννη των οποίων ο αριθμός των καννών δεν υπερβαίνει τις δύο και το μήκος των καννών δεν είναι πιο μικρό από 60 εκατοστά ή 24 ίντζες. (ΙΙ) Στον ορισμό του όρου «Πυροβόλου όπλου» στο σημείο (I) περιλαμβάνονται τα κυριότερα μέρη των πυροβόλων όπλων ως ακολούθως: ο μηχανισμός κλείστρου, η θαλάμη και η κάννη των πυροβόλων όπλων ως μεμονωμένα αντικείμενα περιλαμβάνονται στην ίδια κατηγορία με το Πυροβόλο όπλο του οποίου αποτελούν ή προορίζονται να αποτελέσουν μέρη.» Επομένως η κάννη από μόνη της είναι σύμφωνα με το Νόμο πυροβόλο όπλο κατηγορίας Δ για σκοπούς του Νόμου. Από την μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον μου και δη την δια ζώσης μαρτυρία που έχει δοθεί από τον Μ.Κ.1, του οποίου επαναλαμβάνω ότι η εμπειρία και πραγματογνωμοσύνη δεν αμφισβητήθηκαν, έχω την θέση ότι δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο το οποίο ανευρέθηκε είναι κάννη. Το Τεκμήριο 8 αλλά και οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 6, ειδικά οι φωτογραφίες 5 και 6, δείχνουν καθαρά το αντικείμενο και δεν θεωρώ ότι επειδή δεν έχει το ίδιο κατατεθεί στο Δικαστήριο ως τεκμήριο επηρεάζεται η κρίση του Δικαστηρίου ως προς το αντικείμενο αυτό. Ο Μ.Κ.1 είχε σαφέστατη θέση η οποία πηγάζει και από την εμπειρογνωμοσύνη του και από τις γνώσεις του ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο που διαθέτει σκοπευτική ακίδα στην μπροστινή του άκρη και στο πίσω μέρος υπάρχει θαλάμη διαμέτρου 12.33mm στην οποία μπορεί να τοποθετηθεί φυσίγγιο 0.410'' και ο εν λόγω μάρτυρας όντως τοποθέτησε φυσίγγιο σ' αυτό καταδεικνύουν ότι είναι κάννη πυροβόλου όπλου αυτοσχέδιας κατασκευής. Επομένως είναι η θέση μου ότι και αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος έχει αποδειχτεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Απομένει να εξεταστεί κατά πόσον έχει αποδειχτεί και η κατοχή του εν λόγω αντικειμένου από τον κατηγορούμενο. Από το μαρτυρικό υλικό που κατατέθηκε εκ πλευράς Κατηγορούσας Αρχής προκύπτει ότι το αντικείμενο βρέθηκε σε γλάστρα εντός της αυλής της κατοικίας του κατηγορουμένου ο οποίος ήταν παρών κατά την έρευνα και τον εντοπισμό του, του οποίου και επιστήθηκε σχετικά η προσοχή του στο Νόμο και απάντησε «εν δικό μου εν έχω να πω τίποτε», σχετικό είναι το τεκμήριο 4 δηλαδή η κατάθεση του Αστ. 1698 Κ. Κυριάκου. Στην ανακριτική του κατάθεση ο κατηγορούμενος η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 για την αλήθεια του περιεχομένου της αναφέρει στην απάντηση 6 «εν ένα κομμάτι σωλήνα εν ήξερα ήντα που ένει ούτε ήνταλως εβρέθηκε τζιαμέ και δεν ξέρω τι κάμνει». Περαιτέρω στο ίδιο τεκμήριο στην απάντηση 7 αναφέρει «δεν ξέρω τι κάννη εν τούτη τζιαι ούτε το διαμέτρημα που μου λαλείς τζιαι γιατί να έχω ένα κομμάτι σωλήνα πεταξούμενο.εν είχα κανένα σκοπό να κάμω κανένα όπλο για να γίνει ένα όπλο χρειάζεσαι μηχανήματα τζιαι πρέπει να ξέρεις κάποια πράματα που εγώ εν τα ξέρω γιατί εν ετέλιωσα το σχολείο». Όπως έχω αναφέρει η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου όπως και τα άλλα τεκμήρια που κατατέθηκαν με εξαίρεση τα Τεκμήρια 7 και 8 έχουν κατατεθεί για την αλήθεια του περιεχομένου τους ως παραδεκτά και έτσι εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Με βάση τη νομολογία και παραπέμπω σχετικά στις υποθέσεις Γεωργίου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 6626 ημερ. 8.9.1999 και Αντρέα ν. Αστυνομίας Ποιν. Έφ. 6774 ημερ. 20.10.1999 τα παραδεκτά γεγονότα αποτελούν όχι μόνο μέρος της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και αδιαμφισβήτητο γεγονός αναγόμενο ουσιαστικά σε δεδομένο. Ακόμα σύμφωνα με την νομολογία όπου υπάρχει σύγκρουση μαρτυρίας και παραδεκτών γεγονότων υπερισχύουν τα παραδεκτά γεγονότα. Σχετικές είναι οι υποθέσεις που έχω αναφέρει προηγουμένως που επιβεβαιώθηκαν στην υπόθεση Γεώργιος Ιωάννη Γιαννίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 143. Από τα παραδεκτά λοιπόν γεγονότα προκύπτει σαφώς άρνηση του κατηγορούμενου ότι γνώριζε ότι το συγκεκριμένο αντικείμενο που βρέθηκε στην αυλή του σπιτιού του ως ανωτέρω αποτελούσε κάννη. Με βάση την υπόθεση Panayis Stylianou Chronias ν. The Police

(1962)C.L.R. 304 πρέπει να αποδειχτεί ότι σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει γνώση για την κατοχή του συγκεκριμένου αντικειμένου ως τέτοιου δηλαδή ως πυροβόλου όπλου. Παρόμοιες είναι και οι πρόνοιες στη νομολογία που αφορούν για παράδειγμα τα αδικήματα κατοχής ναρκωτικών. Είναι σαφές από τα παραδεκτά γεγονότα ότι ο κατηγορούμενος στην παρούσα υπόθεση δεν γνώριζε ότι κατείχε οτιδήποτε άλλο από μια σωλήνα ή ένα κομμάτι σίδερο όπως ο ίδιος έχει αναφέρει. Περαιτέρω αναφέρει ότι οι γνώσεις του δεν του επιτρέπουν ούτε να κατασκευάσει κάννη ούτε και να ξέρει τα χαρακτηριστικά της. Έτσι ενόψει των ανωτέρω δεν μπορεί να αποδειχτεί το στοιχείο της κατοχής από τον κατηγορούμενο, δηλαδή ότι γνώριζε ότι κατείχε κάννη. Εφ' όσον ελλείπει αυτό το συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι φανερό ότι δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί η κατηγορία και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Τα έξοδα που έχουν δημιουργηθεί να πληρωθούν από την Δημοκρατία. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο