Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ιωάννης Γεωργίου Σπανός, Αρ. Υπόθεσης: 48/13, 18/6/2014

(1), 45, 51 και του Πρώτου Παραρτήματος του Περί Πυροβόλων Όπλων, Νόμου 113(Ι)/04, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 91(Ι)/05. Συγκεκριμένα στον κατηγορούμενο αποδίδεται ότι την 17η Μαΐου 2012, στο Σινά Όρος της επαρχίας Λευκωσίας, είχε στην κατοχή του πυροβόλο όπλο «κατηγορίας Δ», δηλαδή αυτοσχέδια κάννη πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ, χωρίς να είναι κάτοχος αδείας κατοχής, από τον Αρχηγό Αστυνομίας. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχτηκε ενοχή και η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε προς απόδειξη της υπόθεσης της μόνο ένα μάρτυρα κατηγορίας τον Α/Αστ. 1917 Α. Αλεξάνδρου. Σημειώνω ότι με την εκ συμφώνου θέση Κατηγορούσας Αρχής και δικηγόρου υπεράσπισης κατατέθηκαν στο Δικαστήριο εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου τους και σημειώθηκαν ως τεκμήρια 1 μέχρι 6 η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου, η γραπτή κατηγορία που του απαγγέλθηκε, δέσμη αποτελούμενη από έξι φωτογραφίες που δείχνουν το σημείο εντός της αυλής του κατηγορούμενου που βρέθηκε το επίδικο αντικείμενο και οι καταθέσεις των Υπαστυνόμου Α. Φωτίου του ΤΑΕ Πάφου, Αστ. 1698 Κ. Κυριάκου του ΤΑΕ Πάφου και Αστ. 1688 Α. Αντρέου φ/δι ΤΑΕ-ΟΠΕ Μόρφου. Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε στο Δικαστήριο έγγραφο με τίτλο Εμπιστευτική Έκθεση σε σχέση με το επίδικο αντικείμενο. Σύμφωνα με αυτό παρέλαβε από τον Αστ. 1688 Α. Αντρέου για εξέταση μία μεταλλική σωλήνα μήκους 15,7 εκ. ασημένιου χρώματος η οποία φέρει στο ένα άκρο της πάσα και στο άλλο άκρο σκοπευτική ακίδα. Η αιτούμενη εξέταση έγινε από τον ίδιο, ο οποίος είναι ειδικός για την αναγνώριση των πυροβόλων και πυρομαχικών και είναι απεσπασμένος στο Εγκληματολογικό Εργαστήριο του Αρχηγείου Αστυνομίας, για να καθοριστεί το είδος του επίδικου μεταλλικού αντικειμένου. Το αποτέλεσμα της εξέτασης όπως αναγράφεται στο εν λόγω τεκμήριο είναι η διαπίστωση του Μ.Κ.1 ότι «πρόκειται για κάννη πυροβόλου όπλου αυτοσχέδιας κατασκευής, διαμετρήματος .410''. Κατέθεσε επίσης μία φωτογραφία σε μεγέθυνση του εν λόγω αντικειμένου την οποία έχει λάβει ο ίδιος και στην οποία έχει γράψει με λεπτομέρεια τα ευρήματα του παραπέμποντας σε κάθε σημείο του αντικειμένου. Ο εν λόγω μάρτυρας αντεξέταστηκε από τον συνήγορο του κατηγορουμένου. Από την αντεξέταση του προέκυψε με βεβαιότητα η θέση του ότι σύμφωνα με τη δική του εμπειρία το εν λόγω αντικείμενο αποτελεί αυτοσχέδια κάννη. Ανέφερε ότι έχει ξαναδεί παρόμοιο αντικείμενο εξηγώντας ότι σε καμία περίπτωση δεν του έτυχε να ξαναδεί ακριβώς το ίδιο αντικείμενο αφού ήταν αυτοσχέδιο και συνεπώς δεν υπάρχουν δύο τα ίδια. Η θέση του ότι πρόκειται για κάννη προκύπτει από το ότι στο πίσω μέρος του, όχι εκεί που είναι η σκοπευτική ακίδα αλλά από την άλλη πλευρά, μπορεί να τοποθετηθεί φυσίγγιο κυνηγετικού όπλου .410 κάτι το οποίο δοκίμασε ο ίδιος. Εξήγησε ότι το εν λόγω αντικείμενο ως έχει δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, πρέπει να προσαρτηθούν σε αυτό άλλα μέρη όπως ελατήριο και επικρουστήρας, κατά την άποψη του είναι επικίνδυνο όπως και κάθε αυτοσχέδιος μηχανισμός και για τρίτα πρόσωπα αλλά και για τον χρήστη του και σχολιάζοντας την υποβολή του συνηγόρου υπεράσπισης ότι το αντικείμενο όπως βρέθηκε χωρίς να προσαρτηθούν σε αυτό τα εξαρτήματα που ανέφερε προηγουμένως είναι μια απλή σωλήνα απάντησε ότι οποιαδήποτε κάννη χωρίς τα χρειώδη είναι απλά μια σωλήνα. Διευκρίνισε επίσης ότι το στόμιο του επίδικου αντικειμένου στο πίσω μέρος εκεί που μπορεί να τοπoθετηθεί το φυσίγγιο έχει διάμετρο 12.30mm ενώ στο μπροστινό μέρος εκεί που είναι η σκοπευτική ακίδα η διάμετρος του στομίου είναι 10.30 mm. Αυτές οι διάμετροι που παρουσιάζουν διαφορά είναι εσωτερικές, η διάμετρος της σωλήνας εξωτερικά είναι 20 mm και εξήγησε ότι εξωτερικά οι διάμετροι των ανοιγμάτων μπροστά και πίσω μπορεί να φαίνονται ίδιες αλλά η εσωτερική μέτρηση κατέδειξε κάτι αντίθετο. Είπε ότι δεν γνωρίζει αν είναι ο κατηγορούμενος που προκάλεσε αυτή τη διαφορά στο διαμέτρημα ούτε αν είχε τρόπο, γνώση ή τον εξοπλισμό για να το προκαλέσει. Ούτως η άλλως ο δικός του ρόλος ήταν μόνο η εξέταση του εν λόγω αντικειμένου με βάση την εμπειρογνωμοσύνη του. Όπως έχει ήδη αναφερθεί ο μάρτυρας παραδέχτηκε ότι ο ίδιος δεν δοκίμασε να δει κατά πόσον η σωλήνα αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κάννη καθότι δεν είχε στο εργαστήριο του εξοπλισμό-μηχανισμό για να μπορέσει να τον προσαρτήσει σε αυτή την αυτοσχέδια κάννη. Σημειώνω ότι ο κ. Κονναρής δεν αμφισβήτησε την πραγματογνωμοσύνη και τα προσόντα του μάρτυρα, αμφισβήτησε, όπως προκύπτει, τα ευρήματα του. Σε ότι αφορά το σημείο που βρέθηκε το εν λόγω αντικείμενο, από την κατάθεση των τεκμηρίων που ως αναφέρω προηγουμένως ήταν εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους, προκύπτει ότι το εν λόγω αντικείμενο ανευρέθηκε κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας στην οικία του κατηγορούμενου στις 17.5.2012 περί η ώρα 07.20 στην είσοδο της αυλής στη δεξιά πλευρά της ράμπας μέσα σε φυτό φυτεμένο σε μαύρο νάιλον σακούλι. Δεν αμφισβητείται ότι το τεκμήριο που εξέτασε ο Μ.Κ.1 είναι αυτό που ανευρέθη στην οικία του κατηγορούμενου. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο κ. Κονναρής έθεσε θέμα μη απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου. Η θέση του ήταν ότι δεν έχει αποδειχτεί η κατηγορία, το εν λόγω αντικείμενο έπρεπε να δοκιμαστεί για να μπορεί να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά πόσο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, το γεγονός ότι χωρεί φυσίγγιο συγκεκριμένου διαμετρήματος δεν συνεπάγεται αυτόματα ότι είναι κάννη, δεν έχει αναφερθεί κατά πόσο βρέθηκαν φυσίγγια του συγκεκριμένου διαμετρήματος στην κατοχή του κατηγορούμενου, το γεγονός ότι «μπορεί να είναι» κάννη όπλου δεν σημαίνει ότι «είναι» κάννη όπλου και ανέφερε επίσης ότι η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου όπως φαίνεται από το σχετικό τεκμήριο ξεκίνησε από η ώρα 20.00 της 17.6.2012, τελείωσε στις 20.45 την ίδια μέρα και το πρόσωπο που λάμβανε την ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου έσπευσε η ώρα 20.50 δηλαδή αμέσως μετά που τέλειωσε η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου να τον κατηγορήσει γραπτώς κάτι που δείχνει και την τοποθέτηση της Κατηγορούσας Αρχής σε σχέση με την εξέταση της υπόθεσης. Αντίθετη ήταν η θέση της κας Χ' Κωνσταντή η οποία ζήτησε από το Δικαστήριο να καλέσει τον κατηγορούμενο σε απολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Με την άρνηση των κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Αποτελεί νομική αρχή ότι έργο της Κατηγορούσας Αρχής είναι να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν αυτές είναι. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου Ποιν. Εφέσεις 7018 και 7093 ημερ. 26.3.2002. Περαιτέρω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αντρέας Ευριπίδου Ποιν. Έφεση 7102, ημερ. 7.6.2002 αναφέρθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του κατηγορούμενου εγείρει δεν θα ήταν δυνατό να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσα Αρχής.» Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοΐζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133: «Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police

(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan

(1969)3 All E.R. 1626). Υπενθυμίζω ότι για την παρούσα υπόθεση η εισήγηση για μη απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου όπως υπεβλήθη από το συνήγορο του στηρίζεται μόνο στηρίζεται μόνο ότι δεν αποδείχτηκαν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και όχι σε θέμα αντιφατικότητας της μαρτυρίας. Με βάση το άρθρο 5 του περί Πυροβόλων Όπλων, Νόμου 113(Ι)/04, όπως τροποποιήθηκε τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: -Κατοχή - Πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ -Χωρίς άδεια κατοχής Σε ότι αφορά την άδεια κατοχής είναι κοινό έδαφος μεταξύ Κατηγορούσας Αρχής και δικηγόρου του κατηγορουμένου ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε άδεια κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Δ προς αυτή την κατεύθυνση είναι όλη η τεθείσα μαρτυρία από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής και ο δικηγόρος Υπεράσπισης δεν έχει υποβάλει είτε στον Μ.Κ.1 είτε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος είχε άδεια για να κατέχει πυροβόλο όπλο κατηγορίας Δ. Αντίθετα η υπεράσπιση του κατηγορούμενου είναι ότι το επίδικο αντικείμενο είναι μια απλή μεταλλική σωλήνα και όχι κάτι άλλο. Σε ότι αφορά το πυροβόλο όπλο κατηγορίας Δ το Πρώτο Παράρτημα του εν λόγω Νόμου με τίτλο Κατηγορίες Πυροβόλων Όπλων στην κατηγορία Δ αναφέρει τα ακόλουθα: «(Ι) Μακρύκαννα πυροβόλα όπλα μιας βολής ανά λεία κάννη των οποίων ο αριθμός των καννών δεν υπερβαίνει τις δύο και το μήκος των καννών δεν είναι πιο μικρό από 60 εκατοστά ή 24 ίντζες. (ΙΙ) Στον ορισμό του όρου «Πυροβόλου όπλου» στο σημείο (I) περιλαμβάνονται τα κυριότερα μέρη των πυροβόλων όπλων ως ακολούθως: ο μηχανισμός Κλείστρου, η θαλάμη και η κάννη των πυροβόλων όπλων ως μεμονωμένα αντικείμενα περιλαμβάνονται στην ίδια κατηγορία με το Πυροβόλο όπλο του οποίου αποτελούν ή προορίζονται να αποτελέσουν μέρη.» Επομένως η κάννη από μόνη της είναι σύμφωνα με το Νόμο πυροβόλο όπλο κατηγορίας Δ για σκοπούς του Νόμου. Από την μαρτυρία η οποία έχει τεθεί ενώπιον μου και δη την δια ζώσης μαρτυρία που έχει δοθεί από τον Μ.Κ.1, του οποίου επαναλαμβάνω ότι η εμπειρία και πραγματογνωμοσύνη δεν αμφισβητήθηκαν, και ο οποίος ανέφερε στο Δικαστήριο την σαφή του θέση ότι το αντικείμενο που εξέτασε είναι αυτοσχέδια κάννη θεωρώ ότι για σκοπούς του σταδίου στο οποίο βρισκόμαστε έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ικανοποιητική μαρτυρία σε σχέση με το θέμα αυτό. Τέλος σε ότι αφορά την κατοχή από το μαρτυρικό υλικό που κατατέθηκε εκ πλευράς Κατηγορούσας Αρχής προκύπτει ότι το αντικείμενο βρέθηκε σε γλάστρα εντός της αυλής της κατοικίας του κατηγορουμένου ο οποίος ήταν παρών κατά την έρευνα και τον εντοπισμό του, του οποίου και επιστήθηκε σχετικά η προσοχή του στο Νόμο και στην ανακριτική του κατάθεση Τεκμήριο 1 δίδει και τις θέσεις του ή επεξηγήσεις σχετικά που δεν είναι στο στάδιο αυτό που θα αξιολογηθούν. Ενόψει των ανωτέρω είναι καταληκτικά η θέση μου ότι έχουν αποδειχτεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και θα πρέπει να κληθεί σε απολογία. (Υπ.) .................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο