Δημοκρατία ν. Levent Shail, Αρ. Υπόθεσης: 415/14, 5/6/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2014:19 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ KΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 415/14 Δημοκρατία v. Levent Shail Κατηγορουμένου -------------------------------- Ημερομηνία: 5 Ιουνίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τη Δημοκρατία: κα Μ. Πασιαρδή, για Γενικό Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο: κ. Β. Μπίσσας Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει συνολικά 3 κατηγορίες που αφορούν την εισαγωγή, την κατοχή και την κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, και συγκεκριμένα ναφθοϋλοϊνδόλης-μεθανόνης συνολικού βάρους 248,11 γραμμαρίων. Τα αδικήματα φέρονται να έχουν διαπραχθεί από τον Κατηγορούμενο μαζί με άλλο πρόσωπο στις 17.2.14. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αστ. 4842 Αντρέα Μιχαήλ, της ΥΚΑΝ Λευκωσίας, Μ.Κ.1, λήφθηκε πληροφορία ότι αφίχθηκε δέμα από το εξωτερικό το οποίο περιείχε ναρκωτικές ουσίες και ότι ο παραλήπτης του δέματος είναι Τουρκοκύπριος και θα ερχόταν με ταξί για να το παραλάβει. Έτσι στις 17.2.14 και περί ώρα 15:20 ο Μ.Κ.1 μαζί με άλλους αστυνομικούς μετέβηκαν στην εταιρεία GAP Vassilopoulos και έθεσαν το μέρος υπό παρακολούθηση. Περί ώρα 15:40 ένα ταξί έφθασε στο μέρος και κατέβηκαν 2 πρόσωπα, ένα εκ των οποίων ήταν ο Κατηγορούμενος. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι τα 2 πρόσωπα εισήλθαν εντός του καταστήματος Panasound και αγόρασαν είδη μουσικής τα οποία ο Κατηγορούμενος χρειαζόταν και για τα οποία πλήρωσε ο ίδιος. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος εισήλθε εντός του καταστήματος FedEx και παρέλαβε το επίδικο πακέτο - Τεκμήριο 1. Μόλις ο Κατηγορούμενος βγήκε έξω με το πακέτο, ο Μ.Κ.1 του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και ζήτησε να ελέγξει τα στοιχεία τους. Από τον έλεγχο διαπιστώθηκε ότι ο παραλήπτης του δέματος ήταν ο Κατηγορούμενος και ότι το άλλο πρόσωπο ήταν ο Saban Huseyin, και οι 2 από τις κατεχόμενες περιοχές. Ακολούθως ο Μ.Κ.1 ανέφερε στον Κατηγορούμενο ότι θα τον ερευνήσει αφού παρέλαβε το πακέτο και του επέστησε την προσοχή στο Νόμο. Ο Κατηγορούμενος του απάντησε στα Αγγλικά ότι είναι βιταμίνες. Στη συνέχεια ανοίχθηκε το πακέτο στην παρουσία του Κατηγορουμένου και διαπιστώθηκε ότι αυτό περιείχε ένα χάρτινο καφέ κουτί εντός του οποίου υπήρχε ένα νάιλον σακούλι μισό διαφανές και μισό ασημί και εντός αυτού ένα άλλο διαφανές σακούλι το οποίο περιείχε άσπρη σκόνη. Ερευνήθηκαν και οι 2 σωματικά χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το ύποπτο στην κατοχή τους. Μέσα στο πακέτο υπήρχε δέσμη εγγράφων από την Κίνα, που είναι η χώρα προέλευσης του πακέτου, με τιμολόγιο στα Κινέζικα, και στα οποία φαίνονται τα στοιχεία του αποστολέα και του παραλήπτη. Ακολούθως, και τα 2 πρόσωπα κλήθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λευκωσίας για ανάκριση. Ο Κατηγορούμενος ήταν συνεργάσιμος και πήγε μαζί με τους αστυνομικούς ενώ ο Saban Huseyin πήγε με το ταξί. Ο Μ.Κ.1 διευκρίνισε ότι σε εκείνο το στάδιο αυτά τα πρόσωπα δεν τελούσαν υπό σύλληψη. Την ίδια μέρα ο Μ.Κ.1 παρέδωσε το Τεκμήριο 1 στον Α/Αστ. 9 ο οποίος ανέλαβε τη διερεύνηση της υπόθεσης. Ο συνήγορος Υπεράσπισης υπέβαλε στον μάρτυρα ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε γνώση του περιεχομένου του επίδικου πακέτου και ο Μ.Κ.1 απάντησε ότι πιστεύει το αντίθετο. Όσον αφορά τις συνθήκες παραλαβής του πακέτου από τον Κατηγορούμενο κατέθεσε η Μοδίνα Αλικιβιάδους, υπεύθυνη της διακίνησης πακέτων από και προς το εξωτερικό στην εταιρεία G.A.P. Vassilopoulos Express. Σύμφωνα με τη Μ.Κ.3 στις 17.2.14 αυτή έκανε έλεγχο των πακέτων που παραλήφθηκαν από την εταιρεία κατά το Σαββατοκύριακο, και ανάμεσα σε αυτά ήταν το επίδικο πακέτο με στοιχεία παραλήπτη Levent Shail, P.O.Box 22518, 2 Salih Μecit Street, 1064 Nicosia, 11522, και με αριθμό παραγγελίας (tracking number 576555289112). Γύρω στις 10:30 η Μ.Κ.3 κάλεσε στο τηλέφωνο 00905338840995 το οποίο αναγραφόταν στο δελτίο με τα στοιχεία του παραλήπτη και μίλησε με τον Levent Shail τον οποίο αναγνώρισε ως τον Κατηγορούμενο και τον ενημέρωσε ότι είχε ένα πακέτο στο όνομα του για παραλαβή. Ο Κατηγορούμενος τη ρώτησε αν έφθασε ήδη και αυτή του απάντησε καταφατικά. Ο Κατηγορούμενος της είπε ότι θα περνούσε την επομένη μέρα να το παραλάβει, όμως το απόγευμα της ίδιας μέρας γύρω στις 15:30-16:00 πήγε και το παρέλαβε από τη Μ.Κ.3 αφού της έδειξε το δελτίο ταυτότητας του. Με την παραλαβή του πακέτου ο Κατηγορούμενος υπέγραψε το σχετικό έντυπο της εταιρείας. Η Μ.Κ.3 παρέδωσε στην αστυνομία αντίγραφα των εγγράφων της διακίνησης του πακέτου, Τεκμήριο 3, από τα οποία διαφαίνεται η όλη διακίνηση του. Ειδικότερα, το πακέτο ξεκίνησε από τη Σαγκάη, πέρασε από Ντουμπάι, Γαλλία, Αγγλία και τελικά έφθασε αεροπορικώς στην Κύπρο στις 17.2.14 στις 07:30. Το επίδικο πακέτο δεν πέρασε από τελωνειακό έλεγχο καθότι η αναγραφόμενη αξία είναι $10, ενώ για να περάσει από τελωνειακό έλεγχο η αξία πρέπει να είναι πέραν των €17, δηλαδή περίπου $20. Επίσης στα εν λόγω έγγραφα αναγράφονται τα στοιχεία αποστολέα και παραλήπτη, όπως αυτά δηλώνονται από τον αποστολέα, καθώς και το βάρος και η αξία του πακέτου. Το βάρος δηλώθηκε 500 γραμμάρια. Ο τρόπος αποστολής επιλέγεται είτε από τον αποστολέα είτε από τον παραλήπτη. Ακόμα στα εν λόγω έγγραφα υπάρχει το πιστοποιητικό για την ασφαλή διακίνηση χημικών προϊόντων και ότι το εμπόρευμα δεν είναι εύφλεκτο. Από έλεγχο που διενήργησε η Μ.Κ.3, για τον μήνα Φεβρουάριο, δεν φάνηκε να παρέλαβε άλλο πακέτο ο Levent Shail από την εν λόγω εταιρεία. Η Μ.Κ.3 πρόσθεσε ότι όταν είδε τη διεύθυνση του παραλήπτη του πακέτου στα κατεχόμενα, του τηλεφώνησε να τον ρωτήσει κατά πόσο θα ερχόταν ο ίδιος να το παραλάβει ή κάποιος άλλος εκ μέρους του, καθότι η εταιρεία δεν κάνει παραδόσεις στα κατεχόμενα. Εκείνο που η ίδια ανέφερε στον Κατηγορούμενο όταν του τηλεφώνησε είναι ότι έφθασε ένα πακέτο από την Κίνα στο όνομα Levent Shail και κατά πόσο θα περάσει ο ίδιος να το παραλάβει ή θα στείλει κάποιο άλλο πρόσωπο. Την επίδικη μέρα η Μ.Κ.3 βρισκόταν κάτω στην αποθήκη και οι κοπέλες της εταιρείας την είχαν ενημερώσει ότι ο παραλήπτης είχε έρθει στα γραφεία της εταιρείας και ζήτησε το πακέτο, όμως η παραλαβή δεν είχε φθάσει ακόμα και τους είπε ότι έπρεπε να περιμένουν. Μετά από 10 λεπτά περίπου έφθασε η παραλαβή και η Μ.Κ.3 ανέβηκε στο γραφείο και αναζήτησε τον Κατηγορούμενο. Αυτός ήταν έξω και μία κοπέλα της εταιρείας τον φώναξε και παρέλαβε το πακέτο. Παρόλο που ως ώρα παραλαβής αναγράφεται η 15:40, εν τούτοις η Μ.Κ.3 εξήγησε ότι πρόκειται για λάθος καθότι αναγράφηκε η αναμενόμενη ώρα άφιξης, ενώ η ώρα άφιξης είναι η ώρα 15:50 και η ώρα παραλαβής είναι η ώρα 16:00. Κατά την αντεξέταση της η Μ.Κ.3 αναγνώρισε ότι στα έγγραφα αναγραφόταν η ταχυδρομική θυρίδα του παραλήπτη, όμως η εταιρεία δεν κάνει παράδοση σε θυρίδες. Αυτό το στοιχείο δόθηκε και συμπληρώθηκε από τον αποστολέα. Επίσης αναγράφεται το όνομα του αποστολέα, αλλά δεν φαίνεται το όνομα του προσώπου που έκανε την παραγγελία του προϊόντος. Τέλος, ο συνήγορος Υπεράσπισης υπέβαλε στη Μ.Κ.3 ότι ο Κατηγορούμενος παρέλαβε ξανά από την εν λόγω εταιρεία πακέτα, όμως η ίδια ήταν σε θέση να πει ότι για τους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2014 που έκανε έλεγχο δεν έγινε κάτι τέτοιο. Σε υποβολή εκ μέρους της Υπεράσπισης ότι στις προγενέστερες παραγγελίες ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε την ίδια διεύθυνση, το μόνο που η Μ.Κ.3 ήταν σε θέση να αναφέρει είναι ότι κάποτε οι Τουρκοκύπριοι δίνουν τη διεύθυνση των γραφείων της εταιρείας. Η Μ.Κ.3 συμφώνησε με τον συνήγορο Υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος εκπλάγηκε όταν τον ενημέρωσε τηλεφωνικώς για την άφιξη του πακέτου, και ότι αυτός είχε φυσιολογική συμπεριφορά κατά την παραλαβή του. Όπως ήδη αναφέρεται πιο πάνω, στα γραφεία της ΥΚΑΝ ο Α/Αστ. 9 Αντρέας Πηλαβάκης της ΥΚΑΝ Λευκωσίας, Μ.Κ.5, παρέλαβε το Τεκμήριο 1 και ανέλαβε τη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Στις 18:30 συνέλαβε τον Κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης για τα αδικήματα της παράνομης εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ και αφού του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «I do not accept any of these charges». Ακολούθως του δόθηκε το Έντυπο με τα Δικαιώματα Επικοινωνίας Κρατουμένων και αφού το διάβασε το υπέγραψε. Ο Μ.Κ.5 παρέλαβε ένα υπολογιστή tablet, το οποίο ο Κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του σε τσαντάκι ώμου που κρατούσε. Το έστειλε στο Τμήμα Δ΄ του Αρχηγείου Αστυνομίας για τις απαραίτητες εξετάσεις. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 19:30 και 20:45 στα γραφεία της ΥΚΑΝ ο Αστ. 1704 Γρηγορίου έλαβε από τον Κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση στην Αγγλική γλώσσα - Τεκμήριο 6Α. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι στο τέλος της κατάθεσης ο Κατηγορούμενος τη διάβασε και αφού πληροφορήθηκε ότι μπορούσε να κάνει οποιεσδήποτε διορθώσεις ή αλλαγές επιθυμούσε, συμφώνησε ότι είναι ορθή και ότι την έδωσε με την ελεύθερη θέληση του και την υπέγραψε. Η μετάφραση αυτής στην Ελληνική κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6Β. Την επομένη εκδόθηκε διάταγμα 6ήμερης προφυλάκισης του Κατηγορουμένου - τότε υπόπτου - από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. Στις 21.2.14 ο Μ.Κ.5 κλήθηκε από τον Κατηγορούμενο στα κρατητήρια Λακατάμειας όπου κρατείτο καθότι ο τελευταίος ήθελε να δώσει νέα κατάθεση για να πει κάποια γεγονότα. Η κατάθεση στην Αγγλική κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8Α και η μετάφραση αυτής στην Ελληνική κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8Β. Στην εν λόγω κατάθεση ο Κατηγορούμενος κατονόμασε τον Teoman Cankat Τουρκοκύπριο, Δ.Τ. 1056317, ως το άτομο που παράγγειλε το επίδικο πακέτο και ότι αυτός απλώς το παρέλαβε από την εταιρεία ταχυμεταφορών. Έτσι, ο Μ.Κ.5 ειδοποίησε τα οδοφράγματα και το όνομα αυτού του προσώπου τοποθετήθηκε στο stop list, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του και ακόμα αναζητείται. Ο Μ.Κ.5 ανέφερε επίσης ότι μετά τη σύλληψη του Κατηγορουμένου έφθασαν στην Κύπρο από την Αμερική ακόμα 2 πακέτα (ένα βιβλίο και κάποια χάπια brain fuel plus) στην ταχυδρομική θυρίδα που διατηρεί στο Ταχυδρομείο της Πλατείας Ελευθερίας. Αυτά τα χάπια εξετάστηκαν από το Κρατικό Χημείο και τις Φαρμακευτικές Υπηρεσίες και δεν διαπιστώθηκε να περιέχουν οτιδήποτε το παράνομο. Κατά την αντεξέταση του ο Μ.Κ.5 ρωτήθηκε για τις προσπάθειες εντοπισμού του προσώπου που κατονόμασε ο Κατηγορούμενος ως το πρόσωπο στο οποίο ανήκει το επίδικο πακέτο. Αυτός είπε ότι η αναφορά στην οικία του στην Αγία Νάπα είναι αόριστη και έγιναν προσπάθειες αναζήτησης περαιτέρω στοιχείων μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή της Αστυνομίας. Επίσης έγιναν κάποιες προσπάθειες από τον Κατηγορούμενο μέσω του πατέρα του για να συλλέξει κάποιες πληροφορίες, και συγκεκριμένα ο πατέρας του Κατηγορουμένου τους έδωσε το τηλέφωνο του. Ο Μ.Κ.5 δοκίμασε τον εν λόγω αριθμό αλλά δεν υπήρχε ανταπόκριση. Ο Μ.Κ.5 ανέφερε επίσης ότι αναζήτησε την εταιρεία της Κίνας που φέρεται να έστειλε το επίδικο εμπόρευμα μέσω του ηλεκτρονικού υπολογιστή, αλλά δεν τη βρήκε. Δεν έκανε έρευνα για να μάθει ποιος παρήγγειλε το εν λόγω εμπόρευμα εφόσον το πακέτο αναγράφει αποστολέα και παραλήπτη. Ο Μ.Κ.5 επιβεβαίωσε το αληθές των ισχυρισμών του Κατηγορουμένου ότι ανέμενε ένα βιβλίο και τα χάπια, όμως ο ίδιος επεσήμανε ότι η χώρα προέλευσης τους ήταν διαφορετική σε σχέση με το επίδικο πακέτο και ακόμα το μέγεθος αυτών και πάλι ήταν διαφορετικό. Ο Δημήτρης Παντοπώλης ο οποίος εργάζεται στο Τμήμα Ταχυδρομικών Υπηρεσιών από το 1984, είναι υπεύθυνος μεταξύ άλλων για τις ιδιωτικές θυρίδες. Επιβεβαίωσε ότι ο Lenvent Shail, Τουρκοκύπριος, Δ.Τ. 1105172, διατηρεί τη θυρίδα P.O.Box 22518, 1522, Λευκωσία, που βρίσκεται στο Ταχυδρομείο της Πλατείας Ελευθερίας. Κατά την ενοικίαση της ο Κατηγορούμενος δεν έδωσε διεύθυνση στις ελεύθερες περιοχές, έγινε όμως έλεγχος της ταυτότητας του. Ο Μ.Κ.2 κατέθεσε έγγραφα τα οποία δείχνουν τα στοιχεία που τηρούνται στο ηλεκτρονικό σύστημα διαχείρισης των ιδιωτικών ταχυδρομικών θυρίδων και αφορούν τον Κατηγορούμενο - Τεκμήριο 2. Ο Κατηγορούμενος την ενοικιάζει από τις 10.12.10 μέχρι και το τέλος του 2011, και έκτοτε ανανέωνε την ενοικίαση για περίοδο 2 ετών, δηλαδή 2012-τέλος 2013 και 2014-τέλος 2015. Ο Κατηγορούμενος πλήρωσε τα τέλη ενοικίασης στο συγκεκριμένο Ταχυδρομείο. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι δεν γίνεται έλεγχος της αλληλογραφίας που μπαίνει στις θυρίδες. Εξ ου και όταν ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση του για την παραλαβή πακέτων, του βιβλίου και των χαπιών, στη θυρίδα, ο Μ.Κ.2 δεν ήταν δε θέση να απαντήσει. Στις 13.3.14 ο Αστ. 1704 Γρηγορίου έλαβε νέα ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο στην Αγγλική γλώσσα - Τεκμήριο 7Α. Αποτελεί και πάλι παραδεκτό γεγονός ότι στο τέλος της κατάθεσης ο Κατηγορούμενος τη διάβασε και αφού πληροφορήθηκε ότι μπορούσε να κάνει οποιεσδήποτε διορθώσεις ή αλλαγές επιθυμούσε, συμφώνησε ότι είναι ορθή και ότι την έδωσε με την ελεύθερη θέληση του και την υπέγραψε. Η μετάφραση αυτής στην Ελληνική κατατέθηκε ως Τεκμήριο 7Β. Ανάμεσα στις ενέργειες του Μ.Κ.5 ήταν η παράδοση του Τεκμηρίου 1 στο Γενικό Χημείο του Κράτους, στον Χρίστο Κουντούρη, στις 18.2.14, για τη διενέργεια επιστημονικών εξετάσεων. Την επομένη, το Τεκμήριο 1 παραδόθηκε στη Μαρία Αυξεντίου, Χημικό 1ης Τάξης, Μ.Κ.4, η οποία μετά το πέρας της ανάλυσης, το παρέδωσε την ίδια μέρα στον Χρίστο Κουντούρη. Ο τελευταίος με τη σειρά του το παρέδωσε στον Μ.Κ.5 στις 20.2.14 για ασφαλή φύλαξη στην αποθήκη τεκμηρίων της ΥΚΑΝ Λευκωσίας μέχρι την παρουσίαση του στο Δικαστήριο. Αυτά αποτέλεσαν παραδεκτά γεγονότα και από τις δύο πλευρές. Η Μ.Κ.4 είναι η Προϊσταμένη του Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας, και κατέθεσε Βιογραφικό Σημείωμα στο οποίο περιέχονται τα ακαδημαϊκά προσόντα και η πείρα της - Τεκμήριο 4. Επίσης η Μ.Κ.4 υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της την Έκθεση που ετοίμασε αναφορικά με την εξέταση του Τεκμηρίου 1, και η οποία κατατέθηκε ως Έγγραφο 4. Η Μ.Κ.4 επεξήγησε τον τρόπο και τη μέθοδο της εξέτασης της. Το βάρος της άσπρης σκόνης που βρισκόταν στο σακούλι είναι 248,11 γρ. Αυτό διαπιστώθηκε αφού η σκόνη ζυγίστηκε με ζυγαριά διαπιστευμένη και ελεγχόμενη καθημερινά με πρότυπα βάρη. Το είδος της σκόνης είναι «1-(5-fluoropentil)- 1H - indol -3 -
- yl)(4-ethyl-1- napthalenyl) methanone (EAM2201)». Όπως αναγράφεται στην Έκθεση, αυτή η ουσία έχει δομικό σκελετό την 3-1 ναφθοϋλοϊνδόλη με υποκατάσταση στο άζωτο της ινδόλης με αλκυλοαλογόνο (φθοροπεντύλ) και με υποκατάσταση στο δακτύλιο του ναφθαλενίου με αλκυλο(αιθυλο) ομάδα, και περιλαμβάνεται στον Πρώτο Πίνακα, Μέρος ΙΙ (Φάρμακα Τάξης Β΄), Παράγραφος 4, του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29 του 1977 όπως τροποποιήθηκε. Για να διαπιστωθεί το είδος της ουσίας, χρησιμοποιήθηκε η τεχνική Αέριας Χρωματογραφίας σε συνδυασμό με Φασματογράφο Μάζας και ακολούθως έγινε σύγκριση με βιβλιοθήκες φασμάτων που περιέχονται στο σύστημα όπου διαφάνηκε ότι η ουσία αυτή είναι η EAM2201. Όπως επεξήγησε η Μ.Κ.4, αυτή η ουσία βασικά ανήκει στην ομάδα νέων συνθετικών ναρκωτικών και συγκεκριμένα στα συνθετικά κανναβινοειδή, τα οποία είναι ουσίες οι οποίες επιδρούν στους ίδιους υποδοχείς εγκεφάλου, όπως η κάνναβη, αλλά έχουν μεγαλύτερη δράση. Η δράση τους μπορεί να φτάνει και σε 100 φορές περισσότερο από την κάνναβη. Αυτή η συγκεκριμένη ουσία έχει εντοπιστεί πρώτη φορά στην Κύπρο, εξ ου και στάληκαν τα στοιχεία στο ευρωπαϊκό δίκτυο, στο EMCDDA, που είναι το αναγνωρισμένο Ευρωπαϊκό Κέντρο για την τοξικομανία και τα ναρκωτικά. Επίσης διαπιστώθηκε ότι σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης έχει ήδη ανιχνευθεί αυτή η ουσία, αλλά σε πολύ μικρότερες ποσότητες, σε εμποτισμένες φυτικές ύλες. Σύμφωνα με την έρευνα στην οποία η Μ.Κ.4 έχει προβεί, η συγκεκριμένη σκόνη χρησιμοποιείται για την κατασκευή των λεγόμενων 'spices', δηλαδή εμποτίζονται φυτικές ύλες με διάλυμα των ουσιών αυτών ή γίνονται spray με αραιό διάλυμα των ουσιών αυτών, ξηραίνονται και μετά συνήθως τοποθετούνται σε σακουλάκια των τριών γραμμαρίων συνήθως και πωλούνται στην αγορά σε σχετικά ψηλές τιμές. Η περιεκτικότητα συνήθως των φυτικών υλών σε τέτοιες ουσίες κανναβινοειδών, συνθετικών κανναβινοειδών, είναι από 0,2% μέχρι 0,3%. Αυτό σημαίνει ότι αυτή η ουσία πωλείται αρκετά αραιωμένη για χρήση και χρησιμοποιείται συνήθως για κάπνισμα και ακόμα σαν τσάι. Όταν ειδοποιήθηκε το Κέντρο Τοξικομανίας και Ναρκωτικών για την παρουσία 248 γραμμαρίων της ουσίας αυτής στην Κύπρο, αμέσως επιστήθηκε η προσοχή του Γενικού Χημείου ότι επίκειτο η μεταφορά τέτοιων ναρκωτικών στην Κύπρο. Αυτό σημαίνει ότι, ακόμα και με το σενάριο της περιεκτικότητας του 0,3%, θα μπορούσε να κατασκευαστεί συνθετική ναρκωτική ουσία περίπου 8,250 γραμμαρίων φυτικής ύλης με μεγάλη ψυχοδραστική. Κατά την αντεξέταση της η Μ.Κ.4 ανέφερε ότι δεν προέβη σε ποσοτικό προσδιορισμό της επίδικης ουσίας. Αφού επανέλαβε τη δραστικότητα αυτής της ουσίας, που είναι περίπου 100 φορές πιο δυνατή από την κάνναβη, τόνισε ότι αυτή είναι νέα συνθετική ουσία ναρκωτικών τα οποία παράγονται συνεχώς και γι΄ αυτό προστέθηκε πρόσφατα στην Κυπριακή νομοθεσία. Υποδείχθηκε στη μάρτυρα η αναγραφή «sample iron oxide yellow' στα έγγραφα του Τεκμηρίου 1, και ανέφερε ότι αυτή η ουσία είναι οξείδιο του σιδήρου, όμως δεν γνωρίζει την αξία της. Όταν της υποβλήθηκε από τον συνήγορο Υπεράσπισης ότι η αξία 250 γρ. αυτής της ουσίας της είναι $10, η ίδια απλώς περιορίστηκε να πει ότι δεν εμπιστεύεται τις αναγραφές των κιβωτίων από ταχυμεταφορείς γιατί έτυχε πολλές φορές να εξετάσουν τέτοια κιβώτια και να μην περιέχουν αυτό που αναγράφεται, είτε για σκοπούς δασμού είτε για τη μεταφορά παράνομων ουσιών. Κατά την επανεξέταση της η Μ.Κ.4 διευκρίνισε ότι η αναγραφή στο Τεκμήριο 1 δεν συνάδει με το περιεχόμενο του και την ουσία που αυτό περιείχε. Τέλος η Μ.Κ.4 κατέθεσε ως Τεκμήριο 5 έγγραφο από το Royal Society of Chemistry World στο οποίο η μάρτυρας στηρίχθηκε για να κάνει την έρευνα της και την οποία ανέφερε στο Δικαστήριο. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο ικανοποιήθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορουμένου και τον κάλεσε να προβάλει την υπεράσπιση του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία και ο Shaban Huseyin κλήθηκε ως μάρτυρας υπεράσπισης. Μαρτυρία Κατηγορουμένου Ο Κατηγορούμενος στην ένορκη μαρτυρία που έδωσε ανέφερε, όπως μπορούμε να συνοψίσουμε, τα εξής: Νωρίς το απόγευμα στις 17.2.14 είχε τηλεφώνημα από τη FedΕx όπου τον πληροφορούσαν ότι είχε να παραλάβει ένα πακέτο από Κίνα. Εξεπλάγη γι' αυτό επειδή δεν ανέμενε πακέτα. Όπως εξήγησε έχει μια ιστοσελίδα (webpage) που παραπέμπει στην αποστολή φαρμάκων και μπορεί κάποιος μέσω αυτής να παραγγείλει βιταμίνες brain fuel. Ο Κατηγορούμενος λάμβανε προμήθεια από τις αγορές που γίνονταν σε σχέση με τις βιταμίνες αυτές. Κάθε μήνα ο ίδιος παραλάμβανε ένα μπουκαλάκι brain fuel. Επανερχόμενος στο τι έλαβε χώρα στις 17.2.14 ανέφερε ότι μετά το τηλεφώνημα που είχε από την FedEx για την παραλαβή ενός πακέτου υπέθεσε ότι αφορούσε βιβλίο που είχε παραγγείλει ως δώρο Βαλεντίνου για την αρραβωνιαστικιά του. Ενόψει δε του ότι η μέρα του Βαλεντίνου είχε περάσει, δεν θεώρησε αναγκαίο να πάει να το παραλάβει αυθημερόν γι' αυτό ανέφερε στην κοπέλα που του είχε τηλεφωνήσει από τη FedEx ότι θα πήγαινε την επόμενη να το παραλάβει. Εκείνη τη μέρα το απόγευμα είχε έλθει στο σπίτι του για καφέ ο φίλος του Shaban και του ανέφερε ότι διέθετε κάποιο χρόνο για να έλθουν στις ελεύθερες περιοχές και να αγοράσουν μουσικό εξοπλισμό για το εστιατόριο της αρραβωνιαστικιάς του Κατηγορούμενου. Ως αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος αποφάσισε να έλθουν μαζί στις ελεύθερες περιοχές. Φτάνοντας στο οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας πήραν ταξί. Μετά που μπήκαν στο ταξί ο Κατηγορούμενος ρώτησε τον ταξιτζή κατά πόσο θα μπορούσε να περάσει και από την FedEx για να παραλάβει το πακέτο. Ο ταξιτζής τον πληροφόρησε ότι το κατάστημα που πωλούσε μουσικό εξοπλισμό και η FedEx ήταν δίπλα-δίπλα οπόταν θα ήταν βολικό να πάνε στα πλαίσια της ίδιας διαδρομής, όπως και έγινε. Το ταξί, αφού έφτασε στο μέρος, στάθμευσε μπροστά από τη FedEx και ο Κατηγορούμενος ακολούθως μπήκε στα γραφεία της εταιρείας και ζήτησε το πακέτο του. Η κυρία στον πάγκο τον πληροφόρησε πως αυτό δεν ήταν έτοιμο και πως θα έπρεπε να επιστρέψει σε 10 λεπτά. Στη συνέχεια ο Κατηγορούμενος βγήκε έξω και πήγε με τον Shaban στο διπλανό κατάστημα με τα μουσικά είδη τα οποία αγοράστηκαν αφού τα πλήρωσε ο Κατηγορούμενος μέσω της πιστωτικής του κάρτας. Ακολούθως μετέφεραν τα μουσικά είδη στο ταξί και περίμεναν έξω από τη FedEx. Μετά από 3 - 4 λεπτά η κυρία από τη FedEx κάλεσε τον Κατηγορούμενο να μπει μέσα πληροφορώντας τον ότι το πακέτο ήταν έτοιμο για να το παραλάβει. Έτσι ο Κατηγορούμενος μπήκε μέσα και η κυρία στον πάγκο του το έδωσε χωρίς να ζητήσει από αυτόν ταυτότητα. Ο Κατηγορούμενος είδε το όνομα του στο πακέτο και ακολούθως υπέγραψε και βγήκε έξω από τα γραφεία της FedEx. Ενώ περπατούσε προς τα έξω, αγγίζοντας το περιτύλιγμα του πακέτου δεν του δόθηκε η αίσθηση ότι επρόκειτο για βιβλίο και υπέθεσε ότι επρόκειτο για το brain fuel. Τη στιγμή που ακολούθως έβαλε το πακέτο στο πίσω κάθισμα του ταξί ήλθε η Αστυνομία. Τελικώς το βιβλίο που ανέμενε το παρέλαβε από το ταχυδρομείο. Ενόσω ήταν υπό κράτηση είχε σταλεί στην ταχυδρομική θυρίδα που διατηρεί. Εξηγώντας την αναφορά του στη δεύτερη κατάθεση του ημερ. 21.2.14 ότι το πακέτο που είχε παραλάβει είναι του φίλου του ανέφερε ότι του είχε δώσει άδεια, μετά που ο ίδιος του το ζήτησε, να χρησιμοποιήσει την ταχυδρομική του θυρίδα. Δεν είχε κανένα λόγο να υποψιαστεί πως ο Teoman θα έστελλε κάτι παράνομο. Πριν ένα χρόνο είχε χρησιμοποιήσει την ταχυδρομική θυρίδα του Κατηγορουμένου για να παραλάβει κάποια ανταλλακτικά για το αυτοκίνητό του. Πρόσφατα τον ξαναρώτησε αν μπορούσε να χρησιμοποιήσει την ταχυδρομική του θυρίδα. Συγκεκριμένα ο Teoman τον είχε ρωτήσει αν ήξερε τον καλύτερο τρόπο ή τις επιλογές που έχει κάποιος για να χρησιμοποιήσει τις ταχυδρομικές υπηρεσίες. Ο Κατηγορούμενος έδωσε σ΄ αυτόν αρκετές επιλογές. Ο Teoman ζήτησε τη διεύθυνση της ταχυδρομικής θυρίδας του Κατηγορουμένου. Γι΄ αυτό ο Κατηγορούμενος θεώρησε ότι θα χρησιμοποιούσε την ταχυδρομική του θυρίδα. Για το πακέτο ο Teoman είχε δώσει στον Κατηγορούμενο τον αριθμό της παραγγελίας (tracking number). Ερωτηθείς γιατί ανέφερε στην Αστυνομία όταν τον ρώτησαν σχετικά με το πακέτο ότι είναι βιταμίνες εφόσον πίστευε ότι πρόκειται για το βιβλίο που ανέμενε, εξήγησε ότι όταν το παρέλαβε από τη FedΕx δεν του έδινε την αίσθηση του βιβλίου και γι' αυτό υπέθεσε πως θα μπορούσε να ήταν οι βιταμίνες γιατί δεν περίμενε κάτι άλλο. Ενόσω ο Κατηγορούμενος ήταν υπό κράτηση παρέλαβε πακέτο με βιταμίνες brain fuel. Επρόκειτο για δύο περιπτώσεις. Η μια περίπτωση ήταν στις 13.3.14. Με το επίδικο πακέτο ο Κατηγορούμενος δεν έχει καμία σχέση και δεν γνώριζε απολύτως τίποτα για το περιεχόμενό του. Μαρτυρία Shaban Huseyin (M.Y.2) O M.Y.2 κατέθεσε ότι με τον Kατηγορούμενο πέραν του ότι είναι φίλοι ο ίδιος ο M.Y.2, ο οποίος είναι μουσικός, εργάζεται κοντά του. Σε ό,τι αφορά τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στις 17.2.14 ανέφερε, εν συντομία, τα εξής: Με τον Κατηγορούμενο ο M.Y.2 βρέθηκε και ήπιαν καφέ γύρω στις 12:00 και συμφώνησαν να έλθουν στις ελεύθερες περιοχές γιατί ο M.Y.2 επιθυμούσε να αγοράσει κάποια μουσικά όργανα. Όταν έφτασαν στο οδόφραγμα στάθμευσαν το αυτοκίνητό τους και μετά πήραν ταξί για να πάνε εκεί που ήθελαν. Στον δρόμο ο Κατηγορούμενος του ανέφερε ότι όταν τέλειωναν τη δουλειά τους στο μουσικό κατάστημα θα πήγαινε να πάρει κάποιο πακέτο. Όταν έφτασαν στο κατάστημα όπου θα αγόραζαν αυτά που ήθελαν ο Κατηγορούμενος μπήκε στα γραφεία της FedEx για να πάρει το πακέτο. Στη συνέχεια βγήκε από αυτό λέγοντας ότι δεν ήταν έτοιμο και ότι θα έπρεπε να περιμένει 10 λεπτά. Ακολούθως πήγαν και οι δύο τους στο μουσικό κατάστημα με το όνομα Panasound που βρίσκεται δίπλα από τα γραφεία της FedEx όπου αγόρασαν αυτά που χρειάζονταν και, αφού πλήρωσε ο Κατηγορούμενος μέσω της πιστωτικής του κάρτας, βγήκαν έξω. Εν συνεχεία τοποθέτησαν τα πράγματα που αγόρασαν στο ταξί και περίμεναν έξω από τα γραφεία της FedEx. Αφού κάπνισαν ένα τσιγάρο βγήκε μια κοπέλα από τη FedEx η οποία είπε στον Κατηγορούμενο ότι το πακέτο του ήταν έτοιμο οπόταν ο Κατηγορούμενος εισήλθε εντός των γραφείων της εταιρείας και στη συνέχεια εξήλθε απ' αυτό κρατώντας ένα πακέτο το οποίο και περιεργαζόταν με τα χέρια του. Κατά το στάδιο που ο Κατηγορούμενος εξήρχετο κρατώντας το πακέτο ήλθε η Αστυνομία. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μας. Αξιολογήσαμε τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία, καθοδηγούμενοι από σειρά παραγόντων όπως, μεταξύ άλλων, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων, τη λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, την ύπαρξη ή μη υπερβολών ή ουσιωδών αντιφάσεων, την ύπαρξη οποιουδήποτε προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης και διάφορα άλλα στοιχεία τα οποία κατά περίπτωση θα αναφερθούν κατωτέρω. Να πούμε ακόμη ότι τη μαρτυρία την έχουμε αξιολογήσει στο σύνολο της και στη βάση μιας ενιαίας λογικής προσέγγισης και σε καμία περίπτωση μικροσκοπικά ή αποσπασματικά[1]. Προτού προχωρήσουμε να αξιολογήσουμε τη μαρτυρία κάθε μάρτυρα, επιθυμούμε να τονίσουμε ότι η αξιολόγηση μας δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά την έχουμε συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, δηλαδή, υποβάλλοντας τη στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας με βάση την προσέγγιση που η Νομολογία μας επιτάσσει στο θέμα αυτό[2]. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας έγινε έχοντας υπόψη όχι μόνο το σύνολο της μαρτυρίας που δόθηκε τόσο για την Κατηγορούσα Αρχή όσο και για την Υπεράσπιση αλλά και όλες τις εισηγήσεις της Υπεράσπισης. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατηγορούσας Αρχής Ο Μ.Κ.1 μας έκανε πολύ καλή εντύπωση. Αναφέρθηκε με σαφήνεια και θετικότητα στις ενέργειες του κατά την επίδικη μέρα μετά που έλαβε οδηγίες να θέσει υπό παρακολούθηση μαζί με συνάδελφο του συγκεκριμένο μέρος αναμένοντας την άφιξη ενός ταξί με κάποιο Τουρκοκύπριο. Περιέγραψε με λεπτομέρεια τι ακριβώς είχε την ευκαιρία να δει μετά την άφιξη του ταξί μπροστά από τα γραφεία της FedEx αναφορικά με τις κινήσεις των δύο προσώπων που ευρίσκοντο ως επιβάτες εντός αυτού. Ένας από αυτούς, όπως προέκυψε, ήταν ο Κατηγορούμενος, ο οποίος και ανεκόπη (από τον Μ.Κ.1) στο στάδιο που έβγαινε από τα γραφεία της FedEx κρατώντας ένα δέμα. Ο Μ.Κ.1 με ξεκάθαρο τρόπο περιέγραψε την αντίδραση του Κατηγορουμένου και το τι ακριβώς αναφέρθηκε από αυτόν κατά το στάδιο της ανακοπής του. Ήταν ενδεικτικό της αντικειμενικότητας του Μ.Κ.1 ότι δεν απέκρυψε κατά το στάδιο της αντεξέτασης το ενδεχόμενο να υπήρχαν κάποιες φάσεις τις οποίες να μην μπόρεσε να δει, δεχόμενος ότι δεν είχε συνεχή και απρόσκοπτη οπτική επαφή του χώρου. Μάλιστα, ενώ κατέθεσε σε σχετική ερώτηση κατά την αντεξέταση ότι δεν είχε δει τον Κατηγορούμενο να μπαίνει μαζί με τον φίλο του στο κατάστημα της Panasound, στη συνέχεια δεν είχε κανένα ενδοιασμό να πει ότι μπορεί κάτι τέτοιο να συνέβη αλλά ο ίδιος να μην το πρόσεξε εφόσον δεν υπήρχε οπτική επαφή σ' όλα τα στάδια της παρακολούθησης. Εν πάση περιπτώσει το θέμα αυτό ξεκαθάρισε με τη δήλωση ως παραδεκτού γεγονότος ότι ο Κατηγορούμενος και ο Μ.Υ.2 εισήλθαν εντός του καταστήματος Panasound και αγόρασαν μουσικά είδη. Δεν έχουμε διαπιστώσει να αμφισβητείται σε οποιοδήποτε σημείο η μαρτυρία του Μ.Κ.1 από πλευράς Υπεράσπισης. Εκείνο που επιδιώχθηκε στο στάδιο αυτό ήταν η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών και διευκρινίσεων επί της μαρτυρίας του, τις οποίες έδωσε ο Μ.Κ.1 με την ίδια σαφήνεια και θετικότητα που τον διέκρινε κατά το στάδιο της κυρίως εξέτασης. Ένα ζήτημα που τέθηκε κατά τις τελικές αγορεύσεις από πλευράς Υπεράσπισης ήταν και η εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης ότι σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 δεν αναφέρεται ότι υποδείχθηκε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 στον Κατηγορούμενο μετά που ανοίχθηκε στην παρουσία του. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ο Μ.Κ.1 καταθέτοντας τη γραπτή του κατάθεση (Έγγραφο 1) ανέφερε ξεκάθαρα ότι μετά την ανακοπή του Κατηγορουμένου καθ' ην στιγμή αυτός κρατούσε ένα δέμα και αφού προηγήθηκε έλεγχος στοιχείων, ανοίχθηκε το δέμα στην παρουσία του Κατηγορουμένου και διεπιστώθη ότι εντός αυτού υπήρχε ένα χάρτινο καφέ κουτί που περιείχε ένα νάϋλο σακούλι, μισό διαφανές και μισό ασημί, και εντός αυτού άλλο νάϋλο διαφανές σακούλι το οποίο περιείχε άσπρη σκόνη. Σε αυτό το σημείο, όπως ήταν η σαφής θέση του Μ.Κ.1 στην κατάθεσή του, προέβη σε επίστηση της προσοχής του Κατηγορουμένου στο Νόμο και αυτός απάντησε "it' s vitamins". Αντεξεταζόμενος και ερωτηθείς σε σχέση με την πιο πάνω αναφορά του στην κατάθεσή του, χωρίς να επαναλαμβάνει ξανά τα σχετικά γεγονότα όπως τα περιγράφει εκεί, περιορίστηκε στο να διευκρινίσει ότι αφού προηγήθηκε η επίστηση της προσοχής του Κατηγορουμένου στο Νόμο ο Κατηγορούμενος έδωσε την απάντησή του ότι δηλαδή επρόκειτο για βιταμίνες. Δεν θεωρούμε ότι η μη επανάληψη με την ίδια λεπτομέρεια των όσων είχε πει στη γραπτή κατάθεση αναιρεί τη σειρά των γεγονότων. Κατά την αντεξέταση του κλήθηκε επίσης να διευκρινίσει δύο περαιτέρω ζητήματα. Πρώτο κατά πόσο όταν παρέλαβε το δέμα αυτό ήταν κλειστό. Η απάντηση του Μ.Κ.1 η οποία δόθηκε χωρίς περιστροφές, ήταν ότι το είχε παραλάβει κλειστό. Δεύτερο κατά πόσο η απάντηση του Κατηγορουμένου σχετικά με τις βιταμίνες είχε δοθεί αμέσως μετά την παραλαβή του πακέτου και ο Μ.Κ.1, πάλι χωρίς να έχει οποιαδήποτε δυσκολία, απάντησε καταφατικά. Αυτά ήταν τα ζητήματα τα οποία επιδίωξε η Υπεράσπιση στο στάδιο της αντεξέτασης να διερευνήσει. Επισημαίνουμε, ωστόσο, ότι σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητήθηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης η αναφορά του Μ.Κ.1 ότι μετά την παραλαβή του πακέτου αυτό είχε ανοιχθεί στην παρουσία του Κατηγορουμένου. Ούτε υπήρξε ως αποτέλεσμα αυτής της αναφοράς οποιαδήποτε υποβολή προς τον Μ.Κ.1 ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε δει το περιεχόμενο του πακέτου. Αν υπήρχε τέτοια θέση εκ μέρους του θα ήταν αναμενόμενο να τεθεί συγκεκριμένα στον Μ.Κ.1 για να τη σχολιάσει. Και αυτό ενόψει του γεγονότος ότι το μόνο λογικό συμπέρασμα που προκύπτει από την πιο πάνω περιγραφή του Μ.Κ.1 ήταν ότι εφόσον το πακέτο ανοίχθηκε στην παρουσία του Κατηγορουμένου, αυτός έβλεπε το περιεχόμενό του. Άλλωστε, όπως θα διαφανεί, ο Κατηγορούμενος είχε προβάλει διαφορετική θέση. Η εκδοχή που δόθηκε από τον Μ.Κ.1 ως προς την εξέλιξη των γεγονότων μετά την ανακοπή του Κατηγορουμένου ενώ ο τελευταίος κρατούσε ένα πακέτο, πέραν του ότι κρίνουμε ότι υπήρξε ειλικρινής και δεν διαφοροποιήθηκε κατά την αντεξέτασή του, θεωρούμε ότι συνάδει και με τη λογική των πραγμάτων. Και εξηγούμαστε. Επίστηση προσοχής έγινε μετά το άνοιγμα του πακέτου και αφού διαπιστώθηκε το περιεχόμενό του οπότε δημιουργήθηκαν υπόνοιες, οι οποίες επέβαλλαν την επίστηση της προσοχής του. Ήταν απόλυτα λογικό - πέραν του ότι ήταν και νομικά επιβεβλημένο - κατ' εκείνο το στάδιο που υπήρχε κάτι το ενοχοποιητικό για τον Κατηγορούμενο να προηγηθεί της όποιας απάντησης του η επίστηση της προσοχής του στο Νόμο, όπως κι έγινε. Δεν ήταν δηλ. λογικό να γίνει επίστηση πριν αποκαλυφθεί το περιεχόμενο του πακέτου. Στο σημείο αυτό επιθυμούμε να σχολιάσουμε το γεγονός ότι παρατηρείται μία αντίφαση όσον αφορά τη χρονική εξέλιξη των γεγονότων μεταξύ της κατάθεσης του Μ.Κ.1 και της προφορικής του μαρτυρίας. Ειδικότερα, ενώ στην κατάθεση του ανέφερε ότι η σωματική έρευνα έγινε μετά που ανοίχθηκε το πακέτο, κατά την προφορική του μαρτυρία είπε ότι προηγήθηκε σωματική έρευνα και ακολούθησε το άνοιγμα του πακέτου. Προφανώς, λόγω της μηδαμινής σημασίας του αυτό το θέμα ουδόλως απασχόλησε οποιαδήποτε πλευρά και θεωρούμε ότι δεν ενέχει ιδιαίτερη σημασία. Κρίνουμε ότι αυτή η επουσιώδης αντίφαση είναι τέτοιας φύσης που δεν επηρεάζει την αξιοπιστία του Μ.Κ.1. Συνεπώς η μαρτυρία του Μ.Κ.1 κρίνεται ειλικρινής και αξιόπιστη και γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Εξετάζοντας στη συνέχεια τη μαρτυρία του Μ.Κ.2, η οποία βασικά συνίστατο στην παράθεση συγκεκριμένων στοιχείων που αφορούσαν τον Κατηγορούμενο σε σχέση με την ταχυδρομική θυρίδα που διατηρεί στις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας, λέμε ότι ήταν σαφής και θετική. Πέραν τούτου επισημαίνουμε ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αμφισβήτηση της μαρτυρίας του από πλευράς Υπεράσπισης. Κατά το στάδιο της αντεξέτασης, αν και υποβλήθηκαν διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με την παραλαβή πακέτων στην ταχυδρομική του θυρίδα σε διάφορα χρονικά στάδια, ο Μ.Κ.2, ως ήταν φυσικό και αναμενόμενο, δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει. Όπως ξεκάθαρα τόνισε, απλά δέματα μέσω ιδιωτικού ταχυδρομείου τα οποία δεν έχουν ταχυδρομικό αριθμό παραδίδονται στην ταχυδρομική θυρίδα χωρίς οποιαδήποτε καταγραφή. Κατ' ακολουθίαν των πιο πάνω η μαρτυρία του Μ.Κ.2 γίνεται αποδεκτή. Αξιολογώντας στη συνέχεια τη μαρτυρία της Μ.Κ.3 λέμε ότι μας έκανε πολύ καλή εντύπωση. Η μαρτυρία της χαρακτηρίζεται από σαφήνεια και θετικότητα. Με άνεση και φυσικότητα αναφέρθηκε στα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 17.2.14 όταν μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων της ως υπεύθυνης στη διακίνηση πακέτων που έρχονται από το εξωτερικό ειδοποίησε τον Κατηγορούμενο για την άφιξη ενός πακέτου στο όνομα του από το εξωτερικό. Έδωσε δε πλήρεις λεπτομέρειες για τη συγκεκριμένη περίπτωση επεξηγώντας παράλληλα και τη διαδικασία που ακολουθείται σε τέτοιες περιπτώσεις. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια κατέθεσε και σχετικά έγγραφα ήτοι το έντυπο διακίνησης (Package Inquiry) και το έντυπο παράδοσης του πακέτου (Delivery Record), τα οποία κατατέθηκαν στο σύνολό τους ως Τεκμήριο 3. Ήταν ξεκάθαρη, και δεν έτυχε επί τούτου οποιασδήποτε αμφισβήτησης κατά την αντεξέταση, ότι προτού δώσει στον Κατηγορούμενο το επίδικο πακέτο είχε ρωτήσει το όνομα του και ο Κατηγορούμενος της έδειξε την ταυτότητά του. Πλήρως κατατοπιστική και επεξηγηματική ήταν και σε σχέση με τη διαφορά που εντοπίζετο σε σχέση με την ώρα άφιξής του πακέτου στα γραφεία της εταιρείας της. Όπως ξεκαθάρισε με πειστικό τρόπο η σωστή ώρα άφιξης του πακέτου ήταν στις 15:50, πράγμα που εξάλλου αναγράφεται στο σημείο υπ' αρ. 5 του εντύπου διακίνησης με αποτέλεσμα η αναγραφή της ώρας 15:40 στο έντυπο παράδοσης να είναι λανθασμένη. Η μάρτυρας δεν έτυχε οποιασδήποτε αμφισβήτησης κατά το στάδιο της αντεξέτασης. Επιδιώχθηκε από πλευράς Υπεράσπισης και εδώ η εξασφάλιση περαιτέρω λεπτομερειών και διευκρινίσεων επί των όσων είχε καταθέσει στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της. Πράγμα που η Μ.Κ.3 έκανε χωρίς οποιαδήποτε δυσκολία, αλλά με την ίδια άνεση και σαφήνεια που τη διέκρινε και στο προηγούμενο στάδιο της εξέτασης της. Βεβαίως διακρίναμε ότι κατά το στάδιο της αντεξέτασης τής υποβλήθηκαν και κάποια ερωτήματα που δεν ήταν σε θέση να απαντήσει, όπως αν είχε παραλάβει ο Κατηγορούμενος πιο πριν και άλλα πακέτα μέσω FedEx. Η μάρτυρας ήταν ξεκάθαρη ότι ο έλεγχος που είχε κάνει σε σχέση με τον Κατηγορούμενο περιορίστηκε στους μήνες Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 2014 και δεν μπορούσε, ως είναι λογικό, να πει αν ο Κατηγορούμενος είχε παραλάβει πακέτα μέσω FedEx σε προγενέστερο στάδιο. Ούτε ήταν φυσικό να είναι σε θέση να γνωρίζει τον λόγο για τον οποίο ο Κατηγορούμενος είχε έλθει την ίδια μέρα που του τηλεφώνησε η Μ.Κ.3 σχετικά με την άφιξη του επίδικου πακέτου και όχι την επομένη όπως της είχε πει στο τηλέφωνο ότι θα έκαμνε. Χωρίς καμιά δυσκολία καταλήγουμε ότι η Μ.Κ.3 υπήρξε μια απολύτως ειλικρινής και αξιόπιστη μάρτυρας, τη μαρτυρία της οποίας αποδεχόμαστε εξ ολοκλήρου. Προχωρούμε στη συνέχεια να αξιολογήσουμε τη μαρτυρία της Μ.Κ.4 η οποία είναι προϊσταμένη του εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας στο Γενικό Χημείο του Κράτους. Επισημαίνουμε ευθύς εξ αρχής ότι η Υπεράσπιση δεν έχει αμφισβητήσει τα προσόντα της τα οποία κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου σε γραπτή μορφή. Πρόκειται για το Τεκμήριο 4. Από το Τεκμήριο 4 προκύπτει ότι η Μ.Κ.4 είναι εμπειρογνώμονας σε θέματα Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας και υπό αυτή την ιδιότητα θα προσεγγιστεί η μαρτυρία της[3]. Πολύ καλά γνωστές είναι οι αρχές που διέπουν την αξιολόγηση μιας τέτοιας μαρτυρίας, χωρίς να χρειάζεται να γίνει επανάληψη τους. Σε συντομία, είναι αρκετό να επισημάνουμε ότι ο ρόλος ενός εμπειρογνώμονα είναι να προσφέρει στο Δικαστήριο τα απαιτούμενα στοιχεία έτσι ώστε το Δικαστήριο να μπορεί να προβεί σε έλεγχο ορθότητας των συμπερασμάτων του και όχι να αντικαταστήσει την κρίση του Δικαστηρίου. Για να μπορέσει δε το Δικαστήριο να εξαγάγει τη δική του ανεξάρτητη κρίση θα πρέπει ο εμπειρογνώμονας να εφοδιάσει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια και να παρουσιάσει τη βάση επί της οποίας εργάστηκε[4]. Η Μ.Κ.4 μας έκανε πολύ καλή εντύπωση τόσο για την επιστημονική προσέγγιση που είχε στη διατύπωση των θέσεων της, όσο και για τον απλό τρόπο με τον οποίο μετέφερε στο Δικαστήριο τις θέσεις της δίδοντας, όπου χρειαζόταν, την αναγκαία τεκμηρίωση και επεξήγηση. Με σαφήνεια αναφέρθηκε στο είδος της εξέτασης που διενήργησε στο επίδικο τεκμήριο (Τεκμήριο 1), εξηγώντας ότι χρησιμοποιήθηκε η τεχνική Αέριας Χρωματογραφίας σε συνδυασμό με Φασματογράφο Μάζας και ότι ακολούθως έγινε σύγκριση με βιβλιοθήκες φασμάτων που περιέχονται στο σύστημα για να διαφανεί ότι πρόκειται για τη συγκεκριμένη ουσία που εξειδίκευσε. Βασικά, όπως έχει εξηγήσει και στην Έκθεση της, η ουσία την οποία εντόπισε, δηλαδή η ΕΑΜ2201 έχει δομικό σκελετό την 3-1 ναφθοϋλοϊνδόλη με υποκατάσταση στο άζωτο της ινδόλης με αλκυλοαλογόνο και στο δακτύλιο του ναφθαλενίου με αλκυλο(αιθυλο) ομάδα. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, η επίδικη ουσία (ΕΑΜ2201) χρησιμοποιείται για τον εμποτισμό φυτικών υλών με διάλυμα της ουσίας αυτής και ακολούθως αυτές ξηραίνονται και πωλούνται σε σακουλάκια των 3γρ. και σε σχετικά ψηλές τιμές. Μάλιστα, επειδή το διάλυμα που χρησιμοποιείται είναι αρκετά αραιωμένο (εμποτισμός με 0,2-0,3%) η επίδικη ποσότητα της σκόνης δηλαδή βάρους 248,11 γρ. με περιεκτικότητα 0,3% θα μπορούσε να παρασκευάσει 8,250 γρ. περίπου φυτικής ύλης (δηλαδή 2.750 σακουλάκια). Κατά το στάδιο της αντεξέτασης, χωρίς να αμφισβητείται η μαρτυρία της, κλήθηκε να διευκρινίσει περαιτέρω κάποια ζητήματα και το έπραξε με την ίδια επάρκεια και σαφήνεια όπως και στο προηγούμενο στάδιο της εξέτασης της. Ήταν ξεκάθαρη ότι η εξέταση της στο επίδικο τεκμήριο συνίστατο αποκλειστικά σε ποιοτικό προσδιορισμό, δηλ. διαπίστωση του είδους της ουσίας που ανιχνεύθηκε στη συγκεκριμένη σκόνη και όχι ποσοτικό. Δηλαδή δεν είχε προσδιορίσει την καθαρότητα της επίδικης σκόνης. Πλήρως κατατοπιστική ήταν και σε σχέση με το χρονικό στάδιο που η επίδικη σκόνη περιελήφθη στα απαγορευμένα από το Νόμο ναρκωτικά - μόλις το 2012 - με δεδομένη την υψηλή δράση της. Όπως εξήγησε πειστικά, η συγκεκριμένη ουσία ανήκει στην ομάδα νέων συνθετικών ναρκωτικών και συγκεκριμένα στα συνθετικά κανναβινοειδή διευκρινίζοντας περαιτέρω, με τον ίδιο σαφή τρόπο όπως και προηγουμένως, ότι τέτοια είδη ναρκωτικών ουσιών επιδρούν στους ίδιους τους υποδοχείς του εγκεφάλου έχοντας μεγαλύτερη δράση - δηλαδή ψηλή ψυχοδραστική δράση. Γενικά παράγονται συνεχώς καινούργια είδη σε παράνομα εργαστήρια. Βασικά γίνεται ένα είδος υποκατάστασης στην κυρίως δομή - όπως την χαρακτήρισε - των κανναβινοειδών. Δεν μπορεί όμως κάποιος να γνωρίζει εκ των προτέρων σε ποια υποκατάσταση θα προχωρήσει ανά πάσα στιγμή ένα παράνομο εργαστήριο. Μόλις δε ανιχνευθούν αυτές οι ουσίες από κάποιο εργαστήριο της Ευρώπης μέσα στο πλαίσιο του συστήματος έγκαιρης παρακολούθησης (Εarly Warning System) γίνεται η κατάταξη τους. Για αυτό κάποιες ουσίες κατατάσσονται πιο γρήγορα από κάποιες άλλες, δηλαδή αναλόγως του χρόνου εντοπισμού τους. Κατ΄ ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η μαρτυρία της γίνεται απόλυτα δεκτή. Θετική εντύπωση δημιούργησε στο Δικαστήριο και ο εξεταστής της παρούσας υπόθεσης, ο Μ.Κ.5, του οποίου η μαρτυρία συνίστατο, μεταξύ άλλων, στην παραλαβή στις 17.2.14 του επίδικου πακέτου από τα γραφεία της ΥΚΑΝ (Τεκμήριο 1) και στην παράδοση του την επόμενη στον Χ. Κουντούρη του Γενικού Χημείου του Κράτους. Επίσης, ανάμεσα στις ενέργειες του ήταν και η σύλληψη του Κατηγορουμένου και η λήψη ανακριτικής κατάθεσης από αυτόν στις 21.2.14 (Τεκμήρια 8Α και 8Β). Ο Μ.K.5 περιέγραψε με άνεση και σαφήνεια το σύνολο των ενεργειών του μεταξύ των οποίων και αυτές που αναφέρθηκαν ανωτέρω στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Η μαρτυρία του δεν έχει τύχει αμφισβήτησης από πλευράς Υπεράσπισης. Η αντεξέταση του συνηγόρου Υπεράσπισης επικεντρώθηκε στις ενέργειες που καταβλήθηκαν προς εντοπισμό του προσώπου το οποίο ο Κατηγορούμενος είχε κατονομάσει στη 2η ανακριτική κατάθεση του (Τεκμήρια 8Α και 8Β). Ο Μ.Κ.5 περιέγραψε με κατατοπιστικό τρόπο την εικόνα των προσπαθειών που έγιναν από πλευράς Αστυνομίας, οι οποίες εν τέλει δεν έφεραν αποτέλεσμα. Για το ζήτημα αυτό υποβλήθηκαν από τον συνήγορο Υπεράσπισης σειρά ερωτήσεων τις οποίες απάντησε με επάρκεια δίδοντας κάθε σχετική λεπτομέρεια. Ο Μ.Κ.5 κλήθηκε μέσω σχετικών υποβολών να πει ουσιαστικά τη γνώμη του για τη νοητική κατάσταση του Κατηγορουμένου όταν παρέλαβε το επίδικο πακέτο, ήτοι σε σχέση με το περιεχόμενο του. Βεβαίως το ζήτημα αυτό αποτελεί θέμα που το ίδιο το Δικαστήριο θα πρέπει να απαντήσει. Ωστόσο ο Μ.Κ.5 έθεσε μέσω της απάντησης του κάποια στοιχεία και δεδομένα τα οποία με πειστικό τρόπο εξήγησε πώς γνώριζε και τα οποία θα αξιολογηθούν στο τέλος. Καταλήγοντας λέμε ότι εξετάζοντας τη μαρτυρία του Μ.Κ.5 στο σύνολο της διαπιστώσαμε ότι υπήρξε ένας αντικειμενικός και ειλικρινής εξεταστής της παρούσας υπόθεσης και, επομένως, η μαρτυρία του ως αξιόπιστη γίνεται αποδεκτή. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Υπεράσπισης Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατηγορουμένου Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Κατηγορουμένου διαπιστώσαμε ότι υπήρξαν αντιφάσεις, ανακολουθίες και παλινδρομήσεις, σε διάφορες πτυχές της εκδοχής του, τόσο κατά το στάδιο της διερεύνησης της υπόθεσης, όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου όταν κατέθετε ενόρκως. Σε κάποια δε σημεία η εκδοχή του χαρακτηρίζεται και από παραδοξότητα. Θα δώσουμε στη συνέχεια συγκεκριμένα παραδείγματα. Καταρχάς όμως θα πρέπει να επισημάνουμε ότι ο ίδιος δηλώνει πολυάσχολος επιχειρηματίας, που ασχολείται με πολλών ειδών επιχειρήσεις (ενοικιάσεις αυτοκινήτων και σκαφών, οργάνωση ταξιδίων για ψάρεμα, πλυντήριο αυτοκινήτων, κτηματομεσιτικές εργασίες, internet marketing, διδασκαλία τέννις και διδασκαλία γιόγκα). Προέβαλε την οικογένεια του ως ευρισκόμενη σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση και ως έχουσα «αμέτρητες» περιουσίες και επιχειρήσεις εκατομμυρίων δολαρίων. Πρέπει δε να επισημάνουμε πως δεν αμφισβητήθηκε κάποια από τις θέσεις του αυτές. Όπως ούτε και η θέση του ότι ο πατέρας του και η αδελφή του είναι δικηγόροι, ιδιότητα την οποία ο ίδιος επικαλέστηκε για να ενισχύσει τη θέση του ότι ξέρει τα δικαιώματά του και για την οποία επίσης δεν έχουμε λόγο να αμφιβάλλουμε. Προστίθεται ότι γεννήθηκε και έζησε μέχρι την ηλικία των 20 ετών στην Αυστραλία, εξ ου και κατέχει πάρα πολύ καλά την Αγγλική γλώσσα, στην οποία επέλεξε να δώσει τόσον τις γραπτές καταθέσεις κατανοώντας πλήρως τα όσα έχουν καταγραφεί και τα οποία υπέγραψε ως ορθά, όσο και την προφορική του μαρτυρία. Ήδη από την 1η κατάθεσή του (Τεκμήριο 6Α) δέχθηκε ότι διατηρεί ιστοσελίδα στην οποία προσφέρει, μεταξύ άλλων, συμπληρώματα - βιταμίνες εγκεφάλου (brain fuel). Βασικά όταν κάποιος πελάτης παραγγείλει μέσω της ιστοσελίδας αυτής, τότε ο Κατηγορούμενος εισπράττει προμήθεια για τη συγκεκριμένη αγορά. Τα πακέτα στους πελάτες τα αποστέλλει η εταιρεία "brainabundance" της οποίας τα κεντρικά γραφεία είναι στην Αμερική. Ανεξαρτήτως των πελατών του όμως, παραγγέλλει και ο ίδιος πράγματα από διάφορες ιστοσελίδες. Υποστήριξε στην 1η κατάθεσή του ότι παραλαμβάνει τέτοια πακέτα μέσω ταχυδρομείου 3 έως 4 φορές μηνιαίως. Εκτός των άλλων πραγμάτων που παραγγέλνει (π.χ. βιβλία, εξαρτήματα κ.λ.π.) αγοράζει με αυτόν τον τρόπο και παραλαμβάνει κάθε μήνα ένα μπουκάλι με βιταμίνες εγκεφάλου για τον εαυτό του (bottle of brainfuel). Μάλιστα μεταξύ άλλων είχε παραλάβει και αρκετά πακέτα από την Κίνα. Την ημέρα της σύλληψής του, δίνοντας κατάθεση δήλωσε ότι ανέμενε τις επόμενες μέρες να παραλάβει ένα μπουκάλι με βιταμίνες και ένα βιβλίο, τα οποία όντως παρέλαβε αργότερα από το Ταχυδρομείο, δηλαδή ενόσω ακόμα ευρίσκετο υπό κράτηση (τις βιταμίνες στις 13.3.14). Τα πιο πάνω συνάδουν με τη μαρτυρία του Μ.Κ.2 και ειδικά με τη θέση του ότι ο Κατηγορούμενος ενοικίαζε την ταχυδρομική θυρίδα 22518 στα Κυπριακά Ταχυδρομεία από τις 10.12.10 και με διάφορες ανανεώσεις έχει πληρωμένο ενοίκιο μέχρι το τέλος του 2015 για την ίδια θυρίδα. Αναφερόμενος στα όσα προηγήθηκαν της παραλαβής του επίδικου πακέτου είπε στη μαρτυρία του πως δεν περίμενε πακέτα τουλάχιστον για μερικές μέρες και πως όταν έλαβε το τηλεφώνημα από τη FedEx υπέθεσε ότι ήταν το βιβλίο που είχε παραγγείλει. Αυτό δεν το ανέφερε στην 1η κατάθεση του. Το ανέφερε μόνο στην 3η κατάθεση του[5] λέγοντας πως όταν τού τηλεφώνησαν εκπλάγηκε διότι δεν παραλάμβανε πακέτα από τη FedEx και σκέφτηκε ότι πιθανόν να είναι το βιβλίο που είχε παραγγείλει πρόσφατα. Ας σημειωθεί ότι προφορικά αναίρεσε αυτή τη θέση του (ότι δεν παραλάμβανε πακέτα από τη FedEx) παραδεχόμενος ότι είδε «πολλές φορές» προηγουμένως την συγκεκριμένη κυρία (Μαρία) πίσω από τον πάγκο και ήταν πάντα πολύ ευγενική. Ας σημειωθεί επίσης και μια άλλη απάντηση του στην 3η κατάθεση[6], όπου ισχυρίσθηκε ότι δεν παραλαμβάνει συχνά (not often) πακέτα μέσω ταχυμεταφορών. Τις αναφέρουμε επί του παρόντος απλώς ως ενδεικτικά παραδείγματα της δεινής ικανότητας του να τοποθετείται στα διάφορα ζητήματα κατά το δοκούν. Προφορικά, επίσης, κλήθηκε ο Κατηγορούμενος να εξηγήσει και την απάντηση που έδωσε στον Μ.Κ.1 όταν τού είχε επιστήσει την προσοχή για το περιεχόμενο του πακέτου ("it's vitamins"). Είπε πως επειδή το πακέτο δεν τού έδινε την αίσθηση βιβλίου, υπέθεσε ενόσω το κρατούσε πως θα ήταν οι βιταμίνες του, αφού δεν περίμενε κάτι άλλο. Επισημαίνεται ότι είναι στην ένορκη μαρτυρία του που για πρώτη φορά προέβαλε τον ισχυρισμό ότι όταν παρέλαβε το επίδικο πακέτο, αυτό δεν τού έδιδε την αίσθηση βιβλίου και γι΄ αυτό υπέθεσε ότι ήταν οι βιταμίνες του. Σε καμία από τις καταθέσεις που έδωσε δεν προβάλλεται αυτή η θέση του. Μάλιστα ρωτήθηκε στη 2η κατάθεσή του ημερ. 21.2.14 (Τεκμήριο 8Β) για τον λόγο που ενώ στην προηγούμενη κατάθεσή του είχε αναφέρει ότι δεν ήξερε το περιεχόμενο του πακέτου, εντούτοις επιτόπου στην Αστυνομία κατά τον έλεγχο είχε πει ότι αυτό περιείχε βιταμίνες. Η απάντησή του ήταν ότι υπέθεσε ότι μπορεί να ήταν προϊόντα για τη δουλειά του, προβάλλοντας με αυτό τον τρόπο μια διαφορετική εκδοχή αναφορικά με τον λόγο που είχε δώσει στην Αστυνομία κατά το στάδιο της ανακοπής του τη συγκεκριμένη απάντηση. Ήταν προφανές, κατά την άποψή μας, ότι η πιο πάνω αναφορά του Κατηγορουμένου κατά την ένορκη μαρτυρία του αποτελεί εκ των υστέρων επινόηση του για να δικαιολογήσει την απάντησή του. Είναι προφανές ότι η απάντηση που ο Κατηγορούμενος έδωσε στην Αστυνομία όταν ρωτήθηκε για το περιεχόμενο του επίδικου πακέτου, ότι δηλαδή επρόκειτο για βιταμίνες, δεν συνάδει με τα όσα είχε αναφέρει στην ανακριτική του κατάθεση ημερ. 13.3.14 (Τεκμήριο 7Β). Συγκεκριμένα στην εν λόγω κατάθεση ο ίδιος είχε ισχυριστεί ότι τέτοιες βιταμίνες - συμπληρώματα εγκεφάλου - έρχονται στην ταχυδρομική του θυρίδα και ότι προηγουμένως τις παραλάμβανε στη διεύθυνση του σπιτιού του στις κατεχόμενες περιοχές[7]. Για ποιο λόγο λοιπόν να υποθέσει ότι είχαν έρθει τέτοιες βιταμίνες στη FedEx, ιδιαίτερα τώρα που είχε δώσει ως διεύθυνση του την ταχυδρομική θυρίδα στις ελεύθερες περιοχές, όπως ισχυρίζεται; Επιπλέον σε ερώτηση αν ανέμενε και άλλα πακέτα με βιταμίνες στην ταχυδρομική θυρίδα είχε απαντήσει καταφατικά[8]. Εδώ να παρεμβάλουμε και το γεγονός ότι ο ίδιος σε άλλο σημείο στην ένορκη του μαρτυρία αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ουδέποτε είχε παραλάβει βιταμίνες μέσω της FedEx.[9] Υπό αυτά τα δεδομένα τα οποία ο ίδιος έθεσε μέσω των ανακριτικών καταθέσεων αλλά και της ένορκης μαρτυρίας δεν ήταν λογικό να αναμένει ο ίδιος να παραλάβει τις βιταμίνες μέσω της FedEx. Εξ ου και η απάντηση που έδωσε στην Αστυνομία ότι πρόκειται για βιταμίνες δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μια ειλικρινής και γνήσια εκδοχή. Επιπλέον εντοπίζεται αντίφαση στην ίδια την ανακριτική κατάθεση που έδωσε στις 13.3.14 (Τεκμήριο 7Β) μεταξύ της Aπάντησης 2 και της Aπάντησης 9, καθώς και ουσιώδης αντίφαση μεταξύ ένορκης μαρτυρίας του Κατηγορουμένου και της εν λόγω ανακριτικής κατάθεσης. Συγκεκριμένα στην ένορκη του μαρτυρία ισχυρίστηκε ότι το πακέτο (μπουκάλι) με βιταμίνες το οποίο παρέλαβε στις 13.3.14 - ενώ τελούσε υπό κράτηση - ήταν το πρώτο που είχε παραλάβει στην ταχυδρομική θυρίδα στις ελεύθερες περιοχές[10] κάτι που είχε αναφέρει στην Απάντηση 9 του Τεκμηρίου 7Β. Ωστόσο στην ίδια κατάθεση σε προηγούμενη ερώτηση και συγκεκριμένα στην ερώτηση 2 πώς και πού αυτά τα πακέτα έρχονται στον ίδιο, απάντησε «Έρχονται στην ταχυδρομική μου θυρίδα. Επίσης τα παρέλαβα στην διεύθυνση του σπιτιού μου στην άλλη πλευρά». Από αυτή του την απάντηση προκύπτει ξεκάθαρα ότι οι βιταμίνες έρχονταν και είχαν παραληφθεί από τον ίδιο στην ταχυδρομική του θυρίδα και σε προγενέστερο στάδιο. Μάλιστα σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις είχαν έρθει από την Αμερική και εδώ δεν φαίνεται να τον προβλημάτισε το γεγονός ότι ήρθαν από την Κίνα. Επιπλέον η θέση του Κατηγορουμένου ότι το μπουκάλι που παρέλαβε στις 13.3.14 ήταν το πρώτο που θα παραλάμβανε στην καινούργια διεύθυνση που έδωσε στις ελεύθερες περιοχές και γι' αυτό δεν ήταν σίγουρος τότε πώς θα έφτανε, είναι μία θέση την οποία δεν προέβαλε στην 1η κατάθεση του. Κατά παρόμοιο τρόπο δεν προέβαλε εξαρχής τον ισχυρισμό ότι ανέμενε να παραλάβει ένα βιβλίο στις ελεύθερες περιοχές. Αυτή η θέση ήταν κάτι που προέβαλε μόνο στην 3η κατάθεση του. Σημαντικό μέρος της εκδοχής που προώθησε ο Κατηγορούμενος ήταν ότι το επίδικο πακέτο παραγγέλθηκε και ανήκε στον Teoman χωρίς ο ίδιος (ο Κατηγορούμενος) να είχε γνώση του περιεχομένου του. Γι' αυτό το θέμα έδωσε επίσης αντιφατικές θέσεις τόσο στην ανακριτική κατάθεση του Tεκμήριο 8B, όσο και στο πλαίσιο της ένορκης του μαρτυρίας. Στην κατάθεση του ημερ. 21.2.14 (Tεκμήριο 8B) ισχυρίστηκε, στην Απάντηση 3, ότι ήταν σίγουρος ότι το επίδικο πακέτο ανήκει στον Teoman γιατί «όταν η Αστυνομία άνοιξε το πακέτο και είδα τα ναρκωτικά, θυμήθηκα ότι πρόσφατα είχα συναντηθεί με τον Teoman στο σπίτι του στα κατεχόμενα στον Καραβά και με είχε ρωτήσει αν μπορεί να χρησιμοποιήσει την ταχυδρομική μου θυρίδα για να παραλάβει ένα πακέτο. Μου είχε πει ότι επρόκειτο για μείγμα φυτικών βοτάνων το οποίο είναι νόμιμο.» Ωστόσο ο ίδιος ο Κατηγορούμενος, λίγο μετά, στα πλαίσια της ίδιας κατάθεσης όταν ρωτήθηκε γιατί δεν είχε πει το όνομα αυτό κατά την αρχική του κατάθεση απάντησε ότι δεν ήταν σίγουρος 100%. Ερωτηθείς στη συνέχεια πώς μπορούσε να είναι σίγουρος τώρα, στην Απάντηση 14 αναιρεί τη θέση που είχε διατυπώσει προηγουμένως (στα πλαίσια της Απάντησης 3,) λέγοντας ότι τώρα θυμήθηκε ότι ο Teoman είναι το άτομο που παρήγγειλε το πακέτο και ως εκ τούτου σε εκείνο το στάδιο (21.2.14) ήταν πλέον βέβαιος γι' αυτό. Ενδεικτικό της όλης στάσης και συμπεριφοράς του Κατηγορουμένου από τη θέση του μάρτυρα ήταν και η απάντηση που έδωσε στην υποβολή που τού τέθηκε ότι οι εν λόγω απαντήσεις στην ανακριτική του κατάθεση είναι διαφορετικές. Υποστήριξε επί τούτου την αβάσιμη θέση ότι οι απαντήσεις του είναι οι ίδιες και υπονοούν το ίδιο πράγμα. Στην ένορκη του μαρτυρία κατά το στάδιο της αντεξέτασης όταν ρωτήθηκε σχετικά με το πιο πάνω θέμα έδωσε ξανά αντιφατικές εκδοχές. Αρχικά είπε πως ενώ ήταν με την Αστυνομία του πέρασε από το μυαλό ότι το πακέτο ήταν του Teoman, πλην όμως δεν ήταν 100% σίγουρος και έτσι δεν κατέθεσε εναντίον του. Την ίδια στιγμή είπε πως πέρασε αυτό από το μυαλό του μετά από μερικές μέρες[11] και ενώ είχε χρόνο να σκεφτεί και όταν ήταν υπό κράτηση και τότε αντιλήφθηκε πως δεν θα μπορούσε να ήταν κάτι άλλο και δεν υπήρχε άλλη εξήγηση. Σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασης του διαφοροποίησε εκ νέου τη θέση του. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι όταν ανοίχθηκε το επίδικο πακέτο από την Αστυνομία και είδε τα ναρκωτικά τότε πέρασε από το μυαλό του ότι πιθανόν να ήταν του Teoman. Σε άλλο στάδιο της αντεξέτασης προέβαλε μία τρίτη εκδοχή για το ίδιο θέμα. Ειδικότερα ισχυρίστηκε ότι είχε καλέσει την Αστυνομία για να δώσει κατάθεση, (αναφερόμενος στην κατάθεσή του Τεκμήριο 8Β), αφού στο μεταξύ είχε πάρει επιβεβαίωση από την οικογένειά του ότι είχαν επικοινωνήσει με τον Teoman ο οποίος ήταν πολύ νευρικός με αυτή την κατάσταση και ότι μάλιστα είχε εγκαταλείψει τη χώρα. Επισημαίνουμε επίσης ότι αντίφαση προκύπτει και ανάμεσα στην εκδοχή που προώθησε ενόρκως και αυτή που αναφέρεται στην κατάθεση του. Ενώ και στις 2 απαντήσεις στην προαναφερθείσα κατάθεση του ομιλεί περί βεβαιότητας εμπλοκής ουσιαστικά του Teoman και σύνδεσης του με το επίδικο πακέτο, εντούτοις στην ένορκη του μαρτυρία το διαφοροποιεί και αναφέρεται σε υποψία πιθανής εμπλοκής και σύνδεσης του Teoman με το επίδικο πακέτο, χωρίς δηλαδή να είναι σίγουρος. Είναι προφανής εδώ η ανεπιτυχής προσπάθεια του Κατηγορουμένου να δικαιολογήσει εκ των υστέρων τη μη αναφορά του στον Teoman από το πρώτο κιόλας στάδιο όταν ανεκόπη από την Αστυνομία κρατώντας το επίδικο πακέτο. Ουσιαστικά ο Κατηγορούμενος στην ένορκη του μαρτυρία επεδίωξε να παρουσιάσει ότι ενώ αρχικά είχε κάποιες υποψίες για τον Teoman αυτές μόνο αργότερα κατέληξαν σε βεβαιότητα, όταν πλέον εξασφάλισε κάποιες περαιτέρω πληροφορίες. Και μάλιστα, στα πλαίσια της όλης του προσπάθειας να παρουσιάσει μια εκδοχή που κατά τον ίδιο θα τον βοηθούσε, επικαλέστηκε και το ότι είχε αναφέρει αυτές τις πληροφορίες στην Αστυνομία στα πλαίσια που έδινε την κατάθεση του και ότι, παρόλα αυτά, η Αστυνομία δεν τις κατέγραψε. Μάλιστα, προχώρησε ακόμη ένα βήμα περαιτέρω ισχυριζόμενος ότι είχε και άλλες πληροφορίες για το ζήτημα αυτό στις οποίες τώρα, στο στάδιο της ακρόασης, είχε πρόσβαση. Ωστόσο άφησε μετέωρη αυτή του την αναφορά χωρίς να δίδει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες ή στοιχεία αναφορικά με αυτές τις νέες πληροφορίες και ειδικότερα τι ακριβώς αφορούσαν. Θεωρούμε ότι αν τέτοιος ισχυρισμός πράγματι ευσταθούσε θα αναμένετο λογικά, γιατί θα ήταν τούτο προς το συμφέρον του Κατηγορουμένου, να τον αποκαλύψει στο Δικαστήριο. Όσον αφορά την κατάθεση ημερ. 21.2.14 (Τεκμήρια 8Α και 8Β), η οποία κατατέθηκε μέσω του Μ.Κ.5, επισημαίνουμε ότι κατά την αντεξέταση του εν λόγω μάρτυρα ουδέποτε τού τέθηκε από την Υπεράσπιση η εκδοχή του Κατηγορουμένου ότι ο τελευταίος είχε αναφέρει στην Αστυνομία για την επικοινωνία της οικογένειας του με τον Teoman όπως και άλλα πολλά πράγματα τα οποία η Αστυνομία δεν κατέγραψε στην κατάθεση του, ούτως ώστε να δοθεί η ευκαιρία στον Μ.Κ.5 να δώσει τη δική του θέση και να τοποθετηθεί. Ας σημειωθεί περαιτέρω ότι ενώ ο Κατηγορούμενος κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι είχε πει στην Αστυνομία αναφορικά με το επίδικο πακέτο ότι ήταν οι βιταμίνες του πριν αυτό ανοιχθεί, εντούτοις σε κανένα σημείο της αντεξέτασης του Μ.Κ.1 δεν τέθηκε αυτός ο ισχυρισμός για να τον σχολιάσει. Ούτε επίσης τέθηκε στον Μ.Κ.1 στο στάδιο της αντεξέτασης του και ο ισχυρισμός του Κατηγορουμένου ότι μετά που ανοίχθηκε από την Αστυνομία το πακέτο αυτός τους είπε πως δεν ήξερε τι ήταν, δεν αναγνώριζε τι ήταν και ότι δεν του ανήκε. Ήδη αναφερθήκαμε συγκεκριμένα στο στάδιο αξιολόγησης της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 στα ζητήματα στα οποία η Υπεράσπιση επικεντρώθηκε στο πλαίσιο αντεξέτασης του εν λόγω μάρτυρα. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί του Κατηγορουμένου, χωρίς καμιά αμφιβολία, αφορούσαν ουσιώδη ζητήματα και πτυχές της εκδοχής που προέβαλε στη μαρτυρία του. Ως εκ τούτου η παράλειψη της Υπεράσπισης να τους θέσει στον Μ.Κ.1, που ήταν ο μάρτυρας που κατέθεσε σχετικά με το πώς εξελίχθηκαν και με ποια αλληλουχία τα σχετικά γεγονότα μετά την ανακοπή του Κατηγορουμένου ενώ ο τελευταίος κρατούσε το επίδικο πακέτο, αναπόφευκτα επηρεάζει την αξιοπιστία της εκδοχής του Κατηγορουμένου. Πρόκειται, κατά την άποψη μας, για εκ των υστέρων επινοήσεις του ίδιου του Κατηγορουμένου για να υποστηρίξει την εκδοχή του και δεν τις δεχόμαστε. Θεωρούμε το σημείο αυτό κατάλληλο να σχολιάσουμε, σε σχέση με το πιο πάνω θέμα, και την εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης που διατυπώθηκε στο στάδιο των τελικών αγορεύσεων. Συγκεκριμένα υπεβλήθη ότι σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 δεν αναφέρεται ότι, αφού ανοίχθηκε το επίδικο πακέτο από τον Μ.Κ.1 στην παρουσία του Κατηγορουμένου, του υποδείχθηκε το περιεχόμενο του. Αυτή η εισήγηση έγινε στη βάση θέσης της άλλης πλευράς ότι ο Κατηγορούμενος, έδωσε την απάντηση ότι επρόκειτο για τις βιταμίνες του μετά που ο Μ.Κ.1 παρέλαβε το επίδικο πακέτο και το άνοιξε στην παρουσία του Κατηγορουμένου. Εν πρώτοις να επισημάνουμε ότι αυτή η εισήγηση της Υπεράσπισης έρχεται σε αντίθεση με την ίδια την εκδοχή που προώθησε ο Κατηγορούμενος καταθέτοντας ενόρκως. Συγκεκριμένα ισχυρίσθηκε ότι η απάντηση του προς την Αστυνομία, (ότι επρόκειτο για τις βιταμίνες του), δόθηκε πριν ανοιχθεί το επίδικο πακέτο και όχι όταν αυτό ανοίχθηκε στην παρουσία του. Επιπλέον ο Κατηγορούμενος ισχυρίσθηκε ότι μετά που ανοίχθηκε το επίδικο πακέτο είχε αναφέρει στην Αστυνομία πως δεν ήξερε τι ήταν αυτό, δεν αναγνώρισε τι ήταν και ότι δεν του ανήκε. Κατά συνέπεια η εκδοχή του Κατηγορουμένου, αντίθετα με τα όσα εισηγήθηκε ο κ. Μπίσσας, διαφέρει τόσο όσον αφορά τη χρονική σειρά με την οποία έλαβαν χώρα τα σχετικά γεγονότα, καθώς και όσον αφορά το κατά πόσον ο Κατηγορούμενος είχε πράγματι δει το περιεχόμενο του επίδικου πακέτου όταν αυτό ανοίχθηκε. Αφύσικη και παράδοξη κρίνεται και η εκδοχή του Κατηγορουμένου ότι του δόθηκε από τον Teoman το tracking number αλλά ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει τον λόγο που έγινε κάτι τέτοιο, καθώς επίσης και το ότι ο ίδιος δεν απέδωσε ιδιαίτερη σημασία σ' ένα τέτοιο γεγονός[12]. Αυτά τα λέμε διότι σύμφωνα με την εκδοχή του ίδιου του Κατηγορουμένου, όπως την αναφέρει στην κατάθεση του Τεκμήριο 8Β, (Απάντηση 8), είναι ο ίδιος (ο Κατηγορούμενος) που παραλαμβάνει τα πακέτα όταν ο Teoman χρησιμοποιεί τη δική του ταχυδρομική θυρίδα. Μάλιστα ισχυρίστηκε ότι έτσι έγινε και στο παρελθόν. Ακόμα λοιπόν και να εξετάζετο το θέμα αυτό με βάση τα λεγόμενα του (Κατηγορουμένου), τότε ένα τέτοιο γεγονός, δηλ. το να έδιδε ο Teoman στον Κατηγορούμενο το tracking number τελικώς θα είχε τη σημασία του. Είναι θέμα κοινής λογικής πως αν γινόταν κάτι τέτοιο θα ήταν για να μπορεί ο Κατηγορούμενος να αναγνωρίσει αν ένα πακέτο που έρχεται στο όνομα του τον αφορά και του ανήκει ή είναι αυτό που παρήγγειλε ο Teoman χρησιμοποιώντας τη ταχυδρομική θυρίδα του Κατηγορουμένου. Δεν έχουμε πειστεί ότι ο Κατηγορούμενος δεν αντιλαμβάνεται τη λογική μιας τέτοιας κίνησης. Θεωρούμε ότι εσκεμμένα απλώς προσπαθούσε από τη μια να ενισχύσει την εκδοχή του περί παραγγελίας από τον Teoman και από την άλλη προσπαθούσε να πείσει ότι σε μια τέτοια περίπτωση ο ίδιος (ο Κατηγορούμενος) διαδραμάτιζε διακοσμητικό ρόλο και ότι δεν αντιλαμβάνετο τις ενέργειες του Teoman. Στο σημείο αυτό εγείρεται και ένα άλλο ζήτημα. Εφόσον ο Κατηγορούμενος τόσο στην κυρίως εξέταση του, όσο και στην κατάθεση του ημερ. 21.2.14 (Τεκμήριο 8Β) ισχυρίσθηκε ότι λίγες μέρες μετά που είχε συναντηθεί με τον Teoman και ο τελευταίος του είχε ζητήσει άδεια για να χρησιμοποιήσει την ταχυδρομική θυρίδα του Κατηγορουμένου, τού έστειλε στον λογαριασμό του στο facebook ένα tracking number για το πακέτο που θα λάμβανε ο Teoman, θα ήταν λογικό ο Κατηγορούμενος να είχε πληροφορήσει την Αστυνομία άμεσα μετά τη σύλληψη του για το γεγονός αυτό. Αν ο ίδιος ο Κατηγορούμενος αισθανόταν ότι ουδεμία ανάμειξη είχε στην παρούσα υπόθεση αυτό, κατά την άποψη μας, θα έπρεπε να ήταν το πρώτο πράγμα που θα έκαμνε στα πλαίσια αντιμετώπισης της όλης κατάστασης που είχε δημιουργηθεί σε βάρος του για να κατορθώσει να απεμπλέξει τον εαυτό του. Η αποστολή στον Κατηγορούμενο από τον Teoman ενός tracking number που θα συνδέετο ενδεχομένως με αυτό του επίδικου πακέτου θα μπορούσε να είναι ένα σημαντικό στοιχείο προς την κατεύθυνση της εξαφάνισης οποιασδήποτε υποψίας εναντίον του (Κατηγορουμένου). Μια από τις εκδοχές που είχε δώσει ο Κατηγορούμενος ήταν ότι στο στάδιο που είχε ανοιχθεί το επίδικο πακέτο και φάνηκε ότι επρόκειτο για ναρκωτικά θυμήθηκε τον Teoman και ότι αυτός θα μπορούσε να ήταν ο παραλήπτης του πακέτου. Ωστόσο η εκδοχή αυτή πέραν του ότι διαφοροποιήθηκε, όπως ήδη εξηγήσαμε ανωτέρω, και δεν παρέμεινε συνεπής και σταθερή, δεν υποστηρίζεται από τα ίδια τα λεγόμενα του Κατηγορουμένου. Ο Κατηγορούμενος από τις 21.2.14 ισχυρίσθηκε ότι ο Teoman είχε χρησιμοποιήσει την ταχυδρομική του θυρίδα στο παρελθόν και ότι πρόσφατα είχε ζητήσει την άδεια του Κατηγορουμένου να χρησιμοποιήσει την ταχυδρομική του θυρίδα για να παραλάβει ένα πακέτο με βότανα. Οι αρχικές αναφορές του Κατηγορουμένου αφορούσαν μόνο τη χρήση της ταχυδρομικής του θυρίδας από τον Teoman και, επομένως, δεν θα ήταν αναμενόμενο το πακέτο να αποστέλλετο με διαφορετικό τρόπο. Αυτό εξάλλου αναγνώρισε ο Κατηγορούμενος σε κάποιο σημείο της αντεξέτασης του λέγοντας ότι θεωρούσε ότι ο Teoman θα λάμβανε το πακέτο από την ταχυδρομική θυρίδα του (Κατηγορουμένου). Ο Κατηγορούμενος αντιλαμβανόμενος ακριβώς τα όσα επισημαίνονται ανωτέρω έφερε στο προσκήνιο όψιμα το θέμα της FedEx και συγκεκριμένα στα πλαίσια της 3ης ανακριτικής του κατάθεσης -Τεκμήριο 7Β - ισχυριζόμενος ότι ο Teoman τον είχε ρωτήσει με ποιους τρόπους μπορούσε να παραλάβει ένα πακέτο και ότι ο Κατηγορούμενος του είχε πει ότι θα μπορούσε να το παραλάβει, μεταξύ άλλων, μέσω της FedEx. Επιπλέον επισημαίνουμε ότι υπάρχει στο σημείο αυτό σύγκρουση ανάμεσα στις δύο καταθέσεις που έδωσε - Τεκμήρια 7Β και 8Β. Συγκεκριμένα ενώ την κατάθεση Τεκμήριο 7Β ισχυρίζεται στην Απάντηση 6 ότι «ο Teoman με ρώτησε με ποιους τρόπους μπορεί να παραλάβει ένα πακέτο. Του είπα ότι μπορεί να το παραλάβει μέσω της FEDEX., UPS DHL ή με οποιαδήποτε ταχυδρομική υπηρεσία είναι κατάλληλη για αυτόν..», στην κατάθεση Τεκμήριο 8Β καμία αναφορά δεν γίνεται σε τέτοιου είδους συζήτηση. Στην εν λόγω κατάθεση στην Απάντηση 3 ο Κατηγορούμενος περιορίζεται να αναφέρει ότι «πρόσφατα είχα συναντηθεί με τον Teoman στο σπίτι στα κατεχόμενα στον Καραβά και με είχε ρωτήσει αν μπορεί να χρησιμοποιήσει την ταχυδρομική μου θυρίδα για να παραλάβει ένα πακέτο. Μου είχε πει ότι επρόκειτο για μείγμα φυτικών βοτάνων το οποίο είναι νόμιμο». Καθόλη τη διάρκεια της προφορικής μαρτυρίας του Κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου, πέραν των όσων αναφέρουμε πιο πάνω, διαπιστώσαμε μία έντονα επιτηδευμένη προσπάθεια εκ μέρους του να δώσει τέτοιες απαντήσεις που να οδηγούσαν στην αποσύνδεση του από το επίδικο πακέτο. Σε αυτό το πλαίσιο ο Κατηγορούμενος κατέδειξε την ικανότητα του να ελίσσεται και να διαφοροποιεί τις θέσεις του για να δικαιολογήσει τη βασική γραμμή της υπεράσπισης του ότι ο ίδιος δεν παρήγγειλε το επίδικο πακέτο και δεν είχε γνώση του περιεχομένου του. Ενδεικτικό αυτής της στάσης του ήταν η αναφορά του στο θέμα της FedEx. Πέραν της αντίφασης μεταξύ της 3ης κατάθεσης του και της προφορικής του μαρτυρίας αναφορικά με το πόσο συχνά παραλάμβανε πακέτα από τη FedEx, σημειώνουμε ότι ο συνήγορος του υπέβαλε στη Μ.Κ.3 ότι ο Κατηγορούμενος είχε παραγγείλει ξανά προϊόντα μέσω FedEx, παλαιότερα του 2014. Η Μ.Κ.3 δεν μπορούσε να αντικρούσει αυτή τη θέση, πλην όμως η εισήγηση της Υπεράσπισης παρουσιάστηκε με γενικό και αόριστο τρόπο, χωρίς να υποδηλοί ότι ο Κατηγορούμενος επισκεπτόταν τόσο συχνά την εταιρεία που να έχει δει την υπάλληλο κα Μαρία 'πολλές φορές' όπως ο ίδιος ανέφερε. Εκείνο όμως που μας προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση ήταν η απρόσμενη και ανεξήγητη θέση του για το ύποπτο της όλης συμπεριφοράς εκ μέρους των υπαλλήλων της FedEx. Ειδικότερα ο Κατηγορούμενος χαρακτήρισε ως 'πολύ ύποπτο' το γεγονός ότι έλαβε τηλεφώνημα από την εταιρεία για να παραλάβει το πακέτο ενώ αυτό δεν ήταν ακόμη έτοιμο για παράδοση όταν μετέβη στα γραφεία της εταιρείας. 'Πολύ ύποπτο' επίσης φάνηκε στον Κατηγορούμενο το γεγονός ότι η κα Μαρία δεν του ζήτησε την ταυτότητα του κατά την παράδοση του πακέτου, και ακόμα 'ύποπτο' ήταν και το γεγονός ότι η κα Μαρία την επίδικη μέρα δεν τον ρώτησε οτιδήποτε και τον κοίταξε με παράξενο τρόπο, ενώ τις προηγούμενες 'πολλές φορές' που την είδε ήταν πολύ ευγενική, τον χαιρετούσε και τον ρωτούσε πώς ήταν. Η θέση του Κατηγορουμένου ότι δεν του ζήτησαν ταυτότητα προβλήθηκε για πρώτη φορά από τον ίδιο στο Δικαστήριο κατά την προφορική του μαρτυρία, ενώ τέτοια θέση δεν υποβλήθηκε στη Μ.Κ.3. Σημειώνουμε ότι αυτή ανέφερε ότι η ίδια παρέδωσε το πακέτο στον Κατηγορούμενο και ότι ζήτησε ταυτότητα από τον Κατηγορούμενο. Θέση η οποία ουδόλως αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση στο στάδιο της μαρτυρίας της Μ.Κ.3. Θεωρούμε ότι η παράλειψη υποβολής της εκδοχής του Κατηγορουμένου στη μάρτυρα για να μπορεί να δώσει τη δική της θέση επί του θέματος αναιρεί το αληθές των όσων ανέφερε ο Κατηγορούμενος και κυρίως επιβεβαιώνει την εντύπωση ότι και αυτά αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις, για να ενισχύσει την εκδοχή του. Ούτε και η θέση του ότι παρατηρήθηκαν ύποπτα πράγματα στην όλη διαδικασία τέθηκε στη Μ.Κ.3 για να δώσει και πάλι τη δική της θέση επί τούτου, με αποτέλεσμα να διατηρούμε την ίδια άποψη. Επίσης αδυνατούμε να αντιληφθούμε τον λόγο για τον οποίο αυτή η θέση προβλήθηκε από τον Κατηγορούμενο, καθότι ουδόλως έχει διαφανεί ότι η FedEx είχε οποιαδήποτε γνώση για το είδος του επίδικου πακέτου ή ότι ήταν με οποιονδήποτε τρόπο εμπλεκόμενη στην όλη διαδικασία παρακολούθησης και ανακοπής του Κατηγορουμένου. Τελικώς ανάγουμε αυτή την αναφορά του στην απεγνωσμένη προσπάθεια του να παρουσιάσει μία συνολική εκδοχή για το καθετί που αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης με τρόπο που να θυματοποιεί τον ίδιο. Συνοψίζοντας θα λέγαμε ότι η όλη εκδοχή του Κατηγορουμένου είναι πως όταν του τηλεφώνησαν από τη FedEx νόμισε πως ήταν για ένα βιβλίο, όταν είδε το πακέτο νόμισε πως ήταν βιταμίνες και μετά από λίγες μέρες σκεπτόμενος ενώ τελούσε υπό κράτηση και αφού οι συγγενείς του μίλησαν με τον Teoman αντιλήφθηκε ότι δεν υπήρχε άλλη εξήγηση και ένιωσε πλέον βέβαιος ότι ήταν ο Teoman που είχε παραγγείλει τα ναρκωτικά. Έχουμε ήδη παραθέσει τις διάφορες αντιφάσεις, παλινδρομήσεις και παραδοξότητες οι οποίες παρατηρούνται τόσο στο περιεχόμενο, όσο και στη σειρά των διαφόρων θέσεων του Κατηγορουμένου. Δεν χρειάζεται να τις επαναλάβουμε. Επιθυμούμε όμως να τονίσουμε ότι εκείνο που σφραγίζει την αναξιοπιστία του Κατηγορουμένου είναι η όλη αναφορά σε εμπλοκή του Teoman 4 ολόκληρες μέρες μετά τη σύλληψη του (Κατηγορουμένου). Δεν έχουμε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο πειστεί από τις όποιες εξηγήσεις του Κατηγορουμένου για την καθυστέρηση αυτή. Δηλαδή ακόμα και αν μπορούσαμε να δεχθούμε ότι όντως η πρώτη σκέψη του ήταν το βιβλίο και η δεύτερη οι βιταμίνες του (που ούτε αυτά μπορούμε να δεχθούμε) είναι προφανές πως είναι εντελώς παράλογη και αδιανόητη η θέση του ότι παρέμεινε υπό κράτηση μέχρι τις 21.2.14 αναζητώντας επιβεβαίωση για το αν είναι ο Teoman που παρήγγειλε τα ναρκωτικά. Είναι λογικό πως ούτε πληροφορίες χρειαζόταν, ούτε αποδείξεις, ούτε να νιώσει 100% βέβαιος για την εμπλοκή του Teoman. Αν ευσταθούσαν αυτά που ο Κατηγορούμενος εκ των υστέρων ανέφερε στην Αστυνομία αλλά και ενώπιον μας, αυτό θα σήμαινε: (ι) Ότι πρόσφατα, εν σχέσει με τις 21.2.14, είχε συναντηθεί με τον Teoman και εκείνος τον είχε ρωτήσει για την ταχυδρομική θυρίδα, αν στηριχθούμε στη 2η κατάθεση ή ακόμα ότι ο Κατηγορούμενος έδωσε ως επιλογή και τη FedEx, αν στηριχθούμε στην 3η κατάθεση του Κατηγορουμένου. (ιι) Ότι μια εβδομάδα προηγουμένως, ο Teoman ενημέρωσε τον Κατηγορούμενο για να παραλάβει το επίδικο πακέτο και ότι όντως είχε γνώση για το πακέτο ο Κατηγορούμενος, όπως δήλωσε και στη 2η κατάθεση του. Δηλαδή χρονικά αυτό θα έγινε είτε στις 10.2.14, αν ο χρόνος υπολογιστεί βάσει της 1ης κατάθεσης ή και στις 14.2.14 αν υπολογιστεί βάσει της 2ης κατάθεσης του, δηλαδή εν πάση περιπτώσει πολύ λίγες μέρες πριν τη σύλληψή του. (ιιι) Ότι λίγες μέρες μετά την αρχική ερώτηση του ο Teoman έστειλε στον λογαριασμό facebook του Kατηγορουμένου και ένα tracking number για το πακέτο αυτό. Θέλουμε, δηλαδή, να τονίσουμε πως αν όντως είχαν συμβεί τα πιο πάνω ο Κατηγορούμενος δεν χρειαζόταν κάτι περαιτέρω για να κατονομάσει αμέσως και μάλιστα επιτόπου τον Teoman. Ο Κατηγορούμενος μάς έδωσε την εικόνα εξυπνότατου ανθρώπου και ικανότατου ομιλητή. Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτά τα προσόντα δεν είναι άσχετα και με τις τόσες επιτυχημένες επιχειρηματικές δραστηριότητες του τις οποίες προέβαλε ενώπιον μας. Συνεπώς είναι αυτονόητο ως θέμα κοινής λογικής πως αν έτσι είχαν τα πράγματα κάθε λογικός άνθρωπος ο οποίος ευρίσκεται σε παρόμοια δύσκολη θέση δεν εφησυχάζει, αλλά ούτε και παραμένει σ' ένα κρατητήριο αγωνιζόμενος να πειστεί πρώτα ο ίδιος 100% για την εμπλοκή του κάθε Teoman που θα τον έφερνε σε τέτοια κατάσταση. Κάθε λογικός άνθρωπος που μπλέκει σε τέτοια γεγονότα αρκείται στο ότι είναι 100% σίγουρος για τον εαυτό του, δηλαδή 100% σίγουρος για τη δική του μη εμπλοκή και μη αντέχοντας να διασύρεται και να εξευτελίζεται ενημερώνει για όσα προηγήθηκαν τις αρμόδιες αρχές για να λύσουν εκείνες καθηκόντως το μυστήριο που τον κατέστησε κρατούμενο. Με βάση όλα τα πιο πάνω λοιπόν δεν δεχόμαστε ότι τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν όπως ανέφερε ο Κατηγορούμενος. Σημειώνουμε εδώ ότι μια άλλη παρεμφερής εκδοχή του Κατηγορουμένου ήταν πως οποιοσδήποτε θα μπορούσε να τού είχε στείλει το επίδικο πακέτο βρίσκοντας τις προσωπικές του πληροφορίες, δηλαδή την ταχυδρομική θυρίδα και τη διεύθυνση του από τον τηλεφωνικό κατάλογο. Τεχνηέντως προέβαλε ως υπαρκτή δυνατότητα το ότι οποιοσδήποτε τρίτος μπορεί να τού στείλει πακέτο το οποίο γράφει τις πληροφορίες του (θυρίδα και διεύθυνση) και τις οποίες να βρήκε από τον τηλεφωνικό κατάλογο. Φυσικά, ο ίδιος διαμένει στις κατεχόμενες περιοχές (Κερύνεια) και απλώς έχει ενοικιάσει τη θυρίδα 22518 στις ελεύθερες περιοχές, χωρίς να έχει δώσει οποιαδήποτε διεύθυνση στις ελεύθερες περιοχές. Δεν έχουμε αντιληφθεί ποιος κατάλογος θα μπορούσε να συνδυάζει αυτά τα στοιχεία. Δεν έχουμε πειστεί ότι υπάρχει τηλεφωνικός κατάλογος στον οποίο καταγράφεται το όνομά του, η διεύθυνση του στην κατεχόμενη Λευκωσία και η πιο πάνω ταχυδρομική θυρίδα (στις ελεύθερες περιοχές) όπως αυτά αναγράφονται στο επίδικο πακέτο, ούτως ώστε να μπορεί κάποιος να εντοπίσει αυτά τα στοιχεία. Είμαστε βέβαιοι ότι αυτή ήταν ακόμα μια επιτηδευμένη προσπάθεια του Κατηγορουμένου να θολώσει τα νερά με εντελώς αβάσιμα σενάρια, αδιαφορώντας βεβαίως ή και παραγνωρίζοντας ότι μια τέτοια εκδοχή αντιφάσκει πλήρως με τα όσα ανέφερε περί Teoman. Ο κ. Μπίσσας στην αγόρευσή του επισήμανε ότι αν ο Teoman ήταν ανύπαρκτο και φανταστικό πρόσωπο, τότε το γεγονός ότι τον κατονόμασε ο Κατηγορούμενος ως υπεύθυνο για το πακέτο "θα μπορούσε να προσμετρήσει εναντίον του». Πρέπει να παρατηρήσουμε ότι αυτή η εισήγηση είναι ορθή και είναι αυτονόητο ότι όντως θα επενεργούσε εις βάρος οποιουδήποτε κατηγορουμένου ένα τέτοιο ψεύδος και μια τέτοια προσπάθεια παραπλάνησης των ανακριτικών αρχών ή και του ίδιου του Δικαστηρίου. Ορθή είναι και η θέση ότι το γεγονός πως ο Teoman είναι υπαρκτό πρόσωπο «θα πρέπει να ληφθεί υπόψη» από το Δικαστήριο και όντως έχουμε συνεκτιμήσει το στοιχείο αυτό. Ως θέμα κοινής λογικής όμως θα πρέπει να διευκρινιστεί πως η ύπαρξη τρίτου προσώπου στο οποίο κάποιος κατηγορούμενος αποδίδει την επίδικη πράξη δεν οδηγεί αφ' εαυτής (η ύπαρξη) και αυτομάτως σε συμπέρασμα ότι όσα αναφέρει ένας κατηγορούμενος για το τρίτο πρόσωπο ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Είναι προφανές πως απαιτείται αξιολόγηση και των σχετικών ισχυρισμών, δεδομένου ότι και πάλιν η κοινή λογική και ανθρώπινη εμπειρία καταδεικνύουν ότι σε πλείστες περιπτώσεις πρόσωπα που βρίσκονται υπό διερεύνηση επιλέγουν να προωθήσουν αληθοφανείς εκδοχές, οι οποίες να έχουν κάποια πιθανότητα επιτυχίας παρά να ισχυριστούν κάτι το οποίο θα διαψεύδεται εξαρχής με απλή διερεύνηση. Εντός των πλαισίων αυτών έχουμε προηγουμένως εξετάσει εξονυχιστικά τα όσα ο Κατηγορούμενος προέβαλε εν σχέσει με τον Teoman και έχουμε εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους δεν αποδεχόμαστε τα όσα ανέφερε. Προσθέτουμε όμως εδώ πως πέραν της μη αποδοχής της εκδοχής αυτής, είναι τουλάχιστον οξύμωρο να εκφράζεται παράπονο εναντίον της Αστυνομίας ότι δεν εντόπισε τον Teoman όταν ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ανέφερε για πρώτη φορά αυτό το όνομα 4 ολόκληρες μέρες μετά τη σύλληψη του και αφού φρόντισε προηγουμένως να τον ενημερώσει μέσω της οικογένειας του. Κατά παρόμοιο τρόπο ο κ. Μπίσσας προέβαλε πως εφόσον ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε αρχικά ότι ανέμενε βιβλία και αργότερα βιταμίνες - χάπια και εφόσον «αυτά τα δύο πακέτα τελικά έφτασαν» σημαίνει πως είναι αληθείς όλοι οι ισχυρισμοί του. Δηλαδή με άλλα λόγια η μη ύπαρξη των δύο πακέτων θα έθετε σε αμφιβολία τη γνησιότητα των ισχυρισμών του Κατηγορουμένου, πράγμα που κατά τον κ. Μπίσσα δεν μπορεί να συμβεί τώρα επειδή τελικά έφτασαν τα πακέτα. Είναι γεγονός πως ο Κατηγορούμενος είπε από την 1η κατάθεσή του (17.2.14) πως περίμενε εντός της εβδομάδας ένα βιβλίο και ένα μπουκάλι ενισχυτικό εγκεφάλου (brainfuel). Όντως αν δεν έφθαναν αυτά τα 2 αντικείμενα θα γινόταν αναφορά και πάλι για ένα μεγάλο ψεύδος του Κατηγορουμένου όσον αφορά τον συγκεκριμένο ισχυρισμό του. Με όλο τον σεβασμό όμως δεν συμφωνούμε ότι ισχύει και το αντίστροφο, δηλαδή δεν μπορεί εκ προοιμίου και άνευ ετέρου να λεχθεί ότι επειδή παρέλαβε ένα βιβλίο και ένα μπουκάλι αποκλείεται να ψεύδεται στο ζήτημα του επιδίκου πακέτου. Θα έπρεπε να αξιολογηθούν οι ισχυρισμοί του για το δέμα που παρέλαβε από τη FedEx και στα πλαίσια αυτά να συνεκτιμηθούν και οι αναφορές του για βιβλίο και μπουκάλι, πράγμα που καθηκόντως έχουμε ήδη πράξει, χωρίς τελικά να δεχθούμε την εκδοχή του. Βασικά δηλαδή δεν συμφωνούμε, για τους λόγους που έχουμε εξηγήσει, ότι επειδή παρήγγειλε δύο νόμιμα αντικείμενα αυτό σημαίνει αυτομάτως ότι ο ίδιος αποσυνδέεται από το επίδικο πακέτο. Σ΄ αυτή την αξιολόγηση ακριβώς είχε προβεί και το Γαλλικό Εφετείο στην υπ. Salabiaku (ECHR - Application No. 10519/83 ημερ. 7.10.88) λαμβάνοντας υπόψιν μεταξύ άλλων ότι ο Εφεσείων είχε παραλάβει κατόπιν υπόδειξης αρμόδιου υπαλλήλου κιβώτιο (μπαούλο), πάρα πολύ βαρύτερο απ΄ ό,τι περίμενε, το οποίο δεν περιείχε όνομα παραλήπτη, ενώ 2 ημέρες αργότερα διαπιστώθηκε ότι άλλο δέμα με το όνομα του είχε κατά λάθος μεταφερθεί από τις ίδιες αερογραμμές στις Βρυξέλλες. Όμως η όλη συμπεριφορά και στάση του στο εδώλιο του μάρτυρα μας άφησε αρνητική εικόνα έτσι ώστε ο Κατηγορούμενος να μην έχει καταφέρει να μας πείσει για την αλήθεια των όσων ανέφερε. Ήταν κατά την άποψή μας προφανής η προσπάθειά του να προωθήσει πάση θυσία μία εκδοχή η οποία θα τον αποσυνέδεε από κάθε εμπλοκή στην παρούσα υπόθεση. Ως εκ τούτου κρίνουμε ότι αυτός δεν είναι αξιόπιστος και δεν αποδεχόμαστε τη μαρτυρία του. Αξιολόγηση Μ.Υ.2 Εξετάζοντας τη μαρτυρία του Μ.Υ.2 μας δόθηκε ξεκάθαρα η εικόνα ότι ήθελε να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο και αυτό προφανώς λόγω της σχέσης τους η οποία είναι τόσο φιλική, όσο και επαγγελματική. Εν πρώτοις να αναφέρουμε ότι ενώ στην κατάθεση του Τεκμήριο 10Β ουδεμία αναφορά κάνει σε σχέση με τον τρόπο που ο Κατηγορούμενος κρατούσε το επίδικο πακέτο προβάλλοντας ως λόγο ότι δεν ρωτήθηκε από την Αστυνομία περί τούτου, στην προφορική του μαρτυρία από μόνος του και χωρίς να ρωτηθεί σχετικά από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος περιεργαζόταν με τα χέρια του το συγκεκριμένο πακέτο. Μάλιστα κατά το στάδιο της αντεξέτασης του προχώρησε περαιτέρω επί του θέματος αυτού λέγοντας ότι ο Κατηγορούμενος όχι μόνο το άγγιζε και το περιεργαζόταν αλλά ότι προσπαθούσε να καταλάβει τι είναι. Ήταν προφανής και μη πειστική η προσπάθεια του Μ.Υ.2 δηλαδή να καταδείξει ότι ο Κατηγορούμενος παρέλαβε κάτι το οποίο δεν αναγνώριζε. Επιπλέον διαπιστώσαμε ότι υπήρξε αντιφατικός και ανακόλουθος όταν ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση κατά πόσο είχε μιλήσει με τον Κατηγορούμενο μετά που ο ίδιος (ο Μ.Υ.2) έδωσε την κατάθεση του στην Αστυνομία. Αρχικά απάντησε αρνητικά λέγοντας «όχι βέβαια» για να αποκαλύψει αμέσως μετά ότι τον είχε επισκεφθεί μια φορά στις Φυλακές και μίλησαν για δύο λεπτά. Στη συνέχεια όταν ερωτήθηκε αν είχε οποιαδήποτε επαφή μετά την κατάθεση με οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας του Κατηγορουμένου, ενώ αρχικά ανέφερε ότι μίλησε τηλεφωνικά λίγο με τον πατέρα του, στη συνέχεια αναφέρθηκε και σε συνάντηση που είχε με τον τελευταίο μόνο για μία φορά, για να διαφανεί ακολούθως ότι είχαν τέσσερεις συνολικά συναντήσεις. Ενώ προσπάθησε αρχικά να ισχυρισθεί ότι συναντήθηκαν στο κατάστημα της Panasound για να δουν μαζί κάποια πράγματα, στη συνέχεια, υπό την πίεση της αντεξέτασης, αποκάλυψε ότι ο πραγματικός σκοπός της συνάντησης τους στο μέρος εκείνο ήταν για να δείξει στον πατέρα του Κατηγορουμένου το κατάστημα Panasound, τα γραφεία της FedEx και για εντοπισμό του οδηγού ταξί που τους είχε πάρει εκεί στις 17.2.14 και γενικώς για να βοηθήσει τον πατέρα του Κατηγορουμένου να μάθει τα γεγονότα της υπόθεσης. Ήταν ξεκάθαρο ότι η μαρτυρία του ήταν στοχευμένη στο να βοηθήσει, όσο μπορούσε, τον Κατηγορούμενο στην υπόθεση που αντιμετωπίζει. Οι δε αναφορές που εντοπίσαμε ανωτέρω δεν μας φάνηκαν ειλικρινείς και αυθόρμητες αλλά επιτηδευμένες στο πλαίσιο της προσπάθειας του μάρτυρα να υποστηρίξει την εκδοχή του Κατηγορούμενου. Κατά συνέπεια επί των αμφισβητουμένων της υπόθεσης σημείων απορρίπτουμε τη μαρτυρία του ως αναξιόπιστη. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης προχωρούμε να διατυπώσουμε τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Στις 17.2.14 ανάμεσα στα πακέτα που παραλήφθηκαν από την εταιρεία GAP Vasilopoulos Express ήταν και ένα πακέτο με στοιχεία παραλήπτη Levent Shail P.O.Box 22518, Ment Street, 1064 Nicosia 11522 και με αριθμό παραγγελίας (tracking number 576555289112). Δεν είχε γίνει τελωνειακός έλεγχος στο πακέτο αφού είχε αναγραφόμενη αξία 10 δολάρια και τελωνειακός έλεγχος γίνεται μόνο σε πακέτα των οποίων η αξία ξεπερνά τα 20 περίπου δολάρια. Η αξία του πακέτου καθορίζεται από τον αποστολέα ο οποίος και περιγράφει στα σχετικά έντυπα το περιεχόμενο του. Η Μ.Κ.3 η οποία είναι υπεύθυνη της διακίνησης πακέτων από και προς το εξωτερικό στην πιο πάνω εταιρεία γύρω στις 10:30 κάλεσε στο τηλέφωνο 00905338840995 το οποίο αναγραφόταν στο δελτίο με τα στοιχεία του παραλήπτη και μίλησε με τον Levent Shail - ο οποίος είναι ο Κατηγορούμενος - και τον ενημέρωσε ότι είχε ένα πακέτο στο όνομα του από την Κίνα για παραλαβή. Ο Κατηγορούμενος τη ρώτησε τότε αν είχε φθάσει ήδη και η Μ.Κ.3 απάντησε καταφατικά. Εν συνεχεία ο Κατηγορούμενος της είπε ότι θα περνούσε την επόμενη ημέρα να το παραλάβει. Όμως το απόγευμα της ίδιας ημέρας γύρω στις 15:30 - 16:00 ο Κατηγορούμενος πήγε και το παράλαβε από την Μ.Κ.3 αφού προηγουμένως της έδειξε το δελτίο ταυτότητάς του. Με την παραλαβή του πακέτου ο Κατηγορούμενος υπέγραψε το σχετικό έντυπο της εταιρείας. Ειδικότερα ο Κατηγορούμενος είχε φτάσει έξω από τα γραφεία της εταιρείας με ταξί στο οποίο συνοδεύετο και από τον Μ.Υ.2. Και οι δύο τους εισήλθαν πρώτα εντός του καταστήματος Panasound και αγόρασαν είδη μουσικής τα οποία ο Κατηγορούμενος χρειαζόταν και τα οποία πλήρωσε ο ίδιος. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος εισήλθε εντός των γραφείων της εταιρείας όπου και παρέλαβε το επίδικο Τεκμήριο 1. Μόλις ο Κατηγορούμενος βγήκε έξω με το πακέτο ο Μ.Ε.1, αφού υπέδειξε την ταυτότητα του στον Κατηγορούμενο, τού ζήτησε να ελέγξει τα στοιχεία του απ' όπου διαπιστώθηκε ότι ήτο ο παραλήπτης του πακέτου. Στο μέρος υπήρχαν Αστυνομικοί οι οποίοι είχαν θέσει τον χώρο υπό παρακολούθηση έχοντας σχετική πληροφόρηση σχετικά με την άφιξη δέματος από το εξωτερικό που περιείχε ναρκωτική ουσία με παραλήπτη Τουρκοκύπριο, ο οποίος και θα ερχόταν να το παραλάβει με ταξί. Αφού ανοίχθηκε το πακέτο στην παρουσία του Κατηγορουμένου διαπιστώθηκε ότι αυτό περιείχε ένα χάρτινο καφέ κουτί εντός του οποίου υπήρχε ένα διάφανο σακούλι μισό διαφανές και μισό ασημί και εντός αυτού ένα άλλο διαφανές σακούλι το οποίο περιείχε άσπρη σκόνη. Την ίδια στιγμή ο Μ.Κ.1 έκανε επίστηση προσοχής και ο Κατηγορούμενος απάντησε ότι επρόκειτο για βιταμίνες. Μέσα στο πακέτο υπήρχε δέσμη εγγράφων από την Κίνα που είναι η χώρα προέλευσης του πακέτου με τιμολόγια στην κινεζική γλώσσα και στην οποία φαίνονται τα στοιχεία του αποστολέα και του παραλήπτη. Στις 18:30 της ίδιας ημέρας ο Κατηγορούμενος συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος για τα επίδικα αδικήματα και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο αυτός απάντησε «I do not accept any of these charges.» Το περιεχόμενο του επιδίκου πακέτου δηλαδή η σκόνη έτυχε εξέτασης στο Γενικό Χημείο του Κράτους. Διεπιστώθη ότι επρόκειτο για ουσία με δομικό σκελετό την 3-1 ναφθοϋλοϊνδόλη με υποκατάσταση στο άζωτο της ινδόλης με αλκυλοαλογόνο (φθοροπεντύλ) και με υποκατάσταση στο δακτύλιο του ναφθαλενίου με αλκυλο(αιθυλο) ομάδα (ΕΑΜ2201). Το βάρος της άσπρης σκόνης ήτο 248,11 γρ. Στο Γενικό Χημείο έγινε ποιοτικός προσδιορισμός και όχι ποσοτικός προσδιορισμός της επίδικης ουσίας. Νομική Πτυχή Τα υπό κρίση αδικήματα στο κατηγορητήριο είναι τρία. Πρώτον, η εισαγωγή ναρκωτικών, δεύτερο, η κατοχή ναρκωτικών και τρίτο, η κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια. Το Άρθρο 4
(1)(α) του Ν.29/77 όπως τροποποιήθηκε, προνοεί ότι η εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου απαγορεύεται. Συστατικά στοιχεία του αδικήματος της εισαγωγής, είναι: (α) η εισαγωγή, (β) ελεγχόμενου φαρμάκου (γ) χωρίς αυτό να εξαιρείται από την απαγόρευση σύμφωνα με το εδάφιο 2 του Άρθρου 4. Σύμφωνα με το Άρθρο 6 του Ν.29/77, όπως τροποποιήθηκε, αποτελεί αδίκημα η κατοχή (Άρθρο 6
(1)
(2)) και η κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (Άρθρο 6
(1)
(3)) ελεγχόμενου φαρμάκου χωρίς άδεια. Πριν προχωρήσουμε σε περαιτέρω ανάλυση των συστατικών και των τριών αδικημάτων, θεωρούμε ορθό να αναφέρουμε ότι κοινό συστατικό αυτών είναι η ύπαρξη ελεγχομένου φαρμάκου. Η Κατηγορούσα Αρχή υποχρεούται να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό ότι στο επίδικο πακέτο εντοπίστηκε τέτοιου είδους φάρμακο. Σύμφωνα με το Άρθρο 3
(1)του Ν.29/77 «ελεγχόμενον φάρμακον» σημαίνει οιανδήποτε ουσίαν ή προϊόν εκάστοτε καθοριζόμενο στο Μέρος Ι, ΙΙ ή ΙΙΙ του Πρώτου Πίνακος του Νόμου. Το παρόν κατηγορητήριο αναφέρεται στην εισαγωγή και κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β «δηλαδή ναφθοϋλοϊνδόλης - μεθανόνης συνολικού βάρους 248,11 γραμμαρίων», κατά παράβαση του Μέρους ΙΙ του Πρώτου Πίνακα. Εύκολα διαπιστώνεται πως οι πιο πάνω ουσίες δεν περιλαμβάνονται στις §1 έως 3 του Μέρους ΙΙ. Αντίθετα, σχετική είναι η §4 του ίδιου Μέρους, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί με την Κ.Δ.Π. 264/12 η οποία έχει ως εξής: «
- Οποιαδήποτε ουσία η οποία δεν καταγράφεται στις παραγράφους 1 έως 3 και έχει δομικό σκελετό την 3-(1-ναφθοϋλο)ινδόλη ή το 1Η-ινδολο-3υλ-(1-ναφθυλο)μεθάνιο με υποκατάσταση, στο άζωτο του δακτυλίου του ινδολίου με άλκυλο, αλκένυλο, κυκλοαλκυλομέθυλο, κυκλοαλκυλοαίθυλο ή 2-(4-μορφολινυλο)αίθυλο ομάδες, είτε αυτές έχουν οποιαδήποτε περαιτέρω υποκατάσταση είτε όχι, είτε σχηματίζουν δακτύλιο με το υφιστάμενο εξαμελή δακτύλιο του ινδόλιου είτε όχι, είτε υπάρχει είτε όχι οποιαδήποτε περαιτέρω υποκατάσταση στο δακτύλιο ή/και στο δακτύλιο του ναφθαλενίου, σε οποιοδήποτε βαθμό.» Στην παρούσα περίπτωση έχουμε ήδη αποδεχθεί τη μαρτυρία της Μ.Κ.
- Με βάση δε τα σχετικά ευρήματα μας, στην άσπρη σκόνη την οποία εξέτασε (Τεκμήριο 1) εντόπισε την ουσία ΕΑΜ
- Αυτή έχει δομικό σκελετό την 3-1 ναφθοϋλοινδόλη, με υποκατάσταση στο άζωτο της ινδόλης με αλκυλοαλογόνο και με υποκατάσταση στο δακτύλιο του ναφθαλενίου με άλκυλο (αίθυλο) ομάδα. Είναι προφανές ότι λόγω του δομικού σκελετού της και λόγω των δύο υποκαταστάσεων (στο άζωτο της ινδόλης και στο δακτύλιο του ναφθαλενίου) δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι η ουσία ΕΑΜ2201 καλύπτεται από την §4 του Μέρους ΙΙ και είναι ελεγχόμενο Φάρμακο Τάξης Β, του οποίου η εισαγωγή και κατοχή απαγορεύεται, εκτός αν δοθεί άδεια του Υπουργού Υγείας. Σημειώνουμε ότι ούτως ή άλλως η Υπεράσπιση δεν αμφισβητεί ότι στο Τεκμήριο 1 εντοπίστηκε η ουσία που αναφέρεται στο κατηγορητήριο. Ο κ. Μπίσσας επεσήμανε όμως πως δεν υπήρξε ποσοτικός προσδιορισμός ούτως ώστε να εξακριβωθεί η καθαρότητα της, αν και δέχθηκε πως υπό κάποιες νομοθετικές πρόνοιες θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ελεγχόμενο φάρμακο ολόκληρη η ποσότητα, ως σκεύασμα. Τελικά έγινε δεκτό, και συμφωνούμε, ότι τέτοια πρόνοια είναι η §12 του Μέρους ΙΙ. Η εν λόγω παράγραφος μεταξύ άλλων καθορίζει ως ελεγχόμενο φάρμακο Τάξης Β «κάθε παρασκεύασμα ή άλλο προϊόν που περιέχει ουσία ή προϊόν καθοριζόμενο σε οποιαδήποτε από τις παραγράφους 1 έως 11» του Μέρους ΙΙ. Βάσει αυτής της πρόνοιας καταλήγουμε ότι η επίδικη ποσότητα συνιστά παρασκεύασμα ή εν πάση περιπτώσει προϊόν, το οποίο περιέχει την ουσία ΕΑΜ2201 η οποία καθορίζεται ως ελεγχόμενο φάρμακο στην §4 του ίδιου Μέρους. Πρόκειται για ουσία που ανήκει στην ομάδα νέων συνθετικών ναρκωτικών και συγκεκριμένα στα συνθετικά κανναβινοειδή. Ούτε στο κατηγορητήριο, αλλά ούτε και από πλευράς μαρτυρίας προωθήθηκε η θέση ότι προορίζετο να χορηγηθεί με έκχυση βάσει της §7 του Μέρους Ι. Στο Νόμο 29/77 πέραν της απαγορευτικής διάταξης περί εισαγωγής δεν υπάρχει οποιαδήποτε ερμηνεία του όρου «εισαγωγή». Όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Μάριος Κλεομενής ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 29/12, ημερ. 20.5.13 εξυπακούεται ότι ο όρος αυτός καλύπτει τη μεταφορά εντός της Δημοκρατίας από την αλλοδαπή ελεγχόμενου και ταυτόχρονα απαγορευμένου φαρμάκου[13]. Στην πιο πάνω απόφαση για σκοπούς περαιτέρω ερμηνείας του όρου «εισαγωγή» έγινε παραπομπή στις πρόνοιες του εδαφίου 1(α) του Πρώτου Άρθρου των περί Ενιαίας Συμβάσεως περί Ναρκωτικών (Κυρωτικού) Νόμου του 1969 (Ν.7/69)όπως αυτός τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο της Γενεύης ημερ. 25.3.72 που κυρώθηκε με τον περί Πρωτοκόλλου Τροποποιούντος την Ενιαία Σύμβαση περί Ναρκωτικών (Κυρωτικού) Νόμου του 1973 (Ν.72/73),σύμφωνα με τις οποίες: «
(1)'Εισαγωγή' και 'εξαγωγή' δηλούν, υπό τας αντιστοίχους αυτών εννοίας, τη μεταφοράν ναρκωτικού εκ τινός χώρας εις ετέραν ή εκ τινός εδάφους χώρας τινός εις έτερον έδαφος της αυτής χώρας.»[14] Για να αποδειχθεί η κατοχή του ελεγχόμενου φαρμάκου σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 6
(1)
(2)και
(3)του Νόμου, απαιτείται η γνώση του περιεχομένου και η άσκηση, συγχρόνως, ελέγχου επί του ελεγχόμενου φαρμάκου. Αυτό έχει κατ΄ επανάληψη αναφερθεί σε νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αναφερόμαστε σχετικά στην υπόθεση Oueiss v. Republic
(1987)2 C.L.R. 49, όπου στη σελ. 61 διαβάζουμε: «Possession imports, as the trial Court correctly directed itself, knowledge of the content and a degree of control over the prohibited substance». Παρόμοια προσέγγιση διαπιστώνεται και σε μεταγενέστερες υποθέσεις[15]. Ένα πρόσωπο έχει κάτι υπό την κατοχή του όταν αυτό βρίσκεται (α) υπό τη φυσική του φύλαξη ή (β) υπό τον έλεγχο του[16]. Φυσική φύλαξη πρέπει να θεωρείται η περίπτωση όπου το πρόσωπο κρατεί στα χέρια του το αντικείμενο ή ακόμη όταν το φυλάσσει σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος ή τα ενδύματα του. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Κώστας Κοσμάς Κούκος v. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφ. αρ. 125/2010, ημερ. 20.2.12, η αντικειμενική υπόσταση (actus reus) της κατοχής, συνίσταται είτε σε άμεση φυσική φύλαξη του αντικειμένου, είτε σε εξυπακουόμενη κατοχή, σύμφωνα με το Άρθρο 2
(3)του Νόμου 29/77, το οποίο προβλέπει ότι αντικείμενα που τελούν υπό τον έλεγχο προσώπου, θεωρούνται ότι βρίσκονται στην κατοχή του, ανεξάρτητα αν βρίσκονται υπό τη φύλαξη άλλου προσώπου. Όμως, η κατοχή, είτε υπό τη μία είτε υπό την άλλη έννοια, θα πρέπει να συνοδεύεται με ταυτόχρονη γνώση (mens rea) της φύσεως του αντικειμένου, το οποίο αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής.[17] Στην υπόθεση Λαζάρου v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 633, στη σελ. 671 αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με την έννοια της «κατοχής»: «Κατοχή» σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόσημη γνώση της φύσης του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής (Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 211). Στον όρο «κατοχή» η νομολογία είχε δώσει ευρεία έννοια. Καλύπτει και τις περιπτώσεις όπου η απαγορευμένη ουσία, βρίσκεται μεν στη φυσική κατοχή ή φύλαξη τρίτου, ο κατηγορούμενος όμως συνεχίζει να διατηρεί τον έλεγχο της. Συνεπώς η φυσική κατοχή του αντικειμένου δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για στήριξη καταδίκης (Ιωάννου άλλως Τίτος κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 409). Η συγκεκριμένη νομολογιακή θέση βρίσκει έρεισμα και σε νομοθετικές πρόνοιες. Σχετικό είναι το Άρθρο 2
(3)του Νόμου 29/77, όπως αυτό έχει τροποποιηθεί, σύμφωνα με τις πρόνοιες του οποίου «. παν πρόσωπο θεωρείται ως έχων εν τη κατοχή αυτού οιαδήποτε αντικείμενα, τελούντα υπό τον έλεγχο αυτού καίτοι ταύτα ευρίσκονται υπό τη φύλαξη ετέρου προσώπου». Τέλος, η νομολογία καθιστά δυνατή την εξ αποστάσεως εμπλοκή (βλ. Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 256).» Ας σημειωθεί ότι το πιο πάνω απόσπασμα αναφέρεται και στην υπόθεση Θάνος Μιχαήλ v. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφεση, αρ. 13/2011, ημερ. 26.4.12. Στην υπόθεση Καϊμης v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 662, 666, τονίζεται πως "δεν αρκεί η απόδειξη φυσικής κατοχής, απαιτείται και απόδειξη γνώσης της φυσικής κατοχής όπως και της φύσης του αντικειμένου της κατοχής για στοιχειοθέτηση της, το βάρος απόδειξης των οποίων φέρει πάντοτε ο κατήγορος." Σε άλλο μέρος της ίδιας απόφασης (στη σελ. 669) συμπληρώνεται ότι "..Σε καμμία περίπτωση το βάρος της απόδειξης της γνώσης δεν παρακάμπτεται, μειώνεται ή πολύ περισσότερο μετατοπίζεται στους ώμους του Κατηγορουμένου." Η γνώση μπορεί να αποδειχθεί είτε με άμεση είτε με περιστατική μαρτυρία. Κατά κανόνα συμπεραίνεται από τα ίδια τα περιστατικά της υπόθεσης[18]. Όταν η γνώση θα συναχθεί από περιστατική μαρτυρία το αποτέλεσμα που αναφύεται θα πρέπει να είναι σίγουρο. Θα πρέπει δηλαδή να μην παραμένει καμία λογική αμφιβολία. Στην υπόθεση Youssef v. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 289, 295 το ζήτημα τέθηκε ως εξής: «Επειδή βέβαια το στοιχείο της γνώσης συνήθως ανάγεται αποκλειστικά στην πνευματική λειτουργία του κατηγορουμένου, η Κατηγορούσα Αρχή μπορεί να το αποδείξει με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση, και που αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τη γνώση. Οποιαδήποτε εξήγηση του κατηγορουμένου που δημιουργεί αμφιβολία στο Δικαστήριο για την ύπαρξη αυτού του στοιχείου, δηλαδή της γνώσης, οδηγεί στην αθώωση του». Απόλυτα σχετικό με το θέμα της κατοχής και της γνώσης, είναι το Άρθρο 32 του Ν.29/77, το οποίο προβλέπει ότι:- «32.-
(1)Το παρόν άρθρον εφαρμόζεται εις αδικήματα βάσει των ακολούθων διατάξεων του παρόντος Νόμου, ήτοι των άρθρων 5
(2)και
(3), 6
(2)και
(3), 7
(2)και 10.
(2)Υπό την επιφύλαξιν του εδαφίου
(3)κατωτέρω εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήματος εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται, αποτελεί υπεράσπισιν διά τον κατηγορούμενον η απόδειξις ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ούτε λόγον να υποψιασθή την ύπαρξιν οιουδήποτε γεγονότος προβαλλομένου υπό της κατηγορίας όπερ η κατηγορία δέον να αποδείξη ίνα καταδικασθή ούτος διά το εν τω κατηγορητηρίω αδίκημα.
(3)Εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήματος διά το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται, ίνα καταδικασθή ο κατηγορούμενος δέον όπως η κατηγορία αποδείξη ότι ουσία τις ή προϊόν τι σχετιζόμενον με το προσαπτόμενον αδίκημα ήτο το ελεγχόμενον φάρμακον όπερ η κατηγορία ισχυρίζεται και αποδεικνύεται ότι η εν λόγω ουσία ή προϊόν ήτο τω όντι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον- (α) ο κατηγορούμενος δεν απαλλάσσεται του αδικήματος λόγω μόνον ότι ούτος αποδεικνύει ότι δεν εγνώριζεν ή υποπτεύετο ούτε είχε λόγον να υποπτευθή ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο το ειδικώς αναφερόμενον φάρμακον περί ου ο ισχυρισμός˙ αλλά ούτος (β) απαλλάσσεται του αδικήματος- (
- i)εάν αποδείξη ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ή λόγον να υποπτεύηται ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο ελεγχόμενον φάρμακον˙ ή (
- ii)εάν αποδείξη ότι επίστευε, ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο ελεγχόμενον φάρμακον, ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής ώστε, εάν τούτο ήτο πράγματι το εν λόγω ελεγχόμενον φάρμακον ή ελεγχόμενον φάρμακον τοιαύτης περιγραφής, ούτος δεν θα διέπραττε κατά τον ουσιώδη χρόνον αδίκημα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται.
(4)Ουδέν των εν τω παρόντι άρθρω διαλαμβανομένων θέλει επηρεάσει δυσμενώς οιανδήποτε υπεράσπισιν ην δύναται να προβάλη πρόσωπον τι κατηγορούμενον δι' αδίκημα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρμόζεται.» Ως προς την ερμηνεία του Άρθρου 32 και του μαχητού τεκμηρίου που δημιουργείται από αυτό κρίθηκε ορθή από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Κούκος (ανωτέρω) η πιο κάτω καθοδήγηση που δόθηκε από το Κακουργιοδικείο: «Η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είχε υπό την κατοχή ή τον έλεγχό του, εν γνώσει του, ένα δέμα, το οποίο περιείχε κάτι. Αυτό στοιχειοθετεί την απαραίτητη κατοχή. Περαιτέρω, η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει ότι το δέμα περιείχε το επίδικο ναρκωτικό. Αν αυτά αποδειχθούν, τότε εναποτίθεται το βάρος στους ώμους του κατηγορούμενου «να αποδείξει» ότι η υπόθεση εμπίπτει στα πλαίσια του Άρθρου 32 του Νόμου.» Στην Αγγλία μέσω της νομοθεσίας Misuse of Drugs Act 1971 εισήχθησαν οι πρόνοιες του Άρθρου 28 το οποίο είναι ταυτόσημο με τις πρόνοιες του Άρθρου 32 του δικού μας Νόμου. Ως εκ τούτου η Αγγλική νομολογία επί του θέματος είναι καθοδηγητική εφόσον περιλαμβάνει αντίστοιχη πρόνοια για την ειδική υπεράσπιση απόδειξης έλλειψης γνώσης. Σχετική παραπομπή σε αυτή είναι ιδιαίτερα διαφωτιστική για να καταδειχθεί τι πρέπει να αποδείξει η Κατηγορούσα Αρχή ούτως ώστε να τεθεί σε εφαρμογή η νομοθετική πρόνοια της υπεράσπισης. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση R. v. McNamara
(1988)87 Cr. App. R. 246, η Κατηγορούσα Αρχή φέρει αρχικά το βάρος απόδειξης ότι ο κατηγορούμενος είχε και γνώριζε ότι είχε τη συσκευασία υπό τον έλεγχο του και ότι αυτή περιείχε κάτι. Επίσης, η Κατηγορούσα Αρχή πρέπει να αποδείξει ότι η συσκευασία περιείχε ελεγχόμενο φάρμακο. Μόνο τότε το βάρος απόδειξης περνά στους ώμους του κατηγορούμενου να θέσει τον εαυτό του εντός της προστασίας που του παρέχει το Άρθρο 28. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «You should convict the defendant if you are satisfied so as to be sure that he had possession of the contents of the cardboard box, which admittedly was cannabis resin, and knew that the box contained something, and unless on the balance of probabilities he had proved that he neither knew nor had reason to suspect that the box contained any controlled drug. You should acquit the defendant, notwithstanding that he was in possession of the cannabis resin, if you conclude that he probably did not know, nor did he have reason to suspect, that the box contained a controlled drug.» Η πιο πάνω υπόθεση υιοθετήθηκε στη Lambert
(2002)2 A.C. 545. Παραπέμπουμε σχετικά στο ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Blackstone´s Criminal Practice
(2003)(παρ. Β20.13) όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: "The basic proposition is that a person must know that he is in possession of something which is, in fact a controlled drug. This is abundantly clear from Warner v. Metropolitan Police Commissioner
(1969)2 AC 256, Boyesen
(1982)AC 768 and McNamara
(1988)87 Cr App R 246. Further confirmation is to be found in Lambert
(2002)2 AC 545, where, for example, Lord Clyde states, "The second element involves that the defendant knows that the thing in question is under his control. He need not know what is nature is, but so long as he knows that the thing, whatever it is, is under his control, it is in his possession". Στο Σύγγραμμα Archbold, 2000, στη σελ. 2247 κάτω από τον τίτλο "What constitutes 'possession'?" διαβάζουμε τα ακόλουθα: "In R. v. McNamara, 87 Cr.App.R. 246, the Court of Appeal acknowledged the difficulty in expressing the concept of 'possession' and in extracting the ratio from the speeches in Warner, ante. The following propositions, it was said, emerged from the speeches in Warner.
(1)A man does not have possession of something which has been put into his pocket or house without his knowledge.
(2)A mere mistake as to the quality of a thing under the defendant's control is not enough to prevent him being in possession - for example, in possession of heroin believing it to be cannabis or aspirin: see Searle v. Randolph [1972] Crim.L.R. 779, DC.
(3)If the defendant believed that the thing was of a wholly different nature to that which in fact it was, then, to use the words of Lord Pearce (in Warner), 'the result would be otherwise'.
(4)In the case of a package or box, the defendant's possession of it led to the strong inference that he was in possession of the contents. However, if the contents were quite different in kind from what he believed, he was not in possession of them. ..." To rebut the inference in proposition 4, the defendant must prove that (or raise a real doubt as to whether), either (
- a)he was a servant or bailee who had no right to open the package and no reason to suspect that its contents were illicit or were drugs, or (
- b)he had no knowledge of, or had made a genuine mistake as to, the nature of the contents, even though he was the owner, and that he had received the package innocently and had had no opportunity to acquaint himself with its actual contents: per Lord Pearce at p. 305D, ante, § 26-57. The 1971 Act places the initial burden of proving that the defendant had, and knew that he had, a package in his control and that the package contained something, upon the prosecution. That establishes the necessary possession. The prosecution must also prove that the package contained the drug alleged. If any of those matters are unproved there is no case to go to the jury. Once those matters are proved, the burden is cast on the defendant to bring himself within section 28
(2)and
(3): see Lord Lane C.J., at p. 252. In R. v. Lambert [2001] 3 W.L.R. 206, the House of Lords confirmed that the elements of the offence under section 5 had been correctly identified in McNamara.» Κρίνουμε σκόπιμο στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ότι όταν το Άρθρο 32 του Ν.29/77 αναφέρεται σε βάρος του κατηγορουμένου «να αποδείξει» δεν μπορεί να ερμηνεύεται ότι εναποτίθεται στους ώμους του κατηγορουμένου οποιοδήποτε βάρος να αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Η δημιουργία μαχητού τεκμηρίου δεν μεταθέτει το νομικό βάρος απόδειξης (legal burden of proof) στον κατηγορούμενο το οποίο παραμένει καθ' όλη τη διάρκεια της δίκης στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής, αλλά θέτει στον κατηγορούμενο την υποχρέωση να προκαλέσει και να δημιουργήσει λογική αμφιβολία (evidential burden of proof)[19]. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας[20]. Διαφορετική προσέγγιση θα παραβίαζε το τεκμήριο της αθωότητας το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 12
(4)του Συντάγματος. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211 στη σελίδα 218 από τον Δικαστή Ι. Πογιατζή: «Εκείνο που θέλω να τονίσω ιδιαίτερα είναι ότι η γνώση εκ μέρους του εφεσείοντα ως προς το πραγματικό περιεχόμενο της τσάντας που παραδέχεται ότι κρατούσε στα χέρια του, αποτελεί ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για το οποίο το Κακουργιοδικείο τον είχε καταδικάσει με την υπό έφεση απόφασή του' ότι το τεκμήριο της αθωότητας που κατοχυρώνεται με το άρθρο 12.4 του Συντάγματος δεν επιτρέπει οποιαδήποτε ερμηνεία του άρθρου 32
(3)(β)(ι) του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977 (Νόμος αρ. 29 του 1977) η οποία θα αφαιρούσε την υποχρέωση από την κατηγορούσα αρχή να αποδείξει κατά τρόπο θετικό ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η τσάντα που κατείχε περιείχε ναρκωτικά και θα επέβαλλε σ' αυτόν την υποχρέωση να αποδείξει την έλλειψη της απαραίτητης αυτής γνώσης' και ότι σε υποθέσεις όπως η παρούσα "κατοχή" εν τη εννοία του Νόμου σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόχρονη γνώση της φύσεως του αντικειμένου που αποτελεί το αντικείμενο της κατοχής.» (η υπογράμμιση είναι δική μας) Η απόσειση του αποδεικτικού βάρους από την Υπεράσπιση δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για αθώωση. Ο κατηγορούμενος δικαιούται να αθωωθεί αν στο τέλος και με βάση το σύνολο των γεγονότων της υπόθεσης έχει δημιουργηθεί μια εύλογη αμφιβολία στη βάση της μαρτυρίας που έχει προσκομιστεί είτε από την Κατηγορούσα Αρχή, είτε από τον κατηγορούμενο. Επί του σημείου αυτού παραπέμπουμε στο Σύγγραμμα Phipson on Evidence, 15η Έκδοση, παρ. 4-13, σελ. 65 στο ακόλουθο απόσπασμα: "Discharge of the evidential burden by the defence is not a prerequisite to an acquittal. The accused is entitled to be acquitted 'if at the end of and on the whole of the case, there is a reasonable doubt created by the evidence given by either the prosecution or the prisoner'." Κατά συνέπεια η λογική αμφιβολία μπορεί να προέλθει είτε από τον κατηγορούμενο μέσω της προσκόμισης από μέρους του σχετικής μαρτυρίας, είτε από το σύνολο της μαρτυρίας που προσήγαγε η Κατηγορούσα Αρχή. Με άλλα λόγια δεν είναι αναγκαίο για τον κατηγορούμενο να προσκομίσει μαρτυρία ούτως ώστε να δημιουργηθεί εύλογη αμφιβολία. Στο Σύγγραμμα Blackstone, Criminal Practice
(2003)στη σελ. 2011, F3.32 επεξηγείται με σαφήνεια ο τρόπος που λειτουργεί ένα εκ του Νόμου μαχητό τεκμήριο όπως είναι η υπό εξέταση περίπτωση. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα που έχει ως εξής: "If the prosecution rely upon a rebuttable presumption of law and adduce prima facie evidence of the basic facts, an evidential burden is placed on the defence which may be discharged by the adduction of such evidence as might leave a jury in reasonable doubt; and if the defence do discharge the evidential burden, the effect is as if the presumption had never come into play - the prosecution are still required to prove the presumed fact beyond reasonable doubt (see Kay
(1887)16 Cox CC 292 and Willshire
(1881)6 QBD 366 (the presumption of marriage))." Αναφορικά με το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια επισημαίνουμε εδώ τις πρόνοιες του Άρθρου 30(Α) του Ν.29/77, που διαλαμβάνουν ότι όποιος κατέχει ή μεταφέρει ελεγχόμενο φάρμακο πέραν της ποσότητας που προσδιορίζεται στις στήλες του, θεωρείται ότι το κατέχει ή το μεταφέρει με σκοπό να το προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο, εκτός αν ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το αντίθετο. Είναι προφανές ότι στη βάση των προνοιών του πιο πάνω Άρθρου δημιουργείται επίσης μαχητό τεκμήριο ότι οποτεδήποτε αποδεικνύεται ότι ένας κατηγορούμενος κατείχε ή μετέφερε ελεγχόμενο φάρμακο, η ποσότητα του οποίου υπερβαίνει την υπό του Νόμου καθοριζόμενη, το βάρος ότι δεν το κατείχε με σκοπό την προμήθεια του σε τρίτο πρόσωπο μεταφέρεται επί των ώμων του, βάρος που αποσείεται στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων.[21] Σύμφωνα με την απόφαση Hurbanek κ.ά. v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 524, για την ανατροπή του πιο πάνω μαχητού τεκμηρίου ο κατηγορούμενος πρέπει να αποσείσει με πιθανολόγηση ή εύλογη αμφιβολία το βάρος που έχει ότι δεν κατείχε τα ναρκωτικά με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. ΤΕΛΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση τα ευρήματα μας, όπως αυτά διατυπώνονται ανωτέρω, ικανοποιούμαστε ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε ότι ο Κατηγορούμενος είχε υπό την κατοχή και τον έλεγχο του, ενσυνείδητα, το επίδικο πακέτο, Τεκμήριο 1, από τη στιγμή της παραλαβής του από τα γραφεία της FedEx. Το επίδικο πακέτο περιείχε κάτι, και αυτό ήταν ναρκωτική ουσία, και συγκεκριμένα ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β σύμφωνα με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Αφ΄ ης στιγμής αυτά έχουν αποδειχθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, τότε το βάρος εναποτίθεται στον Κατηγορούμενο να 'αποδείξει', υπό την έννοια που έχουμε εξηγήσει ανωτέρω την ειδική υπεράσπιση της έλλειψης γνώσης στα πλαίσια του Άρθρου 32 του Νόμου. Έχουμε ήδη προβεί σε αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας που προσήχθη από την Υπεράσπιση και την έχουμε κρίνει αναξιόπιστη. Εφόσον απορρίπτουμε την εκδοχή του Κατηγορουμένου, θεωρούμε ότι αυτός με τη μαρτυρία που προσκόμισε δεν κατάφερε να αποσείσει το αποδεικτικό βάρος (evidential burden of proof), ότι δηλαδή δεν είχε γνώση του περιεχομένου του επίδικου πακέτου. Αυτή η διαπίστωση δεν οδηγεί άνευ ετέρου στο συμπέρασμα ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει καταφέρει να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του Κατηγορουμένου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Και τούτο γιατί, ανεξαρτήτως της μη απόσεισης του αποδεικτικού βάρους από την Υπεράσπιση, η υπόθεση θα πρέπει να εξεταστεί με βάση το σύνολο των γεγονότων και της προσαχθείσας μαρτυρίας. Αν από τη συνεκτίμηση αυτού προκύπτει εύλογη αμφιβολία αναφορικά με τη γνώση του Κατηγορουμένου τότε αυτός θα πρέπει να αθωωθεί. Στην υπό κρίση υπόθεση, τα ευρήματα του Δικαστηρίου βασίζονται εξ ολοκλήρου στη μαρτυρία που προσήχθη από την Κατηγορούσα Αρχή, εφόσον κρίθηκε αξιόπιστη στο σύνολο της. Από το σύνολο των γεγονότων επισημαίνουμε τα εξής στοιχεία: Ο Κατηγορούμενος ενημερώθηκε τηλεφωνικώς για την άφιξη ενός πακέτου στο όνομα του από την Κίνα στα γραφεία της FedEx και εξέφρασε την έκπληξη του για την άφιξη του. Είπε στη Μ.Κ.3 ότι θα πήγαινε να το παραλάβει την επομένη, αλλά τελικώς πήγε και το παρέλαβε την ίδια μέρα. Κατά την παραλαβή του πακέτου η συμπεριφορά του περιγράφηκε από τη Μ.Κ.3 ως φυσιολογική. Θεωρούμε ότι αυτά τα στοιχεία δεν προσφέρουν οτιδήποτε που θα μπορούσε να ερμηνευθεί με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να διαφοροποιήσει το όλο φάσμα των γεγονότων και να θέσει σε αμφιβολία ότι ο Κατηγορούμενος πήγε για να παραλάβει το πακέτο εν γνώσει του ότι αυτό περιείχε ναρκωτικά. Η απάντηση του Κατηγορουμένου δεν θεωρούμε ότι συνάδει με εκείνη ενός ατόμου το οποίο, χωρίς να έχει οποιαδήποτε σχέση ή γνώση αναφορικά με το παράνομο περιεχόμενο του επίδικου πακέτου βρίσκεται στη θέση που βρέθηκε ο Κατηγορούμενος. Αν ο Κατηγορούμενος ουδεμία σχέση ή γνώση είχε με το περιεχόμενο του πακέτου αναμενόμενο και φυσιολογικό θα ήταν, μετά το άνοιγμα του, να δηλώσει ευθαρσώς και επιτόπου ότι ο ίδιος δεν γνώριζε γι΄ αυτό και ότι ουδεμία εμπλοκή ή ανάμειξη είχε. Αντί τούτου απάντησε ότι επρόκειτο για βιταμίνες ενώ κάτι τέτοιο ουδόλως συνήδε με την ύπαρξη άσπρης σκόνης εντός του πακέτου. Οι βιταμίνες που ο Κατηγορούμενος παράγγελλε και παραλάμβανε βρίσκονταν σε μπουκάλι και ήταν σε μορφή χαπιών, πράγμα το οποίο γνώριζε πάρα πολύ καλά, ενώ στο επίδικο πακέτο υπήρχε σκόνη. Αυτή η απάντηση κρίνουμε ότι είναι ενδεικτική της αμήχανης θέσης στην οποία βρέθηκε ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζοντας μια απρόβλεπτη εξέλιξη, δηλαδή την ανακοπή του από την Αστυνομία. Ούτε έχουμε διακρίνει στην όλη αντίδραση του Κατηγορούμενου οποιαδήποτε έκπληξη από μέρους του για το γεγονός ότι το επίδικο πακέτο περιείχε κάτι με το οποίο ο ίδιος, συμφώνως της εκδοχής του, ούτε σχέση είχε, ούτε του ανήκε. Σημειώνουμε επί τούτου το γεγονός ότι στα έγγραφα της παραγγελίας του πακέτου (τα οποία συμπληρώνονται από τον αποστολέα) αναγραφόταν ως περιεχόμενο αυτού 'carbon yellow oxide' και σε αναλυτική περιγραφή ως 'κίτρινη' και 'σκόνη'. Επίσης υπήρχε και έγγραφο που πιστοποιούσε την καταλληλότητα του. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μ.Κ.4 αυτή η περιγραφόμενη στα έγγραφα σκόνη δεν περιέχει οτιδήποτε το παράνομο. Σχολιασμού χρήζει επίσης το γεγονός ότι η αξία που δηλώθηκε είναι τέτοια που δεν απαιτεί τελωνειακό έλεγχο του δέματος με την άφιξη του στην Κύπρο. Με βάση όσα αναφέρονται πιο πάνω, διαφαίνεται ότι η αναγραφή λανθασμένης περιγραφής και ασήμαντης αξίας αναφορικά με το περιεχόμενο του πακέτου έγιναν ούτως ώστε να υπάρχει παραπλάνηση των αρμοδίων αρχών στην Κύπρο κατά την άφιξη του πακέτου, τόσο όσον αφορά το είδος του, όσον και την αξία του και έτσι να περάσει απαρατήρητο ως ένα σύνηθες πακέτο χωρίς να δημιουργεί ίχνος υποψίας. Έχοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων και της προσαχθείσας μαρτυρίας, δεν υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο που να μας δημιουργεί αμφιβολία για τη γνώση του Κατηγορουμένου για το περιεχόμενο του επίδικου πακέτου. Περαιτέρω, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης και έχοντας απορρίψει την εκδοχή του Κατηγορουμένου αναφορικά με την εμπλοκή του Teoman και οποιουδήποτε τρίτου προσώπου, θεωρούμε ότι το μόνο λογικό συμπέρασμα στο οποίο μπορούμε να καταλήξουμε είναι ότι ο Κατηγορούμενος παράγγειλε το επίδικο πακέτο έχοντας πλήρη γνώση για το περιεχόμενο του. Υπό το φως του συνόλου των δεδομένων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν διατηρούμε καμία αμφιβολία περί της σύνδεσης του Κατηγορουμένου με την παραγγελία του πακέτου εν γνώσει του ότι αυτό περιείχε ναρκωτικά. Από τη στιγμή που ο Κατηγορούμενος παράγγειλε τα ναρκωτικά στην Κύπρο, με την άφιξη τους στην Κύπρο και συγκεκριμένα στη Λάρνακα, εκεί συντελέστηκε η εισαγωγή τους. Όσον αφορά το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια έχουμε ήδη καταλήξει ότι ο Κατηγορούμενος κατείχε ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, συνολικού βάρους 248,11 γρ. Ενόψει της ποσότητας του ελεγχόμενου φαρμάκου το οποίο υπερβαίνει τα 30 γρ., τεκμαίρεται ότι αυτός το κατείχε με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Με βάση τη γραμμή Υπεράσπισης που προωθήθηκε, ήτοι ότι ο Κατηγορούμενος είχε πλήρη άγνοια του περιεχομένου του επίδικου πακέτου και ουδεμία σχέση με αυτό - η οποία κατόπιν αξιολόγησης απερρίφθη - καταλήγουμε ότι η Υπεράσπιση δεν έχει αποσείσει το μαχητό αυτό τεκμήριο. Βασικά ο Κατηγορούμενος δεν θα μπορούσε να προσφέρει κάποια εξήγηση γι' αυτό το αδίκημα αφού η υπεράσπιση ήταν πως δεν του ανήκε και δεν το κατείχε[22]. Πριν την τελική μας κατάληξη χρήζει ενασχόλησης η εισήγηση του συνηγόρου Υπεράσπισης αναφορικά με τη μη διενέργεια ποσοτικού ελέγχου της επίδικης ποσότητας ναρκωτικών και την έλλειψη προσδιορισμού της καθαρότητας της επίδικης ναρκωτικής ουσίας. Με αυτή την παράλειψη, ήταν η θέση του ότι δεν μπορεί να υπάρξει καταδίκη με βάση τις υφιστάμενες λεπτομέρειες αδικήματος και των 3 κατηγοριών. Επί τούτου διαπιστώνουμε ότι πράγματι υπάρχει διάσταση μεταξύ των λεπτομερειών των επιδίκων κατηγοριών και των ευρημάτων μας. Συγκεκριμένα έχουμε καταλήξει ότι η επίδικη ποσότητα ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β συνιστά παρασκεύασμα ή προϊόν συνολικού βάρους 248,11 γρ. που περιέχει την ουσία ΕΑΜ 2201. Ως εκ τούτου καθίσταται αναγκαίο να εξεταστεί κατά πόσο η παρούσα είναι κατάλληλη περίπτωση για να διαταχθεί τροποποίηση των κατηγοριών στη βάση του Άρθρου 85
(4)[23] του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, ΚΕΦ. 155. Για την εφαρμογή του Άρθρου 85
(4)πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά οι εξής τέσσερις προϋποθέσεις: (α) Με την προσαχθείσα μαρτυρία πρέπει να αποδεικνύεται η διάπραξη από τον κατηγορούμενο ποινικού αδικήματος που δεν περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο. (β) Είναι αδύνατη η καταδίκη του κατηγορουμένου για το εν λόγω αδίκημα χωρίς την τροποποίηση του κατηγορητηρίου. (γ) Με την καταδίκη του για το εν λόγω αδίκημα ο κατηγορούμενος δεν υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης που θα μπορούσε να του έχει επιβληθεί αν καταδικαζόταν βάσει του αρχικού κατηγορητηρίου. Δηλαδή η ποινή που προβλέπεται για την κατηγορία που προστίθεται να μην υπερβαίνει εκείνη που προβλέπεται για τα αδικήματα του αρχικού κατηγορητηρίου. (δ) Η μεταβολή του κατηγορητηρίου δε θα επηρέαζε δυσμενώς τον κατηγορούμενο στην υπεράσπιση του. Στην προκειμένη περίπτωση κρίνουμε ότι πληρούνται όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις. Ειδικότερα επισημαίνουμε ότι με τη μεταβολή του κατηγορητηρίου διά της προσθήκης νέων κατηγοριών στη βάση των πιο πάνω λεπτομερειών δεν επηρεάζεται δυσμενώς ο Κατηγορούμενος στην Υπεράσπιση του με δεδομένο ότι είχε εξαρχής υπόψη του ότι κατηγορείτο για ναρκωτική ουσία Τάξεως Β και υπερασπίστηκε δεόντως στη βάση αυτή. Επιπλέον σημειώνουμε ότι με την προσθήκη αυτών των νέων κατηγοριών η ποινή παραμένει ως είχε για τα αδικήματα του αρχικού κατηγορητηρίου. Ως εκ τούτου ασκώντας τη διακριτική μας ευχέρεια προχωρούμε στην τροποποίηση του κατηγορητηρίου δια της προσθήκης τριών νέων κατηγοριών ως εξής: ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4
(1)(α), 30
(1)
(2)
(3), 31 και του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας των Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε, του Διατάγματος Κ.Δ.Π. 264/12 (Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ) και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, ΚΕΦ. 154. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ Ο Κατηγορούμενος την 17ην Φεβρουαρίου 2014 στη Λάρνακα της Επαρχίας Λάρνακας εισήγαγε από την Κίνα ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, δηλαδή παρασκεύασμα ή προϊόν συνολικού βάρους 248,11 γρ. που περιέχει ουσία η οποία έχει δομικό σκελετό την 3-1 ναφθοϋλοινδόλη με υποκαταστάσεις στο άζωτο της ινδόλης και στο δακτύλιο του ναφθαλενίου. ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β', κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6
(1)
(2), 30
(1)
(2)
(3), 31 του Πρώτου Παραρτήματος - Τρίτος Πίνακας των Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε, του Διατάγματος Κ.Δ.Π. 264/12 (Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ) και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, ΚΕΦ. 154. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ Ο Κατηγορούμενος την 17ην Φεβρουαρίου 2014 στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, δηλαδή το ελεγχόμενο φάρμακο που αναφέρεται στην 4η κατηγορία. ΕΚΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια τούτου σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6
(1)
(3), 30
(1)
(2)
(3), 30Α και 31 και του Τρίτου Πίνακα του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως τροποποιήθηκε, του Διατάγματος Κ.Δ.Π. 264/12 (Πρώτος Πίνακας Μέρος ΙΙ) και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, ΚΕΦ.
- ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ Ο Κατηγορούμενος την 17ην Φεβρουαρίου 2014 στη Λευκωσία της Επαρχίας Λευκωσίας είχε στην κατοχή του ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, με σκοπό την προμήθεια τούτου σε άλλα πρόσωπα, δηλαδή το ελεγχόμενο φάρμακο που αναφέρεται στην 4η κατηγορία ΚΑΤΑΛΗΞΗ Σύμφωνα με όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, ικανοποιούμαστε ότι η Κατηγορούσα Αρχή κατάφερε να αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του Κατηγορουμένου στον απαιτούμενο βαθμό αναφορικά και με τις 3 κατηγορίες που προστέθηκαν ανωτέρω. Ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 4η, 5η και 6η κατηγορία και αθωώνεται και απαλλάσσεται στην 1η, 2η και 3η κατηγορία. (Υπ.) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. (Υπ.) X. Χαραλάμπους, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /γκ C:my documents/assize/telikes [1] Δέστε Scott Graham Brierley v. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 101/11, ημερ. 19.7.
- [2] Δέστε Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056. [3] Δέστε Evangelou v. Ambizas
(1982)1 C.L.R. 41, 57 και Kayat Trading Ltd v. Genzyme Corporation Π.Ε. 316/10 ημερ. 21.2.13, Σιακόλα ν. Αστυνομία Ποιν. Εφ. 53/11, ημερ. 24.1.13. [4] Δέστε Davie v. Edinborough Magistrate
(1953)S.C.34, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Fouris and another v. Republic
(1983)2 C.L.R. 170, Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1 και Μελικίδης ν. Γεωργία Παπαγεωργίου κ.α. Π. Ε. 89/09, ημερ. 29.3.
- [5] Δέστε Απάντηση 13, ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7Β. [6] Δέστε Απάντηση 5, ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7Β. [7] Δέστε Ερώτηση 2 και Απάντηση 2, ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7Β. [8] Δέστε Ερώτηση 3 και Απάντηση 3, ΤΕΚΜΗΡΙΟ 7Β. [9] Δέστε σελ.9, πρακτικά ημερ.2.5.
- [10] Δέστε σελ.7, πρακτικά ημερ.2.5.
- [11] Δέστε σελ. 11 και 15 των πρακτικών ημερ. 2.5.
- [12] Δέστε Απάντηση 4 ΤΕΚΜΗΡΙΟ 8Β. [13] Δέστε Διϊστάμενη Απόφαση του Δικαστή Α.Δ. Στ. Ναθαναήλ. [14] Δέστε απόφαση Πλειοψηφίας. [15] Δέστε Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211, Youssef ν. Δημοκρατίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 289, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 301, Λυσάνδρου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 672 και Eminiyet v. Αστυνομίας,
(2007)2 A.A.Δ. 216. [16] Δέστε DPP v. Brooks [1974] 2 All E.R. 840, A.C. 862, P.C. [17] Δέστε επίσης Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, Σταυρινού ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 706, Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211, Oueiss v. Republic
(1987)2 C.L.R. 49, Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 492, Λαζάρου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 633 και Σιβιτανίδης κ.α. ν. Δημοκρατίας,
(2011)2 Α.Α.Δ. 166. [18] Δέστε Ιακώβου v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211 και Πολυδώρου κ.α v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 492. [19] Δέστε Σκούλλου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 87 και Μαυρίκιου ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 359 [20] Δέστε Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211. [21]Δέστε Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(1985)2 ΑΑΔ 97 και Χριστοφόρου ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 250. [22] Δέστε Saremi κ.α. ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ.
- [23] Δέστε, μεταξύ άλλων, Παφίτης ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 145/12, ημερ. 29.11.13 και Τμήμα Δασών ν. Τάκη Ττοφιά Ποιν. Εφ. 223/12, ημερ. 20.2.
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο