Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κώστας Μαρκίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 23310/12, 4/6/2014

(1)/04, (αρ. κατηγορίας 2). Τα πιο πάνω αδικήματα αποδίδονται στους κατηγορούμενους κατά τον μήνα Απρίλιο του 2007 σε σχέση με την πώληση του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/6093 Φύλλο 30 Σχέδιο 61 τεμάχιο 599 το χωριό Μαρκί της επαρχίας Λευκωσίας του οποίου ήταν οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες και πωλητές και το οποίο πώλησαν στην Παρασκευή Δημητρίου μητέρα και πληρεξούσια του Στυλιανού Σοφοκλέους προς όφελος του οποίου έγινε η αγορά, ως αγοραστή. Αποδίδεται σε αυτούς ότι κατά την εν λόγω πώληση υποκίνησαν το εν λόγω πρόσωπο να προχωρήσει σε αγορά του εν λόγω ακινήτου αποκρύπτοντας ουσιώδες γεγονός και παραλείποντας να την ενημερώσουν ότι το ακίνητο δεν ήταν οικιστικό αλλά ενέπιπτε σε πολεοδομική ζώνη Ζ3 με περιορισμένη δυνατότητα ανάπτυξης λόγω χαμηλού επιτρεπομένου συντελεστή δόμησης. Για την Κατηγορούσα Αρχή κλήθηκαν στο Δικαστήριο και έδωσαν προφορική μαρτυρία οκτώ μάρτυρες κατηγορίας, κατατέθηκαν επίσης αριθμός τεκμηρίων κάποια εκ των οποίων εκ συμφώνου και για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Ειδικότερα κλήθηκαν στο Δικαστήριο ο εξεταστής της υπόθεσης Α/Αστ. 2390 Κ. Κλεάνθους, η Παρασκευή Δημητρίου δηλαδή το πρόσωπο που ενεργούσε ως αγοραστής ως πληρεξούσια αντιπρόσωπος του υιού της Στυλιανού Σοφοκλέους, ο Στυλιανός Σοφοκλέους, η Χριστίνα Αρσαλίδου Λειτουργός στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας, ο εκτιμητής ακινήτων και διευθυντής του Γραφείου Land Tourist Valuations Χαράλαμπος Πετρίδης, ο Νικόλας Νικολέττης εκτιμητής ακινήτων ο οποίος ήταν το πρόσωπο που είχε προβεί στην εκπόνηση έκθεσης εκτίμησης για το εν λόγω ακίνητο για λογαριασμό της Land Tourist Valuations που ας σημειωθεί όπως διεφάνη από την μαρτυρία εκπόνησαν την εν λόγω μελέτη εκτίμησης κατ' εντολή της Alpha Bank Ltd που θα δανειοδοτούσε την εν λόγω αγορά ακινήτου του Στυλιανού Σοφοκλέους, ο άλλος γιος της Παρασκευής Δημητρίου Νικόλας Σοφοκλέους και η Διευθύντρια του καταστήματος της Alpha Bank που βρίσκεται στη Λεωφόρο Νίκης στη Λευκωσία Ιωάννα Χριστοδούλου. Η πλήρης έκτασης της μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της υπόθεσης. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων 1 και 2 αγόρευσε στο Δικαστήριο προβάλλοντας ισχυρισμό ότι δεν αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον κανενός των κατηγορουμένων σε σχέση με τις δύο κατηγορίες που αντιμετωπίζουν και ζήτησε από το Δικαστήριο να τους απαλλάξει και να τους αθωώσει από το στάδιο αυτό. Ήταν πρώτα η εισήγηση του κ. Παπαχαραλάμπους ότι δεν έχουν αποδειχτεί τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων για τα οποία οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται. Σε σχέση με το θέμα αυτό προέβαλε στο Δικαστήριο ότι από την όλη μαρτυρία πουθενά δεν προκύπτει ζήτημα ότι το επίδικο ακίνητο ήταν οικιστικό αλλά η όλη μαρτυρία μιλά για ζώνη Γ3 και Ζ3 που έχουν συντελεστές δόμησης 10% και 1% αντίστοιχα, δηλαδή χαμηλό επιτρεπόμενο συντελεστή δόμησης και στις δύο περιπτώσεις. Επίσης από τα διάφορα τεκμήρια και συγκεκριμένα την έκθεση των εκτιμητών αλλά και τον τίτλο του επίδικου ακινήτου προκύπτει ολοφάνερα ότι ουδέποτε τέθηκε θέμα οικιστικού οικοπέδου αλλά πάντα ζώνες Γ3 και Ζ3. Επίσης όπως ανέφερε ο κ. Παπαχαραλάμπους ουδέποτε έχει αποκρυβεί από τους κατηγορούμενους οποιοδήποτε ουσιώδες γεγονός σε σχέση με τον τίτλο που προσφέρθηκε στον αγοραστή αλλά και επεσήμανε διαφορές στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής σε σχέση με την τιμή του επίδικου ακινήτου. Επίσης ως ανάφερε, στις λεπτομέρειες του πρώτου αδικήματος η Παρασκευούλα Δημητρίου αναφέρεται ως μητέρα και πληρεξούσια του Στυλιανού Σοφοκλέους ενώ στη δεύτερη κατηγορία αναφέρεται μόνο ως προτιθέμενη αγοραστής. Πέραν των πιο πάνω ήταν η θέση του κ. Παπαχαράλαμπους ότι υπάρχουν αντιφάσεις στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και ειδικότερα στην μαρτυρία της Παρασκευούλας Δημητρίου, του εξεταστή της υπόθεσης αλλά και την αντίθεση που παρουσιάστηκε στη θέση της Παρασκευούλας Δημητρίου και της Λειτουργού της Τράπεζας Ιωάννας Χριστοδούλου σε σχέση με το ποσό για το οποίο δόθηκε εκ μέρους της Alpha Bank ο δανεισμός στο Στυλιανό Σοφοκλέους αλλά και ο σκοπός δανειοδότησης. Τούτα οδηγούν άνευ άλλου, ως εισήγηση του, στην απόρριψη της μαρτυρίας ως αντινομικής. Αντίθετη ήταν η θέση της Κατηγορούσας Αρχής, η κα Χ' Κωνσταντή ανέφερε ότι στο στάδιο που βρίσκεται η διαδικασία έχει τεθεί μαρτυρία για τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι και ότι οι ισχυρισμοί του κ. Παπαχαραλάμπους περί αντιφατικότητας της μαρτυρίας εξ υπακούουν αξιολόγηση της μαρτυρίας από το Δικαστήριο, κάτι το οποίο ως γνωστό δεν μπορεί να γίνει στο παρόν στάδιο. Κάλεσε επομένως το Δικαστήριο να καλέσει σε απολογία και τους δύο κατηγορουμένους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Με την άρνηση των κατηγοριών ο Κατήγορος έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό όρο του αδικήματος. Η αποτυχία απόδειξης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος, οδηγά σε αντίστοιχη αποτυχία απόδειξης εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, και ανάγεται στο ίδιο το αδίκημα το οποίο αφορά η κατηγορία και όχι στην οποιαδήποτε γραπτή κατηγορία που προηγήθηκε (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας Π.Ε. 6739 και 6740, ημερ. 27.3.2000). Αποτελεί νομική αρχή ότι έργο της Κατηγορούσας Αρχής είναι να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν αυτές είναι. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου Ποιν. Εφέσεις 7018 και 7093 ημερ. 26.3.2002. Περαιτέρω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αντρέας Ευριπίδου Ποιν. Εφεση 7102, ημερ. 7.6.2002 αναφέρθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του κατηγορούμενου εγείρει δεν θα ήταν δυνατό να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσα Αρχής.» Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεση της, δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου, Π.Ε. 7107, ημερ. 13.2.2002). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πικής και Λοΐζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος απόδειξης που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή σύγκειται στην δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Όπως αναφέρθηκε και στην γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133: «Η απαλλαγή του εφεσίβλητου δικαιολογείται μόνο όταν, (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω της απουσίας ενός ή περισσοτέρων των συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας, σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σ' αυτή την καταδίκη του κατηγορούμενου». Το κριτήριο, όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω απόφαση, είναι και στις δύο περιπτώσεις αντικειμενικό. Δεν προβαίνει ο Δικαστής στο στάδιο αυτό της δίκης σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας, έργο το οποίο επιτελείται στο τέλος της δίκης. Μόνο όταν όλη η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί από την Κατηγορούσα Αρχή εμπεριέχει τέτοια θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης στο σύνολο της, δεν υπάρχει υπόθεση να απαντηθεί (βλ. Ευγένιου Παναγιώτου ν. Αστυνομίας (πιο πάνω)). (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας ν. Νίκου Π. Κλεάνθους Π.Ε. 6619, ημερ. 21.6.1999, Azinas v. The Police

(1981)2 C.L.R. 9, Shaban Bin Houssein v. Chong Fukkan

(1969)3 All E.R. 1626). Αρχίζοντας πρώτα από την εισήγηση του κ. Παπαχαραλάμπους για αντιφατικότητα της μαρτυρίας παρατηρώ ότι οι όποιες αναφορές στο ποσό που πληρώθηκε για την αγορά του επίδικου ακινήτου της Παρασκευούλας Δημητρίου και ο τρόπος που γνώρισε τον κατηγορούμενο 1 κατά τη γνώμη μου δεν δικαιολογούν την απόρριψη της μαρτυρίας της ως αντιφατική από το στάδιο αυτό. Κρίνω ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρήσει στην αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας στο τελικό στάδιο και να προβεί σε σχετικά ευρήματα. Επίσης από τη θεώρηση του συνόλου της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μου δεν συμφωνώ με την εισήγηση του κ. Παπαχαραλάμπους ότι η μαρτυρία που έχει δοθεί από την Κατηγορούσα Αρχή είναι τόσο αντιφατική ούτως ώστε να δικαιολογείται η απαλλαγή των κατηγορούμενων 1 και 2 από το στάδιο αυτό με βάση αυτή την εισήγηση. Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό για μη απόδειξη των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων αναφέρω τα ακόλουθα: - Η αναφορά στη Παρασκευούλα Δημητρίου ως μητέρα και πληρεξούσιο του Στυλιανού Σοφοκλέους στην 1η κατηγορία και η αναφορά της ως προτιθέμενου αγοραστή (χωρίς να αναφέρεται ως μητέρα και πληρεξούσια αντιπρόσωπος του Στυλιανού Σοφοκλέους) στη 2η κατηγορία, δεν θεωρώ ότι αποτελεί έρεισμα για τη θέση ότι δεν έχουν αποδειχτεί συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Είναι φανερό από την όλη διαδικασία και την όλη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι η επίδικη πώληση έλαβε χώρα πωλητής ήταν η κατηγορουμένη 2 και αγοραστής Στυλιανός Σοφοκλέους διά της μητέρας και πληρεξουσίου αντιπροσώπου του Παρασκευής Δημητρίου. - Διαφωνώ με την θέση του κ. Παπαχαραλάμπους ότι η μόνη αναφορά γίνεται στο ότι το εν λόγω ακίνητο ήταν οικιστικό είναι μόνο στις λεπτομέρειες των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Η Παρασκευή Δημητρίου, ο Στυλιανός Σοφοκλέους αλλά και ο ανακριτής της υπόθεσης μίλησαν για οικιστικό οικόπεδο και προς τούτο είναι καταγεγραμμένα στα πρακτικά οι σχετικές αναφορές και η μαρτυρία τους. Το ποιο θα είναι το αποτέλεσμα της αξιολόγησης της μαρτυρίας αυτής βεβαίως είναι κάτι που δεν μπορεί να διαφανεί στο στάδιο αυτό. Αναφέρω επίσης ότι και ο Νικόλας Σοφοκλέους στη δική του μαρτυρία έχει αναφερθεί σε σχέδια του αδερφού του Στυλιανού Σοφοκλέους να κτίσει ένα μεγάλο σπίτι με πισίνα σε τεμάχιο γης. Έτσι ούτε αυτή η εισήγηση με βρίσκει σύμφωνη. - Η μαρτυρία της Παρασκευής Δημητρίου και του Στυλιανού Σοφοκλέους, και επαναλαμβάνω ότι δεν πρόκειται να αξιολογηθεί στο στάδιο αυτό, ήταν στη βάση ότι υποκινήθηκαν από τους κατηγορούμενους να αγοράσουν το εν λόγω ακίνητο ως το ιδανικό σε σχέση με τις ανάγκες τους τις οποίες η Παρασκευή Δημητρίου έχει κοινοποιήσει, πάντα κατά τους ισχυρισμούς της, στους κατηγορουμένους. - Θέση της Παρασκευής Δημητρίου που είναι ο κυριότερος μάρτυρας για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ότι ουδέποτε οι κατηγορούμενοι της αποκάλυψαν ότι το επίδικο ακίνητο ενέπιπτε στη ζώνη Ζ3 όπως διαφάνηκε αλλά τη διαβεβαίωναν ότι θα μπορούσε να κτίσει ο γιος της το σπίτι στο μέγεθος που ήθελε. - Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι 2 αλλά και ο κατηγορούμενος 1 είναι εγγεγραμμένος κτηματομεσίτης και κατείχε την εν λόγω περίοδο άδεια να ασκεί τα καθήκοντα του κτηματομεσίτη και συνεπώς υπόκειται τόσο ο ίδιος αλλά και η κατηγορούμενη 2 στις πρόνοιες περί Κτηματομεσιτών Νόμο 273

(1)/

1. - Η μαρτυρία της Παρασκευής Δημητρίου και πάλι χωρίς να αξιολογηθεί είναι ότι οι κατηγορούμενοι δεν την ενημέρωσαν για την φυσική κατάσταση του ακινήτου, ότι δηλαδή ενέπιπτε στη ζώνη Ζ
2. Ενόψει των ανωτέρω είναι η θέση μου ότι η εισήγηση για μη απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων 1 και 2 στο στάδιο αυτό δεν μπορεί να πετύχει, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 καλούνται σε απολογία. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο