Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. Remus Spataru κ.α., Αρ. Υποθ.: 13134/14, 1/8/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2014:30 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ : Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Υποθ.: 13134/14 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α v.
- Remus Spataru
- Dan Spataru
- Δημήτρη Κυριάκου Κατηγορουμένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 1η Αυγούστου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ. Κυθραιώτου για Γενικό Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Α. Σιακάς Κατηγορούμενος 1 παρών Π Ο Ι Ν Η Κατόπιν παραδοχής ο Κατηγορούμενος 1 κρίθηκε ένοχος σε συνολικά τέσσερεις κατηγορίες που αφορούν ναρκωτικά. Κατά σειρά αυτές αφορούν τα αδικήματα της εισαγωγής, της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (δηλαδή της εισαγωγής), της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 7563 δισκίων της ουσίας MDMA (γνωστής ως ecstacy) συνολικού βάρους 1642,5468 γραμμαρίων. Ο Κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε επίσης και κρίνεται ένοχος στην πέμπτη κατηγορία για το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου Κατηγορίας Β χωρίς άδεια. Οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 δήλωσαν μη παραδοχή στις κατηγορίες 1-4 που αντιμετωπίζουν από κοινού με τον Κατηγορούμενο 1, και έτσι η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση γι΄ αυτούς. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως η υπόθεση αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 1 ολοκληρωθεί με την επιβολή ποινής σε αυτόν πριν την ημερομηνία ακρόασης, αίτημα το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο. Σύμφωνα με τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής, ο Κατηγορούμενος 1 (εφεξής καλούμενος «ο Κατηγορούμενος») γεννήθηκε στις 6.6.90 και κατάγεται από τη Ρουμανία. Κατά τον επίδικο χρόνο διέμενε στη Λευκωσία και ήταν άνεργος. Στις 6.6.14 η ΥΚΑΝ έλαβε πληροφορία ότι το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής KQW740 με οδηγό τον Κατηγορούμενο θα μετέφερε ποσότητα ναρκωτικών στη Λευκωσία. Μέλη της ΥΚΑΝ μετέβησαν στον αυτοκινητόδρομο Λάρνακας-Λευκωσίας προς εντοπισμό του εν λόγω οχήματος. Αυτό εντοπίστηκε παρά τον κυκλικό κόμβο Ριζοελιάς με κατεύθυνση τη Λευκωσία. Τέθηκε υπό διακριτική παρακολούθηση και ανακόπηκε από μέλη της ΥΚΑΝ στον Στρόβολο, Λευκωσία. Σε αυτό επέβαιναν 3 πρόσωπα. Ακολούθησε έρευνα του αυτοκινήτου και εντοπίστηκαν δύο ταξιδιωτικές τσάντες. Εντός αυτών και συγκεκριμένα στην εσωτερική κοιλότητα του μηχανισμού χειρολαβής τους υπήρχαν συσκευασίες που περιείχαν τα προαναφερόμενα δισκία. Την ίδια μέρα διεξήχθη έρευνα στην οικία του Κατηγορουμένου, κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης. Εντοπίστηκε ένα ημιαυτόματο πιστόλι μάρκας Browning βελγικής κατασκευής, με αριθμό κατασκευής 19, διαμετρήματος 9x17 χιλιοστών, το οποίο ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι είναι δικό του. Διαπιστώθηκε ότι το κατείχε χωρίς την άδεια του Αρχηγού Αστυνομίας. Η επίδικη ποσότητα ναρκωτικών εισήχθη στην Κυπριακή Δημοκρατία από την Ολλανδία από άλλο πρόσωπο, κατόπιν οδηγιών του Κατηγορουμένου και με τη συνδρομή τρίτου προσώπου. Η συμφωνία μεταξύ των τριών αυτών προσώπων έγινε στην Κυπριακή Δημοκρατία και στο εξωτερικό μεταξύ των ημερομηνιών 1.5.14-6.6.14 συμπεριλαμβανομένων. Ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε τη διάπραξη όλων των αδικημάτων σε ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε στις 11.6.
- Κατόπιν αιτήματος του συνηγόρου Υπεράσπισης και με τη σύμφωνη γνώμη της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής, για τον σκοπό επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνεται υπόψη η ποινική υπόθεση ΥΚΑΝ Λευκωσίας Σ/160/
- Αυτή αφορά τα αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και της παράνομης κατοχής αυτού με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Σύμφωνα με τα εκτεθέντα γεγονότα για αυτή την υπόθεση στις 27.6.13 μέλη της Αστυνομίας βρίσκονταν σε μηχανοκίνητη περιπολία στην περιοχή Έγκωμης στη Λευκωσία και εντόπισαν ένα όχημα να κινείται ύποπτα. Του έκαναν σήμα να σταματήσει. Σε αυτό επέβαιναν 4 άτομα με οδηγό τον Κατηγορούμενο. Κατά την ανακοπή του οχήματος ο Κατηγορούμενος άνοιξε την πόρτα του οδηγού και έριξε μία νάιλον τσάντα η οποία περιείχε πράσινη ξηρή φυτική ύλη όμοια με κάνναβη. Ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε ότι αυτή του ανήκει και αφού πληροφορήθηκε για το αδίκημα που διέπραξε και του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Κάμε τη δουλειά σου». Κατά την έρευνα του οχήματος που ακολούθησε, εντοπίστηκε επίσης μία θήκη γυαλιών η οποία περιείχε 13 νάιλον σακουλάκια εντός των οποίων υπήρχε ξηρή φυτική ύλη όμοια με κάνναβη καθώς και μία ζυγαριά ακριβείας. Κατόπιν νέας επίστησης ο Κατηγορούμενος απάντησε «Εν τζιαι τούτα δικά μου». Αργότερα την ίδια μέρα, στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λευκωσίας, ο Κατηγορούμενος προέβη σε θεληματική κατάθεση. Η επιστημονική εξέταση από το Κρατικό Χημείο κατέδειξε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη ήταν κάνναβη από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, συνολικού βάρους 32,246 γραμμαρίων. Τέλος, η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Κατά την αγόρευση του για μετριασμό της ποινής ο συνήγορος του Κατηγορουμένου αναφέρθηκε εκτενώς στις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορουμένου, και κυρίως στο γεγονός ότι μεγάλωσε χωρίς πατέρα και από πολύ μικρός επιφορτίστηκε με το βάρος της οικονομικής υποστήριξης της οικογένειας του καθότι αυτή αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Ο κ. Σιακάς κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει σοβαρά υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος είναι πατέρας 4 παιδιών, με τα 3 εκ των οποίων διατηρεί πολύ καλή σχέση και επικοινωνία ενώ τα στηρίζει και οικονομικά στον βαθμό των δυνατοτήτων του. Ο Κατηγορούμενος απέκτησε το τέταρτο παιδί του από την τελευταία σχέση που είχε με μία κοπέλα η οποία εμπλέκετο στα ναρκωτικά και η οποία κρίθηκε ακατάλληλη για την κηδεμονία του παιδιού, με αποτέλεσμα αυτό να βρίσκεται υπό την κηδεμονία του Γραφείου Ευημερίας κατόπιν έκδοσης διατάγματος απομάκρυνσης του από τη μητέρα. Ο Κατηγορούμενος όμως δεν είχε την ευκαιρία να γνωρίσει αυτό το παιδί, το οποίο ο ίδιος προσπαθεί απεγνωσμένα να δει και επιθυμεί να διεκδικήσει την κηδεμονία του. Η άρνηση του Γραφείου Ευημερίας να του επιτρέψει να έχει οποιαδήποτε επαφή μαζί του τον οδήγησε σε πολύ αρνητική ψυχολογική κατάσταση. Η εμμονή του να βρει τρόπο να διεκδικήσει το παιδί του και γενικά οι οικονομικές του δυσκολίες τον οδήγησαν στη συστηματική χρήση ναρκωτικών και στην εμπορία ναρκωτικών ως τη μόνη διέξοδο, καθότι ο ίδιος ήταν χρήστης από τα 14 του, ενώ η πρώην σύντροφος του τον ενέπλεξε στα σκληρά ναρκωτικά. Ο κ. Σιακάς διαβεβαίωσε το Δικαστήριο ότι ο Κατηγορούμενος αντιλήφθηκε πλήρως τις συνέπειες των πράξεων του και έχει μεταμεληθεί. Προέβαλε δε, ότι αυτό φαίνεται και εμπράκτως από την άμεση παραδοχή και συνεργασία του με την Αστυνομία. Ο συνήγορος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στο νεαρό της ηλικίας του Κατηγορουμένου ισχυριζόμενος ότι αυτός δεν είναι ένας συστηματικός εγκληματίας. Eπισήμανε μεταξύ άλλων και την απουσία σε βάρος του οποιωνδήποτε προηγούμενων καταδικών, εισηγούμενος ότι δικαιούται της μέγιστης δυνατής επιείκειας του Δικαστηρίου κατά την επιβολή της ποινής. Τέλος, ο κ. Σιακάς αναφέρθηκε στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος της κατοχής πυροβόλου όπλου χωρίς άδεια. Ειδικότερα ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος τυχαίως κατείχε στο σπίτι του το εν λόγω όπλο, χωρίς ποτέ να το έχει χρησιμοποιήσει ή να είχε τέτοια πρόθεση και ότι λανθασμένα επέλεξε να το κρατήσει αντί να το παραδώσει στην Αστυνομία. Αναμφίβολα τα αδικήματα στα οποία ο Kατηγορούμενος έχει παραδεχθεί ενοχή είναι από τα πλέον σοβαρά και αυτό αντανακλάται από τη μέγιστη ποινή που προνοείται για καθένα από αυτά στο σχετικό Νόμο. Ειδικά, για τα αδικήματα της εισαγωγής ναρκωτικών και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα, προβλέπεται ως μέγιστη ποινή αυτή της φυλάκισης δια βίου, ανεξάρτητα από την κατηγορία των ναρκωτικών, δηλαδή αν είναι τάξεως Α ή Β. Για το αδίκημα της συνωμοσίας προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 7 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η κατοχή ναρκωτικών, ειδικότερα με σκοπό την προμήθεια, αποτελεί κοινωνική μάστιγα και απαιτεί αυστηρή αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια με έντονο το στοιχείο της αποτροπής, ειδικότερα εν όψει της έξαρσης που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην κατοχή και προμήθεια ναρκωτικών στον τόπο μας με καταστροφικές συνέπειες χρήσης αυτών, κυρίως από νεαρά άτομα. Χαρακτηριστικά παραπέμπουμε στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Χρίστου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 448: «.Τα αδικήματα που παραβιάζουν τον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων Νόμο, και ιδιαίτερα η προμήθεια και εμπορία των παρανόμων ουσιών που αναφέρονται σ΄ αυτόν, είναι άκρως σοβαρά. Γι΄ αυτό και πρέπει να αντιμετωπίζονται με αποτρεπτικές ποινές για να προστατευθεί η κοινωνία μας από τη μάστιγα των ναρκωτικών που δυστυχώς επέλασε και στη μικρή μας χώρα, μολονότι έχει μια μικρή κοινωνία η οποία παλαιότερα ήταν συνεκτική και συνδεδεμένη. Η ιδιότητα αυτή της κοινωνίας μας απέτρεπε το είδος του εγκλήματος, ειδικά του οργανωμένου, που σήμερα όμως παρουσιάζει αυξητική τάση με πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην ευταξία του κράτους. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού η νομολογία ορίζει πως οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου έχουν περιθωριακή συμβολή ως ελαφρυντικό στοιχείο στην επιμέτρηση της ποινής. (Βλ. Mansour and other ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 434, Landau v. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 178, Chanine v. Δημοκρατίας
(1987)2 Α.Α.Δ. 183 και Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127).» Θεώρηση της πλούσιας, δυστυχώς, νομολογίας για υποθέσεις ναρκωτικών καταδεικνύει την αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιας φύσης αδικημάτων με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης, το ύψος των οποίων κυμαίνεται, μεταξύ άλλων παραγόντων, ανάλογα με το είδος, την ποσότητα και τον σκοπό κατοχής των ναρκωτικών. Παραπέμπουμε σχετικά σε υποθέσεις που αφορούν ναρκωτικά τάξεως Α, όπως είναι η Γενικός Εισαγγελέας ν. Dos Santos
(2005)2 Α.Α.Δ. 297, στην οποία το Εφετείο αύξησε τις ποινές φυλάκισης σε 9 έτη για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1,021 γραμμαρίων κοκαΐνης στον εφεσίβλητο ο οποίος ενήργησε εν ψυχρώ και προγραμματισμένα με μοναδικό σκοπό το δικό του οικονομικό όφελος, η Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 377, στην οποία και πάλι το Εφετείο αύξησε την ποινή φυλάκισης σε 8 έτη για κατοχή ηρωίνης βάρους 391,25 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια, η Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127, στην οποία επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης 5 ετών στην κατηγορία για κατοχή και 8 ετών στην κατηγορία για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 199,1013 γραμμαρίων ηρωίνης και η Hassan v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 356, στην οποία επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών για κατοχή 227,82 γραμμαρίων ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια. Ειδικά όσον αφορά την κατοχή χαπιών ecstasy με σκοπό την προμήθεια αξίζει να παραπέμψουμε στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 124. Εκεί ο εφεσείων ηλικίας 21 ετών και λευκού ποινικού μητρώου κρίθηκε ένοχος για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1910 δισκίων ecstasy βάρους 373 γρ. ενώ λήφθηκε υπόψιν και άλλη υπόθεση η οποία αφορούσε κατοχή με σκοπό την προμήθεια 24 γρ. κοκαΐνης. Το Εφετείο χαρακτήρισε την 9ετή φυλάκιση ως αυστηρή μεν αλλά όχι υπερβολική ενόψει της μεγάλης ποσότητας χαπιών και της υπόθεσης που λαμβάνετο υπόψιν. Υπενθύμισε δε την παλαιότερη διακήρυξη της νομολογίας μας[1] ότι αν η αυξητική τάση του εγκλήματος συνεχίσει, θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια με την περαιτέρω αύξηση των ποινών. Στην υπόθεση Χαρίτου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 225 για 910 χάπια ecstacy η πρωτοδίκως επιβληθείσα ποινή φυλάκισης 10 ετών μειώθηκε σε 8ετή (παρόλο που δεν κρίθηκε υπερβολική), λόγω της μη δίωξης του συναυτουργού. Επισημαίνουμε δε ότι, όπως έχει γίνει δεκτό σε άλλη υπόθεση, τα εν λόγω χάπια αποτελούν μία ύπουλη μορφή απαγορευμένου φαρμάκου εξαιτίας της ευκολίας στη λήψη τους και ως εκ τούτου ιδιαίτερα επικίνδυνη για τους νέους.[2] Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στις ακόλουθες αποφάσεις, και συγκεκριμένα στην Tomatari v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 169, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 498,6158 γραμμαρίων οπίου όπου επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 10 ετών, στην Ηροδότου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 175, στην οποία για κατοχή με σκοπό την προμήθεια μεγάλης ποσότητας χαπιών έκσταση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 12 ετών, στην Αθηνής ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 256, στην οποία επικυρώθηκε 20ετής ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 4,988,3 γραμμαρίων κοκαΐνης, στη Saliba ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2008)2 Α.Α.Δ. 388, στην οποία, κατόπιν παραδοχής, επιβλήθηκε στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 10 ετών για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 130,2612 γραμμαρίων κοκαΐνης, όπου ο εφεσείων βαρύνετο με τρεις σοβαρές προηγούμενες καταδίκες, και στην Kozardi ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 640, στην οποία επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 12 ετών για παράνομη κατοχή ενός κιλού και 297,0378 γραμμαρίων οπίου με σκοπό την προμήθεια. Η εξέλιξη της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου συνεχίζει να τονίζει τη σοβαρότητα των υποθέσεων που αφορούν σκληρά ναρκωτικά τάξεως Α, όπως ηρωίνη και κοκαΐνη, και να επιβεβαιώνει την επιτακτική ανάγκη για την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Στην υπόθεση Βενιζέλου v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59 επιβλήθηκε πρωτόδικα στον εφεσείοντα ποινή φυλάκισης 12 ετών για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1,045,06 γρ. κοκαΐνης. Ο εφεσείων, ο οποίος δεν παραδέχθηκε ενοχή, δεν ήταν ο ιθύνων νους, σε αντίθεση με τον πρώην συγκατηγορούμενο του ο οποίος παραδέχθηκε ενοχή. Το Εφετείο μείωσε την ποινή σε 10 λόγω σφάλματος αρχής του Κακουργιοδικείου να θεωρήσει τη μη παραδοχή του εφεσείοντος ως επιβαρυντικό παράγοντα. Στην υπόθεση Saremi v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 251 η ποινή 12ετούς φυλάκισης σε Ιρανούς οι οποίοι διέμεναν στην Κύπρο και ενεπλάκησαν σε επιχείρηση διακίνησης ναρκωτικών, και συγκεκριμένα οπίου βάρους 2888,3347 γρ. με σκοπό την προμήθειά του σε άλλους, επικυρώθηκε κατ' έφεση. Αναφορικά με το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου χωρίς άδεια, επισημαίνουμε ότι είναι και αυτό ιδιαίτερα σοβαρό, κάτι το οποίο διαπιστώνεται από την προβλεπόμενη ποινή. Ειδικότερα, με βάση το Άρθρο 51 του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Ν.113(Ι)/04 πρόσωπο το οποίο δεν συμμορφώνεται με τις διατάξεις του υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι και 15 έτη ή σε χρηματική ποινή μέχρι €42.715 (Λ.Κ.25.000) ή και στις δύο αυτές ποινές και οποιαδήποτε όπλα κατάσχονται προς δήμευση (ή καταστροφή με τη σύμφωνη γνώμη του κατηγορουμένου). Στην υπόθεση Θεοδούλου ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 206 με αναφορά στις παλαιότερες υποθέσεις, σημειώθηκε ότι "Η παράνομη κατοχή όπλων υπονομεύει την έννομη τάξη, οδηγεί στην αναρχία και δημιουργεί ένα αίσθημα ανασφάλειας στους φιλήσυχους και νομοταγείς πολίτες, στοιχείο που δεν έχει θέση στη ζωή σε μια Δημοκρατική κοινωνία.». Στη Νικολεττή ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 279 τονίστηκε πως "η έξαρση εγκλημάτων οπλοφορίας γενικά .... καθιστά το καθήκον αποτροπής τους μέσω της τιμωρίας των παραβατών πλέον επιβεβλημένο. Μάλιστα εξηγήθηκε ότι η μεταφορά όπλου είναι υπό οποιεσδήποτε συνθήκες σοβαρό έγκλημα, αλλά καθίσταται ακόμη σοβαρότερο όταν συνοδεύεται με την κατοχή πυρομαχικών τα οποία καθιστούν δυνατή τη χρήση του.» Πολύ πιο πρόσφατα στην υπόθεση Κίτα ν. Αστυνομίας, Ποιν. Υπ. 11/11, ημερ. 6.7.12, το Ανώτατο Δικαστήριο χαρακτήρισε ως ορθό και παρέθεσε αυτούσιο το ακόλουθο απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση: «Η διάπραξη των αδικημάτων που σχετίζονται με την κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων είναι από τα πιο σοβαρά της ποινικής μας νομοθεσίας και αυτό μπορεί να γίνει κατανοητό τόσο από τις προβλεπόμενες ποινές όσο και από τις ποινές οι οποίες επιβάλλονται. Πρόκειται για αδικήματα τα οποία ως εκ της φύσης τους εμπεριέχουν τον κίνδυνο κατά της σωματικής ακεραιότητας συνανθρώπων μας, της ζωής τους ή εκφοβισμού τους και ως εκ τούτου οι ποινές οι οποίες θα πρέπει να επιβάλλονται θα πρέπει να εμπεριέχουν τον αποτρεπτικό τους χαρακτήρα ενόψει των κινδύνων που ενέχει η παράνομη κατοχή και μεταφορά τους αλλά και τις δοκιμασίες στις οποίες έχει εκτεθεί η κυπριακή κοινωνία από την παράνομη κατοχή και μεταφορά πυροβόλων όπλων.» Όσον αφορά τις επιβαλλόμενες ποινές η μελέτη της νομολογίας καταδεικνύει ότι, ως επί το πλείστον, στις περιπτώσεις προσώπων λευκού ποινικού μητρώου σε συνδυασμό με παραδοχή οι ποινές για παράνομη κατοχή και μεταφορά (πιστολιού, περιστρόφου, τυφεκίου ή παρόμοιου πυροβόλου όπλου) κυμαίνονται περί τα 4 έτη φυλάκισης (βλ. Khodr v. The Republic
(1998)2 C.L.R. 185, Alarsan v. Δημοκρατίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 1, Νικολεττή ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 279, Titos v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 409, Γ.Ε. ν. Chronyy
(2006)2 A.A.Δ. 117, και Κίτα ν. Αστυνομίας (ανωτέρω). Η υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη και η οποία αφορά σε ναρκωτικά Τάξεως Β, είναι εξίσου σοβαρή εν όψει της φύσης της. Ανασκόπηση της νομολογίας καταδεικνύει ότι και αυτά τα αδικήματα τιμωρούνται με ποινές φυλάκισης. Ενδεικτικά παραπέμπουμε στις υποθέσεις Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577, Τουμάζου ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 63, Berne v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 437, Redjep v. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 217, Γ.Ε. ν. Κανάρη (Αρ.2)
(2005)2 Α.Α.Δ. 327, και Γ.Ε. ν. Παπαχαραλάμπους
(1997)2 Α.Α.Δ. 11, οι οποίες αφορούσαν το αδίκημα της κατοχής κάνναβης με σκοπό την προμήθεια και οι ποινές φυλάκισης ξεκινούν από δύο έτη και άνω. Στην προκειμένη περίπτωση, λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη το γεγονός ότι η επίδικη ποσότητα αφορά ναρκωτικά Τάξεως Α και ότι είναι αρκετά μεγάλη, ήτοι 7563 δισκία ecstacy συνολικού βάρους 1642,5468 γραμμαρίων. Ιδιαίτερα επιβαρυντικό στοιχείο είναι η οργανωμένη και προσχεδιασμένη εισαγωγή της επίδικης ποσότητας ναρκωτικών στην Κύπρο μέσω άλλης χώρας. Η συμφωνία για την εισαγωγή έγινε μεταξύ τριών προσώπων, ένα εκ των οποίων είναι ο Κατηγορούμενος. Μάλιστα με βάση τα εκτεθέντα γεγονότα, προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος είχε κυρίαρχο ρόλο στην παρούσα υπόθεση καθότι αυτός έδωσε οδηγίες για την εισαγωγή των ναρκωτικών στην Κύπρο. Όπως ευθαρσώς έχει γίνει δεκτό και κατά την αγόρευση του κ. Σιακά, απώτερος στόχος ήταν η αποκόμιση οικονομικού οφέλους. Με αυτό ως δεδομένο θεωρούμε ότι ο Κατηγορούμενος ενήργησε αδιαφορώντας πλήρως για τις καταστροφικές συνέπειες που θα είχε η διασπορά αυτών των ναρκωτικών στην Κυπριακή αγορά και ειδικότερα η κατάληξη τους κυρίως σε νεαρά άτομα, με στόχο την ενθάρρυνση τους στη χρήση ναρκωτικών. Δεν μας διαφεύγουν οι λόγοι για τους οποίους ο Κατηγορούμενος κατέληξε στην ενασχόληση του με την εμπορία ναρκωτικών, τόσο Τάξεως Β (που αφορά την υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη) όσο και Τάξεως Α. Είναι προς πίστη του το γεγονός ότι συνειδητοποιεί και επιθυμεί να αναλάβει τις ευθύνες του έναντι και των 4 παιδιών του, τα οποία απέκτησε ομολογουμένως σε πολύ νεαρή ηλικία. Όμως δεν μπορούμε να δεχθούμε και κυρίως να επικροτούμε το γεγονός ότι η έντονη του επιθυμία να διεκδικήσει την κηδεμονία του τέταρτου παιδιού του μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για την καταφυγή του σε εγκληματικές δραστηριότητες, και κυρίως της σοβαρότητας της εμπορίας σκληρών ναρκωτικών, με μοναδικό σκοπό την αποκόμιση οικονομικού οφέλους για την εξυπηρέτηση των προθέσεων του έναντι των παιδιών του. Κάτι τέτοιο συνιστά ρήγμα στην κοινωνία και καταστρατήγηση του ρόλου του Δικαστηρίου στη διατήρηση της νομιμότητας.[3] Θα ήταν δε άκρως οξύμωρο για κάποιον με την επίκληση αγάπης και προστασίας των δικών του παιδιών να διασπείρει τον κίνδυνο και τον θάνατο σε νεαρά μέλη άλλων οικογενειών. Αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων της υπό κρίση υπόθεσης που αφορούν σε ναρκωτικά δεχόμαστε την εισήγηση του συνηγόρου του Κατηγορουμένου ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε επιβαρυντικός παράγοντας όπως προνοείται στο Άρθρο 30
(4)(α) του Ν. 29/77, όπως έχει τροποποιηθεί. Ο συνήγορος επικαλέστηκε το νεαρό της ηλικίας του Κατηγορουμένου ως στοιχείο το οποίο με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 30
(4)(β)(i) καθιστά τα εν λόγω αδικήματα λιγότερο σοβαρά. Πράγματι αναγνωρίζουμε ότι το νεαρό της ηλικίας του Κατηγορουμένου, ο οποίος είναι ηλικίας 24 ετών, αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο το οποίο θα συνεκτιμηθεί με όλους τους υπόλοιπους μετριαστικούς παράγοντες κατά τον καθορισμό της κατάλληλης ποινής που θα επιβληθεί σε αυτόν.[4] Πέραν της ανάμειξης του με ναρκωτικά, ο Κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του πυροβόλο όπλο χωρίς άδεια. Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία η οποία παρατίθεται πιο πάνω, η κατοχή όπλου χωρίς άδεια είναι από μόνη της επικίνδυνη και δημιουργεί ανασφάλεια στους νομοταγείς πολίτες της κοινωνίας μας. Στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης λαμβάνουμε υπόψη τις συνθήκες κάτω από τις οποίες το όπλο βρέθηκε στην κατοχή του Κατηγορουμένου και ότι αυτός δεν το χρησιμοποίησε ούτε είχε και πρόθεση χρήσης του. Η υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη είναι εξίσου σοβαρή λόγω της φύσης των αδικημάτων, χωρίς βεβαίως να μας διαφεύγει ότι πρόκειται για πολύ μικρότερη ποσότητα ναρκωτικών τάξεως Β σε σχέση με την παρούσα. Όμως αυτή καταδεικνύει εξελικτικά τη ροπή του Κατηγορουμένου στο έγκλημα και κυρίως σε σχέση με ναρκωτικά, καθότι διαφαίνεται η εμπλοκή του σε υπόθεση ναρκωτικών τον Ιούνιο του 2013, ενώ ακριβώς ένα χρόνο αργότερα καταστρώνει το σχέδιο εισαγωγής πιο σκληρών και πολύ μεγαλύτερης ποσότητας ναρκωτικών στην Κύπρο. Ως ελαφρυντικούς παράγοντες λαμβάνουμε υπόψη την άμεση παραδοχή του Κατηγορουμένου τόσο στην Αστυνομία όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου για όλα τα αδικήματα που διέπραξε, καθώς επίσης την πλήρη συνεργασία του με την Αστυνομία στο πλαίσιο των ερευνών της παρούσας υπόθεσης. Είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο ότι ένας κατηγορούμενος ο οποίος προβαίνει σε παραδοχή δικαιούται και εύλογα μπορεί να αναμένει έκπτωση στην ποινή.[5] Η πιο πάνω στάση του Κατηγορουμένου συνιστά ταυτόχρονα και ένδειξη έμπρακτης μεταμέλειας από μέρους του, στοιχείο το οποίο, επίσης, συνεκτιμούμε. Επίσης λαμβάνουμε υπόψη ως ελαφρυντικό παράγοντα το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου. Τέλος, λαμβάνουμε υπόψη, σε περιορισμένο βαθμό βέβαια, τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορουμένου, όπως αυτές περιγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και εκτέθηκαν αναλυτικά από τον συνήγορο κατά την αγόρευση για μετριασμό της ποινής. Ειδικότερα, λαμβάνουμε υπόψη το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος μεγάλωσε χωρίς πατέρα και αναγκάστηκε να διακόψει την παρακολούθηση του συστήματος μαθητείας για να μπορεί να εργάζεται σε πλήρες ωράριο και να βοηθά οικονομικά τη μητέρα και αδελφή του. Από το 2001 βρίσκονται στην Κύπρο, και ο Κατηγορούμενος εργαζόταν μέχρι και το
- Έκτοτε είναι ουσιαστικά άνεργος εκτός από κάποιες περιστασιακές εργασίες σε σχέση με ηλεκτρολογικά. Το 2008, σε ηλικία 18 ετών, συνήψε γάμο από τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, ηλικίας 5 και 4 ετών σήμερα. Χώρισε από τη σύζυγο του καθότι αυτή αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα, όμως διατηρούν άριστες σχέσεις και έχει τακτική επικοινωνία με τα παιδιά του. Το 2010 συνήψε δεσμό με μία κοπέλα, ο οποίος διήρκεσε 3 χρόνια. Από αυτόν τον δεσμό απέκτησε ακόμα ένα παιδί, ηλικίας 3 ετών σήμερα. Παρόλο που οι σχέσεις του Κατηγορουμένου με την πρώην συμβία του δεν είναι πολύ καλές, εν τούτοις αυτός έχει επαφή με το παιδί του. Το 2012 συγκατοίκησε με άλλη κοπέλα που ήταν αναμεμειγμένη με ναρκωτικά, και έτσι απέκτησε και το τέταρτο παιδί του, για το οποίο γίνεται αναφορά πιο πάνω. Με βάση όλα όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω καταλήγουμε ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο Κατηγορούμενος και το στοιχείο της αποτροπής που προέχει σε τέτοιες υποθέσεις καθιστούν την επιβολή ποινής φυλάκισης αναπόφευκτη, με το ύψος αυτής να αντανακλά όλους τους πιο πάνω παράγοντες. Ως εκ τούτου, στον Κατηγορούμενο 1 επιβάλλονται οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία της εισαγωγής επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 9 ετών. Στη 2η κατηγορία για συνωμοσία δεν κρίνουμε σκόπιμο να επιβάλουμε ποινή εν όψει του ότι σε αυτόν θα επιβληθούν ποινές στα ουσιαστικά αδικήματα. Στην 3η κατηγορία για κατοχή δεν επιβάλλουμε ποινή εν όψει του ότι τα γεγονότα αυτής εμπεριέχονται στα γεγονότα της 4ης κατηγορίας. Στην 4η κατηγορία για κατοχή με σκοπό την προμήθεια επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 9 ετών. Στην 5η κατηγορία για κατοχή πυροβόλου όπλου επιβάλλουμε ποινή φυλάκισης 3 ετών. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Η έκτιση τους αρχίζει από τις 17.6.14 ημερομηνία κατά την οποίαν ο Κατηγορούμενος 1 τέθηκε υπό κράτηση για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Κατά την επιβολή ποινής στην παρούσα υπόθεση λήφθηκε υπόψη η υπόθεση ΥΚΑΝ Λευκωσίας Σ/160/
- Τα τεκμήρια να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας μέχρι την ολοκλήρωση της υπόθεσης για τους υπόλοιπους Κατηγορούμενους. (Υπ.) Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. (Υπ.) Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /εε C: my documents/assize/Ποινές [1] Μιχαήλ v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577. [2] Μιχαηλίδης v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 187. [3] Φάντης v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 61 και R. v. Lacey
(1990)12 Cr. App. Rep.
(5)7. [4] Saliba v. Γενικού Εισαγγελέα
(2008)2 Α.Α.Δ. 388 και Mortimer v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 22. [5] Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28 και Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο