Δημοκρατία ν. Danail Naydenov, Αρ.Υπόθεσης:23076/13, 23/7/2014

Δημοκρατία ν. Danail Naydenov, Αρ.Υπόθεσης:23076/13, 23/7/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2014:28 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Ε. Εφραίμ, Α.Ε.Δ. Χ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ.Υπόθεσης:23076/13 Δημοκρατία v. Danail Naydenov Κατηγορουμένου Ημερομηνία: 23 Ιουλίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τη Δημοκρατία: κα Έ. Φλωρέντζου, για Γενικό Εισαγγελέα Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Καρεκλάς Κατηγορούμενος παρών --------------------------- Π Ο Ι Ν Η Με βάση την Απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 3.7.14 ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος και στις 4 κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Αυτές αφορούν μία κατηγορία για εμπορία ενήλικου προσώπου κατά παράβαση του Ν.87(Ι)/07 (Κατηγορία 1), δύο για σεξουαλική εκμετάλλευση ενήλικου προσώπου κατά παράβαση του ίδιου Νόμου (Κατηγορίες 2 και 3) και μια για εκμετάλλευση πόρνης, κατά παράβαση του άρθρου 164 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 (Κατηγορία 4). Τα γεγονότα που αφορούν τις εν λόγω κατηγορίες περιέχονται αναλυτικά στην Απόφαση του Δικαστηρίου. Για τον σκοπό επιβολής ποινής κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε τα ακόλουθα: § Η Παραπονούμενη, η οποία είναι ευάλωτο άτομο λόγω νοητικής υστέρησης, από νεαράς ηλικίας υπήρξε «αντικείμενο» αγοραπωλησιών μεταξύ διαφόρων ανδρών με τους οποίους συζούσε. Απέκτησε δύο κοριτσάκια (το 2004 και το 2005). Η Παραπονούμενη δεν τύγχανε εξώθησης στην πορνεία ενόσω ήταν με αυτούς τους άνδρες. § Το πιο πάνω θύμα εξωθήθηκε στην πορνεία για πρώτη φορά σε ηλικία 20 ετών από κάποιον εξάδελφο ενός απ΄ αυτούς τους άνδρες, για περίοδο 2 μηνών στη Γερμανία. Κατά τα έτη 2005-2012 η ίδια διέμενε σε πόλεις της Βουλγαρίας χωρίς να ασκήσει κάποιο επάγγελμα. § Όταν αργότερα υποχρεώθηκε λόγω έλλειψης χρημάτων να εκπορνευθεί μόνη της για μια νύχτα, αυτό έγινε αφορμή να γνωρίσει κάποιον ο οποίος τη φιλοξένησε μεν για ένα μήνα, αλλά ακολούθως την πώλησε στον Sharik, αδελφό του Κατηγορουμένου. § Ο Sharik τη σύστησε αμέσως, ήτοι περί τα τέλη Αυγούστου του 2013, στον Κατηγορούμενο. Σκοπός εξαρχής ήταν να εκπορνεύσουν την Παραπονούμενη, προς δικό τους οικονομικό όφελος. Έτσι ο Κατηγορούμενος αγόρασε αεροπορικά εισιτήρια και σε συνεργασία με τον αδελφό του τη μετέφεραν στις Κάννες Γαλλίας όπου την υποχρέωσαν να εκπορνεύεται με δύο άλλες κοπέλες που εργάζονταν ήδη για αυτούς. Οι εισπράξεις κατέληγαν είτε στον Κατηγορούμενο, είτε, μέσω εμβάσματος, στον Sharik. Κατά την περίοδο αυτή η Παραπονούμενη απειλήθηκε και κτυπήθηκε από τον Κατηγορούμενο, αλλά και από τις άλλες κοπέλες με οδηγίες του Sharik. § Εντός Νοεμβρίου του 2013 τα δύο αδέλφια αποφάσισαν να μεταφέρουν την Παραπονούμενη με τη Draga, σύζυγo του Kατηγορουμένου, στην Κύπρο για να συνεχίσουν εδώ την εκπόρνευση. Ο Κατηγορούμενος αγόρασε και πάλι τα εισιτήριά τους και αφίχθηκαν όλοι μαζί στη Λευκωσία στις 27.11.13. Βγαίνοντας από το αεροδρόμιο πήραν ταξί και ο Κατηγορούμενος έδωσε οδηγίες στον οδηγό του ο οποίος τους μετέφερε στο ξενοδοχείο «Δελφοί» στη Λευκωσία. § Όταν έφτασαν στο ξενοδοχείο ο Κατηγορούμενος πλήρωσε και πήραν ένα δωμάτιο. Αφού άφησαν τα πράγματα τους πήγαν με τα πόδια σ΄ ένα Λούνα Παρκ. Ο Κατηγορούμενος εκτός του ότι τις είχε προμηθεύσει με κινητά τηλέφωνα και προφυλακτικά, είχε δώσει και σχετικές οδηγίες ως προς τον χώρο, τον τρόπο δράσης και τις αμοιβές που θα ζητούσαν για τις διάφορες «υπηρεσίες». Συγκεκριμένα καθ΄ οδόν ο Κατηγορούμενος αγόρασε από ένα περίπτερο προφυλακτικά και έδωσε από έξι στην κάθε κοπέλα. Επίσης τους έδωσε από ένα τηλέφωνο στο οποίο έβαλε από μία κάρτα τηλεφώνου τις οποίες αγόρασε από το περίπτερο. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος τις πήρε σ΄ ένα δρόμο κοντά στο Λούνα Πάρκ και τους είπε ότι εκεί θα δουλεύουν. Ταυτόχρονα τους έδωσε οδηγίες για τον τρόπο που θα δούλευαν τονίζοντας τους ότι θα έπρεπε να μένουν για 15' με τον κάθε πελάτη και να τηλεφωνούν στον ίδιο την ώρα που αρχίζουν όπως και την ώρα που τελειώνουν με τον κάθε πελάτη. Τους είπε επίσης να ζητούν €30 για στοματικό σεξ και €50 για σεξ. Περαιτέρω τους υπέδειξε ένα παραπλήσιο χώρο στάθμευσης για να πηγαίνουν με τους πελάτες και να κάνουν σεξ μέσα στα αυτοκίνητα των πελατών. Η Παραπονούμενη και η άλλη κοπέλα- η Draga -άρχισαν να εκπορνεύονται και την πρώτη νύκτα έδωσαν τις εισπράξεις στον Κατηγορούμενο. Συγκεκριμένα το πρώτο βράδυ η Παραπονούμενη πήγε με 6 πελάτες και εισέπραξε το ποσό των €210. Επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο έδωσε τα χρήματα των εισπράξεων της στον Κατηγορούμενο ο οποίος στη συνέχεια τηλεφώνησε στον Sharik και ο τελευταίος τη διέταξε να εργάζεται κάθε νύκτα ως πόρνη στον δρόμο για να βγάζει πολλά λεφτά και να τα δίνει στον Κατηγορούμενο. § Την επομένη στις 28.11.13 το βράδυ η Παραπονούμενη και η Draga πήγαν ξανά στον ίδιο δρόμο για να εργαστούν ως πόρνες. Η Παραπονούμενη πήγε με 5 πελάτες και σε κάποια στιγμή ο Κατηγορούμενος ήλθε και τους έφερε σάντουιτς. Σε εκείνο το στάδιο εμφανίστηκε η Αστυνομία. Με βάση τα γεγονότα αυτά το Δικαστήριο κατέληξε στις εξής διαπιστώσεις: (
2. i)Ότι ο Κατηγορούμενος με τον αδελφό του αποτελούν μια καλά οργανωμένη ομάδα η οποία δρα συντονισμένα και στα πλαίσια κοινών σκοπών. (
3. ii)Ότι αναμφίβολα υπήρξε στρατολόγηση της Παραπονουμένης από τους δύο αδελφούς στη Βουλγαρία από όπου ξεκίνησε η διακίνηση και μεταφορά της σε άλλες χώρες για να καταλήξει εν τέλει στην Κύπρο με σκοπό και πάλι την εκπόρνευση της. (iii) Ότι οι πιο πάνω εκμεταλλεύθηκαν την ευάλωτη θέση της Παραπονουμένης, η οποία ευρισκόμενη υπό καθεστώς φόβου, βίας και απειλών στην πραγματικότητα δεν είχε άλλη αποδεκτή δυνατότητα παρά να υποταχθεί στην εξουσία τους. Ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής ο συνήγορος του Κατηγορουμένου, αφού αναφέρθηκε στα επίδικα αδικήματα και τις προβλεπόμενες ποινές, υποστήριξε ότι με βάση τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ακόμη και στις περιπτώσεις που απαιτείται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή που θα επιβληθεί, το καθήκον εξατομίκευσης της δεν ατονεί. Αναφερόμενος δε στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορουμένου υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε για αυτόν δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στην άσχημη οικονομική του κατάσταση και στο γεγονός ότι είναι πατέρας τεσσάρων ανήλικων παιδιών. Υπενθυμίζουμε βεβαίως ότι οι οικονομικές δυσκολίες δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση βάσιμο λόγο για καταφυγή σε εγκληματικές δραστηριότητες και πολύ περισσότερο σε τέτοιου είδους πράξεις οι οποίες εμπεριέχουν το στοιχείο της εκμετάλλευσης άλλων ανθρώπων. Ο συνήγορος επικαλέστηκε επίσης το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορουμένου ως μετριαστικό παράγοντα, αλλά και τον πρότερο έντιμο του βίο στη βάση της μαρτυρίας που προσέφερε η Υπεράσπιση κατά την ακροαματική διαδικασία. Για το τελευταίο υπενθυμίζουμε ότι η μαρτυρία που προήλθε από μάρτυρες της Υπεράσπισης κρίθηκε και για το υπό εξέταση ζήτημα ως αναξιόπιστη με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ληφθεί υπόψη. Παραμένει, ωστόσο, ως γεγονός, όπως εξάλλου αναφέρθηκε και από την Κατηγορούσα Αρχή, ότι δεν υπάρχουν προηγούμενες καταδίκες σε βάρος του Κατηγορουμένου στοιχείο το οποίο και θα ληφθεί υπόψη προς όφελος του. Ένα άλλο ζήτημα που έθιξε ο συνήγορος στην αγόρευσή του ως ελαφρυντικό παράγοντα ήταν η έλλειψη προσχεδιασμού και το ότι η παρούσα υπόθεση αποτελούσε για τον Κατηγορούμενο ένα μεμονωμένο περιστατικό. Με όλο το σεβασμό προς τον συνήγορο μία τέτοια εισήγηση ουδόλως συνάδει με τα ευρήματα και τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου όπως αυτά καταγράφονται στην Απόφαση του. Ήδη έχουμε αναφέρει ανωτέρω ότι η υπό εξέταση περίπτωση αφορούσε περίπτωση δράσης του Κατηγορουμένου με τον αδερφό του ως μιας καλά οργανωμένης ομάδας που ενεργούσε συντονισμένα για επιδίωξη κοινών σκοπών. Και ότι μέσα σε αυτά τα πλαίσια επετεύχθη στο εξωτερικό και η στρατολόγηση της Παραπονουμένης και στη συνέχεια η διακίνηση και μεταφορά της σε άλλες χώρες για να καταλήξει τελικώς στην Κύπρο με σκοπό και πάλι την εκπόρνευση της. Μια άλλη εισήγηση που προεβλήθη από την Υπεράσπιση ήταν και η επίκληση από μέρους του Κατηγορουμένου της άγνοιας του Νόμου υπό την έννοια ότι ο Κατηγορούμενος δεν γνώριζε ότι στην Κύπρο απαγορεύεται η πορνεία. Πραγματικά δεν έχουμε αντιληφθεί πώς αυτή η εισήγηση έχει οποιαδήποτε συνάφεια με τα επίδικα αδικήματα στα οποία ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος. Υπενθυμίζουμε ιδιαίτερα τα αδικήματα της εμπορίας προσώπων και σεξουαλικής εκμετάλλευσης ενηλίκων. Όσον αφορά δε την πορνεία και το αν αυτή είναι παράνομη στην Κύπρο επισημαίνουμε ότι αδίκημα υφίσταται όχι από την εκπόρνευση της ίδιας της γυναίκας από μόνη της - που είναι αυτό που βασικά επικαλέστηκε ο συνήγορός - αλλά όταν ένας τρίτος ζει μερικώς ή εξολοκλήρου από τα εισοδήματα της πορνείας που εξασκεί μια κοπέλα. Έγινε επίσης αναφορά σε μη δίωξη τρίτου προσώπου το οποίο με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου διεπιστώθη ότι ενέχεται στα επίδικα αδικήματα. Εκείνο το οποίο όμως δεν μας ελέχθη είναι πώς θα μπορούσε κάτι τέτοιο να είναι εφικτό αφ' ης στιγμής δεν ευρίσκετο το τρίτο αυτό άτομο στην Κύπρο για να μπορεί να ασκηθεί εναντίον του ποινική δίωξη. Τα όσα δε αναφέρθηκαν σε υποκίνηση του Κατηγορουμένου από τρίτο πρόσωπο στη διάπραξη, προφανώς, των επίδικων αδικημάτων μικρή σημασία μπορεί να έχουν εφόσον υπήρξε εύρημα και διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι στην ομάδα που δρούσε ο Κατηγορούμενος και το τρίτο πρόσωπο, ο Κατηγορούμενος είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο συνήγορος επικαλέστηκε επίσης ως στοιχείο που θα πρέπει να συνεκτιμηθεί και τη μεγάλη ταλαιπωρία που ο Κατηγορούμενος υπέστη ένεκα της κράτησης του στη Μεννόγεια κατόπιν σχετικού διατάγματος της Λειτουργού Μετανάστευσης υπό απάνθρωπες - όπως τις χαρακτήρισε - συνθήκες. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Κατηγορούμενος για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης και της εξασφάλισης της παρουσίας του στο Δικαστήριο δεν είχε κριθεί προφυλακιστέος αλλά του επιβλήθηκαν μόνο περιοριστικοί όροι δεν θεωρούμε ότι μπορούμε να λάβουμε υπόψη το γεγονός της κράτησης που διενεργήθηκε μέσα σε άλλα πλαίσια και κατόπιν απόφασης μιας διοικητικής αρχής. Αναμφίβολα τα αδικήματα στα οποία ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος είναι από τα πλέον σοβαρά και αυτό αντανακλάται από τη μέγιστη ποινή που προνοείται για καθένα από αυτά από το σχετικό Νόμο. Η εμπορία προσώπων αποτελεί μια αποτρόπαια μορφή παραβίασης των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων που υπονομεύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Έχει δε δυστυχώς λάβει διεθνώς μεγάλες διαστάσεις και θεωρείται ένα από τα σοβαρότερα αδικήματα που διαπράττονται στο πλαίσιο του οργανωμένου εγκλήματος. Και αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο. Η εξασφάλιση τεράστιου κέρδους που διοχετεύεται σε διεθνή δίκτυα οργανωμένου εγκλήματος αναμφίβολα συνιστά την κινητήρια δύναμη για την εμφάνιση και τη ραγδαία εξάπλωση αυτού του φαινομένου το οποίο υποθάλπεται βεβαίως από την αναζήτηση σεξουαλικών υπηρεσιών. Σε αδικήματα αυτού του είδους οι δράστες βασικά εκμεταλλεύονται την ευάλωτη θέση του θύματος είτε αυτή αφορά την οικονομική τους εξαθλίωση, είτε το χαμηλό μορφωτικό ή νοητικό τους επίπεδο και γενικότερα την απελπισία τους και την έλλειψη οιασδήποτε προοπτικής για εξεύρεση μιας αξιοπρεπούς εργασίας. Κρίνουμε σκόπιμο να αναφερθούμε σε επίσημα παγκόσμια δεδομένα, τα οποία ενδυναμώνουν τις πιο πάνω παρατηρήσεις και διαπιστώσεις μας. Όπως αναφέρεται στην Έκθεση των Ηνωμένων Εθνών Global Report on Trafficking in Persons του 2012 με παραπομπή σε δεδομένα του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (ILO - International Labour Organization) - του 2005 τουλάχιστον 12.3 εκατομμύρια άνθρωποι ανά το παγκόσμιο υπήρξαν θύματα αναγκαστικής δουλείας (forced labour) ενώ ο υπολογιζόμενος κατ΄ ελάχιστον αριθμός ανθρώπων σε αναγκαστική δουλεία ένεκα εμπορίας ανήλθε σε 2.45 εκατομμύρια ανά πάσα στιγμή. Το ίδιο έτος ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας δημοσίευσε - όπως αναφέρεται πάλι στην πιο πάνω Έκθεση των Ηνωμένων Εθνών - την πρώτη εκτίμηση των παγκοσμίων κερδών που αποκομίζονται από τα 2.45 εκατομμύρια άτομα υπό αναγκαστική δουλεία. Εκτιμήθηκε ότι τα κέρδη ανέρχονται σε US$31.6 δισεκατομμύρια το χρόνο. Παραπέμπουμε σχετικά στη σελ. 68 της πιο πάνω Έκθεσης στην οποία αναφέρονται τα εξής: "The first minimum estimate of victims of forced labour and trafficking in persons in the world was published by the ILO in 2005. This report presented estimates for the number of victims of forced labour, as well as a specific estimate for victims of trafficking in persons as one form of forced labour. According to this report, at least 12.3 million people were victims of forced labour worldwide and the estimated minimum number of persons in forced labour as a result of trafficking in persons was 2.45 million, at any moment in time. In the same year, ILO published the first estimation of the global profits generated from the world's 2.45 million forced labourers who have been trafficking amounting to US$31.6 billion per year." Το 2012 ο Διεθνής Οργανισμός Εργασίας έδωσε νέα ποσοστά για τον αριθμό των θυμάτων αναγκαστικής δουλείας. Σύμφωνα με αυτά για την περίοδο 2002-2011 ο αριθμός των θυμάτων αναγκαστικής δουλείας εκτιμήθηκε σε 20.9 εκατομμύρια. Από τον αριθμό αυτό 4.5 εκατομμύρια (22%) αποτελούν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης[1]. Στις Εκθέσεις της η Europol εκτιμά ότι η εμπορία προσώπου είναι η τρίτη προσοδοφόρα εγκληματική δραστηριότητα μετά τη διακίνηση όπλων και ναρκωτικών. Όπως αναφέρεται από την Europol, σε σχετικό ενημερωτικό δημοσίευμα της το 2007, η εμπορία ανθρώπων θεωρείται ως η πιο γοργά αναπτυσσόμενη επιχείρηση στον κόσμο η οποία οδηγεί στη συγκομιδή τεράστιων ποσών σε διεθνείς εγκληματικές οργανώσεις, ενώ γενικώς παραμένει μικρού κινδύνου και ταυτόχρονα ψηλών απολαβών δραστηριότητα για τους εγκληματίες που εμπλέκονται σε αυτή[2]. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (εφεξής «ΕΔΑΔ») Case of Rantsev v. Cyprus and Russia (Application No. 25965/04), η οποία αφορούσε προσφυγή του πατέρα της 20χρονης Ρωσίδας χορεύτριας Ράντσεβα αναφορικά με τον ανεξήγητο θάνατο της στην Κύπρο το 2001, η εμπορία προσώπων αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο το οποίο αναπτύχθηκε ραγδαίως τα τελευταία χρόνια. Έγινε δε αναφορά στο Πρωτόκολλο του Παλέρμο του 2000 και στη Σύμβαση του 2005 - Anti-Trafficking Convention[3] - επισημαίνοντας ότι αυτά τα Διεθνή Έγγραφα καταδεικνύουν την αυξανόμενη αναγνώριση σε διεθνές επίπεδο της έξαρσης αυτού του φαινομένου και της ανάγκης λήψης μέτρων για καταπολέμηση της εμπορίας προσώπων. Παραθέτουμε στο σημείο αυτό την παράγρ. 278 που έχει ως εξής: «278. The Court notes that trafficking in human beings as a global phenomenon has increased significantly in recent years (see paragraphs 89, 100, 103 and 269 above). In Europe, its growth has been facilitated in part by the collapse of former Communist blocs. The conclusion of the Palermo Protocol in 2000 and the Anti-Trafficking Convention in 2005 demonstrate the increasing recognition at international level of the prevalence of trafficking and the need for measures to combat it.» Επιπλέον το ΕΔΑΔ τόνισε ότι η εμπορία προσώπων ισοδυναμεί με τη χρήση των ανθρώπων ως αντικειμένων που αγοράζονται και πωλούνται και υποβάλλονται σε αναγκαστική εργασία. Συχνά για ελάχιστη ή και καθόλου πληρωμή, συνήθως εντός της βιομηχανίας σεξ, αλλά και αλλού. Εξυπακούει δε στενή παρακολούθηση των δραστηριοτήτων των θυμάτων, ενώ συνεπάγεται και τη χρήση βίας και απειλών εναντίον τους. Τονίσθηκε επίσης ότι η εμπορία προσώπου, χωρίς αμφιβολία, απειλεί την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τις θεμελιώδεις ελευθερίες και αξίες, οι οποίες προστατεύονται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (εφεξής «ΕΣΔΑ»). Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από τις παραγρ. 281 και 282 της Απόφασης: «281. The Court considers that trafficking in human beings, by its very nature and aim of exploitation, is based on the exercise of powers attaching to the right of ownership. It treats human beings as commodities to be bought and sold and put to forced labour, often for little or no payment, usually in the sex industry but also elsewhere (see paragraphs 101 and 161 above). It implies close surveillance of the activities of victims, whose movements are often circumscribed (see paragraphs 85 and 101 above). It involves the use of violence and threats against victims, who live and work under poor conditions (see paragraphs 85, 87 to 88 and 101 above). It is described by Interights and in the explanatory report accompanying the Anti-Trafficking Convention as the modern form of the old worldwide slave trade (see paragraphs 161 and 266 above). The Cypriot Ombudsman referred to sexual exploitation and trafficking taking place "under a regime of modern slavery" (see paragraph 84 above). 282. There can be no doubt that trafficking threatens the human dignity and fundamental freedoms of its victims and cannot be considered compatible with a democratic society and the values expounded in the Convention. In view of its obligation to interpret the Convention in light of present-day conditions, the Court considers it unnecessary to identify whether the treatment about which the applicant complains constitutes "slavery", "servitude" or "forced and compulsory labour". Instead, the Court concludes that trafficking itself, within the meaning of Article 3(
4. a)of the Palermo Protocol and Article 4(
5. a)of the Anti-Trafficking Convention, falls within the scope of Article 4 of the Convention.» Τα αδικήματα εμπορίας προσώπων για τα οποία ο Κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος έχουν πάρει ανησυχητικές διαστάσεις και στη χώρα μας. Η σεξουαλική εκμετάλλευση, εμπορία και διακίνηση γυναικών υπό καθεστώς σύγχρονης δουλείας αποτελεί δυστυχώς μια μορφή σοβαρής εγκληματικής ενέργειας που λαμβάνει χώρα και στην Κύπρο. Οι πιο πάνω αναφορές μας προκύπτουν, μεταξύ άλλων, και από την προαναφερόμενη απόφαση του ΕΔΑΔ. Στην υπόθεση αυτή το ΕΔΑΔ αποφάσισε ότι υπήρξε παραβίαση του Άρθρου 4 της ΕΣΔΑ (απαγόρευση της δουλείας και της αναγκαστικής εργασίας) ένεκα της μη παροχής στο θύμα πρακτικής και αποτελεσματικής προστασίας έναντι της εμπορίας και της εκμετάλλευσης γενικώς και ένεκα της παράλειψης στη λήψη των αναγκαίων ειδικών μέτρων προς προστασία της[4]. Σημαντική αναφορά στην εν λόγω απόφαση υπήρξε για την έκθεση της Επιτρόπου Διοικήσεως που δημοσιεύτηκε στις 24 Νοεμβρίου του 2003 αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες η καλλιτέχνιδα Ράντσεβα είχε χάσει τη ζωή της όπως και σε σχέση με παρόμοια περιστατικά που είχαν δημοσιοποιηθεί αναφορικά με κακοποιήσεις ή θανάτους αλλοδαπών γυναικών που είχαν έλθει στην Κύπρο για να εργαστούν ως «καλλιτέχνιδες». Στην παράγρ. 294 της απόφασης του το ΕΔΑΔ έγινε η ακόλουθη αναφορά η οποία είναι ενδεικτική του μεγέθους του προβλήματος της εμπορίας προσώπων στον τόπο μας . Την παραθέτουμε: "It is clear from the Ombudsman's 2003 report that here has been a serious problem in Cyprus since the 1970s involving young foreign women being forced to work in the sex industry (see paragraph 83 above). The report further noted the significant increase in artistes coming from former Soviet countries following the collapse of the USSR (see paragraph 84 above). In her conclusions, the Ombudsman highlighted that trafficking was able to flourish in Cyprus due to the tolerance of the immigration authorities (see paragraph 89 above). In his 2006 report, the Council of Europe's Commissioner for Human Rights also noted that the authorities were aware that many of the women who entered Cyprus on artiste's visas would work in prostitution (see paragraph 96 above). There can therefore be no doubt that the Cypriot authorities were aware that a substantial number of foreign women, particularly from the ex-USSR, were being trafficked to Cyprus on artistes visas and, upon arrival, were being sexually exploited by cabaret owners and managers." Μέσα από τα προαναφερόμενα έγγραφα το ίδιο το παρόν Δικαστήριο αντλεί γνώση του γεγονότος ότι η Κύπρος αποτελεί χώρα προορισμού αλλά και χώρα μετάβασης (a source and destination country) για άνδρες και γυναίκες που υποβάλλονται σε αναγκαστική εργασία και εμπορία σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Τα θύματα εμπορίας σεξουαλικής εκμετάλλευσης στην Κύπρο προέρχονται κυρίως από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και Ασίας.[5] Μέσα στα πλαίσια αντιμετώπισης αυτού του υπό έξαρση και ανησυχητική εξάπλωση φαινομένου της οργανωμένης σεξουαλικής εκμετάλλευσης και της εμπορίας προσώπων, η Κύπρος έχει υπογράψει και κυρώσει με νόμο όλες τις διεθνείς και ευρωπαϊκές συμβάσεις που αφορούν σε θέματα πορνείας ή σωματεμπορίας και άλλες συναφείς παράνομες δραστηριότητες. Διαπιστώνεται με άλλα λόγια μια συνεχής προσπάθεια εκσυγχρονισμού της νομοθεσίας μας ούτως ώστε αφενός να εναρμονίζεται και να συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Δημοκρατίας και αφετέρου να μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις νέες μορφές που παρουσιάζονται στην εκμετάλλευση και εμπορία ανθρώπων. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια θεσπίστηκε λοιπόν ο περί της Καταπολέμησης της Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας Θυμάτων Νόμος του 2007 (Ν.87(Ι)/07) ο οποίος αντικατέστησε τον προηγούμενο σχετικό Ν.3(Ι)/2000. Δεν διαφεύγει την προσοχή μας το γεγονός ότι για σκοπούς εναρμόνισης με πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεταξύ των οποίων με την Οδηγία 2011/36/ΕΕ, προσφάτως θεσπίστηκε ο περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Εμπορίας και Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Ν.60(Ι)/2014. Αυτός εντάσσεται μέσα στο σύνολο των νομοθετικών μέτρων που η Κύπρος έλαβε στα πλαίσια εντατικοποίησης των μέτρων. Όπως προκύπτει και από τον τίτλο της Οδηγίας 2011/36/ΕΕ ένας από τους σκοπούς της ήταν η αντικατάσταση της Απόφασης-Πλαίσιο 2002/629/ΔΕΥ, η οποία είχε αποτελέσει μια από τις βάσεις θέσπισης του Ν.87(Ι)/07. Η Απόφαση-Πλαίσιο όσον αφορά τις ποινές προέβλεπε ότι το αδίκημα της εμπορίας έπρεπε να τιμωρείται από τα κράτη-μέλη με φυλάκιση ανώτατης διάρκειας όχι μικρότερης των 8 ετών και ο Νομοθέτης μας επέλεξε τότε να προβλέψει φυλάκιση μέχρι 15 έτη. Με δεδομένη αυτή την παλαιότερη ποινολογική μεταχείριση, αλλά και τις αιτιολογικές σκέψεις