Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Αργύρης Αργυρίου, Αρ. Υπόθεσης: 41278/11, 8/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:B72 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 41278/11 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Αργύρης Αργυρίου Κατηγορουμένου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 8 Οκτωβρίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Χ' Κωνσταντή Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χρ. Χριστοφίδης με την κα Α. Καρακάννα. Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου, 53 ετών, οικογενειάρχης και πατέρας πέντε παιδιών με ηλικίες 24, 20, 18, 9 και 6 ετών. Ήταν από νεαρής ηλικίας ενεργό μέλος της κοινότητας Γερίου στην οποία και εξελέγη για πρώτη φορά κοινοτάρχης την 1.1.07 και ακολούθως όταν η Κοινότητα Γερίου έγινε Δήμος εξελέγη Δήμαρχος την 1.1.12, θέση την οποία κατέχει μέχρι σήμερα. Σημειώνω εδώ τη θέση του συνηγόρου του ότι από την αρχή της ανάμειξης του στην ηγεσία της τότε Κοινότητας νυν Δήμου Γερίου ο Αργύρης Αργυρού δεν ασκεί κανένα άλλο επάγγελμα και τα μόνα του εισοδήματα είναι η αντιμισθία του για το αξίωμα αυτό στο οποίο εξελέγη με δημοκρατικές διαδικασίες και αφού έτυχε της εμπιστοσύνης και της ψήφου των μελών της τότε Κοινότητας και ακολούθως Δήμου Γερίου. Ο Αργύρης Αργυρού κατηγορείται με βάση το κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε στις 16.11.11 για τη διάπραξη τεσσάρων αδικημάτων κατάχρησης εξουσίας κατά παράβαση των άρθρων 105 και 106 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
- Τα τέσσερα αυτά αδικήματα όπως εκτίθενται στο κατηγορητήριο στις λεπτομέρειες που τα επεξηγούν έλαβαν χώρα το έτος 2010, ενώ ο κατηγορούμενος ήταν ο Κοινοτάρχης του χωριού Γερίου. Συγκεκριμένα του αποδίδεται ότι ενώ, ήταν Δημόσιος Λειτουργός, δηλαδή Κοινοτάρχης του χωριού Γερίου της επαρχίας Λευκωσίας, κατά κατάχρηση εξουσίας που ανάγετο στα καθήκοντα του, προέβη σε αυθαίρετη πράξη που παράβλαπτε τα δικαιώματα άλλων και συγκεκριμένα ότι χωρίς υποβολή προσφορών και χωρίς να ενημερωθούν τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου Γερίου, ανάθεσε: 1) το έργο της καλωδίωσης της Πλατείας Ηρώων της Κοινότητας Γερίου, 2) το έργο για ηλεκτρολογικές εργασίες στην Πλατεία Ηρώων (cabinet & τοποθέτηση main Panel), 3) του φωτισμού της Πλατείας Ηρώων (κολόνες φωτισμού, τοποθέτηση spot, πρίζες αυτόματο & παροχή) και 4) για ηλεκτρολογικές εργασίες για διαμόρφωση του Πολιτιστικού Κέντρου [Cyta (σωλήνες-καλώδιο, αίτηση και έλεγχος αναμετάδοσης, παροχή κτιρίου από πλατεία & RCDs)], της κοινότητας Γερίου σε εταιρεία με την οποία είχε προσωπική συγγένεια. Σχετικές είναι οι κατηγορίες αρ. 1 μέχρι 4 στο κατηγορητήριο οι οποίες αφορούν αντίστοιχα τα πιο πάνω έργα. Μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ενοχή και στις τέσσερεις πιο πάνω κατηγορίες. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχαν κατατεθεί εκ συμφώνου και σημειώθηκαν ως τεκμήρια για την αλήθεια του περιεχομένου τους τα πρακτικά των συνεδριάσεων του Κοινοτικού Συμβουλίου Γερίου από τις 14.7.09 μέχρι και τις 15.6.10 σε σχέση με τα θέματα που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Το τι έπραξε συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος είναι ότι ανέθεσε τα έργα που αναφέρονται στις κατηγορίες 1 μέχρι 4 πιο πάνω στην εταιρεία Goodnet Electrical Ltd (εν τοις εφεξής Goodnet) χωρίς την προκήρυξη προσφορών η οποία εταιρεία μετά από έλεγχο που έγινε από την Ελεγκτική Υπηρεσία διαπιστώθηκε ότι ανήκει στη σύζυγο του αδερφού του κα Χριστίνα Αργυρού και Διευθυντής της είναι ο πατέρας του, κ. Κυριάκος Αργυρού. Σύμφωνα με τα γεγονότα όπως εκτέθηκαν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής στις 3.3.11 λήφθηκε αλληλογραφία από το Γραφείο Επάρχου Λευκωσίας με την οποία ζητείτο η διενέργεια εξετάσεων σχετικά με ισχυριζόμενες οικονομικές ατασθαλίες στο Κοινοτικό Συμβούλιο Γερίου. Στις 23.3.11 κλήθηκε στην Αστυνομία ο Αναπληρωτής, Κοινοτάρχης Γερίου Γιάννης Κωνσταντίνου ο οποίος έδωσε κατάθεση στην οποία ισχυρίστηκε ότι ο Κοινοτάρχης Γερίου (κατηγορούμενος), έκαμε ανάθεση ηλεκτρολογιών εργασιών έργων της κοινότητας όπως ηλεκτροφωτισμό της Πλατείας Ηρώων του Πολιτιστικού Κέντρου και του Κοινοτικού γηπέδου χωρίς να λαμβάνει προσφορές και χωρίς να ενημερώνονται τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου και ότι ανέθεσε τα έργα αυτά στην εταιρεία Goodnet που ανήκει σε συγγενικά του πρόσωπα. Κατήγγειλε επίσης ότι στα τιμολόγια της εταιρείας Goodnet γίνονταν υπερχρεώσεις. Στα πλαίσια διερεύνησης λήφθηκαν καταθέσεις από την Γραμματέα του Κοινοτικού Συμβουλίου Γερίου η οποία και παρέδωσε τα πρακτικά των συνεδριάσεων του Κοινοτικού Συμβουλίου Γερίου και αντίγραφα τιμολογίων, από αρμόδιο λειτουργό του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη σε σχέση με την εταιρεία Goodnet και από τα άλλα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου Γερίου. Στις 9.9.11 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο η οποία έχει κατατεθεί και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
- Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι η ανάθεση των έργων στην εταιρεία Goodnet αποφασίστηκε από κοινού με τα άλλα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου Γερίου, που γνώριζαν ότι η σύζυγος του αδελφού του είχε μετοχές στη εν λόγω εταιρεία και ανέφερε τα εξής: «Η διαδικασία λήψης της απόφασης ανάθεσης των εργασιών στη Goodnet έγινε παράτυπα στην προσπάθεια μου να βοηθήσω ώστε να προχωρήσει άμεσα η διαδικασία από ζήλο για προσφορά στη κοινότητα. Σε όλες τις εργασίες που έγιναν με εξαίρεση τα ηλεκτρολογικά που έκαμε η Goodnet λαμβάνονταν πάντα προσφορές από προηγουμένως..Μετά την τέλεση των εργασιών παραλαμβάνονταν τα σχετικά τιμολόγια από τη Γραμματέα και παρουσιάζονταν στις συνεδρίες για έγκριση και πληρωμή. Όλα τα έργα ήταν υπό την εποπτεία του Επάρχου και ήταν για όλα τα θέματα ενήμερος και με την οικονομική συμβολή του. Κανένα τιμολόγιο δεν πληρώθηκε χωρίς την έγκριση του από την πλειοψηφία του Συμβουλίου.» Στην ανακριτική του κατάθεση ερωτήθηκε από τον εξεταστή της υπόθεσης κατά πόσον είχε οποιοδήποτε οικονομικό όφελος από την ανάθεση των εργασιών στη Goodnet, σχετική είναι η ερώτηση
- Η απάντηση του κατηγορούμενου αναφέρεται αυτολεξεί: «Δεν είχα κανένα οικονομικό όφελος και η αξία των έργων που κοστολογήθηκαν και πληρώθηκαν ήταν μέσα στα λογικά πλαίσια που το Κοινοτικό Συμβούλιο μπορούσε να πληρώσει για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Οι πληρωμές ήταν πάντα ομόφωνες ή πλειοψηφικές πράγμα που το μαρτυρούν τα πρακτικά των συνεδριάσεων. Ότι έγινε για την ασφάλεια και την υγεία των πολιτών καθώς και για διαφυγή διασπάθισης δημοσίου χρήματος.». Ο κατηγορούμενος κατά το στάδιο της ανακριτικής του κατάθεση παρέδωσε επίσης στον εξεταστή της υπόθεσης επιστολή του ημερ. 28.4.10 προς τον Έπαρχο Λευκωσίας, Τεκμήριο 6, με την οποία τον ενημερώνει ότι για τα πιο πάνω έργα χρειάστηκαν να γίνουν κάποιες ηλεκτρολογικές εργασίες οι οποίες αρχικά κοστολογήθηκαν με ποσό που δεν θα χρειαζόταν η διαδικασία των προσφορών. Όταν είχαν αρχίσει οι εργασίες επειδή δεν υπήρχε σχεδιασμός έγιναν ζημιές στις οποίες ο ηλεκτρολόγος που βρισκόταν ήδη στο εργοτάξιο με οδηγίες δικές του (του κατηγορούμενου) προέβηκε στην επιδιόρθωση τους καθώς προέκυπτε σοβαρό θέμα ασφάλειας. Επίσης ο ηλεκτρολόγος προχώρησε στην τοποθέτηση καινούργιων φωτιστικών καθώς τα υφιστάμενα είχαν καταστραφεί και δεν λειτουργούσαν. Ενημερώνει εν τέλη τον Έπαρχο ότι το κόστος για τις ηλεκτρολογικές εργασίες είχε υπερβεί του αρχικά υπολογιζόμενου χωρίς να γίνει δυνατή η διεξαγωγή διαγωνισμού για ανάθεση του έργου. Προτού αναφερθώ στην εμπεριστατωμένη αγόρευση του συνηγόρου του κατηγορούμενου για τον μετριασμό της ποινής που θα του επιβληθεί σημειώνω ότι στο κατηγορητήριο δεν έχει συμπεριληφθεί κατηγορία για υπερχρεώσεις των τιμολογίων της Goodnet ενώ η καταγγελία κάλυπτε και αυτό τον ισχυρισμό. Σε σχέση με αυτό το θέμα η Υπεράσπιση του κατηγορούμενου έχει καταθέσει βεβαίωση της εταιρείας Conem Engineering Consulting ημερ. 12.11.12 στην οποία ο κ. Δημήτρης Σάββα ηλεκτρολόγος μηχανικός μέλος του ΕΤΕΚ αναφέρει ότι «Σε σχέση με τα τιμολόγια της εταιρείας Goodnet για τις εργασίες ηλεκτροδότησης της Πλατείας Ηρώων Γερίου κατά τη γνώμη του τα ποσά που χρεώθηκαν ανταποκρίνονται στο όγκο της δουλειάς που διεκπεραιώθηκε και θεωρώ ότι οι τιμές είναι λογικές». Ο κ. Χριστοφίδης σε μια πλήρως εμπεριστατωμένη αγόρευση ως έχει ήδη αναφερθεί προώθησε ενώπιον του Δικαστηρίου τις θέσεις του τόσο σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και καίρια και καθοριστικά στους μετριαστικούς παράγοντες- ελαφρυντικά του κατηγορουμένου. Σε σχέση με τις προσωπικές του περιστάσεις πέραν των όσων έχουν ήδη αναφερθεί ο κ. Χριστοφίδης εξήρε το έργο του κατηγορούμενου σε όλα τα χρόνια της θητείας του για την προβολή, το όφελος και τη δραστηριότητα του κατηγορουμένου για το Δήμο του. Επίσης όπως αναφέρθηκε ο κατηγορούμενος με τη σκληρή δουλειά του και την αποτελεσματική διοίκηση του Δήμου έχει καταφέρει σήμερα ο Δήμος Γερίου να έχει αποθεματικό €2.500.000 κάτι που δεν έχει κανένας άλλος Δήμος στην Κύπρο. Όσον αφορά τα γεγονότα της υπόθεσης πέραν και πάλι των όσων έχουν αναφερθεί προηγουμένως ο κ. Χριστοφίδης αναφέρθηκε στην ανάγκη άμεσης λύσης του θέματος της ηλεκτροδότησης της Πλατείας Ηρώων, στο γεγονός ότι πριν να ληφθεί η απόφαση για τα έργα αυτά είχε κληθεί στο Δήμο Γερίου ο αδερφός του κατηγορουμένου Μάρκος Αργυρού ο οποίος είναι υπάλληλος της Α.Η.Κ. και εξήγησε στο Συμβούλιο τα προβλήματα και τις ανάγκες που υπήρχαν και το γεγονός ότι όλα τα μέλη του Συμβουλίου γνώριζαν τη συγγένεια μεταξύ τους αλλά και το γεγονός ότι ο Αντιπρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου στην απουσία του κατηγορούμενου στο εξωτερικό έδωσε οδηγίες στην εταιρεία Goodnet για το θέμα ηλεκτροφωτισμού του γηπέδου. Ο κ. Χριστοφίδης επίσης ανέφερε στο Δικαστήριο ότι και οι τέσσερεις κατηγορίες που αποδίδονται στο κατηγορούμενο ουσιαστικά αποτελούν το ίδιο έργο απλά έχει χωριστεί σε διαφορετικές φάσεις, τόνισε το γεγονός ότι αρχικά ως υπολογίστηκε το κόστος θεωρήθηκε ότι ήταν σε εκείνα τα επίπεδα που θα μπορούσε να γίνει άμεση ανάθεση χωρίς την ανάγκη προκήρυξης προσφορών ενόψει και του επείγοντος αλλά και των κινδύνων που επέβαλαν την άμεση αποκατάσταση τους και ότι αργότερα διαφάνηκε, μετά που άρχισε το έργο ότι υπήρχαν και διάφορα άλλα προβλήματα. Έμφαση δόθηκε επίσης από τον κ. Χριστοφίδη στο γεγονός ότι όλα τα τιμολόγια της εταιρείας Goodnet έχουν πληρωθεί μετά από πλειοψηφικές αποφάσεις του Συμβουλίου και προς τούτο παρέπεμψε στα πρακτικά των συνεδριάσεων που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο. Υπήρξε εκτεταμένη αναφορά από τον κ. Χριστοφίδη στους μετριαστικούς παράγοντες που συγκεντρώνει πάντα κατά την εισήγηση του ο κατηγορούμενος στο πρόσωπο του. Με αναφορά σε σχετική νομολογία τόνισε την παραδοχή του κατηγορούμενου με την οποία εξοικονομείται δικαστικός χρόνος και χρήμα από το Δικαστήριο, δεν ταλαιπωρούνται οι μάρτυρες να δώσουν μαρτυρία αλλά και γιατί η παραδοχή του καταδεικνύει ότι αντιλαμβάνεται το λάθος του και είναι έτοιμος να δεχτεί τις συνέπειες του Νόμου για τα αδικήματα που έχει διαπράξει και παραδεχτεί. Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου σε σχέση με την ηλικία του είναι επίσης μετριαστικός παράγοντας, ο κατηγορούμενος είναι 53 ετών και ουδέποτε προηγουμένως δεν έχει καταδικαστεί για άλλο αδίκημα. Επίσης όπως ο κ. Χριστοφίδης έχει αναφέρει το όλο αυτό περιστατικό αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό, ο κατηγορούμενος έχει συνεργαστεί πλήρως με την Αστυνομία κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης και χαρακτηριστικό τούτου είναι οι απαντήσεις που έδωσε στη ανακριτική του κατάθεση. Υπάρχει επίσης απομακρυσμένη πιθανότητα επανάληψης του αδικήματος από πλευράς του κατηγορουμένου αφού τα αδικήματα τα οποία έχει παραδεχτεί έλαβαν χώρα σε άγνωστη ημερομηνία το
- Έχουν έκτοτε μεσολαβήσει τέσσερα χρόνια και ο κατηγορούμενος όχι μόνο απείχε από οποιαδήποτε παρόμοια αλλά καθολικά απείχε από οποιαδήποτε παραβατική συμπεριφορά. Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης, πάντα κατά τον ευπαίδευτο συνήγορο του, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος στη συγκεκριμένη υπόθεση μπορεί να ενήργησε έξω από τα πλαίσια της ορθής και επιβεβλημένης πρακτικής και θα έπρεπε να ακολουθήσει την διαδικασία υποβολής προσφορών εντούτοις δεν απεκόμισε οποιοδήποτε προσωπικό ή οικονομικό όφελος. Άλλος ένας παράγοντας που το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη του πριν να επιβάλει στον κατηγορούμενο ποινή είναι οι πιθανές επιπτώσεις που μπορεί να προκληθούν στην μετέπειτα εργασία και σταδιοδρομία του κατηγορούμενου σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε επιβάλει σε αυτόν ποινή στερητική της ελευθερίας του. Ήταν η θέση του κ. Χριστοφίδη ότι στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής, καθήκον που ουδέποτε ατονεί από ένα Ποινικό Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις και όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου αλλά και το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος που όπως έχω ήδη αναφέρει είναι το 2010 συνηγορούν, ενόψει και της μεγάλης διακριτικής ευχέρειας που έχει πλέον το Δικαστήριο να αναστέλλει ποινές φυλάκισης με βάση τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας, ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ότι η αρμόζουσα ποινή υπό τις περιστάσεις είναι αυτή της φυλάκισης, τότε να την αναστείλει στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη. Τα άρθρα 105 και 106 του Ποινικού Κώδικα συμπεριλαμβάνονται στο μέρος ΙΙΙ του Ποινικού Κώδικα με τίτλο: Αδικήματα εναντίον της άσκησης νόμιμης εξουσίας και ειδικότερα στο Κεφάλαιο Δεκασμός και Κατάχρηση Εξουσίας. Με βάση το άρθρο 105 «Δημόσιος λειτουργός ο οποίος κατά κατάχρηση εξουσίας που ανάγεται στα καθήκοντα του ενεργεί ή διατάσσει την ενέργεια οποιασδήποτε αυθαίρετης πράξης που παραβλάπτει τα δικαιώματα άλλου είναι ένοχος πλημμελήματος. Εάν ο υπαίτιος απέβλεπε με τέτοια πράξη σε κέρδος είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση 3 ετών». Ξεκαθαρίζω από τώρα ότι με βάση το πλαίσιο γεγονότων όπως έχει εκτεθεί πιο πάνω δεν τίθεται θέμα κακουργήματος στην παρούσα υπόθεση αφού δεν υπάρχει κάτι ενώπιον του Δικαστηρίου που να καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος είχε σκοπό το κέρδος όταν έπραξε τις αξιόποινες πράξεις που αποτελούν τις λεπτομέρειες των αδικημάτων των κατηγοριών 1 μέχρι 4 επί του κατηγορητηρίου τις οποίες και παραδέχτηκε. Η προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή αποτελεί τη βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την αρμόζουσα ποινή σε κάθε περίπτωση. Στην παρούσα, τα αδικήματα χαρακτηρίζονται ως πλημμελήματα και συνεπώς, σύμφωνα με το άρθρο 35, τιμωρούνται με φυλάκιση μη υπερβαίνουσα τα δύο έτη ή με χρηματική ποινή μη υπερβαίνουσα τα €2.562- ή και με τις δύο αυτές ποινές. Η έρευνα στην κυπριακή νομολογία δεν αποκαλύπτει κάποια παλαιότερη απόφαση επιβολής ποινών αποκλειστικά στα πιο πάνω αδικήματα. Για παράδειγμα, στην υπ. Γιαννάκης Ξυδιάς κ.α. v. Αστυνομίας
(1993)1 Α.Α.Δ. 174, για τον δημόσιο υπάλληλο στοιχειοθετήθηκαν και αδικήματα δόλου και κατάχρησης εμπιστοσύνης καθώς και συμμετοχής του σε αδικήματα εξασφάλισης πιστοποιητικών διά ψευδών στοιχείων, ενώ οι φυλακίσεις 12 μηνών δεν εφεσιβλήθηκαν. Το ίδιο και στην Azinas and another v. Police
(1981)2 C.L.R. 9 όπου στοιχειοθετήθηκαν αδικήματα με βάση το άρθρο 105, αλλά και πάλι σε συνδυασμό με τα άρθρα 133 και 270(β), οπότε επιβλήθηκαν ποινές 18 μηνών για τον αυτουργό και 7 μηνών για τον συμμέτοχο. Αν έχουν τελικά κάποια αξία οι πιο πάνω υποθέσεις ως προς την παρούσα είναι μόνον η επιβεβαίωση που παρέχουν πως δεν είναι η πρώτη φορά που παρατηρείται στον τόπο μας η διάπραξη από δημόσιους λειτουργούς αδικημάτων τα οποία σχετίζονται αμέσως ή εμμέσως με την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Όπως το επιβεβαιώνουν και σειρά άλλων υποθέσεων που είτε έφθασαν μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο, όπως οι υποθέσεις: Polykarpou v. Police
(1970)2 C.L.R. 111 (οχληρία και επίθεση από αστυφύλακα εν ώρα καθήκοντος), Ηλίας Χαραλάμπους
(1994)2 Α.Α.Δ. 14 (υπεξαίρεση από δικαστικό επιδότη), Γενικός Εισαγγελέας ν. Ι. Γεωργίου Α. Παντελή
(2001)2 Α.Α.Δ.770 (ψευδείς δηλώσεις από δημόσιο λειτουργό), Χριστόδουλος Νικολαΐδης ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 271 (δεκασμός δημόσιου λειτουργού), Σάββας Σουτζιής ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 424 (κλοπή εκρηκτικών από αντισυνταγματάρχη), Χριστάκης Πίτσιλλος ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 346 (εμπλοκή αστυνομικού που υπεξαίρεσε πιστωτική κάρτα κατά το καθήκον), Αθανασίου ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 367 (προειδοποίηση υπόπτου από λοχία για επικείμενη αστυνομική έρευνα), Αντωνίου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 766 (σεξουαλική παρενόχληση μαθητών από δάσκαλο), Θεόδωρος Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 206 (πλαστογραφία εγγράφων από Κοινοτάρχη), είτε εκδικάστηκαν πρωτόδικα χωρίς να ασκηθεί έφεση, όπως οι υποθέσεις των μελών της Αστυνομίας (υπ. 21564/09), ή υποθέσεις επίθεσης εναντίον πολιτών από μέλη της Αστυνομίας (υπ. Αρ. 17179/2006 Κακουργιοδικείου Λευκωσίας και αρ. 1539/2008 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας). Με τις πιο πάνω παραπομπές το Δικαστήριο δεν αποσκοπεί στο να καταδείξει ότι υπάρχει ιδιαίτερη έξαρση στη διάπραξη αδικημάτων στα πλαίσια καθηκόντων δημοσίων λειτουργών, πλην όμως δεν μπορεί και να μην ληφθεί καθόλου υπόψιν το γεγονός ότι κατά διαστήματα η κοινωνία και τα Δικαστήρια γίνονται μάρτυρες τέτοιου είδους συμπεριφορών. Στην υπόθεση Σουτζιής (ανωτέρω) ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Αρτέμης τόνισε πως η μεγαλύτερη προσφορά προς την πατρίδα είναι η υπακοή στους νόμους της. Στα πλαίσια αυτά θεωρώ πως ο κάθε δημόσιος λειτουργός και ιδιαίτερα όσοι κατέχουν ψηλές θέσεις εμπιστοσύνης θα πρέπει να έχουν συνεχώς υπόψιν πως επιλέχθηκαν από τα αρμόδια σώματα της Πολιτείας επειδή οι ίδιοι οικειοθελώς προέβαλαν τους εαυτούς τους ως ικανούς για τις θέσεις αυτές και κυρίως να έχουν συνεχώς υπόψιν πως οφείλουν να εκτελούν υπεύθυνα και ευσυνείδητα τα καθήκοντα τους πάντοτε προς εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος και του κοινωνικού συνόλου, το οποίο υφίσταται και τα οικονομικά βάρη διατήρησης των θέσεων αυτών. Πολλές φορές μάλιστα διαπιστώνεται πως η παραμέληση καθήκοντος ή η κατάχρηση εμπιστοσύνης συνεπάγονται και αυξημένο κόστος είτε διερεύνησης μιας υπόθεσης, είτε αποκατάστασης των συνεπειών. Ο κάθε πολίτης ενός ευνομούμενου κράτους ευλόγως αναμένει πως ο κάθε δημόσιος λειτουργός εκτελεί τα καθήκοντα του και θα πρέπει να ενεργούν κατά τρόπο που να διαφυλάσσει τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα αγαθά των πολιτών και να μην προκαλούν δυσφήμηση στο κύρος της δημόσιας υπηρεσίας ή κλονισμό της εμπιστοσύνης του κοινού σ΄ αυτή. Εν πάση περιπτώσει δεν είναι τυχαίο που σε διάφορα συγγράμματα, αλλά και στη νομολογία αναφέρεται πως όταν τίθενται ζητήματα κατάχρησης ή παράβασης δημοσίου καθήκοντος υπάρχει αυστηρότερη αντιμετώπιση (βλ. Principles of Sentencing, D. A. Thomas, έκδ. 1970, σελ. 16, και Πίτσιλλος ν. Αστυνομίας, ανωτέρω). Όπως λέχθηκε στην Azinas (ανωτέρω) αποφασίζοντας την ποινή και επιμετρώντας την έκταση της, το δικαστήριο λαμβάνει υπόψιν του πλήθος παραγόντων, συχνά συγκρουόμενων και οφείλει να τους ισοζυγίζει κατά τρόπον που να καθιστά την ποινική διαδικασία κοινωνικώς ωφέλιμη, διασφαλίζοντας μέσω αυτής την πίστη του κοινού στο νόμο και στο σύστημα δικαιοσύνης. Η αρμόζουσα εφαρμογή του νόμου προς το συμφέρον της κοινωνίας είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας τον οποίον πρέπει να έχει υπόψιν το δικαστήριο κατά την επιλογή της ποινής και του ύψους της. Τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου έχουν ήδη αναφερθεί μέσα από την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του. Όλα τα ελαφρυντικά που συγκεντρώνει στο πρόσωπο του ο κατηγορούμενος είναι ελαφρυντικά που έχουν αναγνωριστεί στη νομολογία του Δικαστηρίου μας ως παράγοντες που δικαιολογούν σχετική έκπτωση στην ποινή. Λευκό ποινικό μητρώο σε συνδυασμό με την ηλικία του κατηγορούμενου, σχετική είναι η απόφαση Σολωμού Σόλων ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 148/2005, ημερ. 10.3.2006, παραδοχή, παραπέμπω στην υπόθεση Χρίστος Χαρτούμπαλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28, μεμονωμένο περιστατικό Αντρέας Δημητρίου Πισκόπου ν. Δημοκρατίας Ποιν. Εφ. 6660, ημερ. 23.6.99, συνεργασία με την Αστυνομία Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφ. 155/10 ημερ. 20.2.12, μη αποκόμιση προσωπικού οφέλους Αθανάσης Μιχάλη Αθανασιάδη ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 7072 ημερ. 9.3.2001, αλλά και η αποχή του κατηγορουμένου από οποιαδήποτε παραβατική συμπεριφορά κάτι το οποίο δημιουργεί και απομακρυσμένη πιθανότητα επανάληψης του αδικήματος, σχετική είναι υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Παναγιώτη Ιωάννου 219/09 ημερ. 21.12.10. Οι επιπτώσεις στην οικογενειακή ζωή, εργασία αλλά και περαιτέρω σταδιοδρομία του κατηγορούμενου στα κοινά αυτού του τόπου επίσης είναι παράγοντες που η νομολογία αναγνωρίζει ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την επιβολή ποινής, Zak and others ν. Αστυνομίας 1990 2 Α.Α.Δ. 6 και David Riley v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 355. Το χρονικό διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων σε σχέση με την ημερομηνία που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει σε αυτό ποινή έχει τη δική της σημασία στην παρούσα υπόθεση. Υπάρχει συνταγματική επιταγή για την εντός ευλόγου χρόνου διαπίστωση της ποινικής ευθύνης ενός κατηγορούμενου. Παραπέμπω σχετικά στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου κεφαλαιώδης υποχρέωση της πολιτείας μέσω της δικαστικής διαδικασίας. Με βάση τη νομολογία και παραπέμπω σχετικά στις υποθέσεις Ευσταθίου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 294, Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου Αντρέα Πότση, Ποιν. Εφέσεις 6874 και 6876 ημερ. 25.4.2000, το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επισημάνει ότι η πάροδος μακρού χρονικού διαστήματος από τη διάπραξη του αδικήματος μειώνει ουσιαστικά την ανάγκη για αποτρεπτικότητα της ποινής και δεν ασκεί αναμορφωτικό ρόλο στον κατηγορούμενο. Έχει επίσης υιοθετηθεί η νομολογιακά καθιερωμένη αρχή ότι η πάροδος αρκετού χρόνου από τη διάπραξη του αδικήματος είναι ουσιαστικό στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη στην επιβολή ποινής ειδικά σε σχέση με το είδος της, δηλαδή αν θα επιβληθεί ποινή φυλάκισης. Ειδικότερα σε ότι αφορά την ποινή φυλάκισης επαναλαμβάνω την αρχή ότι αυτή αποτελεί το ύστατο μέτρο και ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να επιβάλλει ποινές φυλάκισης εκεί όπου τα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση δικαιολογούν τέτοια ποινή ως τη μόνη ορθή ποινή για να επιβληθεί στο συγκεκριμένο κατηγορούμενο. Σχετικές είναι οι Ποινικές Εφέσεις 6940 και 6941, ημερ. 22.6.2000 Andrew John Yeates και Ian Francis Constantin ν. Αστυνομίας. Αδιαμφισβήτητα τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος είναι σοβαρότατα. Θα έπρεπε για τα συγκεκριμένα έργα όπως τελικά διαφάνηκε να είχαν προκηρυχθεί προσφορές οι οποίες διασφαλίζουν την καθαρότητα και το αδιάβλητο της διαδικασίας. Η κατευθείαν ανάθεση του συγκεκριμένου έργου για τις τέσσερεις φάσεις όπως περιγράφονται στις κατηγορίες αρ. 1 μέχρι 4 του κατηγορητήριου κατά πρώτο χωρίς την προκήρυξη προσφορών και κατά δεύτερο και πλέον σοβαρότερο σε εταιρεία η οποία ουσιαστικά ανήκε σε πρόσωπα με τα οποία ο κατηγορούμενος είχε προσωπική συγγένεια είναι πράξη καταδικαστέα, λανθασμένη και ενέχει κινδύνους. Πλήττει δε την εμπιστοσύνη του πολίτη στους θεσμούς όταν το πρόσωπο το οποίο εμπιστεύεται να τον εκπροσωπεί στα κοινά φαίνεται να λειτουργεί εκτός των πλαισίων της νομιμότητας και των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης. Όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη ουδέποτε ατονεί. Όπως έχει αναφερθεί και στην υπόθεση Κυριάκος Σακαρίδης και Ιωάννης Νταμουτσίδης ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 21 και 25/2011 ημερ. 14.7.11 «πάντοτε βέβαια παρά τη σοβαρότητα των αδικημάτων υπάρχει ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής αφού στόχος του Δικαστηρίου είναι η επιβολή δίκαιης ποινής η οποία να αρμόζει τόσο στο έγκλημα όσο και στο δράστη.» Στην παρούσα περίπτωση πέραν των ελαφρυντικών του κατηγορουμένου στα οποία έχει γίνει πλήρης αναφορά πιο πάνω, υπάρχουν ιδιάζουσες περιστάσεις οι οποίες κατά τη γνώμη μου διαφοροποιούν την υπόθεση από τις άλλες παρόμοιες του είδους της. Τούτες είναι ότι αρχικά το έργο με το κόστος που είχε υπολογιστεί δεν ήταν έργο για το οποίο έπρεπε να προκηρυχτούν προσφορές μπορούσε δηλαδή να γίνει απευθείας ανάθεση του στα κατάλληλα πρόσωπα. Κατά δεύτερο λόγο δεν υπάρχει τίποτε στα γεγονότα που να δεικνύει ότι έγινε διασπάθιση δημοσίου χρήματος και ή ότι πληρώθηκαν στη συγκεκριμένη εταιρεία ποσά χρημάτων μεγαλύτερα από αυτά που αντιπροσωπεύει η εργασία που έγινε, αντίθετα υπάρχει και η σχετική βεβαίωση ότι οι τιμές συνάδουν με την εργασία που έγινε. Δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ή γεγονότων που να καταδεικνύουν ότι τα συμφέροντα της Κοινότητας Γερίου έχουν πληγεί καθοιονδήποτε τρόπο από την συγκεκριμένη ανάθεση ενώ το προσωπικό όφελος του κατηγορουμένου, αν μπορεί να ονομαστεί έτσι, ήταν το γεγονός ότι το έργο εκπονήθηκε από εταιρεία που ανήκει σε συγγενικό του πρόσωπο. Δεν υπάρχει καμιά μαρτυρία ότι αποκόμισε άλλο όφελος είτε υπό την μορφή προμήθειας είτε άλλως για τον εαυτό του. Εκείνο που μπορεί με βεβαιότητα να λεχθεί είναι ότι η μη προκήρυξη προσφορών, λανθασμένα, είχε ως αποτέλεσμα να στερηθούν την ευκαιρία να υποβάλουν προσφορά και να αξιολογηθούν σχετικά και άλλες εταιρείες/άτομα ως προσφοροδότες. Περαιτέρω ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι έχει μεσολαβήσει μεγάλο χρονικό διάστημα από την ημερομηνία των αδικημάτων που τοποθετούνται με βάση τις λεπτομέρειες των αδικημάτων στο κατηγορητήριο σε άγνωστη ημερομηνία κατά το έτος 2010. Σημειώνω ότι το εν λόγω χρονικό διάστημα ο κατηγορούμενος ήταν κοινοτάρχης του χωριού Γέρι ενώ εκκρεμούσης της παρούσας υπόθεσης η οποία καταχωρήθηκε στις 16.11.11 μετά από διαδικασία εκλογών ψηφίστηκε από τα μέλη της κοινότητας Γερίου και εξελέγη Δήμαρχος την 1.1.12, δηλαδή η εμπιστοσύνη των συγχωριανών του φαίνεται να συνεχίζει να αγκαλιάζει τον κατηγορούμενο και δεν έχει κλονιστεί στο πρόσωπο του. Ενόψει όλων των πιο πάνω είναι η άποψη μου ότι η ποινή που πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση δεν είναι αυτή της φυλάκισης. Επιβάλλονται λοιπόν στον κατηγορούμενο οι πιο κάτω ποινές: - Κατηγορία αρ. 1 ποινή προστίμου €2.000. - Κατηγορία αρ. 2 ποινή προστίμου €2.000. - Κατηγορία αρ. 3 ποινή προστίμου €2.000. - Κατηγορία αρ. 4 ποινή προστίμου €2.000. Ο κατηγορούμενος θα πληρώσει €165 έξοδα των μαρτύρων κατηγορούσας αρχής. Σε ότι αφορά τα διάφορα τεκμήρια που κατακρατούνται να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) ..................... Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο