Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Ευθύμιος ΤΤΟΚΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 36875/12, 31/10/2014 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2014:B75 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 36875/12 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας εναντίον Ευθύμιος ΤΤΟΚΟΥ Κατηγορουμένου ----------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31 Οκτωβρίου 2014 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα Στ. Ναθαναήλ Για τον Κατηγορούμενο: κ. Λ. Κυριακίδης Κατηγορούμενος παρών. ------------------------ Π Ο Ι Ν Η Σύμφωνα με το κατηγορητήριο που καταχωρήθηκε 17.12.12 ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες και συγκεκριμένα τις κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας και κλοπής από κατοικία. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων όπως φαίνονται στο κατηγορητήριο αποδίδεται στον κατηγορούμενο ότι μεταξύ της 9ης και 12ης Σεπτεμβρίου 2009 στον Αρχάγγελο διέρρηξε και εισήλθε εντός της κατοικίας της Κάτιας Πιπέκη με σκοπό να διαπράξει εντός αυτής κακούργημα δηλαδή να κλέψει, αριθμός κατηγορίας αρ.
- Tου αποδίδεται επίσης ότι κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο έκλεψε από την κατοικία της Κάτιας Πιπέκη διάφορα τιμαλφή, χρυσαφικά, γούνινα παλτά και ένα πίνακα ελαιογραφίας καθώς και το χρηματικό ποσό των €3.000 όλα συνολικής αξίας €304.142, αρ. κατηγορίας
- Ο κατηγορούμενος αρχικά δεν παραδέχθηκε ενοχή, ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία όπου κλήθηκαν και κατέθεσαν ενώπιον Δικαστηρίου οι περισσότεροι από τους μάρτυρες κατηγορίας που αναφέρονται στο κατηγορητήριο και συγκεκριμένα οι εξεταστές της υπόθεσης Λοχίας 4752 Γ. Αναστασίου, Αστ. 2710 Χ. Χρυσοστόμου, Λοχίας 2789 Ν. Γεωργίου ενώ κατατέθηκε ως τεκμήριο εκ συμφώνου δηλαδή για την αλήθεια του περιεχόμενου της η κατάθεση του Αστ. 2561 Σ. Νικολάου. Κλήθηκαν επίσης ως μάρτυρες και έδωσαν μαρτυρία η παραπονούμενη Κάτια Πιπέκη και ο Δρ. Μάριος Καρυόλου του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν επίσης διάφορα τεκμήρια. Μετά από την προφορική κατάθεση του Δρ. Μ. Καρυόλου και την επεξήγηση της έκθεσης του, Τεκμήριο 17, η οποία επικεντρώθηκε γύρω από την εξέταση ενός αποτσίγαρου το οποίο ταυτίστηκε με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το παρειακό επίχρισμα του κατηγορούμενου το οποίο έδωσε μετά από γραπτή του συγκατάθεση, ας σημειωθεί ότι η ταύτιση του κατηγορούμενου με το αποτσίγαρο ήταν σχεδόν απόλυτη, ο κατηγορούμενος προχώρησε σε παραδοχή και στις δύο κατηγορίες επί του κατηγορητηρίου. Πολύ συνοπτικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης είναι ότι η παραπονούμενη διέμενε στην οικία που βρίσκεται στην οδό Μετοχίου 4Α στον Αρχάγγελο μαζί με τον τότε σύντροφο της Μάριο Επιστηθίου. Η παραπονούμενη ασκούσε το επάγγελμα του φωτομοντέλου και για επαγγελματικούς σκοπούς, συγκεκριμένα για φωτογράφιση στο Dubai έφυγε από την Κύπρο στις 3.9.
- Προηγουμένως και συγκεκριμένα στις 28.7.2009 είχε φύγει στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στη Βουλγαρία ο τότε σύντροφος της. Η παραπονούμενη θα επέστρεφε στην Κύπρο στις 20.9.
- Στις 12.9.09 έλαβε τηλεφώνημα από τον τότε σύντροφο της ο οποίος της ανέφερε ότι έγινε διάρρηξη στο σπίτι της και από πρώτο έλεγχο διαπιστώθηκε ότι έλειπαν τα κοσμήματα της. Η ίδια επέστρεψε από το Dubai στις 13.9.2009 και μετά από έλεγχο που έκανε διαπίστωσε ότι κλάπηκαν τα κοσμήματα της που βρίσκονταν σε δύο μεταλλικά κουτιά κάτω από το κρεβάτι του κυρίως υπνοδωματίου, δύο γούνες και ένας πίνακας από ασήμι που απεικόνιζε την Παναγία. Επίσης, έλειπε το χρηματικό ποσό των €3.
- Όπως ανέφερε, κατά την επιστροφή της στην οικία της βρήκε κάποια αντικείμενα στο σπίτι τα οποία δεν ήταν ούτε δικά της ούτε του συντρόφου της και τα οποία τα παρέδωσε στην αστυνομία, πρόκειται για ένα μεταλλικό εργαλείο με ξύλινη χειρολαβή, τρία κλειδιά με ένα μεταλλικό κρίκο και ένα αποτσίγαρο. Το εργαλείο είχε βρεθεί σε γλάστρα στην αυλή της οικίας δίπλα από την παραβιασμένη πόρτα της εισόδου, τα κλειδιά πάνω σε καρέκλα στο καθιστικό του ισογείου και το αποτσίγαρο στο πάτωμα του κυρίως υπνοδωματίου. Ακολούθως παρέδωσε στις Αστυνομικές Αρχές χειρόγραφο κατάλογο με τα αντικείμενα και τιμαλφή που έλειπαν για τα οποία ας σημειωθεί δεν υπήρχε ασφαλιστική κάλυψη. Ο κατηγορούμενος στις 21.5.10 ενώ βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές εκτίοντας ποινή φυλάκισης για αδικήματα διαρρήξεων και κλοπών συνελήφθη για την παρούσα υπόθεση, του λήφθηκε ανακριτική κατάθεση στην οποία αρνήθηκε κάθε ενοχή και έδωσε την συγκατάθεση του για λήψη αποτυπωμάτων/μετρήσεων και DNA. Όπως έχει ήδη αναφερθεί το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου ταυτοποιήθηκε πλήρως με το αποτσίγαρο που βρέθηκε στο υπνοδωμάτιο της παραπονούμενης και ο κατηγορούμενος μετά από την σχετική μαρτυρία του Δρ. Καρυόλου προέβηκε σε παραδοχή. Ο κατηγορούμενος όπως αναφέρθηκε από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής έχει μια προηγούμενη καταδίκη και συγκεκριμένα έχει καταδικαστεί στα πλαίσια της υπόθεσης αρ. 21490/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στις 23.11.2009 σε σχέση με τα αδικήματα διάρρηξης γραφείου και κλοπής, διάρρηξη αποθήκης και κλοπής και διάρρηξης καταστήματος και κλοπής σε ποινές φυλάκισης 18 μηνών ενώ με την φυλάκιση ενεργοποιήθηκε και ανασταλείσα ποινή φυλάκισης 6 μηνών και 25 ημερών στην υπόθεση αρ. 15337/98 του Κακουργιοδικείου Λεμεσού. Η ημερομηνία αποκατάστασης της εν λόγω καταδίκης είναι η 22.11.
- Η κα Ναθαναήλ ζήτησε όπως τα τεκμήρια της υπόθεσης κατασχεθούν και καταστραφούν. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου υιοθέτησε πρώτα απ' όλα το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου σε σχέση με τον κατηγορούμενο. Σύμφωνα με αυτή ο κατηγορούμενος είναι 55 ετών σήμερα, είναι άνεργος και διαμένει με την μητέρα του στην περιοχή Ύψωνα. Είναι διαζευγμένος και πατέρας μίας κόρης ηλικίας 29 ετών. Ο γάμος του με την Λουκία Βάσου τελέστηκε το 1974 και η λύση του γάμου τους επήλθε το
- Όπως ανέφερε ο ίδιος στην Κοινωνική Λειτουργό δεν έχει καμία επικοινωνία με την πρώην σύζυγο του αλλά διατηρεί άριστες σχέσεις με την κόρη του. Ο κατηγορούμενος έχει φοιτήσει μόνο μέχρι το δημοτικό και από νεαρή ηλικία εργαζόταν με τον πατέρα του σε γεωργικές εργασίες για να βοηθήσει την οικογένεια του. Υπηρέτησε μόνο έξι μήνες στην Εθνική Φρουρά, λόγω δυσκολιών προσαρμογής και μετέπειτα πήρε απαλλαγή. Σύμφωνα με ιατρική βεβαίωση που προσκομίστηκε στη Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας ο κατηγορούμενος παρουσιάζει μανιοκατάθλιψη και είναι ανίκανος για εργασία μέχρι τον Ιανουάριο του 2015, παρακολουθείται συστηματικά από ψυχίατρο και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, επίσης λαμβάνει δημόσιο βοήθημα €452 μηνιαίως από τις Κοινωνικές Υπηρεσίες. Ο κ. Κυριακίδης στην αγόρευση του επικεντρώθηκε στην μεγάλη καθυστέρηση που κατά τους ισχυρισμούς του παρατηρήθηκε στη διερεύνηση και ακολούθως καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης, 3½ χρόνια μετά από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων. Σε ότι αφορά την προηγούμενη καταδίκη του κατηγορούμενου ανέφερε την σχετική νομολογία σύμφωνα με την οποία δεν θα πρέπει να τιμωρηθεί εκ νέου για τα προηγούμενα παραπτώματα του ενώ κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το γεγονός ότι η παρούσα υπόθεση θα μπορούσε να είχε ληφθεί υπόψη στην υπόθεση αρ. 21490/09 στην οποία του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 18 μηνών στις 23.11.2009 όπως έχει αναφερθεί οπόταν και θα του επιβαλλόταν τότε μια ποινή και δεν θα αντιμετώπιζε εκ νέου αυτή την σοβαρή υπόθεση μετά από πάροδο τόσο μεγάλου χρονικού διαστήματος. Επίσης κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του ότι από την ημερομηνία των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης ο κατηγορούμενος δεν διέπραξε οποιοδήποτε άλλο αδίκημα. Επικεντρώθηκε επίσης στο χαμηλό μορφωτικό του επίπεδο του κατηγορούμενου αλλά και στα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει. Κάλεσε τέλος το Δικαστήριο να δώσει μια δεύτερη ευκαιρία στον κατηγορούμενο αναστέλλοντας του την τυχόν ποινή φυλάκισης που θα του επιβάλει ενόψει όλων των περιστάσεων του, υπογραμμίζοντας επίσης την παραδοχή του στην παρούσα διαδικασία. Η κα Ναθαναήλ μετά από τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι υπάρχει και καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης και συγκεκριμένα 3½ χρόνια σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του κ. Κυριακίδη αφού τα αδικήματα τα οποία ο κατηγορούμενος έχει παραδεχτεί αφορούν τις ημερομηνίες 9-12.9.09 ενώ η παρούσα υπόθεση έχει καταχωρηθεί στις 27.12.12, ανέφερε ότι εναντίον του κατηγορούμενου είχε καταχωρηθεί προγενέστερα της παρούσας υπόθεσης η υπόθεση αρ. 300/11 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η οποία αναστάληκε λόγω του ότι δεν είχε εντοπιστεί ο κατηγορούμενος για να του επιδοθεί το κατηγορητήριο. Αδιαμφισβήτητα οι κατηγορίες που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος είναι σοβαρότατες. Ο κατηγορούμενος κατά τον Σεπτέμβριο του 2009 έχει προωθήσει αυτή την παραβατική συμπεριφορά από την οποία κλάπηκαν αντικείμενα πολύ μεγάλης χρηματικής αξίας όπως και χρηματικό ποσό. Η σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος προκύπτει άμεσα από τις ποινές που προβλέπει ο σχετικός Νόμος, δηλαδή ο Ποινικός Κώδικας. Για το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας προβλέπεται ποινή φυλάκισης 7 ετών, ενώ το αδίκημα κλοπής από κατοικία επισύρει ποινή φυλάκισης 5 ετών. Βεβαίως δεν διαλανθάνει της προσοχής μου στο σημείο αυτό ότι η παρούσα υπόθεση έχει καταχωρηθεί μετά από συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας στο Επαρχιακό Δικαστήριο όπου η μέγιστη ποινή φυλάκισης που μπορεί να επιβληθεί είναι 5 έτη. Πέραν των ποινών που προβλέπονται από τον Ποινικό Κώδικα και που από μόνες τους δεικνύουν την σοβαρότητα των αδικημάτων, τα αδικήματα που έχει παραδεχτεί ο κατηγορούμενος είναι αδικήματα που βρίσκονται σε έξαρση, παρουσιάζουν ιδιαίτερα ανησυχητικές διαστάσεις οπόταν και το καθήκον των Δικαστηρίων να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές είναι επιτακτικό. Η νομολογία δεικνύει ότι για αδικήματα αυτού του είδους η συνήθης ποινή που επιβάλλεται είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης. Στην σχετικά πρόσφατη υπόθεση Stefan Ilie v Αστυνομίας κ.α. (ΠΕ 180/2011,181/2011 και 182/2011 ημερ. 16.5.2012) οι τρείς εφεσείοντες ηλικίας 54, 21 και 33 ετών αντίστοιχα κρίθηκαν ένοχοι κατόπιν παραδοχής τους σε αδικήματα διάρρηξης κατοικίας κατά παράβαση των άρθρων 291, 292, 20 και 29 του Ποινικού Κώδικα και της κλοπής κατά παράβαση των άρθρων 255, 256 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών που αντιμετώπιζαν οι 3 εφεσείοντες διέρρηξαν και εισήλθαν στην οικία συγκεκριμένου προσώπου με σκοπό την κλοπή και έκλεψαν από την οικία εκείνη το ποσό των ΛΚ 680 και 220 ευρώ. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις επιβληθείσες ποινές των 2 χρόνων και 18 μηνών αντίστοιχα επιδοκιμάζοντας τα όσα το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέφερε με παραπομπή στη σχετική επί του θέματος νομολογία. Παραθέτω σχετικά τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο δικαστήριο έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον του στοιχεία καθοδηγήθηκε από σχετική νομολογία και έλαβε υπόψη και την προβλεπόμενη από το νόμο, ποινή για τα αδικήματα της διάρρηξης και της κλοπής που είναι 7 χρόνια για τη διάρρηξη και 3 χρόνια για την κλοπή. Καθοδηγήθηκε, μεταξύ άλλων, από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 113 και Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104. Στην υπόθεση Παναγίδης (ανωτέρω) τονίστηκε από το Δικαστήριο η θλιβερή διαπίστωση ότι τα τελευταία χρόνια το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Σημειώνεται, αντίθετα, έξαρση. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα γιατί τα εγκλήματα αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαβρώνουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα σχετικά γεγονότα καθώς και τα όσα οι τρεις εφεσείοντες ανέφεραν ενώπιον μας, ιδιαίτερα την απολογία και τη συγνώμη τους. Δεν μπορούμε να παρακάμψουμε τη σοβαρότητα των εγκλημάτων που διέπραξαν και παραδέκτηκαν οι τρεις εφεσείοντες δηλαδή της διάρρηξης και της κλοπής. Συμφωνούμε απόλυτα με τα όσα αναφέρθηκαν στην Παναγίδης (ανωτέρω) η οποία αποφασίστηκε το 1997 και πέρασαν από τότε περίπου 15 χρόνια στα οποία το έγκλημα παρουσίασε έντονη αυξητική τάση με αποτέλεσμα να υπάρχει και ανάλογη αύξηση του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών. Συμφωνούμε ότι τα δικαστήρια πρέπει να επιβάλλουν αποτρεπτικές ποινές σε αδικήματα αυτής της φύσης όπως είναι η διάρρηξη και η κλοπή.» Στην υπόθεση Ιωάννης Τσιλικίδης v. Αστυνομίας (ΠΕ 7/2013 ημερ. 28.3.2013), όπου ο εφεσείων παραδέχτηκε τη διάπραξη τριών διαρρήξεων κατοικίας κατά παράβαση του άρθρου 292(α) του Ποινικού Κώδικα, τριών κλοπών από κατοικία, κατά παράβαση των άρθρων 266(β) και 255 του Ποινικού Κώδικα και μια κατηγορία κακόβουλης ζημιάς κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα, το πρωτόδικο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στα γεγονότα της υπόθεσης σύμφωνα με τα οποία μεταξύ Μαΐου του 2011 και Νοεμβρίου του 2011, σε διάστημα δηλαδή περίπου 6 μηνών, διαπράχθηκαν τα προαναφερόμενα 6 αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών ενώ το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς είχε διαπραχθεί το 2009 επέβαλε στις κατηγορίες διαρρήξεων και κλοπών ποινή φυλάκισης τριών χρόνων και στην κατηγορία της κακόβουλης ζημιάς, ποινή φυλάκισης ενός χρόνου. Σημειώνεται δε ότι από την προαναφερόμενη εγκληματική δραστηριότητα του ο εφεσείων αποκόμισε περιουσία, σε τιμαλφή και μετρητά, αξίας περίπου €64,000 και κανένα ποσό ή περιουσιακό στοιχείο δεν επιστράφηκε στους δικαιούχους. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικυρώνοντας τις πιο άνω επιβληθείσες ποινές φυλάκισης και χωρίς να παραγνωρίζει τις δύσκολες παιδικές συνθήκες του εφεσείοντα ανέφερε μεταξύ άλλων τα πιο κάτω τα οποία παραθέτω αυτούσια: «Εκτός από την απόφαση Κωνσταντίνου το πρωτόδικο Δικαστήριο αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην υπόθεση Stefan Ilie κ.ά ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 180/11-182/11, ημερ. 16 Μαΐου 2012 στην οποία το εφετείο θεώρησε ως μη έκδηλα υπερβολικές συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών και 18 μηνών που είχε επιβάλει το πρωτόδικο Δικαστήριο σε υπόθεση διάρρηξης και κλοπής. Σε εκείνη την υπόθεση έγινε αναφορά σε προηγούμενη νομολογία όπως η Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77, Παναγίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 104 και άλλες υποθέσεις στις οποίες τονίστηκε η θλιβερή διαπίστωση ότι, κατά τα τελευταία χρόνια, το έγκλημα στην Κύπρο παρουσιάζει αυξητική τάση. Οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα, είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας, χωρίς να δείχνουν σημεία κάμψης. Τα Δικαστήρια αντιμετωπίζουν τέτοια εγκλήματα με αυστηρότητα, επειδή αυτά δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη και διαταράσσουν το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών. Λάβαμε υπόψη όλα τα ενώπιον μας στοιχεία, τις συνθήκες υπό τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα, το ποσό το οποίο αποκόμισε ο εφεσείων από τις εγκληματικές του πράξεις και το γεγονός ότι τα θύματα δεν αποζημιώθηκαν καθ΄οιονδήποτε τρόπο από τον εφεσείοντα.» Στην υπόθεση Nabokov v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 381, έγινε αναφορά σε προγενέστερες αποφάσεις οι οποίες αντικατοπτρίζουν την ανησυχητική τάση και έκταση των διαρρήξεων και κλοπών που έχει λάβει στον τόπο μας ως ακολούθως: «Η απόφαση του Δικαστηρίου να επιβάλει ποινή φυλάκισης, παρά το λευκό ποινικό μητρώο όλων των καταδικασθέντων και την ηλικία του εφεσείοντος, ειδικά, αιτιολογείται επί μακρόν. Γίνεται αναφορά σε σειρά δικαστικών αποφάσεων, που τείνουν να καταδείξουν ότι δικαιολογείται ποινή φυλάκισης και σε νεαρά άτομα που για πρώτη φορά διώκονται για εγκληματικές πράξεις, εφόσον τούτο επιβάλλεται από τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη αποτροπής αδικημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στη Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 228, το Εφετείο ενέκρινε ποινή φυλάκισης εννέα μηνών σε στρατιώτη, ηλικίας 18 ετών, για αδικήματα διάρρηξης και κλοπής. Η σοβαρότητα εγκλημάτων διάρρηξης και κλοπής, σε συνάρτηση με την εξάπλωση εγκλημάτων αυτής της κατηγορίας, υπογραμμίζεται σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες απολήγουν στην επιβολή ποινών φυλάκισης. Στη Γ. Εισαγγελέας v. Cham & άλλων
(1993)2 A.A.Δ. 129, αδικήματα διάρρηξης και κλοπής κατέστησαν, ως χαρακτηρίζεται, «... μάστιγα για την κυπριακή κοινωνία ...», η οποία δεν μπορεί να αφεθεί ανέλεγκτη. » Η αυστηρή αντιμετώπιση τέτοιων αδικημάτων για την προστασία της κοινωνίας είναι επιβεβλημένη και όπως τονίστηκε και στην υπόθεση Φραντζίδης ν Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 77 είναι αναγκαία η ανακοπή αυτού του είδους της εγκληματικότητας γιατί έχει κλονίσει σοβαρά την εμπιστοσύνη του κοινού στους θεσμούς της δημόσιας ασφάλειας και η αυστηρότητα των ποινών είναι ένας τρόπος πάταξης αυτού του φαινομένου. Στο σημείο εδώ επιπρόσθετα των πιο πάνω αναφορών μου θεωρώ ορθό όπως γίνει αναφορά και σε άλλες αποφάσεις ενδεικτικές των επιβληθεισών ποινών για τέτοιας φύσης αδικήματα. Στην υπόθεση Lungu κ.α. ν Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 545 όπου οι εφεσείοντες ήταν 3 νεαροί ηλικίας 22,20 και 20 χρόνων αντίστοιχα, με λευκό ποινικό μητρώο, και παραδέχθηκαν τη διάρρηξη αποθήκης και κλοπής από αυτή αθλητικών ειδών ΛΚ 280, μεγάλο μέρος της οποίας περιουσίας θα επιστρέφετο στον ιδιόκτητη της, η ποινή φυλάκισης που τους επιβλήθηκε των 6 μηνών κατ' έφεση μειώθηκε σε 4 μήνες. Στην απόφαση Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 158 επικυρώθηκε ποινή φυλακίσεως 4 ετών που είχε επιβληθεί σε Κατηγορούμενο ηλικίας 26 ετών για 19 κατηγορίες διάρρηξης κατοικίας, μερικές εκ των οποίων έγιναν κατά την διάρκεια της νύχτας, ενώ λήφθηκαν υπ' όψιν και άλλες 11 υποθέσεις, 9 εκ των οποίων παρόμοιας φύσης. Ο εφεσείων βαρύνετο επίσης με 4 προηγούμενες καταδίκες και είχε δύσκολες προσωπικές συνθήκες. Στην υπόθεση Κυριάκος Κωνσταντίνου ν Αστυνομίας (ΠΕ 117/2009, ημερ. 5.11.2009) ο εφεσείων ηλικίας 21 ετών λευκού ποινικού μητρώου παραδέχθηκε ενοχή σε συνολικά 27 κατηγορίες οι οποίες μεταξύ άλλων αφορούσαν 9 κατηγορίες διάρρηξης καταστήματος και κλοπής, 2 κατηγορίες κλοπής από κατοικία και μια κατηγορία κλοπής από κλειδωμένο κιβώτιο. Λήφθηκαν υπόψη ακόμη άλλες 19 υποθέσεις για παρόμοιας φύσης αδικήματα. Το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε τις ποινές φυλάκισης των 22 μηνών σε 15 μήνες, ενώ επικύρωσε τις ποινές των 12 και 15 μηνών και ανέστειλε την έκτιση αυτών για 3 έτη αφού ο εφεσείων είχε ήδη εκτίσει μέρος της ποινής του, 5 μήνες. Στην υπόθεση Glodan Andrian Petrica ν. Αστυνομίας (ΠΕ 159/2012, ημερ. 28.3.2013) όπου ο εφεσείων, μετά από δική του παραδοχή, βρέθηκε ένοχος από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας σε δύο κατηγορίες, μια για το αδίκημα της διάρρηξης κτιρίου και κλοπής καταστήματος χρυσαφικών αξίας 500 ευρώ εν καιρώ νυκτός και μια για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών οργάνων κατά τη διάρκεια της νύκτας, κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Ποινικού Κώδικα το Ανώτατο Δικαστήριο ενόψει των συγκεκριμένων συνθηκών της υπόθεσης (ο εφεσείοντας είχε καταδικαστεί προηγουμένως σε άλλες υποθέσεις παρόμοιας φύσης όπου η υπό κρίση θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη) με μεγάλο δισταγμό όπως ανέφερε μείωσε την επιβληθείσα στην κατηγορία της διάρρηξης ποινή φυλάκισης των 2 χρόνων σε 15 μήνες αφήνοντας της επιβληθείσα ποινή του ενός χρόνου στην κατηγορία για το αδίκημα της κατοχής διαρρηκτικών εργαλείων. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη ουδέποτε ατονεί και θα λάβω υπόψη μου τα όσα αναφέρονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τον κατηγορούμενο. Είναι όμως λάθος ο κατηγορούμενος και άλλα πρόσωπα σαν αυτόν να θεωρούν ότι οι προσωπικές τους συνθήκες και τα όποια προβλήματα υγείας αντιμετωπίζουν, είτε οι ίδιοι είτε μέλη της οικογένειας τους, μπορούν να τους επιτρέψουν να αποφύγουν την ποινική τους ευθύνη. Τέτοια θεώρηση των πραγμάτων θα ήταν επικίνδυνη και καταστροφική για το κοινωνικό σύνολο διότι θα άνοιγε τους ασκούς τους Αιόλου για όλων των ειδών δικαιολογιών για εγκληματική συμπεριφορά. Για ορισμένες πράξεις είναι αυτονόητη η ευθύνη του ατόμου. Η γραμμή της ατομικής ευθύνης και της κοινωνικής ευθύνης διά το γεγονός ότι συγκεκριμένο άτομο έχει παραπέσει σε εγκληματική συμπεριφορά είναι πάντοτε θολή. Ο κατηγορούμενος έδρασε με τρόπο απαράδεκτο έστω και αν η δύσκολη οικονομική του κατάσταση τον έκανε πιο ευάλωτο και επιρρεπή στη συγκεκριμένη συμπεριφορά. Σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορώ να δεχθώ ότι αυτά τα περιβάλλοντα περιστατικά δικαιολογούν κατά απόλυτο τρόπο την συμπεριφορά του για την οποία θα πρέπει να λογοδοτήσει στην κοινωνία. Ένας μεγάλος επιβαρυντικός παράγοντας σχετικά με την συμπεριφορά του κατηγορούμενου είναι το γεγονός ότι μπήκε στον ιδιωτικό χώρο της παραπονουμένης με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται για τους ενοίκους της κατοικίας. Αυτό αποτελεί καταπάτηση της προσωπικής ζωής του άλλου και δημιουργεί στο θύμα αυτής της πράξης αισθήματα θυμού και αγανάκτησης. Επίσης είναι δυνατόν οι πράξεις του κατηγορουμένου να είχαν απρόσμενες συνέπειες καθότι υπήρχε η πιθανότητα να ήταν η παραπονούμενη στα εν λόγω υποστατικά κατά τον χρόνο διάπραξης της διάρρηξης. Το ενδεχόμενο κλιμάκωσης της σοβαρότητας των συνεπειών του αδικήματος σε τέτοια περίπτωση είναι ορατός. Η προηγούμενη παραβατική συμπεριφορά του κατηγορουμένου όπως έχει τεθεί στο Δικαστήριο από την προηγούμενη καταδίκη που έχει αναφερθεί δείχνουν ότι ο κατηγορούμενος είναι επιρρεπής σε τέτοιου είδους παραβατικές συμπεριφορές και καθιστούν επιτακτικότατη την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Σε ότι αφορά τις προηγούμενες καταδίκες σημειώνω ότι κανένας βέβαια δεν τιμωρείται εκ νέου για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη κατηγορηθεί και τιμωρηθεί. Η σημασία των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξη τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό ανάλογα με τον αριθμό τον χρόνο και την φύση των αδικημάτων την επιείκεια που μπορεί να επιδείξει το Δικαστήριο αφού αποτελούν κυρίως ένδειξη της στάσης του κατηγορούμενου προς την τήρηση των Νόμων. Σχετική είναι υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου
(1994)2 Α.Α.Δ.
- Η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου καταδεικνύει ότι αυτός ουδόλως επηρεάζεται από την προσαγωγή του ενώπιον Δικαστηρίων ούτε και την επιβολή ποινών. Επιβλήθηκαν σε αυτόν προγενέστερα πολύμηνες ποινές φυλάκισης για αριθμό σοβαρό αδικημάτων ενώ του δόθηκε όπως φαίνεται από την επιστολή της Αναπληρώτριας Διευθύντριας του Τμήματος Φυλακών ημερ. 17.9.14 την οποία ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατέθεσε στο Δικαστήριο, προγενέστερα η ευκαιρία της αναστολής φυλάκισης πλην όμως τίποτε αυτά δεν τον έχει επηρεάσει σε βαθμό ώστε να έχει την υποχρέωση να τηρεί τους Νόμους. Σύμφωνα με την εν λόγω επιστολή ο κατηγορούμενος αποφυλακίστηκε στις 25.2.11 αφού λόγω καλής διαγωγής και εργατικότητας και λόγω του ότι ευεργετήθηκε με αναστολή της ποινής του κατά το ¼ από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μειώθηκαν ανάλογα οι ποινές που του είχαν επιβληθεί. Ο κ. Κυριακίδης έχει επιχειρηματολογήσει σε σχέση με καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας διαδικασίας βασίζοντας την εισήγηση του σε δύο πτυχές, πρώτο στην παραβίαση του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που ορίζει επιτακτικά όπως κάθε κατηγορούμενος πρέπει εντός ευλόγου χρόνου να αντιμετωπίζει δίκαιη δίκη και να διαγιγνώσκεται η ποινική του ευθύνη και δεύτερο, έχοντας αναφέρει ότι αν η παρούσα υπόθεση εξιχνιαζόταν σύντομα και σε εύλογο χρονικό διάστημα θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού όταν του επέβαλε ποινή φυλάκισης 18 μηνών στις 23.11.
- Σε σχέση με αυτές τις θέσεις του κ. Κυριακίδη αναφέρω τα ακόλουθα. Όπως φαίνεται μέσα από το μαρτυρικό υλικό της παρούσας υπόθεσης ο κατηγορούμενος συνελήφθη για την παρούσα υπόθεση ενώ βρισκόταν κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές στις 21.5.2010, την ίδια ημέρα λήφθηκε η ανακριτική του κατάθεση και έδωσε συγκατάθεση για να του ληφθούν αποτυπώματα, μετρήσεις και δείγματα DNA. Κατηγορήθηκε δε για την διάπραξη των αδικημάτων που παραδέχτηκε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 8.10.10 σχετικό είναι το Τεκμήριο 6, δηλαδή η γραπτή κατηγορία. Η έκθεση του Δρ. Καρυόλου Τεκμήριο 17 στην παρούσα διαδικασία σύμφωνα με την οποία υπήρξε πλήρης ταυτοποίηση του γενετικού υλικού του υπόπτου με το αποτσίγαρο που είχε βρεθεί στο υπνοδωμάτιο της παραπονούμενης φέρει ημερομηνία 20.8.2010 ενώ ημερομηνία κατά την οποία παραλήφθηκε από το ΤΑΕ είναι 7.10.
- Επομένως η διερεύνηση της υπόθεσης μέχρι της ταυτοποίησης του γενετικού προφίλ του κατηγορούμενου με το αποτσίγαρο που βρέθηκε στο υπνοδωμάτιο της παραπονούμενης διήρκησε πέραν του ενός έτους από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων. Ακολούθως όπως ανέφερε η κα Ναθαναήλ είχε καταχωρηθεί εναντίον του κατηγορουμένου η υπόθεση 300/11 η οποία ακολούθως ανεστάλη λόγω του μη εντοπισμού του κατηγορουμένου για επίδοση σε αυτόν του κατηγορητηρίου και ξανακαταχωρήθηκε στις 17.12.12 με το κατηγορητήριο που αφορά στην παρούσα υπόθεση. Η απονομή δικαιοσύνης μέσα σε εύλογο χρόνο συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα του ατόμου και κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο είχε την ευκαιρία σε πολλές υποθέσεις να πραγματευτεί το θέμα αυτό. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χ. Καψού
(2004)2 Α.Α.Δ. 127, Χαραλαμπίδης ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 330, Γενικός Εισαγγελέας ν. Κώστα Μέλιου Μενελάου
(2004)2 Α.Α.Δ.
- Από τις αποφάσεις αυτές προκύπτει ότι λαμβάνεται υπόψη η φύση της υπόθεσης και το είδος των εξετάσεων που γίνονται πριν την καταχώρηση της, η πολυπλοκότητα της υπόθεσης, η συμπεριφορά και του κατηγορούμενου αλλά και των διωκτικών αρχών. Σημειώνω ότι η θέση του κ. Κυριακίδη για την καθυστέρηση επικεντρώθηκε μόνο στην καθυστέρηση στην καταχώριση του παρόντος κατηγορητηρίου όχι και στην διαδικασία ενώπιον Δικαστηρίου που εν πάση περιπτώσει δεν θεωρώ ότι υπήρξε τέτοια καθυστέρηση αφού η υπόθεση ήταν ορισμένη για απάντηση στις 27.5.13 ο κατηγορούμενος παρουσιάστηκε χωρίς δικηγόρο δεν παραδέκτηκε ενοχή και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 3.10.
- Την εν λόγω ημερομηνία ο κατηγορούμενος υπέβαλε αίτημα για εκπροσώπηση του για δικηγόρο, με όρους νομικής αρωγής όπου η υπόθεση ορίστηκε 25.11.13 για εξέταση του αιτήματος του. Την εν λόγω ημερομηνία το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα του για εκπροσώπηση του από συνήγορο με όρους νομικής αρωγής, παρουσιάστηκε ο κ. Κυριακίδης ο οποίος και αποδέχτηκε να εκπροσωπήσει τον κατηγορούμενο με όρους νομικής αρωγής και ορίστηκε η υπόθεση στις 10.12.13 για να δοθεί χρόνος στον κ. Κυριακίδη να λάβει το μαρτυρικό υλικό. Στις 10.12.13 υποβλήθηκε αίτημα αναβολής από το συνήγορο του η υπόθεση ορίστηκε 27.2.14 όπου και ξεκίνησε η ακροαματική διαδικασία, κατέθεσαν όπως έχει ήδη αναφερθεί πέντε μάρτυρες κατηγορίας και μετά την κατάθεση του Δρ. Μ. Καρυόλου και συγκεκριμένα στις 25.7.14 ο κατηγορούμενος ζήτησε άδεια και προέβηκε σε παραδοχή και των δύο κατηγοριών που αντιμετώπιζε. Ακολούθως δόθηκαν οδηγίες για ετοιμασία έκθεσης από το Γραφείο Ευημερίας σε σχέση με τις προσωπικές του περιστάσεις για σκοπούς επιβολής ποινής η οποία και αποστάλει στο Δικαστήριο στις 10.10.14 και στις 23.10.14 το Δικαστήριο επιφύλαξε την απόφαση του σε ότι αφορά την ποινή. Λαμβάνοντας υπόψη μου όπως έχει ήδη αναφερθεί τον χρόνο που χρειάστηκε για την διερεύνηση της υπόθεσης από τις Αστυνομικές Αρχές και την καταχώριση προγενέστερα της υπόθεσης 300/11 η οποία ανεστάλη για τους λόγους που έχουν ήδη αναφερθεί δεν θεωρώ ότι υπήρξε καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης για σκοπούς του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Όσον αφορά την θέση του κ. Κυριακίδη ότι η παρούσα υπόθεση θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη στην υπόθεση 21490/09 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στην οποία επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης στον κατηγορούμενο στις 23.11.09, όπως προκύπτει από τα γεγονότα κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να γίνει αφού την εν λόγω ημερομηνία, 23.11.09 ο κατηγορούμενος σε ότι αφορά την Κατηγορούσα Αρχή δεν ήταν καν ύποπτος για την παρούσα υπόθεση αφού όπως έχει αναφερθεί συνελήφθη για την παρούσα υπόθεση ενώ βρισκόταν ήδη στην φυλακή στις 21.5.10, ημερομηνία μεταγενέστερη της 23.11.
- Περαιτέρω εάν ο ίδιος ο κατηγορούμενος γνώριζε για την παρούσα υπόθεση και επιθυμούσε να ληφθεί υπόψη για σκοπούς επιβολής μίας ποινής στην υπόθεση 21490/09, αυτό ήταν κάτι που αφορούσε αποκλειστικά την υπεράσπιση του κατηγορούμενου και θα έπρεπε να είχε προωθηθεί από τον δικηγόρο του, που εκ των πραγμάτων ήταν ο μόνος που θα μπορούσε να πράξει κάτι τέτοιο. Σχετικό είναι το άρθρο 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει ενώπιον μου καμία τέτοια θέση ή μαρτυρία ότι δηλαδή είχε ζητηθεί να τεθούν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού άλλη υπόθεση που αφορά τον κατηγορούμενο και αυτό δεν έγινε από σφάλμα της Κατηγορούσας Αρχής. Σε ότι αφορά την παραδοχή του κατηγορούμενου σημειώνω όπως έχει ήδη αναφερθεί ότι η παραδοχή έγινε μετά από την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, καίρια και καθοριστικά μετά από την μαρτυρία του Δρ. Μ. Καρυόλου ο οποίος ταύτισε τον κατηγορούμενο με το αποτσίγαρο που είχε βρεθεί στο δωμάτιο της παραπονούμενης. Επομένως η παραδοχή του κατηγορούμενου θα ληφθεί μεν υπόψη αλλά δεν μπορεί να έχει καθοριστική σημασία όπως άλλες παραδοχές που γίνονται αμέσως και πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Κατ' επέκταση οι μετριαστικοί παράγοντες που στην παρούσα περίπτωση είναι η παραδοχή του, έστω και σε αυτό το καθυστερημένο στάδιο της διαδικασίας αλλά και οι προσωπικές του περιστάσεις και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει μόνο το εύρος της ποινής μπορούν να επηρεάσουν και σε καμία περίπτωση το είδος της που δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητικής της ελευθερίας. Επιβαρυντικός παράγοντας στην παρούσα υπόθεσης είναι και το ύψος των αντικειμένων που κλάπηκαν από την κατοικία της παραπονούμενης, συνολικά €304.142, που ας σημειωθεί πέραν του ότι δεν καλυπτόταν από ασφάλεια η εν λόγω κλοπιμαία περιουσία δεν ανευρέθη και ουδέποτε παρεδόθη στην παραπονούμενη Ενόψει των ανωτέρω επιβάλλονται στον κατηγορούμενοι οι πιο κάτω ποινές: - Ποινή φυλάκισης 24 μηνών σε σχέση με το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας, κατηγορία αρ.
- - Ποινή φυλάκισης 18 μηνών σε σχέση με το αδίκημα κλοπής από κατοικία, κατηγορία αρ.
- Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν και θα προσμετρούν από τις 23.10.2014 που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση με σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου. Νοείται ότι δεν χωρεί αναστολή των πιο πάνω επιβληθεισών ποινών, ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί. Σε ότι αφορά τα Τεκμήρια, δηλαδή παρειακά επιχρίσματα, κλειδιά, το εργαλείο, το αποτσίγαρο και ένα καλσόν να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) .................. Στ. Χριστοδουλίδου-Μέσσιου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο